Reklama

Biały Kruk 1

Październik w WSD

2017-10-31 14:00

SAI
Edycja toruńska 45/2017, str. 3

SAI
Uczestnicy Zjazdu Towarzystwa Przyjaciół WSD w Toruniu oraz apostolatu modlitwy za kapłanów „Margaretka”

Październik dla studentów i pracowników wyższych uczelni jest początkiem roku pracy. Również w toruńskim Wyższym Seminarium Duchownym rozpoczęto naukę i formację duchową kandydatów do kapłaństwa. Odbyło się także spotkanie osób materialnie i modlitewnie wspierających seminarium

Zjazd Towarzystwa Przyjaciół WSD w Toruniu oraz apostolatu modlitwy za kapłanów „Margaretka” odbył się 14 października. Spotkanie rozpoczęto przywitaniem uczestników w Centrum Dialogu przez wicerektora ks. Leszka Stefańskiego oraz krótkim wykładem rektora ks. kan. Dariusza Zagórskiego o świętych i błogosławionych naszej diecezji. Na scenie zaprezentował się również zespół Synowie złożony z kleryków naszego seminarium. Centralnym wydarzeniem zjazdu była Msza św., której przewodniczył rektor WSD, a homilię wygłosił ks. Andrzej Kowalski, ojciec duchowny seminarium. Następnie udaliśmy się do refektarza na wspólny obiad. Kolejnym punktem programu był entuzjastycznie przyjęty występ teatru „Afisz”. Na zakończenie spotkaliśmy się ponownie w kaplicy na modlitwie różańcowej z rozważaniami przygotowanymi przez braci z kursu I. Był to dzień, w którym mogliśmy uświadomić sobie, jak wiele wsparcia materialnego i duchowego zawdzięczamy członkom towarzystwa.

Dwa tygodnie wcześniej, 1 października, w seminaryjnej kaplicy bracia z kursu III przyjęli strój duchowny oraz odbyła się immatrykulacja braci z roku I. Obłóczyny to uroczyste przyjęcie stroju duchownego, czyli sutanny. W naszym seminarium tradycyjnie ma ono miejsce we wspomnienie św. Teresy z Lisieux. Klerycy wyrażają i potwierdzają gotowość do kontynuowania drogi powołania. Zewnętrzny znak upodabniający do Chrystusa Pana przywdziali na siebie: Mateusz Archita, Jacek Arkuszewski, Daniel Drumiński, Paweł Orłowski i Michał Kowałkowski. Mszy św. przewodniczył ks. kan. Dariusz Zagórski, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Toruniu. Homilię wygłosił ks. Artur Sepioło, kapłan diecezji gliwickiej, który prowadził rekolekcje rozpoczynające nowy rok formacyjny. Na uroczystości obecni byli również księża proboszczowie z parafii, z których pochodzą klerycy naszego seminarium, oraz rodzice i rodziny kleryków przyjmujących strój duchowny. Podczas uroczystości Ksiądz Rektor przyjął do grona kleryków dziesięciu nowych braci. Dziewięciu z nich na rok I, a są to: Karol Brzozowski, Wojciech Fałkowski, Michał Kłosowski, Rafał Makowski, Łukasz Nehring, Wojciech Roze, Szymon Stawicki, Łukasz Zakreta oraz Sebastian Żyła. Paweł Miotk został przyjęty na rok II. Atmosferę, która panowała podczas tej uroczystości, można określić prawdziwie świętym i Bożym czasem, a na pewno etapem w drodze do Chrystusowego kapłaństwa i wielkim wydarzeniem w życiu każdego z kleryków.

Tagi:
seminarium

Posługi lektoratu i akolitatu

2018-02-07 13:42

Al. Marek Kuligowski
Edycja szczecińska 6/2018, str. III

W czwartą niedzielę zwykłą (28 stycznia 2018 r.) w kościele Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego w Szczecinie z rąk bp. Mariana Błażeja Kruszyłowicza jedenastu alumnów otrzymało posługi: lektoratu i akolitatu, które są kolejnym etapem w formacji ku kapłaństwu służebnemu

al. Marek Kuligowski

Posługa lektora związana jest z proklamacją Słowa Bożego w czasie Mszy św., nabożeństw i Liturgii Godzin, a także z wiernym przekazywaniem tego Słowa braciom w wierze.

Lektorami zostali al. Adam Bliźniuk z parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Szczecinie, al. Karol Dąbrowski z parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Pilchowie, al. Mariusz Just z parafii pw. św. Jacka w Stepnicy, al. Andrzej Kapuściński z parafii pw. Matki Bożej Bolesnej w Pyrzycach, al. Andrey Meshcheraykov z parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Czelebińsku (Rosja), al. Miłosz Paszkiewicz z parafii Matki Bożej Rokitniańskiej w Kostrzynie nad Odrą.

Posługa akolity upoważnia do posługi przy ołtarzu i godnego rozdzielania Komunii św. dla wzrastania w wierze i miłości ku zbudowaniu Chrystusowego Kościoła. Akolitami zostali ustanowieni: al. Wojciech Kozak z parafii pw. Opatrzności Bożej w Szczecinie, al. Łukasz Koliński z parafii pw. Józefa Oblubieńca NMP w Ińsku, al. Jakub Rogowski z parafii pw. Świętej Trójcy w Chojnie, al. Norbert Kozłowski z parafii pw. św. Mikołaja w Wolinie, al. Konrad Sidor z parafii Wniebowzięcia NMP w Nowogardzie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 11/12 2017

Zmarł ponad 100-letni żebrak - dobroczyńca kościołów

2018-02-15 18:32

kg (KAI/dveri) / Sofia

W wieku ponad 103 lat zmarł 13 lutego w Sofii Dobri Dobrew – żebrzący dobroczyńca szeregu świątyń w Bułgarii. Żył bardzo skromnie i dużą część swego długiego życia spędził przed wejściem do narodowego soboru bułgarskiego św. Aleksandra Newskiego w stolicy i tam zasłynął z tego, że wszystkie pieniądze, jakie w tym czasie zebrał, przekazywał na potrzeby zarówno tej świątyni, jak i innych cerkwi i klasztorów, a także innych ubogich.

wikipedia.eu
Dobri Dobrew

Dobrew, którego ze względu na podeszły wiek i długą siwą brodę, ludzie nazywali „Diado”, czyli „Dziadunio”, urodził się w niewielkiej podsofijskiej wiosce Bajłowo, z którą był związany do końca życia, nawet wtedy, gdy dojeżdżał do stolicy. Jego ojciec zginął na froncie w czasie I wojny światowej i wychowywała go matka. On sam założył później rodzinę i miał czworo dzieci, z których przeżyło dwoje. W czasie nalotów na Sofię w latach II wojny światowej jeden z pocisków wybuchł koło niego, powodując w nim niemal całkowitą utratę słuchu. Później częściowo go odzyskał, ale pozostał pod tym względem w dużym stopniu niepełnosprawny. Gdy owdowiał i został sam, zaczął żebrać u wejścia do największego soboru bułgarskiego, a czasami także przed innymi stołecznymi cerkwiami.

Wszystkie uzyskane w ten sposób pieniądze przeznaczał na potrzeby cerkwi, m.in. wspomnianej katedry św. Aleksandra Newskiego, ale również cerkwi św. Cyryla i Metodego w swej wiosce rodzinnej i szeregu innych świątyń. Dość szybko ten jego niecodzienny sposób bycia stał się znany nie tylko w stolicy, ale w całym kraju, a nawet poza jego granicami, co zyskało mu wielką popularność i sympatię. Ludzie nie tylko dawali mu pieniądze, ale często prosili o błogosławieństwo i modlitwę.

Łącznie zebrał i podarował ponad 80 tys. lewów (ok. 40 tys. euro): wspomnianej cerkwi w Bajłowie, klasztorowi w Elesznici koło Sofii, świątyni w Kałoferze i innym. W 2009 Dobrew ofiarował soborowi św. Aleksandra Newskiego 35 tys. lewów i jest to największa darowizna, jaką kiedykolwiek obiekt ten otrzymał od osoby prywatnej.

Mieszkał na terenie cerkwi św. Cyryla i Metodego w Bajłowie, skąd codziennie dojeżdżał 20 km do stolicy. Jego postać, popularna także w sieciach społecznościowych, została uwieczniona na graffiti na murze jednego z 10-piętrowych domów sofijskich.

Nieoczekiwana sława, jaką zyskał w całym kraju, bardzo mu ciążyła, prowadził bowiem surowy, wręcz ascetyczny tryb życia i unikał rozgłosu. W 2013 stołeczna agencja prasowa Sofia News Agency przyznała mu nagrodę Człowieka Roku, uzasadniając to następująco: „Jest jeszcze miejsce na miłosierdzie i dobre dzieła”. Bezinteresowna i altruistyczna postawa „Diado” Dobrego była szczególnie znamienna w kraju, w którym korupcja jest zjawiskiem powszechnym i ma głębokie korzenie.

Zmarł w klasztorze w podstołecznych Kremikowcach, skąd jego zwłoki przewieziono do Bajłowa i tam w miejscowej cerkwi zostały wystawione do oddania mu ostatniego hołdu; tam też odbędzie się dzisiaj jego pogrzeb. Wiele osób, które znały Dobrego „Diado”, uważają, że powinien on zostać kanonizowany.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Gądecki: w Wielki Poście pamiętajmy o nabożeństwach pasyjnych

2018-02-18 11:36

ms / Poznań (KAI)

Nie zapominajmy w tym wielkopostnym czasie o udziale w Gorzkich Żalach i Drogach Krzyżowych – pisze do wiernych archidiecezji poznańskiej abp Stanisław Gądecki. List pasterski metropolity poznańskiego odczytano w kościołach w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu.

episkopatnews/flickr.com

Abp Gądecki regularnie uczestniczy w Gorzkich Żalach odprawianych w katedrze poznańskiej. W tym roku kazania pasyjne wygłosi tam duszpasterz akademicki ks. Radosław Rakowski. W czwartek po Popielcu abp Gądecki przewodniczył też Drodze Krzyżowej ulicami miasta Poznania.

W liście pasterskim przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski przypomina o obowiązku zdecydowanego porzucenia grzechów i dostosowania sposobu życia do nauczania Jezusa. „Do każdego i każdej z nas, do wielkich i małych, do bogatych i biednych, wykształconych i niewykształconych, do dzieci, młodzieży, ludzi w sile wieku i starców Jezus kieruje słowa: nawróć się!” – zauważa abp Gądecki.

„Nawrócenie to zaprzestanie czynienia zła i zaprawianie się w dobrym. To pójście za Jezusem w taki sposób, aby Jego Ewangelia stała się konkretnym przewodnikiem naszego życia. To zaniechanie myślenia, że to my jesteśmy wyłącznymi budowniczymi własnego życia” – pisze metropolita poznański.

Abp Gądecki zauważa też, że „dzisiaj nie można już być chrześcijaninem w następstwie prostego faktu, że żyjemy w społeczeństwie o korzeniach chrześcijańskich. Także ten, kto rodzi się w rodzinie chrześcijańskiej i jest religijnie wychowany musi każdego dnia ponawiać decyzję bycia chrześcijaninem; dawać pierwsze miejsce Bogu” – podkreśla metropolita poznański.

„Nawrócenie się nie jest dla nas – jak niektórzy sądzą – sprawą uznaniową, opcjonalną; ono jest dla nas koniecznością. Najskuteczniejszą odpowiedzią na brak dobrych owoców w naszym życiu jest odwrócenie się od zła i zwrócenie ku dobru” – czytamy w liście pasterskim abp. Gądeckiego.

Metropolita poznański zapowiada zawierzenie 18 marca dziejów archidiecezji św. Józefowi w związku z 1050-leciem biskupstwa. „Dla umocnienia wiary w stałą opiekę św. Józefa nad Kościołem – po zakończeniu pielgrzymowania kopii obrazu – zawierzymy teraz Jego opiece całą archidiecezję poznańską” – pisze abp Gądecki.

Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski wspomina także w liście pasterskim przybycie 1050 lat temu do Poznania pierwszego biskupa Jordana.

„Do jego zadań – jako pierwszego odpowiedzialnego za dyscyplinę pokutną w jego Kościele partykularnym – należało wzywanie do nawrócenia i pokuty. Jego obowiązkiem było mówienie o niszczącej obecności grzechu w życiu ludzi i w historii wspólnot. Jego obowiązkiem było też przepowiadanie niezgłębionej tajemnicy miłosierdzia, które Bóg nam okazał w Krzyżu i Zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, oraz w wylaniu Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów” – zauważa metropolita poznański.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem