Reklama

Msza św. z okazji jubileuszy małżeńskich

2018-06-13 10:08

Krystyna Smerd
Edycja świdnicka 24/2018, str. IV

Ryszard Wyszyński
Odnowienie przyrzeczeń małżeńskich

W parafii pw. Zbawiciela Najświętszego Zbawiciela Świata i Matki Bożej Szkaplerznej w Strzegomiu uroczystość Trójcy Przenajświętszej była dniem szczególnym, bowiem tego dnia obchodzono jubileusze małżeńskie

Na Eucharystię z tej okazji zaprasza rokrocznie ks. proboszcz Marek Żmuda, a nabożeństwo wpisało się na trwałe do tradycji tej parafii. Na początku Mszy św. Ksiądz Proboszcz wyraził radość z okazji przybycia do kościoła aż 80 par małżeńskich z parafii świętujących zawarcie sakramentalnego związku oraz członków ich rodzin. – Witamy was w kościele i cieszymy się waszą obecnością, bo pięknie tym swoim przyjściem odpowiedzieliście na nasze zaproszenie, aby tu być dzisiaj z nami i razem podziękować Panu Bogu za wspólnie przeżyte lata w waszych sakramentalnych małżeństwach. O co ja, wy jako jubilaci, wasze rodziny oraz wszyscy zgromadzeni kościele będziemy się modlić. Przybyliście, żeby Pan Bóg was umocnił i nie jest ważne, czy minęło 66 lat od zawarcia ślubu, jak obchodzą to w tym roku w stażu małżeńskim państwo Katarzyna i Jan Sozańscy, czy tylko jeden pełny rok. Ważne jest, że się miłujecie i wspieracie i chcecie za to podziękować naszemu Stwórcy.

Wśród osiemdziesięciu par obchodzących małżeńskie rocznice, którzy zebrali się w kościele, najwięcej było par z 45-letnim stażem pożycia w małżeństwie. Najstarsi z tego grona jubilatów to już wspomniani państwo Sozańscy, obchodzący w tym roku 66. rocznicę ślubu. Pozostałe pary świętowały okrągłe rocznice przypadające w ich związkach, w kalendarzu co pięć lat, a po 55. rocznicy pary małżonków każdego kolejnego wspólnie przeżytego roku. Aż osiem par spośród jubilatów uczestniczących w Mszy św. obchodzi w tym roku 50-lecie zawarcia sakramentalnego ślubu. Byli to państwo: Krystyna i Jerzy Elster, Teresa Zenon Łuczko, Krystyna i Stanisław Martyniak, Janina i Stanisław Oczkoś, Mirosława i Jerzy Sarna, Urszula i Stanisław Świądrych, Lucyna i Stanisław Świstek oraz Mira i Eugeniusz Doleccy. Okolicznościową homilię do małżonków z okazji obchodzonych jubileuszów wygłosił ks. Wojciech Baliński. – Przeżywamy dzisiaj uroczystość Trójcy Przenajświętszej – to wyjątkowe święto i wasze jubileusze są też wyjątkowe. Cieszę się z tego, że jest to ten sam dzień – mówił kapłan. – Człowiekowi bardzo trudno jest pojąć, czym jest Trójca Święta. Życzę wam, żebyście starali się spojrzeć na wasze małżeństwa poprzez pryzmat Tajemnicy Trójcy Świętej. A podstawową relacją, którą znajdujemy między osobami Trójcy Świętej – Bogiem Ojcem, Synem Bożym i Duchem Świętym – jest miłość. To jest coś najważniejszego. To właśnie to uczucie miłości sprawia, że Trójca Święta jest miłością i jednością. I są tak mocno ze sobą zespoleni, że nazywamy ich jednym Bogiem. Dzisiaj przyszliśmy do świątyni, aby poczuć na nowo tę jedność. Jak ta jedność w waszym sakramentalnym związku ma wyglądać, jakie powinny obowiązywać w nim zasady i co jest najważniejsze, tego możemy się nauczyć z rozumienia tajemnicy Trójcy Przenajświętszej. Jaka była jedna Osoba Boska, to doskonale wiemy, bo Jezus Chrystus żył kiedyś na ziemi i pozostawił nam swoją naukę, która została spisana w Ewangeliach. Dlatego kierując się tym, co wiemy o Nim – Jego oddaniem i miłością – nasze relacje z małżonkiem można porównać do relacji Trójcy Przenajświętszej i czerpać z tego wielkiego dobra. (...) Drugim przykładem podanym przez kapłana było porównanie przyjęcia sakramentu małżeństwa przed laty przez przybyłe pary do wspólnego wejścia do łodzi płynącej w jednym kierunku.

Reklama

– Podejmowaliście kiedyś to przyrzeczenie z pełną świadomością przed Bogiem, dlatego nie wolno wam, małżonkom, wysiadać z tej łodzi, ani wzbraniać się przed tym wspólnym płynięciem, bo będziecie tego kiedyś żałować, że nie poznaliście tego drugiego brzegu, a tylko w niezrozumiałym lęku patrzyliście tam. Żeby wsiąść do tej łodzi i płynąć we właściwym kierunku, który dla nas ludzi wierzących jest drogą do królestwa niebieskiego, trzeba wielkiej siły i wiary – i tego wam dzisiaj życzę – podkreślił kapłan. Szczególnie wzruszającym momentem dla małżonków jubilatów i ich rodzin była chwila, kiedy za słowami księdza proboszcza wzajemnie sobie dziękowali, trzymając się za ręce i powtarzając przyrzeczenie miłości, wierności i troski na dalsze lata wspólnego życia. Po Mszy św. w dowód szczególnego błogosławieństwa dla nich został im okazany do ucałowania relikwiarz św. Jana Pawła II, a po błogosławieństwie przyjmowali przy ołtarzu, na pamiątkę, jubileuszowy dyplom z wypisaną liczbą wspólnie przeżytych lat – imionami, nazwiskiem i życzeniami od ks. proboszcza Marka Żmudy.

Tagi:
małżeństwo jubileusz

Reklama

Dlaczego wiele małżeństw jest nieszczęśliwych? - ks. Marek Dziewiecki

2019-03-18 09:11

Czym jest przysięga małżeńska i czy wiemy, co sobie ślubujemy? Dlaczego wiele małżeństw jest nieszczęśliwych?

CZYTAJ DALEJ

Reklama

LGBT+: Wybór, który zaważy na losie pokoleń

2019-03-19 08:53

Antoni Szymański Senator RP / Gdańsk (KAI)

Trwa zagorzała dyskusja, wywołana podpisaniem przez prezydenta Warszawy Deklaracji LGBT+. Decyzja Rafała Trzaskowskiego wspiera strategiczne cele polskich i międzynarodowych organizacji, grupujących część środowisk, określających się, jako mniejszości seksualne. Być może do Warszawy dołączą inne miasta. Warto wiedzieć, o co toczy się spór.

Archiwum prywatne
Antoni Szymański Senator IX Kadencji

Spośród zarysowanych 5 obszarów wsparcia, jakiego ma udzielać społeczności LGBT nowy prezydent stolicy, najgorętszym przedmiotem dyskusji stał się kształt edukacji seksualnej w szkołach. Wzmiankowana deklaracja wskazuje na rzekomo palący problem istnienia w polskim społeczeństwie, a także wśród polskich dzieci, dyskryminacji na tle seksualnym. Jej ofiarami mają być osoby nieheteroseksualne, zaś postulowanym remedium na bolączki – szkolna edukacja „antydyskryminacyjna”, uwzględniająca zagadnienia tożsamości płciowej w duchu ustaleń WHO (Światowej Organizacji Zdrowia). Propozycja ta jawi się w kontrze do przedmiotu „Wychowanie do Życia w Rodzinie”, który w polskich szkołach jest realizowany od 1998 roku według dopracowanej, zaakceptowanej przez rodziców i przynoszącej dobre efekty podstawy programowej, jako tzw. edukacja seksualna typu A (wychowanie do odpowiedzialności i abstynencji nastolatków).

Postulatom takiej edukacji, będącej jawnym krokiem w stronę zrównania w Polsce związków jednopłciowych z małżeństwem, a także jak ujawnił wiceprezydent Warszawy umożliwieniem im adopcji dzieci, sprzeciwiły się liczne środowiska, organizacje i ruchy prorodzinne. Wskazują oni na naruszanie konstytucyjnego modelu małżeństwa i rodziny, a także na słaby autorytet Światowej Organizacji Zdrowia, spowodowany ideologizacją i upolitycznieniem tej instytucji.

Stanowczy sprzeciw wobec edukacji seksualnej w deklaracji warszawskiej, wyraził polski Episkopat, który stwierdził min.: Można się obawiać, że Karta wprowadzi do szkół program wychowania seksualnego w duchu ideologii gender, adresowany już do małych dzieci. Wychowanie to ostatecznie będzie prowadziło do brutalnego zapoznawania dziecka z anatomią i fizjologią sfery seksualnej, z technikami osiągnięcia zadowolenia płciowego, a w dalszej kolejności do technik współżycia cielesnego, poznania metod zapobiegania chorobom przenoszonym płciowo i „niechcianej” ciąży.

Polscy biskupi słusznie podkreślają, że należy odrzucać każdą formę zadania gwałtu wrażliwej psychice dziecka, którego ciało jeszcze „milczy” i które jeszcze nie „odkryło” swojej płciowości. Wychowanie do dojrzałej miłości musi być prowadzone stopniowo, na miarę odkrywania przez dziecko różnych przejawów swojego ciała. W procesie wychowania dziecko winno na pierwszym miejscu poznać piękno miłości, która nie skupia się na sobie, ale uczy dostrzegania innych osób i nabywania umiejętności dzielenia się z nimi radością, również za cenę własnych wyrzeczeń (por. Stanowisko Konferencji Episkopatu Polski w sprawie tak zwanej Karty LGBT z dn. 13. 03. 2019).

Ostatnie z zacytowanych słów prowadzą nas do sedna problemu. Jądrem dyskusji na temat tak zwanej antydyskryminacyjnej edukacji seksualnej jest koncepcja człowieka, płciowości oraz miłości. Zgodnie z biblijną wizją, człowiek od początku powołany został do istnienia przez Stwórcę, jako mężczyzna i kobieta. Różnica płci jest wezwaniem do oblubieńczej miłości, która staje się naturalną podstawą małżeństwa i rodziny. Odejście od tej wizji – np. traktowanie homoseksualizmu, jako „opcji”, przekonanie o płynności płci, mechaniczne i narzędziowe traktowanie seksualności itp. – stanowią odmienności, których propagowanie podmywa fundamenty antropologiczne i moralne cywilizacji europejskiej. I o to właśnie toczy się spór!

Bardzo ważne jest rozróżnienie pomiędzy tolerowaniem odmienności, a ich promocją. Prawo stanowione przez państwo lub samorząd terytorialny, powinno zagwarantować bezpieczeństwo i szacunek dla każdego człowieka, – w tym również dla osób, które praktykują zachowania nieheteroseksualne. Władza nie powinna się jednak angażować w czynne promowanie światopoglądu, w myśl, którego związkom osób tej samej płci przysługuje takie same uznanie społeczne i prawne, jak małżeństwom i rodzinom powstałym w modelu naturalnym.

I znowu wypada przywołać polskich biskupów, którzy stwierdzają: Można się obawiać, że ewentualne wprowadzenie przytoczonych postulatów może spowodować istotną zmianę w funkcjonowaniu demokracji w naszym kraju, powodując nie tylko ograniczenie praw dzieci i rodziców, ale także prawa wszystkich obywateli – w tym nauczycieli i pracowników administracji samorządowej – do wolności słowa… Parafrazując powyższą opinię - z którą się utożsamiam - nie będzie przesadne stwierdzenie, że podpisanie deklaracji LGBT+ i ewentualne wcielanie jej w życie, stworzy niebezpieczeństwo dla podstaw demokracji.

Niezależnie od sympatii politycznych czy miejsca zamieszkania, stoimy w chwili obecnej przed bardzo ważnym wyborem. Jeśli jako obywatele, a w szczególności, jako rodzice pozwolimy, by narzucano nam kierunek wychowania moralnego naszych dzieci, jeśli zgodzimy się na ograniczenie wolności gospodarczej poprzez preferowanie przedsiębiorców nieheteroseksualnych, jeśli pozwolimy na wydatkowanie publicznych pieniędzy w sposób faworyzujący organizacje LGBT, wówczas w niedługim czasie możemy obudzić się w państwie, w której doświadczymy poważnego ograniczenia swobody głoszenia prawdy i życia zgodnego z sumieniem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kard. Barbarin: „domniemanie niewinności” powodem decyzji papieża

2019-03-19 20:57

pb / Lyon (KAI)

„Domniemanie niewinności” było powodem papieskiej odmowy przyjęcia dymisji, jaką kard. Philippe Barbarin złożył na ręce Franciszka. Poinformował o tym sam arcybiskup Lyonu w komunikacie opublikowanym na stronie internetowej archidiecezji liońskiej.

YouTube.com

Prymas Galii został 7 marca skazany na sześć miesięcy więzienia w zawieszeniu za niedoniesienie o wykorzystywaniu seksualnym małoletnich, jakiego dopuścił się jeden z księży jego archidiecezji. Jego adwokaci złożyli apelację od wyroku.

W swym komunikacie kard. Barbarin potwierdził, że 18 marca złożył swą „misję w ręce Ojca Świętego”. - Odwołując się do domniemania niewinności, [papież] nie chciał przyjąć tej dymisji. Pozostawił mi swobodę podjęcia decyzji, która wydałaby mi się dzisiaj najlepsza dla życia diecezji liońskiej. Zgodnie z jego sugestią i ponieważ Kościół w Lyonie cierpi od trzech lat, postanowiłem na pewien czas usunąć się i pozostawić kierowanie diecezją wikariuszowi generalnemu-moderatorowi ks. Yves’owi Baumgartenowi. Ta decyzja wchodzi w życie z dniem dzisiejszym - napisał 19 marca prymas Galii.

Zdziwienie tym „niecodziennym” obrotem sprawy wyraził przewodniczący Konferencji Biskupów Francji abp Georges Pontier. Nie spodziewał się on scenariusza „pośredniego między dwoma przewidywalnymi scenariuszami”, czyli przyjęciem dymisji lub jej odrzuceniem i dalszym kierowaniem archidiecezją przez kard. Barbarina.

Metropolita Marsylii przypuszcza, że taka decyzja jest wynikiem „konfliktu między dwoma wymogami”: „poszanowaniem toku wymiaru sprawiedliwości” i „troski o dobro diecezji liońskiej”. Jego zdaniem przyjęcie dymisji kard. Barbarina „nie wydało się papieżowi właściwe, gdyż nie zakończył się proces cywilny”. Franciszek „nie chciał sprawiać wrażenia, że skazuje kardynała, gdy nie rozstrzygnął o tym jeszcze wymiar sprawiedliwości”, dodał abp Pontier w rozmowie z agencją AFP, odnosząc się do złożonej apelacji od wyroku z 7 marca.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem