Reklama

Parafia pw. Przemienienia Pańskiego w Mieszkowicach

Ks. Robert Gołębiowski
Edycja szczecińsko-kamieńska 1/2003


Liczba wiernych: 3957
Proboszcz: ks. Ryszard Kamiński
Wikariusz: ks. Mieczysław Tomasz Sałowski
Kościół filialny: Wierzchlas - pw. Matki Bożej Częstochowskiej
Kamionka - kaplica Wspólnoty: Żywy Różaniec (17 róż), ministranci (60 osób), Parafialny Zespół Caritas, Rada Parafialna, Grupa Synodalna, Oaza Rodzin (1 krąg), Oaza Młodzieżowa, Dzieci Boże, AA, Rodzina Radia Maryja
Czasopisma: "Rycerzyk Niepokalanej", "Rycerz Niepokalanej", "Niedziela" - 42 egzemplarze

Pielgrzymowanie to niemal stały atrybut ludzkiego losu. Od najdawniejszych czasów człowiek ciągle podróżował, zmieniał miejsce swego pobytu, szukał stanicy, przy której mógł kształtować swój los. Historia Kościoła nieustannie ukazuje nam różnorodny wymiar wędrówki, która u swego zarania miała motyw religijny. Od wielu lat w naszej archidiecezji trwa takie czytelnicze niezwykłe pielgrzymowanie, którego stacjami są poszczególne parafie. Przyglądamy się ich historii, podpatrujemy codzienne duszpasterskie dokonania, doceniamy cenne osiągnięcia. Towarzyszymy wiernym i kapłanom w ich niemal misyjnej posłudze. Teraz przyjdzie nam odwiedzić urokliwą i naznaczoną przebogatą historią ziemię mieszkowicką. Nasze po niej wędrowanie rozpoczniemy od siedziby dziekana, a więc parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Mieszkowicach.
Według legendy osadę miał założyć Mieszko I, który podczas objazdu grodów nad Odrą upolował w tej okolicy dwa niedźwiedzie i z tej okazji postanowił założyć tu gród obronny. Położenie na ważnym szlaku handlowym łączącym Pomorze Zachodnie z ziemią lubuską stworzyło tej miejscowości dobre warunki rozwoju. Pierwsza pisana wzmianka o Mieszkowicach pochodzi z 1295 r. Ok. 1300 r. miasto otoczono kamiennym murem, a w 1317 r. Mieszkowice otrzymały prawa miejskie, których konsekwencją było w 1320 r. przyłączenie do związku miast nowomarchijskich. Ważnym wydarzeniem były rokowania polityczne, które w 1323 r. toczone były tutaj pomiędzy Pomorzem a Brandenburgią. Niestety, tragicznym akcentem historii miasta były kilkukrotne pożary: w 1433 r. zostało całkowicie spalone przez husytów, a kolejne - w 1540 i 1558 r. dopełniały obrazu zniszczeń. Ostatecznie w 1633 r. wojska cesarskie ponownie spaliły miasto, całkowicie je pustosząc i wyludniając. Dopiero wiek XIX przyniósł przełom i odbudowę potęgi gospodarczej. Podobnie jak większość miast naszej ziemi, Mieszkowice zostały zniszczone pod koniec II wojny światowej, choć straty te sięgały tylko 30% - co pozwoliło dość wiernie odbudować i zrekonstruować najcenniejsze obiekty zabytkowe. Miasto w większości zachowało średniowieczny układ urbanistyczny oraz niską zabudowę z XIX w. Otacza je wieniec murów obronnych o wysokości 7 m, zbudowanych z głazów narzutowych, a w górnej części z cegły. Rozbudowane w XVII w. posiadały 26 czatowni. W centrum miasta wznosi się jego chluba - wczesnogotycki kościół z XIV w., ze starszą częścią ciosową sprzed 1297 r. z pięknym granitowym portalem. Początkowo był to kościół salowy, jednak w XIV w. rozebrano ścianę płn. i wybudowano nawę boczną, a ścianę płd. podwyższono cegłą, wybijając nowe gotyckie okna. W rezultacie powstała budowla dwunawowa, gotycka z nawą północną niższą od nawy głównej. Z dawnego wyposażenia pozostały jedynie chrzcielnica z wapienia gotlandzkiego oraz dwie drewniane figury Ewangelistów. Dzisiejsze wyposażenie to zachowany zespół zabytków o cechach neogotyku. Na zespół ten składają się: ołtarz główny z obrazem olejnym "Przemienienie Pańskie" pędzla C. G. Pfannschmidta, żeliwny krzyż ołtarzowy, rzeźbiona boazeria w prezbiterium, drewniana ambona zdobiona snycerką, organy firmy Manboorg, 4 bogato zdobione świeczniki oraz ławy umieszczone w nawie głównej i na emporze bocznej.
Historia parafii sięga pierwszych chwil po wyzwoleniu. W 1945 r., przez pierwsze miesiące, przyjeżdżał tu kapłan niemiecki z Chojny. Gdy od lutego 1946 r. zamieszkał w Mieszkowicach ks. Augustyn Nowotarski, powstała tu placówka duszpasterska przy parafii w Kostrzynie. Datą przełomową jest 1 czerwca 1951 r., gdy oficjalnie erygowano parafię. Ks. A. Nowotarski - kapłan Bożego ducha, niezwykle zasłużony dla rozwoju parafii, pełnił funkcję proboszcza do 10 czerwca 1978 r., gdy przeszedł na emeryturę. Pozostał rezydentem na plebanii do śmierci. Kolejnym proboszczem był ks. Tadeusz Pietras. Jego następcą 1 października 1984 r. został ks. Władysław Obacz. Po nim proboszczem w Mieszkowicach był ks. Tadeusz Żebrowski, który przebywał tutaj do 1 lipca 1991 r. Następcą został ks. Kazimierz Piasecki. Przez 9 lat wykonał tutaj wiele prac remontowych, zarówno na plebanii, jak i w świątyni - inicjując przy tym wiele ważnych poczynań duszpasterskich. W sierpniu 2000 r. proboszczem i dziekanem mieszkowickim został ks. Ryszard Kamiński, dotychczasowy proboszcz parafii pw. św. Antoniego w Szczecinie oraz wykładowca historii Kościoła w AWSD w Szczecinie.
Rozmowa z Księdzem Dziekanem przynosi niezwykle cenne spostrzeżenia i oceny socjologiczno-duchowe. Na kształtowanie religijności duży wpływ do tej pory mają źródła rodzinne. Spora część parafian wywodzi się z dawnych Kresów Wschodnich (Podhaje, Milno, Hnilcze, Czortków, Tarnopol), pozostała grupa to dawni mieszkańcy tzw. Polski Centralnej. Z pochodzeniem wiążą się tradycje i kultywowane do tej pory regionalne zwyczaje, a z określonym wymiarem religijności idzie w parze zaangażowanie w całokształt życia parafialnego. W dwóch wiejskich ośrodkach frekwencja na niedzielnej Eucharystii sięga blisko 60%, w samych zaś Mieszkowicach ok. 30%. Układ Mszy św. w siedzibie parafii jest następujący: godz. 9.00,11.00,12.30,18.00, w Kamionce o 8.00, a w Wierzchlasie o 10.00. W ciągu tygodnia w Mieszkowicach Msze św. sprawowane są o godz. 7.00 i o 18.00, w świątyniach filialnych natomiast wierni spotykają się na wielbieniu Boga w czwartki o godz. 16.00. O naprawdę budujących postawach świadczy obecność na codziennych Mszach św. ok. 100 osób. Prawdziwe "rekordy" padają w środy, gdy odprawiana jest Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy - kościół jest wypełniony! Podobnie jest z innymi nabożeństwami, szczególnie w okresie Adwentu czy Wielkiego Postu. Warto chociażby docenić miniony Adwent, kiedy codziennie o 6.30 na Roratach gromadziło się duże grono dzieci i młodzieży, by przeżyć Eucharystię, której towarzyszył interesująco wyreżyserowany z muzyką i inscenizacjami adwentowy program pt. Potrzebne światło - razem z prorokami idziemy do Betlejem. Takie owoce przynosi prowadzona wieloformatowo katecheza. Mieszkowice posiadają trzy ośrodki pedagogiczne: Szkołę Podstawową, Gimnazjum i Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych (dawne słynne Technikum Rolnicze). We wszystkich szkołach są po dwie godziny religii, a nad kształtowaniem Bożych postaw w młodym pokoleniu czuwają: w SP Józefa Bilińska, w Gimnazjum Beata Krawiec, a w ZSP katechezę prowadzą Katarzyna Wawruszczak i ks. Mieczysław T. Sałowski. Mimo tak bogatego zaplecza dydaktycznego młodzi ludzie, niestety, masowo emigrują z Mieszkowic, szukając stabilniejszych fundamentów życia. Jednak, co warto podkreślić, Ksiądz Proboszcz dumny jest z licznego grona studentów tak renomowanych uczelni, jak: Uniwersytet Jagielloński, Uniwersytet A. Mickiewicza w Poznaniu czy Akademia Medyczna w Warszawie. A o tym, że stawia się tutaj na ludzi młodych, świadczy kilkuletnia historia organizowania w tym miejscu diecezjalnych letnich rekolekcji oazowych. Miałem przed 14 laty tę radość prowadzenia jednej z takich blisko 100-osobowych grup i z całą szczerością muszę przyznać, że spotkaliśmy się ze strony parafian z ogromną życzliwością i chrześcijańską pomocą. Było to piękne świadectwo wiary i poczucia odpowiedzialności za los młodego pokolenia. Pewną nadzieją napawa także analiza ksiąg parafialnych, z których można wyczytać, że parafia ma stabilną sytuację demograficzną - na przestrzeni kilku ostatnich lat nie można zaobserwować, aby była drastyczna różnica pomiędzy ilością chrztów i pogrzebów. Przy tej pokoleniowej refleksji trzeba zaznaczyć prężną działalność grupy kombatantów wojennych. Są obecni podczas każdej ważnej uroczystości, a ostatnio wraz z Księdzem Proboszczem odbyli pełną sentymentalnych wzruszeń pielgrzymkę do rodzinnych stron. Równie zaangażowani w życie parafialne są miejscowi strażacy - ochotnicy, na których zawsze można liczyć. Kolejną wspólnotą wymiernie zaznaczającą się w pejzażu parafii jest grupa mieszkowickich leśników, którzy często służą swą pomocą, a w czerwcu swoje patronalne święto przeżywają na Eucharystii. Przy tej okazji Ksiądz Dziekan wyraża swą wdzięczność związanej z leśnictwem firmie "Drewex", pomocnej przy różnorodnych przedsięwzięciach. Ważnym duszpasterskim zadaniem jest także niesienie pomocy tym, którzy żyją na skraju nędzy. Obok świątyni, w dawnych salkach katechetycznych działa parafialna Caritas. Prowadzi magazyn odzieży, codziennie wydaje ciepłe posiłki dla 30 dzieci z najbiedniejszych rodzin. Praca charytatywna prowadzona jest we współdziałaniu z władzami samorządowymi, które poprzez Ośrodek Pomocy Społecznej koordynują niesioną pomoc. Ksiądz Proboszcz bardzo podkreśla harmonijną współpracę z burmistrzem Piotrem Szymkiewiczem. Miłym akcentem wielu podejmowanych inicjatyw jest chociażby wspólnie przeżywany sierpniowy odpust parafialny, włączony jako główny punkt w obchody "Dni Mieszkowic". Historyczność tych ziem podkreśla również fakt zbliżającego się niedługo (2003 r.) jubileuszu 600-lecia istnienia Wierzchlasu - miejscowości filialnej, która także w wymiarze duchowym przygotowuje się do tej uroczystości.
Z rozmowy z ks. Ryszardem Kamińskim wyłania się obraz mieszkowickiej wspólnoty pełnej Bożych wartości. Wypadałoby jeszcze opisać cały ruch pielgrzymkowy: pielgrzymki piesze do sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Myśliborzu, autokarowe do Francji szlakiem średniowiecznych katedr czy do Włoch. Należałoby także wspomnieć o dokonanych remontach w kościele parafialnym (nagłośnienie, niedługo renowacja wieży i zainstalowanie elektrycznych dzwonów) czy w Wierzchlasie (wymiana ławek), ale o tym wszystkim będziemy mogli się przekonać wtedy, gdy odwiedzimy bardzo gościnne Mieszkowice i powędrujemy wzdłuż murów poprzez pięknie zachowany i odrestaurowany rynek do kościoła pw. Przemienienia Pańskiego...

25 marca – Dzień Świętości Życia

2019-03-23 10:59

BP KEP / Warszawa (KAI)

W uroczystość Zwiastowania Pańskiego, 25 marca, Kościół w Polsce będzie obchodził Dzień Świętości Życia. „Pasterze Kościoła w Polsce przypominają o największej wartości, jaką jest ludzkie życie” – czytamy w komunikacie po ostatnim zebraniu plenarnym Konferencji Episkopatu Polski.

Ivan Kmit/Fotolia

Dzień Świętości Życia przypada dziewięć miesięcy przed Bożym Narodzeniem. Jego celem jest budzenie wrażliwości na sens i wartość ludzkiego życia na każdym jego etapie oraz zwrócenie uwagi na potrzebę szczególnej troski o nie. W okolicach tego dnia na Jasną Górę przybywają obrońcy życia z całej Polski, by modlić się w intencji ochrony życia.

Co roku z okazji Dnia Życia w całej Polsce w różnym czasie organizowane są również Marsze dla Życia i Rodziny. To wyraz publicznego świadectwa o podstawowej wartości ludzkiego życia od poczęcia oraz rodziny opartej na małżeństwie kobiety i mężczyzny, otwartym na przyjęcie i wychowanie dzieci. W tym roku 24 marca, w Narodowym Dniu Życia, ulicami Warszawy przejdzie pierwszy ogólnopolski Narodowy Marsz Życia.

W Dniu Świętości Życia wiele osób składa też przyrzeczenia Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego czyli zobowiązuje się do modlitwy w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Do tego, aby każda parafia włączyła się w dzieło Duchowej Adopcji, zachęcali biskupi w komunikacie po ostatnim zebraniu plenarnym. O włączenie się w tę inicjatywę apeluje również dyrektor Krajowego Ośrodka Duszpasterstwa Rodzin ks. Przemysław Drąg oraz Krajowa Doradczyni Życia Rodzinnego Beata Choroszewska.

„Chcemy zaprosić, aby wszyscy księża proboszczowie, rodzice, katecheci i nauczyciele przypomnieli dzieciom i młodzieży, ale także małżeństwom i rodzinom o tym, że każde życie ludzkie jest piękne i jest święte” – podkreśla ks. Przemysław Drąg.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Prezentacja tomu „Dzieł literackich i teatralnych” Karola Wojtyły

2019-03-26 18:27

md / Kraków (KAI)

W sali Okna Papieskiego Domu Arcybiskupów Krakowskich odbyła się prezentacja 1 tomu „Dzieł literackich i teatralnych” Karola Wojtyły. Zebrano w nim "Juwenilia" - utwory młodzieńcze przyszłego papieża, powstałe w latach 1938-1946.

Biały Kruk/archiwum
Ks. Karol Wojtyła

Publikacja całości „Dzieł literackich i teatralnych” zakończy się w 2020 r., w 100. rocznicę urodzin Karola Wojtyły.

Podstawą edycji są przede wszystkim rękopisy i maszynopisy przechowywane w Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie. Przy okazji spotkania zaprezentowano trzy rękopisy: „Psałterza - Księgi Słowiańskiej”, „Ballady wawelskich arkad” i niepublikowanego dotąd utworu „Ciągle jestem na tym samym brzegu”.

Na początku prezentacji Henryk Woźniakowski, prezes wydawnictwa Znak, które wydało publikację, przypomniał związki Karola Wojtyły ze środowiskiem Znaku i Tygodnika Powszechnego. Podkreślił, że przyszły papież, do dnia wyboru na Stolicę św. Piotra, opublikował ok. 100 tekstów w tych mediach. „Jednym z owoców tej przyjaźni i współpracy były książki, które wydaliśmy już po wyborze Jana Pawła II” – mówił Woźniakowski. Dodał, że poza tekstami literackimi Znak publikował również jego dzieła filozoficzne i teologiczne.

„Możemy dzięki lekturze i analizie tych, którzy opracowali te dzieła, prześledzić drogę rozwoju duchowego młodego Karola Wojtyły, zwłaszcza czas poprzedzający jego wstąpienie do seminarium” – mówił podczas spotkania metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski.

Przewodniczący Komitetu Naukowego wydania dzieł literackich Karola Wojtyły prof. Jacek Popiel zaznaczył, że pierwsza idea krytycznej edycji pism zrodziła się już w latach 90. ub. wieku w kręgu historyków literatury w Krakowie i Warszawie. „Prace mogły się rozpocząć dopiero w 2015 r., kiedy kard. Dziwisz powołał komitet naukowy i dal prawo pełnego wglądu w archiwa kurii” – dodał.

Prof. Popiel mówił, że teksty zawarte w 1 tomie publikacji mają charakter bardzo osobisty. „Pisał je 18-20 letni człowiek, który próbuje zrozumieć swoje miejsce w świecie i stopniowo dojrzewa do decyzji o kapłaństwie” – tłumaczył.

Owocem pracy naukowców jest kilka odkryć, m.in. zmiana datowania utworu „Pieśń o Bogu ukrytym” z 1944 r. na czas między latami 1942 a 1943. Nowością jest też publikacja nieznanego wcześniej utworu Wojtyły „Ciągle jestem na tym samym brzegu”. Odkryła go Anna Karoń-Ostrowska. „Tekst czekał na odnalezienie 41 lat. Opowiada o szczególnym momencie w życiu Karola Wojtyły, między śmiercią jego ojca w lutym 1941 r. a październikiem 1942 r. Opisuje w nim czas zmagań z ludzką miłością” – mówiła podczas prezentacji.

Sekretarz Jana Pawła II kard. Stanisław Dziwisz podkreślał, że wtorkowa prezentacja publikacji była przeżyciem spotkania z Janem Pawłem II. „On powiedział o swojej twórczości: jakbym nie został papieżem, nikt by się tym nie interesował" – mówił hierarcha. Dodał, że dzięki tej publikacji odkrywamy papieża. „Poprzez odkrycie jego twórczości literackiej możemy poznać jego ducha, kim on był jako człowiek” – stwierdził.

Zauważył również, że nie można wykluczyć odnalezienia kolejnych tekstów Karola Wojtyły. „Sam dostałem niedawno od jednej z rodzin tekst, który miał być zapisem Brata naszego Boga, a okazał się zupełnie innym utworem” – wyjawił.

Oprócz tekstów literackich w publikacji zamieszczone są listy Karola Wojtyły do Mieczysława Kotlarczyka i przyjaciela z Wadowic, artysty Wincentego Bałysa oraz utwory niepotwierdzonego autorstwa, których styl wskazuje na to, że wyszły spod ręki młodego Wojtyły.

Każdy z tekstów znajdujących się w książce opatrzony jest notą, która zawiera informację, czy zachował się on w rękopisie czy w maszynopisach, kiedy doczekał się publikacji i jakie były odmiany tekstu. Podczas prac rozstrzygnięto także, które poprawki zostały dokonane ręką autora.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem