Reklama

Świetlica w noclegowni

2017-11-15 11:25

Piotr Lorenc
Edycja sosnowiecka 47/2017, str. 4

Piotr Lorenc
Noclegownia dla Bezdomnych w Dąbrowie Górniczej przy ul. Łącznej 10 prowadzona jest przez Caritas Diecezji Sosnowieckiej

Wielkimi krokami zbliża się zima z mrozem i śniegiem. To najtrudniejszy okres dla osób bez dachu nad głową. Dlatego też wydłużony został czas działania Noclegowni dla Bezdomnych w Dąbrowie Górniczej przy ul. Łącznej 10 prowadzonej przez Caritas Diecezji Sosnowieckiej. Jest to możliwe dzięki dotacji otrzymanej ze Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach na realizację zadania publicznego pn. „Wspieranie działań mających na celu przeciwdziałanie zjawisku wykluczenia społecznego osób skrajnie ubogich i zagrożonych bezdomnością”.

– W ramach dofinansowania noclegownia do końca 2017 r. poprowadzi zadanie pod nazwą „Na Łącznej” oferujące osobom bezdomnym oraz zagrożonym bezdomnością możliwość przebywania w placówce wsparcia dziennego, czyli świetlicy – wyjaśnia ks. Tomasz Folga, dyrektor sosnowieckiej Caritas. Świetlica jest czynna codziennie w godz. od 16.00 do 19.00. W ramach funkcjonowania świetlicy osoby bezdomne mogą skorzystać z różnych form pomocy, licząc na indywidualne wsparcie i pomoc pedagoga oraz pracownika socjalnego. Mieszkańcy, a także osoby niekorzystające z noclegowni w ramach funkcjonowania świetlicy mogą zjeść posiłek i napić się ciepłej herbaty. W noclegowni będą także prowadzone warsztaty psychologiczne kształtujące rozwój kompetencji interpersonalnych i społeczno-zawodowych pod nazwą „Czas na zmiany”.

Reklama

A po 19.00 rozpoczyna się dyżur w noclegowni. Ośrodek dysponuje 70 łóżkami, w tym 58 dla mężczyzn i 12 dla kobiet. Mieszkańcy mają do dyspozycji sale sypialniane, dwie kuchnie, jadalnię z pełnym wyposażeniem AGD – świetlicę z możliwością skorzystania z komputera i dostępem do Internetu, łazienki oraz pralnię. Osobom bezdomnym, korzystającym z noclegu udzielana jest również pomoc w zakresie wydawania żywności, odzieży, środków czystości, czystej pościeli, leków, środków opatrunkowych. Noclegownia Caritas prowadzi aktywną współpracę z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Dąbrowie Górniczej, strażą miejską, policją, Stowarzyszeniem Pomocy Rodzinom w Kryzysie, Duszpasterstwem Osób Niepełnosprawnych Diecezji Sosnowieckiej, Młodzieżowym Ośrodkiem Pracy Twórczej oraz innymi instytucjami, dzięki czemu możliwa jest szersza pomoc osobom bezdomnym. Na bieżąco w ramach działalności realizowane są różnego rodzaju działania, mające na celu mobilizować podopiecznych do aktywnego poszukiwania pracy, znalezienia zatrudnienia, podjęcia terapii uzależnień. Organizowane są również spotkania na temat utrzymywania higieny osobistej, prowadzenia treningu budżetowego, pomocy w złożeniu wniosku o przydział lokalu socjalnego, pomocy w rozwiązywaniu trudnych sytuacji życiowych, pomocy w składaniu wniosków celem orzeczenia stopnia niepełnosprawności. Wsparcie podopiecznych to nie tylko dach nad głową i posiłek. To przede wszystkim wsparcie w codziennych sytuacjach i pomoc w wychodzeniu z życiowych problemów.

Tagi:
Caritas bezdomni

Biskup poświęcił schronisko

2018-10-13 18:33

Katarzyna Krawcewicz

Bp Tadeusz Lityński 12 października poświęcił schronisko aktywizacyjne dla bezdomnych mężczyzn im. św. Matki Teresy z Kalkuty w Zielonej Górze.

Katarzyna Krawcewicz
Bp Tadeusz Lityński poświęcił schronisko dla bezdomnych mężczyzn w Zielonej Górze

W wydarzeniu wzięli udział m.in. ks. Marcin Iżycki - dyrektor Caritas Polska i minister Elżbieta Rafalska, która wręczyła dyrektorowi Caritas diecezjalnej ks. Stanisławowi Podfigórnemu medal Primus in Agendo. Obecnie w placówce przebywa 18 osób.


Więcej o schronisku w wydaniu papierowym.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Tajemnice radosne

Ks. Robert Strus
Edycja zamojsko-lubaczowska 40/2003

Ojciec Święty Jan Paweł II w encyklice „Redemptoris Mater”, poświęconej Najświętszej Maryi Pannie pisze, że Maryja, „szła naprzód w pielgrzymce wiary”. Dzisiaj Maryja jako nasza najlepsza Matka uczy nas wiary. Biorąc więc do rąk różaniec i rozważając tajemnice radosne chcemy uczyć się od Maryi prawdziwej wiary.

Jiri Hera/fotolia.com

1. Tajemnica zwiastowania.

Anioł rzekł do Maryi: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. (…) Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. (…) Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego. Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa (Łk 1, 30-38).
Każdy z nas ma swoje zwiastowanie. Tak jak do Maryi i do nas Bóg posyła anioła ze wspaniałą wiadomością. Ta wiadomość to prawda, że Bóg nas kocha, że ma wobec nas wspaniały plan swej miłości. Nieraz nie bardzo rozumiemy to zwiastowanie. Jakże się to stanie, to niemożliwe, dlaczego ja? - pytamy Boga i samych siebie. Maryja, mimo tego, że też nie wszystko rozumiała, odpowiedziała Bogu „niech mi się stanie według twego słowa”. Rozważając tę tajemnicę prośmy Boga, abyśmy tak jak Maryja zawsze z radością odpowiadali „tak” na Jego propozycje.

2. Tajemnica nawiedzenia św. Elżbiety.

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę (Łk 1, 39-41).
Nawiedzenie św. Elżbiety przez Maryję to doskonały wzór takich spotkań, których celem jest pogłębienie wiary, przybliżenie się do Boga. Elżbieta w czasie tego spotkania została napełniona Duchem Świętym i zaczęła wielbić Boga. Tak jak do Elżbiety przyszła Maryja i umocniła jej wiarę, tak i my spotykamy się z ludźmi, dzięki którym przybliżamy się do Boga. W tej tajemnicy dziękujmy Bogu za tych wszystkich ludzi, dzięki którym nasza wiara została umocniona.

3. Tajemnica narodzenia Pana Jezusa.

Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie (Łk 2, 6-7).
W czasie rozważania tej tajemnicy staje przed nami obraz stajenki betlejemskiej. Przedziwny pokój i radość z niej promieniują. Chociaż na świecie panują jeszcze legiony rzymskie, a król Herod już czyha na życie Nowonarodzonego, Maryja, Józef i Jezus czują się bezpieczni w ubogiej stajence. Tak też będzie, kiedy prawdziwie Jezus narodzi się w naszych sercach, kiedy nasze serca staną się betlejemskimi stajenkami. Nawet jeżeli na świecie będzie wiele niepokoju, nawet jeżeli będziemy doświadczać różnych problemów, to będziemy szczęśliwi szczęściem, które da nam Nowonarodzony. Prośmy zatem, aby Jezus prawdziwie narodził się w naszych sercach.

4. Tajemnica ofiarowania Pana Jezusa w świątyni.

Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu (Łk 2, 22-23).
Maryja i Józef ofiarowali Bogu to, co było dla nich najcenniejsze - ukochane Niemowlę. Uczynili to nie tylko dlatego, żeby spełnić przepis prawa, ale również dlatego, ponieważ byli przekonani, że wszystko, co człowiek posiada, pochodzi od Boga i trzeba to odnosić do Boga, przedstawiać Panu Bogu. Trudne jest to do zrozumienia dla współczesnego człowieka, który często zapatrzony w siebie, wszystko odnosi do siebie - stawiając siebie w centrum wszechświata. Rozważając tę tajemnicę uczmy się od Maryi i Józefa, że wszystko powinniśmy ofiarować Panu Bogu.

5. Tajemnica odnalezienia Pana Jezusa w świątyni.

Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice (Łk 2, 41-43).
Jak łatwo jest zgubić Chrystusa. Wystarczy chwila nieuwagi, pokusa, grzech i Chrystus schodzi na dalszy plan naszego życia. Może nam się nawet wydawać, że jesteśmy blisko Jezusa, że jesteśmy dobrymi chrześcijanami i nie dostrzegamy tego, iż Go zgubiliśmy, tak jak Maryja i Józef nie dostrzegli tego, że Jezus został w Jerozolimie. Maryja, która z bólem serca szukała swego Syna, dzisiaj pomaga nam powracać do naszego Pana i Zbawiciela. Prośmy Maryję, abyśmy szli przez życie zawsze z Jej Synem, a gdy Go zgubimy, aby pomagała nam Go odnajdywać.

Maryjo, ukochana Matko, nasza pielgrzymka wiary ciągle trwa. Prosimy Cię, bądź z nami, kiedy pielgrzymujemy do Twego Syna po drogach XXI wieku. Spraw, aby nasza wiara każdego dnia stawała się coraz bardziej żywa, prawdziwa i konsekwentna.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Dzień Dziecka Utraconego w Wieluniu

2018-10-16 09:07

Zofia Białas

Zofia Białas
Modlitwie różańcowej, Eucharystii (współcelebrans ks. Andrzej Walaszczyk) i Adoracji przewodniczył ks. Janusz Parkitny

Wieluń był pierwszym miastem w archidiecezji częstochowskiej, w którym obchodzono Dzień Dziecka Utraconego. Po raz pierwszy zorganizowano go w dniu 15 października 2012 roku z inicjatywy Anny Dziuby-Marzec. Na Różańcu, Eucharystii i Adoracji spotkali się wtedy rodzice, którzy utracili dziecko, ich najbliższa rodzina i przyjaciele. Od tamtej chwili dzień 15 października w Wieluniu jest dniem szczególnym dla tych, co uczestniczą w Różańcu, Eucharystii i Adoracji Najświętszego Sakramentu w intencji Dziecka Utraconego i jego rodziców.

Miejscem modlitwy, w czasie, której polecano Bogu i poleca się wszystkie zmarłe dzieci, jest od 2012 roku kościół pw. św. Mikołaja u sióstr Bernardynek.

Modlitwie różańcowej, Eucharystii (współcelebrans ks. Andrzej Walaszczyk) i Adoracji 15 października 2018 r., w dniu, kiedy wspominamy św. Teresę od Jezusa, przewodniczył ks. Janusz Parkitny, proboszcz parafii św. Stanisława BM. Rozważania tajemnic radosnych przygotowali członkowie Domowego Kościoła, oni też modlitwie przewodniczyli.

W słowie Bożym, skierowanym do wiernych, ks. Janusz Parkitny mówił: Życie to dar od Boga, niezależnie ile trwa. Życie to cud, nawet jak trwa krótko. Za życie Panu Bogu dziękujemy, choć je opłakujemy. Każde życie to Boża tajemnica, bo Bóg jest Dawcą i Panem Życia. Bóg znał i zna każde poczęte dziecko. Bóg płacze razem z wami. Dzieci wasze żyją. Wszyscy jesteśmy stworzeni do życia wiecznego. Tam otrzymamy odpowiedź na pytanie - dlaczego? Do życia podchodzimy z pokorą.

Co możemy powiedzieć rodzicom, którzy utracili dziecko? Oni nie potrzebują banalnych słów, oni potrzebują bliskości i modlitwy, dlatego tak ważny jest Dzień Dziecka Utraconego. W tym dniu, w ciszy kościoła, w obecności Krzyża, w obecności Matki Bożej, płaczący doznają ukojenia…

Szczególną chwilą dla uczestników Adoracji było indywidualne błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem i bardzo bliskie spojrzenie na Jezusa Eucharystycznego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem