Reklama

Wszystko w rękach Pana

2017-07-12 14:40

Magdalena Miła
Edycja małopolska 29/2017, str. 5

Archiwum s. Julity Zawadzkiej

S. Julita Zawadzka ze Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny jest obecnie dyrektorem Przedszkola Sióstr Misjonarek w Białymstoku, ale wcześniej przez 10 lat pracowała na Krzeptówkach w Zakopanem. Wybrała służbę Panu Bogu, chociaż zawsze chciała śpiewać. Teraz talent wykorzystuje w dziele ewangelizacji. O życiowych wyborach i najbliższych planach rozmawia z nią Magdalena Miła

MAGDALENA MIŁA: – Wykonana przez Siostrę piosenka zajęła I miejsce na „Liście z mocą” radia RDN Małopolska, prezentującej przeboje muzyki chrześcijańskiej. Było zaskoczenie?

S. JULITA ZAWADZKA: – To była ogromna, nieoczekiwana radość. W marcu nagrałam pierwszą swoją piosenkę „Nocą” specjalnie dla mnie napisaną przez Adama Szafrańca oraz Artura Kaszowskiego – dwóch artystów wspierających debiutantów. Myślę, że na taki sukces złożyło się wiele czynników, przede wszystkim słowa i muzyka, a dopiero na końcu wykonanie.

– A przecież jest ono przejmujące, urzekające, piękne…

– Ci, którzy mnie znają, wiedzą, że każdy publiczny występ, czy to na forum rodziców, nauczycieli czy podczas okolicznościowych wydarzeń, jest dla mnie przekraczaniem siebie. Śpiewam dla Pana Boga, i wiem, że On mnie prowadzi. Do piosenki został również nagrany teledysk w pięknej scenerii podkrakowskiej zabytkowej świątyni pw. Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Racławicach. Przy projekcie towarzyszyła nam młodzież. Z ich relacji wiem, że było to dla nich również wielkie przeżycie duchowe.

– Od kiedy Siostra śpiewa?

– Ta pasja towarzyszy mi od zawsze. Jako nastolatka poznałam śpiewającego kapłana, ks. Stefana Ceberka. Jego piosenki miały wpływ na moje osobiste, głębokie nawrócenie. Wiem, że poprzez śpiew o Bogu można dla Niego pozyskiwać wiele serc. Ks. Stefan jest ojcem mojego powołania zakonnego. Bardzo wiele mu zawdzięczam.

– W jaki sposób trafiła Siostra do Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny?

– Wypatrzyła mnie z tłumu bł. Bolesława Lament, założycielka naszego zgromadzenia.

– Jak to możliwe?

– Jako młoda dziewczyna byłam na ślubie mojej cioci w warmińskiej parafii pw. bł. Bolesławy Lament. W ogóle nie znałam tej błogosławionej. Wtedy na Mszy św. czułam, że ktoś mnie obserwuje. I ujrzałam obraz jakiejś kobiety. Ona na mnie patrzyła…
Rok później od kuzynki dostałam książeczkę właśnie o błogosławionej z obrazu! Dowiedziałam się, kim jest i w ten sposób poznałam Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny. Jednak nie myślałam jeszcze o powołaniu zakonnym. Po maturze dostałam się na studia, ale nie czułam się szczęśliwa, miałam poczucie pewnej pustki. Pojechałam na rekolekcje „Wakacje z Bogiem”. Wtedy podjęłam decyzję, że chcę być zakonnicą. Niełatwo było rezygnować z założenia rodziny, ze śpiewania. Jednak gdy już zdecydowałam, poczułam się szczęśliwa i wolna.

– Każda siostra zakonna może nagrać płytę?

– W nowicjacie modliłam się, aby w życiu robić to, co Panu Bogu przyniesie chwałę. Przełożona zgromadzenia skierowała mnie na studia z pedagogiki specjalnej i wczesnoszkolnej, a później pedagogiki przedszkolnej i wczesnoszkolnej. Wiedziałam, że w tym zawodzie bardzo przydadzą mi się zdolności wokalne, że będę śpiewać dzieciom, chwaląc Pana Boga. 3 lata temu Bóg gwałtownie przypominał, abym zaczęła wykorzystywać talent w dziele ewangelizacji. Ten głos rozeznawałam bardzo długo przy pomocy kierownika duchowego, a także spowiednika. 29 stycznia br. we wspomnienie bł. Bolesławy Lament, która mówi o wykorzystaniu każdego środka Bogu miłego do głoszenia Dobrej Nowiny, złożyłam oficjalne pismo do Zarządu naszego Zgromadzenia. Poprosiłam o możliwość nagrania płyty. Moi przełożeni zgodzili się, a to oznaczało dla mnie potwierdzenie, że Bóg tego chce. Już kilka lat wcześniej na jednym z rodzinnych festynów w Zakopanem poznałam pisarza, poetę, muzyka Adama Szafrańca, który podkreślał, że mam talent. Teraz, po zgodzie ze strony przełożonych, rozpoczęliśmy pracę nad piosenką „Nocą”. Po jej opublikowaniu w Internecie otrzymaliśmy wiele świadectw dotknięcia przez Pana, a nawet nawrócenia. Mam nadzieję, że ten utwór stanie się skowronkiem płyty „Do światła z ciemności”.

– Jaka będzie ta płyta?

– Ma się na niej znaleźć 12 propozycji skierowanych do ludzi w różnym wieku. Myślę też szczególnie o młodych. Chciałabym im pomóc w odkryciu właściwej drogi życiowej. Moim pragnieniem jest, by płyta służyła ewangelizacji i jak najwięcej osób mogło dzięki niej zaprzyjaźnić się z Jezusem.

– A co jeszcze jest potrzebne, aby płyta się ukazała?

– Na nagranie potrzebne są odpowiednie środki finansowe. Stąd zorganizowana została zbiórka właśnie na ten cel, poprzez portal www.polakpotrafi.pl. W zakładce „kategorie” trzeba odnaleźć „muzyka”, a następnie wejść na projekt: „wydanie debiutanckiej płyty «Do światła z ciemności»”. Zbiórka trwa do 15 sierpnia. Wiem, że wszystko jest w rękach Pana.

Tagi:
wywiad zakonnica

Lenka potrzebuje naszej pomocy

2018-06-13 10:08

Alicja Magura
Edycja zamojsko-lubaczowska 24/2018, str. IV

Alicja Magura
Lenka z rodzicami Joanną i Bartłomiejem Medyńskimi

Siedmiomiesięczna Lenka Medyńska z Lubaczowa choruje na Zespół Pradera-Williego. Ta rzadka choroba dotyka 1 na 20 tys. noworodków. Lenka przez całe życie będzie musiała być pod kontrolą wielu specjalistów, m.in.: pediatry, genetyka, fizjoterapeutów, neurologopedy, neurologa, endokrynologa, dietetyka, psychologa, ortopedy, okulisty i wielu innych. Dziewczynka wymaga codziennej rehabilitacji, stałej specjalistycznej opieki oraz dożywotniej terapii hormonalnej. O symptomach tej choroby, skutkach i leczeniu Lenki z rodzicami dziewczynki – Joanną i Bartłomiejem Medyńskimi – rozmawia Alicja Magura.

Alicja Magura: – Lenka choruje na Zespół Pradera-Williego. Myślę, że większość ludzi w ogóle nie ma pojęcia, co to za choroba...

Joanna i Bartłomiej Medyńscy: – To bardzo rzadko spotykana choroba genetyczna. Wynika ona z poważnych zmian w układzie genów znajdujących się na 15 chromosomie. A czym się objawia? Niskorosłością, chorzy nie mają uczucia sytości i mogą jeść bez końca. Występuje spowolniony metabolizm, chorzy mają wysoki próg odczuwania bólu, opóźniony rozwój psycho-ruchowy i mowy. Mają wybuchy złości i agresji, zaburzenia obsesyjne i kompulsywne, są też możliwe depresje, zaburzenia autystyczne, skubanie skóry. W młodszym wieku objawia się to zmniejszonym napięciem mięśniowym, co teraz wiąże się głównie z tym, że musimy Lenkę rehabilitować. Jeździmy trzy razy w tygodniu do Jarosławia – jest to ok. 40 km od Lubaczowa. Kolejne dwa dni przeznaczone są na prywatną rehabilitację prowadzoną w Lubaczowie, czyli razem pięć razy w tygodniu. Zaburza to cały dzień i pracę w domu. Ciężko zorganizować się z tym wszystkim. Obiady w większości jemy na mieście albo kupione gdzieś w restauracji, ponieważ nie mamy czasu ich przygotować.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Święty Krzyż: kilkuset przyjaciół misji oblackich modliło się w intencji misjonarzy

2018-06-18 17:52

apis / Święty Krzyż (KAI)

Kilkuset przyjaciół misji oblackich modliło się w intencji misjonarzy i misjonarek podczas zjazdu, który odbył się 17 czerwca na Świętym Krzyżu. Tegoroczny czerwcowy dzień misyjny animowali ojcowie z Prokury Misyjnej w Poznaniu.

Archiwum autora
Opactwo na Świętym Krzyżu

Organizatorem misyjnego spotkania w sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętego była świętokrzyska wspólnota Zgromadzenia Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Uroczystej Mszy św. przewodniczył o. Marian Lis OMI, dyrektor Prokury Misyjnej w Poznaniu. Obecni byli także oo. Marek Swat OMI z Poznania, Aleksander Zieliński OMI z Ukrainy oraz Elize OMI z Madagaskaru.

W homilii o. Marian Lis OMI dziękował za wszelkie dobro płynące przez cały rok od tak wielu przyjaciół, którzy modlitwą, cierpieniami i ofiarami materialnymi wspierają pracę Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej.

- Jest mi niezmiernie miło, że po raz kolejny mogę tutaj w sanktuarium relikwii drzewa Krzyża Świętego w imieniu oblatów pracujących na misjach powiedzieć Wam wszystkim Bóg zapłać i dziękuję! Tak wiele dobra możemy czynić na naszych palcówkach misyjnych w Kamerunie, na Madagaskarze i na Ukrainie, czy w Rosji – mówił zakonnik.

Ojciec dyrektor podkreślał, że dzięki systematycznej pomocy, zarówno tej duchowej, jak i materialnej powstają na terenach misyjnych szkoły, szpitale, budowane są studnie. Jako przykład wspomniał o Madagaskarze, gdzie przed laty pracował. Poinformował, że po 38 latach służby oblatów na Madagaskarze widać owoce wysiłku i trudu ewangelizacji. Obecnie oblaci mają tam 23 kleryków.

– To wielka nadzieja, że nasze zgromadzenie rozrasta się i żyje, że praca oblatów wydaje konkretny plon. To dzięki wsparciu blisko 30 tys. przyjaciół misji oblackich dzieło misyjne podjęte przez naszą rodzinę zakonną trwa, rozwija się w blisko 70 krajach – podkreślał o.Lis OMI.

Przedstawiciele misji oblackich w procesji z darami ofiarowali dla misjonarzy m.in.: albę oraz bieliznę kielichową. Na zakończenie Mszy św. wszyscy zostali pobłogosławieni relikwiami Drzewa Krzyża Świętego i oddali cześć relikwiom przez ucałowanie.

W bazylice świętokrzyskiej odbyło się spotkanie z ojcami pracującymi na Madagaskarze i na Ukrainie. Obecny był także o. Marian Puchała OMI, wikariusz prowincjalny ds. misji i delegatur.

Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej założył św. Eugeniusz de Mazenod, późniejszy biskup Marsylii (1782-1861), 25 stycznia 1816 roku w Aix (Prowansja). Stan liczebny oblatów na świecie wynosi ponad 4300 zakonników. W Polsce zakon prowadzi swoją działalność od 1919 r. Polska Prowincja Zgromadzenia liczy obecnie bez mała 500 zakonników.

Święty Krzyż jest to najstarsze polskie sanktuarium. Sprowadzenie benedyktynów zainicjował Bolesław Chrobry w 1006 r. Opiekę nad Sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętego sprawuje Zgromadzenie Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Włochy: święto motocyklistów z inicjatywy misyjnego biskupa

2018-06-18 21:08

vaticannews.va / Isola del Gran Sasso d’Italia (KAI)

Setki motocyklistów zebrały się wczoraj w Isola del Gran Sasso d’Italia w centralnych Włoszech. Inicjatorem spotkania był bp Giulio Mencuccini. W programie spotkania przewidziano wspólne zwiedzanie, Mszę św. oraz nabożeństwo z upamiętnieniem zmarłych motocyklistów i błogosławieństwem dla żyjących.

Julia A. Lewandowska

72-letni bp Mencuccini, pomysłodawca przedsięwzięcia, motocyklami interesował się od dziecka. Na Borneo w Indonezji, gdzie posługuje, każdy z jego księży ma motocykl, nie tyle z pasji, co z konieczności. Na Borneo nie ma dróg, tego typu maszyna jest więc koniecznością w pracy duszpasterskiej, aby być blisko ludzi – mówi hierarcha.

O genezie święta i jego owocach powiedział nam sam biskup motocyklista: "Inicjatywa święta motocyklistów rozpoczęła się 2 lata temu, dla przyciągnięcia uwagi, ponieważ dziś na motocyklistów wiele osób nie patrzy przychylnie. Dlatego rozpocząłem to święto, którego elementem jest nie tylko wymiar duchowy, ale powiedzielibyśmy, wymiar solidarności – mówi bp Mencuccini. – Także motocykliści mają serce i uczucia. Podczas Mszy solidarności zbieramy fundusze, na projekt, który będzie realizowany w mojej diecezji, w Sanggau. W tym roku przedstawiłem raport z tego, co udało nam się zrobić dzięki funduszom ze spotkania sprzed dwóch lat. Utworzyliśmy internat dla dziewcząt w Nanga Taman, w Sanggau. Mieszkają tam 44 dziewczęta, które dzięki temu mogą uczęszczać do szkoły średniej".

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem