Reklama

Królowo nasza, Częstochowska Maryjo!

2017-08-16 13:36

Wacław Depo, Arcybiskup Metropolita Częstochowski
Edycja częstochowska 34/2017, str. 1-2

Jasna Góra

List pasterski Arcybiskupa Metropolity Częstochowskiego przed uroczystością Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej

Bracia i Siostry w Chrystusie, Jedynym Odkupicielu człowieka!

Przeżywamy jubileusz 300-lecia koronacji Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, a także 140. rocznicę objawień Najświętszej Maryi Panny w Gietrzwałdzie i 100. rocznicę w Fatimie. Rocznice maryjne, a przede wszystkim zbliżające się główne obchody jubileuszowe koronacji Jasnogórskiego Wizerunku, które odbędą się 26 sierpnia 2017 r., w uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej, zobowiązują nas do refleksji na temat roli Jasnej Góry i maryjności w życiu chrześcijanina.

W świetle słowa Bożego

Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej przypomina nam, że już w Starym Testamencie góra była miejscem objawienia Boga. Prorok Eliasz przybył do Bożej góry Horeb, aby tam stanąć wobec Pana i doświadczyć Jego obecności. W Nowym Testamencie Syn Boży często wychodzi na górę, aby tam w samotności modlić się do Boga Ojca. Góra jest też miejscem nauczania Jezusa i Jego przemienienia wobec wybranych uczniów. W końcu na wzgórzu Golgoty Chrystus umiera za grzechy wszystkich ludzi. Z wysokości krzyża daje Maryję za Matkę każdemu z nas i całemu Kościołowi, do którego nie wszedł jeszcze naród wybrany. Z tego powodu św. Paweł odczuwał wielki smutek i nieustanny ból, o czym mówi fragment Listu do Rzymian.

W symbolice łodzi miotanej falami i przeciwnym wiatrem Ewangelia ukazuje nam, że droga Kościoła nie jest łatwa. Narażony na: działanie mocy piekielnych, prześladowania, wrogie ideologie czy słabości swoich dzieci Kościół bardzo potrzebuje pomocy Matki Syna Bożego. Maryja orędująca za nami wskazuje na swojego Syna i wzywa do posłuszeństwa Jego słowu. Jezus kroczący po jeziorze oczekuje od nas wiary w Jego Boską obecność i nie odmawia pomocy, kiedy o nią wołamy.

Reklama

Królowanie Maryi w znaku Jasnogórskiej Ikony

Jasna Góra to miejsce wybrane przez Boga, którego historia związana jest z obecnością Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, powierzonego opiece ojców i braci paulinów. Na przestrzeni wieków, pośród setek milionów osób, pielgrzymowali do jasnogórskiego sanktuarium ludzie wszystkich stanów i zawodów, a w naszych czasach – następcy św. Piotra: św. Jan Paweł II, Benedykt XVI i Franciszek. Ludzie przybywają tu, aby przez wstawiennictwo Maryi doświadczyć łaski nawrócenia, przebaczenia grzechów, pojednania, uzdrowienia wewnętrznego, a nawet fizycznego. Jasna Góra to również konfesjonał i sanktuarium Narodu, gdzie Polacy zawsze byli wolni. To tutaj Naród wraz z Kościołem w Polsce 8 września 1946 r. poświęcił się Niepokalanemu Sercu Maryi, złożył śluby, oddał się w macierzyńską niewolę Maryi i Jej zawierzył.

Jednym z najchwalebniejszych wydarzeń w historii Jasnej Góry jest jej cudowna obrona podczas oblężenia szwedzkiego w 1655 r. Kiedy podczas potopu szwedzkiego poddane zostały Warszawa i Kraków, a król ratował się ucieczką na Śląsk, do obrony Ojczyzny i katolickiej wiary stanął klasztor, a zarazem twierdza Jasna Góra. Ojciec przeor Augustyn Kordecki wykazał się mądrością podejmowanych decyzji i wielką wiarą w zwycięstwo Maryi. Zwycięstwo przyszło po 40 dniach oblężenia i przyczyniło się do wyzwolenia Ojczyzny spod szwedzkiej okupacji. Jasna Góra tym samym stała się znakiem od Boga – Górą Zwycięstwa.

W odpowiedzi na działanie Bożej Opatrzności król Jan Kazimierz 1 kwietnia 1656 r. w katedrze lwowskiej obrał Matkę Bożą za Królową Polski. Późniejsza papieska koronacja była potwierdzeniem kultu Maryi jako Królowej Polski oraz wyrazem ogromnej czci i miłości względem Matki Bożej. Obraz Matki Bożej Częstochowskiej został przyozdobiony złotymi koronami Kapituły Watykańskiej z woli papieża Klemensa XI w dniu 8 września 1717 r. Było to wydarzenie wyjątkowe. Po raz pierwszy bowiem koronacja papieskimi koronami odbyła się poza Rzymem. Dokonał jej biskup chełmski Krzysztof Szembek. Uroczystość była ogólnonarodową manifestacją wiary, a sam obrzęd uważano za ukoronowanie Bogarodzicy Maryi na Królową Polski po wszystkie czasy.

Dziś, w jubileuszowym roku koronacji, trzeba nam, Polakom, na nowo – jak mówił św. Jan Paweł II – „przykładać ucho do tego świętego miejsca, aby czuć, jak bije serce Narodu w Sercu jego Matki i Królowej. A jeśli bije ono tonem niepokoju, jeśli odzywa się w nim troska i wołanie o nawrócenie, o umocnienie sumień, o uporządkowanie życia rodzin, jednostek, środowisk – trzeba przyjąć to wołanie”.

Maryjność chrześcijanina i Kościoła

Papież Franciszek, gdy pielgrzymował w 100. rocznicę objawień do Fatimy, przypomniał wszystkim wierzącym, że „jeśli chcemy być chrześcijanami, musimy być maryjni, czyli musimy uznać zasadniczą, istotną i opatrznościową relację, łączącą Matkę Bożą z Jezusem, która otwiera nam drogę prowadzącą nas do Niego”. Wyrazem maryjności w naszym życiu są naśladowanie cnót Maryi i modlitwa zanoszona do Niej, szczególnie Różaniec św. Zauważmy, że Maryja w Fatimie objawiła się jako Królowa Różańca św., a w Gietrzwałdzie na wszystkie prośby i pytania stawiane przez dzieci w imieniu różnych ludzi odpowiadała: „Odmawiajcie Różaniec”. Gdy widzący pytali: Czy księża powrócą z więzień, czy wypędzeni zakonnicy powrócą do klasztorów, czy chorzy zostaną uzdrowieni, czy grzesznicy się nawrócą, czy katolicy otrzymają zabrane świątynie? – Maryja za każdym razem mówiła: „Tak, tylko odmawiajcie Różaniec”.

Do tak rozumianej maryjności zobowiązany jest nie tylko każdy z nas, ale cały Kościół częstochowski, który został przez św. Jana Pawła II nazwany diecezją maryjną. Gdy przemawiał w dniu 4 czerwca 1979 r., Papież Polak mówił, że przedziwna obecność Maryi w tajemnicy Kościoła, a także w dziejach Narodu dała początek diecezji częstochowskiej. Św. Jan Paweł II wyraził przy tym radość, że maryjna diecezja częstochowska służy Kościołowi w Polsce i w świecie, spełniając wyjątkowe, związane z Jasną Górą, posłannictwo. Nasza służebność objawia się szczególnie teraz, w okresie pielgrzymkowym. Dlatego dziękuję za otwarte na pielgrzymów nasze domy, plebanie i kościoły, a przede wszystkim serca.

O maryjności Kościoła częstochowskiego świadczą również inne liczne sanktuaria maryjne rozsiane po całej archidiecezji. 8 z nich, łącznie z Jasną Górą, szczyci się obrazami i figurami Matki Bożej, które zostały ukoronowane papieskimi koronami. Kolejne 5 to te sanktuaria, które cieszą się wizerunkami Maryi przyozdobionymi biskupimi koronami. Do tego dochodzą inne, może dziś mniej znane, a które w przeszłości słynęły łaskami i wielkim kultem Maryi, jak np. kościół parafialny w Truskolasach z obrazem Matki Bożej Łaskawej.

Zaproszenie do dziękczynienia

W tych dniach o. Marian Waligóra – przeor Jasnej Góry w imieniu ojców i braci paulinów skierował do nas wszystkich zaproszenie do udziału w głównych obchodach jubileuszowych koronacji Jasnogórskiego Wizerunku. Jako pasterz Kościoła częstochowskiego również gorąco zapraszam duszpasterzy, osoby konsekrowane, rodziny i wszystkich archidiecezjan do uczestnictwa we Mszy św. dziękczynnej na Jasnej Górze 26 sierpnia – w uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej – o godz. 11. Tego samego dnia o godz. 19 tradycyjnie będę sprawował Eucharystię na Szczycie Jasnogórskim, na którym o godz. 21 odbędzie się widowisko muzyczne „Jasnogórska Kana”, transmitowane przez Telewizję Polską. Jeśli wszyscy wierzący w Polsce mają prawo do dziękczynienia, radości i wołania do Maryi na Jasnej Górze: „Nasza Królowo”, to o ileż bardziej my – mieszkańcy Częstochowy i wierni archidiecezji. Niech zatem liczniejszy będzie nasz udział w parafialnych i dekanalnych pielgrzymkach pieszych. Niech nie zabraknie również pielgrzymek autokarowych.

Uroczystość Matki Bożej Częstochowskiej poprzedzać będzie nowenna odprawiana w Sanktuarium Jasnogórskim i w każdej parafii naszej archidiecezji. Dziękując parafiom miasta Częstochowy za coroczny udział w nowennie na Jasnej Górze, proszę w roku jubileuszu o gorliwość i zapraszam wszystkich do wspólnej modlitwy. W bieżącym roku duszpasterskim, przeżywanym pod hasłem: „Idzie i głoście”, kazania podczas nowenny wygłosi bp Grzegorz Ryś – przewodniczący Zespołu KEP ds. Nowej Ewangelizacji. W ostatnim dniu nowenny, 25 sierpnia br., zgromadzimy się najpierw na Nieszporach maryjnych w bazylice archikatedralnej o godz. 17, po czym wyruszymy z procesją maryjną na Jasną Górę.

Na czas przygotowania i głębokie przeżycia duchowe jubileuszu z serca błogosławię – w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen!

Częstochowa, 8 sierpnia 2017 r.

Tagi:
list abp Depo Wacław

Miłość żąda ofiary

2018-02-22 10:40

Abp Stanisław Budzik
Edycja lubelska 8/2018, str. I

Karolina Pękala

W swoim wielkopostnym orędziu papież Franciszek przypomina, że zbliża się Pascha Chrystusa, do której przygotowujemy się wraz z całym Kościołem. Boża Opatrzność daje nam każdego roku ten „sakramentalny znak naszego nawrócenia”, umożliwiający przylgnięcie do Pana całym sercem i całym życiem.

Nawiązując do słów Chrystusa z Ewangelii św. Mateusza: „Ponieważ wzmoże się nieprawość, ostygnie miłość wielu” (Mt 24,12), Papież przestrzega przed pojawiającymi się ciągle fałszywymi prorokami. Usiłują oni zgasić w naszych sercach miłość, która jest istotą całej Ewangelii. Podsycają w nas niechęć do tych, których chcą nam ukazać jako zagrożenie: „nienarodzone jeszcze dziecko, chory starzec, gość będący przejazdem, cudzoziemiec, a także bliźni, który nie odpowiada naszym oczekiwaniom”.

Papież pragnie, aby w sercach wszystkich wiernych na nowo zapłonął płomień Paschy: „Zachęcam przede wszystkim członków Kościoła, aby z zapałem podjęli drogę wielkopostną, czerpiąc wsparcie z jałmużny, postu i modlitwy. Jeżeli niekiedy wydaje się, że miłość gaśnie w wielu sercach, nie jest tak w sercu Boga! On daje nam wciąż nowe okazje, abyśmy mogli znów zacząć kochać”. Uczestnicząc w wielkopostnych nabożeństwach Drogi Krzyżowej i „Gorzkich żali”, uświadamiamy sobie, jak bardzo nas Bóg umiłował, skoro dla naszego zbawienia nie oszczędził nawet swojego Syna. Krzyż Chrystusa jest nie tylko dowodem radykalnej miłości Boga do człowieka. Z krzyża rozlega się także donośne wołanie o miłość, która żąda ofiary, która zapomina o sobie, aby się poświęcić dla innych, aby służyć pięknej i szlachetnej sprawie.

Wdzięczni za Niepodległą

W setną rocznicę odzyskania niepodległości przez Polskę wspominamy tych, którzy dla miłości Ojczyzny poświęcili swoje życie; którzy sprawie odzyskania wolności ofiarowali wszystkie swoje talenty i możliwości, podporządkowali wszystkie życiowe plany. Podziwiamy u ojców niepodległej Polski to, że dla dobra Ojczyzny umieli wznieść się ponad podziałami. Prezentowali przecież rozbieżne koncepcje dochodzenia do niepodległości, stawali po różnych stronach frontów toczącej się Wielkiej Wojny, z której chaosu miała się odrodzić wolna Rzeczpospolita. Jednak w najważniejszym momencie, kiedy ważyły się przyszłe losy odradzającej się Ojczyzny, umieli wznieść się ponad istniejące podziały i resentymenty. Jest to ważna nauka dla nas, ludzi wierzących, zobowiązanych do miłości każdego człowieka, także tego po drugiej stronie politycznej barykady.

Wielki Prymas Tysiąclecia powiedział pół wieku temu znamienne słowa: „Nienawiścią nie obronimy naszej Ojczyzny, a musimy jej przecież bronić. Brońmy jej więc miłością! Naprzód między sobą, aby nie podnosić ręki przeciw nikomu w Ojczyźnie, w której ongiś bili nas najeźdźcy. Nie możemy ich naśladować. Nie możemy sami siebie poniewierać i bić. Polacy już dosyć byli bici przez obcych, niechże więc nauczą się czegoś z tych bolesnych doświadczeń. Trzeba spróbować innej drogi porozumienia – przez miłość, która sprawi, że cały świat, patrząc na nas, będzie mówił: Oto, jak oni się miłują. Wtedy dopiero zapanuje upragniony pokój, zgoda i wzajemne zaufanie” (…).

Na wielkopostny czas spotkania z miłością Bożą i na chrześcijańskie świadectwo ofiarnej miłości wszystkim z serca błogosławię.

Wasz biskup Stanisław

Z Listu pasterskiego Metropolity Lubelskiego na Wielki Post 2018 r.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kiedy obowiązuje post?

Ks. Ryszard Kamiński
Edycja płocka 9/2003

Bożena Sztajner

Moi rodzice opowiadali mi, że kiedyś w okresie Wielkiego Postu wypalano nawet garnki, żeby nie została w nich ani odrobina tłuszczu. Dziś praktyka postu w Kościele jakby złagodniała. Przykazanie kościelne mówi o czasach pokuty, ale pozostaje problem, jak rozumieć te "czasy pokuty". Czy 19 marca, w czasie Wielkiego Postu, można zawrzeć sakrament małżeństwa z weselem? Czy w piątek można iść na dyskotekę? Czy w Adwencie można się bawić? Czy post nadal obowiązuje w Kościele?

Czwarte przykazanie kościelne, które dotyczy tych spraw, brzmi: "Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach". Wydaje się, że najważniejszym wyrażeniem w tak sformułowanym przykazaniu jest słowo "pokuta". Katechizm Kościoła Katolickiego precyzuje, że chodzi tutaj o pokutę wewnętrzną, która polega na nawróceniu serca, przemianie postaw, radykalnej zmianie całego życia na lepsze. To jest podstawowa, prawdziwa wartość pokuty, jej sedno. Takiej pokuty oczekuje od chrześcijanina Pan Bóg i Kościół. Chrześcijanie są zobowiązani do jej praktykowania cały czas. Ponieważ jednak różnie z tym bywa w ciągu kolejnych dni i miesięcy, Kościół ustanowił dni i okresy pokuty, gdy koniecznie należy praktykować czyny pokutne, które wspomagają nawrócenie serca.
Jakie są te czyny pokutne? Wykładnia do omawianego przykazania podana przez Sekretarza Generalnego Episkopatu Polski wylicza: "modlitwa, uczynki pobożności i miłości, umartwienie przez wierniejsze pełnienie obowiązków, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post". Czas zaś pokuty, określony przez czwarte przykazanie, to poszczególne piątki całego roku i Wielki Post. We wszystkie piątki całego roku oraz w Środę Popielcową i Wigilię Bożego Narodzenia (o ile nie przypada wtedy IV niedziela Adwentu), obowiązuje chrześcijanina powstrzymanie się od spożywania pokarmów mięsnych, gdy ukończył on 14 rok życia. Zaleca się jednak, aby także młodsze osoby wprowadzać do tej praktyki, nie czekając aż osiągną one 14 lat. Warto jeszcze dodać, że według Konstytucji Apostolskiej Paenitemini zakaz spożywania pokarmów mięsnych nie oznacza zakazu spożywania nabiału i jaj oraz przyprawiania potraw tłuszczami zwierzęcymi.
Prymas Polski (to także ważne) udzielił dyspensy od obowiązku powstrzymania się od potraw mięsnych w piątki wszystkim, którzy stołują się w zakładach zbiorowego żywienia, gdzie nie są przestrzegane przepisy postne, a także takim osobom, które nie mają możności wyboru potraw, a muszą spożywać to, co jest dostępne do spożycia. Dyspensa ta nie dotyczy jednak Wielkiego Piątku, Środy Popielcowej i Wigilii Bożego Narodzenia. Zatem w te trzy dni obowiązuje w każdych okolicznościach powstrzymanie się od spożywania potraw przyrządzonych z mięsa.
Po wyjaśnieniu wymagań IV przykazania kościelnego w odniesieniu do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych, zwróćmy uwagę na "nakazane posty" w tym przykazaniu. Post może być jakościowy i ilościowy. Ten pierwszy dotyczy niespożywania określonych pokarmów, np. mięsa. Ilościowy zaś polega, według wyżej wspomnianej Konstytucji Apostolskiej, na spożyciu jednego posiłku dziennie do syta i dopuszcza możliwość przyjęcia "trochę pokarmu rano i wieczorem". Taki post obowiązuje wszystkich wiernych między 18 a 60 rokiem życia w Środę Popielcową i w Wielki Piątek. Należy tutaj powtórzyć wcześniej napisane słowa, że ci, którzy nie mają 18 lat, właściwie od dzieciństwa powinni być wychowywani do spełniania tej praktyki. Błędem byłoby stawianie tego wymagania dopiero od wieku pełnoletności. Racje wydają się oczywiste i nie ma potrzeby ich przywoływania w tym miejscu.
Gdy chrześcijanin podlega uzasadnionej niemożności zachowania wstrzemięźliwości w piątek, powinien podjąć inne formy pokuty (niektóre z nich zostały przytoczone wcześniej). Natomiast post ilościowy i jakościowy w dwa dni w roku: Wielki Piątek i Środę Popielcową, powinien być koniecznie zachowywany. Winien rozumieć to każdy chrześcijanin, nawet ten, który słabo praktykuje wiarę. Dyspensa Księdza Prymasa, o której wspomniałem wcześniej, nie dotyczy zachowania postu w te dwa dni roku. Ci zaś, którzy z niej korzystają, powinni pomodlić się w intencji Ojca Świętego, złożyć ofiarę do skarbonki z napisem "jałmużna postna", lub częściej spełniać uczynki miłosierdzia.
Jeszcze kilka słów o zabawach. Powstrzymywanie się od udziału w nich obowiązuje we wszystkie piątki roku i przez cały Wielki Post, łącznie z dniem św. Józefa (19 marca) - jeśli wtedy trwa jeszcze Wielki Post. Adwent nie został zaliczony do czasów pokuty, dobrze jednak byłoby w tym czasie powstrzymać się od udziału w zabawach, zachowując starą i dobrą polską tradycję - Adwent trwa bardzo krótko, a karnawał jest tak blisko. W Adwencie zaś - co staje się coraz powszechniejszą praktyką - jest wiele spotkań opłatkowych, które mają inny charakter. Warto je upowszechniać i pozostawać w radosnym, pełnym nadziei oczekiwaniu na przyjście Zbawiciela w tajemnicy Bożego Narodzenia.

Od marca 2014 r. obowiązuje nowa wersja IV przykazania kościelnego

Przeczytaj także: Nowa wersja IV przykazania kościelnego - powstrzymanie się od zabaw tylko w Wielkim Poście
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

"Niedziela" odnaleziona we Wrocławiu

2018-02-22 14:58

Agnieszka Bugała


Znalezione we Wrocławiu roczniki "Niedzieli"

W Centrum Technologii Audiowizualnych (b. Wytwórnia Filmów Fabularnych) we Wrocławiu znaleziono oryginalnie oprawione roczniki Tygodnika Katolickiego „Niedziela” z 1934r. Dyrektor Centrum Robert Banasiak jutro opowie nam historię tego cennego znaleziska.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem