Reklama

A Ty, Przydrożna Kapliczko...”

2012-11-19 12:01

Ewa Jakubik
Edycja podlaska 43/2009

Nauczyciele z Zespołu Szkół Gminnych im. Jana Pawła II w Prostyni postanowili zrealizować projekt Programu Integracji Społecznej o nazwie „A Ty, Przydrożna Kapliczko...”. Jednym z jego zadań było zorganizowanie konkursu plastycznego i fotograficznego o zasięgu gminnym, który miał na celu wyodrębnienie najciekawszych kapliczek, figur i krzyży przydrożnych znajdujących się na terenie gminy Małkinia Górna i za pomocą fotografii i pracy plastycznej ukazanie ich niepowtarzalnego piękna. Za sprawny przebieg całego przedsięwzięcia odpowiedzialne były nauczycielki: Elżbieta Żurawska, Ewa Jakubik, Katarzyna Rostek i Oksana Żochowska. Uroczyste rozdanie nagród najlepszym fotografom i plastykom odbyło się 6 października o godz. 13. Na sali gimnastycznej, której centrum stanowiła gazetka pod nazwą projektu „A Ty, Przydrożna Kapliczko...”, wyeksponowane zostały najlepsze prace wraz z podpisami, gdzie dany obiekt się znajduje i kto jest autorem dzieła. Do konkursu przystąpiło 46 osób, przysyłając 54 prace. Konkurs fotograficzny nie był podzielony na kategorie wiekowe. Komisja konkursowa - Andrzej Kongiel, przewodniczący, oraz członkowie ks. Paweł Błaszczyk i Elżbieta Roskosz - za najlepszą pracę fotograficzną uznała krzyż przydrożny na tle zachodzącego słońca autorstwa Bartłomieja Dębkowskiego z Kiełczewa. Wśród grupy młodszej, klas I-III, które rysowały swoje prace kredkami, komisja najwyżej oceniła obraz krzyża przydrożnego wykonany przez Magdalenę Strzelczyk z Kiełczewa. W kategorii klas IV-VI, które malowały swoje obrazy farbami, pierwsze miejsce przyznano Adrianie Żochowskiej z Prostyni za nadrzewną kapliczkę Matki Bożej Częstochowskiej. W najstarszej kategorii wiekowej, gimnazjum, za najlepszą pracę wykonaną ołówkiem uznano kapliczkę przydrożną w Rostkach Piotrowicach narysowaną przez Dominikę Rakowską z Małkini Górnej. Podsumowania konkursu dokonał przewodniczący jury Andrzej Kongiel, który pogratulował organizatorom pomysłu, a dzieciom twórczej weny. Nagrodami w konkursie były albumy o tematyce architektonicznej i sakralnej. Po rozdaniu nagród głos zabrał zaproszony na tę uroczystość ks. Walery Tomaszewski. Swoją prelekcję rozpoczął od modlitwy, podczas której dziękował Bogu za spotkanie z młodzieżą. Następnie opowiedział, jak ważną rolę w Polsce sprawuje mała architektura sakralna, która w Rosji dopiero zaczyna nastawać. Opowiadał o swojej młodości w Rosji, gdzie przy drogach nie stały żadne kapliczki, żadne krzyże, a nawet w miejscowościach nie było kościołów. Krajobraz z kapliczkami i krzyżami przydrożnymi to ewenement Polski. Właściwie nigdzie na świecie kult Matki Bożej, Jezusa i innych świętych w przydrożnych kapliczkach nadrzewnych, naziemnych, słupowych, krzyżach nie występuje. Wyraził także radość z prostyńskiego pomysłu, ponieważ każda kapliczka i każdy krzyż posiadają swoją historię. Dwa, na pozór, jednakowe obiekty wznoszone są w zupełnie różnych intencjach, przez innych katolików. I stają tak sobie pośród pól, łąk, lasów, włączone często w przydomowe ogródki, często zadbane i „żyjące”, ale nieraz całkiem zapomniane przez ludzi, stoją odarte z białej niegdyś farby, pobożnych obrazków wetkniętych w szczeliny muru, w ogródku ze zdziczałymi krzewami i zadarnionych perzem. Dobrze, że w ramach tego projektu historie niektórych kapliczek i krzyży ponownie ożyją i będą świadczyły o wierze minionych pokoleń. Ks. Walery wyraził także zaniepokojenie, że w niektórych domach, gdzie zostawiono wnękę na maleńką figurkę świętą, nigdy jej tam nie umieszczono, przez co dom staje się niekompletny. Ks. Walery zakończył swój wykład pieśnią dziękczynną „Bo wielkiś Ty” i błogosławieństwem.
Kapliczki i krzyże przydrożne są stałym elementem naszego krajobrazu. Są takie swojskie, nasze. Wymieniane są często w pieśniach, np. Jan Pietrzak w piosence „Taki kraj” śpiewał: „Tu krzyż przydrożny, tam święty gaj. Jest takie miejsce, taki kraj”. Nie ma szosy, drogi, dróżki, przy której nie stałby krzyż lub kapliczka. Są świadkami upływającego czasu. Stawiane dzięki uniesieniom serca, trwają nieruchomo i obserwują losy kolejnych pokoleń. Wzruszające są te, które stoją samotne, zapomniane, wydawałoby się niepotrzebne. Wtedy, w ciszy, można spojrzeć na naruszoną przez czas konstrukcję kapliczki i zapytać: A Ty, Przydrożna Kapliczko... ile widziałaś ludzkiej krzywdy, nędzy, radości i spokoju? Ilu ludziom wskazałaś drogę, ilu rolników, jadąc na pole, zdejmowało pobożnie czapki i polecali tu swoją pracę na roli? A może, Przydrożna Kapliczko, widziałaś zawieruchę wojenną, powstania, zarazy, mory? A teraz przyglądasz się, jak ludzie gonią za swoimi sprawami, nie zwracając uwagi na przydrożnych, niemych towarzyszy. Zmienia się świat... A Ty, Przydrożna Kapliczko?...

Reklama

Zwiastowanie Pańskie - Dzień Świętości Życia

Józef Rydzewski
Edycja podlaska 14/2002

pl.wikipedia.org
Fresk Fra Angelico Zwiastowanie, Konwent San Marco we Florencji

Święta Boża Rodzicielko i Matko Dobrej Rady! Przyrzekamy Ci, z oczyma utkwionymi w Żłóbek betlejemski, że odtąd wszyscy staniemy na straży budzącego się życia.

W a l c z y ć b ę d z i e m y w obronie każdego dziecięcia i każdej kołyski równie mężnie, jak Ojcowie nasi walczyli o byt i wolność Narodu, płacąc krwią własną. Gotowi jesteśmy raczej śmierć ponieść, aniżeli śmierć zadać bezbronnym.

Dar życia uważać będziemy za największą Łaskę Ojca wszelkiego Życia i za najcenniejszy skarb Narodu. (z Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego - 28 sierpnia 1956 r.)

Uroczystość Zwiastowania Pańskiego przypada 25 marca i decyzją Episkopatu Polski ustanowiono ten dzień - Dniem Świętości Życia. Wyjątkowo w tym roku Kościół obchodzi ją 8 kwietnia, gdyż dzień 25 marca wypada w Wielkim Tygodniu i dlatego jest ona przeniesiona. Powstanie tej uroczystości łączy się z refleksją nad historią zbawienia w czasach chrześcijańskich. Dokumenty liturgiczne nie mówią o formalnym święcie, co nie znaczy, że nie było ono obchodzone w liturgii. Wiele mówiącym faktem może być zbudowana w IV wieku w Nazarecie bazylika Zwiastowania. Święto posiadało różne nazwy. Najstarsza z nich jest określeniem związanym z homilią Abrahama z Efezu - Euaggelismos. Liturgia bizantyjska zachowuje tę nazwę do dnia dzisiejszego. Sakramentarz gregoriański z Padwy podaje bardzo charakterystyczne określenie: Annuntiatio sanctae Dei Genetricis et passio eiusdem Domini (Zwiastowanie Bożej Rodzicielce i Męki Pana). Mszał z 1570 r. używa określenia: Święto Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny, a Mszał papieża Pawła VI: Zwiastowanie Pańskie. Powstaje pytanie dlaczego uroczystość ta jest obchodzona 25 marca? Odpowiedź na to pytanie wynika z ustalenia daty uroczystości Bożego Narodzenia. Skoro uroczystość Narodzenia Pańskiego obchodzimy 25 grudnia, to z "obliczenia biologicznego" wynika, że Zwiastowanie Pańskie ma być obchodzone 25 marca. Mszał z 1970 r. przynosi nam nowe modlitwy, a zwłaszcza własną prefację, która wysławia Boga za narodzenie Syna Bożego dla zbawienia ludzi. W tym dziele uwydatniona jest rola Maryi, Jej przyjęcie z wielką wiarą Słowa Bożego i noszenie z miłością Jezusa w niepokalanym łonie. Zwiastowanie Pańskie spełnia obietnice dane narodowi wybranemu - Izraelowi.

W obronie życia

Uroczystość Zwiastowania Pańskiego łączy się w Polsce z obchodem Dnia Świętości Życia. W dniu w którym obchodzimy pamiątkę zwiastowania przez Posłańca Bożego Maryi Pannie, że zostanie Matką Syna Bożego, bronić chcemy każdego poczętego życia pod sercem każdej z matek na całym świecie. Jan Paweł II 26 stycznia 1980 r. w Rzymie powiedział: " Człowiekiem jest również nienarodzone dziecko: co więcej, Chrystus w sposób uprzywilejowany utożsamia się z najmniejszymi; jak więc można nie widzieć szczególnej Jego obecności w istocie jeszcze nie narodzonej, spośród wszystkich istot prawdziwie najmniejszej, najsłabszej, pozbawionej jakiegokolwiek środka obrony, nawet głosu, która nie może protestować przeciw ciosom godzącym w jej najbardziej podstawowe prawa". I dalej Jan Paweł II w obronie życia poczętego pisze w encyklice Evangelium vitae z 25 marca 1995 r: "Życie ludzkie jest święte i nienaruszalne w każdej chwili swego istnienia, także w fazie początkowej, która poprzedza narodziny. Człowiek już w łonie matki należy do Boga, bo Ten, który wszystko przenika i zna, tworzy go i kształtuje swoimi rękoma, widzi go, gdy jest jeszcze małym, bezkształtnym embrionem i potrafi w nim dostrzec dorosłego człowieka, którym stanie się on w przyszłości i którego dni są już policzone, a powołanie już zapisane w księdze żywota" (EV 61).

Przeczytaj także: 25 marca - Dzień Świętości Życia

Wielcy ludzie za życiem

Każdy człowiek może powtórzyć za psalmistą, wysławiać Boga psalmem 139 i podziękować Mu za życie: "Sławię Cię, Panie, za to, żeś mnie stworzył. Ty bowiem stworzyłeś moje wnętrze i utkałeś mnie w łonie mej matki. Sławię Cię, żeś mnie tak cudownie stworzył. Godne podziwu są Twe dzieła".

W obronie dzieci nienarodzonych wypowiadali się między innymi:

Pius XII - "Wszelka istota ludzka, nawet dziecko w łonie swej matki, otrzymuje prawo do życia bezpośrednio od Boga, a nie od rodziców czy od jakiejś społeczności lub władzy ludzkiej. A więc żaden człowiek, żaden autorytet ludzki, żadna wiedza, żadne ´wskazania´ medyczne, eugeniczne, społeczne, ekonomiczne, moralne nie dają należytego tytułu do rozporządzenia bezpośrednio i z rozmysłem niewinnym życiem ludzkim".

Jan XXIII - "Niech więc wszyscy uważają życie ludzkie za święte, a to dlatego, że od samego początku wymaga działania Boga - Stwórcy. Ten więc, kto odstępuje od tych Bożych praw, nie tylko uwłacza Jego majestatowi i okrywa hańbą siebie samego i rodzaj ludzki, lecz także podważa u samych podstaw siłę społeczności, do której należy".

Jan Paweł II - "Wołam do wszystkich ojców i matek mojej Ojczyzny i całego świata, do wszystkich ludzi bez wyjątku: każdy człowiek poczęty w łonie ma prawo do życia!".

"Życie ludzkie jest szczególnie słabe i kruche, kiedy przychodzi na świat oraz kiedy opuszcza doczesność, aby osiągnąć wieczność. Słowo Boże wielokrotnie wzywa do otoczenia życia opieką i szacunkiem, zwłaszcza życia naznaczonego przez chorobę i starość" ( EV 44).

Prymas Tysiąclecia Stefan Kardynał Wyszyński - "W rodzinie, pod sercem matek, kryje się Naród".

Matka Teresa z Kalkuty - "Wnośmy prawdziwy pokój w naszą rodzinę, otoczenie, miasto, kraj, w świat. Zaczynajmy od pokochania małego dziecka już w łonie matki. Tym, co najbardziej niszczy pokój we współczesnym świecie jest aborcja - ponieważ jeśli matka może zabić własne samemu Bogu. Na modlitwę Duchowej Adopcji składa się: jeden dziesiątek różańca, codzienna modlitwa oraz dodatkowa dowolna ofiara czy wyrzeczenie, np. post lub walka z nałogiem. Przez dziewięć miesięcy osoba podejmująca Duchową Adopcję modli się w intencji dziecka nienarodzonego i jego rodziców, prosząc Boga o szczęśliwe jego narodzenie. W ten sposób staje się ta osoba duchowym ojcem lub duchową matką tego dziecka. Duchową Adopcję Dziecka Poczętego może podjąć każdy. Jeżeli zdarzy się zapomnieć komuś raz lub dwa o złożonych przyrzeczeniach, nie należy przerywać Duchowej Adopcji, tylko trzeba o ten "zapomniany" dzień wydłużyć okres modlitwy.

Codzienna modlitwa:

Panie Jezu - za wstawiennictwem Twojej Matki Maryi, która urodziła Cię z miłością, oraz za wstawiennictwem świętego Józefa, człowieka zawierzenia, który opiekował się Tobą po urodzeniu - proszę Cię w intencji tego nienarodzonego o dziecka, które duchowo adoptowałem, a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady. Proszę, daj rodzicom miłość i odwagę, aby swoje dziecko pozostawili przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś. Amen.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Obraz św. Józefa Kaliskiego w Kostrzynie n. Odrą

2019-03-25 22:53

Kamil Krasowski

Obraz św. Józefa Kaliskiego peregrynuje na pograniczu polsko-niemieckim. Już dziś dotarł do parafii Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Kostrzynie nad Odrą.

Grzegorz Zawada
Obraz św. Józefa dotarł do parafii NMP Matki Kościoła w Kostrzynie n. Odrą
Zobacz zdjęcia: św. Józef w Kostrzynie nad Odrą.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem