Reklama

Jubileusz w cieniu Krzyża

2017-08-03 11:17

Ks. Krzysztof Hawro
Edycja zamojsko-lubaczowska 32/2017, str. 1

Tomasz Bębenek
Legioniści z Lipska przy Wielkopiątkowym Krzyżu św. Jana Pawła II

Trwająca w naszej diecezji peregrynacja Wielkopiątkowego Krzyża Jana Pawła II przynosi okazję do modlitwy, refleksji, ale i do wdzięczności. W takim właśnie duchu nawiedzenie Krzyża Papieskiego przeżywali parafianie z Lipska koło Zamościa, którzy dziękowali Bogu za dar 20 lat istnienia w swojej wspólnocie Prezydium Legionu Maryi.

Pierwsze informacje o Legionie Maryi dla mieszkańców naszej parafii przekazał ks. Zdzisław Ciżmiński podczas rekolekcji adwentowych w 1996 r. W styczniu 1997 r. rozpoczęły się regularne cotygodniowe spotkania kandydatów do Legionu Maryi pod kierownictwem legionistów z Zamościa i Krasnobrodu. W ciągu kilku miesięcy parafianie z Lipska zapoznali się z zasadami działalności Legionu Maryi. W niedzielę 4 maja 1997 r., na plebanii w Lipsku, w obecności ks. Zdzisława Ciżmińskiego, ks. proboszcza Józefa Dudka, ks. Andrzeja Stopyry – ówczesnego wikariusza, legionistów z Zamościa i Krasnobrodu, odbyło się przyrzeczenie legionowe. Złożyło je 8 osób. Od tego dnia w parafii Lipsko rozpoczęło działalność Prezydium Legionu Maryi, które przyjęło za patronkę Matkę Bożą Niebieską Królową Pokoju.

Reklama

I chociaż 20. rocznica działalności Legionu Maryi wypadała w maju, to jej obchody przeniesiono na czas peregrynacji Krzyża św. Jana Pawła II. W poniedziałek 24 lipca o godz. 8 została odprawiona dziękczynna Msza św. za obecność Legionu Maryi w parafii Lipsko. Przewodniczył jej ks. Krzysztof Hawro, wikariusz parafii i zastępca kierownika duchowego Komicjum Legionu Maryi Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej.

– Stajemy pod Krzyżem Chrystusa wraz z Maryją. To nas zobowiązuje, by w wędrówce za Chrystusem naśladować cnoty Najświętszej Maryi Panny – wskazał ks. Krzysztof. – Jak młodziutki Apostoł Jan – weźmy do siebie słowa Jezusa: „oto Matka twoja”. To brzmi jak zaproszenie, by razem z Maryją pójść drogą powołania ku świętości. Chcę zauważyć, że to tam, na Golgocie powstało niejako pierwsze Prezydium Legionu Maryi, do którego sam Jezus powołał swojego umiłowanego ucznia, żonę Kleofasa i Marię Magdalenę. Nie patrzył na wiek, stąd Legion Maryi jest dla każdego, nie tylko dla osób starszych i schorowanych – zaznaczył kaznodzieja.

Tagi:
peregrynacja krzyż Jana Pawła II

„Szanujcie krzyż od Bałtyku do Tatr”

2014-01-30 09:38

Anna Buchar
Edycja wrocławska 5/2014, str. 6-7

Rok Wiary rozpoczął się w pięćdziesiątą rocznicę otwarcia Soboru Watykańskiego II. Był to wyjątkowy okres w Kościele katolickim. W tym czasie archidiecezję wrocławską nawiedził krzyż, do którego tulił się sam papież Jan Paweł II, podczas pamiętnej Drogi Krzyżowej w Koloseum w 2005 r.

Andrzej Mas

Witaj, Krzyżu, nadziejo nasza jedyna! – pod tym hasłem odbywała się trwająca niemal rok peregrynacja wielkopiątkowego krzyża bł. Jana Pawła II. – Zawołanie to miało inspirować wszystkich wiernych, aby odpowiedzialnie przyjęli krzyż we wspólnotach parafialnych i przylgnęli bardziej do Chrystusa – mówi ks. Marian Biskup, dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Kurii. Ponieważ peregrynacja krzyża papieskiego dobiega końca, warto przypomnieć, skąd wzięła się idea, by peregrynował on po archidiecezji wrocławskiej. – Idea zrodziła się z Rokiem Wiary, który inspirował do działań duszpasterskich – mówi ks. Biskup. – Krzyż otrzymaliśmy od abp. Mieczysława Mokrzyckiego, metropolity lwowskiego. Było to na krótko przed Środą Popielcową, dlatego też uznaliśmy ten dzień za odpowiedni, by rozpocząć peregrynację. Jest to okres przeżywania męki Pana Jezusa – dodaje. Pierwszą świątynią parafialną archidiecezji wrocławskiej, w której peregrynował krzyż, była wrocławska archikatedra. Tuż po niej nawiedził parafie wrocławskie, następnie wyruszył do poszczególnych dekanatów archidiecezji oraz wspólnot zakonnych. W sumie był on w 298 parafiach znajdujących się na terenie 33 dekanatów.

Dlaczego krzyż?

Krzyż jest jednym z najstarszych symboli ludzkości. Jest to znak wiary, chrześcijańskie godło. Wielkopiątkowy krzyż papieski jest dla nas bardzo cenny przez swoją tajemnicę, przez naszego wielkiego Rodaka, a także przez to, że jest już tak bardzo omodlony przez rzesze wiernych. To jest ten krzyż, który Jan Paweł II trzymał podczas pamiętnej Drogi Krzyżowej, kiedy złożony niemocą nie mógł być w Koloseum, ale siedział w swojej kaplicy przed telewizorem i modlił się ze wszystkimi. Kard. Stanisław Dziwisz mówił: „To nie Papież trzymał krzyż, ale Krzyż Papieża”. Jest on oznaką nadziei. Jan Paweł II otrzymał go od Janiny Trafalskiej, 39-letniej wówczas przykutej do wózka kobiety. Ta zaś otrzymała go od męża i po 3 latach przekazała w ręce Papieża Polaka.

Wzruszające momenty

Czas peregrynacji krzyża papieskiego stał się dla wielu wyjątkową okazją do wejścia w tajemnicę osobistego przyjęcia miłości krzyża Chrystusowego. W tym czasie, w wielu parafiach główną intencją była modlitwa o kanonizację Jana Pawła II. – Cieszymy się, że możemy Bogu dziękować za nadchodząca kanonizację – mówi ks. Marian Biskup. W parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Kamieńcu Wrocławskim w tym dniu zebrały się tłumy. – Krzyż pojawił się w tej parafii podczas Pierwszej Komunii św. Piękną inicjatywę wykazali nauczyciele i uczniowie szkół, którzy przyszli do kościoła „całą szkołą”, modlili się przygotowaną inscenizacją o krzyżu oraz uczestniczyli w osobistej adoracji – mówi Andrzej Mas, współpracownik Ośrodka Audiowizualnego przy Kurii Metropolitalnej Wrocławskiej i zespołu redakcyjnego Radia Rodzina. Przybywających na peregrynację nie odstraszała pogoda. Nie inaczej było we Wrocławiu, gdzie parafianie z kościoła pw. Ducha Świętego przenosili krzyż do parafii św. Franciszka z Asyżu. – Panował wówczas straszny mróz. Pomimo to odbyła się Droga Krzyżowa ulicami miasta. Ludzi nie odstraszyła śnieżyca, cieszyli się z możliwości udziału w peregrynacji – dodaje Andrzej Mas. – Wśród wielu momentów, które wydarzyły się podczas peregrynacji krzyża papieskiego, szczególnie zapamiętałem Drogę Krzyżową w Lewinie Brzeskim, która odbyła się o godz. 22. Parafianie przeszli Drogą Krzyżową po starym rynku wraz z krzyżem Jana Pawła II Wielkiego niesionym przez reprezentantów parafii w eskorcie ministrantów trzymających w dłoni pochodnie. Tłum ludzi sprawiał, że wyglądało to jak w Koloseum. Wzruszające były osobiste adoracje krzyża poprzez dotknięcie go krzyżami osobistymi, różańcami, obrazkami przyniesionymi z domów, przytulanie się do niego, powierzanie swych trosk, podziękowania i osobiste sekrety. Ludzie, których zawsze było dużo, dziękowali Bogu i prosili o wszelkie łaski za wstawiennictwem już niedługo świętego Jana Pawła II – wspomina Andrzej Mas, który z kamerą i aparatem fotograficznym udokumentował peregrynację papieskiego krzyża w niemal wszystkich parafiach archidiecezji wrocławskiej.

* * *

Powiedzieli

Abp Józef Kupny, metropolita wrocławski:
Peregrynacja pozwoliła nam zrozumieć znaczenie męki Pana Jezusa oraz Jego śmierci dla naszego zbawienia. Dzięki niej zrozumieliśmy, czym jest Drzewo Krzyża oraz jakie jest znaczenie krzyża dla każdego chrześcijanina. Udowodniła, że krzyż jest znakiem miłości, że jest dla niego miejsce w przestrzeni życia publicznego, a przede wszystkim, że dzięki niemu jednoczymy się wokół Chrystusa. Z relacji duszpasterzy wiem, że duchowe owoce kończącej się peregrynacji krzyża wielkopiątkowego bł. Jana Pawła II są obfite, zarówno w wymiarze wspólnotowym jak i indywidualnym. Chciejmy zatem podziękować Miłosiernemu Bogu za dar tej inicjatywy, dzięki której zrozumieliśmy, że Chrystus nas kocha i jest w stanie poświęcić życie za każdego na drzewie krzyża. Z całego serca dziękuję wszystkim duszpasterzom za zaangażowanie w organizację i przeprowadzenie peregrynacji w parafiach naszej archidiecezji. Dziękuję także wiernym za ich świadectwo wiary podczas nabożeństw związanych z przyjęciem i adoracją papieskiego krzyża. Gratuluję osobistego świadectwa, będącego potwierdzeniem dzieła nowej ewangelizacji.

Ks. Robert Strawiński:
Do kościoła pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Luboszycach wielkopiątkowy krzyż przybył z parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Górze. Fenomenem peregrynacji była liczba wiernych – mimo iż był to dzień powdzedni. Najwięcej było osób starszych i schorowanych. Ale nie zabrakło również dzieci – rocznicowych oraz kandydatów do bierzmowania. Ludzie przynosili książeczki, różańce oraz medaliki i przykładali je do krzyża. Wszyscy zebrani w skupieniu się modlili. Nie sposób było nie zauważyć ogromnego wzruszenia. Sądzę, że dla każdego obecnego zarówno podczas adoracji w ciągu dnia, jak i wieczornej Mszy św. było to ogromne przeżycie duchowe. Po uroczystościach krzyż odwieziony został do parafii pw. św. Faustyny w Górze.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Papież zachęca do czytania Ewangelii przez pięć minut dziennie

2018-07-15 18:07

pb / Watykan (KAI)

Do czytana Ewangelii przez pięć minut dziennie zachęcił papież Franciszek w swoim dzisiejszym wpisie na Twitterze.

Paweł Wysoki

Spróbuj czytać Ewangelię co najmniej pięć minut dziennie. Zobaczysz, że zmieni to twoje życie - napisał Ojciec Święty.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Apel Zespołu KEP: 100 dni abstynencji na stulecie niepodległości

2018-07-16 07:18

BP KEP / Warszawa (KAI)

"Czas od soboty 4 sierpnia do niedzieli 11 listopada 2018 roku to 100 dni. W tym roku odważnie prosimy: niech będzie to 100 dni abstynencji" - czytamy w Apelu Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych.

Bożena Sztajner/Niedziela

Autorzy apelu podkreślają, że wolność kosztowała życie wielu Polaków, a dziś takie poświęcenie nie jest konieczne. „Św. Jan Paweł II mówił nam, że 'prawdziwy egzamin z wolności jest dopiero przed nami'. To prawda. Nie możemy zawieść w tej tak ważnej sprawie. Dlatego podejmijmy to wezwanie: 100 dni abstynencji na stulecie niepodległości. To jest naprawdę egzamin z wolności i miłości do Ojczyzny!” – czytamy.

W Apelu przypomniano jak wiele szkód w życiu osobistym, rodzinnym i społecznym wyrządza alkohol i kultura jego spożywania. „W domach, w których rodzice piją nadmiernie alkohol, często nie wystarcza pieniędzy na zaspokojenie podstawowych potrzeb, w tym na zakup chleba” – wskazują członkowie Zespół KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych. Dodają, że wielu bohaterów walczących o wolność Polski zdawało sobie sprawę, że troska o trzeźwość Polaków jest fundamentem walki o niepodległość.

„Przypomnijmy, że alkohol nie jest substancją konieczną do życia, która ma być dostępna zawsze i wszędzie. Jest substancją psychoaktywną, narkotykiem, który jest tak groźny, bo sprzedawany legalnie i prawie wszędzie” – czytamy w Apelu.

Jego autorzy zaznaczają, że pijaństwo zagraża także osiągnięciu wielu ambitnych celów narodowych. Przypominają, że alkohol jest jednym z największych zagrożeń dla rodziny - źródłem rozwodów, przemocy, dramatów, w tym także licznych chorób. Ponadto co roku państo marnotrawi miliardy złotych na pokrycie kosztów nadmiernego spożycia alkoholu. "Chcemy być społeczeństwem praworządnym, a tymczasem nadużywanie alkoholu jest jednym z głównych czynników popełniania przestępstw, zwłaszcza tych najcięższych” – podkreśla członkowie Zespół KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych.


Publikujemt treść apelu:

Apel Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych na sierpień – miesiąc abstynencji 2018

W naszym codziennym życiu, ale także w ojczystej tradycji i kulturze, chleb zajmuje szczególne miejsce. Każdego dnia prosimy Boga Ojca: „chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj”. Wyznajemy słowami ludowej mądrości, że „chleb to w domu włodarz, w pracy przyjaciel, w drodze towarzysz”. Taki jest nasz codzienny, ziemski chleb. W taki sposób go postrzegamy, szanujemy i kochamy.

Dzisiejsza Ewangelia opisuje cudowne rozmnożenie chleba. Nawiązując do tego wydarzenia, Katechizm Kościoła Katolickiego poucza nas, że „cudowne rozmnożenie chleba, w czasie którego Pan odmawia błogosławieństwo, łamie i podaje uczniom, aby nakarmić nim tłumy, jest zapowiedzią obfitości jedynego Chleba - eucharystycznego”.

Zarówno chleb nasz codzienny, dzięki któremu karmimy nasze ciała, nabieramy sił fizycznych, jak i Eucharystia, która jest pokarmem na życie wieczne, dzięki której wzrastamy duchowo, to wspaniałe dary dane przez Boga na czas naszej ziemskiej pielgrzymki. Wielu z nas potrafi docenić je i owocnie z nich korzystać. Wielu jednak marnuje je w różny sposób i rezygnuje z nich. Zdarza się, że we właściwym wykorzystaniu chleba codziennego i Eucharystii przeszkadza pijaństwo, uzależnienie od alkoholu, czy też inne zniewolenia. W domach, w których rodzice piją nadmiernie alkohol, często nie wystarcza pieniędzy na zaspokojenie podstawowych potrzeb, w tym na zakup chleba. Grzeszne nałogi oddalają ludzi także od źródła życia – od zjednoczenia z Jezusem w Eucharystii. Trzeba podkreślić z mocą, że pijaństwo i uzależnienia są przyczyną dotkliwego, niszczącego głodu fizycznego i duchowego.

Troska o trzeźwość Polaków fundamentem walki o niepodległość

Przeżywamy rok jubileuszu stulecia odzyskania niepodległości. Nasi przodkowie mieli aspiracje, aby wydźwignąć Polskę z niewoli ku niepodległości. Odrodzenie niepodległej Polski wymagało ofiarnej walki i wytrwałej pracy na różnych polach. Wielu bohaterów tamtych czasów zdawało sobie sprawę, że troska o trzeźwość Polaków jest fundamentem walki o niepodległość. Stanowi także podstawę jej utrzymania. I chociaż sto lat temu spożywaliśmy zaledwie 1 litr czystego alkoholu rocznie na osobę, to troska o trzeźwość Narodu była priorytetem w działaniach wielu polskich patriotów, chociażby generała Józefa Hallera, abstynenta, aktywnego działacza na rzecz trzeźwości.

A jak jest dziś, po stu latach? Dzisiaj ze smutkiem, ale i z przerażeniem trzeba powiedzieć, że spożywamy 10 razy więcej alkoholu, niż wtedy. Przypomnijmy, że alkohol nie jest substancją konieczną do życia, która ma być dostępna zawsze i wszędzie. Jest substancją psychoaktywną, narkotykiem, który jest tak groźny, bo sprzedawany legalnie i prawie wszędzie. Ojciec prof. Jacek Salij podkreślił, że „można zatem się zastanawiać, czy my na serio wierzymy w życie wieczne, jeśli tak niewiele czynimy dla stworzenia atmosfery społecznej, która skutecznie blokowałaby rozwój alkoholizmu. Przecież tu chodzi już nie tylko o to, że alkoholizm wprowadza wielki chaos w życie społeczne i jest źródłem nieszczęścia wielu rodzin; tutaj już chodzi wręcz o życie wieczne wielu spośród nas!”.

Pijaństwo zagraża także osiągnięciu wielu ambitnych celów narodowych. Chcemy, by rodziło się jak najwięcej dzieci w silnych i stabilnych rodzinach. Tymczasem alkohol to jedno z największych zagrożeń dla rodziny, to źródło rozwodów, przemocy i dramatów. Chcemy rozwijać się gospodarczo, a jednocześnie co roku marnotrawimy miliardy złotych na pokrycie kosztów nadmiernego spożycia alkoholu. Mamy ambicję być społeczeństwem zdrowym, a alkohol powoduje liczne choroby, w tym nowotwory. Alkohol odbiera rocznie życie tysiącom Polaków. Chcemy być społeczeństwem praworządnym, a tymczasem nadużywanie alkoholu jest jednym z głównych czynników popełniania przestępstw, zwłaszcza tych najcięższych.

Ta diagnoza musi nas skłonić do refleksji i odważnego działania. Abstynencja to pójście drogą proroków dobra. To wielkie błogosławieństwo dla każdego z nas, dla naszych bliskich, a także dla naszej ojczyzny. To podstawa szczęścia w małżeństwie i rodzinie. To warunek panowania nad sobą. Człowiek nietrzeźwy schodzi z drogi błogosławieństwa i życia. Zaczyna dręczyć samego siebie i swoich bliskich. Zwykle wikła się też w coraz większe zło moralne. Bez trzeźwości nie potrafimy naśladować Jezusa i iść drogą świętości. Jeżeli chcemy być dojrzałymi chrześcijanami, musimy zachować trzeźwość w myśleniu i postępowaniu.

Narodowy Program Trzeźwości szansą dla naszej Ojczyzny

W jubileuszowym roku odzyskania niepodległości ogłosiliśmy Narodowy Program Trzeźwości, który jest owocem Narodowego Kongresu Trzeźwości, który odbył się w 2017 roku.

Narodowy Program Trzeźwości to zadanie rozpisane na całe pokolenie. To program, który ma promować abstynencję i umiar wśród Polaków i doprowadzić do zmniejszenia przynajmniej o połowę ilości spożywanego obecnie alkoholu. Chodzi również o zmianę mentalności w tej dziedzinie. Narodowy Program Trzeźwości wskazuje na zadania Kościoła, rodziny, państwa i samorządu w trosce o abstynencję wielu i o trzeźwość wszystkich. Narodowy Program Trzeźwości jest potrzebny, abyśmy dalej istnieli jako Naród. Program ten nie jest jednak lekiem, ale receptą. Sam program nie wystarczy. Trzeba go brać w dłonie, trzeba go czytać i konsekwentnie realizować. Dopiero wówczas przyniesie oczekiwane rezultaty.

Musimy pamiętać, że nawet najlepsze prawo czy najbardziej profesjonalne programy profilaktyczne i terapeutyczne nie zadziałają „własną mocą”, czyli w sposób automatyczny. Potrzebni są ludzie, którzy – ofiarnie, mądrze i wytrwale kochając – podejmą służbę w tym zakresie. W Kościele, w rodzinach, we władzach państwowych i samorządowych mamy wiele osób kompetentnych, zatroskanych o trzeźwość Narodu. Współpraca i integracja ich wysiłków ma szansę przyczynić się do powstania ruchu społecznego „Ku trzeźwości Narodu”, powstania wielkiej narodowej koalicji ludzi dobrej woli – małżonków i rodziców, księży, psychologów i pedagogów, polityków i samorządowców, ludzi kultury i mediów, kościołów i związków wyznaniowych – na rzecz troski o trzeźwość naszego społeczeństwa.

Każdy z nas musi się przekonać, że wobec nadużywania alkoholu nie jesteśmy bezradni i że w normalnym społeczeństwie nie może być przymusu picia alkoholu i pielęgnowania zwyczajów pijackich. Troska o pomyślność naszej Ojczyzny wymaga od nas wszystkich zaangażowania w naprawę dramatycznej sytuacji spowodowanej pijaństwem i alkoholizmem. Około milion osób jest uzależnionych, a 3 miliony pije ryzykownie i szkodliwie. Statystyki wskazują, że 18 procent Polaków, których można nazwać głównymi „dostawcami problemów”, wypija aż 70 procent spożywanego w kraju alkoholu, czyli ponad 33 l. czystego alkoholu w ciągu roku. Niestety, narzucają oni pozostałym swój niszczący styl życia. Z tym musimy skończyć. Chcemy jednak podkreślić, że nie proponujemy prohibicji, lecz radosne życie w prawdziwej wolności, której nie ma bez trzeźwości.

Musimy bezwzględnie przestrzegać wymogu pełnej abstynencji od alkoholu wśród dzieci i młodzieży do pełnoletności oraz formować takich ludzi dorosłych, którzy żyją w trzeźwości, czyli są bądź abstynentami, bądź sięgają po alkohol bardzo rzadko, jedynie w symbolicznych ilościach i wyłącznie wtedy, gdy z jakichś względów nie są zobowiązani do abstynencji.

Troska o trzeźwość to jeden z filarów duszpasterstwa w Polsce. Miłość Chrystusa przynagla zwłaszcza kapłanów, do ratowania naszego Narodu przed plagą nietrzeźwości. Kościół zawsze będzie się troszczył o trzeźwość Narodu, gdyż jest ona warunkiem trwania w przyjaźni z Bogiem, a także warunkiem respektowania Dekalogu i uczciwego wypełniania podjętych zobowiązań w małżeństwie i rodzinie, w pracy zawodowej, parafii, środowisku i państwie. Ważne jest tworzenie i wspieranie grup modlitewnych w intencji trzeźwości, a także tworzenie nowych i aktywizacja już istniejących bractw i stowarzyszeń abstynenckich. Cenną rzeczą jest wspieranie grup Anonimowych Alkoholików oraz grup Al-Anon, a także promowanie na wskroś przecież chrześcijańskiego Programu Dwunastu Kroków, który ludzi uzależnionych czy współuzależnionych prowadzi od kryzysu do świętości. Cenne jest włączanie coraz większej liczby dzieci i młodzieży w Dziecięcą Krucjatę Niepokalanej, ruch Światło-Życie, czy inne ruchy istniejące w Kościele, a coraz więcej dorosłych w Krucjatę Wyzwolenia Człowieka. Ważne jest organizowanie spotkań modlitewnych, pielgrzymek, a także rekolekcji trzeźwościowych.

Ogromna odpowiedzialność stoi także przed władzami państwowymi i samorządowymi. Z nadzieją przyjmujemy ostatnie zmiany regulacji prawnych, które są początkiem do odważniejszej ochrony trzeźwości. To jednak wciąż zbyt mało. Regulacje prawne w różnych krajach całego świata mówią nam wprost: nadużywanie alkoholu można ograniczyć poprzez: całkowity zakaz reklamy i innych form promocji alkoholu, ograniczenie punktów i czasu jego sprzedaży, a także ograniczenie ekonomicznej dostępności alkoholu. Pozytywnym dla nas przykładem może być Litwa, gdzie z sukcesem podjęto odważne działania, między innymi likwidując alkohol ze stacji paliw i podnosząc wiek do 20 lat, w którym można kupić alkohol. Konieczna jest w Polsce także konkretna, profesjonalna pomoc dla miliona dzieci żyjących w rodzinach z problemem alkoholowym. Z przerażeniem patrzymy na dane z badań mówiące o tym, że po alkohol sięgają coraz młodsze dzieci. Trzeba ten trend zatrzymać. Nie wolno też tolerować łamania zakazu sprzedaży alkoholu nieletnim. Bł. ks. Bronisław Markiewicz ostrzegał dramatycznie: „Zdrajcą narodu i wiary jest ten, kto dzieci i młodzież chciałby wychować ze szklanką piwa lub kieliszkiem wina w ręku.”

Jako obywatele musimy odważnie mobilizować kandydatów w wyborach parlamentarnych i samorządowych, aby w swoich programach i deklaracjach wpisywali ochronę trzeźwości. Nie akceptujmy liderów społecznych, którzy nadużywają alkoholu. To jeden z warunków budowania spokojnych, bezpiecznych i rozwijających się lokalnych wspólnot, a także dostatniej Ojczyzny.

Sto dni abstynencji na stulecie odzyskania niepodległości

Co roku prosimy o przeżycie sierpnia bez alkoholu. Jednak w tym jubileuszowym roku chcemy zaprosić Polaków do ambitniejszego działania, do ambitniejszej drogi. Czas od soboty 4 sierpnia do niedzieli 11 listopada 2018 roku to 100 dni. W tym roku odważnie prosimy: niech będzie to 100 dni abstynencji. Sto dni abstynencji na stulecie odzyskania niepodległości przez Polskę. Wolność kosztowała życie tak wielu Polaków. My dzisiaj nie musimy za Polskę umierać. Ale by chronić wolność i wspierać rozwój Polski i Polaków, musimy sobie wyznaczać ambitne cele. Jednym z nich jest właśnie ochrona trzeźwości. Św. Jan Paweł II mówił nam, że „prawdziwy egzamin z wolności jest dopiero przed nami”. To prawda. Nie możemy zawieść w tej tak ważnej sprawie. Dlatego podejmijmy to wezwanie: 100 dni abstynencji na stulecie niepodległości. To jest naprawdę egzamin z wolności i miłości do Ojczyzny!

Musimy zrozumieć, że dla nas wybiła godzina zmagań o wolność. Że znajdujemy się w szczególnym czasie, że od krzewienia trzeźwości zależeć będzie przyszłość Kościoła i naszej Ojczyzny. Przez bezinteresowny dar abstynencji wielu do trzeźwości wszystkich!

Prośmy Maryję, Królową Polski, aby wspierała nas w naszych szlachetnych postanowieniach dobrowolnej abstynencji, podejmowanej z miłości do bliźnich i do naszej Ojczyzny. Niech Polska będzie narodem ludzi trzeźwych, prawdziwie wolnych, dla których hasło: „Bóg. Honor. Ojczyzna” będzie wielkim wyzwaniem w codziennej pracy dla dobra polskich rodzin, Kościoła i całej umiłowanej Ojczyzny.

Bp Tadeusz Bronakowski Przewodniczący Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości i Osób Uzależnionych

Łomża, dnia 24 maja 2018 r.

Materiał do wykorzystania duszpasterskiego w ostatnią niedzielę lipca 2018 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem