Reklama

35 lat parafii na wrocławskim Gądowie

2017-10-18 14:08

Anna Buchar
Edycja wrocławska 43/2017, str. 5

Archiwum parafii
Jan Paweł II pobłogosławił świątynię na wrocławskim Gądowie

Wspólnota pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego na wrocławskim Gądowie obchodzi w tym roku dwa piękne jubileusze: 35-lecia erygowania parafii oraz 20-lecia pobłogosławienia kościoła przez Ojca Świętego Jana Pawła II. „Koralowe gody” świętuje również proboszcz parafii ks. prał. Czesław Majda. Przypominamy, jak tworzył się tu duchowy i materialny Kościół.

Tworzenie wspólnoty

Aby mówić o powstaniu wspólnoty, należy cofnąć się do 1980 r., kiedy ks. Dominik Mazan (ówczesny proboszcz parafii pw. św. Jadwigi na wrocławskim Kozanowie) objął opieką duszpasterską mieszkańców Gądowa. Zapowiedział mieszkańcom, że jeśli znajdzie pomieszczenie na salkę katechetyczną, to co niedzielę odprawi w niej Msze św., a wikariusz parafii będzie w niej uczył religii. Pomieszczenie przy ul. Drzewieckiego 56A wydzierżawiła Spółdzielnia Mieszkaniowa ,,Piast”. Po otrzymaniu salki w 1981 r. ks. Dominik udał się do bp. Tadeusza Rybaka z propozycją, aby utworzyć tu samodzielny ośrodek duszpasterski. Biskup zaproponował, aby salkę nazwano im. bł. Maksymiliana Marii Kolbego. W czerwcu 1982 r. metropolita wrocławski abp Henryk Gulbinowicz skierował wikariusza parafii katedralnej ks. Czesława Majdę do tworzenia nowej wspólnoty na powstającym Osiedlu Kosmonautów. Po pierwszych świętach Bożego Narodzenia przeżytych w radości stanowienia nowej parafii, ks. proboszcz rozpoczął wizytę duszpasterską. Kolęda trwała 5 miesięcy (od 28 grudnia do 1 maja), ponieważ jej celem było poznanie wiernych i sporządzenie kartoteki parafialnej. W marcu 1983 r. dzięki staraniom proboszcza parafia otrzymała pozwolenie na wydzierżawienie od miasta placu przy ul. Horbaczewskiego, pod budowę tymczasowej kaplicy. – Kaplica spełniała wiele funkcji: była miejscem sprawowania kultu, miejscem katechetycznym, kancelarią, kuchnią i jadalnią – wylicza ks. Czesław Majda. – Dzięki ogromnemu zaangażowaniu wiernych szybko ukończono pracę, a inauguracją funkcjonowania tymczasowej kaplicy była I Komunia Święta dzieci klas II – dodaje. W tym samym roku do pomocy proboszczowi ks. Arcybiskup wydelegował ks. Edwarda Dzika, który tym samym został jej pierwszym wikariuszem. – Ponieważ parafia nie posiadała jeszcze świątyni, wynajmowaliśmy mieszkania na Gądowie. Ja mieszkałem na Ostatnim Groszu 16, ks. Edward na ul. Balonowej 1 – wspomina proboszcz wspólnoty.

Pomnik 46. Międzynarodowego Kongresu Eucharystycznego

Plac przy ul. Horbaczewskiego 20, pod budowę obiektów sakralnych parafia wykupiła już w 1983 r. – Był to rok, w którym Wrocław odwiedził Ojciec Święty. Kupiliśmy ten teren, by ofiarować go naszemu Pasterzowi – mówi ks. Czesław Majda. Rozpoczęcie wykopów i wymiany gruntów pod kościół rozpoczęto w roku 1990. Fundamenty świątyni postawiono rok później, a wiosną 1992 r. rozpoczęto wznoszenie jej murów. 10 października 1992 r. kard. Henryk Gulbinowicz dokonał wmurowania kamienia węgielnego i aktu erekcyjnego w mury budowanego kościoła. Dwa lata później, w marcu 1994 r. ks. proboszcz wraz z parafianami podjął decyzję przyspieszenia budowy kościoła o 3 lata tj. na 46. Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny. Udało się.

Reklama

– 31 maja 1997 r. Ojciec Święty Jan Paweł II w drodze z lotniska do katedry wrocławskiej, przejechał ulicami naszego osiedla, ogarniając wiwatujących wiernych swoim ojcowskim spojrzeniem i uśmiechem, zatrzymał się przy świątyni na 8 minut. Poświęcił ją, przemówił do licznie zgromadzonych parafian i podziękował wszystkim za wybudowanie kościoła – wspomina ks. Czesław Majda. Cztery miesiące później parafia otrzymała z Kurii Metropolitalnej Reskrypt – dokument nadający świątyni tytuł kościoła – pomnika 46. MKE.

Na pamiątkę tego wydarzenia parafianie postawili Ojcu Świętemu pomnik.

Tagi:
parafia

Niedziela Radiowa w Aleksandrowie

2019-04-16 18:56

Joanna Ferens
Edycja zamojsko-lubaczowska 16/2019, str. IV

Katolickie Radio Zamość w ramach Niedzieli Radiowej odwiedziło 7 kwietnia parafię pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Aleksandrowie

Joanna Ferens
Podczas wspólnej modlitwy transmitowanej na antenie radia

Parafia w Aleksandrowie powstała 17 lipca 1936 r. i została erygowana przez biskupa lubelskiego Mariana Fulmana. Pomysłodawcą wybudowania świątyni w Aleksandrowie był obecnie sługa Boży ks. Błażej Nowosad, który najpierw postanowił wybudować tam kaplicę dojazdową Górecka Kościelnego. Z racji tego, iż nie pomieściłaby ona wszystkich wiernych, postanowiono wybudować kościół, zaś ks. Nowosad został mianowany administratorem parafii. Świątynia otrzymała obraz Matki Bożej Nieustającej Pomocy z parafii w Górecku. Ostatecznie wybudowano i 30 września 1934 r. poświęcono kościół. Pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Orzeł. Szczególnie ciężkim okresem w dziejach parafii była II wojna światowa, w czasie której zginęło ok. 300 tutejszych mieszkańców. Warto wspomnieć, iż pierwszą wizytację kanoniczną w tej parafii odbył późniejszy Prymas Tysiąclecia, kard. Stefan Wyszyński.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Niedzielna Msza święta w sobotę

Ks. Paweł Staniszewski
Edycja łowicka 10/2004

Nie tak dawno w czasie lekcji jeden z licealistów zapytał mnie w intrygującej go sprawie. „Proszę księdza, Kościół uczy, że jeżeli z ważnych powodów nie możemy iść do kościoła w niedzielę (np. idziemy na zabawę karnawałową trwającą do białego rana, lub będziemy musieli w niedzielę pracować) to powinniśmy to uczynić w sobotę wieczorem.

Bożena Sztajner/Niedziela

Takie uczestnictwo nie będzie pociągało konsekwencji grzechu. Niestety, coraz częściej słyszę, iż niektórzy moi znajomi, dla wygody, by mieć niedzielę tylko dla siebie, idą w sobotę, a nie w niedzielę na Mszę św. Czy jest to postawa słuszna, prawidłowa? W Piśmie Świętym czytamy, jak to Pan Bóg polecił świętować siódmy dzień, a nie szósty. Wyznaczył niedzielę na świętowanie, a nie sobotę wieczorem. Czy więc regularne uczestniczenie w niedzielnej Mszy św. w sobotę wieczorem nie jest nadużyciem?”

Otóż tytułem wstępu przypomnę, iż obowiązek uczestniczenia we Mszy św. wiąże katolika w sumieniu. Dobrowolne zaniedbanie uczestniczenia we Mszy św. w niedzielę jest grzechem śmiertelnym i powoduje zerwanie kontaktu z Bogiem. Wracając do kwestii dnia, którego powinniśmy świętować, zgodnie z poleceniem Boga Izraelici zobowiązani byli do świętowania szabatu czyli siódmego dnia, dnia Bożego odpoczynku po dokonanym dziele stworzenia. Jednak po Zmartwychwstaniu Chrystusa, które miało miejsce w pierwszym dniu tygodnia (w niedzielę), rozpoczął się nowy etap w historii zbawienia. Etap ten jest czasem nowego stworzenia. I właśnie ten dzień nowego stworzenia, bo zostało ono zapoczątkowane Zmartwychwstaniem i umocnione zesłaniem Ducha Świętego też w niedzielę, obchodzimy jako najważniejsze święto każdego tygodnia. Świętujemy niedzielę, jako pierwszy dzień tygodnia. Wyraźnie słyszymy to w II Modlitwie Eucharystycznej, w której kapłan wypowiada słowa: „Dlatego stajemy przed Tobą i zjednoczeni z całym Kościołem uroczyście obchodzimy pierwszy dzień tygodnia, w którym Jezus Chrystus Zmartwychwstał i zesłał na Apostołów Ducha Świętego”.

Kościół o sposobie spełnienia obowiązku uczestniczenia we Mszy św. wypowiada się w kanonie 1248 Kodeksu Prawa Kanonicznego w następujący sposób: „Nakazowi uczestniczenia we Mszy św. czyni zadość ten, kto bierze w niej udział, gdziekolwiek jest odprawiana w obrządku katolickim, bądź w sam dzień świąteczny, bądź też wieczorem dnia poprzedzającego”. Jak widać, kanon ten nic nie mówi na temat przyczyn naszej decyzji co do dnia uczestniczenia we Mszy św. Termin, w którym udamy się na Mszę św. - w sobotę wieczorem (lub inny dzień poprzedzający święto) czy też w sam dzień świąteczny - zależy tylko od nas. Tak więc z formalnego punktu widzenia wszystko jest w porządku. Każdy jednak medal ma dwie strony. Stąd warto w tym miejscu przypomnieć, na czym polega zadanie świętowania. Otóż do istoty chrześcijańskiego świętowania należy uczestniczenie w liturgicznym spotkaniu, które wielbi Pana, rozważa Jego słowa i umacnia się wzajemnym świadectwem wiary. Kościół od samego początku prosił swoje dzieci, aby pilnowały niedzielnej Eucharystii. Już około 108 r. pisał św. Ignacy z Antiochii: „Niechaj nikt nie błądzi. Ten, kto nie jest wewnątrz sanktuarium, sam pozbawia się Chleba Bożego.

Jeśli modlitwa wspólna dwóch zwykłych ludzi ma moc tak wielką, o ileż potężniejsza jest modlitwa biskupa i całego Kościoła! Kto nie przychodzi na zgromadzenie, ten już popadł w pychę i sam siebie osądził” (List do Efezjan 5,2-3). A dwie strony dalej dodaje św. Ignacy następujący argument: „Gdy się bowiem często schodzicie, słabną siły szatana i zgubna moc jego kruszy się jednością waszej wiary” (13,1).

Stąd jeśli z czystego wygodnictwa pomijamy Mszę św. w sam dzień świąteczny, nasze świętowanie stałoby się niepełne. To jest podstawowa racja, dla której winniśmy dążyć do zachowania niedzielnej Mszy św. Warto zobaczyć dla jakich powodów ludzie najczęściej rezygnują w ogóle z Mszy św. w niedzielę, przychodząc na nią w sobotę wieczorem. Wygodne wylegiwanie się w łóżku, oglądanie telewizji, wycieczka, goście, widowisko sportowe - to są dla nich w niedzielny dzień ważniejsze rzeczy, aniżeli uczestniczenie we Mszy św. Oczywiście, - zauważmy - że w takim przypadku nie mówimy o grzechu (bo przecież można przyjść na Mszę św. w sobotę). Pojawia się natomiast coś, co można nazwać apelem do naszego serca, do naszego sumienia, by nie wybierać tego, co łatwiejsze, ale to, co stosowne, co buduje wiarę naszą i wiarę całej wspólnoty. W przeciwnym razie można pokusić się o stwierdzenie, że wybierając to, co łatwiejsze, czyli sobotnią Liturgię, jakby w sposób pośredni dajemy dowód, iż uczestnictwo w Ofierze Chrystusa jest dla nas jakimś ciężarem, obowiązkiem, a nie radosnym spotkaniem przy stole na wspólnej uczcie.

Kiedy przeżywamy okres Wielkiego Postu, czas nawracania się, pracy nad sobą, podejmowania dobrych postanowień celem przybliżenia się do Boga i pogłębienia swej wiary, miłości, może warto byłoby podjąć trud podjęcia decyzji o prawdziwym świętowaniu niedzieli w połączeniu z uczestnictwem właśnie tego dnia w Eucharystii. Może będzie mnie to kosztować godzinę mniej snu, ale to przecież wszystko ad maiorem Dei gloriam - na większą chawałę Boga.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wielka Sobota w Jerozolimie

2019-04-20 17:41

vaticannews / Jerozolima (KAI)

W Jerozolimie radosne Alleluja zabrzmiało już o świcie. Główne uroczystości Wigilii Paschalnej odbyły się w godzinach porannych w Bazylice Bożego Grobu. Liturgii przewodniczył abp Fouad Twal, do 2016 r. łaciński patriarcha tego miasta.

Fotolia.com

Celebracja rozpoczęła się w pobliżu Golgoty poświęceniem ognia, po czym arcybiskup zapalił wielkanocny paschał od ognia wiecznej lampki płonącej w pustym grobie Zbawiciela. Radosny śpiew orędzia paschalnego wypełnił swym echem całą bazylikę. Liturgia Słowa przypominała wiernym historię zbawienia i zakończyła się Ewangelią o zmartwychwstaniu, którą według wielowiekowej tradycji uroczyście odśpiewał abp Pierbatista Pizzaballa stojąc u wejścia do kaplicy Bożego Grobu.

W homilii administrator apostolski Patriarchatu Łacińskiego Jerozolimy podkreślił, że „Wigilia Paschalna zwraca naszą uwagę na całą historię zbawienia. Rozważamy więc Boga, który nas kocha i stwarza nas w miłości. Boga, który wybiera, uwalnia i prowadzi przez pustynię. Następnie kontemplujemy Boga, który przemawia do nas przez proroków i nigdy nie przestaje oczekiwać naszego powrotu do Niego”. Liturgia Wigilii paschalnej to nie tylko pamiątka, kontynuował abp Pizzaballa, także dziś Bóg przemawia do nas, kocha nas, prowadzi i przebacza.

W godzinach popołudniowych wewnątrz bazyliki Bożego Grobu odbyła się procesja do 14 stacji, która jest medytacją tajemnicy misterium paschalnego. Procesja rozpoczyna się przy kolumnie biczowania, następnie zatrzymuje się na Golgocie i trzykrotnie okrążyła kaplicę Bożego Grobu. Rozważanie kończy się wspomnieniem ukazania się Zmartwychwstałego Jezusa Marii Magdalenie. W Jerozolimie liturgię Wigilii Paschalnej zakończy Godzina Czytań przy pustym Grobie Zmartwychwstałego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem