Reklama

Królowo Pokoju, Królowo Rodzin, Królowo Polski

2014-05-13 13:04

Ks. Ireneusz Skubiś
Niedziela Ogólnopolska 20/2014, str. 3

Randy OHC / Foter / CC BY

Z rozważań podczas Apelu Jasnogórskiego 6 maja 2014 r.

Przychodzimy do Ciebie, przyciągnięci dziś ponownie papieskim „Totus Tuus”. Twój i nasz jednocześnie nowy święty – Jan Paweł II zaznaczył się znów bardzo mocno w sercu narodu polskiego i w sercu Kościoła. Narodził się nam jako święty razem ze św. Janem XXIII, inicjatorem Soboru Watykańskiego II, dał się zauważyć przy geniuszu teologicznym papieża seniora Benedykta XVI, przy zbierającym pilnie okruszyny Bożego Słowa papieżu Franciszku i będzie przemawiał swoją obecnością w liturgii Kościoła powszechnego.

Stajemy przed Tobą, Pani nasza, jak zawsze z wielkim bagażem ważnych dla nas spraw i próśb, które wypływają z naszych serc i umysłów. Najbardziej istotna jest dziś dla wszystkich sprawa pokoju, szczególnie na pobliskiej Ukrainie, gdzie właśnie zaczęła się wojna, gdzie giną ludzie, nasi bracia chrześcijanie. Z wielkim bólem przedstawiamy Ci, Królowo Pokoju, naszą prośbę o pokój między narodami: rosyjskim i ukraińskim. Prosimy, daj wolność narodowi ukraińskiemu. Nie dopuść, by ideologie polityczne niszczyły ludzkie życie i czyjąkolwiek wolność.

Królowo wszystkich świętych, także tych dwóch nowych świętych Papieży. Jakże ubłogosławiłaś Jana XXIII, który tak kiedyś marzył o Kościele odświeżonym i pięknym, czego początkiem był niesamowity Sobór Watykański II. Ten święty Papież uczynił Sobór momentem wielkiego historycznego przełomu w życiu Kościoła. Opatrzność Boża wpisała w ten przełom wielkiego papieża Jana Pawła II z rodu Polaków, który tak bardzo zajaśniał w Kościele. Papieża przełomu także tysiącleci, który dzięki swojej duchowości, mocy przepowiadania Ewangelii wszystkim narodom oraz dzięki niezwykłemu dynamizmowi swego pontyfikatu stał się prawdziwym misjonarzem świata, niosącym pokój, radość i łaskę obecności Chrystusa narodom na wszystkich kontynentach. Ta obecność Chrystusa tak mocno zaistniała teraz na Placu św. Piotra w Wiecznym Mieście, w zgromadzeniu nieprzeliczonych rzesz ludzi z całego świata, w tym – wielotysięcznych rzesz Polaków, którzy, przynagleni świętością, wędrowali przez różne miejsca święte Włoch – przez Manoppello, San Giovanni Rotondo, Loreto i inne – wszędzie wypowiadając słowa, które towarzyszyły Janowi Pawłowi II na jego drodze do świętości: „Totus Tuus” – Cały Twój, Maryjo, cały Twój, Boże, Stwórco świata.

Reklama

Dzisiaj przed Twoim Cudownym Wizerunkiem pragniemy raz jeszcze powtórzyć to papieskie wołanie i zawierzenie się Tobie, i jakże bardzo pragniemy, by cały nasz naród odnalazł się w promieniach świętości Jana Pawła II, by poczuł potrzebę ciepła Bożego Miłosierdzia, które płynie wprost z Jezusowego Serca. Podczas pielgrzymki kanonizacyjnej do Rzymu mieliśmy możliwość odczuwać oddziaływanie Bożego Miłosierdzia przez życzliwość i kulturę ludzi, których spotykaliśmy na naszej drodze, przez autentyczną miłość, pochylającą się nad biednymi i potrzebującymi. Ale tego miłosierdzia, dziejącego się przez ręce ludzkie, wciąż tak wiele potrzeba. Potrzeba go dzieciom, których bezpieczny rozwój jest ciągle zagrożony i którym brak chleba nie tylko tego tu, na ziemi, ale także tego, który ożywia w człowieku życie wieczne.

Stając dziś przed Tobą, Maryjo, do Apelu, mamy świadomość, że jesteśmy przedstawicielami tysięcy ludzi wdzięcznych za to, co wydarzyło się w tych dniach na Placu św. Piotra oraz na pielgrzymich szlakach po ziemi włoskiej i co umacniało nas wielką modlitwą, słowami przyjaźni i solidarności. Ale jesteśmy także przedstawicielami tych, którzy – niezauważani przez możnych tego świata – borykają się z podstawowymi życiowymi sprawami. W duchu wielkiej solidarności z nimi wszystkimi prosimy Ciebie, Pani nasza, o umocnienie w nas wiary, która musi być wiarą czynną. Prosimy, pomóż być solidarnymi z bliźnim, uszanować tradycję chrześcijańską, walczyć z obłudą świata i tym wszystkim, co po prostu służy rozwojowi królestwa szatana. Bo czymże innym było podpisanie przez polski rząd konwencji Unii Europejskiej dotyczącej przemocy w rodzinie? Toż to konwencja pogańska, która pod pozorem dobra chce zniszczyć chrześcijańską kulturę i wyeliminować z dusz ludzkich Boga.

Jesteśmy zaskoczeni postawą polskiego rządu, który prosto z Placu św. Piotra przedstawia takie propozycje ochrzczonemu narodowi.

Dlatego, Pani nasza, przyjmij naszą gotowość wołania wraz z Twoim wspaniałym synem św. Janem Pawłem II, patronem wszystkich Polaków: „Totus Tuus!” – „Tota Tua!”. Polska jest cała Twoja, Maryjo, ona nigdy nie będzie pogańska. Musimy tylko wykazać się większą aktywnością. Polska winna nawracać Europę! Dlatego do Parlamentu Europejskiego trzeba wybrać takich Polaków, którzy będą pilnować nauczania chrześcijańskiego, którzy będą bronić krzyża i chronić Kościół. Do Parlamentu Europejskiego należy wybrać tych, którzy będą rzeczywiście przedstawicielami obywateli Polski, w przeważającej części wierzących w Boga. Prosimy Ciebie, Królowo Polski, żebyś pomogła Europie wrócić do jej chrześcijańskich korzeni. Kiedy św. Jan Paweł II popierał wejście Polski do Unii Europejskiej, to jednocześnie powierzał nam zadanie bycia misjonarzami Europy, przywracania Staremu Kontynentowi tego, co go kiedyś określało. Gdy bowiem zagrożony jest dziś świat, gdy zagrożona jest Europa, a także nasza Ojczyzna, to dzieje się tak w dużej mierze właśnie z powodu odrzucenia Boga.

Spraw, Pani, byśmy umieli stanąć przy krzyżu, by zajaśniał on pełnym blaskiem w Polsce, w Europie i na całym świecie. Amen.

Tagi:
Jasna Góra Matka Boża Częstochowska Matka Boża apel

Prawdziwe chrześcijaństwo jest maryjne

2018-08-14 11:06

Marek Zygmunt
Edycja świdnicka 33/2018, str. I

Ponad 600 pątników, w tym 30 kapłanów, 15 kleryków i 10 sióstr zakonnych uczestniczyło w jubileuszowej, 15. Pieszej Pielgrzymce Diecezji Świdnickiej na Jasną Górę. Najmłodszy pielgrzym miał 3,5 roku, a najstarszy 82 lata

Julia A. Lewandowska/Niedziela

Uzasadniając w wypowiedzi dla „Niedzieli Świdnickiej” motto tegorocznej pielgrzymki „Wolni w Chrystusie”, jeden z jej głównych przewodników ks. prał. Romuald Brudnowski wskazał, że skoro Chrystus objawił nam takie tytuły o sobie, jak: „Droga”, „Prawda” i „Życie”, to konsekwentnie jest On także wolnością. Wolnością ku każdemu dobru, wolnością nieomylną.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jasna Góra: Pielgrzymka Hipisów

2018-08-13 08:11

Jolanta Kobojek

Na Jasną Górę nie weszli, a wbiegli. Bardzo często z własnoręcznie uplecionymi wiankami na głowie. I w dość oryginalnych strojach. Tak wygląda jedyna w swoim rodzaju Pielgrzymka Hipisowska, zwana także Pielgrzymką Rodzin i Młodzieży Różnych Dróg i Kultur.

Grzegorz Gadacz

W tym roku do Sanktuarium dotarli już po raz 40-ty. Jednak po raz pierwszy bez swego założyciela i jak mówią, ojca – ks. Andrzeja Szpaka, który zmarł jesienią zeszłego roku. „Szpak nas prowadził tutaj na Jasną Górę przez 39 lat. Zawsze w radości. Dzisiaj też jesteśmy w radości, chociaż pierwszy raz jesteśmy fizycznie bez Szpaka, to przez cały czas czuliśmy Jego obecność, ani na moment nie opuścił nas. Cały czas nasze kochane Szpaczysko latało nad nami, cały czas krążył, rozganiał chmury deszczowe, zasłaniał słońce wtedy, kiedy było nam zbyt gorąco" – można było usłyszeć z Jasnogórskiego Szczytu podczas powitania jubileuszowej pielgrzymki.

Zobacz zdjęcia: Pielgrzymka Hipisów

Wielu pątników tłumaczyło, że zdecydowało się na tegoroczną wędrówkę do Częstochowy, gdyż traktują ją jako swoiste podziękowanie za życie i działalności ks. Szpaka. Bardzo często dla wielu z nich był on bowiem osobą, która wyciągnęła ich z różnych uzależnień, myśli samobójczych czy innych ryzykownych zachowań. A przy tym pozwalał być sobą i nie próbował ich na siłę zmieniać. I to właśnie to powodowało wiele nawróceń i wiązało się z tym, że cechą charakterystyczna pielgrzymki jest to, że wielu jej uczestników po raz pierwszy decyduje się przystąpić do sakramentów świętych. Przykładowo podczas tegorocznej pielgrzymki miał miejsce 1 chrzest, 1 ślub, 5-cioro dzieci przystąpiło do I Komunii św. oraz 1 osoba przystąpiła do sakramentu bierzmowania.

Co roku pielgrzymka wychodzi z innej miejscowości. Tym razem miejscem wymarszu była Warszawa. Ok. 200 pątników w drodze spędziło 14 dni. Już od lat towarzyszy im hasło: „W stronę Ojca”. Pielgrzymka mimo chrześcijańskiego charakteru jest na tyle otwarta, że uczestniczą w niej także wyznawcy innych religii lub osoby niewierzące. Jednocześnie stała się w pewien sposób międzynarodowa, bo chętnie dołączają do niej obcokrajowcy z Niemiec, Ukrainy czy Stanów Zjednoczonych.

Zgodnie z tradycją, na placu przed Jasnogórskim Szczytem pielgrzymi ustawili się w tzw. „pacyfkę”. Odśpiewali także modlitwę „Ojcze nasz” na swoją tradycyjną melodię.

W tym roku przewodnikiem pielgrzymki, na prośbę samych pielgrzymów, został o. Kordian Szwarc, franciszkanin.

Zobacz wspomnienia ks. Andrzeja Szpaka o pielgrzymowaniu hipisów:

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Obchody 77. rocznicy śmierci św. o. Maksymiliana Kolbego

2018-08-14 13:41

Bartosz Bartyzel, Muzeum Auschwitz/lk / Oświęcim, Harmęże (KAI)

77 lat temu w niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym i zagłady Auschwitz został zabity franciszkanin św. o. Maksymilian Maria Kolbe. W rocznicę tego wydarzenia przy bloku 11, w którym mieściło się obozowe więzienie i w którym zamordowano zakonnika, odprawiono uroczystą Mszę świętą. Podczas obchodów odczytano dekret ogłaszający św. Maksymiliana patronem Ziemi Oświęcimskiej.

Ks. Piotr Go´ra
Bp Roman Pindel przed blokiem 11, miejscem kaz´ni s´w. Maksymiliana

Wzięło w niej udział kilkaset osób, m.in. wicepremier RP Beata Szydło, biskupi, księża i zakonnicy, a także przedstawiciele władz wojewódzkich oraz samorządów lokalnych. Mszy św. przewodniczyli metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski, biskup bielsko-żywiecki Roman Pindel, biskupi seniorzy Tadeusz Rakoczy i Kazimierz Górny, oraz abp Ludwik Schick z Niemiec. Gośćmi honorowymi była rodzina Maksymiliana Kolbego oraz byli więźniowie obozu Auschwitz.

Abp Jędraszewski w homilii przypomniał moment, w którym o. Kolbe zgłosił się na śmierć głodową za nieznanego mu współwięźnia. - Ucieczka więźnia, apelowy place, długie godziny czekania i wreszcie wyrok - dziesięciu więźniów z bloku 14 skazanych na głodową śmierć. Wtedy pośród ogromnej ciszy i przerażenia płacz jednego ze współwięźniów. Ma żonę, ma dzieci, chce żyć. Ale przecież za tym płaczem kryło się jeszcze jedno. Jest Polska, dla której trzeba narażać się, przelewać krew i walczyć. Uwięziony został w Poroninie, wtedy, kiedy szykował się do wędrówki przez Tatry na Węgry, by tam dołączyć do polskiej armii na zachodzie. Chciał żyć dla najświętszych wartości. Według Fritscha miał zdychać tutaj jak pies, a tymczasem w tym momencie okazuje się, że pozostał człowiekiem, bo pamiętał o żonie i o dzieciach, tego co najświętsze i najbardziej głębokie w jego sercu nie pozwolił sobie wydrzeć. Stąd jego głośny szloch - mówił metropolita krakowski.

– A potem nieoczekiwane wystąpienie z szeregu więźnia o numerze 16670. Samo wystąpienie z szeregu bez rozkazu równało się wtedy wyrokowi śmierci. Więzień był już tylko numerem, odarty z imienia i nazwiska i z samej swojej tożsamości. Nie wolno mu było myśleć, nie wolno mu było podejmować własnych decyzji. Miał wykonywać rozkazy. A on występuje i prosi o to, aby mógł swoje życie ofiarować za tego współwięźnia szlochającego i ciągle myślącego o swoich najbliższych – dodał arcybiskup.

– Ten czas obozowy był dla o. Maksymiliana i zapewne dla wielu innych więźniów czasem szczególnej refleksji nad swoim losem, nad przeznaczeniem, nad najbardziej głębokim sensem ludzkim cierpień. Z tej to refleksji wydobywa się stwierdzenie, którym o. Maksymilian podzielił się ze współwięźniem Józefem Stemlerem kilka tygodni przed śmiercią: „Nienawiść nie jest siłą twórczą, siłą twórczą jest miłość”. Miał na pewno na względzie w jaki sposób trzeba tutaj odpowiadać na tak przerażające zło doświadczane niemal każdej godziny – podkreślił metropolita krakowski.

Podczas obchodów rocznicowych odczytano dekret prefekta Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów kard. Roberta Saraha ogłaszający św. Maksymiliana patronem Ziemi Oświęcimskiej.

„Duchowieństwo i wierni Ziemi Oświęcimskiej darzą szczególną czcią św Maksymiliana Marię Kolbego, prezbitera i męczennika, który ustanawiając przykład największej miłości nie zawahał się wspaniałomyślnie poświęcić swojego życia za bliźniego. Dlatego też biskup bielsko-żywiecki Roman Pindel, mając na uwadze liczne prośby oraz przychylność władzy świeckiej, pragnie zaaprobować wybór św. Maksymiliana Marii Kolbego, prezbitera i męczennika na patrona Ziemi Oświęcimskiej. On też w piśmie z dnia 12 kwietnia 2018 r. zwrócił się z prośbą, aby ten wybór i decyzja zostały zaakceptowane w świetle przepisów o ustanawianiu patronów. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów na mocy praw nadanych jej przez Ojca Świętego Franciszka i po rozważeniu przedstawianej sprawy uznała, że wybór ten i decyzja dokonały się zgodnie z przepisami prawa, przychyliła się do powyższej prośby i potwierdza, że Maksymilian Maria Kolbe, prezbiter i męczennik, jest patronem Ziemi Oświęcimskiej” - przeczytał podczas Mszy o. Jan Cuber.

Kwiaty złożono pod Ścianą Śmierci na dziedzińcu bloku 11, a także na obozowym placu apelowym, gdzie 29 lipca 1941 r. Maksymilian Kolbe ofiarował życie za współwięźnia Franciszka Gajowniczka. Hierarchowie i franciszkanie modlili się również w celi nr 18 w podziemiach bloku 11, w której zamordowano św. Maksymiliana.

Obchody 77. rocznicy śmierci o. Kolbe zainaugurowało rano nabożeństwo „Transitus św. Maksymiliana” we franciszkańskim Centrum św. Maksymiliana w Harmężach, po której do byłego obozu przeszła franciszkańska pielgrzymka z relikwiami świętego. Pątnicy z diecezji bielsko-żywieckiej wyruszyli też z oświęcimskiego kościoła św. Maksymiliana. Obie pielgrzymki spotkały się przy bramie „Arbeit macht frei”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem