Reklama

Wolontariat we współczesnym świecie

2015-02-26 13:20

Ks. Robert Gołębiowski
Edycja szczecińsko-kamieńska 9/2015, str. 2

Ks. Robert Gołebiowski
Prelegenci seminarium o wolontariacie. Od lewej: ks. kan. Maciej Szmuc, ks. kan. dr Kazimierz Półtorak, s. dr Dominika Steć ZSJM i ks. kan. Janusz Zachęcki

W piątek 13 lutego w sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Myśliborzu odbyło się sympozjum na temat wolontariatu

Idea spotkań rozsławiających Miłosierdzie Boże ma swoje korzenie w całokształcie 20-letniego funkcjonowania sanktuarium. Dwa lata temu w październiku 2013 r. odbył się tutaj również Kongres Miłosierdzia Bożego, który przyniósł bogatą refleksję nad różnymi aspektami dzieła krzewienia miłości wobec każdego człowieka.

– Kongresy – mówi kustosz sanktuarium ks. kan. Janusz Zachęcki – odbywać się będą w cyklu 5-letnim, natomiast co roku będą miały miejsce seminaria na temat dzieła ogłoszonego światu przez św. s. Faustynę. Tegoroczne spotkanie w Myśliborzu zajęło się problematyką wolontariatu. Wybraliśmy jako hasło sentencję: „Tyle masz – ile dasz, wolontariat we współczesnym świecie”. Wpisuje się ten temat także w tegoroczne obchody 25-lecia istnienia dzieła Caritas Polska, w tym naszego diecezjalnego, gdzie posługa wolontariatu pełniona jest w bardzo szczególny sposób – podkreśla ks. kan. Janusz Zachęcki.

Reklama

Myśliborskie seminarium, które odbyło się w gościnnych pomieszczeniach przebudowanego i dostosowanego do spotkań wspólnotowych domu parafialnego, podzielone było na dwa panele dyskusyjne i zgromadziło grono osób, które zaangażowane są w różnorodne formy realizacji wolontariatu. Istotnym aspektem spotkania była obecność młodzieży z myśliborskiego liceum, która pełni dzieło wolontariatu. Przedstawione referaty nacechowane były ukazaniem nurtu bezinteresownej służby drugiemu człowiekowi oraz wskazaniem nowych dróg udoskonalenia tej postawy. Moderatorem spotkania był ks. kan. dr Kazimierz Półtorak, który wprowadzał zebranych w dwa podtematy: „Miłosierdzie Boże w społecznym działaniu – drogi wolontariatu oraz „Działalność duszpasterska i społeczna bł. ks. M. Sopoćki – wzór do działania na dziś”. Nad dziełem życia bł. ks. M. Sopoćki pochyliła się najpierw s. dr Dominika Steć ZSJM, która akcentując determinację jego kapłańskiej posługi, przedstawiła niektóre fakty z życia błogosławionego ukazujące jego roztropność profetycznego myślenia, co do rozkrzewiania miłosierdzia, a także ukazała konkretne wymiary rozumienia wolontariatu oraz jego praktycznego realizowania w codziennej posłudze duszpasterskiej, która ma się stać wzorcem dla współczesnej wizji pomocy bliźnim. Dyrektor Caritas ks. kan. Maciej Szmuc, szeroko naświetlając wielowątkową pracę wolontariuszy w parafialnych zespołach, przedstawił ciekawą charakterystykę ich postaw, wymieniając pięć grup: od akcji, do towarzystwa, od biedy, na co dzień, profesjonaliści. Natomiast dziekan Wydziału Humanistycznego US prof. Barbara Kromolicka, oceniając pracę wielu wolontariuszy, przyznała, że jednak jest to mały procent tych, którzy mogliby naprawdę wykorzystać swój potencjał talentów mogących służyć dobru ogólnemu. Kolejnym mówcą był prof. Alberto Lozano Platonoff z Uniwersytetu Szczecińskiego, który podkreślił i ukazał nowe drogi, jakie otwierają się przed rozumieniem wolontariatu, wskazując przy tym na ważność permanentnej formacji przyszłych wolontariuszy począwszy od dziecka, poprzez szkołę aż do ukształtowania we współpracy z rodzicami trwałych postaw wolontariackich wśród szczególnie młodych ludzi. Podczas seminarium głos zabierali także samorządowcy: starosta powiatu myśliborskiego Arkadiusz Janowicz i burmistrz Myśliborza Piotr Sobolewski, którzy wskazywali na dobro niesione przez wszystkich wolontariuszy w wymiarze życia społecznego i dzieł realizowanych we współpracy z lokalnymi samorządami. Ukoronowaniem seminarium była Msza św. koncelebrowana przez bp. prof. Henryka Wejmana w kościele sanktuaryjnym. Dostojny Celebrans w wygłoszonym słowie Bożym przypomniał najważniejsze cechy miłosierdzia, podkreślając wagę tematyki seminarium, a więc rozumienia idei wolontariatu i wypełniania go w codziennej czasem heroicznej służbie wobec drugiego człowieka.

Słowa wielkiej wdzięczności należą się kustoszowi sanktuarium ks. kan. Januszowi Zachęckiemu, który z wielką pokorą realizuje na co dzień dzieło krzewienia orędzia Miłosierdzia Bożego. Myśliborskie sanktuarium staje się w ten sposób coraz bardziej ważnym miejscem w całokształcie głoszenia prawdy o „Bogu pełnym Miłosierdzia”.

Tagi:
wolontariat sympozjum

Żyć w rytmie Bożego Słowa

2019-04-16 18:56

Monika Łukaszów
Edycja legnicka 16/2019, str. V

W mocy Bożego Ducha – pod takim hasłem odbył się w Legnicy wielkopostny dzień skupienia dla katechetów, połączony z III Sympozjum Katechetycznym

Monika Łukaszów
Katecheci uczestniczyli w Mszy św., której przewodniczył bp Marek Mendyk

W spotkaniu, które odbyło się w Centrum Spotkań im. Jana Pawła II, uczestniczyło 230 katechetów zarówno szkół podstawowych, gimnazjalnych, jak i ponadgimnazjalnych, z terenu diecezji legnickiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dlaczego data Wielkanocy jest zmienna

Ks. Józef Dębiński
Edycja włocławska 16/2003

Sashkin/pl.fotolia.com

Wielkanoc jest świętem ruchomym, którego data wielokrotnie była przedmiotem sporu. Obecnie przyjmuje się, że to święto przypada w niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca, tj. po 21 marca.
Niejakim problemem przy ustaleniu daty Wielkanocy jest różnica w dacie ukrzyżowania Chrystusa podana w Ewangeliach synoptycznych (św. Marka, św. Mateusza i św. Łukasza) i w Ewangelii św. Jana. Różnica ta spowodowana jest żydowskim systemem liczenia dnia, czyli od zachodu do zachodu słońca. Stąd pytanie, jak powinien być zaliczony wieczór 14. nizan. Obydwa ujęcia miały swoich zwolenników. Kościoły wschodnie opowiadały się za dniem 14., a zachodnie - za 15. Kwestia ta została w końcu rozstrzygnięta na pierwszym soborze ekumenicznym w Nicei (Turcja) w 325 r., gdzie przyjęto oficjalnie datę 15.
Zgodnie z kalendarzem żydowskim i przekazami Ewangelii, Chrystus został ukrzyżowany 14. nizan, a zmartwychwstał w niedzielę po 14. nizan. Tę praktykę za św. Janem Apostołem przyjął Kościół w Małej Azji i obchodził uroczystości wielkanocne w dwa dni po 14. nizan. Zwolenników takiego terminu Świąt Wielkanocnych nazywano kwartodecymanami.
Praktyka Kościoła na Zachodzie była inna. Uroczystości wielkanocne obchodzono w niedzielę po 14. nizan, natomiast pamiątkę śmierci Chrystusa czczono w piątek przed niedzielą. Należy zauważyć, iż Kościoły małoazjatyckie, podkreślając dogmatyczny punkt widzenia, obchodziły dzień śmierci Chrystusa jako dzień radości - odkupienia. Zachód zaś akcentował mocniej punkt widzenia historyczny i obchodził dzień śmierci Chrystusa jako dzień żałoby, smutku, postu.
Nie można nie wspomnieć o trzeciej grupie chrześcijan, o tzw. protopaschistach, którzy po zburzeniu Jerozolimy nie trzymali się ściśle kalendarza żydowskiego i często obchodzili uroczystości wielkanocne przed 14. nizan.
Biskup Smyrny Polikarp w 155 r. udał się do Rzymu, do papieża Aniceta, w celu ustalenia jednego terminu Świąt Wielkanocnych dla całego Kościoła. Do porozumienia jednakże nie doszło. Sprawa odżyła w 180 r., za papieża Wiktora, kiedy opowiedziano się za niedzielnym terminem Wielkanocy. Papież polecił - pod karą ekskomuniki - przestrzegać nowo ustalonego terminu święcenia Wielkanocy. Mimo tego polecenia, metropolia efezka z biskupem Polikarpem na czele trzymała się nadal praktyki 14. nizan. Zanosiło się nawet na schizmę, ale nie doszło do niej dzięki zabiegom św. Ireneusza, biskupa Lyonu.
Dopiero na I soborze powszechnym w Nicei (325 r.) przyjęto dla całego Kościoła praktykę rzymską. Uchwały Soboru nie zlikwidowały jednak różnic pomiędzy Kościołami wschodnimi i zachodnimi. Należy pamiętać, że Rzym i Aleksandria używały odmiennych metod obliczania daty. Metoda aprobowana przez Rzym zakładała zbyt wczesną datę równonocy - 18 marca, gdy tymczasem Aleksandryjczycy ustalili ją poprawnie.
By położyć kres tej dwoistości, Synod Sardycki (343 r.) podniósł na nowo kwestię dnia wielkanocnego, ustalając wspólną datę na 50 lat. Inicjatywa przetrwała jednak zaledwie kilka lat. Po raz kolejny spór próbował zażegnać cesarz Teodozjusz (346--395). Prosił biskupa aleksandryjskiego Teofilosa o wyjaśnienie różnic. W odpowiedzi biskup, opierając się na metodzie aleksandryjskiej, sporządził tabelę chronologiczną świąt Wielkanocy. Jego zaś kuzyn, św. Cyryl, kontynuując dzieło wuja, wskazał przy okazji, na czym polegał błąd metody rzymskiej. Metoda aleksandryjska uzyskała pierwszeństwo i została zaakceptowana dopiero w połowie V w.
Z polecenia archidiakona Hilarego, Wiktor z Akwitanii w 457 r. rozpoczął pracę nad pogodzeniem metody rzymskiej i aleksandryjskiej. Hilary, już jako papież, zatwierdził obliczenia Wiktora z Akwitanii i uznał je za obowiązujące w Kościele. Od tego czasu obydwa Kościoły obchodziły Wielkanoc w tym samym czasie.
Największego przełomu w zakresie ustalenia daty Wielkanocy dokonał żyjący w VI w. scytyjski mnich, Dionysius Exiguus (Mały). Stworzył on chrześcijański kalendarz, rozpoczynając rachubę lat od narodzenia Chrystusa. To nowe ujecie chronologii zapanowało w Europie na dobre w XI w., a w świecie greckim dopiero w XV w. Chcąc uzyskać datę Wielkanocy, średniowieczny chronolog znalazł tzw. złotą liczbę danego roku (tj. kolejny numer roku w 19-letnim cyklu lunarnym), a potem sprawdzał w tabelach datę pełni księżyca. Znalazłszy ją, szukał pierwszej pełni po równonocy, czyli po 21 marca. Potem sprawdzał tabelę tzw. liter niedziel, która podawała datę Niedzieli Wielkanocnej.
Również Mikołaj Kopernik, na zamku w Olsztynie, gdzie przebywał przez pięć lat, własnoręcznie wykonał tablicę astronomiczną, na której wykreślił równonoc wiosenną. Było to ważne m.in. przy ustalaniu Wielkanocy.
Po XVI-wiecznej reformie kalendarza i wprowadzeniu w 1582 r. kalendarza gregoriańskiego po raz kolejny rozeszły się drogi Wschodu i Zachodu. Niedokładność kalendarza juliańskiego spowodowała przesunięcie względem rzeczywistej daty wiosennej równonocy, dziś wynoszące 13 dni.
Pod koniec XX i na początku XXI w. można zauważyć tendencje do wprowadzenia stałej daty Wielkanocy. Takie propozycje przedstawiano już na forum Ligi Narodów i Organizacji Narodów Zjednoczonych. Dał temu też wyraz w Konstytucji o liturgii II Sobór Watykański oraz patriarcha Konstantynopola Atenagora I w wielkanocnym orędziu z 1969 r., wzywając do usuwania różnic pomiędzy Kościołami i ustalenia wspólnej daty Wielkanocy.
Spośród proponowanych stałych dat sugerowana jest najczęściej druga niedziela Wielkanocy, co pokrywałoby się z ogólnym trendem ustaleń daty śmierci Chrystusa na dzień 3 kwietnia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Kupny dla szpitala

2019-04-19 11:04

ks. R. Kowalski / A. Bugała

Arch. ks. Rafała Kowalskiego

Nowoczesne urządzenie, które umożliwia rozpoznanie chorób skóry, w tym bardzo groźnego czerniaka, ofiarował dla Dolnośląskiego Centrum Onkologii abp Józef Kupny.

– Dla chrześcijan Wielki Czwartek to dzień, w którym przypominamy sobie, że programem naszego życia jest przykazanie miłości Boga i bliźniego, a ta musi się wyrażać w konkretnych czynach – tłumaczył hierarcha.


Uroczyste przekazanie dermatoskopu odbyło się podczas otwarcia nowego oddziału w tym dolnośląskim szpitalu, a metropolitę reprezentował jego rzecznik ks. Rafał Kowalski. On też przekazał zebranym słowa księdza arcybiskupa.

– Dziś w kościołach czytamy Ewangelię o Jezusie, który podczas ostatniej wieczerzy umył uczniom nogi i nie chodzi o to, byśmy się zachwycali tym obrazem, ale byśmy zrozumieli jego sens – napisał abp Kupny, tłumacząc, że służba bliźniemu, zwłaszcza cierpiącemu i potrzebującemu pomocy, powinna wpisywać się w codzienność chrześcijańskiego życia. – W tym szpitalu ogromna rzesza lekarzy, pielęgniarek i personelu medycznego codziennie dosłownie klęka przed chorymi, by im służyć. Nie tylko walczą z chorobą, ale dają nadzieję ich bliskim. Wierzę, że to urządzenie będzie przynajmniej w małej części pomocne w tej służbie – podsumował abp Kupny.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem