Reklama

Notatnik duszpasterski (21)

Miód czy ocet?

2018-07-17 13:10

Bp Andrzej Przybylski
Edycja częstochowska 29/2018, str. VIII

Magdalena Pijewska

Pewnie każdego z nas kiedyś poniosły nerwy. Staliśmy się wtedy kąśliwi i kwaśni jak ocet. Niestety, mam wrażenie, że coraz częściej nie radzimy sobie z opanowaniem. Ta sztuka jest szczególnie ważna wszędzie tam, gdzie pracuje się z ludźmi, a więc też w naszym duszpasterstwie. Ile problemów i nieporozumień byłoby do uniknięcia, gdybyśmy potrafili spokojnie porozmawiać i wymienić swoje racje i argumenty.

Przyznam szczerze, że najwięcej skarg, jakie usłyszałem na księży, nie dotyczy spraw doktrynalnych, obyczajowych czy administracyjnych, ale właśnie tych związanych z osobistą kulturą i opanowaniem emocji. Nie ma nic gorszego jak to, jeśli kapłan wylewa swoje żale na ambonie, w kancelarii, podczas wspólnych spotkań z parafianami. Jeszcze gorzej, jeśli czyni to w konfesjonale lub podczas udzielania innych sakramentów. Pamiętam mądrą radę jednego z naszych ojców duchownych. Mówił do nas: „Jeśli masz usiąść w konfesjonale zdenerwowany, to może się zastanów, czy w ogóle tam powinieneś iść, bo może lepiej, żeby człowiek tęsknił za spowiedzią, niż został podczas spowiedzi zraniony”. A popularny ostatnio abp Fulton Sheen pisał, że „jeśli ksiądz nie jest przygotowany do kazania, to zawsze będzie na ambonie wylewał swoje żale i krytykował ludzi, bo gdyby naprawdę rozważył ewangelię, to miałby dużo więcej miłości do największych nawet grzeszników”.

Reklama

Skoro przypiąłem „łatkę” sobie i moim współbraciom w kapłaństwie, to przypatrzmy się też i świeckim w różnych sytuacjach duszpasterskich, bo kij ma zawsze dwa końce. Nasze kapłańskie nieopanowanie ma też swoje źródła w coraz częstszej roszczeniowości wiernych, braku kultury i obojętności na sprawy wiary i własnej wspólnoty parafialnej. Nie piszę jednak o tym, żeby ważyć winy i mierzyć, kto mniej, a kto bardziej się zapomina w emocjach. Nie piszę też o tym, tylko po to, żeby w Kościele było milej. Piszę o tym, bo jestem przekonany, że jeśli od wiary odklei się miłość, to nasza wiara nikomu nie przyniesie owoców, „bo choćbyś miał wiarę taką, że byś góry przenosił, a nie będziesz miał miłości – nic nie zyskasz” (por. 1 Kor 13). Jeśli zabraknie nam wzajemnej miłości, nasze kościoły będą pustoszeć, nasze parafie będą się wyludniać, a w naszych seminariach i zakonach coraz mniej będzie chętnych, żeby służyć Bogu, który jest miłością.

W środku lata, kiedy pracowite pszczoły narobiły się już przy miodzie, chciałbym przypomnieć i zadedykować wszystkim znane powiedzenie św. Franciszka Salezego: „Jedna kropla miodu przyciąga więcej much niż beczka octu”.

Tagi:
duszpasterstwo bp Andrzej Przybylski

Oferta duszpasterska i odpust zupełny w Roku Ducha Świętego

2018-08-01 10:33

Agnieszka Dziarmaga
Edycja kielecka 31/2018, str. VI

TD
Kościół pw. Ducha Świętego w Kielcach

W jedynej w Kielcach parafii pw. Ducha Świętego można uzyskać odpust zupełny i uczestniczyć w licznych propozycjach duszpasterskich związanych z rokiem Ducha Świętego, w tym przygotowanych m.in. przez młodzież parafii. Do pielgrzymowania zachęcają duszpasterze parafii.

Szczególna łaska

– Mamy wyjątkową możliwość doświadczyć czasu szczególnego miłosierdzia Boga – nasz kościół otrzymał przywilej odpustu zupełnego na czas Roku Ducha Świętego. Na mocy dekretu Penitencjarii Apostolskiej do 25 listopada 2018 r. wszyscy wierni prawdziwie pokutujący i poruszeni miłością, którzy nawiedzą nasz parafialny kościół i będą uczestniczyć w uroczystej Liturgii lub przynajmniej przez należyty czas oddadzą się pobożnym rozmyślaniom, kończąc je Modlitwą Pańską, Składem Apostolskim i wezwaniami do Najświętszej Maryi Panny mogą uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami (spowiedź sakramentalna lub stan łaski uświęcającej, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach polecanych przez Papieża) – wyjaśnia ks. prob. Marek Czarnota.

Dodaje, że parafia po otrzymaniu tego dekretu zwróciła się z prośbą do Biskupa Diecezji o możliwość celebrowania Mszy św. wotywnej ku czci Ducha Świętego codziennie, z wyjątkiem niedziel oraz uroczystości i świąt Pańskich. – Ksiądz Biskup przystał na naszą prośbę i zezwolił na taką praktykę przy zachowaniu wszystkich norm liturgicznych oraz udzielił pasterskiego błogosławieństwa wszystkim wiernym parafii pw. Ducha Świętego w Kielcach i tym, którzy będą pielgrzymować do tej świątyni – mówi ks. Czarnota.

I tak w każdy wtorek w kościele Ducha Świętego na Stoku o godz. 17.30 celebrowane jest nabożeństwo do Ducha Świętego, zatwierdzone przez biskupa kieleckiego Jana Piotrowskiego.Potem celebrowana jest Eucharystia wotywna o Duchu Świętym. W każdy drugi poniedziałek miesiąca o godz. 18.00 sprawowana jest Eucharystia ku czci św. Marii od Jezusa Ukrzyżowanego, czyli Małej Arabki – wielkiej czcicielki Ducha Świętego oraz nabożeństwo. Z kolei w każdy trzeci czwartek miesiąca (poza wakacjami) jest Eucharystia wotywna o Duchu Świętym i modlitwa uwielbienia.

Ponadto w każdy poniedziałek, środę i piątek o godz. 6.50 jest modlitwa koronką do Ducha Świętego, a o godz. 7.00 – Msza św. wotywna o Duchu Świętym.

W każdy wtorek, czwartek i sobotę o godz. 17.50 jest odmawiana Litania do Ducha Świętego, a o godz. 18.00 celebrowana jest Msza św. wotywna o Duchu Świętym (z wyjątkiem świąt i uroczystości).

Oprócz tego jest możliwość celebracji Eucharystii lub nabożeństwa do Ducha Świętego w dogodnym czasie dla grup pielgrzymkowych, po wcześniejszym zgłoszeniu.

– Na rok Ducha Świętego młodzież z naszego oddziału KSM przygotowała samodzielnie koronki do Ducha Świętego, które można zakupić w zakrystii. Przygotowane są też teksty koronki i litanii do Ducha Świętego oraz litanii do św. Marii od Jezusa Ukrzyżowanego – informuje ks. prob. Marek Czarnota, zachęcając proboszczów i grupy pielgrzymkowe z całej diecezji do korzystania z tej oferty.

Odpust zupełny w kieleckiej parafii Ducha Świętego oraz w kilku innych w diecezji jest przyznawany zgodnie z decyzją papieża Franciszka. Penitencjaria Apostolska, na mocy uprawnień przyznanych jej przez Ojca Świętego, zezwoliła, aby do dnia 25 listopada 2018 r. wierni mogli uzyskać odpust zupełny kościołach parafialnych pw. Ducha Świętego w Kielcach oraz w Drużykowej, Młodzawach i w bazylikach mniejszych w Kielcach, Miechowie, Pacanowie i Wiślicy.

Czym jest odpust

Jak podaje Katechizm Kościoła Katolickiego odpust: „Jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców Odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych”.

– Najtrudniejsze w tym katechizmowym wyjaśnieniu jest stwierdzenie „kara doczesna za grzechy zgładzone już co do winy”. Co to oznacza? – By to zrozumieć, musimy pamiętać, że grzech ma podwójny skutek. Grzech ciężki pozbawia nas wspólnoty z Bogiem, a więc pozbawia życia wiecznego. Kiedy zostaje odpuszczony, zostaje zdjęta kara wieczna. Ale każdy grzech – przynosi także „karę doczesną”. Polega ona na pewnym nieporządku w człowieku i w jego relacji do innych ludzi oraz do całego stworzenia. Ten nieporządek domaga się oczyszczenia i naprawy, by móc oglądać Boga. I można to uczynić albo na ziemi, albo w czyśćcu. Łaska odpustu zupełnego jest łaską, dzięki której człowiek zostaje „pociągnięty” do nowego porządku nie dzięki temu, co sam wypracował i osiągnął, nie dzięki własnemu oczyszczeniu, ale dzięki innym, którzy mu to ofiarowali – tłumaczy ks. Marek Czarnota.

Dzieje parafii

Historia parafii pw. Ducha Świętego na nowym kieleckim osiedlu Na Stoku sięga lat 80. XX wieku. 20 grudnia 1986 r. ówczesny biskup kielecki Stanisław Szymecki erygował duszpasterstwo „Na Stoku” pw. Ducha Świętego, a 16 marca 1987 r. ustanowił parafię.

Pierwsza Msza św. na placu poświęconym pod budowę przyszłego kościoła miała miejsce 6 maja 1987 r. Już jesienią tego roku stanęła kaplica, a w grudniu 1991 r., kiedy proboszczem został zasłużony dla parafii ks. Józef Doniec, zawiązał się Społeczny Komitet Budowy Kościoła. Projekt świątyni wykonali architekci z Warszawy – Jacek i Tomasz Kwiecińscy. Symboliczną pierwszą łopatę wykopano w maju 1994 r. W 1998 r. w mury nowej świątyni wmurowano kamień węgielny. Już w 2001 r. parafianie mogli uczestniczyć w Mszach św. w nowym kościele. Parafia liczy ponad 10 tys. wiernych i jest w niej wiele aktywnych wspólnot.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Prymas Polski: niepodległa Polska to nie mury i zasieki, ale dłonie wyciągnięte w geście przebaczenia

2018-08-19 15:06

bgk / Inowrocław (KAI)

„Polska niepodległa to nie mury i zasieki wznoszone z lęku czy nienawiści, ale dłonie wyciągnięte w geście przebaczenia i miłości, jedni ku drugim” – mówił dziś w Inowrocławiu abp Wojciech Polak przypominając za św. Janem Pawłem II, że polskość to w istocie „wielość i pluralizm, a nie ciasnota i zamknięcie”.

Episkopat.pl

Metropolita gnieźnieński przewodniczył Mszy św. w inowrocławskim kościele pw. Świętego Ducha, gdzie od soboty gości „Mobilna Ambasada Niepodległej”. Specjalny ambulans Caritas od kilku miesięcy przemierza Polskę, promując działania organizacji oraz zachęcając do wspólnego świętowania jubileuszu niepodległości Polski. Projekt – jak przyznał błogosławiąc dzieło papież Franciszek – uwrażliwia też na problemy najbiedniejszych, promuje wolontariat i niesie pomoc prześladowanym w Syrii.

Świadectw ekipy Caritas, w której jest także Syryjczyk, inowrocławscy parafianie mieli okazję wysłuchać podczas każdej niedzielnej Mszy św. Przed południem modlił się z nimi także Prymas Polski abp Wojciech Polak, który nawiązując do słów papieża Franciszka przypomniał, że udział w Eucharystii zobowiązuje do naśladowania Jezusa, do przejęcia jego stylu myślenia i działania, a więc także do troski o ubogich i potrzebujących, w których mamy Go przecież rozpoznawać.

„Udział w Eucharystii zobowiązuje do pomocy innym, a zwłaszcza ubogim, ucząc nas przechodzenia od Ciała Chrystusa do ciała braci, gdzie oczekuje, że Go rozpoznamy, będziemy Jemu usługiwali, oddawali cześć i miłowali” – wskazał za Franciszkiem Prymas.

„Udział w Eucharystii – mówił dalej – zobowiązuje nas, wierzących, abyśmy nie zajmowali się kwestią uchodźców i migrantów, ale przychodzili im konkretnie z pomocą. Ma nam otwierać serca na tych, którzy cierpią i potrzebują pomocy, byśmy byli z nimi na modlitwie, ale i w konkretnie wyciągniętej do pomocy dłoni. To nie lęk czy strach ma nami kierować, ale miłość Chrystusa” – podkreślił abp Polak.

Metropolita gnieźnieński nawiązał też do świętowanej w tym roku 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości, o której „Mobilna Ambasada Caritas” przypomina. Jak stwierdził, w 100-lecie niepodległości musimy sobie ze szczególną mocą za św. Janem Pawłem II powtarzać, że Polska wolna, Polska niepodległa, że polskość „to w gruncie rzeczy wielość i pluralizm, a nie ciasnota i zamknięcie”.

„Niepodległa Polska to nie mury i zasieki, wznoszone z lęku czy nienawiści, ale dłonie wyciągnięte w geście przebaczenia i miłości, jedni ku drugim” – dopowiedział Prymas kończąc homilię wskazaniem św. Pawła Apostoła z czytanego dziś Listu do Efezjan, aby wyzyskać chwilę sposobną, postępować jak mądrzy i za wszystko zawsze dziękować Bogu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Zakopane: górale z całego świata modlili się o pokój na świecie

2018-08-19 21:08

jg / Zakopane (KAI)

Mszą św. z udziałem górali z całego świata rozpoczął się korowód przez miasto na rozpoczęcie 50. Międzynarodowego Festiwalu Folkloru Ziem Górskich w Zakopanem, który potrwa do 26 sierpnia.

Grzegorz Jakubowski/KPRP

Eucharystii w kościele św. Krzyża w Zakopanem przewodniczył ks. dr Władysław Zarębczan. Celebrans w czasie homilii poprosił, aby każda delegacja zespołu przyłączyła się do apelu o pokój na świecie. Członkowie poszczególnych zespół odczytali jego fragmenty.

Na końcu głos zabrali polscy górale. - My, artyści z różnych stron świata, pragniemy przyczyniać się do budowania pokoju poprzez muzykę, śpiew i taniec, które są językiem piękna. Chcemy być posłannikami dobra, prawdy i pokoju, które są w sercu każdego człowieka. Niech Bóg towarzyszy nam, abyśmy stawali się twórcami radości i nadziei dla tych, którzy są z nami - mówili polscy górale.

Wszystkich gości pozdrowił ks. proboszcz Mariusz Dziuba. Świątynia była pełna przedstawicieli zespołów góralskich z całego świata, m.in. z Indii, Rosji, Stanów Zjednoczonych, czy Hiszpanii i Bułgarii. Wszyscy mieli ubrane stroje charakterystyczne dla swojego regionu. W czasie Mszy św. pieśń na wejście zaśpiewali Hiszpanie, intencje w czasie modlitwy wiernych odczytali przedstawiciele różnych zespołów. Była też procesja z darami, które do ołtarza przynieśli górale z całego świata.

We wspólnej modlitwie uczestniczyli przedstawiciele władz miasta na czele z burmistrzem Zakopanego Leszkiem Dorulą. On też pozdrowił wszystkich zgromadzonych, życzył dobrego pobytu pod Tatrami. Liturgię uświetnili także członkowie Związku Podhalan. Była obecna delegacja z pocztem sztandarowym tej największej organizacji zrzeszającej górali polskich na całym świecie.

Po liturgii przyszedł czas na korowód ulicami miasta. Zespoły ciągle się zatrzymywały w różnych miejscach i prezentowały krótko swoje tańce, a do tego śpiew. Najdłuższy przystanek był tradycyjnie przy tzw. oczku wodnym na Krupówkach.

Historia festiwalu sięga 1962 r. kiedy to ówczesna Miejska Rada Narodowa z inicjatywy Krystyny Słobodzińskiej chciała przedłużyć "sezon" w Zakopanem. - Przez lata festiwal rozwijał się i wciąż ewaluował. Przybywało kolejnych wydarzeń. Przez 50 lat zachowana została jego formuła konkursowa. I pomimo kilku zmian w regulaminie, nadal jest to wydarzenie organizowane z udziałem międzynarodowego jury i rywalizujących o ciupagi zespołów - złote, srebrne i brązowe - mówi Joanna Staszak z zakopiańskiego magistratu.

W historię festiwalu wpisuje się Święto Gór - wydarzenie, które w 1935 r. zjednoczyło wszystkich górali II Rzeczypospolitej, przybyłych do Zakopanego od Czeremoszu aż po Olzę, by zaprezentować bogactwo swoich tradycji. W 1962 roku właśnie na wzór tego święta zaczęto organizować „Jesień Tatrzańską”, która w 1968r. przerodziła się w Międzynarodowy Festiwal Folkloru Ziem Górskich.

Od wielu lat organizator, a jest nim zakopiański magistrat, współpracuje z tatrzańskimi parafiami. W ramach festiwalu wiele punktów odbywa się w parafiach. Już jutro o godz. 16 w ramach Roztańczonego Zakopanego - wspólnej zabawy i tańców z turystami zespoły nawiedzą kościół Miłosierdzia Bożego na Cyrhli i sanktuarium Matki Boskiej Fatimskiej na Krzeptówkach.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem