Reklama

Przy drodze wiodącej do Krakowa

2018-02-28 11:18

Władysław Burzawa
Edycja kielecka 9/2018, str. IV

TER
Sztandar z wizerunkami Patronów

Święci Piotr i Paweł, gorliwi głosiciele zmartwychwstania Jezusa i męczennicy za wiarę, są patronami kościoła w Widomej, małej miejscowości leżącej dwadzieścia kilometrów od Krakowa. Kościół stoi przy głównej trasie popularnej „siódemce”, i każdy, kto jedzie do Krakowa, lub wyjeżdża na północ z tego królewskiego miasta musi przejechać obok świątyni

Jeszcze w połowie ubiegłego wieku w miejscu, na którym stoi kościół, rozciągały się pola, i prawdopodobnie niewiele osób było sobie w stanie wyobrazić, że kiedyś będzie tu świątynia. Parafia Widoma została utworzona z wydzielonych wiosek z trzech sąsiednich wspólnot: Iwanowic, Niedźwiedzia i Goszczy. 15 grudnia 1985 r. bp Stanisław Szymecki poświęcił zakupiony pod świątynię plac oraz kaplicę przerobioną ze starej stodoły.

5 stycznia następnego roku Biskup wydał dekret erygujący Ośrodek Duszpasterski w tej miejscowości. Ksiądz Biskup polecił odprawiać Mszę św. wikariuszowi parafii Iwanowice, ks. Stanisławowi Włosowiczowi. W marcu 1988 r. po wielu staraniach otrzymano pozwolenie na budowę obecnego kościoła. Rozpoczęcie prac budowy świątyni pobłogosławił bp Mieczysław Jaworski, on też wykopał symboliczną łopatę ziemi pod fundamenty. Wkrótce, bo już 8 maja tego roku fundamenty pod budowę kościoła zostały wykonane. Rok później 20 czerwca zakończone zostały prace murarskie, a 20 sierpnia dach świątyni został pokryty blachą. 11 listopada 1989 r. bp Mieczysław Jaworski przybył na wizytację parafii, podczas której wmurował kamień węgielny, poświęcony przez papieża Jana Pawła II w Tarnowie. 10 grudnia 1995 r. bp Kazimierz Ryczan poświęcił dzwony, które otrzymały imiona: Święci Piotr i Paweł, Maryja Matka Miłosierdzia i Jan Paweł II. Dwa lata później 24 grudnia 1997 r. bp Kazimierz Ryczan erygował parafię.

Święci patroni Piotr i Paweł

O tym, że patronami kościoła są święci Apostołowie Piotr i Paweł przekonamy się od razu wchodząc do kościoła. W głównym ołtarzu znajdują się ich postaci. Św. Piotr po lewej stronie, a św. Paweł po prawej. Twarzami zwróceni są do siebie. To nie jedyne ich wyobrażenie w kościele. Pod chórem są dwa ich obrazy. Malowidła nie są najwyższej próby, jednak przedstawiają ważne momenty z życia Apostołów. Po lewej stronie przedstawiony jest Szaweł w drodze do Damaszku, w momencie, gdy objawił mu się Jezus. Przyszły Apostoł spadł z konia, który przestraszył się olbrzymiej jasności bijącej z nieba. Na drugim obrazie przedstawiona jest scena śmierci św. Piotra. Pierwszy namiestnik Chrystusa krzyżowany jest głową w dół. Jeszcze jedno wyobrażenie patronów kościoła w Widomej znajduje się na sztandarze, noszonym podczas procesji. Apostołowie podają sobie ręce w braterskim uścisku, a nad nimi w postaci gołębicy przedstawiony jest Duch Święty.

Reklama

Głosiciele Jezusa

Święci Piotr i Paweł należą do najbardziej znanych Apostołów. Św. Piotr, rybak z Kafarnaum został powołany przez Jezusa, podobnie jak jego brat Andrzej. Był jednym z umiłowanych uczniów Mistrza i najbardziej zaufanym. Mimo że Piotr trzykrotnie wyparł się Jezusa, to uzyskał od Niego przebaczenie i został przez Zbawiciela wyznaczony na swojego zastępcę na ziemi. Zginął śmiercią męczeńską w Rzymie na Wzgórzu Watykańskim. Dzisiaj nad jego grobem wznosi się Bazylika, której jest patronem. Święty Paweł nie był uczniem Jezusa, urodził się w Tarsie i był dobrze wykształconym faryzeuszem. Z początku był prześladowcą chrześcijan, jednak w drodze do Damaszku, gdzie miał pochwycić kolejnych wyznawców Jezusa, miał widzenie Zbawiciela, i ten moment diametralnie zmienił jego życie. Odbył trzy podróże misyjne, wziął udział w tak zwanym soborze jerozolimskim, napisał 13 listów wchodzących w skład Nowego Testamentu. Zginął ścięty mieczem podczas prześladowań chrześcijan za czasów cesarza Nerona.

Parafia z Aniołem Stróżem

– Odpust ku czci naszych patronów oczywiście zawsze obchodzimy w dniu ich liturgicznego wspomnienia. Zawsze poprzedzone triduum ku czci św. Piotra i Pawła. Podczas Eucharystii w kolejnych dniach w homiliach przybliżamy postaci: św. Piotra i św. Pawła. Po Mszy św. modlimy się adorując wystawiony Najświętszy Sakrament. Odmawiamy litanię w pierwszym dniu do św. Piotra, a w drugim dniu po Mszy św. – do św. Pawła – mówi ks. proboszcz Adam Grzesiński. Sumie odpustowej przewodniczą zaproszeni księża. Procesja Eucharystyczna wokół w kościoła jest niezwykle uroczysta, dzieci sypią kwiaty, panie z koła gospodyń niosą feretrony, a strażacy – sztandary dwóch jednostek działających na terenie parafii. – Nasz kościół jest pod wezwaniem Apostołów, którzy żyli dwa tysiące lat temu, dlatego staramy się, aby wystrój świątynie – jego pewne elementy nawiązywały do czasów Jezusa – mówi ks. Proboszcz. Rzeczywiście, już wchodząc do kościoła stąpa się po chodniku, na którym znajdują się wyobrażenia ryb i chlebów, a kropielnica posiada wyobrażenia krzyża, w który wpisany jest znak ryby. – Kult naszych patronów nie jest jakoś mocno zakorzeniony, z większą pobożnością wierni modlą się do Maryi. Widać to szczególnie podczas nabożeństw fatimskich, które co miesiąc gromadzą prawie dwieście osób. Co szczególnie cieszy ks. Proboszcza to udział dzieci w tej modlitwie. – Zawsze dosyć pokaźna grupa dzieci modli się z nami, to olbrzymia zasługa rodziców, którzy dbają o formację religijną swoich dzieci – podkreśla ks. Proboszcz. Przed Mszą św. odczytywane są napisane na kartkach prośby i podziękowania za opiekę nad żywymi członkami rodzin.

– W tych intencjach wszyscy się modlimy. Często czytamy szczere i bardzo osobiste intencje – mówi ks. Proboszcz. O tym, że modlitwy są wysłuchiwane, świadczą wota dziękczynne. Ks. Proboszcz pokazuje wota, które zawisły w kościele jako wyraz podziękowania Bogu za uzdrowienie z choroby nowotworowej. Tradycją się stało, że na te nabożeństwa, które zapoczątkowane zostały przez ks. Proboszcza w 2013 r., przyjeżdżają wierni z Kidowa. Po wspólnej modlitwie wierni spotykają się w przykościelnej salce i na wieczornej herbacie i słodkim poczęstunku przygotowanym przez miejscowych parafian. W każdą pierwszą sobotę miesiąca wierni modlą się nabożeństwem Maryjnym. – W naszej parafii istnieją trzy róże różańcowe i właśnie ta pierwszosobotnia modlitwa jest sprawowana w ich intencji i z ich inicjatywy. W tym dniu jest możliwość skorzystania z sakramentu pokuty, następnie odprawiana jest Msza św., po której jest adoracja Najświętszego Sakramentu oraz modlitwa różańcowa. W każdą środę w kościele odmawiana jest Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy, a w każdy piątek miesiące Koronka do Bożego Miłosierdzia. Obok kościoła znajduje się figura Anioła Stróża. – Ta rzeźba przypomina nam o aniołach, które czuwają nad nami, a jeżeli każdy ma swojego stróża, to nasza parafia również – dodaje ks. Adam, wskazując na dar z okazji 30-lecia parafii, symbolizujący anioła chroniącego przed nieszczęściem.

Tagi:
parafia

Kościół w Ciepłowodach ma 700 lat

2018-12-18 11:05

Agnieszka Bugała
Edycja wrocławska 51/2018, str. II

Agnieszka Bugała
Msza św. odpustowa – uroczysta koncelebra w Ciepłowodach

Słowo „jubileusz” mówi o radości. Chcemy dobremu Bogu podziękować za tyle łask, których przez siedem wieków doświadczyli ludzie mieszkający w Ciepłowodach, gdzie od 1317 r. znajduje się kościół parafialny – mówił rozpoczynając uroczystości odpustu jubileuszowego ks. Ryszard Słowiak, proboszcz parafii pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i dziekan dekanatu Ziębice.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Skrzatusz: sanktuarium Matki Bożej Bolesnej będzie bazyliką

2018-12-18 18:20

km / Skrzatusz (KAI)

Decyzję Stolicy Apostolskiej ogłosił bp Edward Dajczak podczas przedświątecznego spotkania z przedstawicielami lokalnych mediów, które odbyło się 18 grudnia w domu biskupim w Koszalinie. Jak zapowiada bp Dajczak, podniesienie sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Skrzatuszu do rangi bazyliki mniejszej będzie doniosłym wydarzeniem diecezjalnym zbliżającego się roku 2019.

Pit1233/pl.wikipedia.org
Kościół Wniebowzięcia NMP

Ogłoszenie nadania odnowionemu w 2017 roku sanktuarium tego miana odbędzie się podczas Diecezjalnej Pielgrzymki do Skrzatusza we wrześniu 2019 roku. Diecezjanie przygotują się do tego przez 9-miesięczną nowennę skrzatuską.

Do tej pory diecezjanie koszalińsko-kołobrzescy mogli się cieszyć jednym kościołem z honorowym tytułem bazyliki mniejszej - bazyliką kołobrzeską.

- Teraz będziemy mieli dwa takie punkty na mapie naszej diecezji. Pierwszym jest bazylika w Kołobrzegu z jej znamionami historycznymi - powiedział bp Dajczak, przypominając pierwszeństwo Kołobrzegu w dziejach chrystianizacji Pomorza. - Drugim punktem będzie właśnie Skrzatusz, który ku mojej radości staje się centrum duchowym diecezji - dodał.

Sanktuarium maryjne w Skrzatuszu zbudowano w latach 1687–1694 jako wotum za odsiecz wiedeńską. W 1945 r. kościół został uratowany przez polskich robotników przymusowych przed wysadzeniem przez żołnierzy radzieckich.

Znajduje się w nim XV-wieczna Pieta z wierzbowego drewna, która trafiła do wsi w 1575 r. po dramatycznych wydarzeniach w kościele w Mielęcinie. W 1988 r. prymas Polski kard. Józef Glemp ukoronował ją koronami papieskimi. Miejsce znane z licznych uzdrowień jest licznie odwiedzane. Kroniki podają, że na uroczystości odpustowe w XVII w. przybywało z odległych stron 10 tys. pielgrzymów reprezentujących wszystkie stany. W okresie zaborów na odpust Wniebowzięcia NMP zapraszano polskiego kaznodzieję. Pielgrzymki nie ustały nawet podczas II wojny światowej.

Także współcześni przybywają do sanktuarium, które realnie staje się centrum duchowym diecezji. Pielgrzymi szukają uzdrowienia ze swoich chorób u Bolesnej Królowej, a także przybywają na rekolekcje, warsztaty czy spotkania modlitewne. Tysiące odwiedzają to miejsce podczas dorocznej pielgrzymki diecezjalnej, nie brakuje tu także indywidualnych pielgrzymek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Zmarł o. Andrzej Potocki OP

2018-12-19 08:50

KAI / Warszawa

Dominikanin o. Andrzej Potocki, wybitny socjolog religii i teolog, wykładowca Uniwersytecie Warszawskim, zmarł 19 grudnia rano w Warszawie. Miał 71 lat. Poinformował o tym przełożony Polskiej Prowincji Dominikanów o. Paweł Kozacki.

Mateusz Wyrwich
O. Andrzej Potocki – kronikarz zakonu dominikańskiego na warszawskim Służewie

o. Andrzej Potocki urodził się w 1947 r. w Warszawie. Studiował teologię w Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie oraz teologię i socjologię w Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, gdzie w 1971 r. uzyskał stopień magistra. W 1974 uzyskał doktorat, a w 1986 r. habilitację z socjologii religii Wydziale Filozofii i Socjologii UW.

W latach 1969-88 był statystą w Teatrze Wielkim Opery i Baletu w Warszawie. W drugiej połowie lat 70. zajmował się publicystyką kulturalną, współpracując m.in. z „Teatrem”, „Sceną”, „Ruchem Muzycznym”, „Życiem Literackim”, „Kulturą”. Interesował się antropologią tańca. Interesował się życiem teatralnym i muzycznym Włoch, zwłaszcza tamtejszą operą i baletem.

W pracy naukowej specjalizował się przede wszystkim w socjologii religii i socjologii wychowania oraz w teologii praktycznej. Jest autorem pierwszej w polskiej socjologii trzytomowej monografii diecezji rzymskokatolickiej jako organizacji społecznej. Poruszał w swoich wystąpieniach i pracach naukowych także problemy duszpasterstwa rodzin, religijności laikatu oraz polskiego kultu maryjnego i jego przemian.

Pełnił funkcję wykładowcy i kierownika projektów badawczych na wielu uczelniach, w tym w Wyższej Szkole Pedagogiki Specjalnej im. M. Grzegorzewskiej w Warszawie (dziś Akademia Pedagogiki Specjalnej), na Podyplomowym Studium Religioznawstwa UW, w Salezjańskim Instytucie Wychowania Chrześcijańskiego w Warszawie, a od końca lat 90. po przeniesieniu się do Krakowa w Instytucie Religioznawstwa i w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Był ponadto prezesem Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców (1992-96), przewodniczącym Konferencji Stowarzyszeń Katolickich (1993-94) oraz członkiem Krajowej Rady Katolików Świeckich przy Konferencji Episkopatu Polski (1994-97).

W latach 2003-08 był profesorem nadzwyczajny. w Instytucie Socjologii UKSW oraz kierownikiem Katedry Socjologii Edukacji i Wychowania. W 2008 r. uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych. Od 2008 r. pracował w Instytucie Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji UW.

W 1997 r. wstąpił do zakonu dominikanów i 3 maja 2003 przyjął święcenia kapłańskie.

W marcu br. Polskie Towarzystwo Teologiczne nagrodziło wybitnego polskiego pastoralistę, socjologa i katechetyka medalem "Bene Merenti" za twórczy wkład w kształtowanie polskiej teologii.

O. Andrzej Potocki OP zmarł 19 grudnia o godz. 2.15. Miał 71 lat.

Przeczytaj także: Kronika zapisana w laptopie
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem