Reklama

Dolnośląska Święta z Trzebnicy

2017-10-11 13:55


Edycja wrocławska 42/2017, str. 6

Krzysztof Kunert
Kustosz sanktuarium ks. Jerzy Olszówka i burmistrz gminy Trzebnica Marek Długozima przed figurą św. Jadwigi w klasztorze Sióstr Boromeuszek

W październiku za sprawą świętej Jadwigi Śląskiej Trzebnica staje się stolicą Dolnego Śląska. Z ks. Jerzym Olszówką, kustoszem Międzynarodowego Sanktuarium Świętej Jadwigi Śląskiej w Trzebnicy oraz Markiem Długozimą, burmistrzem gminy Trzebnica rozmawia Patrycja Jenczmionka-Błędowska

PATRYCJA JENCZMIONKA-BŁĘDOWSKA: – Na czym polega fenomen Świętej? Co sprawia, że jej kult jest tak rozpowszechniony?

KS. JERZY OLSZÓWKA: – To faktycznie fenomen, że nieprzerwanie od 750 lat, pomimo zmieniających się okoliczności zewnętrznych i uwarunkowań historycznych, kult św. Jadwigi jest wciąż żywy, wciąż trwa i swoim zasięgiem obejmuje nie tylko ziemie śląskie, polskie czy europejskie, ale także Amerykę Łacińską. Ten fenomen potwierdza zasadę, że święci się nigdy nie starzeją. Cechą świętości Jadwigi było całkowite zjednoczenie z Chrystusem. Wypełniała Jego słowa: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”, pomagając najbardziej potrzebującym, którzy byli szczególni bliscy jej sercu.

– To honor dla Trzebnicy mieć taką Świętą?

MAREK DŁUGOZIMA: – Św. Jadwigę od zawsze traktowaliśmy jako naszą patronkę i z tego źródła najwięcej czerpiemy właśnie my, trzebniczanie. W 2009 r. podjąłem decyzję, by wypełnić zaległe zobowiązanie wobec najbardziej zasłużonej mieszkanki miasta i złożyłem wniosek do Rady Miejskiej o podjęcie uchwały i ustanowienie oficjalnie św. Jadwigi patronką Trzebnicy. Wraz z ks. dziekanem Jerzym Olszówką i śp. ks. prof. Antonim Kiełbasą zwróciliśmy się do metropolity wrocławskiego abp. Mariana Gołębiewskiego z prośbą o poparcie naszej inicjatywy. W efekcie dekretem z 1 lutego 2010 r. nadesłanym ze Stolicy Apostolskiej tak się stało. Św. Jadwiga wypaliła w Trzebnicy trwały znak, wystarczy rozejrzeć się wokół, jak wiele dobrego dzieje się w naszej gminie poprzez jej orędownictwo. Dziś Trzebnica wyrasta na miasto otwarte i nowoczesne, które rozwija się dynamicznie. Budujemy teraźniejszość i przyszłość w oparciu o swoją tożsamość i historię. Z pewnością wielu mieszkańców ma do niej osobisty stosunek. Dla wielu z nas jest nieprzemijającym wzorem. Pozostawiła po sobie dziedzictwo materialne i duchowe, które jest wielką chlubą Trzebnicy i rozsławia nasze miasto na cały świat.

– To nie tylko święto religijne, ale również i wielkie wydarzenie dla całego miasta. Czy mieszkańcy angażują się w przygotowanie uroczystości?

M.D.: – Dzięki bardzo dobrej współpracy z księżmi salwatorianami od wielu lat miasto włącza się w obchody jadwiżańskie. Szczególnym momentem dla nas jest pielgrzymka trzebniczan do grobu św. Jadwigi, może najkrótsza w kilometrach, ale najbliższa w sercach. Tego dnia w odczytywanym Akcie Zawierzenia, my – trzebniczanie różnych stanów i profesji oddajemy jej należyty hołd i okazujemy swoją przynależność do jej świętości, ale i wdzięczność za wszelkie otrzymane łaski.

– Święta Jadwiga nazywana jest patronką małżeństw i rodzin. Czy mieszkańcy mają tego świadomość?

KS. J.O.: – W każdy trzeci wtorek miesiąca zapraszamy do grobu św. Jadwigi na nowennę, w trakcie której w szczególny sposób modlimy się za małżeństwa i rodziny, a także udzielamy w trakcie nabożeństwa specjalnego błogosławieństwa relikwiami św. Jadwigi, prosząc o wstawiennictwo Tej, która była także żoną i matką.

– Nazywana jest także patronką pojednania polsko-niemieckiego. Dlaczego?

KS. J.O.: – Kard. Bolesław Kominek w orędziu wystosowanym do biskupów niemieckich, w którym znajdują się słynne słowa „przebaczamy i prosimy o przebaczenie”, powołuje się na św. Jadwigę, która łączy oba narody. Kiedy zagłębimy się w rolę Świętej jako patronki pojednania, musimy patrzeć na owoce w 1945 r., kiedy na piastowskie ziemie przybyli przesiedleńcy z dawnych terenów II RP, szczególnie doświadczeni skutkami wojny, zaznali krzywdy od ludzi, którzy mieli niemieckie korzenie. I oto przybyli na Śląsk, do Świętej, która pochodziła z Bawarii. Po ludzku ten kult nie miał prawa przetrwać, a mimo to już w 1945 r. do jej grobu przybyło tysiące wiernych, nie zważając na jej pochodzenie, a doceniając miłosierdzie.

– Te gesty pojednania dostrzegamy także dziś we współpracy z Niemcami?

M.D.: – W 2009 r. wraz burmistrzem miasta Kitzingen Siegfriedem Mullerem podpisaliśmy dokument, który rozpoczął oficjalne partnerstwo naszych miast. W Kitzingen, gdzie znajduje się klasztor, św. Jadwiga wychowywała się i zdobywała wykształcenie. Ale nasze miasta łączy coś więcej niż tylko kilka faktów z biografii księżnej. Św. Jadwiga jest mostem łączącym oba kraje – Polskę i Niemcy. 15 października 1967 r. padły wielkie słowa z ust kard. Kominka, który podkreślał, że wszyscy jesteśmy braćmi, nieważne, na którym brzegu Odry mieszkamy. Nasze partnerstwo z Kitzingen jest dziś modelowym przykładem idei przyjaźni i pojednania między narodami.

KS. J.O.: – Modlitwą u grobu św. Jadwigi rok temu 16 października zainaugurowaliśmy Rok Jadwiżański, który został ogłoszony dla upamiętnienia 750. rocznicy wydania bulli kanonizacyjnej przez papieża Klemensa IV i cały ten rok poświęcony jest świętej i zawiera w sobie wiele różnych wydarzeń na płaszczyznach: duszpasterskiej, kulturalnej, edukacyjnej, które świadczą o tym, jak bliska nam jest patronka. Tegoroczne październikowe obchody są zwieńczeniem tych wydarzeń. W trzebnickiej bazylice uroczystościom odpustowym będzie przewodniczył abp Stanisław Dziwisz, który jest osobą łączącą przeżywany czas z jubileuszem sprzed 50 lat, kiedy to towarzyszył już św. Janowi Pawłowi II, w tamtym czasie metropolicie krakowskiemu. Warto przypomnieć, że to właśnie św. Jadwiga jest patronką jego wyboru na stolicę Piotrową. Na uroczystościach obecny będzie abp Józef Kupny, a także biskupi z Niemiec i Czech. W trakcie jubileuszu zostaną nadane po raz pierwszy odznaczenia św. Jadwigi. Pamiętajmy jednak, że bazylika trzebnicka jest otwarta każdego dnia przez cały dzień, kiedy ktoś będzie miał potrzebę nawiedzenia św. Jadwigę Śląską, to serdecznie zapraszamy.

M.D.: – Gmina Trzebnica czynnie włączyła się w obchody Roku Jadwiżańskiego. Podjęliśmy się organizacji licznych wydarzeń kulturalnych, w tym koncertów, wystaw, odczytów, konferencji. W sposób szczególny zależało nam również, by podkreślić aspekt miłosierdzia, które jest hasłem przewodnim Roku Jadwiżańskiego, stąd nasze zaangażowanie w akcję Dar dla Alleppo. Każde takie działanie miało na celu przybliżenie osoby św. Jadwigi, ale i szukanie w jej życiu inspiracji do tego, by dziś żyć na wzór jej świętości.

Tagi:
św. Jadwiga Śląska

Biskup Legnicki ustanowił Kapitułę św. Jadwigi Śląskiej

2017-10-22 16:50

Ks. Waldemar Wesołowski

Ks. Waldemar Wesołowski

Podczas uroczystej Mszy św. odprawionej w sobotę 21 października w Legnickim Polu biskup legnicki Zbigniew Kiernikowski ustanowił Kapitułę św. Jadwigi Śląskiej. Tym samym bazylikę Podwyższenia Krzyża Świętego i św. Jadwigi podniósł do rangi kolegiaty.

To już trzecia kapituła w diecezji legnickiej, po katedralnej i krzeszowskiej. W jej skład wchodzi 8 kanoników gremialnych i 4 honorowych. Docelowo kapituła ma liczyć 18 członków.

Podczas uroczystości Biskup legnicki nadał godność kanonika EC i kanonika RM księżom, którzy w szczególny sposób troszczą się o sprawy duszpasterskie w diecezji. Na uroczystości obecni byli: bp Marek Mendyk, przełożeni i klerycy Seminarium Duchownego, przedstawiciele władz lokalnych i służb mundurowych, a także wierni, którzy przyjechali wraz ze swoimi duszpasterzami, aby świętować ich dzień.

Uroczystość w Legnickim Polu zakończyła obchody 25-lecia powstania diecezji legnickiej oraz obchody Roku Jadwiżańskiego.

Zobacz zdjęcia: Ustanowienie Kapituły św. Jadwigi

Pełna galeria zdjęć oraz materiał dźwiękowy dostępne na stronie Radia Plus Legnica, www.legnica.fm

Pełny tekst przeczytamy w najnowszym wydaniu Niedzieli Legnickiej

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Przygotowanie do spowiedzi

2018-02-16 08:19

Bardorf Eduard/pl.fotolia.com

Modlitwa przed spowiedzią:

Ojcze Niebieski, Ty znasz mnie do głębi – znasz każdy szczegół mego życia.
Przeznaczyłeś mnie do życia z sobą w wieczności, często o tym zapominam.
Jestem słaby, niestały, tak łatwo się wybielam, usprawiedliwiam.
Pozwó1 mi widzieć siebie tak, jak Ty mnie widzisz.
Osądzać bez wybiegów intencje, jakimi kieruję się w życiu.
Oświeć mnie, abym rozpoznał swe grzechy przeciw Tobie i przeciwko moim bliźnim.
Abym miał odwagę uznania, że źle postępuję, że potrzebuję zmiany postępowania, myślenia, nawrócenia.
Daj łaskę prawdziwego żalu i poprawy, abym doznał radości Twojego przebaczenia.
Niech Twoje miłosierdzie, Boże, uleczy moje rany, wzmocni moją wolę pełnienia Twojej woli.

Kiedy ostatni raz byłem u spowiedzi?
Czy odprawiłem zadaną pokutę?
Czy wynagrodziłem Bogu i bliźniemu za wyrządzone krzywdy?
Czy podjąłem wysiłek wyzbywania się swoich wad, słabości, nałogów?

Oceniając swoje postępowanie, stańmy przed obliczem Boga i odpowiedzmy sobie na
następujące pytania:

PIERWSZE I NAJWAŻNIEJSZE PRZYKAZANIE MÓWI:

Miłuj Pana, Boga swego, całym sercem, całym duszą, całym swoim umysłem, całym sobą.

Czy modlę się rano i wieczorem? Czy była to prawdziwa rozmowa mego serca z Bogiem, czy tylko zwykła formalność?
Czy szukam u Boga rady, pomocy w cierpieniach, pokusach?
Czy zastanawiam się nad tym, jaka jest względem mnie wola Boża?
Czy w niedziele i święta uczestniczę we Mszy św. i troszczę się o to, by uczestniczyli w niej wszyscy domownicy?
Czy proponuję swym bliskim wspólną modlitwę?
Czy w niedziele nie wykonuję prac niekoniecznych?
Czy wyznaję otwarcie swoją wiarę przez udział w niedzielnych Mszach św., w procesjach publicznych i wówczas, kiedy mnie o to pytają?
Czy wspieram materialnie działalność parafii? Czy interesuję się jej potrzebami?
Czy nie uchylam się od udziału w pracach na jej rzecz?
Czy w miarę swoich możliwości biorę udział w działalności grup modlitewnych, grup troszczących się o katechizację dzieci i młodzieży?
Czy wspomagam dzieła dobroczynne na rzecz ubogich, ludzi znajdujących się w trudnych okolicznościach?
Czy staram się poznać naukę Kościoła przez lekturę stosownych książek, uczestniczenie w rekolekcjach, udział w spotkaniach grup formacyjnych?
Czy zachęcam do tego swoich bliskich, swoje dzieci?
Czy odrzucam horoskopy, karty do tarota, wróżbiarstwo, magię, treści głoszone przez
wysłanników sekt i czuwam, by moi bliscy nie dali się w nie uwikłać?
Czy czytam systematycznie katolicką prasę, słucham katolickich rozgłośni radiowych,
oglądam katolickie programy telewizyjne?
Czy oponuję, kiedy bluźni się Bogu, niesłusznie krytykuje Kościół?

DRUGIE Z NAJWAŻNIEJSZYCH PRZYKAZAŃ MÓWI:

Miłuj bliźniego jak siebie samego.

Miłujcie się wzajemnie tak, jak Ja was umiłowałem (por. J 13,34).
Kto mówi, że miłuje Boga, a bliźniego ma w nienawiści, jest kłamcą (por. 1 J 4, 20).

Czy szanuję rodziców?
Czy nie wyrządzam im przykrości, nie lekceważę, czy troszczę się o ich potrzeby?
Czy się za nich modlę?
Czy nie daję dzieciom złego przykładu (klątwy, pijaństwo, nieprzyzwoite żarty, stosowanie przemocy, spędzanie zbyt dużo czasu przed telewizorem)?
Czy troszczę się o wychowanie dzieci w poszanowaniu godności własnej i innych?
Czy wiem, jakie filmy oglądają? Jakie czytają czasopisma, książki? Z kim przebywają?
Co robią z otrzymanymi pieniędzmi? Gdzie spędzają wolny czas? Czy nie pobłażam ich moralnym przewinieniom (lenistwu, samolubstwu, lekceważeniu bliźnich, przemocy, kradzieży, pijaństwu)?
Czy interesuję się zachowaniem dzieci w szkole, wymagam od nich szacunku dla nauczycieli, odrobienia zadanych lekcji?
Czy nie wtrącam się zbytnio w życie rodzinne dorosłych dzieci, wzniecając konflikty?
Czy żyję w zgodzie z rodzeństwem, krewnymi i kolegami w szkole, w pracy?
Czy traktuję życzliwie sąsiadów, współpracowników? Czy nie żywię do nich pretensji, urazów? Czy nie zazdroszczę im sukcesów, nie mszczę się, nie wzniecam nieporozumień?
Czy solidnie wypełniam swoje obowiązki w pracy?
Czy nie zatrzymuję lub nie pomniejszam słusznego wynagrodzenia za pracę?
Czy nie szkodzę swojemu zdrowiu przez picie alkoholu, palenie?
Czy nie trwonię pieniędzy na hazard (gry w karty, loterie)?
Czy nie prowadziłem samochodu po wypiciu alkoholu lub z nadmierną szybkością?
Czy nie używałem narkotyków lub nie dostarczałem ich innym?
Czy kogoś nie uderzyłem, nie pobiłem?
Czy unikam złego towarzystwa?
Czy nie byłem powodem rozbicia własnej lub innej rodziny?
Czy jestem czysty w myślach, pragnieniach?
Czy nie oglądam filmów pornograficznych, czy nie kupuję takich czasopism?
Czy nie lubuję się w nieprzyzwoitych rozmowach, żartach?
Czy nie dopuściłem się z kimś nieprzyzwoitych czynów?
Czy nie zdradziłem współmałżonka?
Czy szanowałem poczęte życie?
Czy nie dokonałem aborcji lub nie namawiałem do niej?
Czy nie przywłaszczyłem sobie cudzej rzeczy, mienia publicznego, czy go bezmyślnie
nie niszczyłem?
Czy nie dałem się skusić łapówką?
Czy oddałem długi, pożyczki?
Czy nie jestem chciwy, pyszałkowaty? Czy nie wynoszę się nad innych?
Czy nie chce zawsze postawić na swoim, skupić uwagi tylko na sobie?
Czy umiem przebaczyć, być wyrozumiałym, cierpliwym, ustępliwym, usłużnym?
Czy pomagam w codziennych pracach domowych?
Czy nie uchylam się od odpowiedzialności za życie wspólnoty lokalnej, narodowej?
Czy nie głosowałem na ugrupowania lub ludzi mających programy niezgodne z nauką katolicką?
Czy zachowuję umiarkowanie w jedzeniu?
Czy nie kupuję zbyt kosztownych lub niekoniecznych rzeczy?
Czy nie odmawiam wsparcia ludziom wyciągającym do mnie rękę po pomoc?
Czy pomagam innym, zwłaszcza swoim krewnym?
Czy, na miarę swych możliwości, wspieram potrzebujących, zwłaszcza osoby starsze, wdowy, sieroty, rodziny wielodzietne, bezdomnych, chorych, potrzebujących leczenia, ofiary kataklizmów?
Czy pamiętam, że kubek wody podany bliźniemu jest pomocą samemu spragnionemu Jezusowi?
Czy nie kłamałem i czy z tego nie wynikła jakaś szkoda?
Czy nie mówiłem źle o innych, nie oczerniałem ich, nie rzucałem podejrzeń?
Czy nie zazdrościłem innym powodzenia?
Czy dotrzymuję obietnic?
Czy miałem odwagę bronienia prawdy?
Czy prostowałem krzywdzące opinie o innych?
Czy nie powtarzałem niesprawdzonych plotek?
Czy w piątki zachowywałem wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych?
Czy w Środę Popielcową i Wielki Piątek zachowywałem post ścisły?
Czy jest we mnie prawdziwa chęć przemiany życia, czy tylko uzyskania rozgrzeszenia?
Jaka jest moja wada główna?

AKT ŻALU

Boże, mój Ojcze, żałuję za me złości jedynie dla Twej miłości.
Bądź miłościw mnie grzesznemu, całym sercem skruszonemu.
Boże, choć Cię nie pojmuję, jednak nad wszystko miłuję. Nad wszystko, co jest stworzone, boś Ty Dobro Nieskończone.

SPOWIEDŹ

Spowiedź rozpoczynamy znakiem krzyża i słowami:
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.
Ostatni raz byłem u spowiedzi...
Nałożona pokutę odprawiłem.
Obraziłem Pana Boga następującymi grzechami:
Po wymienieniu grzechów mówimy:
Więcej grzechów nie pamiętam.
Za wszystkie serdecznie żałuję.
Proszę o pokutę i rozgrzeszenie.
Czekamy na wypowiedzenie nad nami słów rozgrzeszenia przez kapłana, modląc się np. słowami:
Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu... lub: Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nade mną.

Modlitwa papieża Klemensa XI

Wierzę w Ciebie, Panie, lecz wzmocnij moją wiarę,
Ufam Tobie, ale wspomóż moją nadzieję,
Miłuję Ciebie, lecz uczyń moją miłość bardziej gorącą.
Żałuję za moje grzechy, ale spraw, bym żałował doskonalej.
Uwielbiam Ciebie jako Stwórcę wszechrzeczy.
Napełnij mnie swoją mądrością. Otocz swoją dobrocią
Chroń swoją potegą. Ofiaruję Ci moje myśli,
aby trwały przy Tobie; moje słowa i uczynki,
aby były zgodne z Twoją wolą; i całe moje postępowanie,
aby było życiem wyłącznie dla Ciebie.
Chcę tego, czego Ty chcesz. Chcę, jak Ty chcesz i jak długo chcesz.
Proszę Cię, Panie, abyś oświetlił mój rozum,
pobudził moją wolę, oczyścił intencje, uświęcił serce.
Daj mi, Dobry Boże, miłość ku Tobie i wstręt do moich wad,
szczerą troskę o bliźnich i pogardę tego,
co sprowadza na świat zło.
Pomóż mi zwyciężyć pożądliwości – umartwieniem,
skąpstwo – jałmużną,
gniewliwość – łagodnością,
a lenistwo – pracowitością.
Spraw, bym był skupiony w modlitwie,
wstrzemięźliwy przy posiłkach, dokładny w pracy,
wytrwały w podejmowanych działaniach.
Naucz mnie, jak małe jest to, co ziemskie,
jak wielkie to, co Boskie.
Jak przemijające, co doczesne, jak nieskończone, co wieczne.
Proszę o to przez Chrystusa, mojego Pana. Amen.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Proszowice: miasto i fanklub Kamila Stocha świętują i gratulują

2018-02-17 21:02

dziar / Proszowice (KAI)

- Na ulicach pustki, wszyscy ludzie przed telewizorami, a jutro na Mszach świętych będzie okazja pogratulować, choć na odległość – Honorowemu Obywatelowi Proszowic, Kamilowi Stochowi, mistrzowi olimpijskiemu – mówi KAI ks. dr Jan Zwierzchowski, proboszcz parafii w Proszowicach.

Adam Psica/pl.wikipedia.org

Kapłan wyjaśnia, że w tutaj, w tym oddalonym o 24 km miasteczku od Krakowa, w diecezji kieleckiej – powstał pierwszy w Polsce oficjalny fanklub Kamila Stocha, któremu prezesuje Rafał Chmiela. Powołano go w sierpniu 2011 r., na co sportowiec wyraził zgodę.

Bliska rodzina ze strony żony Kamila Stocha mieszkała z Proszowicach, a gdy nasz mistrz studiował w Krakowie, to właśnie tutaj zamieszkał, wraz z żoną Ewą, w budynku starej poczty przy ul. Głowackiego – opowiada proboszcz.

Zapewne zawarte w tamtych latach przyjaźnie i znajomości zaowocowały stałymi kontaktami, powstaniem kilka lat temu fanklubu i nadaniem Kamilowi Stochowi – Honorowego Obywatelstwa Miasta Proszowic, niespełna rok temu.

- Wtedy właśnie poznałem go osobiście, w uroczystości wzięli udział jego rodzice, bp Piotr Skucha, który pochodzi z Proszowic, reprezentacja polskich skoczków narciarskich. Kamil Stoch angażuje się w życie Proszowic, np. w różne inicjatywy sportowe i społeczne np. szkoły podstawowej nr 1, spotyka się z uczniami – dodaje ks. Zwierzchowski.

Fanklub mieści się w kawiarni „Muzealnej”, gdzie zgromadzono eksponaty przekazane przez Kamila Stocha, m.in. jego kombinezon, narty, nakrycia głowy i inne sportowe rekwizyty.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem