Reklama

Biały Kruk 2

Młodzi a misje

2017-10-04 10:52

Anna Maciukiewicz
Edycja zamojsko-lubaczowska 41/2017, str. 4

Archiwum autora
Bp Jerzy Mazur i ks. Tomasz Atłas

W Wyższym Seminarium Duchownym w Częstochowie odbyło się spotkanie członków Papieskich Dzieł Misyjnych oraz innych środowisk misyjnych. Do udziału w refleksji zaproszeni byli dyrektorzy diecezjalni PDM, referentki i promotorzy misyjni, reprezentujący różne zgromadzenia zakonne oraz animatorzy świeccy, a wśród nich byli także przedstawiciele naszej diecezji

Wtym roku głównym tematem zebrania było ożywienie misyjnej świadomości i zaangażowania młodzieży dla misji. Spotkanie w dniach 12-13 września było także kolejną okazją do dzielenia się pomysłami jak najlepiej i owocnie wspierać oraz animować działalność misyjną w naszych środowiskach.

Umisyjnić młodzież

Bp Jerzy Mazur, przewodniczący Komisji Episkopatu Polski ds. Misji, który przypomniał dotychczasowe akcje Komisji i Papieskich Dzieł Misyjnych na rzecz umisyjniania młodzieży, zaproponował kilka zagadnień do pracy w grupach, co dostarczyło konkretnych odpowiedzi, w jaki sposób można włączyć młodych ludzi w dzieło misyjne. Wśród wniosków z dyskusji w grupach wymieniono m.in. zachęcanie katechetów do formacji misyjnej i organizowanie dla nich staży misyjnych, aby przyciągnęli młodzież ku misjom swoim żywym doświadczeniem. Podkreślono, iż niezwykle ważna w pracy z młodzieżą jest formacja, bo jej brak spłyca misje tylko do filantropii. Podniesiono też temat mediów społecznościowych, dzięki którym łatwiej jest integrować młodych wokół pomocy misjom. Oprócz katechezy innym szczególnym polem do zagospodarowania i zaszczepiania w młodzieży zapału do ewangelizacji są także wspólnoty działające przy parafiach. Uczestnicy zauważyli, że niekoniecznie trzeba tworzyć grupy stricte misyjne. Wg dyrektora Papieskich Dzieł Misyjnych ks. Tomasza Atłasa, chodzi o to, aby wykorzystać już istniejące struktury i namawiać stowarzyszenia, grupy, ruchy do działania na rzecz misji.

Potrzeba misyjności

Wśród prelegentów pierwszego dnia spotkania był ks. Emil Parafiniuk, dyrektor krajowy Biura Organizacyjnego ŚDM, który podkreślił, że przygotowania polskiej młodzieży do wyjazdu na najbliższe ŚDM do Panamy wymagają formacji misyjnej, ponieważ młodzi spotkają się tam ze społeczeństwem czekającym na Ewangelię (70 proc. Indian jest jeszcze nieochrzczonych). Doświadczenia w dziedzinie formacji misyjnej młodzieży zaprezentował ks. Maciej Będziński, sekretarz krajowy Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary i Papieskiego Dzieła św. Piotra Apostoła, który przybliżył idee Młodzieżowego Wolontariatu Misyjnego PDRW. Natomiast ks. Janusz Talik, dyrektor PDM Diecezji Bielsko-Żywieckiej, podzielił się doświadczeniem tworzenia Franciszkańskiej Grupy Misyjnej Dzieci i Młodzieży przy parafii Narodzenia NMP w Żywcu. Stwierdził, że magnesem przyciągającym młodzież do grupy misyjnej jest możliwość zrobienia czegoś dobrego dla drugiego człowieka, zwłaszcza rówieśnika w krajach misyjnych. Kolejną osobą, która podzieliła się z zebranymi doświadczeniem z pracy misyjnej był ks. Dawid Stelmach, dyrektor PDM z Archidiecezji Poznańskiej, który podkreślił, że formacja misyjna najskuteczniej dokonuje się dzięki świadectwom misjonarzy i mówieniu w porę i nie w porę o misjach. Ogromne pole do działania, wg ks. Dawida, stanowi katecheza w szkołach, która może być dobrym miejscem otwierania się młodzieży na misje. Pani Urszula Skotny mówiła o działalności Wolontariatu Misyjnego Salvator, z którego na misje wyjechało już 130 osób.

Reklama

Pierwszemu dniu spotkania towarzyszyła także modlitwa. Zebrani uczestniczyli we Mszy św., której przewodniczył i homilię wygłosił bp Jerzy Mazur. Bp Mazur, nawiązując do tegorocznych jubileuszy maryjnych, podkreślił moc zawierzenia się Matce Bożej. Natomiast wieczorem podczas Apelu Jasnogórskiego ks. Tomasz Atłas zawierzył Matce Bożej Częstochowskiej działalność misyjną Kościoła w Polsce.

Czas obrad i podsumowań

Obrady drugiego dnia to głównie czas na sprawozdania i podsumowania poszczególnych Papieskich Dzieł Misyjnych oraz przedstawienie programu działania na najbliższy rok. Pani Anna Sobiech, sekretarz krajowy Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci, zaprezentowała program formacyjny PDMD na rok szkolny 2017/18 pod hasłem „Czas misji”. Zachęciła do włączenia się w tegoroczną akcję Kolędników Misyjnych, podczas której dzieci będą zbierać ofiary na pomoc swoim rówieśnikom w Syrii i Libanie. O. Luca Bovio IMC, sekretarz krajowy Papieskiej Unii Misyjnej, przedstawił wizję umisyjnienia kleryków w seminariach, a także kapłanów diecezjalnych i zakonnych oraz sióstr zakonnych. Zaprosił na spotkanie, które odbędzie się od 2 do 3 grudnia na Jasnej Górze. Zachęcał także do zapoznania się z biografią założyciela PUM bł. Pawła Manny. Ks. Maciej Będziński podziękował za kolportaż w diecezjach materiałów przygotowywanych przez sekretariat krajowy PDRW i PDPA. Zaproponował nową metodę animacji misyjnej poprzez krótkie filmy o działalności misjonarzy. Zrelacjonował też współpracę PDRW ze Stowarzyszeniem Żywy Różaniec. Zareklamował nową propozycję wydawniczą pt. „Wiara#Młodzież#Misje” dla kandydatów do bierzmowania. Poza tym zapoznał uczestników z rozwojem akcji: AdoMiS (Adoptuj Misyjnych Seminarzystów) i Misyjny Bukiet. Swoją działalność referowali także przedstawiciele agend KEP ds. Misji: Centrum Formacji Misyjnej, MIVA Polska, Dzieła Pomocy „Ad Gentes”.

Na koniec ks. Tomasz Atłas zaprosił dyrektorów diecezjalnych do włączenia się w projekt prezentacji różnych form animacji misyjnej rozpowszechnionych w polskich diecezjach. Przypomniał też słowa papieża Franciszka, który podkreślił, że misje to pasja i miłość, nie struktura i nie biurokracja.

Dwudniowe spotkanie było niezwykle budujące i jak zapewnia ks. Andrzej Łuszcz, dyrektor naszego Diecezjalnego Duszpasterstwa Misyjnego, zrodziło się wiele pomysłów do animacji misyjnej, szczegóły wkrótce na stronie: www.misje.zamojskolubaczowska.pl .

Tagi:
misje

Służba w dalekim Caibarién

2018-02-22 10:40

Z Ewą Pankiewicz, lubelską wolontariuszką na Kubie, rozmawia ks. Mieczysław Puzewicz
Edycja lubelska 8/2018, str. VI

Ze zbiorów E. Pankiewicz
Ewa w otoczeniu bezhabitowych sióstr zakonnych i katechetów

Ks. Mieczysław Puzewicz: – Jak wyglądał Twój wolontariat w Caibarién na Kubie?

Ewa Pankiewicz: – Wolontariat w Caibarién, w diecezji Santa Clara (środkowa Kuba), to efekt wieloletniej współpracy lubelskiego środowiska z bp. Arturo Amadorem. Przez 2 miesiące zajmowałam się przede wszystkim pracą z młodzieżą w parafiach, zaangażowaną w prowadzenie katechez. Podczas spotkań poruszaliśmy tematy dotyczące miejsca młodych w Kościele, systemu wartości, wyzwań świata współczesnego, wolontariatu. Jednym z celów organizowanych warsztatów było zachęcenie młodzieży do podejmowania działań na rzecz najbliższego otoczenia, do wychodzenia poza mury kościoła, do ludzi potrzebujących. Młodzież była otwarta na zdobywanie nowego doświadczenia, poznanie innych sposobów animacji grup czy pracy w zespole. Poza tym prowadziłam katechezy dla grup dziecięcych. Często katechezy odbywają się w domach prywatnych. Ważnym zadaniem było odwiedzanie ludzi chorych, niepełnosprawnych, starszych w ich domach. Często były to osoby bardzo ubogie, samotne, których bliscy wyemigrowali. Potrzebowali rozmowy, wysłuchania, ale też pomocy w obowiązkach codziennych. Najbardziej zapadły mi w pamięci otwartość i szczera radość, z jaką przyjmowali mnie w swoich domach. Na pożegnanie często słyszałam: „To jest twój dom – wracaj, kiedy chcesz”.

– Tam, gdzie pracowałaś, przeszedł niedawno kataklizm.

– Caibarién to miasto najbardziej poszkodowane podczas huraganu, który przeszedł przez Kubę we wrześniu 2017 r. Jego skutki nadal są bardzo widoczne, a szczególnie na obszarach położonych bezpośrednio nad morzem. Wiele domów zostało całkiem zniszczonych, inne mają zerwane dachy, naruszone konstrukcje. Materiały budowlane na Kubie są bardzo drogie i większości ludzi nie stać na odbudowanie swoich dobytków. Ludzie są zmęczeni. Dominuje apatia, brak nadziei, rezygnacja. W najgorszej sytuacji są osoby w wieku podeszłym, chore, niepełnosprawne, które nie mają rodzin i często są zostawione same sobie.

– Co Cię zaskoczyło w Kościele na Kubie?

– To, co zaskoczyło mnie i jednocześnie spodobało mi się najbardziej, to żywa wspólnota wiernych. Nikt nie jest tam anonimowy, ludzie interesują się sobą, po Mszach pozostają i rozmawiają. Czuć tę wspólnotę i serdeczność relacji. Można wskazać wiele problemów, z którymi mierzy się tamtejszy Kościół. Społeczeństwo Kuby to społeczeństwo starzejące się, brakuje ludzi młodych, liderów, którzy animowaliby życie wspólnoty. Dużym problemem jest też niska liczba powołań wśród Kubańczyków. Katecheci narzekają na brak współpracy ze strony rodziców, którzy nie przyprowadzają dzieci na Msze. Zdarzają się przypadki, że to dziecko wychodzi z inicjatywą i prosi rodziców o zgodę na uczestniczenie w katechezach.

– Czy w diecezji Santa Clara są polskie akcenty?

– Diecezję Santa Clara powołał św. Jan Paweł II 1 kwietnia 1995 r. Papież odwiedził stolicę diecezji w styczniu 1998 r. Mija 20 lat od tej pielgrzymki, a jego postać i słowa są wciąż pamiętane i bardzo ważne dla Kubańczyków. Obecnie na terenie diecezji Santa Clara pracuje trzech polskich księży, którzy pełnią funkcję proboszczów dużych parafii. Rozpowszechniony jest również kult Bożego Miłosierdzia, w wielu parafiach przyjęło się odmawianie Koronki do Bożego Miłosierdzia. Coraz bardziej popularna jest też postać bł. ks. Jerzego Popiełuszki.

– Czego najbardziej potrzeba Kościołowi na Kubie?

– Kościół na Kubie to kościół ubogi. Wskazać można szereg potrzeb o charakterze materialnym. Jednak najbardziej potrzeba przykładów z zewnątrz. Kuba po latach ateizacji to zdecydowanie kraj misyjny. Dlatego obecność zagranicznych duchownych, sióstr zakonnych czy wolontariuszy jest bardzo ważna. To daje ludziom nadzieję. Potrzeba tam przewodników, którzy będą wyjaśniać sprawy fundamentalne, wskazywać właściwe drogi nowo powstającym wspólnotom, podtrzymywać już istniejące, towarzyszyć członkom Kościoła w pogłębianiu wiary.


Relacja Ewy Pankiewicz, pierwszej polskiej wolontariuszki posługującej w Kościele na Kubie, dostępna jest na stronie internetowej:
www.solidarity.com.pl . Zapraszamy też na otwarte spotkanie z wolontariuszką, które odbędzie się 5 marca o godz. 18 w Centrum Wolontariatu przy ul. Głębokiej 17 w Lublinie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

"Niedziela" odnaleziona we Wrocławiu

2018-02-22 14:58

Agnieszka Bugała


Znalezione we Wrocławiu roczniki "Niedzieli"

W Centrum Technologii Audiowizualnych (b. Wytwórnia Filmów Fabularnych) we Wrocławiu znaleziono oryginalnie oprawione roczniki Tygodnika Katolickiego „Niedziela” z 1934r. Dyrektor Centrum Robert Banasiak jutro opowie nam historię tego cennego znaleziska.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dzień Modlitwy i Postu o Pokój: wyznawcy różnych religii odpowiadają na apel Papieża

2018-02-22 19:00

Radio Watykańskie

Wojciech Woźny/PAH
W Sudanie każda kropla wody jest na wagę złota

„Świadomość tego, że nie jesteśmy sami w naszym cierpieniu i bólu, że wyznawcy różnych religii są z nami i wspierają nas w naszym dążeniu do pokoju i pojednania, znaczy dla nas bardzo wiele”. Tymi słowami przewodniczący Sudańskiej Rady Kościołów, ojciec James Oyet Latansio, odniósł się do informacji o szerokim odzewie na mający odbyć się jutro, w piątek, dzień modlitwy i postu w intencji pokoju, szczególnie w Demokratycznej Republice Konga i w Południowym Sudanie. Na apel Ojca Świętego odpowiedziały m.in. wspólnoty anglikańskie, prawosławne i muzułmańskie.

Do udziału w inicjatywie zaproszał wiernych także prefekt Papieskiej Rady ds. Popierania Jedności Chrześcijan. „Modlitwa wszystkich chrześcijan w tym dniu o dar pokoju byłaby autentycznym znakiem solidarności i bliskości z tymi, którzy cierpią, szczególnie z wieloma chrześcijanami z różnych Kościołów” - stwierdził kard. Kurt Koch.

O wielkim znaczeniu ogłoszonego przez Papieża dnia modlitwy i postu mówi hiszpańska zakonnica Yudith Pereira Rico, od lat posługująca w ogarniętym wojną Sudanie Południowym. „Post i modlitwa to klucz do rozwiązania wielu problemów” -podkreśla.

„Nie zapominajcie o nas: o to błagają ludzie. Nie proszą o pieniądze, ani nawet o jedzenie. Papież nie zapomina, a jego apele pomagają nie zapomnieć także innym - twierdzi siostra. Co możemy zrobić, a czego nie robimy? Post i modlitwa zaproponowane przez Papieża są odpowiedzią na to pytanie” - dodaje. Według niej post, uwalniając nas od rozkojarzeń i wszystkich innych rzeczy, które zajmują nasze serca, nasze życie i nie pozwalają być wolnymi, czyni nas świadomymi konieczności pomagania innym. Jałmużna, w ten sam sposób, uczy nas dzielenia się. Wszystko to pomaga w zmniejszeniu ogromnej różnicy między dwoma stanami: mieć wszystko a nie mieć nic. Modlitwa natomiast otwiera serca na Boga i na bliźnich” - podkreśla.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem