Reklama

Kalendarze 2019

Igrzyska – święto sportu przed obliczem Boga

2018-03-07 11:09

Z bp. Marianem Florczykiem rozmawia Agnieszka Dziarmaga
Niedziela Ogólnopolska 10/2018, str. 46-47

Archiwum prywatne ks. Edwarda Plenia

Z bp. Marianem Florczykiem – delegatem Konferencji Episkopatu Polski ds. duszpasterstwa sportowców, który towarzyszył polskiej ekipie sportowców podczas XXIII Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Pjongczangu, trwających w dniach 9-25 lutego 2018 r. – rozmawia Agnieszka Dziarmaga

AGNIESZKA DZIARMAGA: – Księże Biskupie, co sprawia, że igrzyska olimpijskie są wyjątkowym wydarzeniem, koncentrującym uwagę milionów ludzi na całym świecie?

BP MARIAN FLORCZYK: – Igrzyska olimpijskie to wielkie święto ludzi sportu, łączące ze zmaganiami sportowymi elementy religijne i system wartości, co czyni to wydarzenie absolutnie wyjątkowym. Cóż to jest święto, co oznacza to słowo? Jest w nim akcent religijny, połączony z elementem radości wynikającej ze sportowego współzawodnictwa. Na to wyjątkowe święto, którym są igrzyska, składają się współzawodnictwo, szlachetność, wzajemny szacunek, pokój, radość i inne wartości. Wśród tego systemu wartości trzeba zauważyć niezwykłą rolę religii i wiary. Igrzyska są świętem, bo mają coś z religii, coś z Boga. Już sam początek igrzysk – zapalenie znicza olimpijskiego odwołuje się do pierwiastka Boskiego. Jest to święty ogień, którego się strzeże jak największej świętości. Igrzyska odbywają się na ziemi, ale przed obliczem Boga. Taka, już w starożytności, była koncepcja pierwszych igrzysk i jest ona podtrzymywana. Wymiar religijny i duchowy jest obecny w toku całych igrzysk. To jest ten duch sportu, o którym często mówimy i który czyni sport wielką wartością dla poszczególnego człowieka i społeczności. Ten wymiar jest także obecny w dobrym przygotowaniu logistycznym dla sprawowania kultu religijnego – odbywania modlitwy, wspólnotowych spotkań. W każdej wiosce olimpijskiej zostały przygotowane miejsca na modlitwę przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski, a były to specjalnie wyposażone pomieszczenia dostosowane do wspólnej modlitwy lub rozważania Pisma Świętego, co najczęściej praktykują protestanci. W Pjongczangu było bodaj sześć takich pomieszczeń. Bardzo dobrze od tej strony wspominam Pekin, gdzie kaplice wyglądały jak małe kościoły. Bardzo piękna była także kaplica w Soczi, z obrazem Matki Bożej Częstochowskiej, i z wielkim wzruszeniem my, Polacy, przyjęliśmy tak przygotowane miejsce. Trzeba powiedzieć, że MKOl dba o to, aby podczas igrzysk uwzględnić potrzeby duchowe sportowców. Poszczególne ekipy przyjeżdżają ze swoimi duszpasterzami, kapelanami reprezentacji narodowych – ja np. spotkałem podczas igrzysk w Korei Płd. kapelanów m.in. z Austrii, Czech, ze Szwajcarii, z Włoch, bodaj dziewięciu, choć było ich znacznie więcej. U nas, w Polsce, taka praktyka rozpoczęła się po 2004 r. Zadaniem duszpasterza jest troska o godność sportowca i sportu. Sportowiec nie jest wyjęty ze społeczeństwa – ma potrzeby religijne.

– Igrzyska są zarazem lekcją etycznego podejścia do sportu. Często podkreśla się ten wymiar i zwraca uwagę na dobre, ale czasami również naganne wśród sportowców postawy...

– Duch sportowy jest ujmujący – odnosi się on do rzeczywistości duchowej, do wnętrza danego człowieka, stąd celem zmagań sportowych nie ma być sukces za wszelką cenę. Sport to cały wymiar etyczny, to budowanie siły ducha i ciała. To jest ta nierozłączna jedność. Jest to złe, że koncentrujemy się na sprawności i sile fizycznej, zapominając o sprawności duszy. W związku z tym gdy zapomni się o formacji wewnętrznej, pojawiają się też postawy niegodne – czego przykładem jest wykluczenie z igrzysk rosyjskich zawodników – czy załamanie wewnętrzne wśród niektórych sportowców. W tym święcie sportu, którym są igrzyska, chodzi o harmonię, o sprawność duszy i ciała – to jest jedność. Taką jednością, całością jest przecież człowiek. Jeśli zaniedba się jeden z elementów, rodzi się poważny problem. Chrześcijaństwo strzeże ducha sportu, strzegąc wartości duchowych.

– Czy może Ksiądz Biskup wskazać postawy sportowców przestrzegających tych norm, sportowców wiernych wartościom?

– Oczywiście. Dobrym przykładem są nasi skoczkowie narciarscy, darzeni szacunkiem nie tylko przez polskich kibiców, ale i przez sportowców, dziennikarzy i kibiców innych krajów, co zapewne wynika stąd, że oni rozumieją ideę sportu i jego wartość duchową. Zauważmy ich bardzo dojrzałą postawę wobec zwycięstwa i niepowodzenia, wobec sukcesu i kryzysu, co przejawia się w wypowiadanych przez nich słowach, w postawie wobec życia i wobec drugiego człowieka. Trzeba tu mówić o sprawności duchowej, będącej obrazem bogatej duszy naszych skoczków, obrazem ich kształtowanego wnętrza. Są młodzi, ale wewnętrznie dojrzali.
Ta ich piękna postawa wynika z ich systemu wartości, z faktu, że wiara i religia stanowią dla nich odniesienie. Z tego nie wolno kpić. Wartości wynikające z wiary ich kształtują i oni się tego nie wstydzą. To jest ich bogactwo. Dzięki tym wartościom potrafili zbudować piękną wspólnotę. Jest to wspólnota między nie tylko zawodnikami, ale też sztabem szkoleniowym. Wartości wyznawanej wiary kierunkują również na wspólnotę. Godne podkreślenia u Kamila Stocha czy Stefana Huli jest poczucie więzi rodzinnej, małżeńskiej. Zauważmy, z jaką godnością mówią o miłości małżeńskiej, ojcowskiej. Tak ukształtowali, każdy z nich, swoje człowieczeństwo. Ciało i duch, jedność i ład. I to pozwala im rozumieć sport i osiągać sukcesy. Wyrażam wdzięczność dla polskich skoczków – za ten przykład, za ten wzór ukazujący piękno sportu, harmonię duszy i ciała, za budujący do tej pory przykład. Cieszą nie tylko medale, ale też ich – sportowców – osobowość. To jest ten duch sportu, urabianie samego siebie. Stali się autorytetami, ale są ludzcy, bliscy nam. Gdy odkrywamy w nich te wartości, identyfikujemy się z nimi, czujemy braterstwo, wzruszenie i narodową wspólnotę. Mają to coś, co czyni nas do siebie podobnymi. Przynależą do wspólnoty. Stali się godnymi reprezentantami. Dziękujemy im za to i gratulujemy, że przez trud, ćwiczenia i wyrzeczenia – mam na myśli dyscyplinę treningów i diety, rozstania z najbliższymi – sięgnęli po medale.

– Przed laty dostrzegł Ksiądz Biskup potrzebę zorganizowanej opieki duszpasterskiej dla ludzi sportu, co mogło być praktykowane dopiero po czasach transformacji ustrojowej.

– To prawda. Pamiętam, jak z zazdrością w latach 80. XX wieku obserwowałem we Włoszech współpracę kapelanów z drużyną piłkarską AS Roma, u nas to było absolutnie niemożliwe. Jeden z poprzednich prezesów Polskiego Komitetu Olimpijskiego Stefan Paszczyk (mianowany w 1997 r. – przyp. red.) pozytywnie odpowiedział na projekt współpracy, choć on sam nie był blisko Kościoła; zaproponowałem mu pomoc duszpasterską, a on przyznał, że współpraca na tym polu jest wskazana i potrzebna. Od tamtego czasu datuje się pomoc duszpasterską podczas igrzysk olimpijskich i poznawanie przez polskich duszpasterzy pracy kapelanów w innych krajach. Gdy w Polsce to była nowość, w wielu krajach była to praktyka wielu lat, np. kapelani sportu w Austrii towarzyszą sportowcom od czasów II wojny światowej.
Jako Episkopat jesteśmy zainteresowani nie tyle sukcesami sportowców, metodami treningów i w ogóle techniczną stroną sportu, ile formacją przez sport i budowaniem w ten sposób piękna człowieczeństwa. Sport ma moc czynienia ludzi pięknymi, co wypływa z idei chrześcijańskiej, o czym nauczał m.in. św. Paweł Apostoł. Pomoc dla sportowców ze strony duszpasterzy dotyczy nie tylko czasu igrzysk, mistrzostw czy jakichkolwiek innych ważnych zawodów, ale także codzienności, co jest przedmiotem troski Episkopatu. Dążymy do tego, aby ludziom sportu, w tym młodzieży, służyli nie tylko kapelani centralni, ale aby byli oni także w diecezjach, w klubach sportowych, aby propagowali idee sportu, byli przy sportowcach ze słowem wsparcia, nadziei, dobrej rady, nawet upomnień; by raczej unikali tego, co stanowi o technice sportu, a koncentrowali się na sprawach człowieczeństwa. Właśnie w takich celach została zaproszona na XXIII Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Piongczangu delegacja Watykanu. Dzięki życzliwemu nastawieniu prezesa Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego Thomasa Bacha oraz Polskiego Komitetu Olimpijskiego ekipy narodowe mogą mieć swoich duszpasterzy – a więc polska ekipa również.

Tagi:
sport

Częstochowianin powołany do Reprezentacji Śląska

2018-09-13 09:43

Wydział Szkolenia Śląskiego Związku Piłki Nożnej wraz z Trenerami Kadry Śląskiego Związku Piłki Nożnej opublikował listę zawodników Reprezentacji Śląska U12 rocznik 2007 powołanych na Miedzynarodowy Turniej "Młode Talenty" w Krakowie. Jako jedyny reprezentant z Częstochowy (Raków Częstochowa) został powołany Filip Kryst wnuk dobrze znanego artysty częstochowskiego Romana Krysta.

Ślaski Związek Piłki Nożnej

Jestem bardzo dumny (mówi Roman Kryst), choc piłka nożna jest bardziej niebezpiecznym zajęciem niż moje muzykowanie - jednak bardzo kibicuje wnukowi. Jest już rozpoznawalnym, zdolnym, młodym zawodnikiem i nazwisko Kryst - bedzie nadal pojawiało się w mediach. Pałeczka przekazana - co prawda to sport nie muzyka, ale najważniejsze robić coś z pasją i przekonaniem, tak jak ja całe życie. Zapraszamy na mecze do Krakowa 16.09.-17.09. 2018

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Kard. Krajewski: kiedy zaczynam czytać Pismo święte, ono czyta moje życie

2018-09-22 17:42

xpk / Łódź (KAI)

- Kiedy zaczynam czytać Pismo święte, ono mnie czyta, ono czyta moje życie, a ja zaczynam widzieć świat, tak jak widzi je Bóg. Słowo Boże jest dobre wtedy, gdy ktoś się rodzi i umiera, kiedy ktoś jest zakochany i jest po uszy w grzechu i wyjść nie może, ono jest dobre na każde cierpienie – mówił kardynał Krajewski podczas swojej kardynalskiej Mszy prymicyjnej w łódzkiej katedrze.

Grzegorz Gałązka

W łódzkiej bazylice archikatedralnej św. Stanisława Kostki w trzy miesiące od nominacji kardynalskiej odbyła się Msza święta prymicyjna kardynała Konrada Krajewskiego, który w tej samej katedrze 30 lat temu z rąk abp. Władysława Ziółka przyjął święcenia kapłańskie.

W liturgii obok abp. Grzegorza Rysia i abp. seniora Władysława Ziółka uczestniczyli biskupi pomocniczy bp Ireneusz Pękalski i bp Marek Marczak, kapłani, siostry zakonne i licznie zgromadzeni wierni z całej archidiecezji.

Kardynał, przywołując przypowieści o ziarnie i siewcy z dzisiejszej ewangelii, odniósł się do swojego życia - Doskonale pamiętam, kiedy byłem nieurodzajną glebą, kiedy nie chciałem słuchać tego, co mówi Bóg. Kiedy ono padało, nawet mnie porywało, ale potem piękno tego świata, wszystko co jest związane z moim ciałem, zabierało ten głos, niszczyło, nie było żadnego wzrostu. Ale Jezus mówi, że jest jeszcze diabeł, a papież Franciszek dopowiada – on tańczy najpierw wobec niego, potem wobec kardynałów, metropolitów, arcybiskupów i zabiera wszystko, żeby się nie urodziło, by zniknęło. Ziarnem, które Jezus rzuca nawet wtedy, kiedy nie jesteśmy w stanie tego przyjąć, jest słowo Boże – zaznaczył kardynał.

Kaznodzieja zwrócił uwagę na znaczenie i rolę słowa Bożego w codzienności, w domu, w życiu. - Wszystkie książki, jakie mamy w swojej bibliotece, to jest słowo ludzkie, ale jest jedna księga, która jest słowem Boga. Dlaczego jest gdzieś w biblioteczce, skoro po czytaniu jej mówimy: oto słowo Boże, oto słowo Pańskie? Podnosimy je, okadzamy, uroczyście wnosimy. Gdzie w twoim domu jest Pismo święte? A może warto je wyjąć, by poznać Boga, by dowiedzieć się czego On ode mnie chce? – pytał.

Kardynał podzielił się także swoim doświadczeniem codziennego czytania ewangelii i wielkiego szacunku do słowa Bożego. – Czytam codziennie Pismo święte, ono we mnie wzrasta, ono jest we mnie. Zacznijmy i my dzisiaj czytać słowo Boże. Nie patrzmy na innych, na całą archidiecezję, ale na siebie. Wyjmijmy dzisiaj Pismo Święte – apelował do zebranych. – Codziennie czytam ewangelię na następny dzień i staram się tą ewangelią żyć. Przypominam sobie ją wieczorem, w południe i przed zaśnięciem. Nieraz nie pamiętam, zapomniałem i wtedy idę i czytam na nowo – dzielił się swoim doświadczeniem kardynał.

Po komunii świętej wszyscy zebrani w katedrze odśpiewali hymn Te Deum Laudamus, dziękując za pierwszego kardynała, który pochodzi z archidiecezji łódzkiej.

Z życzeniami zwrócił się do kardynała prymicjanta arcybiskup łódzki, który przypomniał, że "choć przez swoją posługę kardynalską należysz do kleru rzymskiego, to wiedz, że ta katedra jest nadal twoim domem. To jest dom twojego powołania. Wracaj do tego domu, odkrywaj swoje powołanie, żyj nim, wypełnij je i osiągnij świętość, tego wszyscy ci życzymy" - mówił abp Ryś.

Po zakończonej liturgii w domu biskupim każdy mógł osobiście złożyć życzenia kardynałowi prymicjantowi.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Blisko 4 mln pielgrzymów odwiedziło sanktuarium

2018-09-25 20:30

mz (KAI/VDF/SF) / Fatima

Prawie 4 mln pielgrzymów z całego świata odwiedziło sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Fatimie między styczniem a lipcem br. Jak poinformowała rzecznik prasowa sanktuarium Carmo Rodeia, do tej portugalskiej miejscowości wciąż napływa duża ilość wiernych, choć ich grono jest mniejsze w porównaniu z minionym roku.

Kushnirov Avraham/pl.fotolia.com

Władze sanktuarium wskazują, że w stosunku do ostatnich lat w Roku Jubileuszowym, obchodzonym w 2017 r., nastąpił znaczący wzrost liczby pielgrzymów w Fatimie. Dodatkowym impulsem dla pielgrzymów była wizyta papieża Franciszka w sanktuarium, do której doszło 12 i 13 maja. Papieżowi podczas tego wydarzenia towarzyszyło ponad 1,5 mln wiernych.

Ze statystyk sanktuarium wynika, że od 1 stycznia do 31 lipca tego roku Fatimę odwiedziło łącznie 3,7 mln pielgrzymów. W takim samym okresie ub.r. było tam 5,4 mln wiernych. - Po obchodzonym w 2017 r. Roku Jubileuszowym liczba pielgrzymów docierających do Fatimy ustabilizowała się na poziomie zbliżonym do wcześniejszych lat – poinformowała Carmo Rodeia.

Przedstawicielka sanktuarium wyjaśniła, że w dalszym ciągu wśród narodowości najliczniej odwiedzających Fatimę dominują Portugalczycy, zaś wśród obcokrajowców: Hiszpanie, Włosi oraz Polacy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem