Reklama

Katyński Wieczernik

2017-04-11 10:22

Piotr Lorenc
Edycja sosnowiecka 16/2017, str. 4-5

Piotr Lorenc

77. rocznicę mordu katyńskiego popełnionego przez Sowietów na oficerach, policjantach, osobach duchownych i innych przedstawicielach polskiej inteligencji, oraz 7. rocznicę katastrofy smoleńskiej, obchodzono 2 kwietnia w kościele św. Joachima w Sosnowcu-Zagórzu. Patriotyczne uroczystości zorganizował ks. Stanisław Kocot, proboszcz zagórskiej parafii

W patriotycznych obchodach w Sosnowcu-Zagórzu miała uczestniczyć pani premier rządu Beata Szydło, ale inne obowiązki nie pozwoliły jej na przybycie. Przesłała za to specjalny list. Odrębne listy przesłali także prezydent Andrzej Duda, marszałek Senatu Stanisław Karczewski oraz szef MSWiA Mariusz Błaszczak. Wszystkie listy zostały odczytane na początku koncelebrowanej Mszy św. pod przewodnictwem ks. Stanisława Kocota.

W rocznicowych uroczystościach wzięli udział znakomici goście: Agnieszka Lenartowicz-Łysik, doradca Prezydenta RP, przedstawiciele obu izb parlamentu – Czesław Ryszka, Ewa Malik, Dariusz Starzycki, Robert Warwas, Waldemar Andzel, Jacek Osuch i Barbara Chrobak. Parlament Europejski reprezentowała Jadwiga Wiśniewska. Był również obecny wojewoda śląski Jarosław Wieczorek. Wojsko reprezentowali gen. dyw. Cezary Podlasiński i płk Jacek Perkowski, a policję zastępca komendanta wojewódzkiego, insp. Piotr Kucia oraz szef policji w Sosnowcu Dominik Łączyk. W obchodach uczestniczył również dyrektor katowickiego oddziału IPN Andrzej Sznajder. Sosnowiecki samorząd reprezentowali prezydent miasta Arkadiusz Chęciński i przewodniczący Rady Miejskiej Wilhelm Zych. Obecni byli też przedstawiciele Rodziny Katyńskiej, Rodziny Policyjnej 1939, Związku Sybiraków, Światowego Związku Armii Krajowej w Sosnowcu, pocztów sztandarowych z zakładów pracy i organizacji. Nie zabrakło młodzieży z okolicznych szkół. A o uroczystą oprawę obchodów zadbały kompanie honorowe wojska i policji.

Prezydencki list odczytała Agnieszka Lenartowicz-Łysik. Prezydent Andrzej Duda napisał m.in., że uroczystość w parafii św. Joachima przywołuje dwa znaczące dla naszej historii i zbiorowej pamięci wydarzenia – trudne i bolesne, o których trzeba mówić kolejnym pokoleniom Polaków. „Wieloletnia propaganda i fałszowanie historii nie zdołały przysłonić prawdy o katyńskim ludobójstwie. Niewypowiedziane cierpienia znaczyły drogę polskiej Golgoty Wschodu. Najbardziej tragiczną stacją tej drogi był Katyń. Rodzinom ofiar odebrano prawo do publicznej żałoby, do płakania i godnego upamiętnienia najbliższych – jak przed 7 laty napisał prezydent RP śp. Lech Kaczyński w przesłaniu do przedstawicieli Rodzin Katyńskich. 10 kwietnia 2010 r. na cmentarzu w katyńskim lesie miał pomodlić się za zamordowanych przez oprawców z NKWD polskich jeńców wojennych, wygłosić przemówienie, zaświadczyć, że nasza Ojczyzna o nich pamięta. Był wierny przekonaniu, że nieprawość i zło wyrządzone naszym rodakom trzeba przezwyciężyć siłą dobra i prawdy. Czczą Państwo dzisiaj także 7. rocznicę katastrofy smoleńskiej i tragicznej śmierci tych, którzy tamtego kwietniowego dnia mieli reprezentować w Katyniu Rzeczpospolitą. Wszyscy oni służyli Polsce i w tej służbie oddali życie. (…) Jestem przekonany, że wspólna pamięć i troska tak wielu środowisk o godne uczczenie naszych rodaków sprawi, że echo ich głosów nie zamilknie” – napisał Andrzej Duda.

Reklama

Śp. ks. prał. Zdzisław Peszkowski, kapelan Rodzin Katyńskich, kapelan Pomordowanych na Wschodzie, nazwał zagórską świątynię Katyńskim Wieczernikiem. To właśnie on, uczestnicząc w obchodach, zapalając znicz przy tablicy katyńskiej oraz krzyżu upamiętniającym miejsca sowieckiej kaźni polskich oficerów i żołnierzy, powiedział, że czcząc pamięć Golgoty Wschodu, należy spoglądać na Katyń przez pryzmat Wieczernika, czyli przez pryzmat Chrystusa Zmartwychwstałego, przynoszącego pokój i przebaczenie. O pojednanie i prawdę apelują uczestnicy spotkań w kościele św. Joachima w Sosnowcu-Zagórzu od lat 80. XX wieku. Tymczasem dziś obserwujemy nowy kontekst politycznej gry Kremla wokół Zbrodni Katyńskiej i tragedii pod Smoleńskiem...

– Od wielu lat, nie patrząc na koniunkturę polityczną, na tyle na ile możemy, zapraszamy przedstawicieli wszystkich stanów Rzeczypospolitej – polityków, samorządowców, działaczy społecznych, kombatantów, członków Rodziny Katyńskiej, ale i nasze rodziny, młodzież, do wspólnej modlitwy za pomordowanych na Wschodzie w latach 40. XX wieku – a było ich ponad 21 tysięcy. Modlimy się o to, by spotkała ich wieczna szczęśliwość w niebie. Modlimy się też o opiekę dla naszego wojska i policji, dzięki którym możemy czuć się bezpiecznie w naszej kochanej Ojczyźnie – powiedział ks. Stanisław Kocot, który na początku uroczystości został uhonorowany Nagrodą Senatu Rzeczypospolitej Polskiej. Nagrodę wręczył senator Czesław Ryszka.

Po liturgii, na placu przed świątynią odbył się Apel Poległych, salwa honorowa, a zaproszeni goście złożyli wieńce i wiązanki kwiatów pod tablicami upamiętniającymi zbrodnię katyńską i katastrofę smoleńską. Odbył się także pokaz sprzętu wojskowego, a na placu kościelnym można było spróbować wojskowej grochówki.

Tagi:
modlitwa Katyń zbrodnia katyńska

Jest porozumienie w sprawie Pomnika Katyńskiego w Jersey City

2018-05-15 07:49

wpolityce.pl

Pomnik Katyński zostaje na wybrzeżu Jersey City! Fulop odda polskiej społeczności w dzierżawę teren, na którym znajdzie się monument

wikipedia.org

Społeczność polska otrzyma na 99 lat w dzierżawę teren, na którym znajduje się Pomnik Katyński - poinformował na konferencji prasowej burmistrz Jersey City.

Steven Fulop wspólnie z konsulem Maciejem Golubiewski na konferencji powiadomili o dalszych losach Pomnika Katyńskiego. Monument zostanie przeniesiony 60 metrów od miejsca, gdzie teraz się znajduje. To efekt porozumienia zawartego z burmistrzem miasta Stevenem Fulopem.

Naszą intencją nie było wyrażenie nieposzanowania społeczności polskiej. Wiemy, że nasze dziedzictwo pochodzi od wielu społeczności i kultur - podkreślił

Każdy mieszkaniec wiedział, że miejsce gdzie stał pomnik, nie było najlepiej wykorzystane. Mieszkańcy nie zdawali sobie sprawy, co ten pomnik oznacza. (…) Prawda jest taka, że lokalizacja pomnika była wykorzystana na różne wesołe imprezy, bo ludzie nie zdawali sobie sprawy z symboliki pomnika. Cel jest taki, aby okazać szacunek temu miejscu - zaznaczył Fulop.

Społeczność polska otrzyma na 99 lat w dzierżawę teren, na którym znajdzie się Pomnik Katyński - poinformował.

Miasto zapłaci za przeniesienie pomnika. Wszyscy skorzystają dzięki nowemu parkowi, który będzie wyrazem szacunku wobec społeczności polskiej. Myślę, że to sytuacja „win-win” - stwierdził.

Z kolei konsul Golubiewski podkreślił, że pomnik nie ma na celu obrazy Rosji.

Pomnik Katyński symbolizuje ludobójstwo polskich oficerów i bestialstwo sowieckiego reżimu. Ten pomnik nie stanowi obrazy Rosji. Stanowi on uznanie wysiłków Polaków, którzy walczyli na wielu frontach podczas II wojny światowej - podkreslił.

Dziękuję burmistrzowi za postawę w rozwiązaniu tego konfliktu, który nie był potrzebny. Cieszymy się, że pomnik pozostanie na tle Manhattanu - dodał.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Liturgiczne wprowadzenie w urząd proboszcza archikatedry częstochowskiej

2018-09-23 19:59

Margita Kotas

Od ucałowania pacyfikału – relikwiarza w kształcie krzyża i przyjęcia kluczy do archikatedry przez ks. prał. dr. Włodzimierza Kowalika rozpoczęła się dzisiejsza uroczystość jego liturgicznego wprowadzenia w urząd proboszcza archikatedry częstochowskiej.

Magda Nowak/Niedziela

– Przyrzekam służyć jak najlepiej wspólnocie parafialnej – mówił ks. Kowalik przyjmując klucze do bazyliki z rąk dotychczasowego administratora parafii ks. prał. Stanisława Gębki. Uroczystej Mszy św. i obrzędowi instalacji przewodniczył w bazylice archikatedralnej metropolita częstochowski abp Wacław Depo.

Tuż po pierwszych obrzędach, które miały miejsce w kruchcie świątyni, i procesji do ołtarza ze słowami do nowego proboszcza parafii pw. Świętej Rodziny zwrócili się przedstawiciele obejmowanej przez niego wspólnoty. Następnie słowa powitania do zgromadzonych na uroczystości i nowego Księdza Proboszcza skierował Metropolita Częstochowski. – Mężnie prowadź tych wiernych do Nieba – zwrócił się do ks. Kowalika abp Wacław Depo.

W homilii Metropolita Częstochowski wskazał, że żyjemy w epoce, w której świat na każdym kroku deklaruje wolność, niestety, często jest to wolność źle pojęta. – Wystarczy przyjrzeć się tendencjom w środkach społecznego przekazu – mówił abp Wacław Depo. – W roku 100-lecia odzyskania niepodległości co nam najbardziej zagraża w naszej dzisiejszej wolności? – pytał Metropolita i przestrzegał przed bawieniem się złem. – Trzeba dźwigać człowieka. To jest zadanie Kościoła mimo jego grzechów – mówił dalej abp Depo i takie zadanie wskazał ks. prał. Kowalikowi, nowemu proboszczowi parafii archikatedralnej w stulecie jej istnienia.

Dopełnieniem obrzędów instalacji proboszczowskiej było odebranie od nowego proboszcza uroczystego wyznania wiary oraz podpisanie przez niego stosownych dokumentów. Dziękując wszystkim za przybycie na uroczystości ks. dr Włodzimierz Kowalik z ciepłymi słowami wzrócił się do swych parafian. – Od pierwszej chwili obecności spotykam się z wielką życzliwością – podkreślił i przyznał, że urzeczony jest wielkim rozmodleniem licznych wspólnot parafialnych. Mówiąc o dziełach, które zastał po swoich poprzednikach, i wielkim dziedzictwie duchowym i materialnym parafii z wielką pokorą wyznał: – Obym potrafił właściwie odpowiedzieć na duchowe potrzeby tej parafii.

Uroczystości zgromadziły m.in.: przedstawicieli wszystkich kapituł archidiecezji częstochowskiej, Kurii Metropolitalnej w Częstochowie, osoby życia konsekrowanego, m.in. ojców paulinów z Jasnej Góry, którzy w darach ołtarza złożyli ornat, przedstawicieli Wyższego Seminarium Duchownego, Niższego Seminarium Duchownego, władz miasta oraz rzesze wiernych. Mszę św. ubogacił śpiewem Chór Archikatedralny „Basilica Cantans” pod dyrekcją Włodzimierza Krawczyńskiego, a komentarzem liturgicznym opatrzył ks. Łukasz Połacik, wikariusz parafii i wicedyrektor Instytutu Teologicznego w Częstochowie.

Ks. Włodzimierz Kowalik urodził się 27 czerwca 1960 r. w Radomsku. Po otrzymaniu matury wstąpił do Wyższego Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie, gdzie w latach 1980-86 odbywał studia filozoficzno-teologiczne. Święcenia kapłańskie przyjął w katedrze częstochowskiej z rąk bp. Stanisława Nowaka 18 maja 1986 r. Po święceniach kapłańskich pracował jako wikariusz w parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny z Wieluniu. W latach 1988-94 odbył studia specjalistyczne w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, na sekcji dogmatycznej Wydziału Teologii. W 1990 r.uzyskał tam stopień licencjata teologii. 28 maja 1996 r. obronił doktorat na podstawie rozprawy „Obecność Jezusa Chrystusa w Kościele w nauce Soboru Watykańskiego II. W latach 1994 – 2000 pełnił funkcję ojca duchownego w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Częstochowskiej w Częstochowie. Od 1994 r. jest wykładowcą teologii dogmatycznej w Instytucie Teologicznym w Częstochowie, a od 2000 r. w WSD w Częstochowie. 26 czerwca 2000 r. został mianowany przez metropolitę częstochowskiego abp. Stanisława Nowaka rektorem Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej, którą to funkcję pełnił do 2008 r. Wikariusz Biskupi ds. Ekonomiczno-Administracyjnych, ekonom archidiecezji częstochowskiej, dyrektor Wydziału Ekonomicznego, Budownictwa i Ochrony Zabytków Kurii Metropolitalnej w Częstochowie. Kapelan Honorowy Jego Świątobliwości, prepozyt Kapituły Kolegiackiej Radomszczańskiej. Decyzją metropolity częstochowskiego z dnia 23 sierpnia 2018 r. proboszcz-kustosz parafii pw. Świętej Rodziny i rektor bazyliki archikatedralnej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Franciszek na Łotwie: dobrze znacie cenę wolności

2018-09-24 09:33

tlum. st (KAI) / Ryga

O znaczeniu Łotwy, jako miejsca dialogu i spotkania, pokojowego współistnienia, które stara się patrzeć w przyszłość mówił Ojciec Święty podczas spotkania z przedstawicielami władz, społeczeństwa obywatelskiego i korpusem dyplomatycznym w Pałacu Prezydenckim w Rydze.

Grzegorz Gałązka

Oto tekst papieskiego przemówienia w tłumaczeniu na język polski:

Panie Prezydencie,

Członkowie rządu i władz,

Członkowie korpusu dyplomatycznego i społeczeństwa obywatelskiego,

Drodzy Przyjaciele!

Dziękuję Panu, Panie Prezydencie za uprzejme słowa powitania, a także za zaproszenie skierowane do mnie podczas spotkania w Watykanie. Cieszę się, że po raz pierwszy udało mi się przybyć na Łotwę i do tego miasta, które podobnie, jak cała wasza ojczyzna zostało naznaczone trudnymi doświadczeniami społecznymi, politycznymi, gospodarczymi, a nawet duchowymi - z powodu podziałów i konfliktów z przeszłości - ale które dziś stało się jednym z głównych ośrodków kulturalnych, politycznych i portowych regionu. Wasi przedstawiciele w dziedzinie kultury i sztuki, a zwłaszcza świata muzycznego, są dobrze znani za granicą. Dziś również ja mogłem doświadczyć tego na lotnisku. Dlatego sądzę, że można do was słusznie zastosować słowa Psalmisty: „Zmieniłeś skargę moją w taniec” (Ps 30, 12). Łotwa, ziemia „dainy” [forma pieśni], potrafiła zmienić swoją skargę i cierpienie w śpiew i taniec, i dążyła do przekształcenia się w miejsce dialogu i spotkania, pokojowego współistnienia, które stara się patrzeć w przyszłość.

Świętujecie stulecie waszej niepodległości, ważnego momentu dla życia całego społeczeństwa. Bardzo dobrze znacie cenę tej wolności, którą musieliście zdobyć i odzyskać. Wolności, która stała się możliwa dzięki stanowiącym was korzeniom. Zenta Mauriņa, która zainspirowała wielu z was, lubiła mawiać: „Moje korzenie są w niebie”. Bez tej zdolności patrzenia w górę, odwołania się do wznioślejszych horyzontów, które przypominają nam o „transcendentnej godności”, będącej integralną częścią każdej istoty ludzkiej (por. Przemówienie do Parlamentu Europejskiego, 25 listopada 2014 roku), odbudowa waszego narodu nie byłaby możliwa. Taka zdolność duchowa, aby patrzeć poza to, co dostrzegalne, a która staje się konkretna w małych codziennych gestach solidarności, współczucia i pomocy wzajemnej, wspierała was i dała wam z kolei kreatywność, niezbędną dla zrodzenia nowych dynamik społecznych w obliczu wszelkich usiłowań redukcjonistycznych i wykluczających, które zawsze zagrażają strukturze społecznej.

Z radością dowiaduję się, że w sercu korzeni stanowiących tę ziemię znajduje się Kościół katolicki w dziele pełnej współpracy z innymi Kościołami chrześcijańskimi, co jest oznaką tego, jak możliwe jest rozwijanie komunii, pomimo istniejących różnic. Dzieje się tak, kiedy ludzie mają odwagę, aby wyjść poza konfliktową powierzchowność i spojrzeć na siebie w swojej najgłębszej godności. Możemy w ten sposób stwierdzić, że za każdym razem, kiedy jako osoby i wspólnoty uczymy się dążyć do tego, co nas przewyższa i przekracza nasze interesy partykularne, wzajemne zrozumienie i zaangażowanie przekształcają się w solidarność. Rozumiana w swoim najgłębszym znaczeniu i jako wyzwanie, staje się ona sposobem tworzenia historii w środowisku, gdzie konflikty, napięcia i różnice mogą tworzyć wieloraką jedność rodzącą nowe życie (por. Adhort. ap. Evangelii gaudium, 228). Ewangelia, podobnie jak karmiła życie waszego ludu, tak też i dzisiaj może nadal otwierać drogi do stawienia czoła aktualnym wyzwaniom, doceniając różnice, a przede wszystkim promując jedność między wszystkimi.

Obchody stulecia przypominają, że ważne jest stawianie na wolność i niezależność Łotwy, które z pewnością są darem, ale są także zadaniem angażującym wszystkich. Praca na rzecz wolności oznacza angażowanie się w rozwój integralny i integrujący ludzi i wspólnoty. Jeśli dzisiaj możemy świętować, to dzięki wielu, którzy otworzyli drogi, drzwi, przyszłość i pozostawili w spadku tę samą odpowiedzialność: otwierać przyszłość, dążąc do tego, aby wszystko służyło życiu, rodziło życie. I w związku z tym, pod koniec tego spotkania udamy się pod Pomnik Wolności, gdzie będą dzieci, młodzież i rodziny. Przypominają nam oni, że „macierzyństwo” Łotwy – jak sugeruje motto tej podróży - znajduje odzwierciedlenie w zdolności do promowania strategii, które byłyby naprawdę skuteczne i ukierunkowane na konkretne oblicza tych rodzin, tych osób starszych, dzieci i młodzieży, bardziej niż na prymat ekonomii nad życiem. „Macierzyństwo” Łotwy przejawia się również w zdolności do tworzenia możliwości zatrudnienia tak, żeby nikt nie musiał się wykorzeniać, by zbudować swoją przyszłość. Wskaźnik rozwoju społecznego mierzy się również zdolnością do wzrostu i rozmnażania się. Rozwój wspólnot nie dokonuje się, ani się nie mierzy wyłącznie potencjałem posiadanych dóbr i zasobów, ale także pragnieniem rodzenia życia i tworzenia przyszłości. Jest to możliwe tylko w takim stopniu, w jakim istnieje zakorzenienie w przeszłości, kreatywność w teraźniejszości oraz zaufanie i nadzieja w przyszłość. Miarą tego jest zdolność do poświęcenia się, o czym poprzednie pokolenia potrafiły dać nam świadectwo.

Panie prezydencie, wszyscy przyjaciele, rozpoczynam tutaj moją pielgrzymkę po tej ziemi, prosząc Boga, aby nadal towarzyszył, błogosławił i czynił pomyślną pracę waszych rąk dla tego narodu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem