Reklama

O nadstawianiu drugiego policzka

2018-02-21 10:32

Witold Gadowski, dziennikarz
Niedziela Ogólnopolska 8/2018, str. 26

W dyskusjach z tzw. „lewicą” (dlaczego piszę „tzw.”, wyjaśnię za chwilę) często bezradnie rozkładamy ręce. Lewica bowiem znakomicie przyswoiła sobie kilka zdarzeń z Ewangelii, które – pozornie – znakomicie pasują do tez głoszonych przez tych ludzi i zwykle służą za kneble, które mają nam zamknąć usta w dyskusjach światopoglądowych.

Dzisiejsza lewica, niestety, bardziej nastawiona jest na psucie obyczajów i ludzi niż na walkę o prawa najuboższych. Stąd też trudno tych ludzi – bez wahania – nazywać lewicowcami. Próżno przy tym tłumaczyć ludziom lewicy, że egzegeza Ewangelii polegająca na wybieraniu z niej tylko pasujących do wcześniej wymyślonych tez jest fałszywa i nie tylko nie prowadzi do zrozumienia istoty chrześcijaństwa, ale też tę istotę drastycznie wypacza.

Drugie założenie jest równie ważne: nie da się zrozumieć fenomenu działalności Jezusa Chrystusa, opisanego przez Ewangelistów, bez zastosowania wykładni i nauczania, które Kościół – pod natchnieniem Ducha Świętego – wypracował na przestrzeni swojej trwającej już przeszło dwa tysiące lat historii.

Reklama

Stosowanie własnego klucza do Ewangelii, bez jej całościowego sensu i bez urzędu nauczycielskiego Kościoła, jest działalnością wiodącą na manowce i w istocie nie umożliwia zrozumienia czegokolwiek. Przykładem tak wolicjonalnego i dowolnego traktowania Ewangelii są nieustannie powstające i pączkujące sekty protestanckie.

Wracając więc do dyskusji z lewicowcami: jeśli usłyszymy „ewangeliczne” argumenty, które – w założeniu i intencji – mają zamknąć nam usta i wprawić nas w konfuzję, spokojnie nabierzmy oddechu i przypomnijmy, jak należy interpretować pismo objawione przez samego Pana. Rzetelna metodologia sprawi, że kneblujące brzmienie ewangelicznych argumentów, używanych zresztą – wbrew swej naturze – w złej intencji, przestanie mieć jakiekolwiek znaczenie.

Kiedy zatem usłyszymy kilka sztampowych ataków, nie wpadajmy w popłoch, tylko spokojnie przypominajmy podstawy naszej filozofii. A oto kilka podstawowych wytrychów, stosowanych dziś przez lewicowych polemistów: – Katolicyzm jest religią pokoju, a więc jego wyznawcy – chcąc być wierni swoim ideałom – nie mogą angażować się w żadne działania obronne powodujące udział w bezpośrednim starciu. Odpowiedź jest prosta. Istnieje cała – bogata filozoficznie – teoria prawa człowieka do obrony. Teoria ta została rozwinięta na bazie rozważań o tzw. „wojnie sprawiedliwej”. Pan Jezus nie odbiera swoim uczniom możliwości podejmowania obrony własnej, a słynne nakazanie Piotrowi schowania miecza tyczy się samego Pana Jezusa, który świadomie podejmuje decyzję o wydaniu się w ręce oprawców. Nie istnieje żaden przekonujący dowód na to, że Pan Jezus nakazał swoim wyznawcom wyrzeczenie się prawa do obrony. Jest, oczywiście, kilka nieodzownych warunków, które muszą zostać spełnione, aby obrona fizyczna miała charakter działania dopuszczalnego:

1. Zagrożenie szkodą, którą może wyrządzić napastnik, musi być długotrwałe, poważne i niezaprzeczalne.

2. Wszystkie inne metody zmierzające do oddalenia zagrożenia zostały wykorzystane i okazały się nierealne i nieskuteczne.

3. Obrona ma być podejmowana w warunkach przewidujących jej powodzenie i uratowanie tym samym dużo większych wartości niż te, które – na skutek fizycznej obrony – zostały poświęcone.

4. Użycie broni bądź siły fizycznej nie stworzyło jeszcze większego zła i zamętu niż przed podjęciem akcji.

Jak widać, sprawa jest gruntownie – przez teologów i moralistów katolickich – przemyślana.

Gdy zatem słyszymy, że Chrystus zakazał nam używania siły fizycznej, spokojnie możemy wyłuszczyć nasze racje i odesłać interlokutora do głębszej lektury niż jedynie podręczny poradnik lewicowego agitatora.

Innym często stosowanym wytrychem jest stwierdzenie: przecież Pan Jezus nakazał wam nadstawiać drugi policzek, a nie stawiać czynny opór. Tu spokojnie możemy powołać się na wymogi, które stawia przed nami chrześcijańska roztropność. Musimy – jak mądre panny weselne – przewidywać konsekwencje swoich działań i dbać o to, aby nie przyniosły one złych efektów. Nie można zatem mechanicznie stosować zasady nadstawiania drugiego policzka. Wyobraźmy sobie taką oto sytuację: Niewychowany młodzieniec uderza w twarz swoją matkę. Czy powinna ona nadstawić mu drugi policzek? Jeśli tak uczyni, to utrwali w młodzieńcu dążenie do agresji i brak szacunku wobec starszych i kobiet. Jednym słowem pogorszy agresora, sprawi, że stanie się on jeszcze bardziej bezwzględny. Takie nadstawienie drugiego policzka niczego nie nauczy. Nadstawianie drugiego policzka, które nie przynosi spodziewanej refleksji, nie ulepsza człowieka – z punktu widzenia katolickiej etyki i nauki społecznej – przyczynia się raczej do rozbestwienia, które sprowadza na świat jeszcze więcej zła. W takiej sytuacji jedynie skuteczny opór może sprowadzić na napastnika spodziewaną i dobrą refleksję. A zatem nadstawianie drugiego policzka ma sens jedynie wtedy, gdy taki nasz czyn przyczynia się do ulepszenia agresora, prowadzi go do przemyślenia dotychczasowej postawy.

Tak, wyznajemy religię pokoju, ale pokój – tak jak my go pojmujemy – nie jest tożsamy z bezradnością, bezwarunkowym ustępowaniem i słabością. Pokój, który postulujemy, jest potężną siłą. Pokój religii katolickiej jest potężniejszy niż instynktowne podszepty do agresji. Walka obronna nigdy nie jest podyktowana nienawiścią, słabością czy ukrytymi celami. Obrona katolika jest działaniem racjonalnym, roztropnym i mężnym, nigdy także nie wykracza poza tzw. opór konieczny. W momencie gdy zagrożenie zostaje odparte albo ustaje, nie można kontynuować walki.

Katolik nie jest zastraszonym głupcem, który nie potrafi przewidzieć konsekwencji swoich działań i właściwie rozpoznać intencji atakującego. Zachowanie Pana Jezusa wobec przekupniów w świątyni dobitnie pokazuje, że tam, gdzie obrażana jest świętość, gdzie kłamstwo brutalnie upowszechnia swoje antywartości i rządy, nie można pozostać bezczynnym.

Wypędzenie przekupniów ze świątyni jest obowiązkiem każdego poważnie myślącego katolika. Jest to mocny argument przeciwko bezrefleksyjnym i nieroztropnym działaniom mającym na celu rozmycie granicy między katolicyzmem, judaizmem, islamem czy buddyzmem. Nikt nie zwolnił nas z obowiązku głoszenia, że wyznajemy jedyną prawdziwie objawioną religię. To nie ma nic wspólnego z agresją, nietolerancją czy ograniczaniem wolności innych osób. Musimy walczyć o ochronę świętości i poważnie karać tych, którzy rozmyślnie ją profanują.

Napisałem tu kilka – zupełnie oczywistych – myśli. Jednak w czasach, gdy czyni się z katolików zalęknione owce, należy właśnie uparcie powtarzać, że katolicyzm wymaga postaw realnych, odważnych, a w obronie wyższych wartości nawet heroicznych.

33 pomysły na kreatywną randkę

2018-04-04 10:33

Krzysztof Reszka
Niedziela Ogólnopolska 14/2018, str. 56-57

Czym jest nuda? Kiedyś na spotkaniu Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży pewien ksiądz podał ciekawą definicję. Stwierdził, że N.U.D.A. to skrót oznaczający Nieumiejętność Używania Daru Agape, a więc brak kreatywnych pomysłów w wyrażaniu miłości. A przecież Pan Jezus powiedział: „Bądźcie roztropni (sprytni) jak węże, a niewinni jak gołębie” (por. Mt 10, 16). Warto więc zastanowić się nad twórczymi sposobami spędzania czasu we dwoje. Przedstawiamy 33 propozycje:

Fisher Photostudio/fotolia.com

1 Delektujcie się przyrodą i kulturą. Idźcie razem do zoo lub ogrodu botanicznego. Wybierzcie się do kina, teatru, filharmonii, muzeum (np. etnograficznego, historycznego, żydowskiego), parku rozrywki, planetarium czy oceanarium. Idźcie na wystawę, koncert albo na spotkanie z ciekawym człowiekiem. Zobaczcie razem dostępne dla zwiedzających jaskinie, stare klasztory, zamki czy ich ruiny (pomoże wam je znaleźć wujek Google). Odwiedzajcie festiwale i atrakcje turystyczne zgodnie ze swoimi zainteresowaniami.

2 Przygotujcie razem coś do jedzenia dla siebie, rodziny lub przyjaciół. Może to być obiad, ciasto, sałatka owocowa, pizza, pierogi albo jakiekolwiek inne danie. Możecie też wspólnie poszukać przepisów w Internecie lub książce kucharskiej.

3 Nagrajcie filmik kamerą, smartfonem lub aparatem cyfrowym.

4 Inspirująca rozmowa w lesie. Spacer to nie tylko odprężenie i kontakt z przyrodą, ale także okazja do długich rozmów. Wzajemne poznawanie się mogą ułatwić pytania typu: „Co byś zrobił, gdybyś wygrał milion dolarów?" albo „Co zmieniłabyś w swoim życiu, gdybyś mając obecną wiedzę i doświadczenie, mogła cofnąć się w czasie o 15 lat?". Czasem warto też wspólnie pomilczeć i wsłuchać się w śpiew ptaków.

5 Wybierzcie się na cmentarz. Ten pomysł może wydawać się nietypowy, ale wiele par dobrze wspomina wspólne odwiedzanie grobów bliskich, modlitwę, wyszukiwanie ciekawych starych nagrobków czy oglądanie rzeźb cmentarnych aniołów. Być może to miejsce sprzyja rozmyślaniu o miłości „do grobowej deski”.

6 Zagrajcie razem w badmintona, squasha, kręgle, piłkarzyki, piłkę plażową lub tenisa. Idźcie w lecie na rolki, a w zimie na łyżwy. A może skusi was także ścianka wspinaczkowa, klub fitness lub wspólne bieganie wśród zieleni? Próbujcie różnych sportów, aby przez osobiste doświadczenie przekonać się, które najbardziej wam odpowiadają. To świetna zabawa i sposób na rozładowanie stresu.

7 Randka na chłodne dni. Najpierw wybierzcie się na spacer. Potem idźcie razem napić się gorącej czekolady. Możecie też zrobić sobie w domu specjalną kawę z cynamonem lub kardamonem albo herbatkę z sokiem malinowym i goździkami.

8 Dobry uczynek. Możecie wspólnie przygotować kanapki, a może nawet kawę lub herbatę w termosach i zanieść ten poczęstunek osobom bezdomnym. W zimie mogą im się przydać także ciepłe skarpetki i rękawiczki, a w lecie – butelka wody mineralnej.

9 Wspólne układanie śmiesznych piosenek. Wystarczy wymyślać słowa do znanych melodii.

10 Randka w saloniku przy stoliku. Zagrajcie w szachy, warcaby, grę „go”, bierki, kalambury lub gry planszowe. Innym ciekawym pomysłem może być także układanie puzzli.

11 Wspólne czytanie. W domu lub cichej kawiarni można świetnie spędzać czas, oddając się lekturze. Niekiedy jest możliwość, aby czytać tekst z podziałem na role. Najpotężniejszą księgą świata jest oczywiście Biblia, a w niej znajduje się prawdziwa perełka światowej poezji również tej miłosnej: Pieśń nad pieśniami.

12 Idźcie potańczyć. To dobry sposób na wspólną zabawę, odprężenie i dobry nastrój. Badania naukowe wykazują, że regularny taniec obniża poziom kortyzolu (tzw. hormonu stresu) w ślinie badanych. Niektórzy pasjonaci zapisują się także na kurs tańców dworskich.

13 Wspólne wykonywanie drobnych prezentów dla przyjaciół (np. naszyjnik z malowanego makaronu typu „rurki”, figurka z masy solnej, lampiony, ozdoby, pisanki itp.). Wiele ciekawych pomysłów i profesjonalnych instrukcji znajdziecie w necie.

14 Zasadźcie razem drzewo. Wspólna praca nie tylko zbliży was do siebie, ale także da sporą satysfakcję. A my wszyscy zyskamy nowe źródło tlenu i naturalny „oczyszczacz” powietrza.

15 Odwiedźcie razem bibliotekę. Możecie wyszukiwać książki na jakiś ustalony wcześniej temat lub też możecie wzajemnie polecać sobie przeczytane tytuły.

16 Zorganizujcie kolację przy świecach. Taką prawdziwą, z dobrym jedzeniem, muzyką, kwiatami. On niech ubierze na tę okazję garnitur, ona – elegancką sukienkę.

17 Wieczór słuchania muzyki. Przygotujcie płyty, pliki mp3, linki i zanurzcie się w ulubionej muzyce. Dzięki temu będziecie wzajemnie poznawać swoje „małe intymne muzyczne światy” i prezentować sobie wzajemnie ważne dla was utwory. Polecam płyty zespołów takich jak Maleo Reggae Rockers czy 2Tm2,3. Możecie też wspólnie zgłębiać muzykę klasyczną, jeżeli was interesuje.

18 Załóżcie Zeszyt Marzeń i zapisujcie w nim plany do zrealizowania lub miejsca do odwiedzenia. Zapiszcie pomysły na małych karteczkach, które wrzucicie do słoika. Potem losujcie z niego wasze prywatne „zadania do wykonania”.

19 Obejrzyjcie razem mecz lub jakieś igrzyska sportowe.

20 Zorganizujcie wspólne granie na instrumentach np. na gitarach. Można też odnaleźć zapis nutowy i grać na flecie melodie ulubionych piosenek.

21 Odkrywajcie razem nowe miejsca w najbliższej okolicy. Wybierzcie się autobusem lub tramwajem na drugi koniec miasta, tam gdzie jeszcze nie byliście. Eksplorujcie nowe kawiarnie, restauracje i kluby.

22 Wybierzcie się na karaoke!

23 Oglądanie wschodu słońca. Wybierzcie się przed świtem w ustronne miejsce. Możecie zabrać jakieś przekąski i kawę w termosie.

24 Wspólne oglądanie nocnego nieba. Ten pomysł na randkę polecam szczególnie w sierpniu, kiedy można zaobserwować perseidy (tzw. spadające gwiazdy).

25 Zorganizujcie sobie wieczór z YouTube, podczas którego będziecie nawzajem puszczać sobie ciekawe filmiki.

26 Prywatna sesja zdjęciowa. Możecie się zabawić i stworzyć „dowody” w postaci fotografii sugerującej, że odbyliście niesamowitą podróż, która w rzeczywistości nigdy się nie odbyła.

27 Zorganizujcie sobie piknik, grilla lub ognisko, na którym upieczecie kiełbaski i jabłka, a w popiele – ziemniaki.

28 Pływanie razem na statku, łódce z wiosłami, kajaku, żaglówce lub rowerze wodnym.

29 Piszcie wspólnie SMS-y do starych znajomych. Albo lepiej – listy, takie tradycyjne. Możecie też zrobić swoje oryginalne kartki pocztowe!

30 Powietrzna randka. Puszczajcie latawiec, chiński lampion (tylko daleko od zabudowań!) albo balon z helem, do którego przywiążecie pudełeczko z wiadomością dla nieznajomego (można podać w niej swój e-mail, ciekawe, czy ktoś odpisze? ).

31 Stwórzcie razem opowiadanie. Niech jedna osoba napisze pierwsze zdanie, a druga kolejne. I tak na przemian. Postarajcie się, aby historia była sensacyjna i komiczna.

32 Urządźcie w domu seans filmowy. Wcześniej możecie zrobić też własny popcorn. A może uda się skombinować rozwijany ekran i rzutnik?

33 Bycie dla innych. Pomóżcie w nauce dzieciom z rodziny lub sąsiedztwa, odwiedzajcie osoby starsze i pomagajcie im np. w zakupach czy sprzątaniu mieszkania.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Abp Józef Kupny podjął Dzieło Duchowej Adopcji

2019-03-25 22:40

Agnieszka Bugała

W czasie Mszy św. sprawowanej z okazji jubileuszu 5-lecia ustanowienia Sanktuarium Jasnogórskiej Matki Kościoła we Wrocławiu proboszcz paulińskiej parafii o. Mirosław Bijata poprowadził modlitwę przyrzeczenia, którą odmówili chętni włączenia się w Dzieło Duchowej Adopcji. Wśród osób podejmujących modlitwę w intencji dzieci zagrożonych aborcją był wrocławski metropolita abp Józef Kupny. Decyzja Księdza Arcybiskupa to ważne świadectwo i konkretny dowód na troskę pasterza o powierzone owce.

Agnieszka Bugała

Duchowa Adopcja jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Trwa dziewięć miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańca świętego oraz krótkiej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Dzieło Duchowej Adopcji powstało po objawieniach w Fatimie, stając się odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy. W roku 1987 modlitwa została przeniesiona do Polski. Duchowa adopcja skutecznie leczy głębokie zranienia wewnętrzne spowodowane grzechem aborcji a także pomaga ludziom młodym kształtować charakter, walczyć z egoizmem, odkrywać radość odpowiedzialnego rodzicielstwa. W każdej chwili można przyłączyć się do Dzieła Duchowej Adopcji poprzez rozpoczęcie dziewięciomiesięcznej modlitwy za dziecko poczęte.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem