Reklama

Jarosław... jezuicki

2015-02-26 11:12

Arkadiusz Bednarczyk
Edycja przemyska 9/2015, str. 8

Arkadiusz Bednarczyk

W wędrówce po miejscach związanych z nieistniejącymi już klasztorami dziś odwiedzamy Jarosław – jedno z najpiękniejszych polskich miast, w którym w XVII stuleciu działały prężnie dwie placówki jezuickie, a zakon posiadał tak wielki wpływ na życie kulturalne miasta, że decydował nawet o zamknięciu drukarni wydającej heretyckie jak na owe czasy księgi...

Na zaproszenie żony Jana Krzysztofa Tarnowskiego – Zofii w maju 1566 r. Piotr Skarga przybył na zamek Tarnowskich w Gorliczynie, gdzie został nadwornym kapelanem. Kasztelanowa pragnęła, aby chory śmiertelnie mąż nawrócił się, co też się stało, a co przypisywano nadzwyczajnej charyzmie świątobliwego jezuity.

W cieniu wiązu

Zofia zwierzyła się wówczas ks. Skardze, że chciałaby sprowadzić jezuitów do Jarosławia. W listopadzie 1568 r. zapisała jezuitom dobra – Pawłowe Sioło (Pawłosiów), plac miejski – Grodzisko – w Jarosławiu oraz liczne łąki i pola na fundację kościoła jezuickiego w Jarosławiu. Władze zakonne, owszem, przychyliły się do prośby Skargi i Tarnowskiej, aby sprowadzić na Ruś Czerwoną jezuitów, ale bardziej niż Jarosław interesował je Przemyśl lub Lwów. Skarga próbował, zresztą z – jak to się później okazało – dobrym skutkiem przekonać władze zakonne. Charakteryzował Jarosław jako miasto „posiadające zdrowe powietrze, rzekę San, po której płyną statki do Gdańska i Prus”, zachwalał, że wiele w mieście kupców, sławne jest z jarmarków, a od Przemyśla to miasto jest spokojniejsze... 24 kwietnia 1594 r. dokonano aktu konsekracji nowej świątyni – Świętych Janów, a kazanie podczas Mszy św. konsekracyjnej wygłosił sam Piotr Skarga. Warto wspomnieć, że Skarga pracował przez pewien czas w letnim domku jezuitów – na folwarku na przedmieściu Głębockim, gdzie obecnie znajduje się klasztor Sióstr Niepokalanek; tu w cieniu rosnącego na skarpie starego wiązu pracował nad swoimi kazaniami.

Paszkwil na jezuitów

Drugi mąż Zofii – Jan Kostka pragnął założyć w Jarosławiu szkołę jezuicką. Dzięki jego funduszom w 1575 r. otwarli jezuici swoją szkołę, w której w latach świetności uczyło się za darmo... 600 uczniów. Spowiednikiem na monarszym dworze był jezuita Stanisław Herbest, w latach 1578-90 rektor kolegium jezuickiego w Jarosławiu. Wychowankami szkoły byli m.in. dwaj kapelani króla Zygmunta III Wazy – ojcowie Cyrowski i Lanicki. Do kolegium miał także uczęszczać, jak mówi miejscowa legenda, późniejszy hetman kozacki Bohdan Chmielnicki. Jednym z rektorów kolegium był także architekt o. Bartłomiej Wąsowski, który planował otwarcie w Jarosławiu szkoły rycerskiej. Instruktorem probacji w Jarosławiu był słynny mistyk o. Drużbicki, który trafił tu kiedy w mieście panowała zaraza, która wedle starodawnych kronik miała pochłaniać liczne ofiary. Drużbicki urządzał błagalne nabożeństwa w tutejszym kościele, w intencji odwrócenia od miasta okropnej zarazy. Złożył też śluby poświęcenia się chorym, podpisał je... własną krwią i umieścił w jezuickim kościele na ołtarzu Najświętszego Sakramentu. Wychowankiem jarosławskiego kolegium był Hieronim Zahorowski, znany z wydanego w 1612 r. słynnego paszkwilu na zakon – „Monita Secreta”. Zahorowski mszcząc się za wydalenie z zakonu napisał ów tekst, któremu przez długie lata przypisywano autentyczność, uważając go za „tajną instrukcję” wydaną przez zakon, mówiącą m.in. jak pozyskiwać dla jezuitów bogate wdowy czy też jak mają zachowywać się spowiednicy wpływowych osób. Niecne zamiary byłego nowicjusza jezuickiego, jak i absurdalność rzekomo tajnej instrukcji jezuickiej niemal od razu wyszły na światło dzienne...

Reklama

Jezuitom Anna Ostrogska oddała kościół na Polu, dziś sanktuarium Matki Bożej Bolesnej, którym opiekują się dominikanie. Tu założono z kolei jezuickie kolegium muzyczne, gdzie uczono gry na organach, skrzypcach, instrumentach dętych. Jezuicka orkiestra uświetniała więc najważniejsze uroczystości religijne w staropolskim Jarosławiu. Uczniowie kolegium na obszernym placu przed jezuicką świątynią wystawiali jasełka, pasje oraz sztuki teatralne związane z poszczególnymi okresami liturgicznymi w kalendarzu. Przy kościele Świętych Janów jezuici prowadzili również bractwa religijne, m.in.: Dobrej Śmierci, św. Barbary, Bożego Ciała.

Hufce Aniołów

Wpływ jezuitów na życie umysłowe był tak duży, że kiedy pewien człowiek nazwiskiem Szeliga założył w mieście drukarnię, jezuici wkrótce postarali się o zamknięcie tej drukarni, gdyż drukowano w niej „heretyckie księgi”.

W 1656 r. w jezuickim klasztorze przebywał król szwedzki Karol X Gustaw. Szwedzi demolowali kolegium i kradli co cenniejsze księgi wynosząc je w ogromnych worach... a ołtarze w kościele demolowali w poszukiwaniu kosztowności. Liczne wojny: szwedzka, kozackie i północna spowodowały podupadanie kolegium jezuickiego, które wyraźnie przegrywało rywalizację ze szkołą pijarów w pobliskim Rzeszowie. W 1755 r. udało się jezuitom zorganizować wspaniałą koronację cudownej figurki Piety w kościele „na Polu”. Koronacja miała niezwykle uroczysty przebieg. W stu karetach jechali zaproszeni goście, w procesji koronacyjnej, wśród odgłosów dział i sztucznych ogni, brało udział wojsko m.in. husarze otaczający karetę biskupa przemyskiego Wacława Sierakowskiego – wyglądający, jak opisywano wówczas, jak „hufce Aniołów z nieba zesłanych”. W 1773 r. dekret papieża Klemensa XIV rozwiązał zakon; wkrótce też jezuici opuścili Jarosław.

Tagi:
kultura zabytki

2 miliony złotych na zabytki

2019-04-16 18:32

Agnieszka Bugała

Plan i wysokość kwot dofinansowania prac konserwatorskich, remontowych i robót budowlanych przy zabytkach w regionie przedstawił dziś na konferencji prasowej Wojewoda Dolnośląski Paweł Hreniak. W spotkaniu wzięła także udział Barbara Nowak-Obelinda, Dolnośląski Wojewódzki Konserwator Zabytków oraz Piotr Oszczanowski, Dyrektor Muzeum Narodowego we Wrocławiu.

Arch. DUW

Dotacja na dofinansowanie prac konserwatorskich, remontowych i robót budowlanych przy zabytkach w regionie w 2019 r. wyniesie prawie 2 mln zł. Wojewoda podjął też decyzję o wsparciu kwotą blisko 80 tys. zł prac zabezpieczających i konserwatorskich na terenie pocysterskiego kompleksu klasztornego w Lubiążu. W ramach tego projektu wykonane zostaną dwa zadania:

- gazowanie zawartości pomieszczenia w klasztorze w Lubiążu, w którym przechowywane są stropy Willmanna z Moczydlnicy Klasztornej,

- konserwacja 5 obrazów – elementów wyżej wymienionych stropów.

Do Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków we Wrocławiu w 2019 r. wpłynęło 205 wniosków o dofinansowanie prac konserwatorskich, remontowych i robót budowlanych przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków na łączną kwotę niemal 30 mln zł.

Zebrane wnioski zostały zweryfikowane pod względem formalno-prawnym tj.: czy obiekt jest wpisany do rejestru zabytków, czy osoba ubiegająca się o dofinansowanie obiektu zabytkowego jest właścicielem tego zabytku, czy została dołączona pełna dokumentacja zgodnie z obowiązującymi formularzami, jak również czy wnioskowana kwota jest zasadna.

Po przeanalizowaniu złożonych dokumentów, Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków we Wrocławiu przeprowadził inspekcję obiektów zabytkowych pod kątem zasadności udzielania dotacji.

Przyjętymi kryteriami do umieszczenia wniosku w planie finansowym były:

- wartość zabytku: historyczna, artystyczna, naukowa, zabytkowa,

- obiekt na liście UNESCO, Pomnik Historii w ich obrębie,

- stan zachowania zabytku – zagrożenia, katastrofy budowlane,

- celowość realizacji zadania – kontynuacja prac,

- finansowy stopień zaangażowania, starania przyznania dotacji u innych podmiotów.

Zgodnie z przyjętymi kryteriami pozytywnie zostały zaopiniowane 44 wnioski zgodnie z planem finansowym Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków.

Nie zostało uwzględnionych 161 wniosków, w tym:

- 25 wniosków odrzuconych ze względu na uchybienia formalne

- 136 wniosków niezakwalifikowanych do objęcia dotacją

Lista pozytywnie zaopiniowanych wniosków

1. Bardo - Konserwacja ambony z kościoła parafialnego pw. Nawiedzenia NMP kwota dotacji: 40000

2. Bystrzyca - Remont dachu domu przysłupowego nr 12, kwota dotacji: 45000

3. Cieśle - Konserwacja epitafium tablicowego z kościoła filialnego pw. MB Tuchowskiej, kwota dotacji: 30000

4. Dębice - Konserwacja płyty epitafijnej NN rycerza na elewacji kościoła filialnego pw. św. Jadwigi, kwota dotacji: 25000

5. Doboszowice - Konserwacja ołtarza bocznego pw. Siedmiu Boleści Marii z kościoła parafialnego pw. św. Mikołaja, kwota dotacji: 40000

6. Dobra - Konserwacja loży kolatorskiej wraz z epitafium G.A.von Huegel i H. von Gfug w kościele parafialnym pw. NMP z Góry Karmel, kwota dotacji: 40000

7. Dzierżoniów - Konserwacja balustrad empor kościoła parafialnego pw. św. Jerzego kwota dotacji: 50000

8. Głębowice - Konserwacja ołtarza głównego z kościoła parafialnego pw. NMP z Góry Karmel, kwota dotacji: 40000

9. Jaczków - Konserwacja ołtarza głównego z kościoła filialnego pw. MB Częstochowskiej, kwota dotacji: 30000

10. Jelenia Góra-Sobieszów - Konserwacja empor kościoła pomocniczego pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, kwota dotacji: 50000

11. Kamieniec Ząbkowicki - Konserwacja ołtarza bocznego pw. Serca Jezusa z kościoła parafialnego pw. Wniebowzięcia NMP, kwota dotacji: 40000

12. Kąty Bystrzyckie - Konserwacja obrazu „Naigrywanie” z kościoła filialnego pw. św. Katarzyny, kwota dotacji: 7500

13. Kurów Wielki Konserwacja ołtarza bocznego pw. św. Anny z kościoła parafialnego pw. św. Jana Chrzciciela, kwota dotacji: 40000

14. Legnica - Konserwacja epitafium N.N osoby z elewacji kościoła pw. NMP, kwota dotacji: 20000

15. Legnica - Wykonanie badań geologicznych w kościele parafialnym pw. Św. Jana Chrzciciela, kwota dotacji: 30000

16. Lewin Kłodzki - Konserwacja ołtarza bocznego pw. św. Rodziny z kościoła parafialnego pw. św. Michała Archanioła, kwota dotacji: 20000

17. Lubiąż - Konserwacja portalu fasady kościoła klasztornego pw. Wniebowzięcia NMP, kwota dotacji: 50000

18. Lubiąż - Remont dachu kościoła parafialnego pw. św. Walentego, kwota dotacji: 50000

19. Miękinia - Konserwacja rzeźby Matki Boskiej z Dzieciątkiem z kościoła parafialnego pw. Narodzenia NMP, kwota dotacji: 6000

20. Milicz - Remont dachu i stropów kościoła parafialnego pw. św. Andrzeja Boboli w Miliczu, kwota dotacji: 100000

21. Niedźwiedzica - Konserwacja malowideł ściennych w kościele filialnym pw. św. Mikołaja, kwota dotacji: 30000

22. Niwnice - Konserwacja ołtarza bocznego pw. św. Barbaryz kościoła filialnego pw. św. Jadwigi, kwota dotacji: 50000

23. Olszyna - Konserwacja polichromowanego stropu w kościele pomocniczym pw. Podwyższenia Krzyża Św., kwota dotacji:30000

24. Pątnów-Pawlikowice Konserwacja malowideł ściennych w kościele filialnym pw. św. Jana Chrzciciela, kwota dotacji: 30000

25. Piotrkowice - Remont konstrukcji oraz rekonstrukcja i izolacja sklepień mauzoleum Dankckelmanów, kwota dotacji: 40000

26. Ręszów - Konserwacja chrzcielnicy z kościoła filialnego pw. Narodzenia NMP, kwota dotacji: 20000

27. Rościsławice - Konserwacja ołtarza głównego z kościoła parafialnego pw. Podwyższenia Krzyża Św., kwota dotacji:15000

28. Skorzynice - Remont ścian ryglowych piętra domu przysłupowego nr 26, kwota dotacji: 45000

29. Smogorzów Wielki - Konserwacja rzeźby - Pieta z kościoła parafialnego pw. św. Michała Archanioła, kwota dotacji:15000

30. Sokołowsko - Odbudowa i remont górnych partii ścian budynku dawnego Sanatorium "Grunwald", kwota dotacji: 80000

31. Stary Zamek - Remont dachu kościoła parafialnego pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika, kwota dotacji: 100000

32. Struga - Remont dachu pałacu, kwota dotacji: 50000

33. Strzegom - Konserwacja ołtarza bocznego pw. Krzyża Św. z kościoła parafialnego pw. śś. Ap. Piotra i Pawła, kwota dotacji: 40000

34. Szklary Górne - Konserwacja ołtarza głównego z kościoła parafialnego pw. śś. Ap. Piotra i Pawła, kwota dotacji: 25000

35. Świdnica - Konserwacja ołtarza głównego z kościoła parafialnego pw. św. Stanisława B.M. i św. Wacława M., kwota dotacji: 50000

36. Świdnica - Konserwacja loży cechowej poszewników w Kościele Pokoju, kwota dotacji: 50000

37. Święta Katarzyna - Konserwacja kapliczki na koronie muru cmentarnego przy kościele parafialnym pw. św. Katarzyny, kwota dotacji: 24000

38. Trzebnica - Remont konstrukcji więźby dachowej wraz z wymianą pokrycia dachowego klasztoru Kongregacji Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza, kwota dotacji: 100000

39. Uniemyśl - Remont dawnego kościoła pw. św. Mateusza, kwota dotacji: 100000

40. Wałbrzych - Remont ścian ryglowych kościoła parafialnego pw. św. Józefa Oblubieńca, kwota dotacji: 60000

41. Wilków Średzki - Konserwacja malowideł ściennych w kościele filialnym pw. św. Mateusza, kwota dotacji: 50000

42. Zalesie - Konserwacja stropu i balustrady chóru muzycznego w kościele filialnym pw. św. Anny, kwota dotacji: 40000

43. Lubań Montaż dachówki po konserwacji wraz z uzupełnieniem dachówką rzemieślniczą na budynku Domu Solnego przy ul. Podwale 4, kwota dotacji: 100000

44. Stara Kamienica Konserwacja portalu wejścia głównego do zamku, kwota dotacji: 30000

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Niedzielna Msza święta w sobotę

Ks. Paweł Staniszewski
Edycja łowicka 10/2004

Nie tak dawno w czasie lekcji jeden z licealistów zapytał mnie w intrygującej go sprawie. „Proszę księdza, Kościół uczy, że jeżeli z ważnych powodów nie możemy iść do kościoła w niedzielę (np. idziemy na zabawę karnawałową trwającą do białego rana, lub będziemy musieli w niedzielę pracować) to powinniśmy to uczynić w sobotę wieczorem.

Bożena Sztajner/Niedziela

Takie uczestnictwo nie będzie pociągało konsekwencji grzechu. Niestety, coraz częściej słyszę, iż niektórzy moi znajomi, dla wygody, by mieć niedzielę tylko dla siebie, idą w sobotę, a nie w niedzielę na Mszę św. Czy jest to postawa słuszna, prawidłowa? W Piśmie Świętym czytamy, jak to Pan Bóg polecił świętować siódmy dzień, a nie szósty. Wyznaczył niedzielę na świętowanie, a nie sobotę wieczorem. Czy więc regularne uczestniczenie w niedzielnej Mszy św. w sobotę wieczorem nie jest nadużyciem?”

Otóż tytułem wstępu przypomnę, iż obowiązek uczestniczenia we Mszy św. wiąże katolika w sumieniu. Dobrowolne zaniedbanie uczestniczenia we Mszy św. w niedzielę jest grzechem śmiertelnym i powoduje zerwanie kontaktu z Bogiem. Wracając do kwestii dnia, którego powinniśmy świętować, zgodnie z poleceniem Boga Izraelici zobowiązani byli do świętowania szabatu czyli siódmego dnia, dnia Bożego odpoczynku po dokonanym dziele stworzenia. Jednak po Zmartwychwstaniu Chrystusa, które miało miejsce w pierwszym dniu tygodnia (w niedzielę), rozpoczął się nowy etap w historii zbawienia. Etap ten jest czasem nowego stworzenia. I właśnie ten dzień nowego stworzenia, bo zostało ono zapoczątkowane Zmartwychwstaniem i umocnione zesłaniem Ducha Świętego też w niedzielę, obchodzimy jako najważniejsze święto każdego tygodnia. Świętujemy niedzielę, jako pierwszy dzień tygodnia. Wyraźnie słyszymy to w II Modlitwie Eucharystycznej, w której kapłan wypowiada słowa: „Dlatego stajemy przed Tobą i zjednoczeni z całym Kościołem uroczyście obchodzimy pierwszy dzień tygodnia, w którym Jezus Chrystus Zmartwychwstał i zesłał na Apostołów Ducha Świętego”.

Kościół o sposobie spełnienia obowiązku uczestniczenia we Mszy św. wypowiada się w kanonie 1248 Kodeksu Prawa Kanonicznego w następujący sposób: „Nakazowi uczestniczenia we Mszy św. czyni zadość ten, kto bierze w niej udział, gdziekolwiek jest odprawiana w obrządku katolickim, bądź w sam dzień świąteczny, bądź też wieczorem dnia poprzedzającego”. Jak widać, kanon ten nic nie mówi na temat przyczyn naszej decyzji co do dnia uczestniczenia we Mszy św. Termin, w którym udamy się na Mszę św. - w sobotę wieczorem (lub inny dzień poprzedzający święto) czy też w sam dzień świąteczny - zależy tylko od nas. Tak więc z formalnego punktu widzenia wszystko jest w porządku. Każdy jednak medal ma dwie strony. Stąd warto w tym miejscu przypomnieć, na czym polega zadanie świętowania. Otóż do istoty chrześcijańskiego świętowania należy uczestniczenie w liturgicznym spotkaniu, które wielbi Pana, rozważa Jego słowa i umacnia się wzajemnym świadectwem wiary. Kościół od samego początku prosił swoje dzieci, aby pilnowały niedzielnej Eucharystii. Już około 108 r. pisał św. Ignacy z Antiochii: „Niechaj nikt nie błądzi. Ten, kto nie jest wewnątrz sanktuarium, sam pozbawia się Chleba Bożego.

Jeśli modlitwa wspólna dwóch zwykłych ludzi ma moc tak wielką, o ileż potężniejsza jest modlitwa biskupa i całego Kościoła! Kto nie przychodzi na zgromadzenie, ten już popadł w pychę i sam siebie osądził” (List do Efezjan 5,2-3). A dwie strony dalej dodaje św. Ignacy następujący argument: „Gdy się bowiem często schodzicie, słabną siły szatana i zgubna moc jego kruszy się jednością waszej wiary” (13,1).

Stąd jeśli z czystego wygodnictwa pomijamy Mszę św. w sam dzień świąteczny, nasze świętowanie stałoby się niepełne. To jest podstawowa racja, dla której winniśmy dążyć do zachowania niedzielnej Mszy św. Warto zobaczyć dla jakich powodów ludzie najczęściej rezygnują w ogóle z Mszy św. w niedzielę, przychodząc na nią w sobotę wieczorem. Wygodne wylegiwanie się w łóżku, oglądanie telewizji, wycieczka, goście, widowisko sportowe - to są dla nich w niedzielny dzień ważniejsze rzeczy, aniżeli uczestniczenie we Mszy św. Oczywiście, - zauważmy - że w takim przypadku nie mówimy o grzechu (bo przecież można przyjść na Mszę św. w sobotę). Pojawia się natomiast coś, co można nazwać apelem do naszego serca, do naszego sumienia, by nie wybierać tego, co łatwiejsze, ale to, co stosowne, co buduje wiarę naszą i wiarę całej wspólnoty. W przeciwnym razie można pokusić się o stwierdzenie, że wybierając to, co łatwiejsze, czyli sobotnią Liturgię, jakby w sposób pośredni dajemy dowód, iż uczestnictwo w Ofierze Chrystusa jest dla nas jakimś ciężarem, obowiązkiem, a nie radosnym spotkaniem przy stole na wspólnej uczcie.

Kiedy przeżywamy okres Wielkiego Postu, czas nawracania się, pracy nad sobą, podejmowania dobrych postanowień celem przybliżenia się do Boga i pogłębienia swej wiary, miłości, może warto byłoby podjąć trud podjęcia decyzji o prawdziwym świętowaniu niedzieli w połączeniu z uczestnictwem właśnie tego dnia w Eucharystii. Może będzie mnie to kosztować godzinę mniej snu, ale to przecież wszystko ad maiorem Dei gloriam - na większą chawałę Boga.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najubożsi otrzymali „święconkę” od Caritas

2019-04-20 20:10

Agnieszka Bugała

Dziś 300 najuboższych podopiecznych łaźni i jadłodajni wrocławskiej Caritas otrzymało „święconkę” na świąteczne śniadanie. Dary pobłogosławił abp Józef Kupny. Metropolita złożył też życzenia obdarowanym:

Agnieszka Bugała

– Święta są dla mnie okazją żeby złożyć wam jak najserdeczniejsze życzenia. Święta Wielkanocne może nie mają takiej oprawy jak Święta Bożego Narodzenia, ale są to najważniejsze święta chrześcijańskie. W tym czasie adorujemy krzyż Chrystusa, żeby potem cieszyć się Jego zmartwychwstaniem. Dlatego też w ten dzisiejszy i jutrzejszy dzień chcę wam życzyć doświadczenia Bożej obecności w waszym życiu. Dzisiaj jest taki dzień, który Pan Jezus spędza w Szeolu. W tym miejscu, w którym ludzie oczekiwali na zbawienie. W wyznaniu wiary mówimy „zstąpił do piekieł”. To nie chodzi o to, że Pan Jezus wstąpił do piekła, ale do tego miejsca, w którym ludzie oczekiwali zbawienia, oczekiwali odkupienia. Chrystus w tym dniu nie leży tylko w grobie, powiedzielibyśmy nie odpoczywa po męce po śmierci, ale z wielką troską zstępuje tam, aby zwiastować tym, którzy oczekiwali na zbawienie tą radosną wiadomość o zbawieniu.

Ja także dzielę się z wami tą wielką radością zmartwychwstania Chrystusa. Zwycięstwa nad cierpieniem, nad śmiercią. Tą wielką radością, że przez mękę, śmierć i zmartwychwstanie wchodzimy w nową, głęboką i trwałą więź z Bogiem. Niech zatem Bóg będzie waszą radością i święta Zmartwychwstania będą dla was świętami radosnym i spokojnymi. Tego z całego serca wszystkim wam życzę. Życzę wam także tego, byście doświadczyli radości podczas spożywania tych pokarmów wielkanocnych. Dlatego chcemy was tymi pokarmami dzisiaj obdarować. I z całego serca życzę Świat błogosławionych, pełnych pokoju Chrystusa Zmartwychwstałego.

Ks. Dariusz Amrogowicz dyrektor wrocławskiej Caritas podkreśla, że od początku pierwszych wieków Kościół zdawał sobie sprawę, że najcenniejszą wartością jest Eucharystia i ubodzy, którzy są skarbem tego Kościoła, a opiekę nad ubogimi powierza Chrystus swoim apostołom. Staramy się realizować to dzieło, które On zaczął i przekazał swoim uczniom. Organizujemy wielkanocne paczki świąteczne nie tylko dlatego żeby ci ludzie otrzymali kawałeczek święconki, czegoś lepszego na stół świąteczny, ale przede wszystkim z poczucia miłości do Chrystusa. Pragniemy tym darem dzielić się z potrzebującymi. Chcemy żeby mieli tą świadomość że radość wypływa ze zmartwychwstania naszego Pana.

1500 kg produktów spożywczych zapakowali wolontariusze w ramach wolontariatu pracowniczego.

– W paczkach nasi ubodzy znajdą wielkanocną babkę, świąteczne wędliny, serki, żurek, cukier i bochenek świeżego chleba – wylicza Michał Brzezicki koordynator jadłodajni i łaźni Caritas Archidiecezji Wrocławskiej. Dary zakupione zostały dzięki życzliwości ofiarodawców. Część pozyskana została z Banku Żywności.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem