Reklama

Festiwal, jakich mało

2018-04-11 14:49

Piotr Lorenc
Edycja sosnowiecka 15/2018, str. IV

Piotr Lorenc
Koncert Warszawskiej Orkiestry „Impressione”

Międzynarodowy Festiwal Sosnowieckie Dni Muzyki Znanej i Nieznanej zainaugurowany został w kościele pw. św. Joachima w Sosnowcu. W drugi dzień świąt Zmartwychwstania Pańskiego wystąpiła Warszawska Orkiestra „Impressione” z koncertem patriotycznych przebojów z wielkiego ekranu

W tym roku była to już XVII edycja muzycznej imprezy. Honorowy patronat nad festiwalem sprawował biskup diecezji sosnowieckiej Grzegorz Kaszak, marszałek województwa śląskiego Wojciech Saługa i prezydent Sosnowca Arkadiusz Chęciński. – Po dwustuletniej niewoli Polska rodziła się w niezwykle trudnej sytuacji politycznej wewnątrz kraju i poza jego granicami. Trzy, jak różne od siebie zabory, miały stać się jednością gospodarczą i społeczną. I tak właśnie się stało, mimo mnogości partii, partyjek i stronnictw politycznych. Nie obyło się oczywiście bez żarliwych dyskusji czy niekiedy bratobójczego ścierania się Polaków. Ale efekt zjednoczenia i odzyskania wolności smakujemy do dziś. Tegoroczny festiwal ukazuje idylliczny obraz Polski z elementami, które dla każdego Polaka są ważne, piękne i święte. Podczas dzisiejszego wieczoru, a także najbliższych kilku dni będziemy uczestniczyć w wydarzeniach, które łączą, a nie dzielą – wszystko z okazji przypadającej na 2018 rok 100. rocznicy odzyskania niepodległości. Będziemy mogli posłuchać wspaniałej polskiej muzyki w wykonaniu znakomitych artystów – powiedział podczas koncertu inaugurującego festiwal Michał Góral, jego twórca i organizator.

Pierwszy wykonawca – znany już festiwalowej publiczności z ubiegłych lat – to Warszawska Orkiestra „Impressione”. Orkiestra powstała w grudniu 2014 r. – początkowo w składzie kameralnym. Obecnie występuje jako orkiestra kameralna lub symfoniczna. W jej skład wchodzą muzycy współpracujący również z takimi zespołami jak: Sinfonia Varsovia, Polska Orkiestra Radiowa, Filharmonia Narodowa, Teatr Wielki – Opera Narodowa oraz absolwenci i wyróżniający się studenci Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina. Z orkiestrą współpracują wybitni artyści, m.in. soliści: Milena Lange – sopran, Adam Zdunikowski – tenor czy Adam Szerszeń – baryton. Koncert poprowadził Sławomir Chrzanowski, który od 1990 r. jest dyrektorem naczelnym i artystycznym Filharmonii Zabrzańskiej. Razem z orkiestrą dał blisko 2000 koncertów na różnych estradach w kraju i za granicą. Współpracuje z większością polskich orkiestr filharmonicznych i kameralnych, a także z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach i Radiową Orkiestrą Symfoniczną w Krakowie.

Druga odsłona festiwalu miała miejsce 5 kwietnia w Sali Widowiskowo-Koncertowej „Muza”. Było to wydarzenie filmowo-muzyczne. Wyświetlony został niemy film z 1929 r. pt. „Mocny człowiek” a zespół „Akurat” zagrał muzykę na żywo do wspomnianego obrazu.

Reklama

6 kwietnia w kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sosnowcu zaprezentowana została twórczość Michała Kleofasa Ogińskiego. Katarzyna Wiwer – sopran i Joanna Solecka – klawesyn przedstawiły romanse i utwory sentymentalne kompozytora. Co ciekawe, Katarzyna Wiwer jest również pedagogiem śpiewu, prowadzi zajęcia z emisji głosu, a także warsztaty z chorału gregoriańskiego i muzyki Hildegardy z Bingen. Obecnie jest słuchaczką studiów podyplomowych Monodii Liturgicznej na Uniwersytecie Jana Pawła II w Krakowie.

Czwarty festiwalowy koncert odbył się 7 kwietnia w kościele pw. św. Andrzeja Boboli w Sosnowcu. Tym razem muzyczne pieśni przedstawił Zespół Wokalny „Contento Core”. Zespół powstał jesienią 2007 r., skupiając zawodowych muzyków związanych z katowicką Akademią Muzyczną im. Karola Szymanowskiego. Grupa już od ponad 10 lat daje co roku wiele koncertów na Śląsku i poza jego granicami. Muzycy pragną przybliżyć piękno muzyki chóralnej różnych epok – od renesansu po współczesność. Chociaż w repertuarze zespołu odnaleźć można utwory niemalże wszystkich epok, szczególne miejsce od samego początku istnienia „Contento Core” zajmuje muzyka wokalna XVI, XVII i XVIII wieku. Zespół sięga również po muzykę polską religijną tego okresu, co zaowocowało nagraniem jego pierwszej płyty „Księga Psalmów muzyki polskiego baroku”. W 2017 r. ukazała się kolejna płyta zespołu prezentująca pieśni kurpiowskie – w wielogłosowym opracowaniu polskich kompozytorów XX wieku.

Na wieczór kończący XVII edycję Międzynarodowego Festiwalu Sosnowieckie Dni Muzyki Znanej i Nieznanej organizatorzy przygotowali wspaniałe wydarzenie muzyczne. 8 kwietnia w Sali Koncertowej Zespołu Szkół Muzycznych w Sosnowcu wystąpiła Orkiestra Kameralna „Polish Camerata”. Podczas koncertu muzycy zaprezentowali utwory Fryderyka Chopina, Jana Stefaniego i Karola Krupińskiego. „Polish Camerata” powstała w 1990 r. z inicjatywy wybitnego polskiego wiolonczelisty i pedagoga prof. Stanisława Firleja. Zespół składa się z muzyków Filharmonii im. A. Rubinsteina w Łodzi oraz kadry dydaktycznej Akademii Muzycznej im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi. Wysoki poziom artystyczny zespołu zapewnił orkiestrze koncerty na prestiżowych festiwalach w kraju i za granicą. Zespół posiada w swoim repertuarze dzieła muzyczne okresu baroku, klasycyzmu, romantyzmu, nie stroniąc także od muzyki współczesnej. Zespół doskonali swe umiejętności w oparciu o współczesną wiedzę muzykologiczną. Od 2001 r. zespołem kieruje Marek Głowacki. „Polish Camerata” jest instytucją kultury, która otrzymała tytuł Zasłużony dla Kultury Polskiej.

Tagi:
festiwal Sosnowiec

Festiwal Soli Deo w Biłgoraju

2018-07-17 13:10

Joanna Ferens
Edycja zamojsko-lubaczowska 29/2018, str. II

Już po raz XIX w Biłgoraju odbył się Ogólnopolski Festiwal Piosenki Religijnej „Soli Deo”, którego ideą jest popularyzacja wartościowych opracowań wokalnych i muzycznych o charakterze religijnym, prezentacja umiejętności i artystycznego dorobku solistów i zespołów oraz ożywienie religijnego ruchu artystycznego

Joanna Ferens
Zespół Exodus 15

Festiwal rozpoczął się od uroczystej Mszy św. w kościele św. Jerzego w Biłgoraju, której przewodniczył pasterz diecezji zamojsko-lubaczowskiej bp Marian Rojek. Słowa powitania w stronę Księdza Biskupa skierował dyrektor Festiwalu, ks. Marek Kuśmierczyk. – Śpiew dodaje siły, mocy i radości od Pana Boga i cieszę się, że rozpoczynamy modlitwą XIX edycję naszego Festiwalu. Wraz z Księdzem Biskupem będziemy modlić się w intencji tych wszystkich, którzy przyczynili się do zorganizowania tego wydarzenia, dziękujemy za ten dar serca i prosimy Boga o łaski potrzebne dla nich, o Boże błogosławieństwo i o to, aby dobry Pan strzegł ich przed wszystkimi niebezpieczeństwami – wskazał.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dziewczynka, która oddała się Bogu

2014-07-16 09:03

Marek P. Tomaszewski
Niedziela Ogólnopolska 29/2014, str. 18-19

ARCHIWUM AUTORA
María del Carmen z rodzicami

Był to poranek, dnia 6 kwietnia 1939 r. W hiszpańskim mieście San Sebastian dziewczynka o imieniu María del Carmen wraz ze swoją babcią i bratem zmierzała właśnie na nabożeństwo Wielkiego Czwartku do parafii Dobrego Pasterza. Rekolekcje wielkopostne, które dopiero co odprawiła w szkole, przygotowały ją do przeżycia obchodów Triduum Paschalnego w sposób szczególny. W jej sercu pulsowała miłość do Jezusa, który oddał swe życie dla naszego zbawienia, i czuła silne pragnienie odpowiedzenia na Jego miłość oddaniem samej siebie aż po całkowite poświęcenie swego życia.

W ten Wielki Czwartek dziewczynka szła bardzo zamyślona. Był to przecież dzień, w którym Pan Jezus, ustanawiając Eucharystię, oddał się nam całkowicie i nieodwołalnie. Zupełnie niespodziewanie, przed wejściem do kościoła, María del Carmen zapytała: „Babciu, mogę oddać się Bogu?”. Babcia odpowiedziała: „Tak, oddaj się”, po czym zapytała dziewczynkę i jej brata – Julia, czy chcą się wyspowiadać. Julio skorzystał z tej propozycji, a María del Carmen nie potrzebowała spowiedzi w tym momencie. W krótkim czasie w trójkę zbliżyli się do ołtarza, by uklęknąć i przyjąć Komunię św.

Następnie wrócili do ławki. Dziewczynka była tak niezwykle skupiona i uduchowiona, że jej babci wydawało się, iż niosą ją aniołowie. Już na miejscu włożyła głowę pomiędzy ręce i dłuższą chwilę klęczała, czyniąc dziękczynienie. Babcia pomyślała wtedy: „Ta dziewczynka mogłaby być drugą Małą Świętą Teresą”. Gdy wychodzili z kościoła, radosny wygląd małej zdradzał coś nadnaturalnego, jednak babcia nie odważyła się o nic zapytać, gdyż dziewczynka była tak bardzo zamknięta w sobie. María del Carmen natomiast spytała: „Babciu, co to znaczy oddać się?”. Babcia wytłumaczyła: „Oddać się to znaczy całkowicie powierzyć swoje życie Bogu i być całą Jego”. Później dziewczynka już nigdy z nikim nie rozmawiała o oddaniu się.

Tego samego dnia, po akcie nadzwyczajnej pobożności dziecka, nastąpił inny zaskakujący czyn, który zdawał się nie być zgodny z tą żarliwością. Dziewczynka radośnie i z prostotą powiedziała: „Babciu, kupmy ciastka dla wszystkich”. Właśnie przechodzili obok cukierni. Babcia pomyślała: „Ach, to tylko małe dziecko, nie jest aniołem ani świętą Teresą”.

Wkrótce María del Carmen zachorowała, bardzo cierpiała i niedługo potem zmarła z uśmiechem na ustach. Po śmierci dziewczynki wyjęto jej „rzeczy sumienia”, które miała schowane w swojej szkolnej torbie. Po złamaniu wielu laków, którymi zapieczętowała sprawy najbardziej prywatne, w dzienniczku – niemalże czystym – znaleziono tę jedną, wyjątkową stronę... Tam był jej najskrytszy sekret: „Oddałam się w parafii Dobrego Pasterza, 6 kwietnia 1939”. W hiszpańskim oryginale: „Me entregué”; w rzeczywistości napisała „Me entrege”, z dziecięcym błędem ortograficznym. Jest to świadectwo jedyne, jednakże o niezwykłym znaczeniu, w świetle którego należy odczytać całą tajemnicę pięknego i krótkiego życia Maríi del Carmen González-Valerio y Sáenz de Heredia, nazywanej w rodzinie zdrobniałym imieniem Mari Carmen.

Przed narodzinami...

Tak jak życie każdego człowieka, również życie Maríi del Carmen rozpoczęło się w momencie poczęcia. U tej dziewczynki jest to jednak widoczne w sposób szczególniejszy. Jej mama bowiem, będąc w stanie błogosławionym, od początku miała przeczucie, że jej poczęte dziecko jest dziewczynką. 16 lipca 1929 r., czyli osiem miesięcy przed narodzinami dziecka, u stóp ołtarza Matki Bożej z Góry Karmel w Palavea prosiła najlepszą z Matek, by opiekowała się jej maleńką dziewczynką zarówno teraz, przed narodzeniem, jak i podczas całego jej dalszego życia na ziemi. Zawierzając ją Królowej Nieba, błagała, by Ona udzieliła jej córeczce nie skarbów tego świata, lecz bogactw niebiańskich, nie powodzenia w tym życiu, talentów czy urody, lecz przede wszystkim łaski doskonałej czystości, by nigdy grzechem nie zabrudziła niewinności chrzcielnej.

Pełna Ducha Świętego

María del Carmen urodziła się 14 marca 1930 r. w Madrycie (Hiszpania), jako druga z pięciorga rodzeństwa. Z powodu zagrożenia utraty życia została ochrzczona kilka godzin po narodzinach. Otrzymała imiona María del Carmen del Sagrado Corazón de Jesús Sofía Matilde (Maria z Góry Karmel od Najświętszego Serca Jezusa Zofia Matylda). Poprzez chrzest Pan Jezus sam oddał się jej, pragnąc być dla niej i z nią. Udzielił jej po raz pierwszy Ducha Świętego, obdarzając tym samym bogactwem Jego darów –

choć na razie tylko w stopniu początkowym. Pełnię swych darów Duch Święty wylał na dziewczynkę dopiero w sakramencie bierzmowania, który przyjęła w wieku dwóch lat, dnia 16 kwietnia 1932 r. W sakramencie tym otrzymała łaskę Pięćdziesiątnicy – pełnię Ducha Świętego. Mógł więc po kilku latach pewien kapłan, po wyspowiadaniu wszystkich uczennic podczas rekolekcji szkolnych, powiedzieć o Maríi del Carmen: „Ta dziewczynka jest pełna Ducha Świętego”. W zdaniu tym zawarł uznanie nie tyle dla samej dziewczynki, ile dla cudownych dzieł zdziałanych przez Ducha Świętego w jej życiu.

Heroizm czystości

Wydaje się, zapewne słusznie, że te cudowne dzieła zdziałane przez Ducha Świętego w życiu Maríi del Carmen są pokłosiem modlitw jej mamy, która przed narodzeniem zawierzała ją Maryi. Wśród najszlachetniejszych cech, które wyróżniały dziewczynkę, było umiłowanie przez nią cnoty czystości i skromności w ubiorze. Warto tu zaznaczyć, że mama nie zawsze zgadzała się ze swoją córeczką, jeśli chodziło o skromność ubiorów. Po powrocie z jednej z podróży podarowała jej strój plażowy, który wydawał się wystarczająco skromny dla pięciolatki. Składał się z bluzki bez rękawów i luźnych, długich do kostek spodni. Mama ubrała córkę w ten strój i postawiła ją przed lustrem, mówiąc: „Widzisz, Marío Carmen, jesteś przepiękna!”. Ona jednak, patrząc na siebie, powiedziała: „Może, ale ja tak nie pójdę na plażę”. Zdziwiona mama spytała: „Dlaczego nie? W tym jest ci dobrze!”. Dziewczynka odparła stanowczo: „Mamusiu, spodnie są tylko dla chłopców, a dziewczynki nie powinny się w nie ubierać”. Trzeba było do spodni dodać spódniczkę zakrywającą kolana i kamizelkę z długimi rękawami. Nieważne było to, że tak ubrana nie będzie mogła bawić się na plaży. Ona, mała dziewczynka, chciała zachować skromność tam, gdzie wielu ją traci. Nawet na plażę poszła wtedy wbrew swej woli i nie przestawała popłakiwać. Cierpienie sprawiał jej widok półnagich ludzi. Dlatego babcia zdecydowała, że więcej nie pójdzie z nią nad wodę. Gdy rodzeństwo bawiło się na plaży, ona zostawała sama w domu i oglądała obrazki ze świętymi.

Miłujcie się wzajemnie!

Całe życie Maríi del Carmen można streścić tymi właśnie słowami, wypowiedzianymi przez nią tuż przed śmiercią do swoich bliskich: „!Amaos los unos a los otros!” – „Miłujcie się wzajemnie!”. Ostatnie niecałe trzy miesiące jej życia stały się szczególną pieśnią miłości – miłości zwłaszcza nieprzyjaciół. Miłość była bowiem drugą niezwykle ważną cechą charakteryzującą jej życie. Praktykowała ją nie tylko w stosunku do najbliższych, lecz także do obcych, a przede wszystkim oddając siebie samą w całkowitym darze Bogu za ocalenie tych, którzy zabili jej ojca podczas trwającej wówczas hiszpańskiej wojny domowej. Modliła się zwłaszcza za nawrócenie prezydenta Republiki – masona Manuela Azany, którego utożsamiała ze źródłem wszelkiego zła we współczesnej jej Hiszpanii. Wyprosiła mu powrót do wiary, jako że nawrócił się na łożu śmierci.

Jak to już było wspomniane, Pan Bóg przyjął ofiarę z jej życia w Wielki Czwartek 6 kwietnia 1939 r. W ogromnych cierpieniach, spowodowanych okrutną, śmiertelną chorobą, wykazywała wielką cierpliwość i wspaniałomyślność. Zmarła 17 lipca 1939 r., po kilku miesiącach największych cierpień. Miała 9 lat i już prowadziła wielkie życie nadprzyrodzone.

Ku chwale ołtarzy

Jej proces beatyfikacyjny rozpoczął się w Madrycie 11 lipca 1961 r. Ojciec Święty Jan Paweł II w dniu 12 stycznia 1996 r. ogłosił Maríę del Carmen czcigodną służebnicą Bożą, aprobując kanonicznie heroiczność jej cnót. Teraz, by mogła zostać beatyfikowana, konieczny jest tylko ewidentny cud wyproszony za jej wstawiennictwem.

Za przyczyną służebnicy Bożej Maríi del Carmen González-Valerio y Sáenz de Heredia prośmy, aby dzieci wzrastające w naszych polskich rodzinach znajdowały dogodne warunki do postępowania w czystości, wierze i miłości aż do chrześcijańskiego heroizmu.

Kontakt z Biurem Postulacji Służebnicy Bożej Maríi del Carmen: Asociación de Amigos de la Causa de Beatificación de Maríi Carmen González-Valerio, Calle Sagasta 28-2 28004 Madrid, Hiszpania

Strona internetowa: http://www.maricarmengv.info

Modlitwa za wstawiennictwem sł. B. Maríi del Carmen (do prywatnego odmawiania):

Jezu, który powiedziałeś: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie”, który jesteś „Kwiatem polnym i Lilią dolin”, który zechciałeś natchnąć duszę Maríi del Carmen cnotą niewinności i pragnieniem pójścia do Nieba przed zabrudzeniem się grzechem; przez tę heroiczną miłość, z jaką pośród największych cierpień podtrzymała ofiarę ze swego życia, prosimy Cię, byś przez jej wstawiennictwo wzbudził w domach chrześcijańskich legion czystych dusz idących jej śladami i jeśli jest Twoją wolą uczcić ją na ziemi, udziel nam łask, o które Cię prosimy przez jej wstawiennictwo. Amen.

Czytelnikom polecamy wydaną w Bibliotece “Niedzieli”: książkę Marka Pawła Tomaszewskiego “Mari Carmen. W drodze ku chwale ołtarzy”

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Bydgoszcz: Monstrancja Fatimska podczas pielgrzymki na Jasną Górę

2018-07-17 21:22

jm / Bydgoszcz (KAI)

Akademicka grupa „Przezroczysta” przy parafii MB Królowej Męczenników w Bydgoszczy zaprasza do wspólnej modlitwy podczas Diecezjalnej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę w towarzystwie Monstrancji Fatimskiej „Niewiasta Eucharystii”, która wyruszy z pątnikami na szlak.

Aleksandra Wojdyło

Monstrancja - a w niej przede wszystkim Eucharystyczny Pan Jezus - staje się dla pielgrzymów wielkim darem w przygotowaniu do peregrynacji kopii cudownego Obrazu Matki Boskiej Jasnogórskiej, której wizytę przeżywać będziemy w parafiach diecezji bydgoskiej od września. - Chcemy adorować Pana Jezusa poprzez Jego Matkę Maryję i od Tej, która jest „Pełna Łaski”, uczyć się wymawiać nasze codzienne „fiat” - powiedział ks. Piotr Wachowski.

Kapłan dodał, że adoracja Najświętszego Sakramentu podczas pielgrzymki staje się na dziś najważniejszą intencją dla diecezji. - Chcemy modlić się za młodzież w cieniu zbliżającego się synodu biskupów na temat ich wiary i rozeznania powołania, by wyraźnie odczytywała swoją życiową misję i odpowiadała na nią ochoczo - jednym słowem: by nie zabrakło naszej diecezji kapłanów i sióstr zakonnych. Tego roku intensywnej modlitwy o powołania nie możemy zmarnować i jest to zadanie każdego z nas - dodał.

Pierwsza Adoracja będzie miała miejsce podczas wieczoru uwielbienia „Pełna łaski” w Bazylice kolegiackiej św. Piotra i Pawła w Kruszwicy 22 lipca o godz. 20.

Monstrancje powstała w renomowanej pracowni Drapikowski Studio. Przedstawia Maryję - Niewiastę obleczoną w słońce, u której stóp znajduje się księżyc. W centrum, w sercu Niewiasty Eucharystii, znajduje się miejsce, w którym umieszczany jest Najświętszy Sakrament. Niepokalane Serce Maryi to Dom Jezusa Chrystusa, Księcia Pokoju. Symboliczną wartość monstrancji podkreśla 12 fragmentów meteorytu, rozmieszczonych w aureoli oraz fragment skały księżycowej, wtopiony pod stopami Maryi. Każdy z tych dodatkowych elementów posiada certyfikat NASA.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem