Reklama

Przyszła Polska – starzec i dziecko w jednym ciele

2017-07-05 09:47

Witold Gadowski, dziennikarz
Niedziela Ogólnopolska 28/2017, str. 19

Ks. Paweł Kłys

Każdy człowiek potrzebuje ludzi przyjaznych, bliskich, takich, którym może bez wahania zaufać. Czy podobnie jest z państwami i narodami? Mówi się, że polityka jest cyniczną grą interesów, a już szczególnie dyplomacja i polityka międzynarodowa obfitują w psychopatyczne gry i zasadzki. Nie jestem naiwny, ale jednak jest mi bardzo daleko od takiej wizji. Polityka to, oczywiście, twarda dziedzina. Nie ma w niej miejsca na tanie sentymenty, na historie zaczerpnięte z jarmarcznych romansów. Jednak czy jest ona wyłącznie polem do oszustw, markowania i zimnym światem pozbawionym ludzkich cech?

W tym kontekście stawiam najprostsze z pytań: czy Polska ma sojuszników, czy ma prawdziwych przyjaciół, na których może dziś polegać? Poprawna politycznie odpowiedź brzmi: oczywiście, tak! Dziś troszczy się o nas cała Unia Europejska, sprzyja nam wspólnota paktu NATO. Jesteśmy jednym z najbliższych sojuszników Stanów Zjednoczonych. Właściwie z całym światem rozwijamy przyjazne i oparte na dobrych przesłankach stosunki. Czasem łapię się jednak na tym, że – gdy czytam przedwojenne gazety – natrafiam na podobne tony. II Rzeczpospolita była zabezpieczona sojuszami, silna, pewna swoich racji i... nagle wśród serdecznych przyjaciół psy zajączka zjadły. Nadmierny optymizm (?), leniwe samouspokojenie kosztowały nas bezmiar cierpień i śmierć prawie sześciu milionów naszych obywateli. Jeszcze kilka lat przed wrześniem 1939 r. świat wydawał się przyjazny, stabilny, nawet pogrążony w nudzie... i nagle bańka prysła, zaszczekała broń.

Teraz świat jest ponoć mądrzejszy, ma za sobą straszliwe doświadczenia totalnych wojen z XX stulecia, ale czy ten dzisiejszy świat jest choć odrobinę bardziej bezpieczny niż wtedy? Wiem, że takie rozważania psują smak spokojnej kawki, dyskusji o nowych samochodach i korzyściach płynących z interesujących opcji, jakimi wabią nas nowe kredyty banków. Ale czy z tego powodu należy ich sobie nie zadawać?!

Reklama

Realistyczna ocena dzisiejszego położenia Polski w geopolityce i historii wcale nie nastraja do optymistycznych wniosków. Jesteśmy jedynym tak konsekwentnie katolickim krajem w Europie. Z tego powodu stajemy kością w gardle zarówno błyskawicznie sekularyzującym się Niemcom, jak i szukającym swojej nowej tożsamości Rosjanom, których uwodzą mesjanistyczne, acz zdumiewająco płytkie, rojenia myślicieli typu Aleksander Dugin. Zarówno jedni, jak i drudzy postrzegają naszą Polskę jako istotną przeszkodę na drodze do realizacji swoich „dziejowych misji”.

Unia Europejska także coraz bardziej nieprzychylnym okiem spogląda na niedającą się rozwodnić katolickość Polski. Nie ukrywajmy tego, że kierunek, w którym zmierza dziś europejska biurokracja – zarządzająca naszym kontynentem – jest radykalnie inny niż nasze katolickie drogowskazy. Z drugiej strony mamy byłego pułkownika KGB, który nagle ogłosił się „spasitielem” chrześcijaństwa. Ustroił się w cerkiewne piórka i udaje obrońcę tradycyjnych wartości, który gotów jest walczyć z „europejskim zepsuciem”. Wygląda na to, że rosyjski Lewiatan po raz kolejny sprytnie zastawił pułapkę na Stary Kontynent. Kto wierzy w tradycję, prędzej czy później wpadnie w jego paszczę.

Czy aby na pewno? Właśnie Polska jest istotną przeszkodą w takim rozwoju sytuacji. Dla nas istnieje tylko jeden święty Rzym i nie jest nim „Trzeci Rzym – Moskwa”. W Europie narasta też siła tych, którzy na Rzym spoglądają jako na babilońską nierządnicę. Ich oczy pobożnie zwrócone są w stronę Mekki. Wiele o tym piszę i mówię, więc teraz poprzestanę tylko na konstatacji, że nie istnieje możliwość pokojowego współistnienia – na jednym terenie – nas, katolików, i ludzi twierdzących, że Jezus Chrystus nie był Bogiem, i wysławiających proroka, który w swoim życiu złamał dziewięć spośród dziesięciu zasad Dekalogu. Oni też nie będą nam przychylni. Będą chcieli zgiąć nam karki przed złotym cielcem bożka pochodzącego z Mekki.

Wszystkie te uwagi piszę w momencie, gdy do Polski przyjeżdża przywódca najpotężniejszego (jeszcze) imperium świata – Stanów Zjednoczonych. Dla mitycznej Ameryki jesteśmy zbyt mali, aby poważnie brać nas pod uwagę w swoich rachubach, i zbyt duzi, aby spokojnie lekceważyć nasze istnienie. Amerykanie prowadzą dziś silne starcie z Państwem Środka – Chinami i w tym kontekście wartościują każdy swój sojusz i gest. Powiedzmy sobie szczerze: dla współczesnych Stanów Zjednoczonych żadnego znaczenia nie ma fakt, że Polska jest katolicka. Jest to nawet przeszkoda w realizacji pewnych zamierzeń.

W USA ciągle silną pozycję zachowują ludzie tacy jak George Soros, którzy wprost wzywają do zniszczenia istniejących religii i narodów. W tym kontekście – choć pewnie zabrzmi to podejrzanie spiskowo – pamiętajmy o naczelnej zasadzie myślenia kabalistów: świat jest jak źle zrośnięta noga, trzeba ją złamać i dopiero wtedy poprawnie nastawić, aby dobrze się zrosła. To nie są niewinne bajki – takie idee mają swoje głębokie, praktyczne konsekwencje. USA jest sojusznikiem zbyt dużym, aby uwzględniał nasze interesy, a jednocześnie zbyt pogrążonym w globalnej rozgrywce, aby nie był w stanie poświęcić polskich interesów dla osiągnięcia pożądanych przez siebie efektów. Nic dziś nie jest wykluczone, nawet to, że w niedalekiej przyszłości Rosja stanie się strategicznym sojusznikiem Ameryki w grze przeciwko Chinom. Jak wtedy będzie wyglądała pozycja Polski?

Co zatem wynika z tego skrótowego i nieco wyrywkowego przeglądu? Jedyne, co możemy czynić, to trwać przy swoich wyraźnych, tradycyjnych wartościach i szkolić kadrę, która będzie potrafiła o nie skutecznie zabiegać w błyskawicznie zmieniającym się świecie. Świecie, w którym korporacje są potężniejsze niż większość państw i ich rządów. Wierzę, że istnienie Polski uzasadnione jest wyższą racją i właśnie ta racja może odmienić, odświeżyć oblicze Starego Kontynentu. Aby tego jednak dokonać, musimy – jako żywioł narodowy, który generuje polityczne racje – zachować dziecięcą naiwność w przyjmowaniu świata wartości i przemyślność Ulissesa w ich aplikowaniu na zewnątrz.

Jak połączyć etyczne dziecko ze sprytnym i rozsądnym starcem w jednym ciele – jednego państwa, jednego narodu? Oto pytanie godne wielkiego przywódcy... Dziecko uchroni nas przed cynizmem i zwątpieniem, a starzec – przed naiwnym romantyzmem, przed mesjanizmem celebrowanym jako narodowe przyzwyczajenie i pozbawionym praktycznego celu. Pamiętajmy, że skoro Stwórca sprawił, iż Polska dziś istnieje, to nie uczynił tego bez wyraźnego celu. Ostatnia linijka tego tekstu rozśmieszy „poważnych analityków”. Polska to dziś sprawdzian, test na to, czy jesteśmy gotowi mądrze walczyć w obronie całej Europy. Bez Polski bowiem Europa straciłaby swój dawny smak...

Patetyczne, głupie, egzaltowane...? Dla dzisiejszych mędrków na pewno.

Nie dla nich jednak napisałem ten tekst.

Tagi:
Polska Polska

Polska znakiem sprzeciwu?

2018-07-10 12:29

Lidia Dudkiewicz - Redaktor Naczelna „Niedzieli”
Niedziela Ogólnopolska 28/2018, str. 3


Europa odcina się od swoich chrześcijańskich korzeni, wielu jej mieszkańców odrzuca Ewangelię i nauczanie Kościoła, wielu zapomina o Dekalogu. Jednocześnie wielu Europejczyków patrzy na Polskę z nadzieją, że pomoże uratować naturalny porządek i normalność. To wyjątkowe wyzwanie, bo fala tzw. nowoczesności i niby-postępu różnego pochodzenia wciąż nas zalewa. Zachodnia lewica buduje społeczeństwa coraz bardziej zeświecczone, po prostu – bezbożne. Europa burzy kościoły, a buduje meczety, w których się uczy, jak mordować chrześcijan. Właśnie poległ dotychczasowy bastion Kościoła katolickiego w Irlandii, gdzie ostatnio zwolennicy aborcji wygrali w referendum i poszli jeszcze dalej, domagając się zniesienia wszelkich kar za bluźnierstwa. W Dublinie irlandzcy politycy zabrali się nawet za „reformę” Kościoła. Chcą kapłaństwa dla kobiet, tzw. małżeństw dla homoseksualistów, aborcji w katolickich szpitalach i rezygnacji z chrztów niemowląt. Od Kościoła oddala się też Hiszpania – jej nowy premier pierwszy raz w historii tego państwa złożył przysięgę z pominięciem krzyża i Ewangelii. Bardzo wyraziście opisał ten stan Witold Gadowski w „Niedzieli” (nr 27/2018): „Europa jest dziś pełna na wpół martwych ludzi. Jeżeli bowiem uznamy człowieka za istotę fizyczno-duchową, to zauważymy, że miliony Europejczyków przestały żyć duchowo. Wierzą dziś w komercję i bezpieczeństwo, które dają jedynie pełne pieniędzy kieszenie”.

Posłuchaj: Polska znakiem sprzeciwu?

To wszystko idzie do nas. Potrzeba więc przede wszystkim siły ducha i zgody narodowej, aby tę falę nienormalności zatrzymać. Warto tutaj przypomnieć słowa Jana Pawła II, który w 1983 r. powiedział na Jasnej Górze, że „naród ginie, gdy znieprawia swojego ducha – naród rośnie, gdy duch jego coraz bardziej się oczyszcza; tego żadne siły zewnętrzne nie zdołają zniszczyć!”.

Toczy się coraz ostrzejsza walka dobra ze złem. Ostatnio ulicami polskich miast przechodzą tzw. Marsze Równości, które – o dziwo! – uzyskały poparcie ambasadorów i szefów przedstawicielstw wielu instytucji międzynarodowych w Polsce. W niedzielę 8 lipca br. odbył się taki marsz w Częstochowie. Bp Andrzej Przybylski zauważył, że jeśli uczestnikom Marszu Równości chodzi o ich prawa, to nie ustala się ich przecież w Częstochowie i na Jasnej Górze. I doszedł do wniosku, że „pewnie nie o prawa tu chodzi, ale o jakąś przedziwną prowokację uderzającą w ludzi wierzących, w nasze święte miejsca i w święte symbole”. Warto odnotować, że odpowiedzią na Marsz Równości w Częstochowie była zorganizowana przez ludzi świeckich Reduta Niepokalanej, czyli modlitwa na głównym pielgrzymkowym trakcie miasta – w Alejach Najświętszej Maryi Panny.

W tym samym dniu odbywała się pielgrzymka Rodziny Radia Maryja na Jasną Górę. Obecny na niej premier Mateusz Morawiecki miał okazję skierować kilka słów ze Szczytu Jasnogórskiego. Ostrzegł, że „próbuje się zrobić podkop pod Polskę”, pod jej wartości, pod jej tradycję, pod jej historię, próbuje się zniszczyć polskość i polską rodzinę. – Polska sama chce decydować, jaką kulturę ma budować – powiedział. Odwołał się do swojego wystąpienia w Parlamencie Europejskim, gdzie przypomniał, że Europa jest zbudowana na chrześcijańskich wartościach i taka musi pozostać. Słowa Premiera RP bierzemy jako zadanie na naszą przyszłość i mamy nadzieję, że Polsce wystarczy sił, aby pozostała znakiem sprzeciwu dla Europy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jordania: na pustyni archeolodzy znaleźli chleb sprzed 14 tys. lat

2018-07-19 17:08

ts (KAI) / Amman

Międzynarodowa grupa archeologów podczas prac wykopaliskowych w Jordanii odkryła „pieczywo przypominające chleb”, co upoważnia do stwierdzenia, że ten „podpłomyk” o całe wieki wyprzedził rozwój gospodarki rolnej. Poinformował o tym izraelski dziennik „Haaretz”.

Mahmood Salam / Foter / Creative Commons Attribution 2.0 Generic (CC BY 2.0)

Według tych danych naukowcy w Szubajqa na Czarnej Pustyni znaleźli 24 kawałki pieczywa przypominającego chleb, z czego 22 w palenisku liczącym 14 400 lat. Badanie wykazało, że ciasto z mąki i wody pieczono w otwartym ogniu. Stwierdzono ponadto, że w czasach prehistorycznych wykorzystywano 95 różnych roślin, w tym przede wszystkim latorośle, korzenie i orzechy, ale także pszenicę, jęczmień i owies.

Nie wiadomo, czy pradawne ludy zamieszkujące południowe wybrzeża Morza Śródziemnego uprawiały zboża czy tylko zbierano je jako jadalne zielsko. Możliwe, że do uprawy przyciągnął ich smak glutenu, a to z kolei doprowadziło do rewolucji rolnej w czasach neolitu, czytamy w „Haaretz”.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Belgia: wzrosła liczba przypadków „wspomaganej śmierci”

2018-07-19 18:42

ts (KAI/KNA) / Bruksela

W Belgii rośnie liczba przypadków „wspomaganej śmierci”. Z ogłoszonego 17 lipca w Brukseli raportu Federalnej Komisji Kontroli Eutanazji (FCEE) za ostatnie dwa lata wynika, że w 2017 na śmierć z rąk lekarzy zdecydowało się 2309 osób. Jest to o 13 proc. więcej w porównaniu z 2016, kiedy to zarejestrowano 2028 takich przypadków.

Fotolia.com/ Steve

Według przewodniczącego Komisji - Wima Distelmansa o „wspomaganą śmierć” prosi coraz więcej osób starszych, cierpiących w sumie na kilka chorób, tzw. polipatologię (np. niewidomi i niesłyszący, a jednocześnie nie mogący się poruszać). Większość pacjentów (1747) była w wieku 60-89 lat. Wśród osób, które w latach 2016 i 2017 poddały się samobójczej śmierci z udziałem lekarza, były trzy niepełnoletnie (9, 11 i 17 lat).

Większość pacjentów jako powód tej bolesnej decyzji podaje raka lub kombinację „ciężkich i nieuleczalnych chorób”, w 40 przypadkach – cierpienia psychiczne. Podobne motywy podano rok wcześniej. Wzrosła natomiast nieznacznie liczba przypadków, w których lekarz udzielał „aktywnej pomocy” w oparciu o wcześniej złożoną na piśmie dyspozycję pacjenta. Raport FCEE zauważa też coraz większą liczbę przypadków śmierci na żądanie w domach starców: w 2016 było 256 takich przypadków, a w 2017 już 348.

Nawiązując do tych danych niemiecka fundacja ochrony pacjentów wezwała 18 lipca, aby w dyskusjach toczących się w kraju na temat „wspomaganej śmierci” odnieść się do sytuacji u ich zachodniego sąsiada. „Belgijska statystyka w sprawie eutanazji jest zatrważająca, wzrost o 14 proc. nastąpił tylko w ciągu ostatniego roku” - powiedział niemieckiej agencji katolickiej KNA przewodniczący fundacji Eugen Brysch. Zwrócił uwagę, że osób, które poddały się eutanazji, jest czterokrotnie więcej niż ofiar śmiertelnych w wypadkach drogowych. Wyraził też obawę, że pod płaszczykiem „własnej decyzji” mogą być także zabijane dzieci, chorzy psychicznie oraz pacjenci z demencją (otępieniem).

Według belgijskiej komisji kontrolnej, wszystkie decyzje spełniały kryteria „śmierci na życzenie ”, dlatego nie było konieczne przekazywanie niejasnych przypadków do dalszego rozpatrywania przez prokuraturę.

W marcu z komisji wystąpił belgijski lekarz. Powodem jego decyzji był pacjent z demencją, który zmarł „w asyście lekarza”, ale nie miał spisanej przez siebie tzw. dyspozycji pacjenta. Człowiek ten został zabity na życzenie rodziny, uważa lekarz.

W Holandii, gdzie również pod określonymi warunkami jest dozwolona eutanazja, w 2017 r. po raz pierwszy jeden z przypadków przekazano prokuraturze. Tam także chodziło o pacjenta z otępieniem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem