Reklama

Studnia za makulaturę

2013-06-26 14:09

Wojciech Dudkiewicz
Edycja warszawska 26/2013, str. 6-7

Marcin Żegliński

Co miesiąc w kilku warszawskich parafiach zbierana jest makulatura z myślą o misjach i finansowaniu budowy studni w Sudanie Południowym. Wkrótce do zbiórki dołączy kilka parafii na Pradze

Akcję zainicjowali w Łodzi i Płocku przed dwoma laty członkowie Katolickiego Stowarzyszenia Dziennikarzy. Pomysł wziął się, jak mówi ks. Kazimierz Kurek, salezjanin z Płocka, jeden z prekursorów akcji, z natchnienia Bożego i po informacjach o sytuacji w Sudanie Południowym.

- Relacje z tego nowego państwa, gdzie mieszka wielu chrześcijan, są wstrząsające. Brakuje tam nade wszystko wody, która, jak mówią misjonarze, jest tam cenniejsza niż złoto. Zastanawialiśmy się w KSD, co można zrobić, co może zrobić każdy, żeby termu zaradzić. Wymyśliliśmy zbiórkę makulatury - mówi ks. Kurek. Akcję zatytułowali „Makulatura na misje” z dopiskiem „pomagamy budować studnie w Sudanie Południowym”. Konkretny efekt zbiórki jest - pierwszą studnię już wybudowano.

Jedna na kilka wiosek

Akcja objęła kilkadziesiąt parafii w Polsce. Włączyło się kilka parafii w archidiecezji warszawskiej, wkrótce zbiórka uruchomiona zostanie w kilku parafiach na Pradze. Ze względów organizacyjnych parafie mogą włączyć się stopniowo, a makulatura jest zbierana przez dwa dni w miesiącu.

Reklama

W czasie jednorazowej zbiórki można zebrać kilka ton makulatury. A za jedną można otrzymać 350 zł. Tymczasem wybudowanie w Sudanie Południowym studni kosztuje 40-45 tys. zł. Od kwietnia ub.r. zebrano w samej Warszawie ok. 40 tys. (w całej Polsce ok. 300 tys. zł), czyli mniej więcej tyle, ile potrzeba na studnię.

W akcję zaangażowali się warszawscy franciszkanie. - Nie dolewamy wody do morza. Studnie powstają w miejscach, gdzie brak jest dostępu do czystej wody. Sytuacja tam jest naprawdę dramatyczna. Jedna studnia obsługuje czasem kilka wiosek, kilka tysięcy osób - mówi o. Krzysztof, franciszkanin, koordynujący akcję w Warszawie.

Ktoś obliczył, że 1 kilogram makulatury to aż 75 litrów wody w Afryce. Dzięki dotychczasowej zbiórce udało się zgromadzić pieniądze, które pozwolą na wybudowanie kilku studni. - Dostęp do bieżącej wody jest dla nas oczywisty, nawet nie zastanawiamy się, że może jej nie być - mówi o. Krzysztof Zębik ze Zgromadzenia Misjonarzy Kombonianów.

Książki na Kresy

To w misji tego zgromadzenia w Tali w Sudanie Południowym zbudowano pierwszą studnię z pieniędzy za zebrana w akcji w Polsce makulaturę. Korzystają z niej mieszkańcy kilku okolicznych wiosek. Kolejna studnia powstanie w innej misji prowadzonej przez Ojców Kombonianów, w Lomin przy granicy z Ugandą.

Ale jest jeszcze jeden aspekt zbiórki. - Pieniądze są ważne, ale przede wszystkim uwrażliwia ona ludzi na pomoc ubogim, umacnia wspólnotę. Uwrażliwia ekologicznie: są już całe rodziny, które zbierają papier, kartony, przeznaczają na pomoc innym - zwraca uwagę ks. Kurek. Rośnie też świadomość misyjna, co często jest cenniejsze, niż tony makulatury. Akcja się rozkręca, ale zdaniem ks. Kurka, kilkadziesiąt zaangażowanych w nią parafii to wciąż niewiele. - Gdyby cała Polska zaangażowała się w akcję, w dziesięć lat mogłaby zaradzić problemom z wodą w tamtej części Afryki - mówi salezjanin.

Jak zwraca uwagę o. Radosław Kępczyński, franciszkanin z klasztoru przy ul. Senatorskiej, oprócz zwykłej makulatury, ludzie przynoszą dużo książek. - Szkoda ich wyrzucać. Dlatego teraz sortujemy. Bezużyteczna makulatura idzie do kontenera, książki jadą do jednego z księży, który wysyła je na Wschód, na dawne Kresy.

Teraz Kamerun

W Warszawie zbiórka makulatury odbywa się przed kościołem Wszystkich Świętych przy pl. Grzybowskim (zwykle w końcu miesiąca, najbliższa zbiórka w dniach 26-28 lipca), przed kościołem św. Łukasza Ewangelisty (ul. Górczewska, 5-7 lipca), przy kościele Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła (ul. Domaniewska, 8-9 lipca. Wykaz parafii znajduje się na stronie: www.katolickie.media.pl.

Przed kościołem franciszkanów pw. Matki Bożej Anielskiej, ul. Modzelewskiego (3-4 lipca) i przed pw. św. Antoniego Padewskiego (1-2 lipca) będzie zbierana natomiast makulatura, z której pieniądze pójdą na franciszkańską misję w Kamerunie.

- Wcześniej zbieraliśmy tylko na studnie w Sudanie. Jednak w marcu nasza prowincja franciszkańska przejęła misję w Abong’ Mbang w Kamerunie. Pracują tam już bracia - do których ja mam wkrótce dołączyć - ale sporo jest tam do zrobienia - kościół, szkoła, domek do wyposażenia, pole do obrobienia, brakuje sprzętu - mówi o. Radosław Kępczyński. - Ze względu na potrzeby misji, od maja środki ze zbiórki zostaną przeznaczone właśnie na nią

Raz w miesiącu makulaturę „na misję” przekazuje zaprzyjaźniona z warszawskimi Franciszkanami firma państwa Jaroszyńskich z Łomianek. - Wiemy od dawna o akcji, składamy makulaturę i przy okazji pobytu w Warszawie przywozimy ją do Franciszkanów na Senatorską - mówi pracownik firmy. - Robimy to regularnie, bo cel jest szczytny.

Tagi:
misje makulatura

Zbierają na wodę, która daje życie

2017-12-06 13:41

Katarzyna Woynarowska
Edycja częstochowska 50/2017, str. 6

Graziako/Niedziela

Otrzymaliśmy dar czystej wody – pisze z zachwytem br. Artur Ziarek z zakonu Braci Mniejszych Kapucynów, wspominając poświęcenie studni w wiosce Gore w Czadzie. A dokładniej w tamtejszym więzieniu, w którym kapucyn z Polski jest kapelanem. Tam studnie święci się jak u nas dzwony. A nawet z większą jeszcze ceremonią, bo podczas Mszy św. Dar czystej wody jest bowiem dla mieszkańców Afryki kwestią przetrwania.

Dla parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Częstochowie ta historia zaczęła się jesienią 2011 r. od notatki w „Niedzieli”, która zapadła w serce Stefanii Kreczko z Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, i słów: „Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych...” (Mt 10, 42). Pisano w niej o tym, jak to w Polsce zbiera się fundusze na wiercenie studni głębinowych w dalekiej Afryce, skąd misjonarze donoszą o katastrofalnych warunkach życia i błagają o pomoc. Pani Stefania nie mogła pozbyć się myśli, że gdzieś w świecie ludzie nie mają wody, że umierają z pragnienia, a u nas większość odkręca kran i nie zastanawia się nad tym zupełnie, jakim jest dobrodziejstwem.

Okazało się, że przystąpienie do akcji zbierania makulatury, z której zyski przeznaczane są na wiercenie studni, nie jest skomplikowane. Szczególnie, że pomysłodawczyni zyskała pełną zgodę i aprobatę proboszcza parafii – ks. Janusza Wojtyli. Poszły ogłoszenia z ambony, z Radia Fiat i Jasna Góra oraz z łamów „Niedzieli”.

Ks. Wojtyla wspomina dziś każdą zbiórkę i cieszy go coraz większa popularność akcji. Pamięta też, jakie wrażenie zrobiła na nim opowieść, że w Sudanie Południowym, gdzie parafianie z Częstochowy wydrążyli swoją pierwszą studnię, wcześniej ludzie pili wodę z bagna, a deszczówka była luksusem.

Żeby zebrać wystarczającą ilość makulatury, trzeba przeprowadzać zbiórkę co miesiąc. Uznali, że ostatni piątek i sobota miesiąca są odpowiednie. Zaczynali w marcu 2012 r. od jednego kontenera i trzech ludzi z Franciszkańskiego Zakonu Świeckich do przypilnowania przedsięwzięcia. Dziś zamawiają trzy kontenery i potrzebują już sześciu wolontariuszy.

Ludzie czasem przywożą całe biblioteki z likwidowanych mieszkań, a właściciele okolicznych firm dostarczają masę tzw. druków ulotnych, folderów, reklamówek, ogłoszeń. Najczęściej są to domowe zasoby. – Ludzie są już przyzwyczajeni, nie wyrzucają papieru, wolą przynieść je nam – mówi ks. Wojtyla. A pani Stefania dodaje, że najbardziej wzruszają panie, które przyjeżdżają regularnie z drugiego końca miasta, taszcząc torbę makulatury, zbieranej mozolnie przez miesiąc. Do historii przeszła Stanisława ze wspólnoty FZŚ przy parafii św. Rafała Kalinowskiego z Częstochowy, która do śmierci organizowała we własnym zakresie zbiórkę wśród parafian i przyjaciół – czasem nawet 300-400 kg makulatury. Regularnie akcję wspierają także dwie częstochowskie parafie: NMP Królowej Polski z ul. Konwaliowej i NMP Zwycięskiej z ul. Słowackiego.

Na pierwszą studnię zbierali 15 miesięcy. – Nosi imię bł. Anieli Salawy – patronki FZŚ w Polsce i to ona w naszym imieniu podaje ten kubek czystej wody. Jest to ogromna radość, która mobilizuje do kontynuowania tego dzieła – mówi p. Stefania. Drugą studnię nazwali imieniem patronów swojej parafii – Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Obie znajdują się w Sudanie. Trzecią – św. Franciszka z Asyżu. Czwartą wywiercili w Czadzie, na dziedzińcu więzienia w Gore, skąd kapelan br. Artur Ziarek pisał o koszmarze więziennego życia. Nazwano ją imieniem NMP Nieustającej Pomocy. Piąta nosi imię Matki Bożej Częstochowskiej z okazji jubileuszu 300-lecia koronacji Cudownego Wizerunku. Jak nazwą szóstą, na którą ciągle zbierają fundusze, jeszcze nie wiadomo. Wiadomo tylko, że tym razem będzie to Republika Środkowoafrykańska w Bouali.

Organizatorom zależy bardzo na wysłaniu do Afryki jeszcze przed świętami Bożego Narodzenia możliwie dużej kwoty, tak by firma zajmująca się wierceniem studni głębinowych mogła zacząć pracę. – Byłby to dar od Dzieciątka Jezus dla naszych braci w wierze, którymi na miejscu opiekują się Ojcowie Franciszkanie OFM z prowincji Katowice-Panewniki z proboszczem o. Normanem Samselem, a parafia jest pod wezwaniem św. Piotra Apostoła – mówią organizatorzy, a my zachęcamy do wzięcia udziału w akcji.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Poczta Polska emituje znaczek z wizerunkiem Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży

2018-02-23 13:39

abd, Poczta Polska / Warszawa (KAI)

Znaczek z wizerunkiem Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży wprowadza Poczta Polska z okazji przypadającej w tym roku 75. rocznicy objawień maryjnych na warszawskich Siekierkach. Znaczek o nominale 2,60 zł będzie dostępny od soboty 24 lutego.


Znaczek pocztowy przedstawiający wizerunek Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży zaprojektował Bożydar Grozdew, umieszczając na nim obraz Maryi czczonej pod tym wezwaniem, namalowany przez Marię Wollenberg-Kluzę. Artystka jest autorką dwóch wizerunków, na których przedstawiła pierwsze ukazanie się Maryi na Siekierkach oraz wspólne objawienie się Jezusa i Maryi. Obraz Matki Bożej został przez nią namalowany wg wizji z objawień Władysławy Papis zd. Fronczak z dn. 8 września 1943 r. Wizjonerka w następujący sposób opisała to wydarzenie:

"Zobaczyłam Matkę Najświętszą, ale jakże inaczej wyglądała. Miała około 40 lat. Na białą suknię miała narzucony królewski płaszcz koloru chabrowego obramowany złotym szlakiem, spięty złotą klamrą. Na ręku trzymała Dzieciątko w białej sukieneczce. Włosy miała kasztanowego koloru. Na głowie kopulastą koronę. Dzieciątko też miało koronę. Od całej postaci biła powaga i majestat. To była królowa. Patrzyła na nas z miłością, uśmiechała się".

Objawienia Najświętszej Marii Panny i Jezusa Chrystusa, których świadkiem była jako dziecko Władysława Fronczak od 3 maja 1943 r. do 15 września 1949 r. zapoczątkowały kult Matki Bożej na warszawskich Siekierkach. Od początku tych wydarzeń, mieszkańcy Warszawy gromadzili się w miejscu objawień na wspólną modlitwę.

W 1980 r. kard. Stefan Wyszyński powierzył opiekę nad miejscem objawień wraz z kaplicą zakonowi pijarów, których charyzmatem jest troska o wychowanie dzieci i młodzieży, zwłaszcza ubogich, w duchu mądrości i pobożności.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Droga Ekmana we Wrocławiu

2018-02-24 21:18

Agnieszka Bugała

Za nami pierwszy dzień konferencja „Duch Pana Boga nade mną”.

M. Rosik

W sali wrocławskiego Centrum Kongresowego szczególnym gościem był dziś bp. Andrzej Siemieniewski i UlfEkman.

Dzięki uprzejmości ks. prof. Mariusza Rosika w najnowszym numerze wrocławskiej „Niedzieli” prezentujemy wywiad z UlfemEkmanem i jego żoną Birgittą.

Przeczytaj także: Droga Ekmana. Wiara, która zwycięża świat
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem