Reklama

Lubią pomagać

2017-12-20 12:28

Kamil Krasowski
Edycja zielonogórsko-gorzowska 52/2017, str. VI

Karolina Krasowska
Ewelina Łoś i uczniowie Szkoły Podstawowej im. Leona Kruczkowskiego w Cigacicach

Szlachetna Paczka to – jak czytamy na stronie internetowej – jeden z najbardziej rozpoznawalnych projektów społecznych w Polsce. Powstała w 2001 r., a jej twórcą jest charyzmatyczny kapłan ks. Jacek „Wiosna” Stryczek

Szlachetna Paczka działa przez cały rok, jednak zazwyczaj słyszymy o niej, kiedy zbliżają się święta Bożego Narodzenia. Od 16 lat aktywizuje darczyńców i wolontariuszy, a przede wszystkim uczy i pokazuje, jak mądrze pomagać. I świetnie jej to wychodzi. Działa w całej Polsce, również w naszej diecezji, gdzie ma swoich aktywnych zwolenników.

Wszyscy się zaangażowali

W Szlachetną Paczkę od 6 lat jest zaangażowana Ewelina Łoś z Zielonej Góry, która na co dzień uczy katechezy w Szkole Podstawowej im. Leona Kruczkowskiego w Cigacicach. Jak mówi, w tym roku razem z uczniami po raz pierwszy podjęła się realizacji tego projektu. – Jakiś czas temu utworzyliśmy szkolne Koło Wolontariatu o nazwie „Pomagacze”, dlatego zdecydowałam, że w tym roku po raz pierwszy zorganizujemy Szlachetną Paczkę w naszej szkole, żeby w ten sposób pomóc innym ludziom. W akcję włączyło się ok. 100 uczniów i właściwie nie było osoby, która by nic nie przyniosła. Wszyscy się bardzo mocno zaangażowali, a oprócz szkoły zrobili to także mieszkańcy Cigacic, ponieważ umieściliśmy informację o Szlachetnej Paczce na Facebook’u, a także została ona odczytana w kościele w czasie ogłoszeń parafialnych – opowiada Ewelina Łoś. – Dzięki temu, oprócz rzeczy, na które się zdeklarowaliśmy, uzbieraliśmy też dużą sumę pieniędzy, za które mogliśmy odpowiedzieć na jeszcze inne potrzeby danej rodziny i kupić lodówkę, mikrofalę, stół oraz zapas mleka i pampersów dla dziecka.

Reklama

Bardzo dużo wolontariuszy

Szlachetna Paczka działa przez cały rok. Obejmuje rekrutację wolontariuszy, szkolenia i wdrożenie w pracę zespołową. Jednym z etapów akcji jest szukanie i tworzenie baz danych rodzin w potrzebie, którym mogą pomóc darczyńcy. – Wolontariusze od września wybierają rodziny – przychodzą do nich, spisują potrzeby, rozmawiają z nimi. Zebrane dane wpisują do bazy rodzin, która znajduje się na stronie Szlachetnej Paczki w Internecie. W połowie listopada następuje otwarcie tej bazy i każdy chętny – firma, szkoła czy prywatna osoba – może wybrać rodzinę i zadeklarować, jakie jej potrzeby zrealizuje. Nie muszą to być wszystkie potrzeby, bo do jednej rodziny może być przypisanych kilkoro darczyńców. Wtedy rozpoczyna się proces przygotowywania paczki tak, żeby na drugi weekend grudnia zdążyć ją zapakować na finał i zawieźć do magazynu – tłumaczy Ewelina Łoś. – W naszej diecezji w tym roku zostało obdarowanych bardzo dużo rodzin. Było też zaangażowanych bardzo dużo wolontariuszy, którzy spotykali się już od września, przygotowując nie tylko spotkania z rodzinami, ale również cały finał Szlachetnej Paczki, który w dniach od 8 do 10 grudnia odbył się w Zespole Szkół Ekonomicznych w Zielonej Górze – mówi Ewelina i dodaje, że w tym roku pomoc otrzymały wszystkie potrzebujące rodziny, które znalazły się na liście.

Łzy, wzruszenie i emocje

Dzieci ze Szkoły Podstawowej w Cigacicach o akcji dowiedziały się od swojej katechetki Eweliny Łoś. Razem z nią pomogły chorej, samotnej mamie z 16-miesięcznym dzieckiem, przekazując w kilku paczkach m.in. żywność, miód, pościel, ubranka oraz środki do pielęgnacji matki i niemowlęcia. – Pomoc otrzymała chora mama z dzieckiem, której jest bardzo ciężko, do tego stopnia, że nie wykupywała swoich leków, bo musiała dbać o dziecko, o jego leki, mleko i pieluchy. Dzięki naszej paczce ma wszystko w zapasie i może też zająć się sobą i swoim zdrowiem, bo żyje dla dziecka, a ono ma tylko ją – opowiada Ewelina Łoś. Dzieci nie tylko przyniosły podarunki, ale również pomagały je pakować, a niektóre z nich uczestniczyły we wzruszającej chwili przekazania paczek potrzebującej rodzinie. – Bardzo się cieszyłam, widząc radość i zadowolenie tej pani. Czułam wzruszenie, było mi bardzo miło z tego powodu – dzieli się Wiktoria Szymańczuk, uczennica klasy VII SP w Cigacicach. Wolontariuszy i ich opiekunkę spotkało wyróżnienie, ponieważ mieli możliwość przekazać paczkę osobiście. – Były łzy, wzruszenie, emocje i radość 16-miesięcznego dziecka, które rozpakowywało paczki i garnęło się do rozrywania papieru, w który były zapakowane. To był taki piękny i wzruszający moment, który na zawsze pozostanie w moim sercu. To jeszcze bardziej uświadomiło mi, że naprawdę jest bardzo wielu potrzebujących ludzi i czasami samemu nie jesteśmy w stanie im pomóc. Natomiast działając w zespole, w szkole czy w dużych firmach, przy pomocy i współpracy innych ludzi, możemy zrobić wiele dobrego dla drugiej osoby – kończy Ewelina Łoś.

***


Świadectwa dzieci o Szlachetnej Paczce
Lena Klichowicz, kl. IV SP:
– Moja mama opowiadała mi kiedyś o takiej paczce. Słysząc to, wzruszyłam się ogromnie i sama zaczęłam działać w Szlachetnej Paczce. Daje mi to taką pozytywną energię.
Karol Wykręt, kl. V SP:
– Lubię pomagać. Czuję się dobrze, wiedząc, że ktoś może być zadowolony z tego, co robię.
Szymon Ławniczak, kl. VI SP:
– Daje mi to satysfakcję, że ta rodzina będzie miała lepiej w dalszym życiu i że możemy dać tej rodzinie to, czego mamy w nadmiarze na co dzień.
Wiktoria Szymańczuk, kl. VII SP:
– Lubię, gdy ktoś się cieszy, kiedy druga osoba coś mu da. O Szlachetnej Paczce dowiedziałam się na lekcji od p. Eweliny, która tłumaczyła nam, na czym to polega, co można przynieść.
Daria Cieśla, kl. VII SP:
– Chodzi o to, żeby pomagać innym ludziom, jeśli czegoś im brakuje, to im to podarować, żeby byli szczęśliwi.

Tagi:
szlachetna paczka

Ruszyła rekrutacja wolontariuszy Szlachetnej Paczki

2018-07-17 18:45

pgo, Stowarzyszenie WIOSNA / Warszawa (KAI)

Co najmniej 13,5 tys. wolontariuszy w ponad 900 rejonach zaangażują w tym roku w swoje działania Szlachetna Paczka i Akademia Przyszłości. W ubiegłym roku pomoc w ramach akcji otrzymało ponad 20 tys. rodzin, a łączna wartość materialna wsparcia przekazanego im przez darczyńców sięgnęła 54 mln zł. Podopiecznymi Akademii Przyszłości było natomiast 2300 dzieci.


Wolontariusze SZLACHETNEJ PACZKI i AKADEMII PRZYSZŁOŚCI to osoby, które aktywnie działają na rzecz swoich społeczności, angażują się, podejmują wyzwania i biorą sprawy w swoje ręce. Jak mówi ks. Jacek WIOSNA Stryczek, pomysłodawca obu projektów, "kiedy coś robią, to im to wychodzi". Są jak współcześni bohaterowie. Właśnie dlatego nazywani są SuperW.

W Szlachetnej Paczce ich głównym zadaniem jest dotarcie do rodzin żyjących w trudnych warunkach. Wolontariusze spotykają się z nimi w ich domach, poznają ich sytuację i potrzeby, a następnie określają, jaki rodzaj pomocy da im największą szansę na realną poprawę ich kondycji. Wnikają do świata, do którego inni nie chcą albo boją się wejść, nawiązują autentyczne relacje i pomagają się przełamać ludziom, którzy przez wielu zostali skreśleni.. SuperW szukają dla nich darczyńców i organizują przekazanie przygotowanego przez nich wsparcia materialnego, ale dla rodzin często większe znaczenie ma samo to, że ktoś się nimi zainteresował, wysłuchał i podpowiedział, jak spróbować wyjść z pułapki biedy.

Wolontariusze Akademii Przyszłości mają nieco inne zadania, lecz ich sens jest podobny. Przez cały rok regularnie, raz w tygodniu, indywidualnie spotykają się z dziećmi, które borykają się z problemami w szkole. Wiele z nich pochodzi z trudnych środowisk. Misją SuperW nie jest udzielanie korepetycji, ale przeprowadzenie dziecka od porażki w szkole do sukcesu w życiu. Dla małego studenta Akademii, Wolontariusz staje się przyjacielem i mentorem. Otwiera się na jego potrzeby, uczy je wygrywać, wzmacnia jego dobre strony, podnosi jego samoocenę i sprawia, że dziecku zaczyna się chcieć. Wykorzystuje przy tym nowoczesne narzędzia, m.in. oryginalny, stworzony na potrzeby Akademi Przyszłości System Motywatorów Zmiany, który opiera się na metodologii projektowania doświadczeń.

O skuteczności działań wolontariuszy AKADEMII najlepiej świadczy to, że ponad 80% podopiecznych projektu w ostatniej edycji (2017/2018) zadeklarowało, że wreszcie uwierzyło w siebie, dowiedziało się, w czym są dobrzy i odnosiło sukcesy. Niemal wszystkie dzieci (94%) zgodnie przyznały natomiast, że na zajęciach z SuperW "było radośnie".

- Trzy główne korzyści z wolontariatu w Paczce i Akademii to wpływ, rozwój i ludzie. Wpływ, bo zmieniasz otoczenie w którym żyjesz i pomagasz w mądry sposób najbardziej potrzebującym. Rozwój, bo zdobywasz nowe kompetencje - współpracy z zespołem, zarządzania projektami, ale też PR czy logistyki; to od wolontariusza zależy, w co się zaangażuje. Wolontariat w CV bardzo podnosi szanse na znalezienie dobrej pracy – mówi Joanna Sadzik, dyrektor Stowarzyszenia WIOSNA, które realizuje oba projekty.

- Czego się nauczyłam w Paczce? - pyta Natalia, wolontariuszka z Świętokrzyskiego. - Tego jak współpracować z ludźmi. W taki konkretny sposób: gdy jest dużo zadań, obowiązków, gdy trzeba się dzielić pracą. Poza tym odpowiedzialności, systematyczności. No i tego, żeby się nie bać! Otworzyłam się na ludzi i za to jestem Paczce bardzo wdzięczna. Kiedyś zadzwonienie do kogoś obcego z prośbą o pomoc w konkretnej sprawie stanowiło dla mnie ogromne wyzwanie. Wstydziłam się, obawiałam, nie do końca wiadomo czego. A teraz – wiem, że to żaden problem, już się nie blokuję. Działam - tłumaczy.

Kandydaci na SuperW mogą się zgłaszać do 30 września. By zostać wolontariuszem Szlachetnej Paczki lub Akademii Przyszłości, wystarczy wejść na stronę www.superw.pl i wypełnić krótki, intuicyjny formularz zgłoszeniowy. Następne kroki to rozmowa i jednodniowe wdrożenie. Po nich pozostaje już tylko podjąć decyzję i podpisać umowę. Nie warto zwlekać, bo kolejność zgłoszeń ma znaczenie. Finał Szlachetnej Paczki, nazwany "weekendem cudów" odbędzie się w tym roku 8-9 grudnia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Sejm ustanowi nowe święto państwowe

2018-07-18 12:37

lk / Warszawa (KAI)

Komisja kultury i środków przekazu zatwierdziła w środę projekt ustawy ustanawiającej w dniu 14 kwietnia nowe święto państwowe - Święto Chrztu Polskiego. Ma ono upamiętniać faktyczny początek polskiej państwowości, nie będzie jednak dniem wolnym od pracy. Wkrótce projektem zajmie się Sejm.

Artur Stelmasiak

Projekt zainicjowany przez niezrzeszonego posła Jana Klawitera wpłynął do Sejmu w marcu ub. roku. Podpisało się pod nim 34 posłów różnych ugrupowań, od PiS i Kukiz`15 po PSL oraz parlamentarzyści nieprzynależący do żadnego z klubów lub kół.

Na środowym posiedzeniu komisji kultury i środków przekazu posłowie debatowali nad preambułą projektu (jest w niej mowa o doniosłości decyzji Mieszka I) i dokonali jego uproszczenia do trzech artykułów.

W projekcie ustawy można przeczytać, że Chrzest Polski, dokonany 14 kwietnia 966 roku, był kluczowym wydarzeniem w dziejach naszego narodu i państwa, dlatego zasługuje na upamiętnienie ustanowieniem w tym dniu święta państwowego.

"Poza wymiarem religijnym miał również wymiar strategiczny i polityczny. Dzięki niemu nasza Ojczyzna dołączyła do rodziny narodów europejskich, do kręgu cywilizacji Zachodniej Europy. Bez tego wydarzenia trudno sobie wyobrazić naszą kulturę i tożsamość" - czytamy w uzasadnieniu złożenia projektu.

Wnioskodawcy projektu ubolewają jednak, że Chrzest Polski jest "praktycznie nieobecny w powszechnej świadomości naszego społeczeństwa".

"Dlatego dzisiaj, w dobie kruszenia podstaw, na których zbudowany jest nasz byt narodowy i państwowy, w dobie niepewności i obawy o naszą przyszłość, o jutro naszych dzieci, powinniśmy pamiętać o rocznicy Chrztu Polski" - stwierdzono w uzasadnieniu projektu.

Autorzy projektu wyrażają też nadzieję, że dzień 14 kwietnia stanie się okazją do zadumy i refleksji nad odpowiedzialności za naszą przyszłość. "Niech odwaga i dalekowzroczność Mieszka I będzie inspiracją dla naszych polityków" - brzmi uzasadnienie.

Jakkolwiek 14 kwietnia byłby dniem święta państwowego, to nie stałby się w zamyśle autorów projektu dniem wolnym od pracy. Jego ustanowienie nie skutkowałoby zatem zwiększeniem kosztów finansowych - obciążeniem budżetu państwa lub budżetów samorządów.

"Zachęca jedynie obywateli polski do refleksji i wywieszenia w tym dniu flag biało-czerwonych" - napisano w uzasadnieniu projektu.

Sprawozdawcą projektu na sali plenarnej będzie poseł Dariusz Piontkowski (PiS).

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 5/6 2018

Trudności ateistów z podejściem do Całunu Turyńskiego

2018-07-19 08:45

(KAI/vaticannews) / Liverpool/Turyn

Specjaliści od medycyny sądowej z Liverpoolu stwierdzili, że na Całunie Turyńskim jest za dużo śladów krwi. Zdaniem znawców zagadnienia są to słabe argumenty, tym bardziej że nie analizowano samych śladów, lecz przeprowadzono jedynie symulacje na manekinach. Problem z tym niezwykłym kawałkiem płótna mają przede wszystkim niewierzący i krzewiciele ateizmu, a nie katolicy, dla których prawdziwość bądź fałszywość tej relikwii w niczym nie zmieni ich wiary. Ale jeśli Całun jest autentyczny, to trudno podważyć prawdziwość historycznych wydarzeń dotyczących Jezusa z Nazaretu, łącznie z Jego zmartwychwstaniem.

Graziako
Wizerunek Jezusa z Całunu Turyńskiego

W ten sposób włoska badaczka prof. Emanuela Marinelli, cytując kard. Giacomo Biffiego (1928-2015), skomentowała w Radiu Watykańskim kolejne sensacje na temat Całunu Turyńskiego. Jej zdaniem, tylko w ten sposób można wytłumaczyć łatwowierność i otwarcie niektórych środowisk na wszystko, co mogłoby podważyć autentyczność Całunu.

Uczona podkreśliła, że przedstawione 16 lipca dowody liverpoolskich specjalistów medycyny sądowej są bardzo słabe. Twierdzą oni bowiem, że na Całunie jest za dużo śladów krwi. Przyznają, że niektóre znajdują się na właściwym miejscu, inne zaś nie, w związku z czym wysuwają wniosek, że musiały zostać domalowane. Prof. Marinelli zaznaczyła, że dobrze zna te badania, bo przedstawiono je już przed 4 laty, ale dopiero teraz udało się je opublikować.

Według naukowców angielskich, przykładem śladów nieprawdziwych jest plama odpowiadająca ranie w boku Jezusa – powiedziała prof. Marinelli, dodając, że chodzi o wielką plamę krwi na Całunie w miejscu, gdzie Jezus został przebity włócznią. Tymczasem specjaliści z Liverpoolu nie nawiązują do poważnych badań, przeprowadzonych 40 lat temu, gdy prowadzono doświadczenia na ciałach ludzi, którzy - podobnie jak Jezus - zmarli na zawał serca. "Oni wzięli plastykowy manekin, taki jak w sklepie z odzieżą, nadziali na kij gąbkę z krwią i patrzyli, jak rozchodzi się krew po uderzeniu w bok manekina. Stwierdzili, że spływa ona inaczej niż na Całunie, stąd wysunęli wniosek o fałszywości Całunu. Przecież to niepoważne. To nie są poważne badania naukowe. Te zdjęcia z manekinem budzą tylko śmiech” - stwierdziła z mocą włoska uczona.

Przypomniała, że od kilkudziesięciu lat czynione są wielkie starania, by podważyć autentyczność Całunu. Inwestuje się w to wielkie pieniądze. Poważnym skandalem pozostaje też do dzisiaj sposób, w jaki przeprowadzono badania na datowanie płótna metodą radiowęglową, gdyż nie zachowano podstawowych kryteriów badań archeologicznych. Rozmówczyni rozgłośni papieskiej zwróciła uwagę, że próbkę do analizy pobrano z miejsca, najbardziej wystawionego na kontakt ze światem zewnętrznym, co - jak dobrze wiadomo - mogło wpłynąć na wynik badań.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem