Reklama

Obrzęd obłóczyn w WSD w Drohiczynie

2017-10-31 14:00

Al. Bartosz Ojdana
Edycja podlaska 45/2017, str. 1

Al. Bartosz Ojdana
W tym roku sutannę przyjęło sześciu alumnów

Sześciu alumnów Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie 22 października podczas Mszy św. w kaplicy seminaryjnej po raz pierwszy założyło sutannę, która od tego momentu stanie się ich codziennym strojem.

Mszy św. przewodniczył i słowo Boże wygłosił bp Tadeusz Pikus. Podczas homilii podkreślił fakt, że sutanna będzie towarzyszyła obłóczonym alumnom przez całe ich życie. Porównał sutannę do znaku, który wyraża naszą miłość względem Boga i drugiego człowieka. – Świadek, którym stajecie się przez przyjęcie sutanny, czyni Was prawdziwie oddanymi Bogu. Szczególnie przez służbę innym ludziom – podkreślił. Mówiąc o służbie innym, Ksiądz Biskup szczególnie podkreślił fakt, że sama sutanna nie czyni człowieka świętym, lecz dopiero pokorna służba prowadzi do świętości. – Sutanna jest wyrazem waszej miłości względem Boga i bliźniego – powiedział Pasterz diecezji. W uroczystości wzięli udział wszyscy alumni, przełożeni oraz zaproszeni goście.

W tym roku sutannę przyjęło sześciu alumnów: Radosław Kalicki pochodzący z parafii pw. Trójcy Świętej w Dziadkowicach, Maciej Koszewski z parafii pw. Maryi Matki Kościoła w Sulejówku, Rafał Oleksiuk z parafii pw. św. Andrzeja Boboli w Siemiatyczach, Lesław Rzemieniec z parafii pw. Świętych Cyryla i Metodego w Hajnówce, Piotr Wyszomierski z parafii pw. św. Wojciecha w Skibniewie oraz Wojciech Wdowiński z parafii pw. Matki Bożej Królowej Polski w Wołominie.

Reklama

Sutanna jako oficjalny strój kapłana została wprowadzona przez papieża Sykstusa V w 1589 r. Jak mawiał Benedykt XVI, świat potrzebuje świadectwa naszej wiary, szczególnie świadectwa kapłanów, którzy przez noszenie sutanny wyrażają swoje oddanie Bogu.

Tagi:
obłóczyny

Kleryckie obłóczyny

2017-12-11 09:30

Ks. Waldemar Wesołowski

Ks. Waldemar Wesołowski

– Strój duchowny to zewnętrzny znak, który ma wam przypominać o pełnieniu woli Boga, o odpowiadaniu waszym życiem na Jego wezwanie – powiedział bp Zbigniew Kiernikowski podczas Mszy św. odprawionej w legnickiej katedrze w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP.

Podczas Eucharystii trzech kleryków III roku WSD przyjęło strój duchowny, czyli sutannę. W Mszy św. uczestniczyli przełożeni, wykładowcy, duszpasterze oraz grono bliskich i przyjaciół kleryków.

- Przyjęcie sutanny, choć nie wiąże się z żadną posługą, ani święceniami, jest jednak ważnym krokiem na drodze ku kapłaństwu – powiedział rektor seminarium ks. Piotr Kot. – Sutanna jest zewnętrznym znakiem przynależności do Chrystusa. Ten znak odwołuje nas do tajemnicy sakramentu chrztu świętego, który przyjęliśmy i w którym jesteśmy zanurzeni. Poprzez zanurzenie w wodzie chrzcielnej zostajemy oczyszczeni z grzechu pierworodnego. Natomiast biel komży nakładanej na sutannę ma przypominać klerykom o potrzebie troski o czystość życia, na wzór Maryi – dodał ks. Rektor.

W homilii Biskup legnicki wyjaśnił min. znaczenie uroczystości Niepokalanego Poczęcia NMP. – Ta uroczystość to ważny etap realizacji historii zbawienia. W raju, po grzechu pierwszych ludzi, Bóg ingeruje w sytuację nieprawości, grzechu. Człowiek skuszony przez węża chciał sam poznawać dobro i zło, poza Bogiem. Bóg jednak zapowiada zwycięstwo. To początek zamykania tego stanu. Natomiast w Nazarecie, podczas zwiastowania, dokonuje się otwieranie tego, co będzie realizowane. Maryja jest dla nas niedościgłym wzorem otwierania się na działanie Boga. Maryja nie sięga po swoje poznanie dobra i zła. Wobec Słowa Bożego mówi – „niech mi się stanie”. To nowy typ postawy człowieka – mówił Biskup legnicki.

W dalszej części homilii bp Kiernikowski podkreślił, że Maryja rezygnuje ze swoich racji na rzecz realizowania woli Boga. Takiej postawy będzie się uczyła przez całe życie, aż do krzyża, gdzie zostanie starta głowa szatana. – Pod krzyżem rodzi się wspólnota, której Maryja przewodzi. Bóg wybiera nas, grzeszników po to, byśmy w tę logikę wchodzili, byśmy uczyli się odpowiadać w naszym życiu tak, jak Ona – „niech mi się stanie według Twego Słowa”. Bóg jest stale gotowy dokonywać w nas nowego początku – mówił kaznodzieja.

Zwracając się do kleryków przyjmujących strój duchowny bp Zbigniew powiedział: - To jest początek czegoś nowego. To zewnętrzny znak, który ma wam przypominać o gotowości pełnienia woli Boga. Odpowiadajcie waszym życiem na to wezwanie. Służcie innym, by również w życiu innych ludzi dokonywał się nowy początek.

Po homilii Biskup legnicki poświęcił nowe szaty i odmówił nad klerykami modlitwę. W nałożeniu sutanny alumnom pomagali księża proboszczowie z rodzinnych parafii. Podczas Eucharystii wierni modlili się w intencji obłóczonych kleryków oraz w intencji całego Seminarium Duchownego, wypraszając łaskę nowych powołań.

Dzień obłóczyn to także dzień otwarty w legnickim seminarium. Rodziny oraz zaproszeni goście mogli zobaczyć jak żyją i jak przygotowują się do kapłaństwa alumni Wyższego Seminarium Duchownego.

W tym roku strój duchowny przyjęli: Krzysztof Borysiewicz z parafii pw. św. Jana Apostoła i Ewangelisty w Jeleniej Górze, Michał Jała z parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Krzeszowie oraz Piotr Tsarakhov z parafii pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Bolesławcu.

Ks. Waldemar Wesołowski

Obszerna relacja z obłóczyn na stronie Radia Plus Legnica, www.legnica.fm

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Odszedł do Pana ks. prof. dr hab. Jan Maciej Dyduch

2018-11-17 21:13

W sobotę, 17 listopada 2018 r. w wieku 78 lat odszedł do Pana ks. prof. dr hab. Jan Maciej Dyduch. W latach 2004-2010 ks. inf. był rektorem Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.

Urodził się 7 stycznia 1940 roku w Kukowie koło Lachowic w ubogiej, pracowitej i pobożnej rodzinie chłopskiej. Ochrzczony w kościele parafialnym w Krzeszowie. Syn Jana Dyducha i Ewy z domu Hadamik. Brat Tadeusza, który urodził się w 1938 r. Wcześnie utracili rodziców. Opiekunem chłopców był stryj ks. Michał Dyduch. Lata wojny to okres przedszkolny Jana Macieja.

Edukację podjął już po wojnie jako 6 latek. W latach 1946-1953 uczęszczał do Szkoły Podstawowej w Krzeszowie. Fakt, że w Krzeszowie znajdywała się i szkoła i kościół, oznaczał codzienne pokonywanie odległości na trasie Kuków-Krzeszów. Podobnie było w latach szkoły średniej, gdy z bratem Tadeuszem codziennie udawał się z Lachowic drogą kolejową do Suchej Beskidzkiej. W latach 1953-1957 uczęszczał tam do Liceum Ogólnokształcącego. Jego katechetą był ks. Józef Jędrysek. Sakrament bierzmowania przyjął 24 września 1955 r. w kościele parafialnym w Krzeszowie z rąk bp. Franciszka Jopa.

Po egzaminie maturalnym w Suchej Beskidzkiej (3 VI 1957), wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie.

Jako student i kleryk wyróżniał się bardzo dobrymi ocenami profesorów i wychowawców i kolegów. Zdawał kolejne egzaminy, pokonywał kolejne stopnie w drodze do kapłaństwa. Tonzura (1960), „minorki” (1961, 1962), subdiakonat (2 II 1963), diakonat (25 III 1963). Jak napisał o nim ks. W. Bożek „najmłodszy z naszych kleryków, ale niczem starszym nie ustępujący”

Święcenia kapłańskie otrzymał w katedrze na Wawelu 23 czerwca 1963 r. z rąk bp. Karola Wojtyły, wikariusza kapitulnego Archidiecezji Krakowskiej. Wraz z nim święcenia kapłańskie otrzymali jego brat Tadeusz, a także m. in. ks. Stanisław Dziwisz, ks. Jan Zając, ks. Tadeusz Rakoczy, ks. Janusz Bielański.

Po święceniach kapłańskich skierowany do pracy duszpasterskiej jako wikariusz w następujących parafiach: Trzebinia-Siersza (1963-1965), Jaworzno (1965-1968), Nowa Huta Bieńczyce (1968-1972) oraz w parafii p.w. św. Szczepana w Krakowie (1972-1981). Dobrze przyjmowany jako katecheta i bardzo kapłański. W 1973 r. kard. K. Wojtyła powierzył mu duszpasterstwo młodzieży dekanatu św. Szczepana w Krakowie. Będąc wikariuszem równocześnie wykazywał zainteresowania prawnicze.

W czerwcu 1975 r., za zgodą ks. kard. K. Wojtyły, podjął studia zaoczne na Wydziale Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Niemal równocześnie, bo we wrześniu 1975 r., mianowany notariuszem Kurii Metropolitalnej w Krakowie. Jego opiekunem naukowym stał się ks. prof. Sztafrowski.

Studia magisterskie zakończył 27 kwietnia 1978 r. dyplomem z wyróżnieniem nadanym przez Wydział Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.

Następnie podjął studia doktoranckie. Dnia 24 czerwca 1980 r. obronił doktorat na Wydziale Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie na podstawie pracy pt. „Instytucjonalne formy współdziałania hierarchii z laikatem w powszechnym ustawodawstwie posoborowym”, pod kierunkiem ks. prof. Sztafrowskiego.

Dnia 1 grudnia 1981 r. został mianowany kanclerzem Kurii Metropolitalnej w Krakowie. Od tego również czasu powierzono mu prowadzenie wykładów z prawa kanonicznego na utworzonej właśnie Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Odtąd łączył obowiązki kanclerza Kurii Metropolitalnej i pracownika naukowego PAT w Krakowie.

Wszedł do Polskiego Towarzystwa Teologicznego w Krakowie, niebawem został członkiem Komisji Rewizyjnej PTT. Brał udział w pracach Sekcji Kanonistycznej PTT wygłaszając liczne referaty. Uczestnik wielu międzynarodowych kongresów kanonistycznych. Brał udział w wielu krajowych sympozjach kanonistycznych, publikując z nich krótkie sprawozdania na łamach „Tygodnika Powszechnego”.

Habilitował się 20 maja 1985 r. na podstawie pracy pt. „Obowiązki i prawa wiernych świeckich w prawodawstwie soborowym”. Recenzentami jego pracy habilitacyjnej byli prof. dr hab. Tadeusz Pawluk, prof. dr hab. Marian Fąka i prof. dr hab. Wojciech Góralski. Otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa kanonicznego. Tytuł profesora uzyskał w 1994 r., a profesurę zwyczajną w 2002 r.

W latach 1991-1997 był prorektorem Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. W 1999 r. został dyrektorem Instytutu Prawa Kanonicznego, który zorganizował.

Autor ponad 200 artykułów naukowych i kilkudziesięciu popularno-naukowych. Ważniejsze książki: „Obowiązki i prawa wiernych świeckich w prawodawstwie posoborowym” (1986), „Rola i znaczenie konkordatu” (1994), Kardynał Karol Wojtyła w służbie Kościołowi Powszechnemu” (1998), „Kanoniczne wizytacje parafii kard. K. Wojtyły” (2000), „Kardynał Karol Wojtyła w służbie Konferencji Episkopatu Polski” (2007).

Do roku 2004, a więc niemal przez cały okres pontyfikatu kard. Franciszka Macharskiego, był kanclerzem Kurii Metropolitalnej w Krakowie. W tym czasie mianowany członkiem Archidiecezjalnej Komisji Egzaminacyjnej (1988), przewodniczącym Archidiecezjalnej Komisji Wyborczej do Rady Kapłańskiej i do Rady Duszpasterskiej Archidiecezji Krakowskiej (1992), członkiem Kolegium Konsultorów Archidiecezji Krakowskiej (od 1992), delegatem metropolity krakowskiego kard. F. Macharskiego ds. wprowadzenia w życie zapisów konkordatu (1998).

W 2004 r. wybrany rektorem Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. Po wyborze na rektora zrezygnował z funkcji kanclerza Kurii Metropolitalnej. Był pierwszym rektorem utworzonego w czerwcu 2009 r. Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Jako kapłan odznaczony kanonikatem E.c. (1977), R.M. (1984), prałaturą (1991), kanonią w Krakowskiej Kapituły Katedralnej (2001), infułą jako protonotariusz apostolski (2007).

Członek Commissio Internationalis Studio Iuris Canonici Promovendo, Stowarzyszenia Kanonistów Polskich, Towarzystwa Naukowego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, konsultor Rady Naukowej Episkopatu Polski.

Odszedł do Pana wieczorem 17 listopada 2018 r.

R.i.P.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Kaszak: wiara i patriotyzm idą w parze

2018-11-18 17:13

jc / Sosnowiec (KAI)

"Wiara i patriotyzm idą w parze. Każdy, kto walczy z wiarą, godzi w Polskę" – mówił bp Grzegorz Kaszak, ordynariusz diecezji sosnowieckiej podczas uroczystości poświęcenia wzniesionego przy katedrze pomnika upamiętniającego funkcjonariuszy służb mundurowych, urzędników państwowych i samorządowych, którzy poświęcili swoje życie w służbie Bogu, niepodległej Ojczyźnie i społeczeństwu. W ceremonii udział wzięli przedstawiciele Komendy Głównej Policji i komendanci wojewódzcy, służby mundurowe, władze państwowe i samorządowe.

Diecezja Sosnowiecka

"Chcemy, by pamięć o bohaterskich dokonaniach tych osób i ich udziale w procesie odzyskiwania niepodległości i odbudowy państwa polskiego trwale wpisała się w naszą tradycję. Człowiek na drodze swego życia potrzebuje wzorców. Dobry przykład nie tylko daje do myślenia, ale również pociąga. Dlatego dzisiaj niejako stawiamy tych naszych bohaterów przed nasze oczy i oczy pokoleń, które po nas przyjdą" – mówił bp Kaszak.

Zauważył, że choć często mówi się o bohaterstwie żołnierzy, wkład policjantów, strażaków, pograniczników, celników, czy urzędników centralnych i samorządowych w odrodzenie się i budowanie Polski jest pomijany. Mówiąc o nowym pomniku zaznaczył, że chce by był on "znakiem wołającym o modlitwę za tych, dla których niepodległa Polska była największym skarbem".

"Miłość do Ojczyzny to powinność wynikająca z IV przykazania Dekalogu, które brzmi: Czcij ojca swego i matkę swoją. Z zachowania Bożych przykazań, a więc także z tego, co zrobiliśmy dla naszej Ojczyzny, będzie nas rozliczał sam Stwórca, bowiem dziedzictwo, któremu na imię Polska, zostało wypracowane w trudzie przez naszych rodziców, dziadów i pradziadów i ofiarowane nam niczym ojcowizna. W naszych rękach znajduje się więc wielki skarb, okupiony krwią i blizną milionów Polaków, bez którego – jak uczy nas historia naszego narodu – Polakom nigdy nie będzie się dobrze, szczęśliwie i godnie żyło. Na każdym z nas ciąży więc wielka odpowiedzialność za losy Ojczyzny, z realizacji której będziemy rozliczani na Sądzie Ostatecznym. Zastanówmy się zatem, co powinniśmy czynić, aby służba i ofiara naszych bohaterskich przodków nie została zaprzepaszczona. Na pewno musimy dbać o to, by ocalić i zachować narodową tradycję i pamięć, które kształtują naszą tożsamość" – apelował biskup. Przypomniał też, że Zagłębie znajduje się w czołówce ziem polskich zaangażowanych w polski czyn zbrojny prowadzący do niepodległości.

"Niestety tradycyjny polski indywidualizm i prywata nadal określa stan wielu umysłów. Bo czy współczesną formą tego naszego, jakże szkodliwego indywidualizmu i prywaty nie są na przykład ryzykowne instytucje udające banki, zakładane tylko po to, by ktoś mógł łatwo i szybko się wzbogacić, okradając innych? A cóż powiedzieć o wielu innych aferach? Ileż to pieniędzy, zamiast trafić na wyznaczony cel, trafiło do kieszeni przestępców. Są to kwoty wręcz niewyobrażalne. Ileż można by było za nie wybudować dróg, ileż leków zrefundować, ileż podwyżek i nagród przyznać chociażby pełniącym z poświęceniem swą służbę policjantom czy innym funkcjonariuszom służb mundurowych itd. Dlatego żebyśmy byli w stanie dobrze troszczyć się o nasz skarb, któremu na imię Polska, musimy zacząć od siebie, bo wolność i niepodległość nie są dane raz na zawsze. Trzeba nieustannie o nie dbać" – ubolewał bp Kaszak, apelując o nieustanną modlitwę za Ojczyznę i tych, którym zawdzięczamy jej wolność.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem