Reklama

Święto Apostołki Bożego Miłosierdzia

2012-11-19 12:01

Henryk Tomczyk
Edycja łódzka 43/2009

W dniu liturgicznego wspomnienia św. Faustyny Kowalskiej, 5 października, w łódzkim kościele dedykowanym św. Faustynie miały miejsce uroczystości odpustowe. Mszy św. dziękczynnej przewodniczył kard. Stanisław Dziwisz, metropolita krakowski, a koncelebrowali: abp Władysław Ziółek, bp Adam Lepa, kapłani Archikatedralnej Kapituły Łódzkiej, księża diecezjalni i zakonni

W Liturgii z udziałem diakonów, kleryków WSD, osób życia konsekrowanego, uczestniczyli przedstawiciele władz samorządowych z marszałkiem województwa łódzkiego Włodzimierzem Fisiakiem i wiceprezydentem Łodzi Włodzimierzem Tomaszewskim. Przybyli parlamentarzyści, przedstawiciele policji, straży miejskiej, straży pożarnej, środowisk naukowych i kulturalnych. Reprezentowane były różne instytucje, organizacje i stowarzyszenia. Świąteczną atmosferę podkreślała obecność wielu pocztów sztandarowych oraz przedstawicieli wspólnot parafialnych z terenu Łodzi. Bardzo licznie przybyli parafianie, goście, a wśród nich czciciele Jezusa Miłosiernego. Modlono się o miłosierdzie Boże dla naszego miasta, archidiecezji i naszej Ojczyzny. Dziękowano Bożej Opatrzności za św. Faustynę, apostołkę Bożego miłosierdzia, Patronkę Miasta Łodzi. Za jej wyjątkową obecność w naszym mieście i za jej przemożną nad nim opiekę.
W imieniu wszystkich zgromadzonych Dostojnego Gościa powitał abp Władysław Ziółek, który podkreślił, że kard. Stanisław Dziwisz pozostanie na zawsze świadkiem życia i apostolskiej działalności sługi Bożego Jana Pawła II oraz bezpośrednim świadkiem beatyfikacji i kanonizacji s. Faustyny. „W Łodzi rozniecana jest iskra Bożej łaski i przekazywany jest dalej ogień miłosierdzia, a na ziemi łódzkiej są i znajdują się ciągle nowi świadkowie miłosierdzia” - mówił Ksiądz Arcybiskup. - Być dzisiaj świadkiem Bożego miłosierdzia to przede wszystkim przypominać, że w oczach Bożych każda osoba jest cenna, że za każdego człowieka Chrystus oddał Swoje życie. Tego uczy nas św. Faustyna, która nie tylko głosiła Boże miłosierdzie, ale słowa poparła świadectwem swojego życia, na pozór szarego i monotonnego, jednak kryjącego w sobie niezwykłą głębię zjednoczenia z Bogiem. Jej misja przekazywania prawdy o Bogu miłosiernym i wypraszaniu miłosierdzia dla całego świata miała bardzo konkretny wymiar w jej codziennym postępowaniu - podkreślił Metropolita łódzki.
W homilii Ksiądz Kardynał wskazał na fundamentalne prawdy o Bożym miłosierdziu i jednocześnie złożył świadectwo o Janie Pawle II. Zwrócił także uwagę na związki Jana Pawła II z Łodzią oraz na to, co Ojciec Święty uczynił dla naszego miasta i Kościoła łódzkiego. Podkreślił, że orędzie Bożego miłosierdzia skierowane jest nade wszystko do człowieka, który udręczony szczególnie bolesnym doświadczeniem albo przygnieciony ciężarem popełnionych grzechów, utracił wszelką nadzieję i skłonny jest ulec pokusie rozpaczy. Temu właśnie człowiekowi ukazuje się łagodne oblicze Chrystusa, a promienie wychodzące z jego serca padają na tego człowieka, oświecają go, rozpalają, wskazują drogę i napełniają nadzieją. Wielu sercom przyniosło otuchę wezwanie: „Jezu, ufam Tobie”, które podpowiedziała nam Opatrzność za pośrednictwem s. Faustyny. Ten prosty akt zawierzenia Jezusowi przebija najgłębsze chmury i sprawia, że promień światła przenika do życia każdego człowieka.
Serdeczne podziękowanie do wszystkich uczestników odpustowej uroczystości skierował proboszcz parafii św. Faustyny - ks. kan. Wiesław Potakowski. W imieniu całej wspólnoty parafialnej wręczył on Księdzu Kardynałowi płaskorzeźbę łódzkiego pomnika św. Faustyny Kowalskiej, znajdującego się przy pl. Niepodległości.
Po Eucharystii wyruszyła procesja z relikwiami św. Faustyny do bazyliki archikatedralnej. Na czele orszaku jechała grupa motocyklistów na harleyach. Po dotarciu do archikatedry abp Władysław Ziółek zawierzył archidiecezję łódzką Bożemu miłosierdziu, a kard. Stanisław Dziwisz pobłogosławił święte zgromadzenie relikwiami św. Faustyny Kowalskiej.

Lekarzu, ulecz samego siebie

2019-03-25 15:06

Anna Majowicz

,,Rekolekcje dla odważnych, którzy nie boją się zmierzyć ,,temperatury" swojej wiary" - to motto wielkopostnych nauk dla pracowników i studentów służby zdrowia, głoszonych w kościele pw. św. Franciszka z Asyżu we Wrocławiu.

Anna Majowicz
Rekolekcje dla służby zdrowia głosi ks. prof. nadzw. dr hab. Piotr Mrzygłód

Tegoroczne rekolekcje prowadzi ks. prof. nadzw. dr hab. Piotr Mrzygłód. Pierwsze nauki rozpoczęły się w niedzielę. - Mówi się, że ten, kto nie ryzykuje, nie pije szampana. To prawda. Kto nie zaryzykuje swojego czasu w momencie nawrócenia, kto nie podejmie próby zmiany swojego życia dla Pana Jezusa, nie zasługuje na Wielkanoc – rozpoczął spotkanie ks. prof. dr hab. Piotr Mrzygłód. Rekolekcjonista mówił o sensie nawrócenia, o tym, że Kościół jest szpitalem dla wszystkich grzeszników, a niezależnie od tego, w jakiej przestrzeni służby zdrowia pracujemy, jesteśmy pacjentami, bo Lekarz jest tylko jeden. - To Ten który przyszedł leczyć nasze choroby, w którego ranach jest nasze zdrowie - mówił rekolekcjonista, prosząc, by pracownicy służby zdrowia dobrze przygotowali się na nadchodzące święta. - Można wykonać tysiąc kroków, ale ten najważniejszy należy do Ciebie. Zrób krok w stronę nawrócenia, nie zwlekaj. Lekarzu, ulecz samego siebie!

Zobacz zdjęcia: Rekolekcje dla służby zdrowia

Kolejne spotkanie z rekolekcjonistą odbędzie się dziś po Mszy św. o godz. 18.30. Serdecznie zapraszamy wszystkich pracowników i studentów służby zdrowia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Watykan: papież poszerzył możliwość wydalenia z zakonu

2019-03-26 13:57

st (KAI), vaticannews / Watykan

Sam fakt bezprawnej stałej nieobecność zakonnika przez 12 miesięcy jest powodem do wydalenia go z instytutu – postanowił Ojciec Święty modyfikując kanony 694 oraz 729 Kodeksu Prawa Kanonicznego. Stolica Apostolska opublikowała List Apostolski w formie motu proprio „Communis vita”, w którym zawarte są wspomniane zmiany Kodeksu Prawa Kanonicznego.

ACKI/pixabay.com

W dokumencie przypomniano, że życie wspólnotowe jest istotnym elementem życia zakonnego, a „zakonnicy powinni mieszkać we własnym domu zakonnym zachowując życie wspólne i nie opuszczać go bez zezwolenia swego przełożonego” (kan. 665 § 1 KKK). Doświadczenie ostatnich kilku lat pokazało jednak, że występują sytuacje związane z bezprawną nieobecnością w domu zakonnym, podczas których zakonnicy uchylają się od władzy prawowitego przełożonego, a czasami nie można ich odnaleźć.

Kodeks Prawa Kanonicznego nakłada na przełożonego obowiązek poszukiwania zakonnika bezprawnie nieobecnego, aby pomóc jemu powrócić i wytrwać w powołaniu (por. kan. 665 § 2 KKK). Często jednak się zdarza, że przełożony nie jest w stanie odnaleźć nieobecnego zakonnika. Zgodnie z Kodeksem Prawa Kanonicznego, po co najmniej sześciu miesiącach bezprawnej nieobecności (por. kan. 696 KPK), możliwe jest rozpoczęcie procesu wydalenia z instytutu, zgodnie z ustaloną procedurą (por. kan. 697 KPK). Jednak kiedy nie jest znane miejsce, w którym przebywa zakonnik trudno jest zagwarantować pewność prawną sytuacji rzeczywistej.

„Dlatego też nie naruszając przepisów prawa o wydaleniu po sześciu miesiącach bezprawnej nieobecności, mając na celu pomoc instytutom w przestrzeganiu niezbędnej dyscypliny i umożliwienie wydalenia zakonnika bezprawnie nieobecnego, zwłaszcza w przypadkach nieodwracalnych, postanowiłem dodać do kanonu 694 § 1 KPK wśród przyczyn wydalenia ipso facto z instytutu również długotrwałą bezprawną nieobecność w domu zakonnym, trwającą o co najmniej dwanaście miesięcy bez przerwy, przy zastosowaniu tej samej procedury jaka opisana jest w kan. 694 § 2 KPK. Stwierdzenie faktu ze strony przełożonego wyższego dla wywołania skutków prawnych musi zostać potwierdzone przez Stolicę Apostolską. W przypadku instytutów prawa diecezjalnego potwierdzenie należy do biskupa głównej siedziby tego instytutu” – czytamy w papieskim dokumencie.

Ojciec Święty postanowił, że wprowadzenie tego nowego numeru do § 1 kanonu 694 wymaga również zmiany na kanonu 729 w odniesieniu do instytutów świeckich, dla których nie przewiduje się złożenia wydalenia fakultatywnego z powodu bezprawnej nieobecności.

Biorąc to wszystko pod uwagę, nowe brzmienie wspomnianym kanonów jest następujące:

Art. 1. Kanon 694 KPK zostaje w pełni zastąpiony następującym tekstem:

§ 1. Na mocy samego prawa jest wydalony z instytutu członek, który:

1) notorycznie odstąpił od wiary katolickiej;

2) zawarł małżeństwo lub usiłował je zawrzeć, nawet tylko cywilne.

3) bezprawnie opuścił dom zakonny, zgodnie z kan. 665 § 2, przez dwanaście miesięcy bez przerwy, biorąc pod uwagę niemożność stwierdzania miejscq, w którym przebywa dany zakonnik.

§ 2. W tych przypadkach przełożony wyższy wraz ze swoją radą powinien, po zebraniu dowodów, bezzwłocznie wydać stwierdzenie faktu, ażeby prawnie stało się wiadome wydalenie.

§3. W przypadku przewidzianym w § 1 ust. 3, ta deklaracja, która ma być prawnie ustanowiona, musi zostać potwierdzona przez Stolicę Apostolską; dla instytutów prawa diecezjalnego potwierdzenie należy do biskupa głównego ośrodka.

Art. 2. Kanon 729 KPK zostaje w pełni zastąpiony następującym tekstem:

Wydalenie członka z instytutu dokonuje się zgodnie z postanowieniami przepisów z kan. 694 § 1, 1 i 2 i 695. Konstytucje powinny określić inne przyczyny wydalenia, byleby były proporcjonalnie ważne, zewnętrzne, poczytalne i prawnie udowodnione. Należy zachować sposób postępowania przepisany w kan. 697-700. Do członka wydalonego ma zastosowanie przepis kan. 701. Nowe normy na mocy decyzji papieża wchodzą w życie 10 kwietnia 2019 roku.

Jak informuje sekretarz Kongregacji ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Wspólnot Życia Apostolskiego przypadki te dotyczą osób zakonnych, które bez pozwolenia kompetentnych władz nieprawnie opuściły dom zakonny i przez okres co najmniej 12 miesięcy do niego nie wróciły. W tym czasie przełożeni mają obowiązek poszukiwania takiej osoby i udzielenia jej wsparcia tak, aby powróciła do wspólnoty. Niejednokrotnie jest to jednak niemożliwe z powodu nieznajomości miejsca pobytu poszukiwanej osoby. Wtedy przez sam zaistniały fakt przebywania poza domem zakonnym na mocy prawa zakonnik lub zakonnica są dymisjonowani. Aby taki wyrok został usankcjonowany, musi go zatwierdzić Stolica Apostolska, w przypadku, gdy dana osoba należy do zgromadzenia powstałego na prawie papieskim, lub biskup, gdy zgromadzenie zostało powołane do życia na prawie diecezjalnym.

Abp José Rodríguez Carballo podkreślił, że to nowe prawo dotyczy osób, które nie prosiły o dyspensę ze złożonych ślubów zakonnych, a więc formalnie nadal należą do danej wspólnoty. Tymczasem prowadzone przez nich życie nie odpowiada ich powołaniu, a często jest z nim sprzeczne. Niekiedy są z tym związane trudne sprawy o charakterze ekonomiczny, które mogą obciążać także sam instytut zakonny.

Dodajmy, że dwa inne przypadki dymisji ipso facto ze zgromadzenia zakonnego, o których mówi kanon 694 Kodeksu Prawa Kanonicznego, a więc dotyczące osób, które notorycznie odstąpiły od wiary katolickiej bądź zawarły lub usiłowały zawrzeć małżeństwo, choćby tylko cywilne, nadal pozostają w mocy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem