Reklama

Jestem od poczęcia

Pierwszy Azer katolickim księdzem

2017-05-17 09:43

Ks. Krzysztof Pożarski, Sankt Petersburg
Niedziela Ogólnopolska 21/2017, str. 20

Centro Televisivo Vaticano
Behbud (Dawid) Mustafajew sprawuje swoją pierwszą Mszę św. z papieżem Franciszkiem

Behbud (Dawid) Mustafajew, urodzony w 1982 r., 7 maja 2017 r. w Rzymie został pierwszym w historii muzułmańskiego Azerbejdżanu księdzem katolickim. Sam zresztą pochodzi z muzułmańskiej rodziny

Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk papieża Franciszka wraz z innymi diakonami. Jest absolwentem Wyższego Seminarium Duchownego „Maryi – Królowej Apostołów” w Sankt Petersburgu. We wrześniu 2016 r. rozpoczął swoją duszpasterską praktykę w kościele pw. św. Stanisława Biskupa w Sankt Petersburgu, stąd też 14 maja br. odprawił tam Mszę św. prymicyjną połączoną z odpustem ku czci św. Stanisława i udzielił swojego prymicyjnego błogosławieństwa.

Żołnierz, oficer, duchowny...

Ks. Mustafajew urodził się i mieszkał w muzułmańskim Azerbejdżanie. Służył w wojsku jako oficer sił obrony powietrznej, a następnie ukończył Narodową Akademię Lotniczą, przed pójściem do seminarium pracował jako oficer Państwowego Komitetu Celnego.

Sakrament chrztu św. przyjął w 2008 r. w wieku 25 lat – przyjął imię Dawid i tak dzisiaj wiele osób się do niego zwraca. O tym, że został katolikiem, zadecydowała jego „przypadkowa” wizyta w nowo wybudowanym kościele katolickim w Baku. Wszedł do środka, spotkał się z życzliwością parafian i to przemieniło jego życie. Na jego decyzję zapewne wpłynęło także to, że jego babcia była prawosławną chrześcijanką i miała w swoim mieszkaniu ikony.

Reklama

Rok później, w dawnym opactwie benedyktyńskim Keizersberg w Leuven (Belgia), zrozumiał, że jego dalszą drogą powinno być kapłaństwo. W 2011 r. administrator Prefektury Apostolskiej w Azerbejdżanie ks. Vladimir Fekete wysłał Dawida do WSD w Sankt Petersburgu. – Nie mieliśmy wątpliwości, że będzie to Petersburg, inna opcja nie była nawet brana pod uwagę – wspomina Dawid.

Po Mszy św. prymicyjnej w kościele św. Stanisława Biskupa ks. Dawid udał się od razu do Azerbejdżanu, aby tam służyć. – Myślę, że to jest moje powołanie, aby nieść światło Chrystusa w moim kraju. Wielu moich rodaków jest bardzo otwartych, aby podjąć to światło. Jest więc wiele pracy, tylko trzeba tego chcieć i z Bożą pomocą realizować. Doświadczenie Kościoła katolickiego w Rosji będzie dla mnie bardzo przydatne. Mieszkałem w Petersburgu 5 lat i to mnie bardzo ukształtowało religijnie.

Co oznacza dla ks. Dawida, że będzie pierwszym rodowitym kapłanem katolickim w historii Azerbejdżanu? Jedno jest pewne: nie będzie miał łatwego życia. Nawet rodzice z początku w ogóle go nie rozumieli i byli przeciwni jego decyzji o przyjęciu chrztu św. Później mówili, że jeśliby został księdzem prawosławnym, to jeszcze by rozumieli, ale dlaczego katolickim? Młody kapłan zdaje sobie sprawę, w jakich trudnych warunkach przyjdzie mu pracować.

Katolicyzm i Polonia w Azerbejdżanie

Chrześcijaństwo na terytorium Azerbejdżanu (Albanii Kaukaskiej) pojawiło się jeszcze za czasów apostołów Jezusa Chrystusa, gdyż Ewangelię na tych ziemiach głosili apostoł Bartłomiej i uczeń apostoła Judy Tadeusza – Elizeusz. W XIV wieku na tereny dzisiejszego Azerbejdżanu przybywały liczne misje dominikanów, karmelitów, jezuitów, kapucynów, franciszkanów czy augustianów.

Katoliccy Polacy do Baku, jako jednej z guberni Cesarstwa Rosyjskiego, zaczęli przyjeżdżać w końcu XVIII wieku i trwało to nieprzerwanie do początku XX wieku. W połowie XIX wieku w siedzibie jednego z carskich pułków w Baku utworzono katolicką kaplicę dla żołnierzy, a w 1882 r. otwarto katolicką parafię. W 1895 r. wybudowano nowy dom parafialny razem z kaplicą. W latach 1909-12 staraniem polskiej społeczności został w Baku wybudowany kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, nazywany polskim kościołem.

W 1885 r. liczba parafian wynosiła 2840 wiernych, w 1917 r. – 2550. W lipcu 1997 r. na prośbę polskiej społeczności mieszkającej w Baku przybył polski ksiądz Jerzy Piluś. W kwietniu 1999 r., po ponad 60 latach przerwy, Ministerstwo Sprawiedliwości Azerbejdżanu zarejestrowało odrodzoną katolicką parafię, która liczyła wówczas zaledwie 36 osób.

Wam, którzy wierzycie – cześć

W dniach 22-23 maja 2002 r. w Azerbejdżanie na zaproszenie prezydenta Hejdara Alijewa z apostolską wizytą przebywał papież Jan Paweł II. Odprawił w stolicy Mszę św. dla 5,5 tys. osób, z których ponad 5 tys. było wyznania muzułmańskiego. Podczas tej wizyty Papieża prezydent Azerbejdżanu zapowiedział przekazanie działki pod budowę kościoła katolickiego w Baku.

W końcu kwietnia 2007 r. nastąpiła konsekracja świątyni pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Prezydent RP Lech Kaczyński podarował kościołowi dzwony, które teraz każdego dnia zapraszają wiernych do uczestnictwa w nabożeństwie.

2 października 2016 r. do Azerbejdżanu przybył papież Franciszek, który dla małej wspólnoty katolickiej odprawił Mszę św. w kościele w Baku. Przypomniał wtedy słowa Jana Pawła II wypowiedziane podczas jego wizyty w 2002 r.: „Wam, którzy wierzycie – cześć”. Do Mszy św. Papieżowi usługiwał diakon Dawid, stąd Franciszek poznał go osobiście i zaprosił na święcenia kapłańskie do Rzymu.

I właśnie takiej niewielkiej azerbejdżańskiej katolickiej wspólnocie zaczyna duszpasterzować Behbud (Dawid) Mustafajew. Wspierajmy go swoją modlitwą.

Tagi:
muzułmanie

Włochy: około 2,6 mln muzułmanów, przeszło 900 meczetów

2018-01-31 19:58

kg (KAI Rzym) / Rzym

Według ogłoszonego w tych dniach w Rzymie raportu instytutu EURISPES "Italia 2018”, we Włoszech mieszka 2,6 mln muzułmanów, z których 1,7 mln to imigranci pochodzący aż z 48 krajów na trzech kontynentach. Mają oni do dyspozycji 906 miejsc modlitwy. W samym Rzymie od 1994 roku powstało 28 meczetów.

Robert-Couse-Baker/Foter/CC-BY

Najliczniejszą grupę wyznawców islamu - 720 tysięcy osób - stanowią przybysze z krajów Maghrebu, w tym z samego tylko Maroka - 504 tysiące, następnie z Bałkanów - 426 tysięcy, z czego 271 tysięcy z samej Albanii.

Najwięcej imigrantów muzułmańskich - 364 tysiące z 42 różnych krajów - mieszka w stolicy Włoch. 37 proc. z nich przybyło z Bangladeszu, 15 proc. z Egiptu i 7 proc. z Maroka. Każdego roku przybywa do Włoch 8 tysięcy muzułmanów, a prognozy mówią, że za dziesięć lat ich liczba się podwoi.

Z sondaży wynika ponadto, że 26 proc. wyznawców islamu praktykuje swoją wiarę zarówno w miejscach publicznych, jak i w zaciszu domowym, a 10 proc. wyłącznie w miejscach prywatnych.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Kiedy obowiązuje post?

Ks. Ryszard Kamiński
Edycja płocka 9/2003

Bożena Sztajner

Moi rodzice opowiadali mi, że kiedyś w okresie Wielkiego Postu wypalano nawet garnki, żeby nie została w nich ani odrobina tłuszczu. Dziś praktyka postu w Kościele jakby złagodniała. Przykazanie kościelne mówi o czasach pokuty, ale pozostaje problem, jak rozumieć te "czasy pokuty". Czy 19 marca, w czasie Wielkiego Postu, można zawrzeć sakrament małżeństwa z weselem? Czy w piątek można iść na dyskotekę? Czy w Adwencie można się bawić? Czy post nadal obowiązuje w Kościele?

Czwarte przykazanie kościelne, które dotyczy tych spraw, brzmi: "Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach". Wydaje się, że najważniejszym wyrażeniem w tak sformułowanym przykazaniu jest słowo "pokuta". Katechizm Kościoła Katolickiego precyzuje, że chodzi tutaj o pokutę wewnętrzną, która polega na nawróceniu serca, przemianie postaw, radykalnej zmianie całego życia na lepsze. To jest podstawowa, prawdziwa wartość pokuty, jej sedno. Takiej pokuty oczekuje od chrześcijanina Pan Bóg i Kościół. Chrześcijanie są zobowiązani do jej praktykowania cały czas. Ponieważ jednak różnie z tym bywa w ciągu kolejnych dni i miesięcy, Kościół ustanowił dni i okresy pokuty, gdy koniecznie należy praktykować czyny pokutne, które wspomagają nawrócenie serca.
Jakie są te czyny pokutne? Wykładnia do omawianego przykazania podana przez Sekretarza Generalnego Episkopatu Polski wylicza: "modlitwa, uczynki pobożności i miłości, umartwienie przez wierniejsze pełnienie obowiązków, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post". Czas zaś pokuty, określony przez czwarte przykazanie, to poszczególne piątki całego roku i Wielki Post. We wszystkie piątki całego roku oraz w Środę Popielcową i Wigilię Bożego Narodzenia (o ile nie przypada wtedy IV niedziela Adwentu), obowiązuje chrześcijanina powstrzymanie się od spożywania pokarmów mięsnych, gdy ukończył on 14 rok życia. Zaleca się jednak, aby także młodsze osoby wprowadzać do tej praktyki, nie czekając aż osiągną one 14 lat. Warto jeszcze dodać, że według Konstytucji Apostolskiej Paenitemini zakaz spożywania pokarmów mięsnych nie oznacza zakazu spożywania nabiału i jaj oraz przyprawiania potraw tłuszczami zwierzęcymi.
Prymas Polski (to także ważne) udzielił dyspensy od obowiązku powstrzymania się od potraw mięsnych w piątki wszystkim, którzy stołują się w zakładach zbiorowego żywienia, gdzie nie są przestrzegane przepisy postne, a także takim osobom, które nie mają możności wyboru potraw, a muszą spożywać to, co jest dostępne do spożycia. Dyspensa ta nie dotyczy jednak Wielkiego Piątku, Środy Popielcowej i Wigilii Bożego Narodzenia. Zatem w te trzy dni obowiązuje w każdych okolicznościach powstrzymanie się od spożywania potraw przyrządzonych z mięsa.
Po wyjaśnieniu wymagań IV przykazania kościelnego w odniesieniu do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych, zwróćmy uwagę na "nakazane posty" w tym przykazaniu. Post może być jakościowy i ilościowy. Ten pierwszy dotyczy niespożywania określonych pokarmów, np. mięsa. Ilościowy zaś polega, według wyżej wspomnianej Konstytucji Apostolskiej, na spożyciu jednego posiłku dziennie do syta i dopuszcza możliwość przyjęcia "trochę pokarmu rano i wieczorem". Taki post obowiązuje wszystkich wiernych między 18 a 60 rokiem życia w Środę Popielcową i w Wielki Piątek. Należy tutaj powtórzyć wcześniej napisane słowa, że ci, którzy nie mają 18 lat, właściwie od dzieciństwa powinni być wychowywani do spełniania tej praktyki. Błędem byłoby stawianie tego wymagania dopiero od wieku pełnoletności. Racje wydają się oczywiste i nie ma potrzeby ich przywoływania w tym miejscu.
Gdy chrześcijanin podlega uzasadnionej niemożności zachowania wstrzemięźliwości w piątek, powinien podjąć inne formy pokuty (niektóre z nich zostały przytoczone wcześniej). Natomiast post ilościowy i jakościowy w dwa dni w roku: Wielki Piątek i Środę Popielcową, powinien być koniecznie zachowywany. Winien rozumieć to każdy chrześcijanin, nawet ten, który słabo praktykuje wiarę. Dyspensa Księdza Prymasa, o której wspomniałem wcześniej, nie dotyczy zachowania postu w te dwa dni roku. Ci zaś, którzy z niej korzystają, powinni pomodlić się w intencji Ojca Świętego, złożyć ofiarę do skarbonki z napisem "jałmużna postna", lub częściej spełniać uczynki miłosierdzia.
Jeszcze kilka słów o zabawach. Powstrzymywanie się od udziału w nich obowiązuje we wszystkie piątki roku i przez cały Wielki Post, łącznie z dniem św. Józefa (19 marca) - jeśli wtedy trwa jeszcze Wielki Post. Adwent nie został zaliczony do czasów pokuty, dobrze jednak byłoby w tym czasie powstrzymać się od udziału w zabawach, zachowując starą i dobrą polską tradycję - Adwent trwa bardzo krótko, a karnawał jest tak blisko. W Adwencie zaś - co staje się coraz powszechniejszą praktyką - jest wiele spotkań opłatkowych, które mają inny charakter. Warto je upowszechniać i pozostawać w radosnym, pełnym nadziei oczekiwaniu na przyjście Zbawiciela w tajemnicy Bożego Narodzenia.

Od marca 2014 r. obowiązuje nowa wersja IV przykazania kościelnego

Przeczytaj także: Nowa wersja IV przykazania kościelnego - powstrzymanie się od zabaw tylko w Wielkim Poście
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wielki Post z ks. Dolindo

2018-02-19 17:34

Agnieszka Bugała

Autorka bestselleru pt. „Jezu, Ty się tym zajmij! o. Dolindo Ruotolo. Życie i cuda” Joanna Bątkiewicz-Brożek nie zawiodła i na Wielki Post przygotowała prawdziwą perłę: rozważania drogi krzyżowej z ks. Dolindo. Książka powstała na podstawie przekładu nieznanych w Polsce, włoskich dzieł Padre z Neapolu, czerpie z zapisków jego lokucji wewnętrznych.


Autorka w kilku miejscach podkreśla zgodność przekazu ks. Dolindo z wizjami bł. Katarzyny Emmerich, niemieckiej stygmatyczki i wizjonerki, której w mistycznych widzeniach dane było uczestniczyć w bolesnej Męce Jezusa Chrystusa – ks. Dolindo w trakcie rozmów z Matką Bożą otrzymywał takie zapewnienie.

W życiu ks. Dolino umiłowanie Jezusowego Krzyża nie było literalnym wyznaniem, ale rzeczywistym podążaniem za Mistrzem, w Jego upokorzeniu, odrzuceniu i doświadczeniu pogardy, również od ludzi Kościoła. Fizyczne i duchowe cierpienia własne ks. Dolindo łączył z brutalnym ukrzyżowaniem Jezusa, podkreślając jednak miłość Pana i przebaczenie płynące dla oprawców z Krzyża. Rozważania Drogi Krzyżowej z ks. Dolindo są dla tych, którzy w ciszy (najlepiej przed Najświętszym Sakramentem) chcą podążać za Chrystusem w Jego Męce i adorować sercem Tego, który oddał za nas życie.

Książka wpisuje się w wielkopostną akcję „Niedzieli” pod hasłem „Odejdź od ekranu, idź się pokaż Panu!”. Idź, stań przed nim z Drogą Krzyżową wg ks. Dolindo i zanurz się w adoracji Jego Męki.

Przeczytaj także: Odejdź od ekranu, idź się pokaż PANU!
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem