Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Boża formacja

2017-09-06 12:18

Sylwia Niedzieska
Edycja warszawska 37/2017, str. 4

Archiwum KS
Młodzież z Kuźni Serca z Pruszkowa świętuje pierwszą rocznicę ŚDM

Fundamentem formacji grup parafialnych są przede wszystkim regularne spotkania, wspólna modlitwa i Msza św., czy rozważanie Słowa Bożego. Istotne jest również owocne przeżywanie rekolekcji wakacyjnych, jak i tych odbywanych w ciągu roku. To wszystko ma przemieniać i wpływać na rozwój duchowy.

Poszukiwanie Jezusa i pragnienie wzrastania w wierze, to główne motywy zaangażowania się w życie wspólnotowe. Ale osoby, które już są członkami grup mówią także o innych zaletach wynikających ze spotkań i wspólnej modlitwy. Są to m.in.: oddech od codzienności, przebywanie w gronie życzliwych osób wyznających te same wartości, pewność uzyskania pomocy w potrzebie czy wsparcia przy rozwiązywaniu problemów.

Kościół to ogromne bogactwo. Każdy, kto tylko chce znajdzie katolicką wspólnotę, ruch czy stowarzyszenie dla siebie.

Reklama

Wzrastanie w małżeństwie

Paulina Kozłowska z parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny na Wrzecionie wraz z mężem rozpoczyna we wrześniu 9. rok formacyjny we wspólnocie Domowego Kościoła. – Wspaniałe umocnienie i siła płynie z formacji jaką daje małżonkom Domowy Kościół – mówi „Niedzieli” i podkreśla, że dzieje się tak przede wszystkim dzięki zaangażowaniu małżonków w modlitwę, rozważanie Słowa Bożego i życie sakramentalne. – Zobowiązania jakich podejmują się pary decydując się na uczestniczenie w tej wspólnocie są niezwykle rozwojowe dla każdego małżeństwa, każdy powinien to robić – dodaje.

Paulina wraz z mężem poza spotkaniami własnego Kręgu DK zaangażowała się również w Diakonię Ewangelizacji, która organizuje m.in. weekendowe rekolekcje dla młodych stażem małżeństw. – Głosimy tam kerygmat i animujemy małżeństwa. Opowiadamy o sobie i naszych doświadczeniach, służymy innym – przekonuje.

Małżonkowie poszukujący swojego miejsca w grupach parafialnych mogą też dołączyć np. do Wspólnot Neokatechumenalnych, Odnowy w Duchu Świętym czy Ruchu Equipes Notre–Dame.

Czym skorupka za młodu

Niemal przy każdym kościele w Warszawie działają również dziecięce grupy parafialne. Młodzi mogą wybierać w różnych formach duszpasterstwa: ministranci, schole parafialne czy Ruch Światło-Życie.

10-letni Jakub, syn Katarzyny Węgrzyniak, od września rozpocznie drugi rok formacyjny w 27. Gromadzie Warszawskiej Skautów Europy przy parafii św Szczepana na Białołęce.

Mama Jakuba dostrzega wspaniałe owoce wychowania syna w tej formacji, w której tradycje harcerskie zakorzenione są we wspólnocie Kościoła. – Jako rodzice jesteśmy szczęśliwi, że Kuba uczestniczy w spotkaniach tej grupy, ponieważ propagowane są tam wartości, które są nam bliskie, i które przekazujemy synom w naszym domu – mówi „Niedzieli” Węgrzyniak. – Dzieci uczą się samodzielności, spotkaniom towarzyszy modlitwa, chłopcy uczestniczą we wspólnych Mszach św. i ich przygotowaniu – dodaje. Skautom przekazywane są też wartości ważne społecznie takie jak miłość do ojczyzny, honor, wierność, szacunek dla danego słowa, odpowiedzialność.

Kuźnia serca

We wrześniu swoje spotkania rozpoczyna również duszpasterstwo „Kuźnia Serca”, działające przy parafii św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Pruszkowie. Młodzi doskonalą tam talenty, budują relacje z Bogiem i drugim człowiekiem, a także walczą z wadami i słabościami.

W ramach duszpasterstwa działa m.in. „Młode Skrzydło” i „Alpha Młodzieżowa”. – Duża część młodych osób w naszej parafii angażuje się w obie wspólnoty – podkreśla jest ks. Piotr Maciejak, opiekun „Kuźni...” i opowiada o historii powstania „Młodego Skrzydła”. – Młodzież, która bardzo zangażowała się przy organizacji Światowych Dni Młodzieży, po wakacjach wyraziła chęć, aby tę grupę dalej prowadzić i przekształcić ją we wspólnotę formacyjną dla gimnazjalistów, uczniów szkół średnich i studentów.

„Alpha Młodzieżowa” jest natomiast kursem wtajemniczenia chrześcijańskiego, na którym poruszane są różne tematy np.: Co to jest Kościół? Jak czytać Pismo Święte? Kurs obejmuje 10 spotkań. – Osoby, które po jego zakończeniu czują, że to jest ich droga, że chcą dalej wzrastać w tej wspólnocie, dołączają do ekipy prowadzącej i wraz z nią angażują się w prowadzenie następnego kursu – zaznacza ks. Piotr.

Wspólnoty dla małżonków, dzieci i dorastającej młodzież to tylko mała część z całej palety grup, stowarzyszeń i ruchów katolickich działających w obu warszawskich diecezjach. Każdy znajdzie miejsce dla siebie niezależnie od wieku i charyzmatu. A przełom września i października jest znakomitą okazją, aby zacząć jeszcze mocniej wzrastać w wierze.

Tagi:
parafia grupa

Ze św. Tomaszem ku wierze

2018-07-17 13:10

Aleksandra Wojdyło
Edycja toruńska 29/2018, str. I

Aleksandra Wojdyło
Mszy św. odpustowej przewodniczy bp Wiesław Śmigiel

Dla parafii pw. św. Tomasza Apostoła w Nowym Mieście Lubawskim i całego miasta początek lipca to czas szczególny – wspomnienie ich świętego patrona. Z tej okazji Sumie odpustowej 1 lipca przewodniczył i słowo Boże wygłosił bp Wiesław Śmigiel.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

60-lecie pracy duszpasterskiej chrystusowców w Brazylii

2018-06-28 10:24

Leszek Wątróbski
Edycja szczecińsko-kamieńska 26/2018, str. II

Z ks. Kazimierzem Długoszem SChr, przełożonym prowincjalnym Prowincji pw. Matki Bożej Niepokalanie Poczętej w Ameryce Południowej, rozmawia Leszek Wątróbski

Leszek Wątrówski
Procesja w Rosario. Ks. Kazimierz Długosz SChr, pierwszy z prawej

Leszek Wątróbski: – Jak wyglądały pierwsze lata pracy chrystusowców w Brazylii?

Ks. Kazimierz Długosz Schr: – Druga wojna światowa oraz sytuacja polityczna po jej zakończeniu spowodowały, że chrystusowcy na kontynent południowoamerykański mogli przybyć dopiero na początku 1958 r. Pierwszym był tu ks. Czesław Czartoryski. Kilka miesięcy później przybyli także: ks. Stanisław Nowak, ks. Zygmunt Supieta i pomagający obecnie w parafii Władysławowo ks. Józef Wojda, który na 1000--lecie chrztu Polski wybudował w Carlos Gomes, będący do dziś dumą wiernych, olbrzymi kościół. Zresztą każdy z tych pionierów wpisał się pięknie w historię duszpasterstwa polonijnego w Brazylii. W następnych latach przybyli kolejni misjonarze i mimo trudnych warunków, w jakich przyszło pracować, zgromadzenie otworzyło niższe seminarium duchowne, prowadziło kursy i obozy dla polonijnej młodzieży oraz w myśl wskazówek Założyciela zaangażowało się w duszpasterstwo Kościoła lokalnego. Pierwsi chrystusowcy, wychowani na lekturze ks. Ignacego Posadzego „Drogą Pielgrzymów”, kiedy stanęli na ziemi brazylijskiej, z pewnością przeżyli rozczarowanie. Ich wyobrażenie o Brazylii w jakiś sposób rozmijało się ze zmienioną w ciągu tych kilkudziesięciu lat rzeczywistością. Jednak jako chrystusowcy byliśmy i jesteśmy zawsze pełni miłości wobec tutejszej Polonii oraz Kościoła, któremu służymy życiem i pracą duszpasterską. W latach 1958-2018 w Prowincji pw. Matki Bożej Niepokalanie Poczętej w Ameryce Południowej posługę duszpasterską pełniło łącznie 85 chrystusowców pracujących w Argentynie, Brazylii i Urugwaju. U stóp Patronki naszej Prowincji, Maryi Niepokalanie Poczętej, składamy naszą ufność oraz konsekrację zakonną i posługę. Ona jest światłem na drogach życia i posługiwania w Kościele na Ziemi Krzyża Świętego, na kontynencie nadziei, jak św. Jan Paweł II nazywał Amerykę Łacińską!

– Czym dzisiaj zajmują się chrystusowcy w Brazylii?

– W ostatnich latach ze względu na potrzeby duszpasterskie w innych krajach wielu kapłanów, odpowiadając na sugestię przełożonych, opuściło naszą prowincję i podjęło wyzwanie duszpasterskie, służąc rodakom w innych częściach świata. Zestarzała się też Polonia południowoamerykańska, a wraz z nią zestarzeli się także i jej duszpasterze. Dziś naszą opieką otaczamy już czwarte, piąte, a nawet szóste pokolenie tych, którzy opuścili Ojczyznę. Jednak mimo upływu tylu pokoleń ciągle widoczny jest proces odnawiania ducha polskiej pobożności i pogłębiania się świadomości etnicznej. W wielu wspólnotach polonijnych, w których wykładnikiem polskości nie jest już język przodków, księża z Towarzystwa Chrystusowego, odpowiadając na zapotrzebowanie wiernych i korzystając z dostępnych im środków, pomagają utrzymać formy pobożności, zwyczaje i tradycje pielęgnowane przez naszych imigrantów. W tym celu prowadzone są audycje radiowe, funkcjonują strony internetowe, gazetki parafialne, opracowania naukowe i periodyki oraz prowadzone są kursy języka polskiego. Prowincja zaangażowana jest też w promocję kontaktów naukowych, współpracuje z uniwersytetami w Polsce w dziedzinie badań naukowych oraz wymiany kulturalnej. W rzeczywistości latynoamerykańskiej znakiem czasu, obok pracy w potomkami polskich emigrantów, jest także realizacja przez kapłanów Ustaw, które jako drugie zadanie zgromadzenia określają szerzenie wśród wiernych znajomości Mszy św. jako centrum życia chrześcijańskiego oraz dbałość o liturgię. Prowadzone przez chrystusowców parafie w Brazylii są bez wątpienia pod tym względem wzorem.

– Czym różni się praca duszpasterska w Brazylii od pracy w innych krajach świata?

– W porównaniu z posługą księży z Towarzystwa Chrystusowego pracujących w innych częściach świata duszpasterstwo na kontynencie południowoamerykańskim posiada inne uwarunkowania i charakter. Praca prowadzona jest głównie w powierzonych nam parafiach terytorialnych. Stąd też zasadniczo całe duszpasterstwo prowadzone jest w języku miejscowym. Innym wyróżniającym nas czynnikiem jest także zróżnicowane pod względem położenia geograficznego wymagające od misjonarza posiadania dobrej umiejętności prowadzenia samochodu po trudno przejezdnych drogach. Inną charakterystyką jest liczba obsługiwanych kościołów filialnych. Do największej obsługiwanej przez nas w Brazylii parafii, oprócz kościoła w liczącym ok. 30 tys. mieszkańców mieście, należy 60 kościołów filialnych w interiorze. Pracuje tam 3 księży, wśród nich ks. Józef Wojnar, obchodzący w tym roku jubileusz 60-lecia święceń kapłańskich. Ksiądz Józef jeszcze do niedawna był proboszczem tej parafii. To właśnie dzięki jego poświęceniu i pracy parafialna świątynia została gruntownie przebudowana i jest teraz jednym z najładniejszych, obsługiwanych przez naszych księży kościołem. Warto podkreślić, że miejscowość ta dzisiaj nosząca nazwę Quedas do Iguaçu, pierwotnie zwana była Jagodą. Nazwa została wzięta od imienia zmarłej kilka lat temu najmłodszej córki marszałka Józefa Piłsudskiego. Był to wyraz wdzięczności naszych emigrantów za rolę marszałka w odzyskaniu przez Polskę niepodległości. Podobnie swego czasu uczynili nasi rodacy w Argentynie, nadając jednemu z miast nazwę Wanda, czyli imię innej córki wielkiego Polaka. W tej ciekawej i równocześnie złożonej mozaice chrystusowcy pracujący w Ameryce Południowej starają się realizować charyzmat zgromadzenia, który został im powierzony przez Założyciela. W parafiach, gdzie znaczny procent wiernych jest pochodzenia polskiego, zakonnicy z równym zaangażowaniem i szacunkiem odnoszą się także do przedstawicieli innych narodowości.

– W 1982 r. Ksiądz Prowincjał wstąpił do Towarzystwa Chrystusowego...

– Święcenia kapłańskie otrzymałem 16 maja 1989 r. Po dwóch latach pracy w Polsce (Szczecin-Zdroje i Sarbia) zostałem skierowany do Brazylii. Początkowo posługiwałem jako wikariusz w Balsa Nova-PR (1992). Następnie byłem kapelanem polskich marynarzy w Santos-SP i Paranaguá-PR (1993-94), wikariuszem w Campo Largo-PR i Ijuí-RS (1994-95), proboszczem w Capo Ere-RS i równocześnie rektorem kościoła polskiego w Barao de Cotegipe-RS i kapelanem Polaków w Erechim-RS (1995-97). Proboszczem w Cruz Machado-PR (1997-2004), gdzie za mojej administracji przebudowaliśmy znacznie, powiększając kościół parafialny oraz wybudowaliśmy kilka kościołów filialnych i centrów duszpastersko-katechetycznych. W latach 2004-10 pełniłem posługę proboszcza w Mallet-PR. Od 1995 do 2010 r. prowadziłem radiowe programy polonijne w Erechim-RS, Getúlio Vargas-RS, Uniao da Vitória-PR i Mallet-PR. Wraz z Urzędem Miasta Kielce organizuję w Polsce kursy historii tradycji i kultury dla rodaków z Brazylii. Funkcję przełożonego prowincji Towarzystwa Chrystusowego w Ameryce Południowej pełnię od roku 2010. W październiku 2016 r. zostałem mianowany na drugą kadencję – tzn. do roku 2022.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wrocławskie małżeństwa z Equipes Notre-Dame już w Fatimie!

2018-07-18 17:52

Małgorzata Trawka

Wrocławskie małżeństwa z Equipes Notre-Dame już w Fatimie! Uczestniczą w Zgromadzeniu Światowym Ruchu END, które odbywa się raz na sześć lat i jest największym zgromadzeniem małżeństw na świecie.

Dariusz Pachucy

To niezwykłe spotkanie rozpoczęło się w poniedziałkowy wieczór piękną ceremonią otwarcia, podczas której dokonano prezentacji ekip z różnych części świata. We wtorek małżonkowie mieli możliwość wziąć udział w wielu konferencjach, zajęciach w grupach, uczestniczyć w Eucharystii i wspólnych modlitwach. Zgromadzeniu towarzyszy szereg dodatkowych wydarzeń kulturalnych, jak chociażby musicale. Małżeństwa z Wrocławia współtworzyły polskie stoisko, m. in. budując Wawel w 3D.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem