Reklama

W 40. rocznicę święceń kapłańskich abp. Marka Jędraszewskiego: 24 maja 1973 - 24 maja 2013

Razem poznawać Chrystusa

2013-05-20 15:07


Niedziela Ogólnopolska 21/2013, str. 18

Archiwum kurii łódzkiej
Abp Marek Jędraszewski

KS. WALDEMAR KULBAT: - Rocznice, jubileusze pozwalają powracać do początków, „gdzie wszystko się zaczęło”. Jak Ksiądz Arcybiskup wspomina swoje dzieciństwo i lata młodości, rodzinny dom, szkołę, kolegów?

ABP MAREK JĘDRASZEWSKI: - Dla mnie wszystko zaczęło się w Poznaniu i tam też - z krótkimi przerwami na wikariat w Odolanowie (1973-75) oraz na studia w Rzymie (1975-80) - wszystko nieprzerwanie trwało, aż do dnia 8 września 2012 r., kiedy odbył się mój uroczysty ingres do archikatedry łódzkiej, a wraz nim oficjalne objęcie rządów w archidiecezji łódzkiej. Dzieciństwo, tak jak je dzisiaj wspominam, miałem szczęśliwe, choć upływające w dość dużej biedzie, wynikającej z trudnych czasów powojennych. Na takie piękne wspomnienia wpłynął przede wszystkim obraz rodzinnego domu, który ciągle we mnie trwa: kochających i zatroskanych o swe dzieci Rodziców oraz Rodzeństwa (dwaj bracia i siostra). Był to dom na wskroś przeniknięty zdrową, religijną atmosferą, w którą w naturalny i dla wszystkich oczywisty sposób było wplecione świętowanie każdej niedzieli. Z dziecięcych lat pozostał też obraz codziennie klękającego do modlitwy mego ojca (inżynier budowlany) oraz pieśni adwentowych lub wielkopostnych, które nuciła moja mama podczas swej domowej krzątaniny. Miałem szczęście do wspaniałych księży pracujących w mojej parafii na poznańskich Winogradach oraz do szkoły - słynnego Liceum Ogólnokształcącego im. Karola Marcinkowskiego, popularnego „Marcinka”. To była prawdziwie elitarna szkoła, nie tylko, jeśli chodzi o wysoki stopień nauczania, ale przede wszystkim ze względu na wartości, które próbowała zaszczepić w uczniach - w tamtych, niełatwych czasach PRL-u. Z „Marcinka” wywodzą się liczni wybitni poznańscy profesorowie uniwersyteccy, lekarze, adwokaci, twórcy kultury... Warto wspomnieć, że każdego roku spotykają się oni ze sobą, obchodząc kolejne rocznice swojej matury. Zawsze jest najpierw Msza św., później spotkanie w szkole, na koniec w grupach klasowych w różnych restauracjach i kawiarniach. Te spotkania są okazją nie tylko do osobistych wspomnień, ale także do wspólnej refleksji odnoszącej się do spraw bardziej ogólnych, dotyczących życia społecznego, narodowego, Kościoła.

- Pan Bóg prowadzi człowieka drogą, która przygotowuje go do przyszłych zadań. Czy dostrzega Ksiądz Arcybiskup takie „przebłyski” zapowiedzi powołania, przyszłych zadań?

- Gdy myślę o tym w perspektywie mojej posługi biskupiej, najpierw w archidiecezji poznańskiej (od 1997 r.), a obecnie w archidiecezji łódzkiej, jestem przekonany, że Pan Bóg prowadził mnie dość prostą drogą, przygotowując w ten sposób do kolejnych zadań, jakie miały mnie spotkać. Studia w Rzymie (1975-80) pozwoliły mi osobiście doświadczyć wielkości i doniosłości Kościoła powszechnego. Był to czas, kiedy w Kolegium Polskim, gdzie mieszkałem przez prawie pięć lat, mogłem z bliska patrzeć na wielu wybitnych polskich biskupów, przybywających w różnych sprawach do Wiecznego Miasta, w tym także na kard. Karola Wojtyłę. Byłem na Placu św. Piotra, kiedy ogłoszono jego wybór na papieża, brałem udziałem w jego inauguracyjnej Mszy św. 22 października 1978 r. Po powrocie do Poznania oprócz zajęć dydaktycznych na Papieskim Wydziale Teologicznym byłem prefektem w Arcybiskupim Seminarium Duchownym, co pozwoliło mi intensywnie uczestniczyć zarówno w życiu intelektualnym miejscowego środowiska teologicznego, jak i „dotykać” problemów młodych ludzi przygotowujących się do kapłaństwa. Następnie praca w „Przewodniku Katolickim” niejako wymusiła na mnie wejście jeszcze bardziej w głąb nauczania społecznego Kościoła i uwrażliwienie na wiele spraw o charakterze społecznym i narodowym. Było to w okresie wielkich przemian związanych z 1989 r. oraz trudnych lat 90., naznaczonych wielkim kryzysem ekonomicznym wywołanym reformami Balcerowicza z jednej strony oraz z ostrymi atakami na Kościół ze strony ugrupowań laicko-liberalnych z drugiej strony. To wszystko domagało się wielkiej wrażliwości na problemy zwykłych ludzi oraz odważnej i jasnej, wytrwałej i systematycznej obrony i wyjaśniania nauki Kościoła, co usiłowaliśmy czynić na łamach „Przewodnika Katolickiego”. Z dzisiejszej perspektywy te doświadczenia uważam za bezcenne dla siebie.

- Studia w kraju i za granicą oraz specjalizacja w dziedzinie filozofii były z pewnością w życiu Księdza Arcybiskupa wielką przygodą i pozwoliły poznać fundamenty europejskiego dziedzictwa. W jakiej mierze ta formacja intelektualna pomaga Księdzu Arcybiskupowi w pracy i dialogu z ludźmi? Czy wybór specjalizacji był związany z wcześniejszymi zainteresowaniami?

- Trudno przecenić wartość moich studiów rzymskich. Miałem szczęście słuchać wykładów czy brać udział w seminariach prowadzonych przez wybitnych profesorów Gregoriany. Lubiłem równocześnie zwiedzać Rzym, będący jedynym miastem na świecie, w którym tak wyraźnie przenikają się wieki i tysiąclecia, ucząc pokory wobec dziedzictwa wielkiej historii Europy, zwłaszcza historii samego chrześcijaństwa - i to niemal od samych jego początków, od Apostołów Piotra i Pawła. Powoli kształtowała się we mnie pewna synteza humanizmu, który swoje fundamenty znajduje w Ewangelii i który jednocześnie nieustannie syci się największymi dokonaniami ludzkiej myśli, malarstwa i architektury. Do tego doszła praca doktorska poświęcona myśli Emmanuela Levinasa, co pozwoliło mi pogłębić wiedzę na temat filozofii dialogu (w Poznaniu, jeszcze przed wyjazdem do Rzymu, interesowałem się już filozofią Gabriela Marcela), a przede wszystkim dostrzec wagę wymiaru etycznego ujawniającego się w spotkaniu z drugim człowiekiem jako podstawową odpowiedź na ideologie głoszone przez systemy totalitarne.

- Poznanie półtoramilionowej archidiecezji, księży, elit intelektualnych, kręgów zawodowych, parafii to ogromne i ważne zadanie. Łódź ma opinię miasta o niskim poziomie praktyk religijnych, dręczonego plagami społecznymi. W jaki sposób Kościół łódzki mógłby pomagać ludziom w przezwyciężaniu trudności, duchowego zagubienia, pomagać w odnalezieniu drogi do Boga?

- Nie ma innej drogi jak ta, którą wskazał Pan Jezus w Ewangelii. Jeśli Jan Paweł II nauczał w encyklice „Redemptor hominis”, że „człowiek jest drogą Kościoła”, to Kościół łódzki, idąc za tym papieskim nauczaniem, musi, po pierwsze, wytrwale i uparcie kroczyć drogami człowieka, zwłaszcza biednego, wykluczonego i zagubionego, oraz, po wtóre, musi ukazywać mu Chrystusa. Wszystko to jest niejako wpisane w moje biskupie zawołanie „Scire Christum” - znać, poznawać Chrystusa. Ze strony zarówno księży i osób życia konsekrowanego, jak i wiernych świeckich wymaga to ogromnego zaangażowania i poświęcenia, a także odważnego wychodzenia w stronę wszystkich ludzi, którzy są wrażliwi na prawdę i dobro i którzy tego świadectwa o prawdzie i dobru mają prawo spodziewać się przede wszystkim ze strony Kościoła. Tego wychodzenia uczy nas jakże wyraziście Ojciec Święty Franciszek.

- Niezwykłym wydarzeniem stały się prowadzone przez Księdza Arcybiskupa co miesiąc „Dialogi w Katedrze”. To jakby nasz łódzki areopag, miejsce dialogu i ewangelizacji. Jakie problemy, poszukiwania i nadzieje odczytuje Ksiądz Arcybiskup w treści stawianych pytań?

- Dotychczas odbyło się pięć edycji „Dialogów”. Każde spotkanie było poświęcone innemu tematowi: „Wiara i rozum”, „Wiara i cierpienie”, „Wiara i modlitwa”, „Wiara i kultura” oraz „Wiara i rodzina”. Przed nami jeszcze kolejnych pięć poświęconych zagadnieniom związanym z podstawowymi tajemnicami chrześcijańskiej wiary, takimi jak Eucharystia, Boże Miłosierdzie czy życie wieczne, oraz problemom wychowania i godności człowieka. Wszystkie dotykają wprost ludzkiej egzystencji. To sprawia, że w związku z każdym poszczególnym tematem pojawia się od około czterdziestu do pięćdziesięciu pytań, a zatem stosunkowo wiele. Niektóre z nich są bardziej ogólne, w innych z kolei ludzie stawiają mi pytania bardzo konkretne, niekiedy wprost intymne, dotyczące ich osobistych problemów czy wręcz dramatów. Naturalnie, można odpowiedzieć tylko na niektóre z nich. Na więcej nie ma już po prostu czasu, tym bardziej że w ramach „Dialogów” jest możliwość postawienia mi bezpośrednio pytań przez obecne w katedrze osoby. Ich wielka liczba wskazuje na to, że proponowana przeze mnie tematyka jest dla nich ważna. To z kolei stanowi wspaniałą okazję do tego, aby przybliżyć im wiele spraw związanych z chrześcijańską wiarą i nauką Kościoła katolickiego. Przeżywany przez nas obecnie Rok Wiary jest zatem dla Kościoła łódzkiego także pod tym względem ogromną szansą zbliżenia się do Chrystusa i poznania Go - właśnie tak, jak życzył sobie tego Ojciec Święty Benedykt XVI w „Porta fidei” i jak brzmi moje biskupie zawołanie.

- W imieniu swoim i naszych czytelników dziękuję serdecznie za rozmowę.

Tagi:
wywiad abp Marek Jędraszewski

Abp Jędraszewski: potrzebna jest kontrrewolucja katolicka

2019-03-21 11:36

Joanna Folfasińska/ Archidiecezja Krakowska / Kraków (KAI)

Jest potrzebna kontrrewolucja katolicka. Jedynie Kościół potrafi powiedzieć, że trzeba się opamiętać, jeśli chcemy przekazać dalej najlepsze wartości kultury europejskiej. Nie możemy powiedzieć, że nas to nie obchodzi. Konieczna jest mobilizacja mężczyzn, którzy czują się odpowiedzialni za swoje rodziny i dzieci, które mogą stać się ofiarami wielkiej krzywdy - powiedział abp Marek Jędraszewski w Krakowie podczas konferencji „Bitwa o odpowiedzialność”, zorganizowanej przez wspólnotę Mężczyźni św. Józefa.

Joanna Adamik | Archidiecezja Krakowska

Na początku metropolita krakowski postawił tezę, że walka o odpowiedzialność jest równocześnie batalią o człowieczeństwo. Wyjaśnił, że swój wykład oparł o przemyślenia współczesnego francuskiego myśliciela żydowskiego pochodzenia Emmanuela Levinasa.

Hierarcha krótko przedstawił jego biografię i podkreślił, że jego filozofia wyrosła z pytania: czy my, Żydzi, możemy jeszcze po doświadczeniach Auschwitz, filozofować? – Odpowiedź dla wielu była prosta – „nie!” (…) Holokaust był obrazą ludzkiego rozumu i kompromitacją. Uważano, że po Auschwitz nie ma miejsca dla filozofii. Część, a wśród nich Levinas, twierdziła jednak, że tym bardziej trzeba - argumentował abp Jędraszewski.

Levinas próbował zrozumieć, dlaczego doszło do Holokaustu i dlaczego odpowiedzialni są za niego Niemcy – naród wybitnych poetów i filozofów? W swoich rozważaniach zwrócił uwagę na obojętność Kaina, który po zabójstwie Abla bezczelnie odpowiedział Stwórcy, że nie jest stróżem swojego brata. Odpowiedzialność za drugiego człowieka stała się centralnym punktem dwóch dzieł Levinasa: „Całość i nieskończoność” i „Inaczej niż być lub ponad istotą”. W pierwszym z nich, filozof skupił się na doświadczeniu „twarzy” innej osoby.

– Jest jakaś potęga w ludzkim spojrzeniu, która wskazuje na siłę zakazu moralnego: nie możesz mnie zabić, okazać wobec mnie przemocy. Relacja między „mną” a drugim człowiekiem nie jest symetryczna. Jeżeli ten drugi, z którym się spotykam i którego twarz widzę, mówi mi: „tobie nie wolno”, to po pierwsze on mnie uczy mojej wolności. Nie jest ona dowolnością, kaprysem, ale ma reguły (…) Ten drugi jawi się jako mistrz i nauczyciel, ktoś, kto mnie uczy mojego człowieczeństwa - powiedział hierarcha.

Człowiek ma własne sumienie i już w nim jest rozliczany ze swoich uczynków. Odpowiedzialność to odpowiedź na słowa drugiego człowieka. Jednakże, we wzroku drugiego człowieka można odszukać również prośbę o pomoc, na którą bezwzględnie należy odpowiedzieć. – Odpowiadam na wołanie. Jestem odpowiedzialny, to znaczy czuję, że jestem wezwany do dobra, nie uchylam się przed nim, niekiedy nawet za cenę własnego poświęcenia - mówił arcybiskup.

Drugie dzieło – „Inaczej niż być lub ponad istotą” pogłębia koncepcję odpowiedzialności. Levinas wyjaśnił w nim, że odpowiedzialność człowieka jest wrodzona. Centralną figurą dzieła jest postać cierpiącego Sługi Jahwe, który wziął na siebie odpowiedzialność za grzechy ludzkości. – Odpowiedzialność to inne imię człowieczeństwa. Obojętność to postawa Kaina, rezygnacja z ludzkiego powołania - przypomniał hierarcha.

Arcybiskup wspomniał potem o rewolucji 1968 roku, która zburzyła europejski porządek moralny i zakwestionowała zasadność Dekalogu. – Całkowita wolność. Wszystko skoncentrowane na własnym „ja”. Inny się nie liczy. To było przesłanie rewolucji ’68 - mówił.

Jak dodał, rok ’68 był czasem szczególnej dyskusji o człowieku i odpowiedzialności. - Rewolucja ’68 mówi: ja mam siebie realizować! Levinas mówi, że człowiek realizuje się, będąc odpowiedzialny za drugiego człowieka, przede wszystkim za jego życie. Wojtyła mówi: ja jestem odpowiedzialny wobec własnego sumienia, które mi mówi o dobru i złu - tłumaczył hierarcha.

Metropolita zauważył, że współczesny świat przedstawia aborcję jako prawo kobiety. Polska jednoznacznie mówi, że jest to zło, a walka o rzekome prawo wyboru dla innych to przyjęcie postawy obojętności. Rewolucja ’68 roku sprawiła, że najistotniejszą wartością jest szukanie przyjemności. Współżycie między kobietą i mężczyzną zostało pozbawione elementu prokreacji, otwierając tym samym drogę homoseksualnemu lobbingowi.

Arcybiskup zwrócił uwagę, że kolejną konsekwencją tej rewolucji jest wczesna i deprawująca edukacja seksualna najmłodszych. Jasno podkreślił, że pedofilia jest przerażająca. Pytał, jak to możliwe, że Kościół jawi się jako przestępcza instytucja, podczas gdy wokół kwitnie seksturystyka, wykorzystywanie dzieci i nowe deprawujące przepisy dotyczące edukacji seksualnej.

– Jest potrzebna kontrrewolucja katolicka. Jedynie Kościół potrafi powiedzieć, że trzeba się opamiętać, jeżeli chcemy przekazać dalej najlepsze wartości kultury europejskiej. (…) Nie możemy powiedzieć, że nas to nie obchodzi! Konieczna jest mobilizacja mężczyzn, którzy czują się odpowiedzialni za swoje rodziny i dzieci, które mogą stać się ofiarami wielkiej krzywdy - powiedział.

Zgromadzeni na konferencji mężczyźni pytali arcybiskupa o kwestię stawiania granic. Metropolita zaznaczył, że jest nią miłość. – Gest miłości i przygarnięcia do siebie sprawia, że lęk w oczach drugiego przestaje być widoczny i zamienia się w błysk radości - wyjaśnił.

Padło też pytanie o jeden z absurdów współczesności, gdy zwykłe, codzienne i czułe gesty mogą być w dzisiejszym świecie zrozumiane opacznie. Arcybiskup zaznaczył, że szczęście dzieci polega na tym, że są chronione przez swoich najbliższych. Odwołał się do słów papieża Franciszka, który mówił o działaniu złego ducha, chcącego unieszczęśliwić człowieka. Zaczerpnięte z totalitaryzmu sformułowanie „zero tolerancji” stoi w opozycji do języka Kościoła, który głosi miłosierdzie - powiedział abp Jędraszewski.

– Wielką siłą jest to, czego uczy nas św. Józef – wierność Bogu, przyjęcie odpowiedzialności za drugiego człowieka, czystość, cześć oddawana Bogu, przepełnione miłością życie. To jest siła chrześcijaństwa. To jest to, czym możemy odpowiedzieć na przemoc wobec Kościoła katolickiego - powiedział.

Dodał, że chrześcijanie byli oskarżani o to, że są wrogami ludzkości. Z drugiej strony, byli podziwiani przez pogański świat za to, że się kochali i dbali o siebie.

Ostatnie pytania dotyczyły sposobu przemiany świata. Metropolita zauważył, że chrześcijanie spotykali się w małych grupach. Kluczem jest odwaga, do której wzywał wiernych Jan Paweł II.

– Wasza odpowiedzialność powinna przejawiać się tam, gdzie jesteście, żyjecie, macie swoje domy i rodziny! (…) Rodzice mają prawo protestować przed wszelkimi formami deprawacji w szkołach. Dzieci mają prawo pozostać dziećmi - zakończył metropolita krakowski.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

O. Cantalemessa: trzeba na nowo odkryć wagę życia wewnętrznego

2019-03-22 16:58

vaticannews.va / Watykan (KAI)

Życiu wewnętrznemu poświęcił kaznodzieja Domu Papieskiego drugą konferencję wielkopostną wygłoszoną w kaplicy Redemptoris Mater w Watykanie w obecności papieża i pracowników Kurii Rzymskiej.

Biuro prasowe kapucynów

O. Raniero Cantalamessa wskazał, że życie wewnętrzne przeżywa dziś kryzys i patrzy się na nie z pewną podejrzliwością. Przyczyn takiego stanu rzeczy można szukać także w samej naturze człowieka, który nastawiony jest na to, co zewnętrzne, widzialne, a do czego zachęcają go zmysły. W obecnej kulturze rolę, którą pełniło życie wewnętrzne czy duchowe zastępuje się psychologią i psychoanalizą, skupiając się na podświadomości, a pomijając relację z Bogiem. Także w życiu Kościoła, po Soborze Watykańskim II, ideałem nie jest „ucieczka od świata” ale „wychodzenie do świata”.

„Porzucenie życia wewnętrznego i zwrócenie się w stronę tego, co zewnętrzne to jeden z najbardziej niebezpiecznych aspektów sekularyzacji. Aż do pokusy teologicznego uzasadnienia tego nowego kierunku, który przyjął imię: teologii śmierci Boga czy też świeckiego miasta – stwierdził o. Cantalamessa. – Mówi się, że Bóg sam dał nam przykład. Kiedy przyjął ciało człowieka, ogołocił się, opuścił samego siebie z wewnętrznego życia Trójcy, stał się «światowy», to znaczy rozmył się w tym, co świeckie. Stał się Bogiem «poza sobą»”.

Włoski kapucyn podkreślił także, że człowiek żyje dziś w ciągłym pędzie, w strachu przed ciszą. Szczególnie widać to wśród młodych, którzy niejednokrotnie żyją w „orgii hałasu”, zapominając, że życie wewnętrzne to droga do życia autentycznego. Ale fala życia zwróconego w stronę tego, co zewnętrzne porywa także osoby zaangażowane w misję Kościoła. Trzeba temu zaradzić, gdyż zdaniem o. Cantalamessy, albo odnajdziemy klimat i czas milczenia oraz życia wewnętrznego, albo pogrążymy się w duchowej i całkowitej pustce.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jasna Góra: 39. Pielgrzymka Obrońców Życia

2019-03-23 13:25

mir/Radio Jasna Góra / Częstochowa (KAI)

Jak najszybsze uchwalenie obywatelskiego projektu „Zatrzymaj Aborcję”, realne przestrzeganie konstytucyjnych praw rodziców wobec ofensywy ideologii gender w polskich szkołach i żądań ruchu LGBT oraz promowanie naprotechnologii w miejsce in vitro - to główne tezy apelu uczestników 39. Pielgrzymki Obrońców Życia na Jasną Górę.

Mazur/episkopat.pl
Jasna Góra

- Wobec narastającego w świecie i w ojczyźnie zagrożenia dla wartości ludzkiego życia, prosimy dla wszystkich sumień o Bożą moc, by dojrzewało w nich poczucie odpowiedzialności za każde życie poczęte pod sercem matki – modlił się podczas Mszy św. abp Wacław Depo, metropolita częstochowski.

W kazaniu mówił o odpowiedzialności każdego z nas za kolejne pokolenia i przypominał, że „przyszłość świata idzie przez rodzinę”. Zauważył, że wbrew zapowiedziom Unia Europejska stała się strukturą o charakterze totalnym. - Wbrew deklaracjom przyjmowanym naiwnie kiedyś przez część środowisk zatroskanych o prawa człowieka, rządzący nią ideolodzy mają za nic prawa państw członkowskich do suwerennego stanowienia w kwestiach moralnych – stwierdził metropolita częstochowski.

Przeczytaj także: Apel organizacji pro-life o uchwalenie projektu Zatrzymaj Aborcję

Przypomniał, że przed referendum akcesyjnym wszystkie siły polityczne agitowały za oddawaniem głosu na „tak” przekonując, że Unia Europejska nie będzie narzucała Polsce norm w zakresie ochrony życia ludzkiego.

- Dziś wiemy, że są to słowa bez pokrycia a obrona życia ludzkiego jest dzisiaj ośmieszana i ignorowana – diagnozował duchowny. Wskazał na raport przegłosowany przez Parlament Europejski, w którym jest zapis o konieczności zagwarantowania kobietom łatwego dostępu do środków antykoncepcyjnych i bezpiecznej aborcji, bezwarunkowego dostępu do wspomaganego zapłodnienia bez względu na stan cywilny i orientacje seksualną.

Abp Depo nawoływał do odpowiedzialności i dalekowzroczności, których nauczycielami są św. Jan Paweł II i kard. Stefan Wyszyński.

Podczas Eucharystii złożono przyrzeczenia Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego.

- Nie możemy być obojętni na ataki na życie i rodzinę, które wciąż podejmowane są w naszej Ojczyźnie – przypomina dr Paweł Wosicki. Prezes Polskiej Federacji Ruchów Obrony Życia (PFROŻ) mówi o konieczności nowej strategii obrony życia.

Zdaniem Wosickiego taktyka przyjęta przez rządzących, że „tych tematów” - tzn. na przykład inicjatywy Zatrzymaj Aborcję - nie poruszamy, żeby nie drażnić społeczeństwa i strony przeciwnej, zupełnie nie zdała egzaminu. „Widać, że zostało to wykorzystane i potraktowane jako słabość i atak na wartości życia i rodziny, został podjęty z tym większa mocą i teraz trzeba się bardzo mocno temu przeciwstawić” 0 stwierdził prezes PFROŻ.

Pielgrzymka tradycyjnie odbywa się w przededniu Narodowego Dnia Życia i Dnia Świętości Życia. Uczestnicy wydarzenia zaapelowali do rządu o uchwalenie blokowanego projektu ustawy Zatrzymaj Aborcję, którego celem jest delegalizacja przesłanki eugenicznej.

„Szczególnym okrucieństwem jest zabijanie w łonach matek dzieci, u których podejrzewa się poważną wadę wrodzoną. Małym pacjentom przysługuje nie tylko prawo do życia, ale również prawo do opieki medycznej świadczonej według najwyższych standardów. Apelujemy więc o jak najszybsze uchwalenie obywatelskiego projektu Zatrzymaj Aborcję” – napisali przedstawiciele ruchów obrońców życia.

Obrońcy życia odnieśli się również to kwestii demoralizacji dzieci, którą postuluje warszawski ratusz w podpisanej deklaracji LGBT+. Autorzy apelu napisali o poważnym naruszeniu „fundamentalnego prawa rodziców” oraz „gwałtem na delikatnej psychice dziecka”.

W modlitwie pamiętano o zmarłym w ubiegłym roku Antonim Ziębie organizatorze pielgrzymek na Jasną Górę, jednym z najbardziej zasłużonych i oddanych obrońców ludzkiego życia w Polsce.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem