Reklama

Świętowanie złotego jubileuszu

2013-06-20 10:55

Ks. Piotr Bączek
Edycja bielsko-żywiecka 25/2013, str. 4

Archiwum

W sobotę 8 czerwca nasz partykularny Kościół świętował złoty jubileusz kapłaństwa bp. Tadeusza Rakoczego

Jubileuszowe uroczystości odbyły się w bielskim kościele Najświętszego Serca Pana Jezusa. Dziękczynnej Eucharystii przewodniczył biskup ordynariusz Tadeusz Rakoczy. Przy ołtarzu razem z Jubilatem stanęło kilkudziesięciu hierarchów. Byli wśród nich kardynałowie: Stanisław Dziwisz, metropolita krakowski, emerytowany lwowski metropolita kard. Marian Jaworski, kard. Franciszek Macharski i arcybiskupi: gnieźnieński metropolita i prymas Polski Józef Kowalczyk, Damian Zimoń z Katowic i Stanisław Nowak z Częstochowy, biskupi diecezjalni: z Tarnowa i Sosnowca, hierarchowie z Czech i Słowacji, biskupi pomocniczy różnych diecezji na czele z bp. Piotrem Gregerem oraz obchodzący złoty jubileusz święceń kapłańskich prezbiterzy. Mszę św. koncelebrowało w sumie kilkuset kapłanów naszej diecezji. W bielskiej świątyni modlili się także przedstawiciele kościoła ewangelicko-augsburskiego: bp Paweł Anweiler i ks. radca Jan Gross, delegacje środowisk naukowych papieskiego uniwersytetu w Krakowie i bielskich uczelni, parlamentarzyści i przedstawiciele samorządów wszystkich szczebli. Obecne były delegacje i poczty sztandarowe ruchów i stowarzyszeń religijnych i społecznych Podbeskidzia.

W homilii kard. Dziwisz przypomniał historię kapłańskiej i biskupiej drogi Jubilata. Podkreślił jego zasługi w służbie Kościołowi powszechnemu u boku bł. Jana Pawła II i w dziele budowania Kościoła bielsko-żywieckiego. - Trudno wyliczyć wszystko, co bp Tadeusz wniósł w życie swojej diecezji. Chyba najlepszą syntezą jego dokonań oraz sens pasterskiego zaangażowania wyrażają słowa jego biskupiego zaangażowania zaczerpnięte z Listu św. Pawła do Efezjan „In aedificationem Corporis Christi” - „Ku budowaniu Ciała Chrystusowego” - podkreślał kard. Dziwisz. - Biskup Tadeusz budował i buduje Kościół. Czyni to gorliwie nie oszczędzając sił. Przeżywając złoty jubileusz kapłaństwa Pasterza diecezji dziękujemy przede wszystkim Bogu za dar jego życia i kapłańskiej posługi. Dziękujemy za wszystko, co wniósł w życie Kościoła bielsko-żywieckiego, krakowskiego oraz Kościoła powszechnego przez posługę u boku Ojca Świętego. Niech wyrazem wdzięczności Bogu będzie nasze osobiste zaangażowanie w życie Kościoła w dawanie przejrzystego świadectwa wiary w naszych środowiskach w dzisiejszym świecie - wzywał metropolita krakowski.

Po Mszy św. odbył się okolicznościowy koncert w wykonaniu Zespołu Pieśni i Tańca „Bielsko”, wystąpiła także światowej sławy śpiewaczka operowa Małgorzata Walewska. Po artystycznych występach wręczono Jubilatowi złotą honorową odznakę Za Zasługi dla województwa śląskiego. Laudację na tę okazję wygłosił radny sejmiku śląskiego i prezes Akcji Katolickiej naszej diecezji Andrzej Kamiński, a odznaczenie wręczył przewodniczący sejmiku Andrzej Gościniak. W uzasadnieniu decyzji kapituła odznaczenia podkreślił związek bp. Rakoczego z ziemią województwa śląskiego. Wskazano na szczególne zasługi w budowaniu dobra wspólnego mieszkańców województwa śląskiego, wnoszenie w życie społeczne wartości ewangelicznych, doceniono działalność ekumeniczną.

Reklama

Bp P. Greger w imieniu prezbiterium diecezji, alumnów seminarium i obecnych w bielskiej świątyni złożył Jubilatowi życzenia. - W tajemnicy kapłańskiej posługi Księdza Biskupa kryje się bogata i przepełniona apostolskim dynamizmem praca oraz całkowite oddanie sprawie Bożej i wspólnocie Chrystusowego Kościoła. Jest to wielki rozdział historii posługiwania bliźnim, którzy w duchu wiary oczekują na Boże słowo i łaskę świętych sakramentów - mówił pomocniczy biskup naszej diecezji zapewniając Ordynariusza o modlitwie diecezjan w intencji swego pasterza.

Na zakończenie uroczystości słowa podziękowań skierował do wszystkich bp Tadeusz Rakoczy. - To wszystko co dobrego się dzieje, a co częściowo przypisujecie mojej osobie, dokonuje się dzięki takim ludziom jak wy, zaangażowanym w życie kapłańskie, w życie chrześcijańskie, w budowanie Kościoła i coraz lepszego naszego życia - mówił Jubilat. - „Non me lo merito”. Nie zasługuję na to. I ja dzisiaj z głębi serca, szczerze mówię: ja na to nie zasługuję. Bo wszystko co dobre, odnoszę do Boga, Jemu zawierzam to co jest i to co przed nami. A świadom swej słabości staram się otworzyć pełnię swojego serca na Jego miłosierdzie - zakończył bielsko-żywiecki Ordynariusz przywołując jedną z wypowiedzi Jana Pawła II.

Tagi:
jubileusz

Dziękczynienie za 25 lat Przemyskiej Edycji „Niedzieli”

2019-04-16 18:56

Ks. Zbigniew Suchy
Edycja przemyska 16/2019, str. I

Archiwum redakcji
Twórcy i pracownicy edycji przemyskiej „Niedzieli” ze swoimi Pasterzami

Człowiek żyje niejako w podwójnej przestrzeni – Chronosu, który przemierza z nami czas naszego istnienia, systematycznie, bez pośpiechu, ale i bez zatrzymywania się. Drugi wymiar to wpijający się z ten linearny wymiar życia Kairos. Jeśli na ten pierwszy nie mamy wpływu, to ten drugi w wielkiej mierze należy do nas.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Tajemnica Trzech dni

2019-04-10 10:24

Oprac. Jolanta Marszałek
Niedziela Ogólnopolska 15/2019, str. 18-19

Czy wiemy, kiedy tak naprawdę obchodzimy Triduum Paschalne? Co oznaczają gesty i symbole wykonywane w tym czasie w liturgii? Wyjaśniamy tajemnicę tych dni

Święta Paschalne rozpoczynają się Mszą Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek (tak naprawdę ta Msza należy już do piątku), a kończą drugimi Nieszporami w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. Triduum to piątek, sobota i niedziela (a nie czwartek, piątek i sobota). Święto, choć składa się z trzech dni, a każdy z nich ma inny charakter i świętujemy go w odmienny sposób, to jednak mamy do czynienia z jedną uroczystością – jedną tajemnicą: męką, śmiercią i zmartwychwstaniem naszego Pana.

Rozpoczynająca Święte Triduum Paschalne Msza Wieczerzy Pańskiej, która jest sprawowana w czwartek wieczorem (według tradycji żydowskiej, a także kościelnej, mówiącej o tym, że dzień zaczyna się po zachodzie słońca), należy już tak naprawdę do Wielkiego Piątku.

Po Mszy Wieczerzy nie ma błogosławieństwa, nie kończymy liturgii, bo ona jest kontynuowana w Liturgii Wielkiego Piątku (zwróćmy uwagę, że liturgii w Wielki Piątek nie zaczyna się znakiem krzyża).

Podczas Liturgii Wielkiego Piątku spożywamy przeistoczone Ciało Chrystusa. Przeistoczone kiedy? Właśnie podczas Mszy Wieczerzy. Podczas obydwu liturgii czyta się tę samą Ewangelię wg św. Jana. To tak naprawdę ta sama Eucharystia.

Mandatum, czyli umycie nóg

Obrzęd charakterystyczny dla Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek jest nawiązaniem do gestu Pana Jezusa, opisanego przez św. Jana Ewangelistę: „I zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany” (13, 5). Obrzęd ten przypomina wszystkim sprawującym jakąkolwiek władzę w Kościele, w jaki sposób winni sprawować swój urząd – służąc i miażdżąc nieustannie swoją pychę.

Obnażenie ołtarza

Na koniec Mszy Wieczerzy Pańskiej, gdy Najświętszy Sakrament przenosi się do kaplicy przechowania, ołtarz zostaje obnażony. Nie ma obrusów, nie ma świeczników. Ten znak jest czyniony na pamiątkę obnażenia Jezusa z szat. Odbywa się on w milczeniu. Dawniej recytowano podczas tej czynności słowa psalmu: „Moje szaty dzielą między siebie i losy rzucają o moją suknię” (Ps 22,19).

Prostracja

To symboliczny gest padnięcia na twarz, rozpoczynający Liturgię Męki Pańskiej w Wielki Piątek. Biskup (lub przewodniczący liturgii) pada na twarz – jest to bardzo przejmujący znak, który odnosi nas również do momentu święceń prezbiteratu. Liturgia przypomina kapłanom, że kapłaństwo to tajemnica krzyża.

Adoracja Krzyża

Jest to kulminacyjny moment wielkopiątkowej liturgii.

Krzyż jest przysłonięty fioletową zasłoną. Adoracja Krzyża jest poprzedzona trzykrotnym wezwaniem: „Oto drzewo krzyża”, któremu towarzyszy stopniowe odsłanianie belek krzyża.

Zgodnie z tradycją Kościoła podchodzący do adoracji biskup w geście pokory ściąga ornat i buty.

Czuwanie na cześć Pana

Wszystkie obrzędy Wigilii Paschalnej odbywają się w nocy, nie wolno ich rozpocząć, zanim nie zapadnie zmrok, a należy je zakończyć przed świtem niedzieli. Charakter czuwania nawiązuje do istotnych wydarzeń w historii zbawienia, jak również jest wyrazem czujności chrześcijanina – oznacza gotowość na przyjście Pana.

Ogień

Na rozpoczęcie Liturgii Wigilii Paschalnej poza kościołem w odpowiednim miejscu przygotowuje się ognisko w celu pobłogosławienia nowego ognia. Jego płomień powinien być taki, aby rozproszyć ciemności i rozjaśnić noc. Duże znaczenie w tym obrzędzie ma zestawienie ciemności i światła, aby doświadczyć, z czego wyprowadził nas Chrystus. Światło Chrystusa wkracza w życie, aby rozproszyć ciemności. W historii zbawienia światło towarzyszy ukazywaniu się Boga (krzak gorejący, słup ognia, który prowadził Izraelitów).

Paschał

Od ogniska zapalamy świecę paschalną. To duża, bogato zdobiona woskowa świeca przygotowana na początku Wigilii Paschalnej. Wnoszona do nieoświetlonego kościoła staje się pierwszą zwiastunką Zmartwychwstania. Po wezwaniu: „światło Chrystusa” jej płomień zostaje przekazany wiernym i po chwili cała świątynia zostaje opromieniona blaskiem świec.

Na świecy umieszczone są symbole: cyfry bieżącego roku oraz pierwsza i ostatnia litera greckiego alfabetu – odnoszą się one do Chrystusa Zmartwychwstałego, który jest Panem czasu. Natomiast przez pięć „gwoździ” wspomina się zbawczy wymiar Męki Jezusa i poniesionych przez Niego ran.

Liturgia chrzcielna

Wielka Noc Zmartwychwstania jest najbardziej odpowiednim czasem do udzielania chrztu. Woda staje się symbolem obmycia z grzechu pierworodnego, co dokonuje się w chrzcie. Chrzest lub odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych stają się centrum Paschy. Po chrzcie następuje wyrzeczenie się zła i wyznanie wiary. Jest ono złączone z tajemnicą chrztu i stanowi jego integralną część. Co raz dokonało się w chrzcie, Bóg będzie powtarzał przez różne wydarzenia w całym naszym życiu.

Procesja rezurekcyjna

To uroczyste ogłoszenie zmartwychwstania Chrystusa i wezwanie całego stworzenia do udziału w Jego triumfie. Procesja może się odbyć na zakończenie Wigilii Paschalnej, w nocy z soboty na niedzielę lub o świcie w wielkanocny poranek przed tradycyjną Rezurekcją. Na czele procesji niesie się krzyż przyozdobiony czerwoną stułą lub figurę Zmartwychwstałego – oba znaki symbolizują zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią, piekłem i szatanem.

Wykorzystano treści katechez Wspólnoty Miłości Ukrzyżowanej

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najubożsi otrzymali „święconkę” od Caritas

2019-04-20 20:10

Agnieszka Bugała

Dziś 300 najuboższych podopiecznych łaźni i jadłodajni wrocławskiej Caritas otrzymało „święconkę” na świąteczne śniadanie. Dary pobłogosławił abp Józef Kupny. Metropolita złożył też życzenia obdarowanym:

Agnieszka Bugała

– Święta są dla mnie okazją żeby złożyć wam jak najserdeczniejsze życzenia. Święta Wielkanocne może nie mają takiej oprawy jak Święta Bożego Narodzenia, ale są to najważniejsze święta chrześcijańskie. W tym czasie adorujemy krzyż Chrystusa, żeby potem cieszyć się Jego zmartwychwstaniem. Dlatego też w ten dzisiejszy i jutrzejszy dzień chcę wam życzyć doświadczenia Bożej obecności w waszym życiu. Dzisiaj jest taki dzień, który Pan Jezus spędza w Szeolu. W tym miejscu, w którym ludzie oczekiwali na zbawienie. W wyznaniu wiary mówimy „zstąpił do piekieł”. To nie chodzi o to, że Pan Jezus wstąpił do piekła, ale do tego miejsca, w którym ludzie oczekiwali zbawienia, oczekiwali odkupienia. Chrystus w tym dniu nie leży tylko w grobie, powiedzielibyśmy nie odpoczywa po męce po śmierci, ale z wielką troską zstępuje tam, aby zwiastować tym, którzy oczekiwali na zbawienie tą radosną wiadomość o zbawieniu.

Ja także dzielę się z wami tą wielką radością zmartwychwstania Chrystusa. Zwycięstwa nad cierpieniem, nad śmiercią. Tą wielką radością, że przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie wchodzimy w nową, głęboką i trwałą więź z Bogiem. Niech zatem Bóg będzie waszą radością i święta Zmartwychwstania będą dla was świętami radosnym i spokojnymi. Tego z całego serca wszystkim wam życzę. Życzę wam także tego, byście doświadczyli radości podczas spożywania tych pokarmów wielkanocnych. Dlatego chcemy was tymi pokarmami dzisiaj obdarować. I z całego serca życzę Świat błogosławionych, pełnych pokoju Chrystusa Zmartwychwstałego.

Ks. Dariusz Amrogowicz dyrektor wrocławskiej Caritas podkreśla, że od początku pierwszych wieków Kościół zdawał sobie sprawę, że najcenniejszą wartością jest Eucharystia i ubodzy, którzy są skarbem tego Kościoła, a opiekę nad ubogimi powierza Chrystus swoim apostołom. Staramy się realizować to dzieło, które On zaczął i przekazał swoim uczniom. Organizujemy wielkanocne paczki świąteczne nie tylko dlatego żeby ci ludzie otrzymali kawałeczek święconki, czegoś lepszego na stół świąteczny, ale przede wszystkim z poczucia miłości do Chrystusa. Pragniemy tym darem dzielić się z potrzebującymi. Chcemy żeby mieli tą świadomość że radość wypływa ze zmartwychwstania naszego Pana.

1500 kg produktów spożywczych zapakowali wolontariusze w ramach wolontariatu pracowniczego.

– W paczkach nasi ubodzy znajdą wielkanocną babkę, świąteczne wędliny, serki, żurek, cukier i bochenek świeżego chleba – wylicza Michał Brzezicki koordynator jadłodajni i łaźni Caritas Archidiecezji Wrocławskiej. Dary zakupione zostały dzięki życzliwości ofiarodawców. Część pozyskana została z Banku Żywności.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem