Reklama

GPS na zycie

Jak mieć produktywny dzień?

2018-06-13 09:54

Krzysztof Reszka
Niedziela Ogólnopolska 24/2018, str. 50-53

Mija dzień za dniem, a nasze plany i marzenia zostają gdzieś w tyle. Czasem nie możemy zabrać się za realizację wielkich postanowień. Dlatego najwyższy czas wybrać drogę małych, ale częstych sukcesów

Jak dobrze wykorzystać czas i energię, aby rozwijać swoje ciało, umysł i ducha? Jak w codziennym zabieganiu odnaleźć satysfakcję i wewnętrzny pokój? Warto poznać kilka prostych tricków, które szybko i skutecznie przegonią mroki nudy i zniechęcenia! Pismo Święte budzi nas do życia: „Oto jest dzień, który Pan uczynił, radujmy się zeń i weselmy!” (Ps 18, 24).

Napoje na dobry start

Od lat dietetycy i trenerzy rozwoju osobistego zachęcają, aby każdy dzień zaczynać od wypicia szklanki ciepłej wody z cytryną. Taki napój pomaga nawodnić i odkwasić (tak!) organizm, dając przy tym poranny zastrzyk energii. Picie wody z cytryną pół godziny przed śniadaniem poprawia trawienie i wspiera odchudzanie. Zawarta w cytrynie witamina C wzmacnia odporność, a potas wspomaga serce, układ nerwowy i dobrą pracę mózgu. Warto przetestować ten pomysł.

Wielu z nas nie wyobraża sobie poranka bez filiżanki kawy. Niektórzy doprawiają ją cynamonem, imbirem lub kardamonem. Z kawą nie można przesadzać, gdyż pita w nadmiarze wypłukuje z organizmu minerały. Warto wybrać kawę dobrej jakości, taką jak Cardinale Massaia, aby mieć z tego podwójną satysfakcję: bogaty smak i świadomość, że całkowity dochód ze sprzedaży tej kawy przekazywany jest na misje kapucyńskie w Republice Środkowej Afryki i Republice Czadu. Jeśli będziemy kupować właśnie tę kawę, przyczynimy się do głoszenia Ewangelii na świecie, a także nakarmienia ubogich i zapewnienia im edukacji.

Reklama

Kluczowy jeden procent

Nie, wcale nie zamierzam teraz namawiać do odliczenia 1 proc. podatku na rzecz jakiejś organizacji pożytku publicznego. A jednak przypomina mi się hasło jednej z nich: „Pamiętajcie, przyjaciele, jeden procent może wiele!”. Nie inaczej jest w kwestii zarządzania czasem. Mądrze zainwestowany 1 proc. twojego czasu może przynieść zbawienne skutki dla całego życia! Jeden procent doby to 14 minut i 24 sekundy – w przybliżeniu kwadrans. Tak jak niewielki ster może nadać kierunek ogromnemu okrętowi, tak kwadrans spędzony ze Słowem Bożym może nakierować nasz umysł i całe życie na to, co najlepsze i najpiękniejsze. Czytania z liturgii na każdy dzień z komentarzami można znaleźć na wielu stronach internetowych.

Rzymski zwyczaj

Juliusz Cezar chronił się przed chorobami i bólami głowy, praktykując długotrwałe marsze na świeżym powietrzu. Papież Pius XII, ostatni póki co rodowity rzymianin na Piotrowym Tronie, zawsze skrupulatnie praktykował godzinny spacer po obiedzie. Będąc papieżem, wstawał o 5 rano, a kładł się nawet o 2 w nocy. Mimo nawału pracy nigdy nie rezygnował z godzinnego spaceru po obiedzie, nawet jeśli w praktyce oznaczało to przechadzkę po Ogrodach Watykańskich z nosem w księgach i dokumentach.

Okazuje się, że spacer jest dobry nie tylko dla naszego ciała, ale także pobudza twórcze myślenie! Psychologowie Marily Oppezzo i Daniel Schwarz z Uniwersytetu Stanforda podczas eksperymentu zlecili studentom zadanie intelektualne, wymagające nowatorskich pomysłów. Jedni mieli zastanawiać się w pozycji siedzącej, a inni podczas chodzenia. Okazało się, że grupa spacerująca była bardziej kreatywna i zyskiwała wyniki o 60 proc. lepsze. Dlatego w miarę możliwości warto pamiętać o odrobinie ruchu.

Efektywność w pracy

Odłóż telefon komórkowy, wyłącz Facebooka, przewietrz pomieszczenie. Na modlitwie oddaj swoją pracę Bogu i wykonuj ją z całą uważnością. Św. Josemaría Escrivá, założyciel Opus Dei, widział w ludzkiej pracy ogromną wartość, jeżeli wykonywana jest rzetelnie i na chwałę Bożą. W swoim dziele pt. „Droga” zalecał, aby skupić się na pracy wykonywanej tu i teraz, bez odkładania jej na jutro. Przestrzegał, aby nie rozpoczynać zbyt wielu prac na raz, ale skupić się na ukończeniu chociaż jednego projektu. Doradzał: „Kiedy planujesz swój czas, powinieneś również zastanowić się nad tym, czym wypełnisz wolne chwile, które pojawią się o nieoczekiwanej porze” (Bruzda, 513).

Benjamin Franklin miał zwyczaj codziennie rano sporządzać sobie „listę rzeczy do zrobienia”. To dobra metoda, a najprzyjemniejsze jest w niej wykreślanie wykonanych zadań.

Pakiet intelektualnego komandosa

– Wypicie szklanki wody pół godziny przed wykonaniem zadania może zwiększyć efektywność umysłową nawet o 34 proc. Badania uczonych z Uniwersytetu East London wykazują, że wypicie 250 ml zwykłej wody poprawia wydajność umysłową w testach pamięci, skupienia uwagi i wzrokowego wyszukiwania informacji. Dlaczego tak się dzieje? Woda stanowi 82 proc. ludzkiego mózgu, nic więc dziwnego, że odpowiednie nawodnienie organizmu usprawnia pracę szarych komórek i pomaga w przewodzeniu impulsów nerwowych.

– Podczas czytania, notowania lub nauki warto powoli przegryzać marchewkę, kawałki selera lub rzepy albo chrupać orzechy i migdały. Okazuje się, że ruchy szczęki podczas żucia zwiększają przepływ krwi do głowy, co wpływa na ogólne dotlenienie mózgu. Naukowcy z Uniwersytetu Northumbria (Wielka Brytania) podczas testów wykazali, że przeżuwanie może polepszać wyniki w testach pamięciowych nawet do 37 proc.

– Udowodnionym naukowo sposobem na szybką regenerację sił jest krótka drzemka energetyczna trwająca 10-15 min (nie więcej!). Taki krótki relaks nie rozleniwia, ale dodaje energii, zwiększa sprawność psychofizyczną, poprawia refleks i wzmacnia pamięć. Warto przekonać się samemu!

Popchnij świat

Pan Jezus powiedział św. Siostrze Faustynie: „Podaję ci trzy sposoby czynienia miłosierdzia: czyn, słowo, modlitwa” (Dzienniczek 742). Podejmij więc choćby mały, ale konkretny czyn. Wyślij SMS o treści POMOC na numer 72052, aby wesprzeć Caritas Polska. Jego koszt to jedynie 2,46 zł. Następnie kliknij brzuszek „Pajacyka” na stronie http://www.pajacyk.pl/, aby wesprzeć dożywianie polskich dzieci. Nie zapomnij też o przyjaciołach, którym poprawi humor dobre słowo od ciebie. Otwórz kalendarz i sprawdź, kto ma dziś imieniny. Facebook może niekiedy przypomnieć, kto ma dziś urodziny. O godz. 15.00 lub o jakiejkolwiek innej porze odmów Koronkę do Miłosierdzia Bożego. Te małe okruchy dobra są najbardziej wartościowym skarbem, jaki możesz ofiarować Bogu i ludziom. Warto tu przypomnieć słowa, które w słynnej powieści J.R.R. Tolkiena wypowiada Gandalf: „Saruman uważa, że tylko wielka moc zdoła trzymać w szachu wielkie zło. Ja jestem innego zdania. Odkryłem, że to małe rzeczy, codzienne starania zwykłych ludzi nie dopuszczają złego, proste dowody dobroci i miłości”.

Opłakać stratę dziecka

2018-10-03 08:06

Ewa Oset
Edycja częstochowska 40/2018, str. IV

Pustka boli. Znają ten ból ci, którzy stracili swoje dziecko przez poronienie, aborcję lub śmierć po urodzeniu. Ból skrywany przez lata w zakamarkach duszy i powracający z coraz większą siłą. Trzeba go leczyć – opłakać stratę dziecka, nadać mu imię, prosić o wybaczenie, a przede wszystkim rozpocząć proces wybaczania sobie. Jest na to czas i miejsce. To Dzień Dziecka Utraconego, który w całej Polsce i w archidiecezji częstochowskiej obchodzimy 15 października.

Oddać swój ból Bogu

Dzień Dziecka Utraconego po raz pierwszy w naszej archidiecezji został zorganizowany w 2012 r. w Wieluniu. Po roku dołączyła do niego Częstochowa, a potem Radomsko i Zawiercie. – Chęć zorganizowania tego dnia narodziła się z potrzeby naszego serca. Osobiście jesteśmy rodzicami po stracie, niestety, również takimi, których dzieci nie mają grobów – mówi organizatorka tego przedsięwzięcia w naszej archidiecezji Ewa Słuszniak. – Dla nas Dzień Dziecka Utraconego jest czasem, kiedy wspominamy nasze dzieci, które odeszły przed narodzeniem, modlimy się i chcemy wspierać rodziców, którzy tak jak my doświadczyli straty dziecka, a nie mają przestrzeni ani miejsca, gdzie mogą swoje dzieci opłakać, pożegnać, oddać swój ból Bogu i rozpocząć czas uzdrawiania i przebaczenia. W organizację tego dnia zaangażowane są nasze rodziny, również nasze żyjące dzieci. Uczestniczymy razem, to jest nasz dzień – podkreśla.

Niewidzialny Klasztor Jana Pawła II

Kiedy się odda swoje cierpienie Bogu, często pojawia się chęć niesienia pomocy innym. Tak było w przypadku pomysłodawczyni Anny Dziuby-Marzec, która powiedziała nam, jak to wszystko się zaczęło. – W marcu 2012 r. przyjęłam Szkaplerz Karmelitański i jeszcze w tym samym miesiącu po kilku latach starań poczęło się nasze dziecko – wspomina.

– W planach mieliśmy wyjazd do Lourdes, Fatimy, La Salette i pojawiły się wątpliwości, czy powinniśmy jechać. Pomyśleliśmy, że skoro Pan Bóg dał nam środki na realizację planów, to był to dla nas czytelny znak, że jedziemy. Wszędzie zawierzaliśmy nasze dziecko Matce Bożej. Fatima była miejscem szczególnym, gdyż byliśmy tam w pierwszą sobotę maja i tego dnia był tam obchodzony Dzień Matki. Szczęśliwi wróciliśmy do domu i cieszyliśmy się, że nasze Maleństwo rośnie pod moim sercem. Tak było do 16 lipca – dnia poświęconego Matce Bożej z Góry Karmel. Po porannej Mszy św. poszłam do lekarza i okazało się, że serce naszego dziecka nie bije. Szpital, poród, łzy, ale jednocześnie jakaś siła. Jedna z sióstr boromeuszek powiedziała mi o oddaniu dziecka do Niewidzialnego Klasztoru Jana Pawła II. Miałam świadomość, że w takiej sytuacji jest wiele małżeństw, wielu doznaje niezrozumienia otoczenia i w tym bólu są osamotnieni. Z potrzeby serca, ale myślę, że przede wszystkim zadziałał z Nieba Jan Paweł II – kontynuuje pani Anna, i dodaje: – Zrodziła się wtedy myśl o zorganizowaniu Dnia Dziecka Utraconego w Wieluniu. Od tego czasu rodzice, rodzeństwo, dziadkowie i znajomi każdego roku 15 października gromadzą się na wspólnym Różańcu, Eucharystii, Adoracji – mówi pani Anna, zachęcając wszystkich, którzy utracili swoje dziecko, do udziału w tym Dniu.

Żałobę trzeba przeżyć

Ktoś powie: po co taki Dzień, po co rozgrzebywać rany, wracać do tych traumatycznych wydarzeń?– Idea Dnia Dziecka Utraconego jest związana z potrzebą zmiany sposobu postrzegania przez społeczeństwo problemów, z jakimi borykają się rodzice po stracie dziecka – mówią organizatorzy. – W Polsce wciąż nie ma społecznego przyzwolenia na przeżywanie przez rodziców żałoby po wczesnej utracie dziecka, szczególnie w okresie prenatalnym. Strata dziecka w wyniku: poronienia, wczesnego porodu i śmierci tuż po narodzeniu jest traumatycznym przeżyciem dla rodziców. Dlatego to wydarzenie jest szczególne dla tysięcy kobiet i mężczyzn, którzy doświadczyli straty dziecka i czasem poświęconym pamięci i modlitwie za zmarłe dzieci i ich rodziców. W wielu kościołach sprawowane są Eucharystie, odbywają się także zbiorowe pochówki. I my chcemy włączyć się w tę szczególną inicjatywę poprzez zorganizowanie Dnia Dziecka Utraconego w trzech miastach naszej diecezji – zaznaczają organizatorzy.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Młody Irakijczyk przemawiał na Synodzie. Papież zaprosił go do domu

2018-10-15 17:19

ts (KAI) / Watykan

Papież Franciszek nieoczekiwanie przyjął w Domu św. Marty młodego Irakijczyka, uczestnika Synodu Biskupów w Watykanie na temat młodzieży i przekazał mu przesłanie do młodych chrześcijan w jego kraju. 26-letni stomatolog Safa al.-Abbia musi wcześniej wracać do kraju, aby opiekować się chorą na raka matką. Przed powrotem do domu wierny Kościoła chaldejsko-katolickiego pragnął osobiście pozdrowić papieża – Franciszek natychmiast spełnił jego życzenie.

VaticanNews/YouTube.com
Safa al.-Abbia z Iraku

Zdjęcia z tego serdecznego spotkania z 13 października zostały natychmiast zamieszczone na oficjalnym synodalnym Twitterze @Synod2018. Młodemu Irakijczykowi papież podarował różaniec dla mamy oraz przekazał przesłanie do młodych chrześcijan w Iraku. Franciszek zapewnił, że stale nosi w sercu młodych chrześcijan znad Eufratu i Tygrysu i zdaje sobie sprawę z ich cierpień. Jednocześnie przekonywał młodych chrześcijan w Iraku, aby ufali w przyszłość i nie dali się zniechęcić bolesną przeszłością oraz trudnym czasem współczesnym gdyż towarzyszy im Chrystus.

Safa al-Abbia zwrócił na siebie uwagę swoim wystąpieniem w auli synodalnej 11 października, kiedy przedstawił raport ukazujący męczenników w Iraku, którzy w ciągu minionych 15 lat zginęli z powodu świadectwa wiary w Chrystusa. Młody Irakijczyk podkreślał, że dziś dla młodzieży irackiej największymi wyzwaniami są „pokój, stabilizacja i prawo dożycia w godności”. Kończąc swoje wystąpienie wezwał młodych Irakijczyków do modlitwy za wszystkich cierpiących chrześcijan, nie tylko w ich kraju i wypowiedział życzenie leżące w sercach wielu irackich chrześcijan, „abyśmy pewnego dnia mogli pozdrowić papieża u nas, w naszym kraju”. Według uczestników synodalnych obrad, wystąpienia Safa al-Abbia spotkało się z największą – jak dotychczas – owacją.

W rozmowie z portalem vaticannews młody Irakijczyk powiedział, że chodziło mu o to, aby zwrócić uwagę, iż w Iraku żyje wielu wspaniałych chrześcijan, którzy mimo „smutnych i nędznych warunków życia żyją silną wiarą i ją zaświadczają”. Młodzi chrześcijanie w Iraku chcą po prostu móc żyć w swoim kraju „w godnych warunkach”. "Módlcie się za nas, my także modlimy się za was", zaapelował do młodych chrześcijan w krajach, w których nie są oni prześladowani.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem