Reklama

Zakupy z sercem

Chłopcy malowani, sami wybierani

2018-08-08 10:23

Jolanta Kobojek
Edycja częstochowska 32/2018, str. IV

Bożena Sztajner/Niedziela
Pielgrzymka Żołnierzy Wojska Polskiego dociera na Jasną Górę każdego roku 14 sierpnia

Z ppłk. Adrianem Klimkiem, wojskowym komendantem uzupełnień w Częstochowie, w przeddzień Święta Wojska Polskiego, o służbie żołnierskiej dziś, rozmawia Jolanta Kobojek

Jolanta Kobojek: – 15 sierpnia to Święto Wojska Polskiego. Gościmy w Wojskowej Komendzie Uzupełnień w Częstochowie. Chcę w tym właśnie miejscu zapytać, w jaki sposób świętujecie ten dzień?

Ppłk Adrian Klimek: – Częstochowa ten dzień świętuje w sposób szczególny, bo jest to okres pielgrzymkowy. 13 sierpnia na Przeprośną Górkę dotrze 27. Piesza Pielgrzymka Żołnierzy Wojska Polskiego. 14 sierpnia o godz. 9 biskup polowy Wojska Polskiego gen. bryg. Józef Guzdek będzie przewodził uroczystej Mszy św. Następnie grupa pielgrzymkowa uda się do Częstochowy i głównymi Alejami Najświętszej Maryi Panny przejdzie na Jasną Górę. Na czele grupy pielgrzymkowej maszerować będzie orkiestra wojskowa oraz kompania honorowa. W pielgrzymce uczestniczyć będą również przedstawiciele służb mundurowych oraz żołnierze innych państw.
15 sierpnia wieczorem tradycyjnie odbędzie się uroczysty Apel Jasnogórski, któremu przewodził będzie Biskup Polowy WP. Na modlitwę apelową przybędą władze samorządowe, żołnierze, kombatanci, przedstawiciele Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Więziennej, młodzież z organizacji proobronnych. Podniosły i wojskowy charakter uroczystości zapewnią pododdziały honorowe z Jednostki Wojskowej Komandosów z Lublińca i 5. Pułku Chemicznego w Tarnowskich Górach. Po Apelu na błoniach przeprowadzona będzie salwa armatnia.

– 14 sierpnia, kiedy do Częstochowy wchodzi wiele pielgrzymek, wojsko jednak się wyróżnia. Czy tego dnia jeszcze bardziej dumny czuje się człowiek, że nosi mundur?

– Pielgrzymka wojskowa zawsze cieszy się dużym zainteresowaniem społeczeństwa, na trasie pielgrzymki jest bardzo dużo osób oglądających kolumnę wojskową, dużo dzieci i młodzieży. Sama ranga – występ orkiestry, kompanii honorowej, pododdziałów – dodaje szczególnie podniosłego charakteru. Często grupa pielgrzymkowa witana jest brawami, uśmiechem i miłymi słowami. Przejście w tym dniu Alejami i wejście na Jasną Górę to naprawdę ogromne przeżycie.

– W tym roku obchodzimy 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości. Wtedy Wojsko Polskie bardzo mocno wpisało się w naszą historię. Dzisiaj te zadania polegają na zupełnie innych działaniach. Jeżeli mówimy o Częstochowie, to jakie są główne zadania Wojskowej Komendy Uzupełnień i wojska na naszym terenie?

– WKU jest terenowym organem wykonawczym Ministra Obrony Narodowej w sprawach operacyjno-obronnych i rządowej administracji niezespolonej. Głównym zadaniem Wojskowej Komendy Uzupełnień jest uzupełnienie pokojowe i mobilizacyjne jednostek wojskowych. WKU w Częstochowie terytorialnym zasięgiem obejmuje powiaty: lubliniecki, kłobucki, myszkowski i częstochowski oraz miasto Częstochowa. WKU zajmuje się również administrowaniem zasobami osobowymi na potrzeby obronne, realizacją świadczeń na rzecz obrony, zarządzaniem kryzysowym. Istotnym elementem działalności jest promocja obronności oraz rekrutacja do ochotniczych form służby wojskowej: szkolnictwa wojskowego, służby przygotowawczej, zawodowej, służby w Narodowych Siłach Rezerwowych oraz w jednostkach Obrony Terytorialnej. Służba przygotowawcza jest przeznaczona dla osób, które nie miały wcześniej żadnej styczności z wojskiem. W ciągu czterech miesięcy żołnierze przechodzą szkolenie podstawowe zakończone przysięgą wojskową oraz szkolenie specjalistyczne, dzięki któremu posiądą wiedzę i nabędą umiejętności potrzebne do służby na konkretnych stanowiskach i specjalnościach wojskowych. Służba przygotowawcza jest także przepustką do służby w ramach NSR i służby zawodowej. Corocznie WKU w Częstochowie kieruje do służby zawodowej kilkadziesiąt osób. Jest to dla młodych ludzi duża szansa na ciekawą pracę i rozwój osobisty. Od kilku miesięcy prowadzimy intensywny nabór do wojsk obrony terytorialnej. W tym roku rozpoczęto formowanie 13. Śląskiej Brygady Obrony Terytorialnej. Pierwszym etapem jest utworzenie batalionu lekkiej piechoty w Gliwicach, który rozpocznie szkolenie jesienią. Z Częstochowy i okolic do służby obecnie zakwalifikowano ok. 80 osób. Kolejni kandydaci na bieżąco kierowani są na kwalifikacje. Myślę, że w ciągu ok. 1,5-2 lat taki batalion powstanie w Częstochowie – wtedy żołnierze z naszego regionu, wyszkoleni w batalionie gliwickim, będą stanowili fundament do jego sformowania.

– Wspomniał Pan o 80 osobach. Czy to dużo, czy mało, patrząc na nasze miasto? Czy to cieszy się powodzeniem?

– Wojska OT cieszą się dużym zainteresowaniem. W województwie na razie jest to początek ich funkcjonowania. Za dwa lata, kiedy powstanie batalion w Częstochowie, będziemy potrzebować kilkuset kandydatów. Już teraz zapraszam do WKU wszystkich chętnych. Terytorialna służba wojskowa pozwala pogodzić naukę, pracę zawodową ze służbą wojskową. Szkolenia odbywają się raz w miesiącu w weekendy i w okresie wakacyjnym, urlopowym. Służba ta daje wiele możliwości – od spełnienia własnych marzeń, zainteresowań do rozwoju specjalistycznego i zawodowego.

– Gdyby ktoś teraz zaczął zastanawiać się, czy wstąpić do wojska, jakie kryteria powinien spełnić, zanim jeszcze przyjdzie tutaj i zapyta? Taka pierwsza myśl i wtedy pierwsza weryfikacja – mogę czy nie mogę...

– Takie podstawowe kryteria to są: obywatelstwo polskie, niekaralność za przestępstwa umyślne, odpowiedni stan zdrowia, zdolność psychofizyczna. Do służby przygotowawczej wystarczy kategoria zdrowia przyznana przez komisję lekarską, przed którą staje każdy 19-latek podczas kwalifikacji wojskowej organizowanej we wszystkich powiatach. Do służby zawodowej, szkolnictwa wojskowego oraz kobiety muszą przejść badania przez wojskową komisję lekarską. Wszyscy kandydaci przechodzą również badania w Wojskowej Pracowni Psychologicznej w Częstochowie. Informacje o szczegółowych wymaganiach można uzyskać w komendzie lub na stronach internetowych. Serdecznie wszystkich zapraszam do zapoznania się z ofertą wojska, również kobiety, które coraz częściej myślą o karierze wojskowej. W ostatnich latach kobiety stanowią ok. 20% powoływanych do różnych rodzajów służby.

– Czy służba kobiet różni się w zdecydowanym stopniu od męskiej?

– Służba nie różni się w żaden sposób. Dla mężczyzn i kobiet są jednakowe wymagania. Służbę pełnią na tych samych stanowiskach. Kobiety muszą sprostać wymaganym testom sprawności fizycznej. Ale to nie znaczy, że się nie nadają, bo z doświadczeń, jak widzimy, dobrze sobie radzą. Wiele dziewczyn pełni służbę w jednostkach powietrzno-desantowych, gdzie stan zdrowia i wysoka sprawność fizyczna jest podstawowym wymogiem.

– Powiedzieliśmy o tym, że kiedy piesza pielgrzymka wojskowa wchodzi na Jasną Górę, wzbudza duże zainteresowanie przede wszystkim dlatego, że pielgrzymi idą w mundurach wojskowych. Zatrzymajmy się na mundurach, które w zależności od tego, jaki to jest rodzaj wojska, różnią się od siebie, ale zawsze punktem wspólnym jest to, że każdy z mundurów ma emblematy patriotyczne.

– Na pielgrzymce wszyscy żołnierze umundurowani są na polowo ze względów praktycznych, bo pokonując dużą trasę, mundur polowy jest zawsze wygodniejszy. A mundury wyjściowe są różne; koloru stalowego – mają siły powietrzne, koloru zielonego – wojska lądowe, koloru czarnego – marynarka wojenna. Łączy to wszystko symbol narodowy – orzeł, który widnieje na czapkach wojskowych. Orzeł ten zawsze towarzyszy żołnierzom w całej historii wojskowości i do dzisiaj jest widoczny na czapkach, rogatywkach, beretach. Mundury zawierają też inne oznaczenia, np. baretki, które są oznaką medali, odznaczeń, jakie żołnierz otrzymał; „korpusówki” oznaczające przynależność do rodzaju wojsk lub służb (np. artyleria, wojska zmechanizowane, inżynieryjne, chemiczne itd.). Są oznaki rozpoznawcze jednostek wojskowych, odznaki pamiątkowe, honorowo przyznawane żołnierzom za służbę w jednostkach wojskowych. Jest również wiele innych oznak symbolizujących ukończenie kursów, uczelni, zdobycia specjalności wojskowych. Mundur wojskowy zawiera wiele elementów, ale chyba najbardziej znanym jest orzełek wojskowy, który w całej tradycji historii wojskowości jest nieodłącznym elementem i symbolem polskiego żołnierza.

– I flaga narodowa?

– Flaga narodowa noszona obecnie na rękawach mundurów polowych oraz godło państwowe na rękawie mundurów galowych to symbole dodające uroku, ale też wielkiej godności mundurowi wojskowemu.

– Skoro świętowanie, to czego należy życzyć polskiemu wojsku? Temu w Częstochowie i w ogóle w Polsce...

– Żołnierzom życzy się żołnierskiego szczęścia. Jest ono potrzebne, gdyż żołnierze muszą służyć i być w gotowości 24 godziny na dobę. Żołnierskie szczęście bardzo pomaga przy wykonywaniu trudnych zadań.

Tagi:
wywiad

Nasze życie składa się z chwil

2018-12-05 11:10

Katarzyna Krawcewicz
Edycja zielonogórsko-gorzowska 49/2018, str. IV-V

Z ks. Jerzym Hajdugą rozmawia Katarzyna Krawcewicz

Rafał Babczyński
Ks. Jerzy Hajduga, kanonik regularny laterański, poeta, od 13 lat kapelan szpitala w Drezdenku, w „Aspektach” prowadzi „Przychodnię wierszy Kapelana”

KATARZYNA KRAWCEWICZ: – Czy do czytania Księdza wierszy trzeba się jakoś przygotować? Czy w ogóle trzeba jakiegoś przygotowania, żeby wejść w świat poezji?

KS. JERZY HAJDUGA CRL: – Nie, nie trzeba się przygotowywać. Ktoś, kto czuje wiersze, łatwo wejdzie w te moje miniatury. Natomiast jeśli ktoś wierszy nie lubi, nie czyta, to raczej też nie podejdzie do moich. Absolutnie nie trzeba mieć specjalnego wykształcenia, żeby brać się za poezję, ale musi być taka nuta w człowieku, która sprawia, że jakoś się tę poezję czuje.
Kiedyś myślałem, że jeśli ktoś ma artystyczną duszę i np. maluje, to wtedy lepiej odbiera również muzykę czy poezję. Ale teraz znam takich malarzy, którzy specjalnie nie czują poezji, po prostu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Przygotowanie do spowiedzi

2018-02-16 08:19

Bardorf Eduard/pl.fotolia.com

Modlitwa przed spowiedzią:

Ojcze Niebieski, Ty znasz mnie do głębi – znasz każdy szczegół mego życia.
Przeznaczyłeś mnie do życia z sobą w wieczności, często o tym zapominam.
Jestem słaby, niestały, tak łatwo się wybielam, usprawiedliwiam.
Pozwó1 mi widzieć siebie tak, jak Ty mnie widzisz.
Osądzać bez wybiegów intencje, jakimi kieruję się w życiu.
Oświeć mnie, abym rozpoznał swe grzechy przeciw Tobie i przeciwko moim bliźnim.
Abym miał odwagę uznania, że źle postępuję, że potrzebuję zmiany postępowania, myślenia, nawrócenia.
Daj łaskę prawdziwego żalu i poprawy, abym doznał radości Twojego przebaczenia.
Niech Twoje miłosierdzie, Boże, uleczy moje rany, wzmocni moją wolę pełnienia Twojej woli.

Kiedy ostatni raz byłem u spowiedzi?
Czy odprawiłem zadaną pokutę?
Czy wynagrodziłem Bogu i bliźniemu za wyrządzone krzywdy?
Czy podjąłem wysiłek wyzbywania się swoich wad, słabości, nałogów?

Oceniając swoje postępowanie, stańmy przed obliczem Boga i odpowiedzmy sobie na
następujące pytania:

PIERWSZE I NAJWAŻNIEJSZE PRZYKAZANIE MÓWI:

Miłuj Pana, Boga swego, całym sercem, całym duszą, całym swoim umysłem, całym sobą.

Czy modlę się rano i wieczorem? Czy była to prawdziwa rozmowa mego serca z Bogiem, czy tylko zwykła formalność?
Czy szukam u Boga rady, pomocy w cierpieniach, pokusach?
Czy zastanawiam się nad tym, jaka jest względem mnie wola Boża?
Czy w niedziele i święta uczestniczę we Mszy św. i troszczę się o to, by uczestniczyli w niej wszyscy domownicy?
Czy proponuję swym bliskim wspólną modlitwę?
Czy w niedziele nie wykonuję prac niekoniecznych?
Czy wyznaję otwarcie swoją wiarę przez udział w niedzielnych Mszach św., w procesjach publicznych i wówczas, kiedy mnie o to pytają?
Czy wspieram materialnie działalność parafii? Czy interesuję się jej potrzebami?
Czy nie uchylam się od udziału w pracach na jej rzecz?
Czy w miarę swoich możliwości biorę udział w działalności grup modlitewnych, grup troszczących się o katechizację dzieci i młodzieży?
Czy wspomagam dzieła dobroczynne na rzecz ubogich, ludzi znajdujących się w trudnych okolicznościach?
Czy staram się poznać naukę Kościoła przez lekturę stosownych książek, uczestniczenie w rekolekcjach, udział w spotkaniach grup formacyjnych?
Czy zachęcam do tego swoich bliskich, swoje dzieci?
Czy odrzucam horoskopy, karty do tarota, wróżbiarstwo, magię, treści głoszone przez
wysłanników sekt i czuwam, by moi bliscy nie dali się w nie uwikłać?
Czy czytam systematycznie katolicką prasę, słucham katolickich rozgłośni radiowych,
oglądam katolickie programy telewizyjne?
Czy oponuję, kiedy bluźni się Bogu, niesłusznie krytykuje Kościół?

DRUGIE Z NAJWAŻNIEJSZYCH PRZYKAZAŃ MÓWI:

Miłuj bliźniego jak siebie samego.

Miłujcie się wzajemnie tak, jak Ja was umiłowałem (por. J 13,34).
Kto mówi, że miłuje Boga, a bliźniego ma w nienawiści, jest kłamcą (por. 1 J 4, 20).

Czy szanuję rodziców?
Czy nie wyrządzam im przykrości, nie lekceważę, czy troszczę się o ich potrzeby?
Czy się za nich modlę?
Czy nie daję dzieciom złego przykładu (klątwy, pijaństwo, nieprzyzwoite żarty, stosowanie przemocy, spędzanie zbyt dużo czasu przed telewizorem)?
Czy troszczę się o wychowanie dzieci w poszanowaniu godności własnej i innych?
Czy wiem, jakie filmy oglądają? Jakie czytają czasopisma, książki? Z kim przebywają?
Co robią z otrzymanymi pieniędzmi? Gdzie spędzają wolny czas? Czy nie pobłażam ich moralnym przewinieniom (lenistwu, samolubstwu, lekceważeniu bliźnich, przemocy, kradzieży, pijaństwu)?
Czy interesuję się zachowaniem dzieci w szkole, wymagam od nich szacunku dla nauczycieli, odrobienia zadanych lekcji?
Czy nie wtrącam się zbytnio w życie rodzinne dorosłych dzieci, wzniecając konflikty?
Czy żyję w zgodzie z rodzeństwem, krewnymi i kolegami w szkole, w pracy?
Czy traktuję życzliwie sąsiadów, współpracowników? Czy nie żywię do nich pretensji, urazów? Czy nie zazdroszczę im sukcesów, nie mszczę się, nie wzniecam nieporozumień?
Czy solidnie wypełniam swoje obowiązki w pracy?
Czy nie zatrzymuję lub nie pomniejszam słusznego wynagrodzenia za pracę?
Czy nie szkodzę swojemu zdrowiu przez picie alkoholu, palenie?
Czy nie trwonię pieniędzy na hazard (gry w karty, loterie)?
Czy nie prowadziłem samochodu po wypiciu alkoholu lub z nadmierną szybkością?
Czy nie używałem narkotyków lub nie dostarczałem ich innym?
Czy kogoś nie uderzyłem, nie pobiłem?
Czy unikam złego towarzystwa?
Czy nie byłem powodem rozbicia własnej lub innej rodziny?
Czy jestem czysty w myślach, pragnieniach?
Czy nie oglądam filmów pornograficznych, czy nie kupuję takich czasopism?
Czy nie lubuję się w nieprzyzwoitych rozmowach, żartach?
Czy nie dopuściłem się z kimś nieprzyzwoitych czynów?
Czy nie zdradziłem współmałżonka?
Czy szanowałem poczęte życie?
Czy nie dokonałem aborcji lub nie namawiałem do niej?
Czy nie przywłaszczyłem sobie cudzej rzeczy, mienia publicznego, czy go bezmyślnie
nie niszczyłem?
Czy nie dałem się skusić łapówką?
Czy oddałem długi, pożyczki?
Czy nie jestem chciwy, pyszałkowaty? Czy nie wynoszę się nad innych?
Czy nie chce zawsze postawić na swoim, skupić uwagi tylko na sobie?
Czy umiem przebaczyć, być wyrozumiałym, cierpliwym, ustępliwym, usłużnym?
Czy pomagam w codziennych pracach domowych?
Czy nie uchylam się od odpowiedzialności za życie wspólnoty lokalnej, narodowej?
Czy nie głosowałem na ugrupowania lub ludzi mających programy niezgodne z nauką katolicką?
Czy zachowuję umiarkowanie w jedzeniu?
Czy nie kupuję zbyt kosztownych lub niekoniecznych rzeczy?
Czy nie odmawiam wsparcia ludziom wyciągającym do mnie rękę po pomoc?
Czy pomagam innym, zwłaszcza swoim krewnym?
Czy, na miarę swych możliwości, wspieram potrzebujących, zwłaszcza osoby starsze, wdowy, sieroty, rodziny wielodzietne, bezdomnych, chorych, potrzebujących leczenia, ofiary kataklizmów?
Czy pamiętam, że kubek wody podany bliźniemu jest pomocą samemu spragnionemu Jezusowi?
Czy nie kłamałem i czy z tego nie wynikła jakaś szkoda?
Czy nie mówiłem źle o innych, nie oczerniałem ich, nie rzucałem podejrzeń?
Czy nie zazdrościłem innym powodzenia?
Czy dotrzymuję obietnic?
Czy miałem odwagę bronienia prawdy?
Czy prostowałem krzywdzące opinie o innych?
Czy nie powtarzałem niesprawdzonych plotek?
Czy w piątki zachowywałem wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych?
Czy w Środę Popielcową i Wielki Piątek zachowywałem post ścisły?
Czy jest we mnie prawdziwa chęć przemiany życia, czy tylko uzyskania rozgrzeszenia?
Jaka jest moja wada główna?

AKT ŻALU

Boże, mój Ojcze, żałuję za me złości jedynie dla Twej miłości.
Bądź miłościw mnie grzesznemu, całym sercem skruszonemu.
Boże, choć Cię nie pojmuję, jednak nad wszystko miłuję. Nad wszystko, co jest stworzone, boś Ty Dobro Nieskończone.

SPOWIEDŹ

Spowiedź rozpoczynamy znakiem krzyża i słowami:
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.
Ostatni raz byłem u spowiedzi...
Nałożona pokutę odprawiłem.
Obraziłem Pana Boga następującymi grzechami:
Po wymienieniu grzechów mówimy:
Więcej grzechów nie pamiętam.
Za wszystkie serdecznie żałuję.
Proszę o pokutę i rozgrzeszenie.
Czekamy na wypowiedzenie nad nami słów rozgrzeszenia przez kapłana, modląc się np. słowami:
Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu... lub: Któryś za nas cierpiał rany, Jezu Chryste, zmiłuj się nade mną.

Modlitwa papieża Klemensa XI

Wierzę w Ciebie, Panie, lecz wzmocnij moją wiarę,
Ufam Tobie, ale wspomóż moją nadzieję,
Miłuję Ciebie, lecz uczyń moją miłość bardziej gorącą.
Żałuję za moje grzechy, ale spraw, bym żałował doskonalej.
Uwielbiam Ciebie jako Stwórcę wszechrzeczy.
Napełnij mnie swoją mądrością. Otocz swoją dobrocią
Chroń swoją potegą. Ofiaruję Ci moje myśli,
aby trwały przy Tobie; moje słowa i uczynki,
aby były zgodne z Twoją wolą; i całe moje postępowanie,
aby było życiem wyłącznie dla Ciebie.
Chcę tego, czego Ty chcesz. Chcę, jak Ty chcesz i jak długo chcesz.
Proszę Cię, Panie, abyś oświetlił mój rozum,
pobudził moją wolę, oczyścił intencje, uświęcił serce.
Daj mi, Dobry Boże, miłość ku Tobie i wstręt do moich wad,
szczerą troskę o bliźnich i pogardę tego,
co sprowadza na świat zło.
Pomóż mi zwyciężyć pożądliwości – umartwieniem,
skąpstwo – jałmużną,
gniewliwość – łagodnością,
a lenistwo – pracowitością.
Spraw, bym był skupiony w modlitwie,
wstrzemięźliwy przy posiłkach, dokładny w pracy,
wytrwały w podejmowanych działaniach.
Naucz mnie, jak małe jest to, co ziemskie,
jak wielkie to, co Boskie.
Jak przemijające, co doczesne, jak nieskończone, co wieczne.
Proszę o to przez Chrystusa, mojego Pana. Amen.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Skrzatusz: sanktuarium Matki Bożej Bolesnej będzie bazyliką

2018-12-18 18:20

km / Skrzatusz (KAI)

Decyzję Stolicy Apostolskiej ogłosił bp Edward Dajczak podczas przedświątecznego spotkania z przedstawicielami lokalnych mediów, które odbyło się 18 grudnia w domu biskupim w Koszalinie. Jak zapowiada bp Dajczak, podniesienie sanktuarium Matki Bożej Bolesnej w Skrzatuszu do rangi bazyliki mniejszej będzie doniosłym wydarzeniem diecezjalnym zbliżającego się roku 2019.

Pit1233/pl.wikipedia.org
Kościół Wniebowzięcia NMP

Ogłoszenie nadania odnowionemu w 2017 roku sanktuarium tego miana odbędzie się podczas Diecezjalnej Pielgrzymki do Skrzatusza we wrześniu 2019 roku. Diecezjanie przygotują się do tego przez 9-miesięczną nowennę skrzatuską.

Do tej pory diecezjanie koszalińsko-kołobrzescy mogli się cieszyć jednym kościołem z honorowym tytułem bazyliki mniejszej - bazyliką kołobrzeską.

- Teraz będziemy mieli dwa takie punkty na mapie naszej diecezji. Pierwszym jest bazylika w Kołobrzegu z jej znamionami historycznymi - powiedział bp Dajczak, przypominając pierwszeństwo Kołobrzegu w dziejach chrystianizacji Pomorza. - Drugim punktem będzie właśnie Skrzatusz, który ku mojej radości staje się centrum duchowym diecezji - dodał.

Sanktuarium maryjne w Skrzatuszu zbudowano w latach 1687–1694 jako wotum za odsiecz wiedeńską. W 1945 r. kościół został uratowany przez polskich robotników przymusowych przed wysadzeniem przez żołnierzy radzieckich.

Znajduje się w nim XV-wieczna Pieta z wierzbowego drewna, która trafiła do wsi w 1575 r. po dramatycznych wydarzeniach w kościele w Mielęcinie. W 1988 r. prymas Polski kard. Józef Glemp ukoronował ją koronami papieskimi. Miejsce znane z licznych uzdrowień jest licznie odwiedzane. Kroniki podają, że na uroczystości odpustowe w XVII w. przybywało z odległych stron 10 tys. pielgrzymów reprezentujących wszystkie stany. W okresie zaborów na odpust Wniebowzięcia NMP zapraszano polskiego kaznodzieję. Pielgrzymki nie ustały nawet podczas II wojny światowej.

Także współcześni przybywają do sanktuarium, które realnie staje się centrum duchowym diecezji. Pielgrzymi szukają uzdrowienia ze swoich chorób u Bolesnej Królowej, a także przybywają na rekolekcje, warsztaty czy spotkania modlitewne. Tysiące odwiedzają to miejsce podczas dorocznej pielgrzymki diecezjalnej, nie brakuje tu także indywidualnych pielgrzymek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem