Reklama

Studia na UKSW - pielęgniarstwo

U św. Maksymiliana

2017-10-25 12:07

Jan Murawski
Edycja toruńska 44/2017, str. 4

Leonard Wiśniewski
Kościół pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Toruniu

W parafii pw. św. Maksymiliana Marii Kolbego w Toruniu wierni wraz z kapłanami i gośćmi świętowali szczególny, bo potrójny jubileusz: 35. rocznicę kanonizacji św. Maksymiliana, 35. rocznicę wmurowania kamienia węgielnego pod budowę kościoła oraz 15. rocznicę jego konsekracji.

Wświątyni licznie wypełnionej wiernymi 10 października uroczyste Msze św. celebrowali pierwsi wikariusze tej parafii – ks. kan. Marian Zbrojski (obecnie proboszcz parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Koszelewach) i ks. kan. Zbigniew Markowski (obecnie proboszcz parafii pw. Świętego Tomasza Apostoła w Nowym Mieście Lubawskim), który również głosił słowo Boże. Księża przybliżyli wiernym mało znane zdarzenia związane z budową świątyni oraz pierwszych lat kapłaństwa przeżytych w tej parafii. Na wieczornej Eucharystii nie zabrakło budowniczego kościoła ks. prał. Andrzeja Klempa, emeryta i rezydenta parafii, którego obecność nagrodzono brawami i życzliwym słowem. Uczestnicy dziękowali Bogu za liczne piękne dary, którymi Bóg obdarzył mieszkańców toruńskiego osiedla Na Skarpie.

Historia

Kanonizacja Maksymiliana Kolbego odbyła się w Rzymie 10 października1982 r. Dokonał jej papież św. Jan Paweł II. W tym wydarzeniu brał udział proboszcz nowo powołanej parafii ks. prał. Andrzej Klemp, który z katakumb św. Kaliksta, z niszy grobowej św. Maksyma, przywiózł marmurowy kamień. Wcześniej, tego samego roku, przystąpiono do realizacji projektu budowy kościoła. Przygotowano fundamenty kościoła i po powrocie z Rzymu jeszcze tego samego miesiąca ten kamień jako kamień węgielny wznoszonej świątyni bp Marian Przykucki wmurował w jej południową ścianę. 20 lat później bp Andrzej Suski konsekrował kościół.

Reklama

Świątynię od początku wznoszono z zaangażowaniem wiernych i kapłanów w bardzo trudnych warunkach. Budowa przypadła na pierwsze lata stanu wojennego. Piętrzące się przeszkody, braki materiałowe, kadrowe, techniczne, odcisnęły piętno na wyglądzie kościoła, który dziś nadal wymaga szczególnej troski parafian i obecnego proboszcza ks. kan. Mariusza Klimka.

Teraźniejszość

Każda świątynia, choćby najpiękniejsza, ale pozbawiona wiernych traci swoje znaczenie, zamienia się w obiekt muzealny i nie przynosi owocu, o który zabiega jego Pan. Ta świątynia przynosi owoc, który mieści się w ludzkim sercu, i ten widoczny wyrażany przez kapłańskie posługi: Msze św., nabożeństwa, sakramenty, odwiedziny chorych z Najświętszym Sakramentem, pogrzeby. Tym owocem są również działające aktywnie parafialne struktury, pielgrzymki, dzieła charytatywne. Tuż obok kościoła powstało Centrum Pielęgnacji Caritas i Dom Zakonny Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus. Od pierwszych lat powstania parafii, od 8 grudnia 1982 r., codziennie o godz. 6 śpiewa się Godzinki. Tu narodziła się i nadal cieszy zainteresowaniem wiernych miasta piesza minipielgrzymka nawiedzająca toruńskie świątynie w duchowej łączności z pielgrzymującymi na Jasną Górę. Jej zakończenie co roku ma miejsce właśnie w tej świątyni 14 sierpnia, w dzień uroczystości odpustowej ku czci św. Maksymiliana. Parafia jest też organizatorem rozwijającego się Festiwalu Muzyki Sakralnej Musica Vera – „Muzyka nowych świątyń”, który przez ponad miesiąc syci nasze serca bogactwem duchowych przeżyć. Nie byłoby tego wszystkiego, gdyby nie powstała parafia i gdyby nie wybudowano świątyni, która jest centrum jej życia.

Wszystkim członkom wspólnoty pw. św. Maksymiliana M. Kolbego i pozostałych parafii Kościoła rzymskokatolickiego życzę: Niech ścieżka, którą przemierzamy do kościoła, głęboko zachowa się w naszej pamięci, abyśmy z radością i wdzięcznością mogli do niej powracać we wspomnieniach teraz i w wieczności zbawionych.

Tagi:
parafia jubileusz

150-lecie kościoła w Bogatyni

2018-11-14 11:43

Ks. Piotr Nowosielski
Edycja legnicka 46/2018, str. VI

Parafia pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Bogatyni świętowała 150-lecie istnienia swojego kościoła

Ks. Piotr Nowosielski
Wśród uczestników znalazła się także delegacja z klasztoru sióstr cysterek z Niemiec

Uroczystość odbyła się z udziałem biskupa seniora Stefana Cichego, biskupa seniora Stefana Regmunta z Zielonej Góry, legnickiego biskupa pomocniczego Marka Mendyka, księży związanych z tą parafią, sióstr cysterek z pobliskiego klasztoru Marienthal z Niemiec, których poprzedniczki 150 lat temu przyczyniły się do budowy tego kościoła oraz licznego grona parafian i gości.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Sekret kodu kulturowego rodzin wielodzietnych

2018-11-19 12:54

Antoni Szymański Senator RP

W kaszubskiej gminie Sierakowice odnotowuje się najwyższą dzietność w kraju. Typowy model rodziny to 2+4. Ten fenomen ma różne tłumaczenia. Czy Kaszubi dostali zawrotu głowy i muszą mieć dużo dzieci, bo również w sąsiednich gminach powiatu kartuskiego odnotowuje się najwyższe wskaźniki urodzeń? Co leży u podstaw tej wyjątkowej prokreacyjnej determinacji? Wójt gminy Tadeusz Kobiela tłumaczy to tradycją. Inny trop wyjaśnienia może prowadzić do uznania głębokiej religijności Kaszubów jak czynnika wzmacniającego postawy prorodzinne.

Grzegorz Jakubowski/KPRP

Niekonwencjonalne wyjaśnienie sierakowickiej prężności demograficznej przedstawił prof. Witold Toczyski w raporcie Rządowej Rady Ludnościowej „Sytuacja demograficzna Polski jako wyzwanie dla polityki społecznej i gospodarczej”. Analizując ten przypadek kaszubskiej gminy postawił tezę, że na przyszłość demograficzną kraju duży wpływ będzie wywierać kod kulturowy przedsiębiorczości społecznej młodzieży. Nieco trywializując to podejście można postawić pytanie, czy spółdzielnie uczniowskie mogą mieć wpływ na budowanie pomyślności i niezależności rodziny? Casus Sierakowice wskazuje, że podstawą pomyślności gospodarczej gminy jest ponadprzeciętny udział prywatnej przedsiębiorczości. Gmina jest zagłębiem rzemieślniczym Trójmiasta, gdyż występuje dominacja (87,96 proc.) firm osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą. W rodzinach przedsiębiorców silne jest przekonanie, że ich niezależność i pomyślność jest związana z ich aktywnością gospodarczą. Powstaje pewien wzór kulturowy, przekonanie o szczególnej wartości przedsiębiorczości dającej trwałe podstawy ekonomiczne rodziny. Mając własną działalność można być bardziej impregnowanym na układy i układziki, ceniąc sobie wartości życia rodzinnego. U podstaw prężności demograficznej stoi bowiem rodzina. Optymizm życia rodzinnego ściśle wiąże się ze stabilnością ekonomiczną, która daje gwarancje podołania zadaniu wychowania i wykształcenia dzieci, zaś szczególnie ceniąc przygotowanie dzieci do dobrego zawodu. Wiara, że wzór własnej zaradności potrafimy przekazać dzieciom stają się ważnym czynnikiem decyzji o posiadaniu dzieci.

Jednym z czynników hamująco wpływającym na pozytywny model rozwoju rodzin jest niewłaściwa pedagogika społeczna młodzieży, która kosztem solidaryzmu społecznego eksponuje model egoizmu, a nawet hedonizmu. Trudny do przecenienia jest wpływ szkoły na kształtowanie postaw przedsiębiorczych. Wiemy, że jednym ze źródeł sukcesu gospodarczego jest pomysłowość, odwaga i zdolność do podejmowania ryzyka poprzedzana jest praktykowaniem przedsiębiorczości społecznej w szkole. W polskiej edukacji występuje w szczątkowej postaci kształcenie dla przedsiębiorczości. Są to zajęcia o makro i mikroekonomii, bankowości, budżetowaniu i grach ekonomicznych. Zajęcia w większości mają charakter pasywny, takie trenowanie „na sucho”. Nauczyciele zajęcia traktują podręcznikowo, bez konfrontowania się realnym gospodarowaniem. Motyw pracy w tzw. realu dla dobra wspólnego i w kooperacji znajduje się na odległym miejscu piedestału wartości wychowawczych. Przeważa dyktat podstawy programowej i edukacji, która ma awansować do kolejnego szczebla kształcenia. Przedmioty, które nie są ważne na świadectwie maturalnym są z natury rzeczy przez wszystkich spychane na dalszy plan. Dlatego w szkołach wyginęły prawie całkowicie spółdzielnie uczniowskie – uniwersytety przedsiębiorczości. Zarówno spółdzielczość uczniowska, jak angażowanie się młodzieży do prac na rzecz społeczności lokalnej są w zapaści. Na margines zepchnięto praktykowanie przedsiębiorczości młodzieży. Przedsiębiorczość wiąże się z nastawieniem na nowe rozwiązania w relacjach społecznych. Nakierowana jest na budowanie umiejętności współpracy, wzmacnianie pasji i czerpanie znacznej satysfakcji z procesu realizacji swoich pomysłów.

Wiemy, że jednym ze źródeł sukcesu gospodarczego jest pomysłowość, odwaga i zdolność do podejmowania ryzyka. Obudzenie ducha przedsiębiorczości uzależnione jest od zbudowania swoistej kultury pracy nakierowanej na innowacyjne zmiany. To jest wielkie wyzwanie jak ożywić postawy przedsiębiorczości społecznej młodzieży, która jest jednym z istotnych czynników wzmacniania rodziny i społeczności lokalnej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Biskupi: przepraszamy Boga i ofiary wykorzystania seksualnego

2018-11-19 20:47

tk, BP KEP / Częstochowa (KAI)

Przepraszamy Boga, ofiary wykorzystania, ich rodziny i wspólnotę Kościoła za wszystkie krzywdy wyrządzone dzieciom i ludziom młodym oraz ich bliskim – piszą polscy biskupi. W ogłoszonym dziś "Stanowisku Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wykorzystywania seksualnego dzieci i młodzieży przez niektórych duchownych" wzywają też sprawców przestępstw do uznania swojej odpowiedzialności oraz do pokuty.

Episkopat.pl

Biskupi zadecydowali, że pierwszy piątek Wielkiego Postu będzie odtąd dniem modlitwy wynagradzającej oraz postu we wszystkich polskich diecezjach. Zapewniają także o swoim pragnieniu, "aby bezpieczeństwo dzieci i młodzieży, zgodnie z wolą Pana, stało się priorytetem dla wszystkich środowisk i rodzin".

Biskupi zwrócili się również do sprawców przestępstw, których wezwali do nawrócenia i szczerej pokuty. „Zdradziliście niewinnych młodych ludzi oraz ich rodziców, którzy pokładali w was zaufanie. Utraciliście szacunek społeczności i okryliście wstydem i hańbą waszych współbraci” – napisali.

Przeczytaj także: Stanowisko Konferencji Episkopatu Polski w sprawie wykorzystywania seksualnego osób małoletnich przez niektórych duchownych

Zaznaczając, że problem nadużyć seksualnych istnieje w wielu środowiskach, w tym także w rodzinach biskupi przyznają, że problem ten staje się źródłem szczególnego zgorszenia, kiedy sprawcami nadużyć są duchowni. "Rozczarowanie i oburzenie jest tym większe i boleśniejsze, że dzieci zamiast troskliwej miłości i towarzyszenia w szukaniu bliskości Jezusa doświadczają przemocy i brutalnego odarcia z godności dziecka" - czytamy w Stanowisku.

Biskupi przypominają, że Kościół od początku swego istnienia uznawał nadużycia wobec dzieci za wyjątkowo ciężki grzech. "Przepraszamy Boga, ofiary wykorzystania, ich rodziny i wspólnotę Kościoła za wszystkie krzywdy wyrządzone dzieciom i ludziom młodym oraz ich bliskim przez duchownych, osoby konsekrowane i świeckich pracowników kościelnych" - piszą biskupi. Proszą też Boga o "światło, siłę i odwagę" do walki z moralnym i duchowym zepsuciem, które jest zasadniczym źródłem wykorzystania seksualnego małoletnich. Prosimy Pana, by dał skuteczność naszym wysiłkom tworzenia w Kościele środowiska otwartego i przyjaznego dzieciom i młodzieży.

Biskupi zwrócili się bezpośrednio do ludzi, którzy doświadczyli nadużyć seksualnych ze strony duszpasterzy. „Prosimy osoby pokrzywdzone przez duchownych, aby zgłaszały doznaną krzywdę do przełożonych kościelnych oraz do odpowiednich organów państwowych” – napisali.

Przypomnieli również o systemie ochrony dzieci i młodzieży, który już działa w polskich diecezjach oraz o możliwościach pomocy, którą mogą otrzymać pokrzywdzeni, a także o sposobach reagowania na przestępstwa seksualne.

W dokumencie przypomniano, że Episkopat Polski od szeregu lat podejmuje działania, których celem jest wyeliminowanie przestępstw związanych z nadużyciami seksualnymi wśród duchownych. Przypominają, że w każdej diecezji i w wielu prowincjach zakonnych został wyznaczony delegat, który jest odpowiednio przeszkolony przez działające od 2014 roku Centrum Ochrony Dziecka i upoważniony do przyjmowania zgłoszeń o wykorzystaniu seksualnym małoletnich przez osobę duchowną. Ma on też pomóc ofierze wykorzystania w otrzymaniu wsparcia psychologicznego, prawnego i duszpasterskiego.

W "Stanowisku" przypomniano też, że od 5 lat powołany przez KEP koordynator ds. ochrony dzieci i młodzieży organizuje liczne szkolenia dla duchowieństwa diecezjalnego i zakonnego, które powoli, ale skutecznie wpływają na zmianę postaw i świadomości. Ponadto od kilku lat prowadzone jest kształcenie dla wychowawców w seminariach duchownych, aby kompetentnie pracowali nad formacją przyszłych kapłanów, nie dopuszczając, by w szeregach duchowieństwa znalazły się osoby niedojrzałe, niezdolne do wierności złożonym ślubom i przyrzeczeniom.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem