Reklama

Stowarzyszenie Przyjaciół Ludzkiego Życia - 1%

Izrael nie odda wzgórz

2017-08-02 09:45

Wojciech Dudkiewicz
Niedziela Ogólnopolska 32/2017, str. 46-47

Wojciech Dudkiewicz
Bunkry i okopy – tu doszło do krwawych starć w czasie wojny Jom Kippur

Na Wzgórzach Golan najbardziej przykuwają uwagę odgłosy wybuchów. Dochodzą z okolic Damaszku, gdzie od kilku lat, regularnie, dochodzi do walk między wojskami reżimu Baszara al-Asada i rebeliantami

Choć oficjalnie w ostatnim tygodniu lipca w okolicach Damaszku obowiązywał rozejm, syryjska armia przeprowadziła kilka ataków powietrznych w rejonie sąsiadującej ze stolicą Wschodniej Guty i tym samym łamała własną zapowiedź przerwania działań wojennych na tym obszarze. Powód złamania rozejmu nie był znany, wcześniej było względnie spokojnie; dochodziło jedynie do sporadycznych incydentów. Jeden z nich mógł sprowokować wojska Baszara al-Asada, ale nie musiał. Usunięcie rebeliantów z okolic Damaszku to zadanie, którego syryjska armia nie jest w stanie wykonać od początku wojny domowej.

Samoloty zaatakowały miasta Duma oraz Ein Tarma, które znajdują się w enklawach wokół syryjskiej stolicy, oblężonych i odciętych od świata przez siły rządowe. To właśnie wybuchy bomb lotniczych koło Damaszku było słychać na Wzgórzach Golan: do stolicy Syrii i miejsc starć jest stąd jedynie 50 km. Te odgłosy m.in. uzmysławiają strategiczne położenie Wzgórz.

Na zawsze w Izraelu

Należący do Syrii i liczący ok. 1200 km2 płaskowyż (60 km długości, 25-30 km szerokości) Izrael zdobył podczas wojny sześciodniowej, której 50. rocznicę obchodzono kilka tygodni temu w Tel Awiwie. Na mocy zawieszenia broni kończącego kolejną wojnę – Jom Kippur w 1973 r., gdy tereny te usiłowała odbić Syria – ustanowiono tam strefę buforową, nadzorowaną przez siły pokojowe ONZ. 8 lat później władze Izraela poszły na całość: ogłosiły przyłączenie Wzgórz do swojego terytorium (tylko ok. 500 km2 ich powierzchnipozostało w rękach Syrii), czego wspólnota międzynarodowa nigdy nie uznała.

Reklama

Przed rokiem, 35 lat po wspomnianym przyłączeniu, na tym górzystym terytorium położonym na granicy Izraela, Syrii i Libanu po raz pierwszy zorganizowano posiedzenie izraelskiego rządu. Z tej okazji premier Beniamin Netanjahu zadeklarował, że państwo żydowskie nigdy nie odda Wzgórz. – Nadszedł czas, by po 50 latach wspólnota międzynarodowa nareszcie uznała, że Golan będzie zawsze częścią Izraela – oznajmił. Wspólnota międzynarodowa nie zamierza jednak tego robić.

Gładka i żyzna ziemia

O wartości Golanu stanowi jego położenie. W starożytności pełnił naturalnej bariery, wyniesionej kilkaset metrów nad okolice, z której kontrolowano szlak z Egiptu do Mezopotamii. Górzysty płaskowyż, dziś kojarzący się z błękitnymi hełmami wojsk ONZ, od zawsze był przedmiotem sporów i sceną walk. Przed naszą erą te okolice zamieszkiwali Aramejczycy, Babilończycy, Hebrajczycy, Seleucydzi, Persowie. Nazwa Wzgórz pochodzi od miasta Gaulon, istniejącego w czasach Jozuego. Żydzi uważają je za część Kanaanu – ziemi obiecanej.

Dziś rejon ten również ma wielkie znaczenie strategiczne. Zainstalowana broń może trzymać w szachu i Damaszek (tak jak teraz), i Galileę (tak jak do 1967 r.). Dodatkowo są tu źródła bezcennej dla całego rejonu wody. Wypływa ona ze zboczy Hermonu do Izraela, Syrii, Jordanii i Libanu. Wulkaniczny teren, zapewniający niegdyś obfite zbiory, musiał być w czasach Starego Testamentu gęsto zaludniony. Wskazuje na to już starotestamentowa nazwa tej ziemi – Baszan, oznaczająca w hebrajskim gładką i żyzną ziemię. Region wygląda pięknie wiosną i na początku lata. Z chwilą pojawienia się deszczy zmienia się w kobierzec zieleni i kwiecia.

W czasach biblijnych było tu jeszcze piękniej: krainę porastały piękne lasy i gaje prastarych dębów. Musiał widzieć je Jezus – przechodził przez obszar Baszanu, gdy udawał się z Tyru do Dekapolu, mijając Galileę. Działo się to wtedy, gdy po odrzuceniu przez Żydów obietnicy Eucharystii zajął się formowaniem Apostołów.

Łańcuch Hermonu

Pod względem turystycznym najciekawsza jest północna część regionu, z rozległymi widokami, a zamknięta łańcuchem gór Hermon. Zwieńczone są 3 szczytami, z których tylko jeden, południowy (Ketef ha-Hermon, 2224 m n.p.m., dominujący nad doliną Jordanu) jest widoczny z Golanu. Północny (2814 m), kontrolowany przez Syrię, góruje nad libańską doliną Bekaa, środkowy – nad Równiną Damasceńską. Z podnóży Hermonu biją źródła zasilające rzekę Jordan, największy rezerwuar wody pitnej na Bliskim Wschodzie.

Spore połacie Wzgórz zajmują rezerwaty i parki narodowe. Ozdobą leżącego na zboczach Hermonu Parku Narodowego Banias są wodospad, grupa urokliwych uskoków i górskich jeziorek. Na tych samych zboczach wyznaczono Park Narodowy Forteca Nimrod, gdzie główną atrakcją są imponujące ruiny XIII-wiecznej twierdzy krzyżowców, broniących Ziemi Świętej.

Turyści odwiedzają górę Bental, gdzie doszło do krwawych starć w czasie wojny Jom Kippur. Pozostałościami są bunkry i okopy. Z wraków czołgów, fragmentów broni itp. holenderski artysta Joop de Jong wykonał surrealistyczne i sugestywne rzeźby. Z góry roztacza się rozległy widok na okolicę, m.in. na Hermon, gdzie przebiega granica trzech państw. Przykuwają uwagę odgłosy wybuchów z okolic Damaszku, gdzie od kilku lat dochodzi do wymiany ognia.

Turyści chętnie odwiedzają wioski Druzów, przez które jedzie się w drodze na górę Bental, wyznawców synkretycznego wyznania, opartego na ismailizmie, łączącego islam, chrześcijaństwo i judaizm, mieszkających tu i w Libanie oraz w Syrii. Łącznie jest ich ok. miliona. Swoją odrębność sygnalizują także przez charakterystyczny ubiór. Mężczyźni noszą czarne ubrania, spodnie – szarawary i białe czapy, kobiety – czarne ubrania i białe chusty. Wyróżnia ich też fizjonomia. Jasna cera, delikatne rysy twarzy zachęcają do szukania korzeni Druzów poza rdzeniem arabskim. Wśród Druzów popularna jest teoria, według której wywodzą się oni od biblijnego Jetro, teścia Mojżesza.

Pod okupacją

Deklaracje premiera Netanjahu sprzed roku potępiły Unia Europejska, ONZ i Liga Arabska. Podzielona Rada Bezpieczeństwa nie przyjęła żadnej rezolucji, ale większość państw należących do Rady wyraziła zaniepokojenie izraelskimi poczynaniami. Ich przedstawiciele podkreślili, że status Wzgórz pozostaje niezmieniony – są uważane przez resztę świata za syryjskie terytorium pod okupacją izraelską.

Wciąż obowiązuje rezolucja Rady Bezpieczeństwa nr 497 z 1981 r., według której „izraelska decyzja o narzuceniu swego prawodawstwa, jurysdykcji i administracji nad syryjskimi okupowanymi Wzgórzami Golan jest niebyła i nieważna, i nie wywiera skutków prawnomiędzynarodowych”. Ambasador Liu Jieyi, reprezentujący Chiny, a przejściowo kierujący Radą, nie miał wątpliwości, że status Wzgórz wymaga negocjacji, które doprowadzą do sprawiedliwego i trwałego pokoju na Bliskim Wschodzie.

Wycofanie się Izraela z tego regionu długo uchodziło za warunek zawarcia pokoju z Syrią, która nie uznała Izraela, a podpisanie porozumień pokojowych uzależnia od zwrotu okupowanego terytorium. Jednak po kilku latach wojny szanse na to, że Syria odzyska te okolice, znacznie zmalały.

Pod presją

Od północy Golan graniczy z górami Antylibanu, do którego należy także masyw Hermonu. Południowy kraniec Golanu wyznacza malowniczo położna rzeka Jarmuk, będąca jednocześnie granicą z Jordanią, jedyną w regionie, rozdzielającą państwa niebędące w stanie wojny. Granicy z Syrią nigdy nie wyznaczono. Od 1974 r. są tam 2 linie demarkacyjne; jedna oddziela strefę kontrolowaną przez ONZ od terenów z izraelską administracją cywilną, druga – od terytorium Syrii.

Wypowiedzi izraelskich oficjeli na temat przesądzenia statusu Wzgórz Golan odbierane są jako sygnał dla mocarstw, żeby nie brać go pod uwagę przy rozwiązywaniu konfliktu w Syrii. Izraelczycy obawiają się, że gdyby doszło do porozumienia w sprawie Syrii, znajdą się pod presją, by wycofali się ze spornego obszaru.

Najbardziej aktywny w tej sprawie premier Netanjahu stale przypomina, że nie ma co już wracać do czasów, gdy izraelskie osiedla były stąd atakowane; że trzeba przejść nad tym do porządku dziennego, a Wzgórza pozostaną częścią Izraela „na mocy odpowiedniego porozumienia albo nawet bez niego”.

Tagi:
turystyka

Radosne wędrówki w kwietniu

2018-03-28 10:57

Ks. Kazimierz Bełch
Edycja przemyska 13/2018, str. VIII


Istota ludzka jest stworzona do radości, a radości nie można zachować dla siebie, trzeba się nią dzielić. Radość, której źródłem jest miłość Boga, nigdy się nie wyczerpie, ona jest ukrytym bodźcem do niesłabnącego działania na rzecz innych

Tesłowa, będące przesłaniem ostatniego Europejskiego Spotkania Młodych, wyrażają jakże pocieszającą prawdę o naszej naturze. Spójrzmy, ile radości i chęci dzielenia się nią ujawniają małe dzieci. Później, w wieku dojrzałym tej radości jakoś nie widać, i dlatego życie staje się ciężarem. Potrzebny jest nam, dorosłym, powrót do natury!

Drugą naturalną cechę ludzką określa się mianem homo viator. Określenie to dosłownie oznacza człowieka podróżującego, wędrowca, a w szerszym znaczeniu człowieka otwartego na innych: na Pana Boga, na bliźnich i na świat. I znowu spójrzmy na dziecko, jak ono jest ciekawe świata, poznaje wieloma zmysłami: nie zadowala się zobaczeniem czegoś nowego, ale chce je dotknąć, a nawet przykłada do ust. Dziecko nie chce być samo, boi się samotności. Zaś wśród dorosłych spotykamy samotników z wyboru: ludzi zamkniętych w sobie, nieufnych i podejrzliwych, nierzadko narcystycznie zapatrzonych w siebie egoistów. Czy to jest droga do szczęścia tutaj na ziemi i w wieczności? Posłuchajmy, co nam chce powiedzieć papież Franciszek: Człowiek „tym bardziej się rozwija, tym bardziej dojrzewa i tym bardziej się uświęca, im bardziej wchodzi w relacje, przekraczając siebie, aby żyć w komunii z Bogiem, z innymi ludźmi i ze wszystkimi stworzeniami (Encyklika „Laudato si”, nr 240).

Posłuchajmy także rady, jaką dał nam papież Franciszek w czasie pobytu w Krakowie na Światowych Dniach Młodzieży: „aby pójść za Jezusem, trzeba mieć trochę odwagi, trzeba zdecydować się na zamianę kanapy na parę butów, które pomogą ci chodzić po drogach, o jakich ci się nigdy nie śniło, (…) które mogą otworzyć nowe horyzonty, zdolne zarażać radością, tą radością, która rodzi się z miłości Boga”. Jak widać, Papież jednoznacznie wskazuje, że chcąc pójść za Chrystusem i żyć w radości, trzeba porzucić kanapę, założyć buty i ruszyć w drogę.

Dlatego duszpasterstwo turystyczne zachęca do radosnych wędrówek przez całą wiosnę, lato, jesień i zimę, które warto sobie organizować w małych, kilkuosobowych grupach. Zaleca także udział w odgórnie organizowanych wyprawach przez różne instytucje, a także przez duszpasterzy. W miesiącu kwietniu proponuje udział w pierwszym etapie Podkarpackiej Drogi św. Jakuba z Medyki do Przemyśla w niedzielę 8 kwietnia. Etap ten rozpocznie się Mszą św. w Medyce o godz. 7.30. Osoby chcące uczestniczyć w tym etapie są proszone o uprzednie zgłoszenie swego udziału drogą internetową na e-mail: bractwo.przeworsk@gmail.pl albo telefonicznie pod nr: 727 591 466. Więcej informacji na: www.viaregia.podkarpacie.eu .

Natomiast w ostatnią niedzielę kwietnia (29 kwietnia) duszpasterstwo turystyczne organizuje tradycyjne „powitanie wiosny” i zarazem rozpoczęcie letniego sezonu turystycznego. Na ten temat ukaże się w „Przemyskiej Niedzieli” oddzielny komunikat.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Stowarzyszenie Przyjaciół Ludzkiego Życia - 1%

Posłowie PiS popierają aborcję?

2018-04-24 07:23

Artur Stelmasiak

Niektórzy posłowie Prawa i Sprawiedliwości coraz mocniej krytykują obywatelski projekt ustawy zakazujący eugeniki prenatalnej. Personalnie atakując Kaję Godek, atakują prawie milion obywateli oraz Kościół, który stanowczo popiera projekt #ZatrzymajAborcję.

Artur Stelmasiak

Niestety wygląda na to, że Prawo i Sprawiedliwość ustami swojej posłanki dystansuje się od obywatelskiego projektu "Zatrzymaj Aborcję". Choć projekt zakłada jedynie zakaz aborcji eugenicznej, to Joanna Lichocka podczas spotkania w Bochni określiła go mianem "nieludzkiego". Jest to pierwsza tak bardzo proaborcyjna wypowiedź polityka PiS.

Pani poseł przypomnę, reprezentuje partię, która do tej pory odwoływała się wartości chrześcijańskich i przez cały okres długiej opozycji zawsze głosowała za życiem. Można powiedzieć, że projekt ZatrzymajAborcję został napisany na życzenie PiS i pod jego dyktando. Przecież prezes Jarosław Kaczyński wielokrotnie mówił o tym, że jest za zakazem aborcji eugenicznej. Pod tym projektem publicznie podpisał się marszałek Sejmu Ryszard Terlecki. I pani mówi mi teraz, że prezes PiS i marszałek z PiS popierają "nieludzkie" prawo. Przecież to są słowa wyjęte z ust feministek, posłów PO i Nowoczesnej. Pani poseł życie ludzkie jest ważniejsze, od życia zwierząt futerkowych, których pani tak zaciekle broni.

Na naszych oczach dokonuje się przemiana Prawa i Sprawiedliwości. Partia coraz bardziej ochoczo toleruje, a nawet wspiera pomysły lewicowe i jednocześnie krytykuje wartości konserwatywne i katolickie. Atak na Kaję Godek i jej środowisko jest przecież atakiem na mnie i na innych katolików, którzy na serio traktują nauczanie Kościoła, ale także potrafią oceniać osiągnięcia medycyny, biologii i genetyki. Mówienie, że ochrona dzieci podejrzanych o chorobę lub niepełnosprawność jest "nieludzkie" źle świadczą o sumieniu człowieka, który je wypowiada. Natomiast mówienie o tym, że projekt Zatrzymaj Aborcję "jest bardzo radykalny, bo zakłada nadrzędność interesów dziecka nienarodzonego nad życiem i zdrowiem kobiety", albo wynika z niewiedzy, albo jest zwykłym kłamstwem i celową manipulacją. Obywatelski projekt zakłada zakaz aborcji eugenicznej, czyli ochronę życia dzieci, które w żaden sposób nie zagrażają życiu i zdrowiu kobiety.

Chciałbym zaapelować do pozostałych polityków PiS, by nie szli tą lewicową i proaborcyjną drogą, którą zmierza prawie cała europejska polityka. Gdy staniecie się partią bez autentycznych wartości, to przegracie zarówno jako politycy, a przede wszystkim, jako ludzie, przyczyniając się do śmierci ponad tysiąca dzieci rocznie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Fundacja Mamy i Taty organizuje protest w obronie Alfiego Evansa

2018-04-25 11:25

lk / Warszawa (KAI)

Fundacja Mamy i Taty organizuje trzydniowy wieczorny protest w obronie 2-letniego Alfiego Evansa, chłopczyka z poważnym uszkodzeniem mózgu, którego odłączono od aparatury wspomagającej oddychanie. Protest odbędzie się pod ambasadą Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w Warszawie. Protest będzie miał charakter pokojowy, a jego organizatorzy chcą pokazać, że rodzice mają prawo do walki o życie swojego dziecka. - Warto dać sygnał, że w Polsce solidaryzujemy się z rodzicami Alfiego - powiedział KAI Marek Grabowski z Fundacji Mamy i Taty.

Alfie Evans/Facebook

"Protest ma charakter spontaniczny, powstał po moich rozmowach ze znajomymi. Wszystkich nas poruszyła sprawa tego małego chłopca. Pomyśleliśmy, jak sami byśmy zareagowali jako rodzice, gdyby spotkała nas taka sytuacja. Nie możemy pojechać do Wielkiej Brytanii, ale uznaliśmy, że warto dać sygnał, że w Polsce solidaryzujemy się z rodzicami Alfiego, a najlepszy miejscem do wyrażenia tego będzie ambasada Wielkiej Brytanii" - powiedział KAI Marek Grabowski, prezes Fundacji Mamy i Taty.

Fundacja apeluje, by przybyć na protest prywatnie, bez barw partyjnych, a nawet przynależności do organizacji pozarządowych. Odbywać się on będzie codziennie od środy do piątku od godz. 22.00 do godz. 1.00 w nocy pod ambasadą Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej przy ul. Kawalerii 12 w Warszawie.

"Okaż swoją solidarność z Alfie Evansem. Małym chłopcem, któremu brytyjski sąd odebrał nadzieję na życie. W pogotowiu czekają włoskie medyczne służby ratunkowe gotowe przetransportować chłopca do szpitala Dzieciątka Jezus w Watykanie. Przyjdź i zapal świeczkę lub znicz. Bez barw partii i organizacji pozarządowych. Alfie Evans - jesteśmy z Tobą wbrew nieludzkiemu prawu! Alfie has a right to live" - apelują na Facebooku organizatorzy protestu.

Protest ma charakter pokojowy, nie są przewidziane żadne wystąpienia. Organizatorzy rozważają jedynie skierowanie na ręce urzędników ambasady symbolicznego listu, w którym wyrażają swoje poparcie dla rodziców Alfiego Evansa i dla samego chłopca. - Chcemy, aby po naszym proteście pozostał ślad w postaci odnotowania go w notatce służbowej przesyłanej do kraju, tak aby ambsasada nie mogła przejść wobec tego faktu obojętnie - dodał Marek Grabowski.

"Chcemy wskazać, że rodzice mają prawo do walki o życie swojego dziecka, zwłaszcza w sytuacji, gdy inne placówki medyczne oferowałyby pomoc. Uważamy, że jest to wyjątkową niesprawiedliwością, czy wręcz podłością, aby tego im zabraniać" - podkreślił prezes Fundacji Mamy i Taty.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Od oceanu do oceanu - 1%

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem