Reklama

Tajemnica Słowa Wcielonego w nagraniu płytowym

2016-01-20 09:03

Marcin Tadeusz Łukaszewski
Niedziela Ogólnopolska 4/2016, str. 55

„Verbum Incarnatum – Tajemnica Słowa Wcielonego w śpiewie gregoriańskim i ambrozjańskim z improwizacjami saksofonowymi – św. Janowi Pawłowi II w hołdzie” to płyta, którą z pełną odpowiedzialnością mogę polecić każdemu miłośnikowi muzyki sakralnej (wydawca: Ars Sonora Studio).

W nagraniu wzięła udział „Mulierum Schola Gregoriana Clamaverunt Iusti” pod dyrekcją Michała Sławeckiego (magister chori, kantor), a także członkowie zespołu: Anna Mitura – kantor i Emilia Dudkiewicz – autorka koncepcji programowej i komentarza w książeczce oraz nagranych na płycie słownych wyjaśnień między śpiewami.

Album tworzy sześć bloków, zatytułowanych: „Prolog”, „Słowo Wcielone”, „Słowo objawione”, „Słowo uwielbione i głoszone”, „Matka Słowa” oraz „Konkluzja”. Nagraniom monodii towarzyszy jeden z czołowych polskich saksofonistów, profesor Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie Paweł Gusnar (saksofon sopranowy). Warto dodać, że projekt doczekał się przed nagraniem wielu realizacji koncertowych.

Reklama

Szef artystyczny scholi – Michał Sławecki jest wszechstronnie utalentowanym muzykiem kościelnym: kompozytorem, organistą, dyrygentem i dyrektorem artystycznym chóru UKSW, adiunktem na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Schola „Clamaverunt Iusti” jest jego autorskim projektem, któremu przewodzi już prawie dziesięć lat. Warto podkreślić, że Michał Sławecki odbył specjalistyczne studia nad śpiewem gregoriańskim w L’Aquili i Rzymie oraz kursy mistrzowskie. Regularnie bierze udział w międzynarodowych konferencjach i kongresach poświęconych problematyce śpiewu gregoriańskiego i jest jednym z najwybitniejszych specjalistów w Polsce w zakresie tej problematyki. Prowadzona przez niego schola była wielokrotnie nagradzana na międzynarodowych konkursach, jest doskonale przygotowana do prezentacji śpiewu gregoriańskiego i należy do czołowych zespołów tego typu w Europie.

Schola śpiewa jasnym, stopliwym dźwiękiem i jednorodną, ciepłą barwą. Osiem śpiewaczek brzmi niczym jedna osoba. Trzeba podkreślić, że wykonawcy podchodzą do prezentowanego repertuaru w sposób niezwykle odpowiedzialny. Nie tylko odczytują dźwięki śpiewów gregoriańskich i ambrozjańskich, lecz także wzbogacają je o zagadnienia interpretacji, zgodnie z najnowszymi standardami w zakresie śpiewu gregoriańskiego, na podstawie neum zapisanych nad notacją nutową.

Improwizacje Pawła Gusnara są stylizowane na modłę gregoriańską. Artysta zazwyczaj inicjuje motyw, który wprost lub swobodnie nawiązuje do melodyki danego śpiewu, a następnie podąża w stronę własnej propozycji artystycznej. Na płycie można znaleźć improwizacje dwojakiego rodzaju. Jedne towarzyszą wprost śpiewowi, na przemian ze scholą (technikę taką nazywa się „alternatim”), są więc zastosowane w taki sposób, aby nie przeszkadzać śpiewowi gregoriańskiemu, lecz subtelnie mu towarzyszyć. Inne improwizacje znalazły miejsce między poszczególnymi ścieżkami, kiedy schola milczy, a saksofonista ma nieco więcej swobody twórczej.

W książeczce dołączonej do płyty słuchacz znajdzie dwa ciekawe komentarze – teologiczno-muzykologiczny Emilii Dudkiewicz o podstawach projektu „Verbum Incarnatum”, oraz o problematyce wykonawczej śpiewu gregoriańskiego prof. Nina Albarosy – włoskiego specjalisty w zakresie śpiewu gregoriańskiego, światowego autorytetu w tej dziedzinie.

Całość jest pod względem graficznym (Mirosław Łukasiewicz), merytorycznym i reżyserii dźwięku (Jakub Garbacz, Marcin Loga) przygotowana bardzo starannie. Powiem wprost: jest to płyta dla każdego – nie tylko dla wielbicieli śpiewu gregoriańskiego czy improwizacji saksofonowych, lecz także dla tych, którzy szukają pomocy w medytacji nad słowem Bożym.

88. rocznica pierwszego objawienia Jezusa Miłosiernego

2019-02-22 11:51

eg / Płock (KAI)

Msza św. w bazylice katedralnej płockiej pod przewodnictwem bp. Piotra Libery, modlitwa Koronką do Miłosierdzia Bożego i zapalenie Światła Miłosierdzia, znajdą się dziś w programie płockich uroczystości związanych z 88. rocznicą pierwszego objawienia się Jezusa Miłosiernego św. s. Faustynie Kowalskiej w Płocku.

Materiały prasowe

22 lutego przypada 88. rocznica pierwszego objawienia się Jezusa Miłosiernego św. s. Faustynie Kowalskiej. Miało to miejsce w celi klasztoru Zgromadzenia Sióstr Bożego Miłosierdzia przy Starym Rynku w Płocku, do którego należała s. Faustyna. Każda rocznica tego wydarzenia jest w Płocku uroczyście obchodzona, gromadzi wielu płocczan oraz pielgrzymów.

Główna Msza św. rocznicowa sprawowana będzie o godz. 18.00 w bazylice katedralnej płockiej, pod przewodnictwem i z homilią biskupa płockiego Piotra Libery. Tego samego dnia o godz. 12.00 zaplanowano Mszę św. dla pielgrzymów przybywających do Płocka w związku z rocznicą objawień.

W programie uroczystości znajdą się też Msze św. w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku (teren klasztoru, gdzie miało miejsce objawienie się Jezusa Miłosiernego), adoracja Najświętszego Sakramentu, Koronka do Miłosierdzia Bożego w Godzinie Miłosierdzia.

Czciciele Bożego Miłosierdzia zachęcają także, aby tego dnia w godzinach 19.00-21.00 zapalić świece w oknach domów i mieszkań, tzw. Światło Miłosierdzia, na znak wdzięczności za dar objawień Jezusa Miłosiernego.

Św. s. Faustyna Kowalska (1905-1938) mieszkała w domu Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Płocku w latach 1930-1932. W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu 22 lutego 1931 r. w swej zakonnej celi w Płocku po raz pierwszy ujrzała Jezusa Miłosiernego (obecnie znajduje się tam Sanktuarium Bożego Miłosierdzia).

Faustyna tak opisała to wydarzenie w „Dzienniczku”: „Wieczorem, kiedy byłam w celi, ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach. Z uchylenia szaty na piersiach wychodziły dwa wielkie promienie, jeden czerwony a drugi blady (...). Po chwili powiedział mi Jezus: wymaluj obraz według wzoru, który widzisz, z podpisem: ”.

Obraz w dwóch wersjach powstał kilka lat później. Jeden znajduje się w Wilnie, w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, drugi w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach. Na polecenie Chrystusa przekazane przez Faustynę pierwsza niedziela po Wielkanocy jest obchodzona jako Niedziela Miłosierdzia. Z kultem Bożego Miłosierdzia wiąże się też Godzina Miłosierdzia, czyli godz. 15.00, podczas której odmawiana jest Koronka do Miłosierdzia Bożego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

W parafii św. Barbary rozwija się kult św. Rity

2019-02-22 20:52

Zofia Białas

13 grudnia 2018 roku w kościele w parafii św. Barbary w Wieluniu zostały zainstalowane relikwie św. Rity.

Zofia Białas

Św. Rita od razu stała się Patronką parafialnych rekolekcji adwentowych, które w tym dniu się rozpoczynały. Po relikwie świętej Rity, zgodnie z życzeniem proboszcza z Casci, pojechał osobiście ks. Jarosław Boral, proboszcz parafii św. Barbary. Relikwie przybyły do parafii św. Barbary w Wieluniu tuż przed Eucharystią o godzinie 18.00, tuż przed rozpoczęciem rekolekcji. Od tej pory Wieluń stał się kolejnym miejscem w Polsce, gdzie są obecne jej relikwie i gdzie będzie rozwijał się jej kult.

Zobacz zdjęcia: W parafii św. Barbary rozwija się kult św. Rity

Rekolekcje rozpoczęły się ze świadomością obecności relikwii świętej. Tematem rozważań prowadzonych przez ks. dra Krzysztofa Białowąsa – postulatora rzymskiego, tego, który zainteresował parafian postacią świętej i który przywiózł relikwie wraz z ks. Jarosławem, stały się: cierpienie i postać świętej Rity – patronki od spraw beznadziejnych, augustianki, stygmatyczki i jednej z najpopularniejszych świętych Kościoła Katolickiego.

Wraz z przywiezieniem relikwii spełniło się marzenie ks. kanonika Jarosława (święcenia kapłańskie w dniu 22 maja, dzień śmierci świętej Rity) i parafian św. Barbary, którzy na przybycie relikwii przygotowywali się od kilku miesięcy. Znalazł się sponsor relikwiarza i ornatu z wizerunkiem świętej. Jednym z ostatnich elementów przygotowań na przyjęcie relikwii były odwiedziny sióstr augustianek z Krakowa w dniu 29 września 2018 r. Siostry przybyły na zaproszenie, ks. proboszcza Jarosława Borala i przybliżyły parafianom postać świętej. Dzięki siostrom i prelekcjom ks. Krzysztofa Białowąsa oraz filmowi o ostatnich latach życia Świętej, postać ta stała się nam bardzo bliska.

Dziś wiemy, że święta Rita (córka, żona, wdowa, matka, zakonnica) urodziła się w 1380 roku w Rocca Porena, niedaleko Cascia w środkowych Włoszech, w rodzinie włoskich wieśniaków. Jedynaczka, posłuszna rodzicom, nie poszła za głosem powołania do życia konsekrowanego, ale jako czternastoletnia dziewczyna została żoną i pomimo trudnego charakteru męża przeżyła z nim 18 lat. Po śmierci męża i dwóch synów wstąpiła do klasztoru św. Marii Magdaleny w Cascia. Została mniszką. Przez ostatnie 15 lat życia nosiła na czole znak ciernia Męki Pańskiej. Zmarła 22 maja 1457 roku. Cuda, jakie zaczęły się dziać za jej wstawiennictwem przyczyniły się do rozwoju jej kultu. Jej zwłoki, odkryte w 1467 roku okazały się nietknięte. Złożono je w ozdobnym sarkofagu. W roku 1628 papież Urban VIII zatwierdził jej kult, a Leon XIII, 24 maja 1900 r., kanonizował. Święta spoczywa w Cascia. Dziś jest tu Sanktuarium obejmujące jej dom rodzinny, klasztor i kościół. W ikonografii przedstawiana jest w czarnym habicie, białym welonie i cierniem na czole. Jej atrybuty to: dwoje dzieci, krucyfiks, cierń (symbol cierpienia), figa, pszczoły, róża, która zakwitła dla niej w środku zimy (symbol nadziei).

Czy parafia św. Barbary w Wieluniu stanie się miejscem jej kultu? Czy św. Rita wybrała sobie to miejsce?

Dziś parafianie św. Barbary, i nie tylko, mogą powiedzieć – w Wieluniu rodzi się kult św. Rity. Jej relikwie, uroczyście wniesione do kościoła w niedzielę 16 grudnia przez ks. Krzysztofa Białowąsa i oddane ks. Jarosławowi wraz z aktem przekazania od pierwszej chwili doznają czci. Już wtedy poświęcono pierwsze róże i po raz pierwszy relikwie zostały ucałowane.

Pierwsze nabożeństwo odprawione zostało już 22 grudnia, kolejne 22 stycznia i 22 lutego 2019 roku. Na nabożeństwa i Eucharystie, w czasie, których na ołtarzu stoją relikwie św. Rity z Casci, przychodzi coraz więcej ludzi, wielu z różami w dłoni, wielu z prośbami, wielu z podziękowaniami. Każde nabożeństwo i Eucharystia kończy się poświęceniem róż i błogosławieństwem relikwiami świętej. Tak było i 22 lutego, br., ale na tym nabożeństwie i Eucharystii było już wielu przedstawicieli innych parafii wieluńskich, czcicieli św. Rity, którzy tu chcą oddawać jej cześć i prosić o wstawiennictwo.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem