Reklama

Zauważyć najbardziej potrzebujących

2017-11-15 11:25

Ks. Adam Stachowicz
Edycja sandomierska 47/2017, str. 1

Archiwum autora
Modlitwa przed wspólnym posiłkiem z ubogimi i potrzebującymi

Ubodzy winni być otoczeni troską Kościoła i być w samym jego sercu. Z inicjatywy papieża Franciszka obchodzono po raz pierwszy Światowy Dzień Ubogich. W Sandomierzu inauguracja obchodów odbyła się 12 listopada. We wspólnej modlitwie uczestniczyły osoby ubogie z terenu diecezji i będące pod opieką instytucji oraz placówek wspomagających bezdomnych, a także potrzebujących

Mszą św. w kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Sandomierzu, której przewodniczył bp Krzysztof Nitkiewicz, rozpoczęto cały szereg spotkań oraz wydarzeń, które będą poświęcone osobom ubogim i działaniom związanym z pomocą najbardziej potrzebującym. Eucharystię inaugurującą obchody koncelebrowali kapłani z miasta oraz wielu duchownych na co dzień związanych z działaniami na rzecz ubogich i prowadzeniem instytucji wspomagających te osoby. W homilii Biskup Ordynariusz nawiązał do przypowieści Pana Jezusa o pannach mądrych i głupich, oczekujących na przyjście oblubieńca. Wyjaśniając, że są one symbolem oczekiwania Kościoła na powtórne przyjście Chrystusa, podkreślił, że czas pozostały do Jego powrotu powinien być wypełniony umacnianiem wiary przez dobre uczynki. – To jest właśnie oliwa potrzebna naszym lampom. A okazji do tego, żeby ożywiać wiarę uczynkami, mamy bardzo wiele. Wśród osób potrzebujących naszej bliskości i wsparcia szczególną grupę stanowią ubodzy. Chociaż przepisy dotyczące udzielania pomocy socjalnej czy określające zasady przyjmowania do placówek opiekuńczych ustalają w jakiś sposób granicę ubóstwa, w praktyce jest ona bardzo zmienna i często trudna do wychwycenia. Bo jeśli postawilibyśmy pytanie, czy czujesz się ubogim, to niektórzy żyjący nie najgorzej, powiedzieliby, że oczywiście tak, mając nadzieję na otrzymanie jakiś dodatkowych środków. Z kolei wielu naprawdę ubogich stwierdziłoby honorowo, że niczego nie potrzebuje. Albo po prostu już przyzwyczaili się do swojego ubóstwa. Dlatego musimy mieć zawsze szeroko otwarte oczy i wrażliwe serce – podkreślał bp Nitkiewicz.

Zwracając się do grupy osób otoczonych na co dzień opieką socjalną, Biskup Sandomierski wyraził radość ze wspólnego spotkania. – Ojciec Święty Franciszek chce, aby Światowy Dzień Ubogich stał się okazją do spotkania i nawiązania kontaktów, które powinny przybrać formę serdecznych relacji. Znany mi osobiście francuski dziennikarz Étienne Villemain, który był przed rokiem na audiencji u Ojca Świętego Franciszka z kilkusetosobową grupą ubogich i poprosił papieża o ustanowienie święta ubogich na wzór Światowych Dni Młodzieży, powiedział tak: „Zazwyczaj spotykamy ubogich przed drzwiami świątyni, tymczasem ich miejsce jest w sercu Kościoła” – mówił Ordynariusz Sandomierski.

– Tak więc świętujmy dzisiaj razem, najpierw podczas tej liturgii, która jest Najświętszą ofiarą Chrystusa, a zarazem Jego ucztą, natomiast później usiądziemy do wspólnego obiadu w seminarium, gdzie uczą się przyszli kapłani. Jesteśmy waszymi dłużnikami. W każdym z was spotykamy bowiem Pana Jezusa. Ojciec Święty Franciszek mówi tak: „Jeśli chcemy naprawdę spotkać Chrystusa, to konieczne jest, abyśmy dotknęli Jego Ciała w ranach ubogich, w odpowiedzi na Komunię sakramentalną otrzymaną w Eucharystii” – przypomniał kaznodzieja.

Reklama

– Myślę, że z racji na sytuację, w której się znajdujecie, jesteście często bliżej Boga niż my. Chcemy uczyć się od was zaufania w Bożą opiekę oraz pokory, pokornego uznania własnych ograniczeń. Dlatego jeszcze raz zacytuję papieża Franciszka, który mówi, że „ręka ubogich wyciągnięta w naszą stronę jest zaproszeniem do wyjścia z naszych pewności i wygód” – dodał Ksiądz Biskup.

– Stanowimy dzisiaj jedynie skromną reprezentację Kościoła sandomierskiego. Dlatego bardzo bym prosił wszystkich księży, kleryków, siostry zakonne i wiernych świeckich, aby w tych dniach spotkali się na terenie swoich parafii z siostrami i braćmi, którzy żyją w ubóstwie. Niech te spotkania otworzą dialog miłości, w którym możemy ofiarować sobie bardzo wiele. Potrzebujemy siebie nawzajem. Jesteśmy dla siebie nawzajem ratunkiem – podsumował bp Nitkiewicz.

Wszyscy przybyli na uroczystość inauguracyjną zostali zaproszeni do Katolickiego Domu Kultury im. św. Józefa. Tam odbył się koncert Pawła Chustaka wraz z zespołem. Następnie w naszym Wyższym Seminarium Duchownym ubodzy i osoby, które na co dzień ich wspomagają, wraz z bp. Krzysztofem Nitkiewiczem oraz kapłanami i klerykami zasiedli do wspólnego stołu. W ciągu tygodnia obyły się sympozja poświęcone pomocy osobom dotkniętym ubóstwem. W ramach diecezjalnych obchodów odbędą się – spotkanie z s. Agnieszką Koteją i otwarciecie wystawy pt. „Brat Albert Człowiek”.

Tagi:
Światowy Dzień Ubogich

Biskup spotkał się z podopiecznymi Caritas

2018-11-23 22:26

Kamil Krasowski

„Oto biedak zawołał, a Pan go wysłuchał” (Ps 34) – to hasło tegorocznego 2. Światowego Dnia Ubogich ustanowionego z inicjatywy papieża Franciszka. Obchody tego dnia w naszej diecezji odbyły się 23 listopada w stołówce diecezjalnej Caritas w Zielonej Górze.

Karolina Krasowska
Spotkanie odbyło się w stołówce diecezjalnej Caritas przy ul. Bema w Zielonej Górze

Do udziału w spotkaniu przy gorącej herbacie i dobrym cieście zostali zaproszeni podopieczni Caritas Diecezji Zielonogórsko – Gorzowskiej, z którymi spotkał się ordynariusz naszej diecezji bp Tadeusz Lityński. – Dlaczego się tutaj spotykamy ? Inspiracją do tego spotkania jest inicjatywa Ojca Świętego Franciszka, którą ustanowił 2 lata temu jako Światowy Dzień Ludzi Ubogich. Tematem tegorocznego spotkania są słowa z Pisma Świętego, słowa z Psalmu: „Oto biedak zawołał, a Pan go wysłuchał” – powiedział ksiądz biskup, który odniósł się do słów Ewangelii o tym jak Jezus uzdrowił człowieka niewidomego, biednego. – To wołanie tego człowieka zostało wysłuchane. Tak wielokrotnie w życiu się dzieje, że kiedy stajemy przed Bogiem i wołamy w różnych potrzebach On nas wysłuchuje. W tym wysłuchaniu są też tacy, którzy nam w tym dziele pomagają. Chcę powiedzieć, że Caritas diecezjalna jest w tym wysłuchaniu takim pośrednikiem, które jest realizowane w taki sposób, aby dla potrzebujących była zapewniona strawa, aby była odzież czy spotkanie i ogrzanie się kiedy jest zimno. Dlatego chciałem tutaj serdecznie podziękować i jednocześnie zauważyć, że taki dzień jest też po to, żeby to wołanie ludzi, którzy są w trudnej sytuacji nie padało w pustkę, ale żeby padało na glebę ludzkiego serca, które się otwiera i dzięki wrażliwości tego serca jest możliwość spotkania się, rozmowy, pożywienia czy pomocy medycznej. To wszystko dokonuje się w ramach dzieła, które realizuje Caritas – kontynuował biskup.

- Dzisiaj trzeba – i to jest też misją Kościoła – być tam, gdzie jest jakieś cierpienie, gdzie jest jakaś bieda, gdzie jest jakieś ubóstwo. I jeśli mówimy o Kościele to nie jest to tylko biskup, Caritas, ksiądz, ale przez chrzest święty wszyscy jesteśmy włączeni w Kościół. To wy jesteście tymi rękoma i nogami Jezusa Chrystusa i chce wam to też przekazać. Jesteście tymi, którzy dla innych macie być uosobieniem dobroci, życzliwości, pokoju, nieraz podniesienia na duchu. To też jest nasza wspólna misja wobec tych braci i sióstr, którzy przeżywają jakieś trudności. To jest też misja, którą otrzymujemy od Jezusa Chrystusa – sami doświadczając, mamy być też dla innych – dodał bp Tadeusz.

Stołówka Caritas w Zielonej Górze jest otwarta od poniedziałku do piątku od 11.30 do 13.30. - W ciągu tych dwóch godzin  jest wydawany ciepły posiłek z porcją chleba. Na dziś ze stołówki korzysta 180 podopiecznych. Są to głównie osoby kierowane z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, zarówno osoby bezdomne, jak i ubogie o bardzo niskich dochodach, które korzystają ze świadczeń MOPS. Oczywiście nikogo nikogo nie odsyłamy od nas bez jedzenia. Jeśli jest osoba bez skierowana z MOPS, przychodzi "z ulicy" i potrzebuje zjeść ciepły posiłek, napić się gorącej herbaty i zjeść kawałek chleba to oczywiście jak najbardziej taką pomoc otrzymuje - powiedziała Anna Maria Fedurek, rzecznik prasowy diecezjalnej Caritas.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

"Szczęść Boże" czy... "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus"?

Ks. Paweł Staniszewski
Edycja łowicka 6/2003

Piotr Drzewiecki

Ostatnio jedna z kobiet zapytała mnie jakby z pewnym wyrzutem: "Proszę księdza, zauważam z niepokojem, że ostatnimi laty coraz modniejsze w ustach duchownych, kleryków, sióstr duchownych jest pozdrowienie: «Szczęść Boże» zamiast «Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus». Nawet ksiądz, który przyszedł do mnie po kolędzie, pozdrowił nas słowami «Szczęść Boże». To nie jest przywitanie chwalące Boga. Kiedyś w taki sposób pozdrawiano osoby pracujące: «Szczęść Boże w pracy» i wówczas padała odpowiedź: «Bóg zapłać». Dzisiaj kiedy słyszę «Szczęść Boże», od razu ciśnie mi się na usta pytanie: do czego, skoro nikt nie pracuje w tej chwili? Nie wiem, co o tym myśleć. Według mnie to nie jest w pełni chrześcijańskie pozdrowienie".
No cóż, wydaje się, że powyższa interpretacja pozdrowień chrześcijańskich jest uzasadniona. Ale chyba może za bardzo widać tutaj przyzwyczajenie do tego, co jest tradycją wyniesioną z dziecinnych lat z domu rodzinnego. Pamiętajmy jednak o jednym: to, co jest krótsze, a mam tu na myśli zwrot "Szczęść Boże", niekoniecznie musi być gorsze.
Owszem, pozdrowienie "Szczęść Boże" jest krótsze i z tego powodu częściej stosowane. Ale ono ma swoją głęboką treść, która nie tylko odnosi się do ciężkiej, fizycznej pracy. To w naszej tradycji związano to pozdrowienie z pracą. A przecież życzenie szczęścia jest związane z tak wieloma okolicznościami. Bo jest to ludzkie życzenie skierowane do Boga, stanowiące odpowiedź na całe bogactwo życia człowieka. I jest tu wyznanie wiary w Boga i Jego Opatrzność; wyznanie wiary, że to, co jest ludzkim życzeniem, spełnić może tylko Bóg. To szczęście ma pochodzić od Niego. Mamy tu więc skierowanie uwagi na Boga i naszą od Niego zależność. Zależność, w którą wpisana jest Boża życzliwość dla człowieka. Tak oto odsłania się nam głębia tego skromnego pozdrowienia "Szczęść Boże". Czyż to mało?
Poza tym życzyć szczęścia od Boga, to znaczy życzyć Bożego błogosławieństwa. A jak jest ono cenne, świadczy opisana w Księdze Rodzaju nocna walka patriarchy Jakuba z aniołem, której celem jest m.in. uzyskanie błogosławieństwa w imię Boga: "Nie puszczę cię, dopóki mi nie pobłogosławisz" (por. Rdz 32, 25-32). I tu znów odsłania się znaczenie naszego pozdrowienia "Szczęść Boże". Jest to prośba o udzielenie przez Boga błogosławieństwa, czyli prośba o uszczęśliwienie człowieka, a więc ogarnięcie go Bożą łaską. Z tym łączy się życzenie osiągnięcia szczęścia wiecznego, którego wszelkie szczęście doczesne jest zapowiedzią i obrazem.
Nie chciałbym jednak być źle zrozumiany. To, że piszę tak wiele o pozdrowieniu "Szczęść Boże", nie znaczy automatycznie, iż chcę przez to podważać pierwszeństwo pozdrowienia "Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus". Moją intencją jest jedynie odkrycie głębokiej wartości wypowiedzenia słów "Szczęść Boże" przy spotkaniu dwóch osób.
A na koniec pragnę przytoczyć - niejako w formie argumentu na poparcie moich rozważań - słowa Ojca Świętego Jana Pawła II, które wypowiedział 10 czerwca 1997 r. w czasie wizyty w Krośnie: "Niech z ust polskiego rolnika nie znika to piękne pozdrowienie «Szczęść Boże» i «Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus». Pozdrawiajcie się tymi słowami, przekazując w ten sposób najlepsze życzenia (bliźnim). W nich zawarta jest wasza chrześcijańska godność. Nie dopuście, aby ją wam odebrano".

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Ulica Wigilijna

2019-01-21 12:39

Siostry Józefitki

Siostry Józefitki

Niezwykłe jasełka przygotowały dziewczynki ze Specjalnego Ośrodka Wychowawczego prowadzonego przez Zgromadzenie Sióstr św. Józefa w Częstochowie.

W tym roku historia rozgrywała się w pewnym mieście na ul. Wigilijnej. Tam, pośród zabieganej, wpatrzonej w smartfony i witryny sklepowe młodzieży, obok ludzi biznesu liczących zyski, dyrektorów, ludzi zwykłych, prostych, wracających z zakupów, śpieszących się, czekających na przystanku, gazeciarzy, pojawił się reporter telewizji, który pytał: czym są i co szczególnego niosą ze sobą święta Bożego Narodzenia?

Zobacz zdjęcia: Jasełka u Sióstr Józefitek

Nikt za bardzo nie miał czasu na rozmowę i zastanawianie się nad tym, więc dziennikarz usłyszał na przykład: nie jestem stąd, śpieszę się… no cóż, panie, nie widzi pan, że ja tu pracuję? Później dziennikarz spotkał na przystanku staruszkę, której zadał to samo pytanie. – To czas przebaczenia, czas dzielenia się nie tylko opłatkiem, to czas spędzony z bliskimi – wyjaśniła kobieta. Natomiast młody człowiek napotkany na drodze stwierdził: – To czas wolny od szkoły, dostajemy fajne prezenty, pada śnieg, są super wystawy i dobra atmosfera.

Reporter dociekliwie pytający dalej spotkał jeszcze na swojej drodze małą dziewczynkę, której również zadał pytanie. – To przecież narodziny Jezusa! – odpowiedziała.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem