Reklama

Patriotyzm w sztafecie pokoleń

2017-12-13 11:06

Rozmawia ks. Marek Łuczak
Niedziela Ogólnopolska 51/2017, str. 27

Magdalena Kowalewska

O pamięci historycznej, problemach weteranów oraz długu wdzięczności współczesnego społeczeństwa wobec obrońców naszej wolności z Janem Józefem Kasprzykiem – szefem Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych – rozmawia ks. Marek Łuczak

KS. MAREK ŁUCZAK: – Na pielgrzymce kombatantów do Ziemi Świętej widziałem piękną scenę, w której młody harcerz wsłuchiwał się w opowieści ponaddziewięćdziesięcioletnich żołnierzy. W takich momentach trudno nie myśleć o przemijaniu i związanej z nim ulotności wspomnień...

JAN JÓZEF KASPRZYK: – Wśród nas na szczęście są jeszcze weterani. Wciąż jest to liczna grupa – ok. 40 tys. żołnierzy, którzy w latach II wojny światowej i tuż po wojnie z bronią w ręku walczyli o niepodległość. Żyje jeszcze kilkuset żołnierzy 2. Korpusu Armii gen. Andersa. Większość poza granicami kraju z uwagi na uwarunkowania powojenne. Podziwiamy ich także za to, że mimo upływu lat są w doskonałej kondycji. To oczywiście nie oznacza, że tak będzie zawsze. Czas płynie nieubłaganie, więc to jest ostatni moment, żebyśmy zadbali o przekazanie ich doświadczeń przyszłym pokoleniom. Podejmujemy więc stosowne działania na rzecz archiwizacji unikalnych wspomnień. Słowa weteranów są nie tylko źródłem wiedzy historycznej, ale też drogowskazem dla dzisiejszej młodzieży i rzetelną odpowiedzią na pytanie, jak być dobrym człowiekiem i patriotą. Dla nich zawsze dobro narodu było ważniejsze niż dobro jednostki. Poświęcali swoje zdrowie i życie, aby Polska była wolna. Urząd podjął decyzję o nagrywaniu tzw. notacji – ich wspomnień, a także organizuje dla nich bezpośrednie spotkania z młodzieżą. Staramy się tak przygotowywać najróżniejsze uroczystości, by miały charakter wielopokoleniowy. Nieraz gromadzą się cztery pokolenia Polaków. To daje szansę na przekazywanie patriotyzmu w sztafecie pokoleń.

– Z Pańskich słów wyłania się obraz darów, które otrzymujemy od kombatantów współcześnie. A co z długiem, który u nich zaciągnęliśmy w czasie wojny? Czy jako społeczeństwo poczuwamy się do tego, by w jakimś stopniu go spłacać?

– Urząd realizuje konstytucyjny zapis, że weterani walk o niepodległość są pod szczególną ochroną państwa polskiego. Staramy się więc najpierw udzielać im pomocy doraźnej, indywidualnej. Często weterani żyją w trudnych warunkach. W ubiegłym roku udało nam się znacząco zwiększyć budżet na pomoc bezpośrednią dla kombatantów i w tym roku staramy się utrzymać tę tendencję. Chodzi przede wszystkim o dofinansowanie leków i środków rehabilitacyjnych. Kombatanci otrzymują ryczałt kombatancki i zapomogę energetyczną. Z PGNiG staramy się, by powstańcy warszawscy byli zwolnieni z opłat za gaz. Za chwilę tym programem będą objęci wszyscy kombatanci. W odróżnieniu od lat poprzednich środki z budżetu przeznaczone na ten cel wzrosły o 1/3. To jest oczywiście niewystarczające, stąd staramy się włączać w pomoc organizacje oparte na wolontariacie. W przypadku tych ludzi pomoc czasem sprowadza się przecież do tego, że trzeba zrobić zakupy czy przynieść trochę węgla z piwnicy. Zdarza się, że w niektórych zakładach opieki zdrowotnej nie przestrzega się zapisów ustawowych mówiących wyraźnie, że kombatanci nie powinni stać w kolejce po pomoc medyczną. Jeśli mamy do czynienia z takimi zaniedbaniami, otwiera się dla nas pole do działania.
Drugą sferą naszej działalności jest utwierdzenie weteranów w przekonaniu, że są nam bardzo potrzebni. Organizujemy więc różnego rodzaju uroczystości, spotkania z młodzieżą. Dzięki temu, że mają okazję przekazywać młodzieży swoje wartości, czują się bardziej wartościowi. Z jednej strony zatem wychowujemy młodych, z drugiej – pomagamy weteranom. Podczas takich spotkań można pokazać młodym, że gdy dzisiejsi kombatanci byli w ich wieku, okazywali heroizm. Można robić wielkie rzeczy, gdy ma się kilkanaście lat. W takim wieku przecież nasi weterani chwycili za broń...

– Obok weteranów, którym pomagacie na co dzień, są jeszcze polegli i zmarli. Czy za nich także jako Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych czujecie się odpowiedzialni?

– Naród rozumie się lepiej wtedy, gdy się widzi, że są to przemijające po sobie pokolenia. One przemijają, ale jednocześnie budują tę samą wspólnotę Polaków. Kiedy organizujemy uroczystości upamiętniające jakąś historyczną datę, czujemy to obcowanie pokoleń. Jedni odchodzą, a drudzy przychodzą, ale wszyscy koncentrują się wokół tych samych wartości. Pięknie mówił o tym Jan Paweł II w „Pamięci i tożsamości” – historię zdefiniował jako przemijanie pokoleń, w których jednak nie przemijają wartości. Taka sytuacja oznacza, że naród jako wspólnota trwa.

Ukraina: P. Poroszenko zapewnił, że jego ekipa będzie broniła nowego Kościoła prawosławnego

2019-04-22 16:31

kg (KAI/RISU) / Kijów

Były już prezydent Ukrainy Petro Poroszenko jeszcze przed ogłoszeniem wyników wyborów prezydenckich zapewnił, że on i jego współpracownicy będą bronić Prawosławnego Kościoła Ukrainy (PKU) przed odwetem ze strony Patriarchatu Moskiewskiego. Oświadczenie to złożył w orędziu do Ukraińców 21 kwietnia ze swego sztabu wyborczego.

Wikimedia Commons
Prezydent Ukrainy Petro Poroszenko

"Nasza ekipa będzie bronić Prawosławnego Kościoła Ukrainy przed zemstą Patriarchatu Moskiewskiego. I nadal czekamy na przeprosiny za słowo «termos»" - stwierdził Poroszenko w swym komunikacie. Dodał, że jego zespół będzie również bronił "stabilności systemu bankowo-finansowego kraju".

W ub.r. nowo zgłoszony wówczas kandydat na prezydenta, znany dotychczas z programów satyryczno-rozrywkowych w telewizji Wołodymyr Zełenskyj wyśmiał słowo "tomos", czyli dekret o autokefalii PKU, nazywając je "termosem". Wywołało to burzliwe reakcje w społeczeństwie, przy czym niektórzy podchwycili nowy wyraz, szydząc w ten sposób częściowo z samej idei niezależnego od Moskwy ukraińskiego Kościoła prawosławnego. Większość jednak uznała to za naigrawanie się zarówno z samego planu autokefalii, jak i z Kościoła i religii w ogóle.

Według badań tzw. exit-poll, czyli pytania głosujących, na kogo oddali swój głos, przeprowadzonych na zlecenie kanału telewizyjnego "1+1", do godziny 18 czasu miejscowego 21 kwietnia w drugiej turze wyborów prezydenckich W. Zełenskyj otrzymał 72,7 proc. głosów, podczas gdy obecnego szefa państwa poparło jedynie 27,3 proc. głosujących.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Warszawa: watykański minister spraw zagranicznych przyjeżdża do Polski

2019-04-23 14:53

mp / Warszawa (KAI)

Abp Paul Gallagher, Sekretarz ds. Relacji z Państwami Stolicy Apostolskiej, uczestniczyć będzie w uroczystej sesji naukowej z okazji setnej rocznicy przywrócenia relacji dyplomatycznych między Polską a Stolicą Apostolską, która odbędzie się na Uniwersytecie Warszawskim 20 maja br.

wikipedia.org

W konferencji organizowanej 20 maja (godz. 10 – 13) w gmachu starej Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego wezmą udział przedstawiciele polskich władz i korpusu dyplomatycznego, nuncjusz Salvatore Pannaccio, biskupi, świat nauki i kultury.

W imieniu polskich władz o znaczeniu relacji dyplomatycznych ze Stolicą Apostolską mówić będzie prof. Jacek Czaputowicz, minister spraw zagranicznych RP a ze strony watykańskiej abp Paul Gallagher, Sekretarz ds. Relacji z Państwami Stolicy Apostolskiej. Natomiast misję Achillesa Rattiego, pierwszego nuncjusza apostolskiego w odrodzonej Polsce przedstawi ks. prof. Stanisław Wilk z KUL. Bp Jan Kopiec zaprezentuje wykład nt. „Kościół i społeczeństwo polskie wobec wyzwań odzyskanej niepodległości (1919 – 1939), a prof. Marek Kornat z PAN mówić będzie o stosunku do sprawy polskiej papieży Leona XIII i Piusa X.

W 1919 r. zostały wznowione stosunki dyplomatyczne między Polską a Stolicą Apostolską po ponad 120 latach przerwy. Ich oficjalne przywrócenie poprzedził przyjazd o rok wcześniej do Warszawy (29 maja 2018) wizytatora apostolskiego w osobie prał. Achillesa Rattiego. Jesienią 1918 r. - już po uzyskaniu przez Polskę niepodległości - wizytator Ratti nawiązał pierwsze kontakty dyplomatyczne z rządem polskim. A bezpośrednim powodem była obsada biskupstwa polowego.

Trudno jest wskazać precyzyjną datę odnowienia relacji dyplomatycznych pomiędzy Polską a Stolicą Apostolską po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. W kilka miesięcy później, 30 marca 1919 r. Stolica Apostolska w sposób formalny uznała istnienie państwa polskiego. 6 czerwca 1919 r. prałat Ratti został mianowany Nuncjuszem Apostolskim w Polsce i podniesiony do godności arcybiskupa tytularnego. Listy uwierzytelniające złożył na ręce Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego 19 lipca. 28 października w archikatedrze św. Jana Chrzciciela w Warszawie w otoczeniu całego Episkopatu Polski, Achilles Ratti przyjął sakrę biskupią z rąk abp. Aleksandra Kakowskiego.

Kolejnymi Nuncjuszami Apostolskimi w Polsce byli: abp Lorenzo Lauri (1921 – 1928), Francesco Marmaggi (1928 – 1936), abp Filippo Cortesi (1937 – 1939), abp Jozef Kowalczyk (1991 – 2009), abp Celestino Migliore (2010 – 2016) i abp Salvatore Pennaccio (od 2016).

Odpowiedzią ze strony polskiej na mianowanie nuncjusza w Warszawie było mianowanie 1 lipca 1919 r. posłem nadzwyczajnym i ministrem pełnomocnym przy Stolicy Apostolskiej prof. Józefa Wierusza-Kowalskiego, wybitnego fizyka. Funkcję tę pełnił on do 30 sierpnia 1921 r. Jego następcą został Władysław Skrzyński (do 1937 r.), który był wiceministrem spraw zagranicznych w latach 1919-1920. 27 listopada 1924 r. poselstwo polskie przy Stolicy Apostolskiej zostało podniesione do rangi Ambasady I klasy.

Kolejnymi ambasadorami RP przy Stolicy Apostolskiej byli: Kazimierz Papée (1939 – 1978), Henryk Kupiszewski (1990–1994 ), Stefan Frankiewicz (1995–2001 ), Hanna Suchocka (2001 – 2013), Piotr Nowina-Konopka (2013 – 2016) i Janusz Kotański (od 2016).

***

Paul Richard Gallagher, ur. 23 stycznia 1954 w Liverpoolu – arcybiskup, sekretarz ds. relacji z państwami w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej.

31 lipca 1977 otrzymał święcenia kapłańskie i został inkardynowany do archidiecezji Liverpoolu. W 1980 rozpoczął przygotowanie do służby dyplomatycznej na Papieskiej Akademii Kościelnej. 22 stycznia 2004 został mianowany przez Jana Pawła II nuncjuszem apostolskim w Burundi oraz arcybiskupem tytularnym Hodelm. Sakry biskupiej udzielił mu 13 marca 2004 sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej Angelo Sodano.

19 lutego 2009 został przeniesiony do nuncjatury w Gwatemali. 11 grudnia 2012 mianowany nuncjuszem w Australii.

8 listopada 2014 papież Franciszek mianował go sekretarzem ds. relacji z państwami w Sekretariacie Stanu Stolicy Apostolskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem