Reklama

Owoce Światowych Dni Młodzieży?

2017-08-24 10:12

Maciej Kaczor
Edycja warszawska 35/2017, str. 6-7

Rachele Ottaviani

Dzięki Dniom w Diecezjach nawiązały się nowe przyjaźnie, wymieniono się doświadczeniami wiary i kultury, młodzi bawili się razem w Warszawie i Krakowie, a teraz z nostalgią wspominają polską gościnność

Gdy rozmawiam z pielgrzymami, którzy brali udział w zeszłorocznym święcie, widać wyraźnie, że Duch Święty wciąż pomaga roznosić radość ze Spotkania na cały świat. Doświadczenie żywego Kościoła w Polsce pozostawiło w naszych gościach niezatarty ślad i nadal procentuje. Można mnożyć przykłady tego, jak nasi goście angażują się teraz w swoich parafiach.

– To wydarzenie na pewno zmieniło nasze życie – odpowiadają bez wahania pielgrzymi, którzy uczestniczyli w zeszłorocznych Światowych Dniach Młodzieży w Krakowie oraz w Dniach w Diecezjach. Bez względu na kraj pochodzenia, młodzi na całym świecie starają się wypełniać prośbę papieża Franciszka, żeby żyć tak, aby zostawić po sobie ślad. I zostawiają – przyjmując pielgrzymów, komponując pieśni uwielbienia, organizując wspólne modlitwy, czy nawet wielkie przedsięwzięcia, jak Mini Światowe Dni Młodzieży w swoich ojczyznach i szykują się już na spotkanie w Panamie.

Młody Polak patriota

Wiele osób przyznaje, że podczas wizyty w Polsce doszli do optymistycznego spostrzeżenia, że nas, młodych katolików, jest ogromna liczba, o czym rzadko słyszy się we współczesnych mediach. – Bardzo często rozmawiam o moim doświadczeniu ze ŚDM w Polsce i głównie mówię o ludziach, bo poznałam mnóstwo osób z różnych krajów i kultur, które były tam z tego samego powodu co ja: żeby modlić się razem – tłumaczy Rachele Ottaviani, włoska studentka działająca w Zespole Duchowym im. Jana Pawła II, która była gościem również Dni w Diecezjach. – Wspólna modlitwa była dla mnie najpiękniejszym i najważniejszym wydarzeniem. Na własnej skórze poczułam wartość ludzkiej gościnności – dodaje Włoszka.

Reklama

Rachele jest również przykładem na kolejny sukces Dni Młodzieży, który rozniósł się na cały świat. To wartość zapoznania młodych z polską tradycją, kulturą, gościnnością, a także skomplikowaną historią, w której ważną rolę odgrywała także wiara i postacie polskich świętych. – Najbardziej uwiodła mnie siła polskiego ducha. To piękne, że młodzi ludzie tak bardzo podkreślają swoją miłość do ojczyzny, do swojej trudnej historii… Bardzo interesujące wydało mi się to, że Polacy mocniej czują przynależność do swojego narodu, niż młodzi we Włoszech – zdradza studentka.

Czas „rewanżu”

Przyjaźnie nawiązane rok temu dają okazję również polskim wolontariuszom i osobom goszczącym pielgrzymów w swoich parafiach na składanie rewizyt i poznanie rodzinnych stron swoich zeszłorocznych gości. – Przyjąłem u siebie dwie Włoszki: Cristinę i Valentinę. Nawiązaliśmy świetną relację i chcieliśmy kontynuować tę przyjaźń – tłumaczy Szymon Rosiński, uczeń technikum, który rok temu pomagał przy organizacji Dni w Diecezjach. – Bardzo chciałem zobaczyć się z nimi jeszcze raz, więc gdy tylko nadarzyła się okazja postanowiłem pojechać do Włoch na wyjazd zorganizowany przez Siostry Apostolinki. Nasze „CampoScuola”, bo tak nazywał się ten wyjazd, nie było rekolekcjami czy pielgrzymką, a już na pewno nie wakacjami. Było to spotkanie z żywym Bogiem. Ten czas był bardzo intensywny, ale równie owocny. Najciekawsze było dla mnie to, że nasi włoscy rówieśnicy trochę się od nas nauczyli, np.: tak jak my zaczęli klękać przed Tabernakulum w kościele czy podczas Liturgii w czasie przeistoczenia – relacjonuje Szymon.

Włosi goszczący w Warszawie oraz w diecezji łowickiej ciągle utrzymują przyjacielskie więzi z Polakami. – Część moich znajomych postanowiła przyjechać do Włoch, aby wzmocnić nasze relacje i uważam, że to cudowne! Wspaniale było gościć ich, tak jak oni ugościli nas i cieszę się, że mieliśmy okazję do „rewanżu” – opowiada Rachele Ottaviani, która podczas przyjmowania polskich pielgrzymów uczestniczyła w spotkaniach modlitewnych, nocnych czuwaniach, czy zawodach sportowych. – Mam nadzieję, że pomoże to młodym zrozumieć, że różnice między nami nie są problemem, ale wspaniałą wartością! W obecnych czasach terroryzmu i przemocy ważne jest dać światu sygnał braterstwa i chrześcijańskiej wspólnoty. Dzięki ŚDM w Polsce, a także rewizyty w mojej parafii, zaczęłam odczuwać w drugiej osobie obecność Boga. Jest to dla mnie pojęcie dosyć trudne do wytłumaczenia nawet w moim ojczystym języku włoskim, ale naprawdę czuję Boga, kiedy rozmawiam z tymi ludźmi i nie widzę żadnych różnic, ponieważ wszyscy jesteśmy dziećmi jedynego Ojca.

My już mamy plany na Sylwestra

Rewizyty to także okazja do poznania problemów trapiących miejscową ludność, a nawet możliwość pomocy. Maciek Miklaszewski, zeszłoroczny wolontariusz podczas Dni w Diecezjach w lipcu wziął udział w wyjeździe do Włoch, który początkowo miał być wyjazdem wolontariackim. Nie udało się go zorganizować, bo chętnych było... zbyt wielu. –Za dużo nas było do pomocy. Nie byliby w stanie nas podzielić na grupy, żeby każdy mógł gdzieś pomagać – wyjaśnia Maciek. – Zaplanowano więc wyjazd formacyjny, podobny do tego, na jaki oni przyjechali do nas na ŚDM.

W trakcie wyjazdu prowadzono codzienne rozważania Pisma Świętego w łączonych międzynarodowych grupach, a także organizowano wycieczki do okolicznych miast z poznaniem historii ich świętych. – Byliśmy także w Nursji, miejscu zeszłorocznego trzęsienia ziemi. Widzieliśmy zawalone budynki, robi to duże wrażenie. Mówili nam: „Tutaj jest zawalona katedra”. W ogóle miasto umiera, przywitały nas puste uliczki. Proponowano nam nawet, żebyśmy kupili jakąś drobną pamiątkę, żeby pomóc tym ludziom, bo wcześniej to było miasteczko turystyczne – relacjonuje Maciek.

Takich przykładów, jak ważne stają się więzi zapoczątkowane na ŚDM, jest znacznie więcej. – Mój kolega gościł pielgrzymów i już trzy razy był we Włoszech. Przyjmował diakona, teraz już księdza i ten diakon zafundował mu wizytę w Italii i pobyt u jego rodziny podczas jego święceń – mówi Miklaszewski.

Z uśmiechem wspomina także pożegnanie, jakie zgotowali im Włosi. – Nie chcieli się z nami żegnać. Podczas Mszy św. kończącej wyjazd porozstawiali łańcuchy przed wyjściem z kościoła i napisali „No exit”. – Zapowiedzieli się, że przyjeżdżają do nas już na Sylwestra – dodaje Maciek. – Nawet nie było z naszej strony oficjalnego zaproszenia. Po prostu powiedzieli: „My przyjeżdżamy na Sylwestra, a wy moglibyście przyjechać za rok” – śmieje się wolontariusz.

Polaków wspominają w Afryce

Więź z nowymi znajomymi z całego świata utrzymuje również Justin Nanak z RPA. – Mam kontakt z pielgrzymami z Australii, Szwecji, Argentyny, Ukrainy i Polski. W lipcu na trzy tygodnie przyjechał do nas jeden z Polaków. To było wspaniałe, że mogliśmy mu pokazać nasz kraj – mówi Justin Nanak, 31-letni wokalista i przedsiębiorca muzyczny z Republiki Południowej Afryki.

Dzięki świadectwu, które dawał o wydarzeniach w Polsce mogli usłyszeć jego znajomi z dalekiego krańca południowej Afryki. – Szczerze mówiąc, nie mogłem przestać rozmawiać o tym doświadczeniu z moimi przyjaciółmi i rodziną. Po pierwsze, Polska jest niesamowita i pełna miłości – wspomina Justin, który obecnie jest w komitecie organizującym Mini Światowe Dni Młodzieży w Durbanie, w RPA.

Mini WYD to wydarzenie organizowane przez Południowoafrykańską Konferencję Biskupów (SACBC). Naśladuje „prawdziwe” ŚDM, tylko na mniejszą skalę, dla ludzi z południowej Afryki. Tegoroczne Mini WYD odbędą się w rodzinnym mieście Justina, który jest również współkompozytorem głównej pieśni tego święta. – Oficjalna pieść została napisana przeze mnie i ThandekęDube-Ndhlovu i mamy nadzieję, że wyjdzie poza Afrykę i dotrze do wielu osób na świecie. To pieśń uwielbiająco-dziękczynna za to, co Bóg dla nas uczynił – opisuje przepiękny utwór „The Mighty One”, dostępny na oficjalnym profilu Mini WYD Durban na YouTube. – Dla mnie, jako artysty, przygotowywanie tego wydarzenia jest jak podróż z wyznaczonym celu. Uważam, że Mini WYD ma potencjał zmienić życie wielu młodych i zaprosić ich do intymnej relacji z Jezusem, jak zrobiły to ŚDM w Krakowie ze mną – opowiada wokalista.

Spotkają się w Panamie

Ciągle powtarzającą się kwestią w relacjach młodych ludzi jest to, że ŚDM mają ogromny wpływ na pogłębianie i kształtowanie wiary, a także odnajdywanie żywego Chrystusa w innych ludziach. – Uważam, że doświadczenia w Polsce i teraz w RPA ogromnie wpłynęły na moją wiarę – przyznaje Justin. – Nauczyły mnie, że jeśli jesteśmy zdyscyplinowani i posłuszni na Boże wezwania w swoim życiu, to wiele dobra może się narodzić w naszym życiu.

Jeśli ktokolwiek z was jeszcze waha się, czy na serio brać pod uwagę wyjazd na następne ŚDM w Panamie, Justin ma tylko jedną wskazówkę: – Poleciłbym każdemu uczestnictwo w ŚDM przynajmniej raz w życiu. Rzeczą, której się nauczyłem jest to, że pielgrzym musi być przygotowany na wszystko. Świętowanie wiary z tak ogromną rzeszą młodych ludzi z całego świata jest bezcenne i naprawdę pomaga wznieść wiarę na wyższy poziom. Wystarczy skupić się na pogłębianiu relacji z Bogiem, a On na pewno was nie zawiedzie – radzi Afrykańczyk. – Tak więc do zobaczenia w Panamie!

Tagi:
ŚDM w Krakowie ŚDM

Reklama

Przystanek między Panamą a Lizboną

2019-04-15 07:15

Jolanta Kobojek

Światowe Dni Młodzieży z zasady odbywają się co 2-3 lata pod przewodnictwem papieża. Mają one wówczas charakter międzynarodowy. Jednak każdego roku, w Niedzielę Palmową młodzież całego świata spotyka się w swoich diecezjach. Nie inaczej jest w Częstochowie.

Bożena Sztajner/Niedziela

W niedzielę, 14 kwietnia kilkaset osób z całej archidiecezji przybyło do Wyższego Seminarium Duchownego, by wraz z abp Wacławem Depo uczestniczyć w spotkaniu młodych. W programie znalazło się świadectwo i koncert ewangelizacyjny, procesja z palmami na Jasną Górę i Eucharystia sprawowana przez metropolitę częstochowskiego.

W homilii abp Depo nawiązał do słów pomysłodawcy ŚDM - Jana Pawła II, że nie na życia na próbę. „I dlatego Kościół nie zgodzi się na próbną i wolną miłość ludzi młodych. Dlatego Kościół nie zgodzi się na to, żeby człowiek uwierzył w jakąś inkarnację, powtórne wcielenia. Bo nie ma i miłości na próbę, tak jak nie ma śmierci na próbę. I właśnie dlatego wybierajcie Chrystusa, który jest Drogą, Prawdą i Życiem każdego z nas” – zachęcał metropolita.

Eucharystia na Jasnej Górze stanowiła zakończenie spotkania z młodymi. Do Sanktuarium przeszli oni w procesji z gałązkami palmowymi wraz z abp Wacławem Depo z Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Częstochowskiej. Wcześniej, uczestniczyli w koncercie w wykonaniu rapera TAU, czyli Piotra Kowalczyka. „Doświadczyłem żywego Boga w swoim życiu, który mi obiecał, że jak umrę, to wstanę i będę żył wiecznie. Takiej oferty nie odrzucę i chcę się nią dzielić z innymi, dlatego chętnie uczestniczę w takich spotkaniach” – tłumaczył w rozmowie z „Niedzielą” znany raper.

Ks. Adam Polak, duszpasterz młodzieży archidiecezji częstochowskiej, a zarazem sekretarz wydziału duszpasterskiego Kurii Metropolitalnej w Częstochowie zdradził, że przygotowania do obchodów Niedzieli Palmowej trwają dość długo. Wiążą się one przede wszystkim ze znalezieniem odpowiedniego gościa i zaproponowaniem ciekawej formy spotkania, gdyż, zdaniem ks. Polaka „Ewangelizacja musi przemawiać językiem człowieka, do którego jest kierowana Ewangelia. Jak nie przemawia, to trafia w pustą przestrzeń i nie dociera się do ludzi, na których nam zależy”. Kapłan dodaje także, że takie spotkania są ściślej mówiąc bardzie preewangelizacją, czyli takim pierwszym zaszczepieniem i jak to wyraził „mam nadzieję, że będą chcieli iść dalej”.

Ewa Puchała z Archidiecezjalnego Biura Światowych Dni Młodzieży Archidiecezji Częstochowskiej zwróciła uwagę, że pomimo faktu, iż młodzi widzieli się pierwszy raz w życiu i znali się dopiero od kilkunastu minut, to klimat ŚDM-u udzielił się wszystkim bardzo szybko. „Na początku wszyscy siedzieli w fotelach, ale jak rozpoczął się koncert, to wyszli do przodu i już nie trzymali się swoich grupek, z którymi przyjechali, ale stworzyli jedną, dużą wspólnotę” – powiedziała Ewa. Marta z Blachowni wspominając także ŚDM w Krakowie w 2016 r. dodaje, że jest coś szczególnego w tego rodzaju spotkaniach, że zupełnie obcy ludzie stają się sobie bardzo bliscy. „To było totalne szaleństwo – jakieś zamieszanie z pociągami, długie nocne śpiewy w grupach międzynarodowych, spanie pod gołym niebem, ale przez to dało się czuć, że wszyscy jesteśmy jedno w Chrystusie bez względu na to, skąd pochodzimy” – wyjaśniła Marta.

Światowe Dni Młodzieży powstały z inicjatywy Jana Pawła II. Swoją genezę mają w rzymskich spotkaniach młodych z 1984 i 1985 r. W Liście Apostolskim “Parati semper” do młodych chłopców i dziewcząt świata datowanym na 31 marca 1985 r. papież zapowiedział, że odtąd co roku w Niedzielę Palmową Kościół katolicki obchodzić będzie Światowy Dzień Młodzieży. Przy czym w jednym roku obchody mają mieć charakter scentralizowany – w Rzymie, później także w innych miastach i krajach, a w następnym będą obchodzone lokalnie – na szczeblu diecezji, dekanatów i parafii. Jan Paweł II zdradził, że wybór tej daty związany był z wspomnienie rzymskiej procesji z 1979 r., kiedy to tysiące młodych ludzi, idących w procesji z dużymi palmami w dłoniach, dawało świadectwo wyznawanej wiary. Z czasem okazało się, że organizacja ŚDM na poziomie międzynarodowym nie zawsze jest możliwa w niedzielę poprzedzającą Święta Wielkanocne. Stąd terminy te są ruchome i ustalane na bieżąco.

Polska była dotychczas dwukrotnym gospodarzem ŚDM: w 1991 r. w Częstochowie oraz w roku 2016 w Krakowie. Najbliższe spotkanie młodych pod przewodnictwem papieża odbędzie się natomiast w 2022 r. w Lizbonie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kiedy obowiązuje post?

Ks. Ryszard Kamiński
Edycja płocka 9/2003

Bożena Sztajner

Moi rodzice opowiadali mi, że kiedyś w okresie Wielkiego Postu wypalano nawet garnki, żeby nie została w nich ani odrobina tłuszczu. Dziś praktyka postu w Kościele jakby złagodniała. Przykazanie kościelne mówi o czasach pokuty, ale pozostaje problem, jak rozumieć te "czasy pokuty". Czy 19 marca, w czasie Wielkiego Postu, można zawrzeć sakrament małżeństwa z weselem? Czy w piątek można iść na dyskotekę? Czy w Adwencie można się bawić? Czy post nadal obowiązuje w Kościele?

Czwarte przykazanie kościelne, które dotyczy tych spraw, brzmi: "Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach". Wydaje się, że najważniejszym wyrażeniem w tak sformułowanym przykazaniu jest słowo "pokuta". Katechizm Kościoła Katolickiego precyzuje, że chodzi tutaj o pokutę wewnętrzną, która polega na nawróceniu serca, przemianie postaw, radykalnej zmianie całego życia na lepsze. To jest podstawowa, prawdziwa wartość pokuty, jej sedno. Takiej pokuty oczekuje od chrześcijanina Pan Bóg i Kościół. Chrześcijanie są zobowiązani do jej praktykowania cały czas. Ponieważ jednak różnie z tym bywa w ciągu kolejnych dni i miesięcy, Kościół ustanowił dni i okresy pokuty, gdy koniecznie należy praktykować czyny pokutne, które wspomagają nawrócenie serca.
Jakie są te czyny pokutne? Wykładnia do omawianego przykazania podana przez Sekretarza Generalnego Episkopatu Polski wylicza: "modlitwa, uczynki pobożności i miłości, umartwienie przez wierniejsze pełnienie obowiązków, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post". Czas zaś pokuty, określony przez czwarte przykazanie, to poszczególne piątki całego roku i Wielki Post. We wszystkie piątki całego roku oraz w Środę Popielcową i Wigilię Bożego Narodzenia (o ile nie przypada wtedy IV niedziela Adwentu), obowiązuje chrześcijanina powstrzymanie się od spożywania pokarmów mięsnych, gdy ukończył on 14 rok życia. Zaleca się jednak, aby także młodsze osoby wprowadzać do tej praktyki, nie czekając aż osiągną one 14 lat. Warto jeszcze dodać, że według Konstytucji Apostolskiej Paenitemini zakaz spożywania pokarmów mięsnych nie oznacza zakazu spożywania nabiału i jaj oraz przyprawiania potraw tłuszczami zwierzęcymi.
Prymas Polski (to także ważne) udzielił dyspensy od obowiązku powstrzymania się od potraw mięsnych w piątki wszystkim, którzy stołują się w zakładach zbiorowego żywienia, gdzie nie są przestrzegane przepisy postne, a także takim osobom, które nie mają możności wyboru potraw, a muszą spożywać to, co jest dostępne do spożycia. Dyspensa ta nie dotyczy jednak Wielkiego Piątku, Środy Popielcowej i Wigilii Bożego Narodzenia. Zatem w te trzy dni obowiązuje w każdych okolicznościach powstrzymanie się od spożywania potraw przyrządzonych z mięsa.
Po wyjaśnieniu wymagań IV przykazania kościelnego w odniesieniu do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych, zwróćmy uwagę na "nakazane posty" w tym przykazaniu. Post może być jakościowy i ilościowy. Ten pierwszy dotyczy niespożywania określonych pokarmów, np. mięsa. Ilościowy zaś polega, według wyżej wspomnianej Konstytucji Apostolskiej, na spożyciu jednego posiłku dziennie do syta i dopuszcza możliwość przyjęcia "trochę pokarmu rano i wieczorem". Taki post obowiązuje wszystkich wiernych między 18 a 60 rokiem życia w Środę Popielcową i w Wielki Piątek. Należy tutaj powtórzyć wcześniej napisane słowa, że ci, którzy nie mają 18 lat, właściwie od dzieciństwa powinni być wychowywani do spełniania tej praktyki. Błędem byłoby stawianie tego wymagania dopiero od wieku pełnoletności. Racje wydają się oczywiste i nie ma potrzeby ich przywoływania w tym miejscu.
Gdy chrześcijanin podlega uzasadnionej niemożności zachowania wstrzemięźliwości w piątek, powinien podjąć inne formy pokuty (niektóre z nich zostały przytoczone wcześniej). Natomiast post ilościowy i jakościowy w dwa dni w roku: Wielki Piątek i Środę Popielcową, powinien być koniecznie zachowywany. Winien rozumieć to każdy chrześcijanin, nawet ten, który słabo praktykuje wiarę. Dyspensa Księdza Prymasa, o której wspomniałem wcześniej, nie dotyczy zachowania postu w te dwa dni roku. Ci zaś, którzy z niej korzystają, powinni pomodlić się w intencji Ojca Świętego, złożyć ofiarę do skarbonki z napisem "jałmużna postna", lub częściej spełniać uczynki miłosierdzia.
Jeszcze kilka słów o zabawach. Powstrzymywanie się od udziału w nich obowiązuje we wszystkie piątki roku i przez cały Wielki Post, łącznie z dniem św. Józefa (19 marca) - jeśli wtedy trwa jeszcze Wielki Post. Adwent nie został zaliczony do czasów pokuty, dobrze jednak byłoby w tym czasie powstrzymać się od udziału w zabawach, zachowując starą i dobrą polską tradycję - Adwent trwa bardzo krótko, a karnawał jest tak blisko. W Adwencie zaś - co staje się coraz powszechniejszą praktyką - jest wiele spotkań opłatkowych, które mają inny charakter. Warto je upowszechniać i pozostawać w radosnym, pełnym nadziei oczekiwaniu na przyjście Zbawiciela w tajemnicy Bożego Narodzenia.

Od marca 2014 r. obowiązuje nowa wersja IV przykazania kościelnego

Przeczytaj także: Nowa wersja IV przykazania kościelnego - powstrzymanie się od zabaw tylko w Wielkim Poście
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Franciszek: Szukajmy Jezusa we wszystkim i przede wszystkim!

2019-04-20 22:03

st, tom (KAI) / Watykan

Szukajmy Jezusa we wszystkim i przede wszystkim. Z Nim zmartwychwstaniemy - zachęcił Franciszek podczas liturgii Wigilii Paschalnej 20 kwietnia w bazylice św. Piotra. Papież zachęcił do powrotu do żywej miłości z Panem, gdyż w przeciwnym razie mamy wiarę muzealną, a nie wiarę paschalną.

Grzegorz Gałązka

W homilii Franciszek nawiązał do fragmentu Ewangelii mówiącym o kobietach, które przybywszy do grobu Jezusa natknęły się na duży kamień, który tarasował wejście do niego. "Droga tych kobiet jest również naszą drogą. Przypomina drogę zbawienia, którą przebyliśmy dziś wieczorem. Wydaje się w niej, że wszystko rozbija się o kamień: piękno stworzenia o dramat grzechu; wyzwolenie z niewoli o niewierność wobec przymierza; obietnice proroków o smutną obojętność ludu"- powiedział papież i zaznaczył, że dzisiaj odkrywamy, że nasza droga nie jest daremna, że "nie roztrzaskuje się o kamień nagrobny".

"Wielkanoc to święto usuwania kamieni" - podkreślił Franciszek i stwierdzil, że Bóg usuwa najtwardsze kamienie, o które rozbijają się nadzieje i oczekiwania a zmartwychwstały Jezus jest „żywym kamieniem”, na którym zbudowany jest Kościół. "Dzisiejszego wieczora każdy jest wezwany do znalezienia w Żyjącym tego, który usuwa z serca najcięższe kamienie" - powiedział Franciszek.

Papież przestrzegł przed "kamieniem nieufności", który często blokuje nadzieję", przed budowaniem "grobowca nadziei", kierowania się "psychologią grobu", że wszystko się kończy, bez nadziei, że wyjdzie stamtąd żywe. Wskazał na fundamentalne pytanie Wielkanocy, zadane przez aniołów w pustym grobie Jezusa: "Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych?" "Pan nie jest obecny w rezygnacji. Zmartwychwstał, nie ma Go tam; nie szukaj Go tam, gdzie Go nie znajdziesz: nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych. Nie wolno grzebać nadziei!" - zaapelował Franciszek

Następnie wskazał na "kamień grzechu", który opieczętowuje serce. "Grzech zwodzi, obiecuje rzeczy łatwe i gotowe, pomyślność i sukces, ale potem zostawia za sobą samotność i śmierć. Grzechem jest szukanie życia wśród umarłych, sensu życia w rzeczach przemijających" - przestrzegł Franciszek i wezwał do porzucenia grzechu kariery, pychy i przyjemności, powiedzenia "nie" marnościom świata.

Papież zachęcił, aby nie ulegać własnym ograniczeniom i lękom. Przytoczył słowa z wiersza słynnej dziewiętnastowiecznej amerykańskiej poetki Emily Dickinson: „Nie znamy własnej wielkości, nim ktoś nam powie, by powstać”. "Pan nas wzywa do powstania, do wstania z martwych na Jego słowo, do spojrzenia w górę i uwierzenia, że zostaliśmy stworzeni dla nieba, a nie dla ziemi, dla wyżyn życia, a nie niskości śmierci" - powiedział Franciszek.

Papież zaznaczył, że Bóg prosi nas, abyśmy patrzyli na życie tak, jak On je postrzega, zawsze widzący w każdym z nas przemożne źródło piękna i kocha nasze życie, nawet gdy się boimy na nie spojrzeć i wziąć je w swoje ręce. "W Wielkanoc pokazuje ci, jak bardzo je miłuje. Jezus jest specjalistą w przekształcaniu naszej śmierci w życie, naszego biadania w taniec, wraz z Nim możemy i my dokonać Paschy, czyli przejścia: przejścia od zamknięcia do komunii, od rozpaczy do pocieszenia, od lęku do ufności" - mówił Franciszek i dodał: "Nie stójmy patrząc z lękiem w ziemię, ale patrzymy na zmartwychwstałego Jezusa: Jego spojrzenie napawa nas nadzieją, bo mówi nam, że zawsze jesteśmy kochani i że niezależnie od wszystkiego, czego byśmy nie postanowili, Jego miłość się nie zmienia".

Papież zachęcił do powrotu do żywej miłości z Panem, gdyż w przeciwnym razie mamy wiarę muzealną, a nie wiarę paschalną. Zaznaczył, że Jezus nie jest osobistością z przeszłości, ale jest Osobą żyjącą dzisiaj; nie poznaje się Go w książkach historycznych, ale spotyka w życiu. "Dzisiaj upamiętniamy chwilę, kiedy Jezus nas powołał, kiedy pokonał nasze ciemności, opory, grzechy, kiedy dotknął naszych serc swoim Słowem" - powiedział Franciszek.

Papież podkreślił, że Pascha Jezusa uczy nas, że "człowiek wierzący nie zatrzymuje się zbytnio na cmentarzu, ponieważ jest powołany, by iść na spotkanie z Żyjącym". Zachęcił, abyśmy się nie uciekali do Pana, jedynie, aby nam pomógł w rozwiązywaniu naszych problemów i potrzeb, gdyż to one nas wówczas ukierunkowują, a nie Jezus, ale pozwolili Zmartwychwstałemu Panu, aby nas przemienił. "Dajmy Żyjącemu centralne miejsce w życiu. Prośmy o łaskę, by nie dać się ponieść nurtowi, morzu problemów; nie rozbić się na kamieniach grzechu i skał nieufności i strachu. Szukajmy Go we wszystkim i przede wszystkim. Z Nim zmartwychwstaniemy" - zaapelował na zakończenie Franciszek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem