Reklama

Dobre praktyki kleryckiego Ogniska Misyjnego

2017-10-18 14:08

Agnieszka Dziarmaga
Edycja kielecka 43/2017, str. 1

Archiwum
Podczas Eucharystii w kazachskim mieszkaniu

Kleryckie Ognisko Misyjne ma ciekawą historię – powstało przed II wojną światową, co oznacza, że jest najstarsze w Polsce. Obecnie należy do niego ponad 20 alumnów – studentów WSD w Kielcach, którym na sercu leży szczególnie sprawa misji. Ognisko Misyjne ma płonąć na tyle jasnym i dużym płomieniem, by ideą misyjnego zaangażowania zapalać kolejnych ludzi, nowe środowiska. Wprowadzone w minionym roku novum – kleryckie praktyki na terenach misyjnych, pozwoliły kandydatom do kapłaństwa poznać styl pracy na misyjnej ziemi, a swym zapałem rozpalić dla spraw misji wiernych w parafiach diecezji kieleckiej. Był Kazachstan i Ziemia Święta, a po tym roku akademickim w wakacje być może będzie Ameryka Południowa.

W rozpoczynającym się Tygodniu Misyjnym przypominamy praktyki i działalność Kleryckiego Ogniska Misyjnego.

Kierunek: Kazachstan

Przygotowania do stażu kleryckiego w Kazachstanie trwały blisko rok, począwszy od intensywnej nauki języka rosyjskiego, po przygotowanie logistyczne i zebranie potrzebnych na wyjazd funduszy. Na misyjną praktykę od 3 do 23 lipca w kraju oddalonym 4 tys. km od Polski i 9 razy od niej większym, zdecydowali się: Damian Liwocha, bliźniacy Łukasz i Tomasz Chowańcowie i Wojciech Rutczyński – szef Ogniska Misyjnego.

Chcieli sami uzbierać pieniądze na lot i na dary dla rodaków w Kazachstanie, co świetnie udało się dzięki ofiarności wiernych kilku parafii, w tym ich rodzinnych. Były to: Bodzentyn, Małogoszcz, Szczekociny, parafia św. Wojciecha w Kielcach, Trójcy Świętej w Jędrzejowie i Leszczyny. Alumni zebrali prawie 20 tys. zł, było czym się rządzić. Zakupili w Polsce i przekazali wiernym w Kazachstanie monstrancję, biały ornat z wizerunkiem Jezusa Zmartwychwstałego, bieliznę kielichową oraz welony na kielich mszalny. Podarowano także ikony Matki Bożej Łaskawej Kieleckiej oraz różańce, krzyżyki, albumy o sanktuariach maryjnych i inne dewocjonalia. Dary trafiły głównie do wiernych parafii Kokczetaw, gdzie studenci odbywali staż misyjny, oraz do biskupów, kapłanów i sióstr zakonnych spotkanych w Kazachstanie. Osobny dar – naczynia liturgiczne, za pośrednictwem alumnów, przekazała m.in. rodzina Tomasza Puchrowicza z Jędrzejowa. Kazachstan wsparł ofiarą także Jan Jakóbczak. Jak opowiadają uczestnicy stażu – wierni z Kazachstanu byli wzruszeni pamięcią ze strony diecezji kieleckiej, która wybudowała kościół w Kokczetawie i przysyła tutaj swoich księży.

Reklama

Mówisz Kazachstan – myślisz stepy. Takie to wrażenie towarzyszyło klerykom przy zetknięciu się z kazachską ziemią. Poznawali oni ten kraj i życie w nim pod opieką księdza diecezji kieleckiej i proboszcza parafii św. Antoniego w Kokczetawie, ks. Wojciecha Skorupy; towarzyszył im także ks. Łukasz Zygmunt – dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych Diecezji Kieleckiej.

Początki kościoła katolickiego w Kokczetawie to lata 90. XX wieku i obecność tam kapłana diecezji kieleckiej – ks. Zygmunta Kwiecińskiego, tworzącego zalążek zorganizowanej wspólnoty katolików, z których bardzo wielu miało polskie korzenie.

Parafię św. Antoniego w Kokczetawie oficjalnie powołano 6 października 1992 r. W 1995 r. bp Jan Paweł Lenga poświęcił kamień węgielny. Kościół w Kokczetawie został poświęcony 20 lat temu przez biskupa kieleckiego Kazimierza Ryczana i Jana Pawła Lengę – biskupa Kazachstanu 15 czerwca 1997 r.

Staż w Kazachstanie okazał się dobrą szkołą kapłańską i szkołą życia. Klerycy przez 3 tygodnie pobytu poznawali realia życia w Kokczetawie, ale i w innych parafiach i obszarach Kazachstanu, uczestniczyli w tamtejszej posłudze misyjnej, pomagali w pracach remontowo-budowlanych wokół kościoła. Jak opowiada Wojciech Rutczyński, nie były to ot, takie sobie zajęcia; akurat trafili na remont otoczenia kościoła, zatem z pomocą ministrantów i wikariusza zwieźli 2 tys. taczek ziemi!

Pełne wzruszeń i dobrych uczuć były wizyty w wioskach: Semfiropolu i w Nikolskoje, gdzie przeżywali Eucharystię w kaplicy lub w prywatnych domach. – Wspólnoty te są bardzo małe, liczą od kilku do kilkunastu osób. Ludzie ci nieraz nawet kilka godzin oczekują na kapłana, sami przygotowują miejsce Mszy św. oraz przebieg liturgii. Dojazd do wiosek to stepowe drogi – latem dziurawe i wyboiste, a zimą zasypane śniegiem. Przed każdą Mszą św. odbywa się krótka katecheza, nauka śpiewu, spowiedź oraz rozmowy duszpasterskie. Po Mszy św. kapłan pozostaje z wiernymi dłuższy czas. Przy wspólnej herbacie dzielą się z nim codziennością swojego życia, problemami i radościami. Msza św. jest dla tych ludzi wielkim wydarzeniem, gdyż mogą przeżywać ją tylko raz w miesiącu. Jest tak dlatego, że misjonarz musi dojechać także do innych wspólnot oczekujących na Eucharystię – wspominają uczestnicy stażu.

W okolicy Kokczetawu mieszka wielu Polaków, potomków przesiedleńców z Kresów Wschodnich, którzy trafiali tu od 1936 r. Przez wiele lat ich życie religijne ograniczane było do sfery prywatnej. Dopiero w latach 70. i 80. ubiegłego wieku pozwolono na legalną, lecz bardzo ograniczoną działalność pierwszych wspólnot katolickich. Tamtejszy proboszcz ks. Wojciech Skorupa podaje, że wśród kokczetawskich parafian są także Niemcy, potomkowie kolonizatorów, którzy trafili na stepy Powołża i okolice Morza Czarnego po manifestach wydanych w XVIII wieku przez carycę Katarzynę II.

– Kazachstan jest specyficznym krajem, różnorodnym nie tylko pod względem etnicznym, ale również religijnym. W bazylice katedralnej w Astanie od wielu lat praktykowana jest całodobowa adoracja Najświętszego Sakramentu. Do tej świątyni przybywają wierni z różnych wspólnot parafialnych oddalonych bardzo często kilkaset kilometrów. Abp Tomasz Peta pokłada wielką ufność w nabożeństwie do Jezusa Eucharystycznego – opowiadają kieleccy alumni.

Parafia św. Antoniego w Kokczetwie organizuje codzienną adorację Najświętszego Sakramentu. Każdego dnia kapłani, siostry zakonne oraz wierni przez godzinę przed Mszą św. uczestniczą w adoracji. Odmawiany jest Różaniec i Koronka do Bożego Miłosierdzia, a także modlitwy o nowe powołania do kapłaństwa i życia konsekrowanego za wstawiennictwem bł. Władysława Bukowińskiego – jednego z pierwszych misjonarzy Kazachstanu. Wspólnota ta ma także wiele grup parafialnych.

Kieleccy klerycy byli także m.in. Karagandzie. Właśnie w tamtejszej katedrze spoczywa ten Błogosławiony. Dwa dni spędzili w seminarium duchownym, poznając życie kleryckie w Kazachstanie.

Kierunek: Ziemia Święta

Ten z kolei misyjny staż zorganizowano we współpracy z kustodią Ziemi Świętej. W lipcu na miesięczną praktykę do ojczyzny Jezusa wyjechali: Dawid Dzienniak i Jakub Janicki, a w sierpniu – Michał Bieroński i Karol Rasała. Warunkiem była dobra znajomość języka angielskiego, nie mówiąc już o zapale do pracy misyjnej. Pobyt alumnów koordynowali (w Palestynie): br. Ananiasz Jaskólski OFM oraz o. Antoni Szlachta OFM posługujący w Betlejem, a ze strony polskiej – o. Alan Rusek OFM – proboszcz panewnickiej bazyliki w Katowicach.

– Nasza posługa w kustodii Ziemi Świętej polegała na opiece nad Grotą Mleczną, gdzie według tradycji Matka Boża, karmiąc małego Jezusa, uroniła odrobinę mleka, oraz nad Polu Pasterzy, gdzie anioł objawił im narodzenie Zbawiciela. W jednym i drugim miejscu zajmowaliśmy się obsługą grup pielgrzymkowych oraz indywidualnych pielgrzymów. Pomagaliśmy także w drobnych pracach przy sanktuarium w Betlejem czy w samej Grocie Narodzenia. Na co dzień uczestniczyliśmy w życiu wspólnoty franciszkańskiej, biorąc udział w modlitwach brewiarzowych, Mszy św., czy w codziennej procesji do Groty Narodzenia – wspominają alumni. Można było z bliska przypatrzeć się misyjnej działalności franciszkanów w tym jednym z najciekawszych regionów świata, poznać wiele nietuzinkowych osobowości, zetknąć się z różnorodnymi grupami pielgrzymów.

Alumn Michał Bieroński wyjaśnia, że wakacje to czas urlopów, więc kieleccy klerycy mieli pełne ręce roboty zastępując np. misjonarzy z zakrystii w kościele św. Katarzyny. Szczotki i mopy nie były im obce – do obowiązków stażystów należało czyszczenie grot św. Hieronima i św. Józefa czy systematyczne porządki w Grocie Narodzenia.

Praktyki w Ziemi Świętej dawały także możliwość odwiedzenia najważniejszych miejsc tego terenu. Oprócz Bazyliki Narodzenia Pańskiego w Betlejem, klerycy byli oczywiście w Bazylice Grobu Bożego, Wieczerniku, przy grobie Króla Dawida, w Bazylice Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny. Byli nad rzeką Jordan, gdzie miał miejsce chrzest Jezusa, w Qumran, Jerychu oraz na Herodionie, gdzie znajdują się pozostałości po pałacu króla Heroda. Obserwowali różnice miedzy Izraelem a Palestyną, podziwiali różnorodność, jaką stanowi współczesny Izrael.

– Tutaj chce się wracać; mogliśmy modlić się, mieszkać i żyć w miejscach, które są najważniejsze dla naszej wiary, oddychać powietrzem Jezusa i apostołów, chodzić ich ulicami, odczytywać nazwy znane dotąd z Biblii. Teksty biblijne czyta się teraz inaczej – przekonuje Michał Bieroński.

Ognisko nie przygasa

Bp Jan Piotrowski 30 grudnia 2014 r. powołał Misyjne Dzieło Diecezji Kieleckiej. W odpowiedzi na to wezwanie w Wyższym Seminarium Duchownym w Kielcach zainaugurowało swoją działalność Ognisko Misyjne – kontynuacja istniejącego od lat Kleryckiego Koła Misyjnego. Mówi al. Wojciech Rutczyński: – Celem ogniska jest modlitwa za misjonarzy pochodzących z naszej diecezji oraz propagowanie idei misyjnej, pogłębianie wiedzy alumnów nt. misji, gdyż wszyscy na mocy chrztu świętego jesteśmy misjonarzami, jak pisał Jan Paweł II w encyklice „Redemptoris missio”.

Spotkania formacyjne odbywają się raz w miesiącu, w każdą środę zaś jest adoracja Najświętszego Sakramentu i modlitwa za misjonarzy. Członkowie ogniska angażują się też w I piątki misyjne, przygotowując m.in. materiały liturgiczne, modlitewne, adoracyjne oraz rozważania, które następnie trafiają do parafii. Uczestniczą we wszelkich asystach misyjnych, spotkaniach z Różami Żywego Różańca, z misjonarzami i ich rodzicami. Byli zaangażowani w powstanie Sali Misyjnej w seminarium. Swoim doświadczeniem i wiedzą chętnie dzielą się z innymi podczas wizyt w parafiach, spotkań z dziennikarzami, w artykułach prasowych. Dają świadectwo. Zapewne spośród nich niektórzy już wkrótce wyruszą, jako posłani z Dobrą Nowiną – na dalekie misyjne ziemie.

Tagi:
misje klerycy

Rusza Akcja „Czary mary okulary”

2018-09-18 08:44

Rusza Akcja „Czary mary okulary” organizowana przez Fundację Pomocy Humanitarnej „Redemptoris Missio”. Akcja jest zbiórką okularów, które trafią na misje.

Okulary mogą być zarówno używane jak i nowe, najlepiej by były to okulary do czytania. Większość ludzi z krajów Globalnego Południa nigdy nie miała styczności z lekarzem okulistą. Z pogarszającym się wzrokiem nikt do lekarza nie chodzi, ponieważ nawet jeśli udałoby się ustalić wadę wzroku – pacjentów nie byłoby stać na zakup odpowiednich okularów. Dla miejscowych to naturalne, że z wiekiem widzą coraz gorzej. Muszą zaniechać pracy (jak np. szycie) z której do tej pory utrzymywali swoje rodziny.

W Afryce koszt zakupu jednej pary okularów jest bardzo wysoki. A w Republice Centralnej Afryki sklep optyczny znajduje się tylko w stolicy. Trudno nawet określić ile wynosi średnia pensja w tym rejonie, ponieważ miejscowa ludność utrzymuje się z pracy na roli, a kilkanaście euro jest dla nich kwotą niebotyczną. Okulary przysłane z Polski mogłyby pomóc wielu ludziom.

Z wiekiem starsi ludzie widzą coraz słabiej, ale uczą się z tym żyć nie wiedząc nawet, że kiedyś mogą zobaczyć przedmioty, którymi się posługują. Nie widzieć i nagle zobaczyć to dla miejscowych jak czary – stąd nazwa Akcji.

Okulary zostaną zbadane (ustalenie mocy), opisane, zabezpieczone, spakowane do paczek, paczki zostaną obszyte płótnem przez wolontariuszy Fundacji i posłane do misje. Akcja potrwa do 15 października. Wtedy to no Republiki Centralnej Afryki wyruszą wolontariusze Fundacji, którzy planują zabrać ze sobą część zebranych okularów. Od 2004 roku państwo to pogrążone jest w nieustającej wojnie domowej. Działania wojenne prowadzone na terenie całego kraju sukcesywnie prowadziły do upadku politycznego i gospodarczego. W chwili obecnej według ostatnich raportów ONZ Republika Środkowoafrykańska zajmuje ostatnie 188 miejsce w klasyfikacji rozwoju społecznego i klasyfikowana jest jako państwo upadłe.

Misjonarze, z którymi od lat współpracuje Fundacja Pomocy Humanitarnej „Redemptoris Missio” relacjonują o skrajnie trudnej sytuacji mieszkańców, ubóstwie, braku opieki medycznej, rozpadzie szkolnictwa oraz nieustannych napadach rebeliantów. Niełatwą sytuację miejscowej ludności dodatkowo komplikuje fakt występowania na tym terenie filarioz, a w szczególności ślepoty rzecznej. Eliminacja tej choroby jest procesem długotrwałym i wymaga od kilku do kilkunastu lat masowego podawania leków wszystkim mieszkańcom żyjącym w zagrożonych terenach.

Założeniem projektu jest zorganizowanie wyprawy pilotażowej celem rozeznania się w rzeczywistej sytuacji w i stworzenia podwalin pod wprowadzenie stałej profilaktyki przeciwko filariozie, co w dłuższym okresie doprowadzi do spadku liczby zachorowań. Wyprawa została zaplanowana na drugą połowę października 2018 roku (najlepsza pora ze względu na zakończenie się pory deszczowej), weźmie w niej udział między innymi poznańska okulistka - prof. Krystyna Pecold. Pani Profesor nie tylko planuje przebadanie osób niewidomych z powodu ślepoty rzecznej, ale również badanie przesiewowe dzieci uczęszczających do szkoły podstawowej przy misji oraz mieszkańców okolicznych wiosek. Tym, u których zostanie stwierdzona wada wzroku zostaną podarowane okulary z Akcji „Czary mary okulary”

Wszyscy, którzy chcieliby aby ich okulary służyły potrzebującym mogą je wysłać na adres Fundacji. Akcja potrwa do połowy października. „Redemptoris Missio” ul. Junikowska 48 60-163 Poznań

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Para prezydencka dołączyła do akcji modlitewnej CZYŚCIMY CZYŚCIEC

2018-09-24 18:58

Źródło: Biuro Prasowe Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów – Prowincji Krakowskiej

Pod tym hasłem przebiegała akcja duszpasterska, która rozpoczęła się w sobotę 22 września 2018 roku o godz. 21.37 w kaplicy Cudownego Obrazu na Jasnej Górze i trwała cały kolejny dzień.

Eliza Radzikowska-Bialobrzewska/KPRP

Jeśli się modlimy za dusze czyśćcowe i za nas będzie się ktoś modlił. Tak Święty Ojciec Pio zachęcał swoich duchowych synów i córki do nieustannej modlitwy za tych, którzy w czyśćcu oczekują na spotkanie z Panem Bogiem. Dzisiaj my, czciciele Świętego Ojca Pio i ludzie dobrej woli, włączamy się do wielkiej modlitwy Kościoła – w tych słowach br. Roman Rusek, krajowy koordynator Grup Modlitwy Ojca Pio, zwrócił się do osób zgromadzonych na Jasnej Górze oraz śledzących na żywo transmisję z czuwania.

Czciciele Świętego Ojca Pio jak również wszyscy łączący się z jasnogórskim sanktuarium polecali miłosierdziu Bożemu bliskich zmarłych oraz tych, którzy zginęli w obronie naszej Ojczyzny.

Do wspólnej modlitwy, prowadzonej w Pałacu Prezydenckim przez ks. kan. Zbigniewa Krasa, włączyli się również prezydent Andrzej Duda wraz z małżonką Agatą Kornhauser-Dudą.

Niech nasze wspólne wołanie nie ustaje - nadal CZYŚĆMY CZYŚCIEC ofiarując uczestnictwo w Eucharystii, modlitwy, cierpienia i wyrzeczenia w intencji dusz oczekujących pełnego zjednoczenia z Panem Bogiem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

KEP: będzie specjalny dzień modlitw o świętość małżeństw i rodzin

2018-09-26 15:55

tk / Płock (KAI)

Niedziela Świętej Rodzin będzie dniem modlitw o świętość małżeństw i rodzin – postanowili dziś biskupi zgromadzeni na zebraniu plenarnym w Płocku. „Poprosimy duszpasterzy o to, by w tym dniu, w każdej polskiej parafii wierni mieli możliwość odnowienia przyrzeczeń małżeńskich” – poinformował KAI bp Wiesław Śmigiel, przewodniczący Rady KEP ds. Rodziny.

Duszpasterstwo rodzin było jednym z tematów kończącego się dziś w Płocku zebrania plenarnego Episkopatu.

W tej chwili trwają prace nad powołanie specjalnej komisji, której zadaniem będzie przygotowanie nowego dyrektorium duszpasterstwa rodzin. Opracowanie zajmie się m.in. odnowionym sposobem prowadzenia przygotowań do sakramentu małżeństwa.

Bp Śmigiel zaznaczył, że w Kościół w Polsce ma sprawdzony model duszpasterstwa rodzin. Działa on w parafiach, oprócz tego działają poradnie specjalistyczne w wymiarze ponadparafialnym, dekanalnym albo miejskim. Niemniej biskupi zastanawiają się nad wprowadzeniem nowych, uzupełniających form przygotowania do życia w małżeństwie i rodzinie.

„Jest to konieczne bo problemów w tej dziedzinie jest mnóstwo – przyznał bp Śmigiel. - Po pierwsze zdajemy sobie sprawę, że bardzo wiele małżeństw nie wytrzymuje próby czasu, bo nie jest w stanie rozwiązywać stojących przed nimi problemów. Dlatego tak wiele małżeństw się rozpada” – zaznacza duchowny dodając, że plaga rozwodów, która dotknęła Zachód przeniosła się także do Polski.

„Trzeba pomyśleć, jakie narzędzia dać tym młodym ludziom by przygotować ich do tego, aby zdawali sobie sprawę jakie są konsekwencje sakramentu małżeństwa oraz żeby potrafili rozwiązywać problemy, jakie się pojawią” – powiedział KAI bp Śmigiel. Ważna jest także umiejętność bardzo realistycznego spojrzenia przez narzeczonych na swoje przyszłe małżeństwo w perspektywie całego życia we dwoje.

Przewodniczący Rady KEP ds. Rodziny poinformował, że biskupi szukają rozwiązań mając do dyspozycji wspólnoty, które od dawna prowadzą działalność na rzecz narzeczonych i małżeństw, np. Spotkania Małżeńskie. Prowadzą one rekolekcje i warsztaty, w których małżonkowie czy narzeczeni otrzymują narzędzie umożliwiające im rozwiązywanie problemów lub przygotowanie się do ich rozwiązywania, jak dialogi małżeńskie, zaznaczył bp Śmigiel.

Duszpasterstwo rodzin było jednym z tematów kończącego się dziś w Płocku zebrania plenarnego Episkopatu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem