Reklama

Biały Kruk 1

Myśl na tydzień - bp Jan Piotrowski

2014-12-29 08:08

TER
Bp Jan Piotrowski

12.02.2018 - 19.02.2018
Święci kapłani naszej diecezji, ci znani z wysokości ołtarzy, jak bł. Józef Pawłowski czy bł. Jerzy Matulewicz, a także obozowi męczennicy, dobrzy proboszczowie, wikariusze i profesorowie, są dla nas źródłem Bożego błogosławieństwa.

05.02.2018 - 12.02.2018
Wewnętrznie chory człowiek, kimkolwiek by nie był, nie dostrzeże cudu bożonarodzeniowej nocy, ponieważ nie kocha już prawdy o sobie samym.

29.01.2018 - 05.02.2018
Miejmy pewność, że wierność ochrzczonych jest warunkiem głoszenia Ewangelii i misji Kościoła w świecie. Orędzie zbawienia powinno być potwierdzane świadectwem naszego życia, ukazując ludziom moc jego prawdy i oddziaływania. Sam przykład chrześcijańskiego życia i dobre uczynki, spełniane w duchu nadprzyrodzonym, mają już siłę pociągania ludzi do Boga i do wiary.

22.01.2018 - 29.01.2018
Dojrzałe w wierze osoby: starzec Symeon i prorokini Anna oczami swoich serc widzieli więcej niż dostrzegały ich zmęczone życiem oczy.

15.10.2017 - 22.10.2017
Dar Mesjasza to wciąż Boży dar dla całej ludzkości, bez wyjątku, niczym nieograniczony. To najpiękniejszy dar do przyjęcia!

08.01.2018 - 15.01.2018
Bóg mówi do człowieka żywym słowem, które jest skuteczne i ostrzejsze niż miecz obosieczny. Zdolne jest przenikać do ludzkiej duszy, a więc do serca i rozumu. Wolność, jaką cieszy się człowiek, pozwala mu dokonywać wyboru (może słuchać lub nie), ale wolność nie zwalnia od odpowiedzialności. Autor natchniony daje mądrą radę, aby nie gardzić łaską i miłosierdziem, które są Bożymi darami dla człowieka (por. Hbr 4,12-16).

01.01.2018 - 08.01.2018
Prowadzeni drogami Ewangelii musimy zadać sobie pytanie, czy Jezus jest naprawdę pierwszą i jedyną miłością? Tylko jeśli nią jest, możemy kochać prawdziwie każdą osobę, którą spotykamy na naszej drodze. Od Niego nauczymy się, czym jest miłość i jak miłować naszych bliźnich.

25.12.2017 - 01.01.2018
Na świecie było Słowo, lecz świat Go nie poznał (por. J 1,1-18). Skoro jeszcze świat Go nie poznał, to trzeba iść, aby głosić Dobrą Nowinę o Jezusie Synu Bożym.

11.12.2017 - 18.12.2017
Prorok Izajasz, adwentowy piewca nadziei, a zarazem Boży posłaniec, źródło radości dostrzega w zapowiedzianym Mesjaszu, który jako Dziecię i Syn został dany człowiekowi.

04.12.2017 - 11.12.2017
Dziś świat z lubością odcina się od pięknej chrześcijańskiej tradycji duchowej i dobrych obyczajów, a bezwzględnie przoduje w tym neopogańska Europa. Są jednak wartości, które wciąż trwają.

27.11.2017 - 04.12.2017
Kto niesie dar Bożego słowa, jest zwiastunem radosnej i dobrej nowiny, ogłasza szczęście i pokój. W tym darze zawarte jest błogosławieństwo, którego imieniem jest zbawienie wszystkich narodów (por. Iz 52, 7-10). Tradycja apostolska, inspirowana wiarą i Bożym natchnieniem, wskazuje na Jezusa Syna Bożego jako wypełnienie obietnicy, bowiem w tych ostatecznych dniach Bóg przemówił do nas przez Syna.

20.11.2017 - 27.11.2017
Bóg, dając światu swojego Syna Jezusa Chrystusa, czyni Go przede wszystkim Królem naszych serc, uwalniającym od ciemności zła i grzechu. Odwieczne pragnienie Boga, którego miłością wzgardzili pierwsi rodzice i tyle ludzkich pokoleń, zawsze jest takie samo. Bóg chce przez Jezusa wszystko pojednać ze sobą: i to co jest na ziemi, i to co w niebie.

13.11.2017 - 20.11.2017
Podstawowe prawa człowieka i jego wolność to takie ogromne życzenie Boga, aby człowiek rzeczywiście był wolny. A jest wolny tylko wtedy, kiedy żyje w prawdzie.

06.11.2017 - 13.11.2017
„Wiele osób nadal nie zdaje sobie sprawy, że spalając odpady i najgorszej jakości paliwa truje nie tylko siebie, lecz także swoich bliźnich. Spalanie odpadów (resztek roślinnych, śmieci), najgorszych paliw, jak i korzystanie z kotłów, które nie spełniają norm emisyjnych, przyczynia się do pogłębienia problemu zanieczyszczenia powietrza w naszych miastach i wioskach, a w konsekwencji do utraty zdrowia i życia tysięcy osób”.

30.10.2017 - 06.11.2017
Dawca życia i Pan całego stworzenia dociera do duszy ludzkiej powoli, ale owocnie, aby człowiek nie tylko uwierzył w Boga, ale by Bogu uwierzył i Mu zaufał. Tam, gdzie człowiek przyjmuje powierzone sobie przez Boga zadanie, Bóg go uzdalnia, aby być owocnym narzędziem misji w świecie.

23.10.2017 - 30.10.2017
Niech Dziewica Maryja pomoże nam w wypowiedzeniu naszego „tak” wobec pilnej potrzeby, by Dobra Nowina Jezusa rozbrzmiewała w naszych czasach.

16.10.2017 - 23.10.2017
Zadanie misyjne jest podobne do misji, jaką Bóg zlecił Abrahamowi, którego zaprosił, aby opuścił swoją ziemię i mówił innym ludom o Bogu Jedynym, o Bogu bliskim człowiekowi, który jest Bogiem przymierza. Jego wyjście poza komfort swojego domu, majątku i kręgu przyjaciół Bóg obficie pobłogosławił. Kto wierzy Bogu, przyjmie każde doświadczanie, każde posłanie, aby uczestniczyć w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii.

09.10.2017 - 16.10.2017
Św. Jan Paweł II w liście „Novo Millennio ineunte” pisał, że „perspektywą, w którą winna być wpisana cała działalność duszpasterska, jest perspektywa świętości” (NMI 30). Ta perspektywa jest dla nas zobowiązująca w sposób szczególny, ponieważ święte posługi, które pełnimy, domagają się naszej świętości. Dobrą jej szkołą i gwarancją jest przebywanie w towarzystwie świętych.

02.10.2017 - 09.10.2017
Tylko samemu żyjąc Chrystusem, mogę się Nim dzielić z innymi. Ta prawda jakże jasno wybrzmiewa w liście apostolskim „Novo millennio ineunte”, gdzie św. Jan Paweł II stwierdza: „Mamy karmić się słowem, aby być «sługami Słowa» w dziele ewangelizacji. Jest to jedno z najważniejszych zadań stojących przed Kościołem”.

25.09.2017 - 02.10.2017
Lista osiągnięć bp. Kazimierza Ryczana jest bardzo długa. To są dzieła miłosierdzia, ponieważ nasza diecezjalna Caritas jest jedną z najbardziej dynamicznych organizacji w Polsce. Tu chylę głowę przed tym, co się dokonało w tej przestrzeni, zarówno z inicjatywy Księdza Biskupa, jak i też jego współpracowników, którzy dalej kierują tym dziełem. Z pewnością wielkim osiągnięciem bp. Ryczana było też zebranie dobrej kadry naukowej Wyższego Seminarium Duchownego. Należy wymienić również utworzenie szkoły katechetycznej poprzez wydawnictwo „Jedność”, które jest znane nie tylko w Polsce. Wizytówką pomocy dla kapłanów było wspieranie Domu Księży Emerytów.

18.09.2017 - 25.09.2017
Mogłem zaczerpnąć od bp. Kazimierza Ryczana mądrości, odwagi, głoszenia Słowa. Jest dla mnie zaszczytem, że miałem takiego poprzednika.

11.09.2017 - 18.09.2017
Jezus Syn Boży, posłany przez Ojca, dziełem odkupienia obejmuje każdego człowieka, wszystkie ludy i narody, bez żadnej różnicy.

04.09.2017 - 11.09.2017
Być może na polskiej ziemi nie ma takiego miejsca, jak diecezja kielecka, gdzie tak wcześnie postawiono krzyż – znak odkupienia.

28.08.2017 - 04.09.2017
Trzeba spojrzenia miłości, jak wzywał nas św. Jan Paweł II, aby dostrzec obok siebie brata, który wraz z utratą dachu nad głową, możliwości godnego utrzymania rodziny i wykształcenia dzieci doznaje poczucia opuszczenia, zagubienia i beznadziei. Potrzeba „wyobraźni miłosierdzia” wszędzie tam, gdzie ludzie w potrzebie wołają do Ojca Miłosierdzia: „Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj”.

21.08.2017 - 28.08.2017
Z nadzieją podążajmy przez życie, przez jego różne – nawet bolesne – doświadczenia, ufając, że w Bogu, który ukochał nas w Jezusie Chrystusie, jest nasza siła miłości i przebaczenia oraz odwaga współpracy w dziele ewangelizacyjnym Kościoła.

14.08.2017 - 21.08.2017
Idąc naprzód poprzez różne doświadczenia, Kościół krzepi się mocą obiecanej mu przez Pana łaski Bożej, aby pod działaniem Ducha Świętego nieustannie odnawiał samego siebie, dopóki przez Krzyż nie dotrze do światłości, która nie zna zmierzchu. Dlatego na tej drodze-pielgrzymce Kościoła poprzez przestrzeń i czas, a bardziej jeszcze poprzez dzieje ludzkich dusz, Maryja jest obecna jako Ta „błogosławiona, która uwierzyła”, jako Ta, która „szła naprzód w pielgrzymce wiary”, uczestnicząc jak żadne inne stworzenie w tajemnicy Chrystusa. Maryja, obecna głęboko w dziejach zbawienia, łączy w sobie i odzwierciedla najważniejsze treści wiary.

07.08.2017 - 14.08.2017
W Księdze Psalmów Bóg podsuwa nam słowa, którymi możemy się do Niego zwracać, przedstawiać Mu w rozmowie nasze życie, przemieniając je tak, żeby stało się drogą do Boga. W psalmach wyrażona jest bowiem cała gama uczuć, jakich człowiek może doświadczyć w swoim życiu i które mądrze przedstawia Bogu; znajdują tu swój wyraz radość i ból, udręka i nadzieja, lęk i obawy.

31.07.2017 - 07.08.2017
Idąc szlakiem 36. Kieleckiej Pieszej Pielgrzymki, od Wiślicy przez Kielce aż na Jasną Górę, chcemy podążać nie tylko ze świadomością czekającego nas trudu, zmęczenia i niespodzianek, ale przede wszystkim z dojrzałością naszej wiary. Ta zaś, zakorzeniona w boskim źródle chrztu św., karmi się Bożym słowem, łaską sakramentów świętych, doświadczeniem wspólnoty Kościoła i jego nauki.

24.07.2017 - 31.07.2017
Zmartwychwstanie jest świadectwem wierności Ojca wobec Syna, jest pełną miłości odpowiedzią Boga na śmierć. Bóg ocala nie tylko jakąś duchową część człowieka – Jezusa, ale przeprowadza przez śmierć całe Jego człowieczeństwo. Zmartychwstanie oznacza zatem, że Bóg nie pozwoli zginąć niczemu, co prawdziwie ludzkie, ponieważ kocha człowieka takim, jakim on jest (por. D. Kowalczyk SJ, „Zmartwychwstanie ciał, czyli tajemnica śmierci i świętości”).

17.07.2017 - 24.07.2017
Jako synowie i córki Kościoła kieleckiego, wierni ojczyźnie i polskiej ziemi, odzyskajmy zapał i radość z ewangelizowania nawet wtedy, kiedy trzeba zasiewać, płacząc. Niech świat wokół nas, ten bliski i daleki, przyjmie Ewangelię od sług Ewangelii, których życie jaśnieje zapałem; od tych, którzy pierwsi zaczerpnęli swoją radość od Chrystusa.

10.07.2017 - 17.07.2017
Małżeństwo chrześcijańskie realizuje się w pełni jedności mężczyzny i kobiety, którzy oddają się sobie nawzajem w wyłącznej miłości i wierności. Należą do siebie aż do śmierci i są otwarci na przekazywanie życia, uświęceni sakramentem, który udziela im łaski, aby stawali się Kościołem domowym i zaczynem nowego życia dla społeczeństwa.

03.07.2017 - 10.07.2017
Jeśli spotkałeś Jezusa, dziel się Nim z innymi tak jak Maryja, kiedy pod swoim sercem zaniosła Go do domu Elżbiety, tak jak święci i misjonarze dawnych i nowych czasów. Dziś jest to twoje zadanie!

26.06.2017 - 03.07.2017
Jan Paweł II uczył, że Kościół rodzi się z tajemnicy paschalnej. Dlatego Eucharystia, która jest sakramentem tajemnicy paschalnej, stanowi centrum życia eklezjalnego. Dostrzegamy to już w pierwszych relacjach o życiu Kościoła, jakie znajdujemy w Dziejach Apostolskich – wierzący w Chrystusa trwali w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach (Dz 2, 42). Niech nikt z ochrzczonych nie łudzi się – bez Eucharystii nie ma prawdziwej wiary, bez Eucharystii nie ma Kościoła!

19.06.2017 - 26.06.2017
Od pierwszych chwil posługi kapłańskiej mamy okazję doświadczyć wartości duchowych darów i mocy Bożego Ducha, który udziela się człowiekowi. Przy całej naszej słabości to właśnie nam została powierzona troska o przywoływanie, umacnianie i odbudowywanie tajemnic łaski Boga w człowieku i na całym świecie.

12.06.2017 - 19.06.2017
Bóg daje nam pod opiekę młodych w naszych szkołach, gdzie prowadzimy lekcje religii i gdzie przede wszystkim mamy być świadkami odpowiedzialnego życia, dojrzałej wiary i radosnego kapłaństwa (...)

05.06.2017 - 12.06.2017
Z życia eucharystycznego Kościoła i jego wiernych rodzi się to, o czym człowiek marzył od zawsze, ludzka nieśmiertelność. Eucharystia tak bardzo jednoczy nas z życiem Chrystusa, że nie mielibyśmy śmiałości nawet o tym pomyśleć, gdyby nie On sam nie powiedział nam: „Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja trwam w nim”.

29.05.2017 - 05.06.2017
Idąc z Chrystusem i za Chrystusem przez życie, zawsze będziecie zwycięzcami.

22.05.2017 - 29.05.2017
Kościół, wspólnota świadków wiary, niesie nakaz misyjny Jezusa, który jest wciąż aktualny: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” (Mt 28,19-20).

15.05.2017 - 22.05.2017
Za przykładem Maryi również i my, konsekrowani łaską chrztu świętego, możemy powiedzieć, iż wielkie rzeczy uczynił nam Wszechmocny (Łk 1, 49). Obdarzył nas wolnością dzieci Bożych, pozwala korzystać z sakramentów świętych, pośród których Eucharystia jest najpiękniejszym źródłem łaski. Wiedzieli o tym wielcy czciciele Maryi, jak św. Ludwik Maria Grignion de Montfort, św. Maksymilian Maria Kolbe, św. Jan Paweł II oraz wielu innych.

08.05.2017 - 15.05.2017
Prawdziwie kocha tylko ten, kto jest absolutnie wolny. Tacy jesteśmy mili Bogu i takich wzywa nas wspólnota wiary, jaką jest Kościół, aby iść i głosić.

01.05.2017 - 08.05.2017
Maryja rozumiała intencje swojego Syna. Wiedziała, że nie wystarczy tylko iść za Nim i podziwiać, aby coś otrzymać, ale przede wszystkim trzeba Go słuchać i żyć Jego wymagającym nauczaniem. Bo to jest dopiero prawdziwa wiara, prawdziwa szkoła i rodzina braci i sióstr Jezusa.

24.04.2017 - 01.05.2017
Jezusa może poznać tylko ten, kto jak Maryja, Jego Matka, potrafi rozważać w swym sercu Jego odkupieńczą miłość, słuchać Jego nauki, jaką jest Ewangelia, i żyć nią na co dzień.

17.04.2017 - 24.04.2017
To poważne wyzwanie i zadanie, jakie otrzymała św. Faustyna, wypełniła doskonale, ponosząc jednak wielkie ofi ary niezrozumienia i cierpienia, osamotnienia i wewnętrznej walki. W tym życiowym boju nigdy nie pozostała sama. Był z nią Jezus, któremu bezgranicznie zaufała.

03.04.2017 - 10.04.2017
Miłosierna miłość Boża nie jest bezcielesną ideą. Ma kształt Bożego Serca i piękno matczynej miłości, którą Bóg daje nam w Maryi, Matce Bożego Syna i Matce Kapłanów. Jakże jednoznacznie wybrzmiewa dobra rada św. Teresy z Ávila, która przypomina nam, kapłanom, że dla kogo Chrystus jest przyjacielem i przewodnikiem, ten wszystko potrafi znieść.

27.03.2017 - 03.04.2017
Gdzie jest nasza odwaga i męstwo, skoro pośród nas tyle oziębłości, a zachowania ochrzczonych nie świadczą, że kochają życie i Boże przykazania. To nie kto inny, ale często ludzie ochrzczeni i bierzmowani tworzą nowe obyczaje i nową moralność daleką od ducha Ewangelii.

20.03.2017 - 27.03.2017
Odkrycie na nowo swojej godności chrześcijańskiej pozwoli nam z zaufaniem przyjąć zaproszenie Jezusa, skierowane do ochrzczonych głosem Kościoła. Dla tak wielu spośród nas zewnętrznym znakiem przyjęcia tego zaproszenia była Środa Popielcowa i posypany na nasze głowy surowy popiół, znak przemijania i nicości.

13.03.2017 - 20.03.2017
Każdy krzyż, na który patrzymy, nie wynurza się z historii wyłącznie jako znak cierpienia. Został przygotowany przez doświadczenie w Starym Przymierzu. Pan Bóg podjął pedagogię krzyża, pokazując za każdym razem, że to On wyprowadza życie ze śmierci, że nadaje sens sytuacjom po ludzku absurdalnym, że jest z mocą obecny tam, gdzie zdaje się Go nie być.

06.03.2017 - 13.03.2017
Wiara bowiem wyraża się w codziennych uczynkach, które mają pomagać bliźniemu w zaspokajaniu potrzeb jego ciała i duszy. Uczynki miłosierdzia to również sposób na obudzenie naszego sumienia, często uśpionego w obliczu dramatu ubóstwa duchowego i materialnego, a także na wchodzenie coraz głębiej w serce Ewangelii.

27.02.2017 - 06.03.2017
Jeśli miłosierdzie, jako Boży dar i nasza tożsamość chrześcijańska, która jest źródłem wiary, staną się przysłowiowymi przyczółkami wielkopostnego czasu łaski, będzie to dla nas naprawdę Wielki Post. Jego wielkością będzie obecność Boga w naszym życiu. Natomiast Środa Popielcowa jest jak brama uroczystego, chociaż pokornego wejścia w czas łaski nawrócenia oraz w przestrzeń Bożego działania w miłości.

20.02.2017 - 27.02.2017
Posypanie głowy popiołem to tak wiele, ale wciąż jeszcze za mało, aby być przyjacielem Boga. Wielkopostna droga nawrócenia wiedzie przez modlitwę i sakramentalne pojednanie, czyny miłosierdzia i zaufanie Bogu, który nam zawsze ufa.

13.02.2017 - 20.02.2017
Jest godną rzeczą, aby człowiek odpowiedział Bogu, bowiem kto Go słucha, zdobywa życiową mądrość, a serce napełnia radością. Nikt nie udzieli człowiekowi lepszych rad niż sam Bóg. Jednocześnie tylko one są autentycznie prawdziwe i słuszne.

06.02.2017 - 13.02.2017
Relacje Jezusa z osobami, które Go otaczają, cechuje coś niepowtarzalnego. Znaki, które czyni w stosunku do grzeszników, ubogich, odrzuconych, chorych i cierpiących, wyrażają miłosierdzie. Wszystko w Nim mówi o Miłosierdziu. Nic w Nim nie jest wyzute ze współczucia. Miłosierdzie to nic innego, jak Boski sposób wyprowadzania człowieka ze zła i bałwochwalstwa.

30.01.2017 - 06.02.2017
Miłość wobec chorych potrzebuje czasu. Problem cierpienia i choroby znajduje odpowiedź w krzyżu Jezusa. Ta właśnie odpowiedź miłości na dramat ludzkiego cierpienia pozostaje na zawsze wpisana w ciało Chrystusa zmartwychwstałego. Wtedy chory widzi coś więcej: dostrzega swoją duszę, która czyni go stworzonym do wieczności i podobnym do Boga.

23.01.2017 - 30.01.2017
Dar Bożego słowa, który od wieków życiodajnym strumieniem płynie od Boga ku człowiekowi wszystkich czasów, kultur i języków, dociera i do nas.

16.01.2017 - 23.01.2017
Wszystko to, co Stare Przymierze łączyło z narodem, który Bóg sam wybrał, w Nowym Przymierzu osiąga niebywałe rozmiary. Bowiem Jezus posłany przez Ojca przyszedł do wszystkich, aby mieli życie i mieli je w obfitości (por. J 10, 10). Dlatego Pan Jezus nad Jeziorem Galilejskim, według własnych kryteriów, obcych naszej logice wyboru, powołał tych, których sam chciał, a Oni przyszli do Niego i podjęli dzieło, jakie im zlecił (por. Mk 3, 13). Powołał wtedy dwunastu, ale nie zwolnił ich z życiowego trudu, pracy i wysiłku.

09.01.2017 - 16.01.2017
Boże dary są trwałe i nie przemijają jak szybki wiatr, ale znajdują miejsce w gościnnych ludzkich sercach, aby te wielbiły Boga i umacniały się w wierze.

02.01.2017 - 09.01.2017
Wszyscy potrzebują serca. Nie pozwólmy, by nasze serca obumierały, przestawały bić z powodu obojętności, nienawiści i pychy.

26.12.2016 - 02.01.2017
Sam Bóg, Ojciec Miłosierdzia i Łaski, objawia się w Jezusie jako ubogi. Tajemnica wcielenia, o której pisze św. Jan, że „Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami”, jest znakiem pokornego ubóstwa. Jezus nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być Bogiem, lecz ogołocił samego siebie. Całe życie Jezusa było życiem ubogim.

12.12.2016 - 19.12.2016
Pozwólmy zatem, aby Jezus Chrystus, król chwały, zamieszkał w naszych sercach na zawsze i bezpiecznie, bowiem z Jego Boskiej obecności w naszym życiu rodzi się odwaga wiary i moc życiowego boju.

05.12.2016 - 12.12.2016
Walka i spór o prawdę są tak stare, jak stary jest człowiek. Sięgają one bowiem historii stworzenia, kiedy szatan kusił pierwszych rodziców i zapewniał ich, że nie umrą jedząc zakazany owoc. Wręcz przeciwnie, otworzą się im oczy – symbol zmysłowego poznania – i staną się jak Bóg (por. Rdz 3, 4-5). (…). Każdy, kto służy prawdzie jest niezwyciężony, nawet więcej – jest nieśmiertelny. Boże zapewnienie wypowiedziane ustami proroka Izajasza niesie tak wiele nadziei i odwagi: „Będą walczyć przeciw tobie, ale nie zdołają cię zwyciężyć, gdyż ja jestem z tobą, aby cię ochraniać” (Iz 1, 19).

28.11.2016 - 05.12.2016
Jako chrześcijanie często idziemy z duchem świata, a ten nigdy nie jest duchem Ewangelii, a tym samym duchem Chrystusa i Kościoła. Dojrzała duchowość i dobrze rozumiana tożsamość chrześcijańska nie pozwolą nigdy, aby ktokolwiek wchodził w kompromisy ze złem, w jakiejkolwiek postaci. Dotyczy to osobistych postaw, życia małżeńskiego, kapłańskiego i zakonnego, drogi narzeczeńskiej, sprawiedliwości społecznej każdego szczebla czy zawodowej uczciwości.

14.11.2016 - 21.11.2016
Źródłem przemiany świata jest tylko miłość – nie przez jakąś ideę, ale przez osobę Jezusa Chrystusa. Miłość tę Jezus przelał w nasz ludzki świat, a jej odbiciem jest odrobina tej miłości, która żyje w nas. Tę zadaną nam miłość ożywiamy i odnawiamy na drodze osobistego nawrócenia (…). Znakiem zaś prawdziwego nawrócenia jest przebaczenie, które poprzedza sprawiedliwość.

07.11.2016 - 14.11.2016
Krzyż prowadzi do zmartwychwstania. Jezus idzie do mrocznej krainy śmierci, by człowieka stamtąd wybawić, czyli pociągnąć ze sobą ku pełni życia, które jest w Trójjedynym Bogu. Miłosierdzie pochyla się nad człowiekiem nie po to, żeby mu współczuć. Ono wyprowadza ze śmierci do życia, które nazywamy zbawieniem.

31.10.2016 - 07.11.2016
Boże słowo zawsze pokazuje, jaką drogą podążać, aby przykazanie miłości Boga i bliźniego nie było nic nieznaczącym manifestem życia chrześcijańskiego.

24.10.2016 - 31.10.2016
Tam gdzie jest wiara i miłość – jak pisał św. Augustyn – tam nie ma cierpienia, a jeśli nawet jest, to samo staje się przedmiotem miłości. Tylko takie spojrzenie na dramat śmierci doprowadzi nas drogą wiary do Jezusa. On w dziele odkupienia nie posługuje się jakimś narzędziem, nie zleca tego dzieła komuś przygodnemu i nie zawiera z nikim śmieciowej umowy, lecz sam jest Kapłanem i Ofiarą.

17.10.2016 - 24.10.2016
Św. Jan Paweł II uczył, że człowiek jest drogą, którą ma podążać Kościół w wypełnianiu swojej misji. Tę drogę wyznacza Chrystus. Drogą Kościoła jest każdy człowiek, zwłaszcza ubogi i cierpiący. Dlatego opcja Kościoła na rzecz ubogich nie jest tylko programem duszpasterskim czy modnym hasłem na dziś, ale stanowi wierną kontynuację misji Jezusa, który przyszedł głosić ubogim Ewangelię.

10.10.2016 - 17.10.2016
Pamiętajmy, że nikt na świecie nie jest tak cierpliwy jak Jezus Eucharystyczny. On nieustannie czeka na nas i naszych bliskich. Nie składajmy Mu obietnic, ale na nowo pokochajmy Eucharystię, a nasza wiara ożyje.

03.10.2016 - 10.10.2016
Boże Słowo swoim przesłaniem uczy nas, że Maryja od zawsze jest nauczycielką wiary, a Jej przesłanie z Kany Galilejskiej: uczyńcie wszystko cokolwiek wam powie (por. J 2, 5) jest aktualne i stanowi podstawę Jej własnej wierności Chrystusowi. Szła za Nim i do Niego wiernie, pokornie i z oddaniem.

26.09.2016 - 03.10.2016
Kościół jak Jezus, Syn Boży, wszystkim wychodzi naprzeciw, nie pomijając nikogo, przekazując miłosierdzie, aby przeniknąć do serca ludzi i natchnąć ich do odnalezienia drogi powrotu do Ojca.

19.09.2016 - 26.09.2016
W Świętym Roku Miłosierdzia i jubileuszowym roku 1050-lecia Chrztu Polski jesteśmy zaproszeni, aby wraz z Maryją rozważać wielkie dzieła, które Bóg w Jezusie Chrystusie nam uczynił.

12.09.2016 - 19.09.2016
Historia naszego narodu polskiego jest historią bogatą nie tylko w wydarzenia, bitwy, rocznice, powstania, osiągnięcia naukowe i kulturowe najwyższej klasy, których symbolem są Nagrody Nobla. To przede wszystkim niepowtarzalna historia bohaterskich ludzi, mężczyzn, kobiet, dzieci i młodzieży, to ich osobista i piękna historia, której scenariusz pisało samo życie i absolutnie bezinteresowna miłość do ojczyzny.

05.09.2016 - 12.09.2016
Bez wiary i miłości nawet cuda nic nie znaczą. Tak było za czasów Jezusa i tak jest dzisiaj. Potrzebne są nam zatem światłe oczy serca i wiary, aby rozpoznać Jezusa jako naszego Pana i Odkupiciela.

29.08.2016 - 05.09.2016
Wpatrując się w Jezusa i Jego miłosierne oblicze, do którego prowadzi nas Maryja, możemy doświadczyć miłości Trójcy Przenajświętszej.

22.08.2016 - 29.08.2016
Historia narodu polskie- go jest historią bogatą nie tylko w wydarzenia, bitwy, rocznice. To przede wszystkim niepowtarzalna historia bo- haterskich ludzi, mężczyzn i kobiet, dzieci i młodzieży, to ich osobista i piękna historia, której scenariusz pisało samo życie i absolut- nie bezinteresowna miłość do Ojczyzny.

15.08.2016 - 22.08.2016
Nie bójmy się łagodnego spojrzenia Jezusa, które my sami możemy dostrzec tylko czystym sercem. Nie bójmy się Jego łaski przebaczenia w sakramencie pokuty i pojednania. Niech karmi nas obficie darem Eucharystii i Bożego Słowa.

08.08.2016 - 15.08.2016
Pielgrzymka to nic innego, jak czas niezwykle intensywnego życia Bożym słowem, Eucharystią, sakramentalnym pojednaniem, modlitwą osobistą i wspólnotową, a także tworzeniem wspólnoty. Wspólnocie Pan Jezus nadaje szczególne znacznie w myśl prawdy, że tam gdzie dwaj albo trzej są zebrani w Jego imię, On sam jest pośród swoich uczniów (por. Mt 18, 20). Pielgrzymka jest także wyjątkową sposobnością odkrywania swojej własnej tożsamości chrześcijańskiej, jej umacniania i rozwoju.

01.08.2016 - 08.08.2016
W tych wydarzeniach chodzi o Polskę – naszą Ojczyznę, która dziejowo związana jest z Krakowem. Wszyscy w tych dniach możemy więc czuć się obywatelami królewskiego miasta Krakowa, gdzie tak wiele ważnych rzeczy się dokonało. Na ziemi małopolskiej i świętokrzyskiej zaczęło się życie monastyczne, gdzie przybyli benedyktyni (Tyniec i Święty Krzyż) oraz cystersi (Jędrzejów).

25.07.2016 - 07.08.2016
Dziś Kraków jest światową stolicą miłosierdzia, bo tutaj w 2002 r. Jan Paweł II zawierzył świat Bożemu Miłosierdziu.

20.06.2016 - 27.06.2016
Zarówno wiara, jak i rozum pozwalają człowiekowi budować życiowy most, który przeprowadzi go bezpieczną drogą ponad przepaściami życia do upragnionego celu.

11.07.2016 - 18.07.2016
Tym, co upoważnia nas do przyjęcia Eucharystii, która nie jest przywilejem wszystkich, jest łaska wiary, jaką Bóg obdarował nas na chrzcie świętym. Dojrzała wiara, ubogacona rozumowym poznaniem, pozwala nam dostrzec w eucharystycznym chlebie obecność Jezusa Chrystusa, a tym samym Jego odkupieńczą miłość, jaką żyje dla nas i dla naszego zbawienia.

04.07.2016 - 11.07.2016
Boże słowo musi nasączać ludzkie życie, aby człowiek poprawnie odczytywał swoje powołanie, zadania, które przed nim stoją, i wyzwania, które są właściwe jego czasom.

27.06.2016 - 04.07.2016
Bez pokory, która jest cnotą dojrzałych i mądrych ludzi, nie ma wierności i przebaczenia , sprawiedliwości i ofiary.

20.06.2016 - 27.06.2016
Jesteśmy na Eucharystii, ale nie korzystamy z Niej i nie przystępujemy do Stołu Pańskiego. Do tego potrzebna jest bowiem duchowa dyspozycja i spojrzenie z perspektywy wiary. Jeśli kocham Jezusa, to dla Niego oczyszczam się w sakramencie pokuty i pojednania, pracuje nad sobą, tworze dobre relacje z ludźmi.

13.06.2016 - 20.06.2016
Bycie świadkiem Chrystusa to nic innego, jak bycie świadkiem Jego zmartwychwstania.

06.06.2016 - 13.06.2016
Uczeń Chrystusa winien nieustannie dawać sobie odpowiedź na istotne pytania: kim jestem, do czego zostałem powołany i komu mam służyć.

30.05.2016 - 06.06.2016
Mija 25 lat od momentu, kiedy Ojciec Święty Jan Paweł II włożył złote korony na skronie Maryi Matki Bożej Łaskawej Kieleckiej i Jezusa Chrystusa. Możemy zapytać siebie, co zrobiliśmy z tym danym nam czasem: Czy dzięki Maryi, która ciągle nam towarzyszy, byliśmy bliżej Jezusa i naszych bliskich?

23.05.2016 - 30.05.2016
Maryja, rozumiała intencje swojego Syna. Wiedziała, że nie wystarczy tylko iść za Nim i podziwiać aby coś otrzymać, ale przede wszystkim trzeba Go słuchać i żyć Jego wymagającym nauczaniem. To jest dopiero prawdziwa wiara, prawdziwa szkoła i rodzina braci i sióstr Jezusa.

16.05.2016 - 23.05.2016
Bez wiary i miłości nawet cuda nic nie znaczą, za którymi świat tak chętnie biegnie. Tak było za czasów Jezusa i tak jest dzisiaj. Potrzebne są nam zatem światłe oczy i serce pełne wiary, aby rozpoznać Jezusa jako naszego Pana i Odkupiciela.

09.05.2016 - 16.05.2016
Jego - Jezusa Chrystusa obecność będzie wśród nas prawdziwa, jeśli z horyzontu naszego życia znikną codzienne „bożki”, których imiona doskonale znamy. Wszelkie bałwochwalstwo - a nasze czasy się w nim lubują - nie szkodzi Bogu, ale nam samym. Dlatego z ufnością słowami psalmu prośmy Boga: „Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego! Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego! Przywróć mi radość z Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ochoczym!”

02.05.2016 - 09.05.2016
Bóg obecny w Jezusie Chrystusie, Synu Bożym, który przyszedł na świat z Maryi, jest darem dla wszystkich. Jest zarówno źródłem naszego odkupienia, jak też uświęcenia.

25.04.2016 - 02.05.2016
Bóg nigdy nie żywi gniewu, bo Bóg upodobał sobie miłosierdzie i sam jest Miłosierdziem.

18.04.2016 - 25.04.2016
Wiara wyraża się w codziennych uczynkach, które mają pomagać bliźniemu w zaspokajaniu potrzeb jego ciała i duszy. Na podstawie tych uczynków będziemy również kiedyś sądzeni. Uczynki miłosierdzia to również sposób na obudzenie naszego sumienia, często uśpionego w obliczu dramatu ubóstwa duchowego i materialnego, a także na wchodzenie coraz głębiej w serce Ewangelii, gdzie ubodzy są uprzywilejowani przez Boże miłosierdzie (por. MV 15).

11.04.2016 - 18.04.2016
Człowiek jest wpisany w pamięć Boga, którego miłosierdzie przechodzi z pokolenia na pokolenie, Boga, który pomaga pokornym czynić dobrze i uczy ubogich dróg swoich.

04.04.2016 - 11.04.2016
Zmartwychwstanie możemy zrozumieć tylko patrząc z perspektywy wiary i zaufania Panu Bogu.

14.03.2016 - 21.03.2016
Nasza odnowiona wiara ma uczynić Kościół odważniejszym głosicielem Dobrej Nowiny.

07.03.2016 - 14.03.2016
Odkrywanie tożsamości chrzcielnej, zarówno indywidualnej każdego z nas, jak i wspólnotowej, której owocem jest rodzina synów i córek Kościoła, pozwala nam zrozumieć sens naszego życiowego powołania uczniów i świadków Jezusa Chrystusa. Jeśli miłosierdzie jako Boży dar i nasza tożsamość chrześcijańska, która jest źródłem wiary, staną się przysłowiowymi przyczółkami wielkopostnego czasu łaski, będzie to dla nas naprawdę Wielki Post

29.02.2016 - 07.03.2016
Kto pozwala Bogu działać w swoim sercu, ten wie, że korzysta z kapitału przebaczenia i miłosierdzia, jaki Bóg wspaniałomyślnie dzieli z ludźmi przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana i Odkupiciela.

22.02.2016 - 29.02.2016
Miłość, jaką Pan Bóg nam ofi aruje w Jezusie Chrystusie, to nie jest dług do spłacenia, ale dar do przyjęcia.

15.02.2016 - 22.02.2016
Jezus z żalem przyjął znamienne słowa: „Żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie”. Niestety te słowa Jezusa są wciąż aktualne, kiedy współczesny świat nie rozpoznaje, czym jest habit zakonny; kiedy nie rozumie, czym jest konsekracja i wybór drogi rad ewangelicznych; kiedy nie rozumie, co oznacza krzyż zawieszony na piersi kapłana czy osoby zakonnej.

08.02.2016 - 15.02.2016
Miłość, jaką Pan Bóg nam ofi aruje w Jezusie Chrystusie, to nie jest dług do spłacenia, ale dar do przyjęcia.

01.02.2016 - 08.02.2016
Każde ludzkie życie to dar Boży, który ma być przyjęty z miłością, bowiem także w dzieciach Bóg przychodzi do nas.

25.01.2016 - 01.02.2016
Kościół misyjny oddaje to, co otrzymuje. Rozdaje ubogim to, co jego bogaci członkowie oddają wielkodusznie do dyspozycji, aby budować Kościół i świadczyć o miłości.

18.01.2016 - 25.01.2016
Dla Boga nic nie znaczy to, że człowiek upadł i zgrzeszył. Najważniejsze jest to, że powraca do domu miłosiernego Ojca i pozwala napełnić siebie Bożą łaską. Czyż takim przesłaniem, wręcz manifestem miłosierdzia, nie jest przypowieść o synu marnotrawnym i jego kochającym i przebaczającym ojcu?

11.01.2016 - 18.01.2016
Bóg w Chrystusie wszystko czyni nowe, przede wszystkim nowego człowieka, wewnętrznie spójnego, który wie, jak rozróżnić dobro od zła. Wie też, jak pisał św. Paweł w Liście do Rzymian, że zło trzeba dobrem zwyciężać.

4.01.2016 - 11.01.2015
Tam gdzie się głosi Ewangelię i tam gdzie ona jest przyjmowana, tam też jest nadzieja, którą możemy nazwać wiosną duchowej odnowy człowieka. Życie w przestrzeni prawa religijnego i sprawiedliwości, która jest biblijnym synonimem szlachetności ludzkiego charakteru, czyni człowieka prawdziwym przyjacielem Boga.

28.12. 2015 - 04.01.2016
Nowe życie w Chrystusie jest udziałem wszystkich ochrzczonych i każdego z nas z osobna, którzyśmy podczas chrztu świętego przyjęli Boży dar konsekracji w imię Trójcy Świętej.

30.11.2015 - 07.12.2015
Pan Bóg w swojej pedagogii sam nie ulecza struktur świata, ale ulecza człowieka, który ma w sobie Boży obraz, aby ten najlepszym lekarstwem sam zmieniał i doskonalił świat.

23.11.2015 - 30.11.2015
Być zdolnym, aby nakłonić swoje ucho i uczyć się życiowej mądrości, to zawsze początek dobrej drogi. Należy pamiętać, że im większa odpowiedzialność, tym bardziej surowy sąd.

16.11.2015 - 23.11.2015
Krzyż jest dla nas znakiem wiary, ofiarnej miłości do Boga i człowieka oraz symbolem nierozerwalnie związanym z naszą kulturą i tradycją. Dołóżmy starań, aby krzyż na świętokrzyskiej ziemi zawsze był otaczany czcią i szacunkiem.

09.11.2015 - 16.11.2015
Tam, gdzie człowiek pozostaje we właściwej relacji do Pana Boga, nawet wojna, nieszczęście, dramaty nie są w stanie wydrzeć mu tej radości, której źródłem jest sam Bóg.

2.11.2015 - 09.11.2015
Kto kocha Boga, kocha wszystkich, a w życiu takiego człowieka nawet najmniejsza miłość zostanie dostrzeżona. Tak jak miłość matki, która nie musi krzyczeć, że kocha swoje dziecko, bo wystarczy, że przytuli je z miłością do swojej piersi tak, by usłyszało bicie jej matczynego serca.

26.10.2015 - 02.11.2015
Zwyciężać świat i zło, jakie się w nim panoszy, to również nasze chrześcijańskie zadanie - moje i twoje, bracie i siostro - ponieważ chrzest święty czyni nas uczniami i świadkami Chrystusa.

19.10.2015 - 26.10.2015
W Was, młodych, Chrystus i Kościół chce mieć świadków Ewangelii, uczniów i misjonarzy.

12.10.2015 - 19.10.2015
Dziś świat oczekuje takiej samej postawy od uczniów Jezusa, oczekuje miłosierdzia i troski o chorych, które nie mogą być źródłem interesów dla kogokolwiek. Ma to być służba na kolanach, z wyciągniętymi do Boga rękami.

5.10.2014 - 12.10.2014
Nadrzędna prawda jest ta, którą głosił Jezus Chrystus. „Byłem głodny, a nakarmiliście mnie. Byłem spragniony, a daliście mi pić...”.

28.09.2015 - 5.10.2015
Miłość krzyża i wierność krzyżowi są najbardziej czytelnym znakiem naszej tożsamości kapłańskiej i gwarantem, że na pytania: „A wy za kogo mnie uważacie?”. Odpowiemy tak jak Piotr: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”.

21.09.2015 - 28.09. 2015
Mamy prawo, aby ten świat zmieniać, przemieniać i czynić go lepszym.

14.09.2015 - 21.09. 2015
Nawrócenie jest oczyszczeniem tego, co jest słabe i grzeszne w człowieku oraz służy odnowie jego wiary. Źródłem odnowy wiary jest Ewangelia, Księga Życia i Miłości.

07.09.2015 - 14.09. 2015
Darem Eucharystii, tym skarbem powierzonym Kościołowi i nam jako jego sługom, napełniajmy nasze serca, aby jak uczniowie w Emaus iść do świata nawet pośród niechęci, krytyki i niewiary.

31.08.2015 - 07.09.2015
Wiara, jaką się cieszymy, jest drogą do Boga, źródła miłości, a tę miłość widzimy w Jezusie Chrystusie. Tego Jezusa w porządku natury ludzkiej dała światu Maryja.

24.08.2015 - 31.08.2015
Niech chorzy i cierpiący, bezrobotni i przygnębieni niedostatkami życia będą obecni w naszej modlitwie. Niech naszym wspólnym wołaniem będzie modlitwa w intencji misji i powołań, które już wyrosły w naszym diecezjalnym Kościele.

17.08.2015 - 24.08.2015
Maryja na zawsze stała się dla nas wzorem wiary i macierzyńskiej miłości na pielgrzymich drogach pielgrzymującego Kościoła.

10.08.2015 - 17.08.2015
Dlaczego pielgrzymujemy? Istota pielgrzymowania wiąże się nierozłącznie z łaską wiary i odpowiedzią dawaną Bogu, który zaprasza człowieka na pielgrzymi szlak.

03.08.2015 - 10.08.2015
Św. Jan Paweł II w encyklice „Redemptoris missio” nauczał, że każdy chrześcijanin na mocy chrztu świętego jest misjonarzem. Natomiast w liście apostolskim „Novo millennio ineunte” podkreślał, że kto prawdziwie spotkał Chrystusa, nie może zatrzymać Go dla siebie. Należąc do wspólnoty Kościoła, wszyscy jesteśmy misjonarzami, ponieważ wiara umacnia się, jeśli jest przekazywana.

27.07.2015 - 03.08.2015
Zabierzmy wraz ze sobą do tronu Maryi, Pani Jasnogórskiej, Królowej Narodu Polskiego intencje wszystkich, którzy tworzą wspólnotę Kościoła kieleckiego. Niech chorzy i cierpiący, bezrobotni i przygnębieni niedostatkami życia będą obecni w naszej modlitwie.

20.07.2015 - 27.07.2015
Świat nie kocha się w tym, co trwałe, ale chrześcijanin tak. Dlaczego? Bo Chrystus jest ten sam wczoraj, dziś i na zawsze.

13.07.2015 - 20.07.2015
Katolicy muszą autentycznie interesować się sprawami Kościoła oraz troszczyć się o głoszenie Dobrej Nowiny o Jezusie Chrystusie na wszystkich kontynentach. Działalność misyjna Kościoła potrzebuje także ofiar materialnych.

06.07.2015 - 13.07.2015
Od zawsze Maryja jest nauczycielką wiary, a Jej przesłanie: uczyńcie wszystko, co mój Syn wam powie (por. J 2, 5), jest potwierdzone postawą Jej wierności Chrystusowi, kiedy szła za Nim i do Niego.

29.06.2015 - 06.07.2015
Błogosławić, to znaczy żyć Bogiem, Jego przykazaniami i kształtować swoje życie i obyczaje duchem i wymogami Ewangelii.

22.06.2015 - 29.06.2015
Nakaz misyjny Jezusa - „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28,19) - jest wciąż aktualny. „Idźcie”, to znaczy wychodźcie do człowieka i nieście mu dobra duchowe, które przekazał Zbawiciel.

15.06.2015 - 22.06.2015
Ten, kto wyrusza za Chrystusem, nic nie traci, a wszystko zyskuje, a przede wszystkim ma zapewnienie Boskiego Mistrza, że odziedziczy życie wieczne.

08.06.2015 - 15.06.2015
Tylko człowiek, który żyje blisko Boga, rozumie, czym jest radość, która nie uwodzi swoimi wdziękami, ale czyni człowieka dojrzałym w jego życiowych doświadczeniach, również w tych bolesnych.

01.06.2015 - 08.06.2015
Ustanowione przez papieża Benedykta XVI święto Jezusa Chrystusa, Najwyższego i Wiecznego Kapłana, uświadamia Kościołowi, że jest kapłańskim ludem Bożym mającym uczestnictwo w Chrystusowym kapłaństwie.

25.05.2015 - 01.06.2015
Przewodniczką na drodze życia jest dla nas zawsze Maryja, która w dziele odkupienia i jego dopełnienia stała się głosem Bożej miłości.

11.05.2015 - 18.05.2015
Im więcej jest w nas wiary, tym łatwiej poddajemy się działaniu Bożej łaski.

04.05.2015 - 11.05.2015
Ze skarbca Bożego Miłosierdzia możemy obficie korzystać i przyjąć usprawiedliwienie. W tym skarbcu Bożego Miłosierdzia jest wszystko, aby człowiek mógł się uświęcić.

27.04.2015 - 04.05.2015
Tajemnica Miłosierdzia niesie w sobie objawienie tej Miłości potężniejszej od śmierci, od grzechu i każdego zła. Miłości, która dźwiga człowieka z upadku, z największych zagrożeń.

20.04.2015 - 27.04.2015
Bez Eucharystii świat umiera, a wraz z nim człowiek. Tak umarł antyczny świat, mimo że był bogaty filozofią, dziełami sztuki, osiągnięciami architektury (...). Jezus daje nam nadzieję i mówi: „nakarmijcie się Eucharystią i zawsze czyńcie to na Moją pamiątkę”.

07.04.2015 - 13.04.2015
Nasze ludzkie dążenia muszą być duchowo ambitne, muszą pomijać horyzontalny pejzaż ludzkich potrzeb i trzeba, aby sięgały tego, co w górze, u Boga.

07.04.2015 - 13.04.2015
Wiara rodzi się w spotkaniu z Bogiem żywym. To właśnie Bóg wzywa nas i ukazuje nam swoja miłość, na której możemy oprzeć nasze życie.

23.03.2015 - 30.03.2015
Przewodnikiem na drodze pasterskiej jest Jezus Chrystus, który oznajmia Piotrowi, rybakowi z Galilei „Ja prosiłem za Tobą, aby nie ustała twoja wiara, teraz ty ze swej strony utwierdzaj swoich braci w wierze”.

16.03.2015 - 23.03.2015
Tam, gdzie się głosi Ewangelię, i tam, gdzie ona jest przyjmowana, tam też jest nadzieja, którą możemy nazwać wiosną duchowej odnowy człowieka.

09.03.2015 - 16.03.2015
Czystość, ubóstwo i posłuszeństwo to ewangeliczna propozycja, aktualna również we współczesnym świecie, szukającym różnych dróg realizacji ludzkiego życia.

02.03.2015 - 09.03.2015
Potrzebujemy świadectwa wiary osób konsekrowanych, które realizują różne charyzmaty: zajmują się szkolnictwem, opieką nad chorymi, starszymi, pomagają ubogim oraz modlą się. Przez ich świadectwo życia, ludzie odkrywają prawdę o sobie i doświadczają miłości.

23.02.2015 - 02.03.2015
Żyjmy tym przekonaniem, które było tak drogie Janowi Pawłowi II, że misje są sprawa wiary, a wiara umacnia się jedynie, gdy jest przekazywana.

16.02.2015 - 23.02.2015
Pośród szumu, zgiełku i mroków dzisiejszego świata życzę Wam, abyście nie lękali się zaufać Chrystusowi; abyście w drugim człowieku dostrzegali Boże Oblicze.

09.02.2015 - 16.02.2015
Maryja, jak nazywa Ją Sobór, jest wzorem pielgrzymującego Kościoła. Pokazała nam sens drogi chrześcijańskiej. Dziś bywa, że jesteśmy mistrzami początku.

02.02.2015 - 09.02.2015
Ufam, że ŚDM, zrodzą przede wszystkim owoce w sercach młodych ludzi, którzy autentycznie szukają podstawowych wartości, które czynią człowieka kimś w świecie, tj. prawdy i miłości.

26.01.2015 - 02.02.2015
Zapraszam Was, byśmy wspólnie stanęli na modlitwie przy Krzyżu i Ikonie Matki Bożej, niesionych przez młodych po naszej diecezji podczas peregrynacji symboli Światowych Dni Młodzieży.

19.01.2015 - 26.01.2015
Czy ktoś mógł więcej ofiarować ludziom miłości i przyjaźni niż Bóg? W Jezusie Chrystusie daje się światu, tym zwłaszcza, których my dyskwalifikujemy - przestępcom, więźniom. Właśnie tam jest Chrystus ze swoją miłością.

12.01.2015 - 19.01.2015
Niech miłość Chrystusa umacnia i ogrzewa wasze serca. A wtedy rzeczywiście żywy człowiek w każdym z nas będzie chwałą Boga.

05.01.2015 - 12.01.2015
Czy Bóg jest potrzebny dzisiejszemu światu i czy nam jest potrzebny? Pytanie to (...) domaga się osobistej odpowiedzi od każdego z nas.

29.12.2014 - 05.01.2015
Wszyscy jesteśmy ochrzczeni w imię Trójcy Przenajświętszej. W sakramencie chrztu św. Bóg, który jest miłością, zrodził nas do życia w łasce.

Tagi:
Myśl na tydzień bp Jan Piotrowski

Odkryjmy Adwent jako czas dla siebie

2017-11-29 10:28

Agnieszka Dziarmaga
Edycja kielecka 49/2017, str. I

O adwentowej radości, wyzwaniach czasu Adwentu i adwentowym oczekiwaniu z bp. Janem Piotrowskim rozmawia Agnieszka Dziarmaga

TER
Bp Jan Piotrowski

Agnieszka Dziarmaga: – Co oznacza adwentowe wezwanie: „Czuwajcie, ażeby przyjście Pana nie zastało was nieprzygotowanymi”?

Bp Jan Piotrowski: – Zawsze adwentowy czas i rozważania dotyczące Adwentu nawiązują do nadziei, do czuwania i przede wszystkim odsyłają nas do biblijnej rzeczywistości, do tego czasu, kiedy realizowały się obietnice, jakie Bóg składał Abrahamowi i jego potomstwu, co dopełniło się przez działalność prorocką, a szczególnie misję i zapowiedzi Jana Chrzciciela.
To on, ten niezwykły prorok z Pustyni Judzkiej wskazał na Jezusa, jako Syna Bożego i Zbawiciela, jako Tego, który zgładzi grzechy świata. Czas historyczny Adwentu to czas długi, ostatecznie nie wiemy, jak długi – Biblia ukazuje pewien obraz rzeczywistości, ale nie mierzy tego wyłącznie czasem chronologicznym. Mierzy go raczej czasem wielu wydarzeń, spotkań, doświadczeń z dziejów Narodu Wybranego. Dostrzegamy szczególnie wybitną postać proroka Izajasza – to prorok adwentowej nadziei. Myślę, że wczytanie się w Księgę Proroka Izajasza pomoże nam zrozumieć, co Bóg chce nam w tym czasie powiedzieć. Pan Bóg, jako dobry wychowawca, nie zasypuje nas informacjami, ale w tym czasie oczekiwania dozuje je dla nas, aby człowiek nie tylko mógł je przyjąć, zasymilować, ale uczynić je również źródłem natchnień do lepszego życia. W czasie historii było zawsze wołanie o przemianę, o nawrócenie – ma to związek z przykrymi doświadczeniami Narodu Wybranego, jego odstępstwami i powrotami.
Czas liturgiczny Adwentu, jaki przeżywamy we wspólnocie Kościoła, związany jest z tą Bożą łaską, jaką Pan Bóg nam daje – ludziom ochrzczonym i wszystkim ludziom dobrej woli. Odkupieńcza miłość Jezusa Chrystusa nie wyklucza nikogo; tu każdy ma dostęp do źródła łaski, kto pragnie wewnętrznej przemiany, przebudowy. Adwent to stosowny czas do przypominania tej prawdy światu chrześcijańskiemu. Chrześcijanin nie jest człowiekiem doskonałym. My jako chrześcijanie nie mamy prawa rościć sobie wyższości nad kimkolwiek, ale mamy prawo do wielkiej nadziei. Człowiek nie jest doskonały, ale ma prawo do łaski i przebaczenia. Adwent przypomina, że jesteśmy na drodze do doskonałości.

– Adwent wieńczą święta Narodzenia Pańskiego, które niosą ze sobą ogromne dobro i miłość.

– Obrazem biblijnym dopełnienia czasu oczekiwania jest dzień Bożego Narodzenia. Chrystus jest tym, który ucieleśnia Bożą miłość, przychodzi na świat przez Maryję – w sposób ludzki, serdeczny, ciepły, jest oczekiwany jak dziecko w każdej rodzinie.
Rok liturgiczny niejako ukonkretnia to, co przeżywamy w wymiarze teologicznym, duchowym i osobiście oraz to, co dzieje się we wspólnotach. Adwent liturgiczny zamyka się w okresie czterech tygodni. Jest to czas wołania o nawrócenie, przemianę, potrzebę ćwiczeń duchowych. Na szczęście w każdej, mam nadzieję, parafii diecezji kieleckiej w okresie Adwentu są organizowane rekolekcje, jest czas spowiedzi, realizowane są dzieła miłosierdzia, jest wciąż u nas zdrowa jeszcze tradycja św. Mikołaja, podarunków, co dobrze świadczy o dostrzeganiu bliźnich i ich ludzkich potrzeb, niekoniecznie materialnych. To jest droga ku Bożemu Narodzeniu. Gdy siedzimy przy wigilijnym stole, konkretyzuje się ten czas, który wyraża piękne nauczanie w Ewangelii św. Jana, o głębokiej teologii i znaczeniu – ale tę prawdę trzeba odczytywać w pełni i do końca: – „[Słowo] Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli” (J 1, 11).
Są przecież pośród nas różne postawy – niezrozumienia, wyziębione serca, obojętność religijna, zranienia, trudne sytuacje zawodowe, rodzinne. Ja dziś tego nie oceniam, ale dostrzegam. Święta mają nam przypomnieć, że Bóg – Emmanuel jest z nami. Tam, gdzie jest obecność Boga, Wcielonego Słowa Jezusa Chrystusa, tam powinna być miłość, pojednanie, życzliwość. To jest pragnienie ludzkiego serca. W naturze ludzkiej, ufam, że w każdej, leży pragnienie pojednania, miłości, pokoju, choć człowiek nosi w sobie skazę grzechu pierworodnego, która nieraz prowadzi go na manowce.

– Tegoroczny Adwent podkreśla obecność Ducha Świętego.

– Kościół nowy rok liturgiczny, a więc i Adwent, rozpoczyna pod hasłem „Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym”, odsyłającym nas do Dziejów Apostolskich. Dzięki mocy Ducha Świętego rodzi się wspólnota Kościoła. Maryja i apostołowie czuwali, modlili się, byli razem na słuchaniu Słowa Bożego i łamaniu chleba. Ten wspólnotowy wymiar religijny powinien być przeżywany głęboko, mimo że święta niosą tak wiele tradycji i obyczajów, które dają nam też estetyczną satysfakcję. Nastrój świąt i wspólne go budowanie też ma swoje znaczenie – tworzy się klimat autentycznej radości, moment bycia w ciszy domu, wspólnej modlitwy – nawet niewielkiej. Jest to czas na przebywanie razem. Wytwarza się nastrój autentycznej radości, bo w tym zabieganiu wiele osób nie ma czasu, aby cieszyć się codziennością, czy tym, co mają. Potrzebny jest ten moment w ciszy domu… Mimo opinii sceptyków, wymiar wspólnej modlitwy łączy najpiękniej, bowiem pojawia się tak wiele dobra, dzięki czemu łatwiej się pojednać, przebaczyć. Jako chrześcijanie mamy piękne pole doświadczeń religijnych, które szczególnie nas humanizują – jawi się drugiemu taki prawdziwy człowiek, dobry, szczery, wrażliwy, odzyskujemy wzajemne zaufanie, umacniamy je, pozbywamy się podejrzeń, jest więcej nadziei. Bowiem Adwent to przyjście, to czas nadziei.

– Adwent to czas oczekiwania. Jak rozumieć to pojęcie, skoro de facto Jezus Chrystus jest z nami cały czas? Co oznacza czekanie na kogoś, kto przecież jest obecny?

– Adwent historyczny jest wydarzeniem dopełnionym przez przyjście Pana Jezusa, przez Jego dzieło odkupienia. Dla nas chrześcijan liturgia jest wielką księgą historii odkupienia, gdzie chcemy przeżyć na nowo to dobro w życiu sakramentalnym, religijnym. Adwent jest bramą, która otwiera czas naszego religijnego wysiłku i troski o siebie. Oczywiście wielka obietnica została spełniona, ale rodzi się pytanie, czy Chrystus jest w naszym – moim sercu? To jest ważne adwentowe pytanie. Jeśli Go nie ma, to co zrobić, aby z Nim żyć, otworzyć się na Niego? Jak odpowiedzieć na propozycje ewangeliczne i jak wejść na drogę Ośmiu Błogosławieństw i odnowić w sobie umiłowanie Dziesięciorga Przykazań, a szczególnie przykazania miłości bliźniego?

– W Adwencie Kościół wzywa nas także do nawrócenia. Na czym to nawrócenie ma polegać?

– Adwent w sposób szczególny odnosi się do wewnętrznej przemiany, nie tyle pokutnej, skierowanej ku pokutnemu „posypywaniu głowy popiołem”, jak ma to miejsce w Wielkim Poście, ile ku subtelnemu zrobieniu Panu Bogu miejsca w naszym sercu. Bibliści określają ten stan pięknym słowem „metanoia”, czyli przemiana. Wielki Post ma charakter bardziej surowy, z wezwaniem do czynienia pokuty. W Adwencie jest czas przede wszystkim na autentyczną radość, wynikającą ze stanu nawrócenia. Chodzi nie tyle o umartwienie się, ile otwieranie z radością serca dla Pana Boga, który żyje w Słowie Bożym, bliźnich, Eucharystii. Gdy odkryjemy Adwent jako czas dla siebie, jeśli go autentycznie przeżywamy, gdy myślimy o sobie, o potrzebie wewnętrznej przemiany, to znajdziemy ku temu różne środki: Eucharystię adwentową zwaną roratami, modlitwę osobistą i wspólnotową, a także mądrze zagospodarowany czas w przygotowaniu i przeżywaniu świąt Bożego Narodzenia. Trzeba zaleźć ten cenny czas na pobycie razem, na spotkania w gronie najbliższych, bez pośpiechu, który nam zwykle towarzyszy. „Bo gdzie dwaj lub trzej gromadzą się w moje imię, tam jestem pośród nich” (Mt 18, 15-20).

– Niektórzy narzekają na powtarzalność, a co za tym idzie – pewną monotonię w propozycji Kościoła odnoście przeżywania roku liturgicznego, a więc i Adwentu. Zachęca Ksiądz Biskup do „odkrywania Adwentu jako czasu dla siebie”. Czy Ksiądz Biskup właśnie tak, osobiście, przeżywa każdy Adwent?

– Myślę, że wciąż odkrywam piękno adwentowego czasu i wciąż dojrzewam do tego, co Jezus Chrystus do nas mówi w kontekście tego, jak Adwent jest w kolejnych latach przeżywany w Kościele. Jeśli w Adwencie myślimy o sobie, o potrzebie przemiany i duchowego wzrostu – to odnajdziemy sens powtarzalności Adwentu. I znajdziemy ku temu różne środki.
Myślę, że inaczej doświadczałem tego czasu jako młody człowiek, podczas studiów we Francji, czy podczas posługi misyjnej w Afryce i Ameryce Południowej. Był to na pewno czas radości i satysfakcji, także dzięki posłudze kapłańskiej, gdy spowiadałem, przygotowywałem kazania, głosiłem Słowo Boże w innych warunkach niż te, które znamy na co dzień.
Adwent to dla mnie zawsze czas niezwykły. Czas łaski, gdy Pan Bóg przypomina, że mnie kocha, bo posyła do mnie swego Syna – Jezusa Chrystusa, znak Bożego zmiłowania nad światem, ikonę Bożego Miłosierdzia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Oświadczenie Kancelarii Prezydenta RP

2018-02-17 12:07

prezydent.pl

Kancelaria Prezydenta RP wyraża głębokie rozczarowanie wynikiem rozmów miedzy wicepremierami Ukrainy i Polski.

prezydent.pl

Brak decyzji strony ukraińskiej w fundamentalnej kwestii, jaką jest zniesienie zakazu polskich ekshumacji na terytorium Ukrainy oznacza poważny regres zaufania i nie realizuje ustalonego przez Prezydentów obu krajów mandatu do rozmów, co znacząco obciąża wzajemne relacje.

Liczymy, że w najbliższym czasie dojdzie do zniesienia tego zakazu w duchu wypełnienia podjętych zobowiązań.

Szef Gabinetu Prezydenta RP Krzysztof Szczerski

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Ks. Mendonҫa: Pragnienie Jezusa musi być bardziej obecne w pulsującym sercu Kościoła

2018-02-18 09:26

RV, st, kg (KAI) / Watykan

Najpilniejszym wyzwaniem współczesnego Kościoła jest, aby zawsze od Chrystusa rozpoczynał i na Chrystusie kończył. On jest siłą, centrum. Kiedy o tym zapominamy, wpadamy w pustkę. Zapominamy o naszym pragnieniu. Pragnienie Jezusa musi być bardziej obecne w pulsującym sercu Kościoła – stwierdził ks. José Tolentino de Mendonça. Ten portugalski kapłan i wicerektor Uniwersytetu Katolickiego w Lizbonie został poproszony o wygłoszenie rekolekcji dla Papieża i Kurii rzymskiej, które w niedzielę 18 lutego br. rozpoczną się w domu rekolekcyjnym paulistów w Aricci pod Rzymem i potrwają do 23 bm.

Graziako

W wywiadzie dla Radia Watykańskiego odpowiedział on na pytanie, dlaczego głównym punktem swoich rozważań uczynił pragnienie. Temat rekolekcji brzmi bowiem: „Pochwała i pragnienie”.

„Cóż mamy innego oprócz pragnienia? To jest podstawowe pytanie. Jesteśmy stworzeniami, które pragną. Nie mamy tylko potrzeb, chcemy się wznieść ponad nie. Z pragnienia rodzi się tęsknota. Musimy wsłuchiwać się w głęboki głos pragnienia ludzkiego, które jest śladem obecności Boga w naszym sercu. Mamy pragnienie, które jest podobne do tego, jakie miał Jezus na krzyżu. Jezus nie prosił o nic, nie mówił: «jest mi źle, nie wyrządzajcie mi tyle cierpienia», powiedział tylko: «pragnę». W tym słowie zawiera się wszystko, co dotyczy Jego ludzkiego oblicza. W pragnieniu mamy możliwość odnalezienia człowieczeństwa takiego, jakim widzi je Bóg” – mówił ks. Mendonҫa.

Portugalski kapłan dodał także, że pragnienie jest formą poznania. Przytoczył słowa amerykańskiej poetki Emily Dickinson, która mówiła, że pragnienie uczy nas drogi wody, a te słowa – zaznaczył, bardzo go przekonują. Przyznał, że w swoich rozważaniach będzie odwoływał się również do innych poetów i pisarzy. Wymienił m.in. Clarice Lispector, Antoine de Saint-Exypéryego, czy włoskiego poetę Tonino Guerrę.

Tegoroczny rekolekcjonista papieski zdradził także, iż w medytacji wprowadzającej skupi się m.in. na temacie zadziwienia. Wybrał to zagadnienie, gdyż, jego zdaniem, współczesny świat nie słucha słowa Bożego, szczególnie tego, co Pan powiedział Abrahamowi. Wyjdź stąd, opuść to miejsce, nie patrz więcej na swoje buty, ale patrz na gwiazdy, daleko. „A to właśnie jest zadziwieniem: iść przekraczając samych siebie. Ono wprowadza w tajemniczą obecność Boga” - zaznaczył ks. Mendonça.

Portugalski kapłan wskazał także na temat peryferii. Stwierdził, że poruszył go w dwóch ujęciach: z jednej strony sam Chrystus był na peryferiach, w swoich czasach nie był znaną osobistością. A z drugiej dzisiejsi chrześcijanie to w większości obywatele peryferii. Oblicze chrześcijaństwa nie jest już czymś głównym, centralnym, zachodnim. Jego obliczem są peryferie – uważa ks. Mendonҫa.

Ks. José Tolentino de Mendonça urodził się 15 grudnia 1965 roku w Machico na Maderze. W 1982 roku podjął studia teologiczno-filozoficzne i w 1990 roku przyjął święcenia kapłańskie. Ukończył biblijne studia specjalistyczne w Rzymie. Po powrocie do ojczyzny podjął pracę na Uniwersytecie Katolickim w Lizbonie. Jest uznanym poetą. Od 2011 jest konsultorem Papieskiej Rady ds. Kultury.

W okresie papieskich rekolekcji są jak zwykle zawieszone wszelkie audiencje, w tym środowa audiencja ogólna 21 lutego.

Tradycję rekolekcji w Watykanie wprowadził w 1929 roku Pius XI, z tym że do czasu Pawła VI odbywały się one w pierwszym tygodniu Adwentu, a nie Wielkiego Postu. Papież Montini zaczął też jako pierwszy zapraszać do głoszenia nauk hierarchów i teologów spoza Kurii Rzymskiej, a nawet spoza Włoch. Na przykład w 1976 (5-12 marca) zadanie to powierzył metropolicie krakowskiemu kard. Karolowi Wojtyle, który później jako papież Jan Paweł II bardzo rozszerzył tę praktykę.

W 1979 rekolekcjonistą był włoski franciszkanin o. Faustino Ossanna, ale od następnego roku Ojciec Święty zapraszał już kardynałów, biskupów, księży i zakonników z całego świata.

Byli to kolejno (stopnie w hierarchii i funkcje, jakie pełnili w owym czasie, bez ewentualnych późniejszych zmian):

24 II-1 III 1980 - abp Lucas Moreira Neves OP (Brazylijczyk), sekretarz Kongregacji Biskupów,

8-14 III 1981 - bp Jerzy Ablewicz z Tarnowa (Polak),

28 II-5 III 1982 - o. Stanislas Lyonnet SI (Francuz), prof. Uniwersytetu Gregoriańskiego,

20-26 II 1983 - kard. Joseph Ratzinger, prefekt Kongregacji Nauki Wiary

11-17 III 1984 - kard. Alexandre do Nascimento (Angolańczyk), arcybiskup Lubango,

24 II-2 III 1985 - abp Achille Glorieux (Francuz), nuncjusz apostolski,

16-22 II 1986 - o. Egidio Viganò SDB (Włoch), rektor najwyższy (generał) salezjanów,

8-14 III 1987 - o. Peter-Hans Kolvenbach SI (Holender), generał jezuitów,

21-27 II 1988 - abp James Aloysius Hickey (USA), arcybiskup Waszyngtonu

12-18 II 1989 - kard. Giacomo Biffi (Włoch), arcybiskup Bolonii,

4-10 III 1990 - o. George Marie Martin Cottier OP (Szwajcar), teolog Domu Papieskiego,

17-23 II 1991 - abp Ersilio Tonini (Włoch), emerytowany arcybiskup Rawenny,

8-14 III 1992 - kard. Ugo Poletti (Włoch), archiprezbiter bazyliki patriarszej św. Matki Boskiej Większej w Rzymie,

28 II-5 III 1993 - bp Jorge Arturo A. Medina Estévez (Chilijczyk), biskup Rancagua (Chile),

20-26 II 1994 - kard. Giovanni Saldarini (Włoch), arcybiskup Turynu,

5-11 III 1995 - o. Tomáš Špidlík SI (Czech), z Papieskiego Instytutu Wschodniego,

25 II-2 III 1996 - abp Christoph Schönborn OP (Austriak), arcybiskup Wiednia,

16-22 II 1997 - kard. Roger Etchegaray (Francuz), przewodniczący Papieskiej Rady "Iustitia et Pax" i Głównego Komitetu Wielkiego Jubileuszu Roku 2000,

1-7 III 1998 - kard. Ján Chryzostom Korec SI (Słowak), biskup Nitry,

21-27 II 1999 - bp André-Mutien Léonard (Belg), biskup Namur,

12-18 III 2000 - kard. François Xavier Nguyễn Văn Thuận (Wietnamczyk), przew. Papieskiej Rady "Iustitia et Pax",

4-10 III 2001 – kard. Francis Eugene George OMI (Amerykanin), arcybiskup Chicago,

17-23 II 2002 – kard. Cláudio Hummes (Brazylijczyk), arcybiskup São Paulo,

9-15 III 2003 – abp Angelo Comastri (Włoch), prałat sanktuarium maryjnego w Loreto,

29 II-6 III 2004 – prał. Bruno Forte (Włoch), członek Międzynarodowej Komisji Teologicznej,

13-19 II 2005 – bp Renato Corti (Włoch), biskup Novary.

Od 2006 rekolekcjonistów z zewnątrz zapraszał Benedykt XVI. Byli nimi:

5-11 III 2006 – kard. Marco Cè (Włoch), em. patriarcha Wenecji

25 II-3 III 2007 – kard. Giacomo Biffi (Włoch), em. abp Bolonii

10-16 II 2008 – kard. Albert Vanhoye SI (Francuz), em. sekr. Papieskiej Komisji Biblijnej

1-7 III 2009 – kard. Francis Arinze (Nigeryjczyk), em. prefekt Kongregacji Biskupów

21-27 II 2010 – ks. Enrico dal Covolo SDB (Włoch), członek m.in. Papieskiej Komisji Archeologii Sakralnej,

13-19 III 2011 – o. François-Marie Léthel OCD (Francuz), prof. Papieskiego Wydziału Teologicznego «Teresianum» w Rzymie

26 II-3 III 2012 – kard. Laurent Monsengwo Pasinya (Kongijczyk), abp Kinszasy

17-23 II 2013 – kard. Gianfranco Ravasi (Włoch), przewodniczący Papieskiej Rady Kultury

Od 2014 rekolekcjonistów zaprasza Franciszek.

9-14 III 2014 (w Casa Divin Maestro w Ariccia) – ks. Angelo De Donatis, proboszcz rzymskiej parafii św. Marka Ewangelisty [al Campidoglio]

22-27 II 2015 (Ariccia) – o. Bruno Secondin OCD (Włochy), temat „Słudzy i prorocy Boga żywego”

6-12 III 2016 (Ariccia) - o. Ermes Maria Ronchi OSM (Włochy)

5-10 III 2017 (Ariccia) – o. Giulio Michelini OFM (Włochy)

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem