Reklama

Lubsacro

Bo potrzebujemy wyciszenia

2018-08-14 11:06

Maria Fortuna-Sudor
Edycja małopolska 33/2018, str. IV

Ks. Stanisław Tabiś
Pątnicy z grupy VII Pielgrzymki Tarnowskiej, w której od lat idą na Jasną Górę parafianie ze Strzelec Wielkich

Z perspektywy minionych pielgrzymek widzę, jak związane z nimi przeżycia i doświadczenia z pątniczej drogi owocują potem w życiu – mówi kustosz sanktuarium w Strzelcach Wielkich, ks. Stanisław Tabiś, który ponad 30 razy szedł na Jasną Górę. Podkreśla, że wśród pielgrzymów są tacy, którzy znaleźli swe miejsce w życiu, pozakładali rodziny i wracają na drogę z dziećmi, bo bakcyl peregrynowania przechodzi z pokolenia na pokolenie

Maria Fortuna-Sudor: – Księże Kustoszu, skąd pomysł na pielgrzymowanie z grupą parafian?

Ks. Stanisław Tabiś: – Myślę, że to nie jest jakiś ewenement. Idziemy wspólnie z przedstawicielami innych parafii w grupie, której patronuje św. Józef. Mieszkańcy Strzelec Wielkich uczestniczyli w pielgrzymce tarnowskiej od samego początku. Gdy zostałem proboszczem tutejszej parafii, dołączyłem do nich. To, że parafianie pielgrzymowali, było dla mnie czynnikiem mobilizującym. Fakt, że już wcześniej chodziłem na pielgrzymki, na pewno pomógł mi w dołączeniu do grupy.

– To kiedy po raz pierwszy wybrał się Ksiądz na pielgrzymi szlak?

– To się zaczęło 40 lat temu. Wspólnie z kolegą z seminarium, po pierwszym roku nauki, wybraliśmy się na pielgrzymkę warszawską. Pamiętam, że wyruszyliśmy sprzed kościoła pw. Ducha Świętego. Gdy została zorganizowana tarnowska pielgrzymka, starałem się w niej uczestniczyć.

– Kim są pątnicy wyruszający w drogę ze Strzelec Wielkich, jak liczna jest to grupa?

– Co roku wyrusza od nas ok. 20 osób, najmłodsi mają kilka lat, a najstarsi – powyżej 70. W naszym gronie są też osoby pracujące w Wielkiej Brytanii czy w Niemczech. Oni biorą urlop i przyjeżdżają do Polski, aby iść na Jasną Górę, bo – jak podkreślają – pielgrzymowanie wciąga. Są dwudziestolatkowie, są młode rodziny, czasem z maleńkimi dziećmi.

– Jak przygotowujecie się do pielgrzymki?

– Staramy się, aby pielgrzymi byli przygotowani duchowo i w tej intencji się modlimy. Zachęcamy ich do przystąpienia do spowiedzi. Modlitwą obejmujemy tych, którzy będą nam przewodzić. W tym roku prosimy też o potrzebne łaski dla młodego kapłana, ks. Macieja Dadała, który po raz pierwszy poprowadzi naszą grupę. Wspierają nas chorzy oraz inne osoby, które z różnych powodów nie mogą iść na Jasną Górę.

– Z jakimi intencjami wyruszą w tym roku pielgrzymi ze Strzelec Wielkich na Jasną Górę?


– Obok głównych intencji, które omadlają wszyscy pielgrzymi, każdy pątnik zabiera w drogę swoje; o rozpoznanie powołania, o dobrego męża, o dobrą żonę, o dar potomstwa, o zdrowie dla siebie i bliskich. Modlitwą będziemy obejmować trwający w diecezji synod, by nasza wiara była żywa, autentyczna, by pomagała ludziom w codziennym życiu.
Niesiemy do Maryi także parafialne intencje. Jedną z nich jest prośba o umocnienie wiary na naszej strzeleckiej ziemi poprzez powrót do modlitwy w rodzinie, aby rodzice z tego obowiązku przekazywania wiary, także poprzez wspólny codzienny pacierz, jeszcze lepiej się wywiązywali. Niesiemy też sprawy materialne. Pragniemy rewitalizować teren przykościelny i zagospodarować go na dróżki Maryjne. Chcemy też kontynuować remont zabytkowego kościoła. W ubiegłym roku nasza parafia przeżywała 400-lecie istnienia jako wspólnota. Pochodzący z XVIII wieku kościół jest świadkiem wiary na tej nadwiślańskiej ziemi i chciałbym, aby był on nie tylko zabytkiem, ale przede wszystkim świadectwem żywej wiary, aby zajaśniał pełnym blaskiem.

– Co współczesnemu człowiekowi może dać pielgrzymka?

– Myślę, że przede wszystkim ma ona wymiar modlitewny. Przypuszczam, że wynika to z braku chwil wyciszenia w życiu większości ludzi. W potoku słów, które do nas docierają, w nadmiarze atakujących nas bodźców, potrzebujemy momentu zastanowienia. Uważam, iż pielgrzymka taką możliwość wyciszenia stwarza, mimo że tak wiele się na niej dzieje. W czasie drogi pątnik uczy się oddzielenia treści ważnych od tych nieistotnych. Cenna jest też formacja wzajemnej odpowiedzialności pątników. Ci, którzy idą siódmy, dziesiąty, piętnasty raz, potrafią pięknie oddziaływać na młodsze siostry i wchodzących na pielgrzymi szlak braci. Istotna jest tu też pewna stałość w strukturze wewnętrznej pielgrzymki poprzez rytm dnia, wpisanych w niego nabożeństw, modlitw, w tym szczególnie Eucharystii, która od początku stanowi centralny punkt pątniczej rzeczywistości.

– A co sprawia, że Ksiądz od lat wraca na pielgrzymi szlak?

– Dla mnie pielgrzymka, która ma charakter modlitewno-pokutny, to czas rozmów z ludźmi, poznawania ich problemów. Pielgrzymi wiedzą, że z tyłu grupy zawsze można spotkać tzw. chodzący konfesjonał. Kapłan spowiada albo po prostu rozmawia z pątnikiem, który tego w danej chwili potrzebuje. Mam taki zwyczaj, aby na pielgrzymce ofiarować trud za tych, których spowiadam. Jako kapłani jesteśmy świadkami Bożej łaski i widzimy, jak wiele Bóg działa i jakich cudów dokonuje w sercach ludzi. Przy konfesjonale zderzamy się z mocą Bożej łaski i uświadamiamy sobie, jak niewiele od nas zależy. Myślę, że właśnie ten trud pielgrzymi jest ważnym motywem moich powrotów na pątniczy szlak. Jest i inna, bardziej osobista przyczyna...

– Zdradzi ją Ksiądz?

– Urodziłem się 15 sierpnia w Tomaszowie Lubelskim, gdzie zostałem ochrzczony w sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej. A potem Pan Bóg mnie prowadził – a mija 35 lat mojej kapłańskiej służby – do świątyń, w których króluje Maryja. Byłem w sanktuarium Matki Bożej w Limanowej, potem w sanktuarium w Zawadzie, gdzie nawet 2-3 tysiące osób się gromadzi w soboty na dróżkach Maryjnych. A teraz od 21 lat jestem w sanktuarium Matki Bożej Szkaplerznej w Strzelcach Wielkich. Trudno uznać to za przypadek. Mogę tylko z pokorą stwierdzić, że niewiele ode mnie zależy. Pan Bóg to wszystko urządził i kieruje, a ja staram się jakoś iść za tymi wskazaniami. Pielgrzymie szlaki też są w nie wpisane.

Tagi:
wywiad

Posklejać rozbite kryształy

2018-11-14 11:43

Ks. Zbigniew Suchy
Edycja przemyska 46/2018, str. VI

Z ks. dr. Piotrem Baraniewiczem, wiceoficjałem Sądu Metropolitalnego w Przemyślu, rozmawia ks. Zbigniew Suchy (cz. 3)

Stanisław Gęsiorski
Ks. dr Piotr Baraniewicz

Ks. Zbigniew Suchy: – Chciałbym zapytać o tzw. niedojrzałość psychiczną, która często staje się takim kołem ratunkowym w sytuacji, kiedy małżonkowie już nie mogą ze sobą wytrzymać?

Ks. dr Piotr Baraniewicz: – Niedojrzałość psychiczna to bardzo szerokie pojęcie. Patrząc na małżonków, możemy powiedzieć, że oni każdego dnia uczą się siebie. Dwie osoby zawierające związek małżeński nigdy nie są w pełni dojrzałe. Tak samo jest z księdzem przyjmującym święcenia – zakładamy tu pewną dojrzałość, ale on tę dojrzałość z biegiem lat zdobywa, poprzez pracę nad sobą, formację, poprzez zdobywanie doświadczenia. Na pewno Ksiądz Prałat jest dojrzalszy ode mnie, ponieważ ma więcej doświadczenia życiowego, jest starszy. Kiedy rozmawiałem na temat małżeństwa z panią dr Wandą Półtawską i mówiłem, że bardzo jej zazdroszczę wiedzy i doświadczenia, ona zapytała mnie, ile mam lat. Odpowiedziałem, że 35, a ona roześmiała się i powiedziała: „Ja mam 80, a zatem, głuptasie, jak będziesz w moim wieku, to będziesz miał taką wiedzę jak ja”. Dwudziestolatkowie, którzy się pobierają z wielkiej miłości do siebie, nie mają jeszcze dojrzałej miłości, bo ta miłość będzie u nich wzrastała i się pomnażała. Ideałem, do którego powinni dążyć, jest stwierdzenie: „żono, mężu, dziś kocham Cię bardziej niż wczoraj, mniej niż jutro”.
W doświadczeniu małżeńskim możemy jednak widzieć pewne symptomy, które mówią o niedojrzałości, np. kiedy małżonkowie ze sobą nie rozmawiają. To jest największy problem współczesnych małżeństw. Oni się tylko informują o pewnym sprawach: idę do pracy, odbierz dziecko, wyjeżdżam w delegację, mam spotkanie z koleżankami. Spotykają się ze sobą tylko i wyłącznie wieczorami. Poza tymi krótkimi momentami żyją swoim życiem i nie ma między nimi komunikacji. Benedykt XVI powiedział, że dialog między dwiema osobami jest wtedy, gdy ktoś się udziela, oddaje drugiej osobie. To nie może być tylko zwykły potok słów, ale jakaś cząstka mnie musi być przekazana drugiemu człowiekowi.
I tak powinno być w małżeństwie: rezygnuję z czegoś swojego, żeby ubogacić drugą osobę. Jeżeli tego nie ma w małżeństwie, to jest to symptom niedojrzałości. Wtedy dochodzi do kłótni, zdrad i różnego rodzaju problemów. Sytuacja staje się tak dramatyczna, że któraś ze stron nie wytrzymuje napięcia i odchodzi. Napięcie pomiędzy małżonkami nie może być tylko i wyłącznie rozładowane w pożyciu intymnym, ale przede wszystkim w umiejętności rozmowy między sobą, warto rozmawiać nawet, gdy dialog kończy się kłótnią. Daje to nadzieję na to, iż stronom wciąż zależy na sobie. Trzeba jednak pamiętać, by choć w dzień „latają talerze”, ale nigdy nie kończcie dnia bez zgody.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem od poczęcia

Ruszyła akcja „Trochę ciepła dla bezdomnego”

2018-11-15 13:23

pgo / Warszawa (KAI)

Ruszyła IV edycja akcji „Trochę ciepła dla bezdomnego” przygotowana przez Straż Miejską m.st. Warszawy oraz Caritas Polska. Do końca lutego patrole straży dwa razy w tygodniu zawiozą zupę do 120 miejsc, w których przebywają bezdomni. Osoby bezdomne otrzymają także 800 par skarpet oraz 200 czapek. Inauguracji akcji „Trochę ciepła dla bezdomnego” towarzyszyła konferencja prasowa, która odbyła się 15 listopada w Schronisku dla bezdomnych Caritas Archidiecezji Warszawskiej „Tylko z darów miłosierdzia” przy ul. Żytniej w Warszawie.

Graziako

- Polecam wszystkim, żeby interesować się, pomagać, informować, a również skutecznie doprowadzić, jeżeli jest to możliwe, do odpowiednich miejsc, gdzie osoby bezdomne mogą korzystać z pomocy socjalnej, czyli umyć się, przebrać, ale również skorzystać z fachowej pomocy medycznej, która jest dostępna przy schronisku przy ul. Wolskiej, gdzie działają Lekarze nadziei” - mówił ks. Zbigniew Zrzembrzuski, dyrektor Caritas Archidiecezji Warszawskiej. Poinformował również, że Caritas Archidiecezji Warszawskiej pomaga ponad 300 osobom bezdomnym, ok. 250 przychodzi do jadłodajni, a ok. 50 korzysta z kąpieli i wymiany odzieży.

Ks. Krzysztof Sroka, zastępca dyrektora Caritas Polska, przypomniał, że akcja rozpoczyna się w przededniu II Światowego Dnia Ubogich, na który papież Franciszek wystosował specjalne orędzie, w którym zachęca nas do tego, abyśmy zauważali potrzebujących i pomagali każdemu kto, znajduje się w potrzebie w wyniku jakiegokolwiek wykluczenia. - Papież Franciszek zachęca nas do tego, abyśmy w tych działaniach nie szukali siebie, nie szukali samozadowolenia, ale dostrzegali drugiego człowieka, a w drugim człowieku tym potrzebującym dostrzegali Jezusa Chrystusa – mówił.

Grzegorz Staniszewski, naczelnik wydziału profilaktyki i planowania Straży Miejskiej m.st,. Warszawy podkreślił, że choć akcja „Trochę ciepła dla bezdomnego” trwa tylko w okresie jesienno-zimowym, to jest bardzo ważnym działaniem, dlatego, że odbywa się okresie najbardziej niebezpiecznym dla osób bezdomnych. - W okresie, w którym ci bezdomni potrzebują tego ciepła i fizycznego i duchowego jak najwięcej – dodał. Powiedział również, że prezentowane na konferencji zdjęcia z poprzednich edycji akcji przedstawiają często osoby, których już nie ma. - To też pokazuje ulotność chwili. Tej chwili, którą możemy przeznaczyć dla nich i w jakiś sposób im pomóc – mówił.

- Chciałbym zaapelować do mieszkańców, że bardzo ważną rzeczą jest informowanie nas o zauważonych osobach bezdomnych, które pojawiły się w jakiś zsypach, czy ruderach. Te osoby mogą potrzebować pomocy – powiedział Staniszewski. Podkreślił, że to pozwoli na kontrolę miejsc, w których przebywają bezdomni. Taka kontrola jest pozwala zapobiegać zamarznięciom.

Koordynator projektów społecznych Caritas Polska Janusz Sukiennik zaznaczył, że akcja jest też przypomnieniem, czym jest bezdomność. - Z jednej strony staramy się pomóc bardzo konkretnie – ciepła zupa, ciepłe skarpety, czasami lekarstwa, patrzymy co komu tak naprawdę jest potrzeba, a z drugiej strony staramy się dawać nadzieję i poinformować: są możliwości wyjścia z bezdomności – powiedział.

Akcja stołecznej Straży Miejskiej oraz Caritas Polska odbywa się już po raz czwarty. Dwa razy w tygodniu kuchnia Spółdzielni Socjalnej „Kto rano wstaje” działająca przy schronisku Caritas Archidiecezji Warszawskiej będzie gotowała dla bezdomnych 100 litrów zupy. Dostarczy ją do prawie 120 miejsc, gdzie z posiłku skorzysta ponad 300 bezdomnych. Koszt przygotowania posiłków i zakupienia 800 par skarpet oraz 200 czapek na potrzeby tegorocznej akcji to 30 tys. zł.

Akcję „Trochę ciepła dla bezdomnego” można wesprzeć wysyłając SMS o treści „ZIMNO” pod numer 72052 (2,46 z VAT), przelewem na konto 70 1020 1013 0000 0102 0002 6526 z dopiskiem „TROCHĘ CIEPŁA” oraz poprzez serwis www.pomagam.caritas.pl

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Remont małżeński!? co to takiego?

2018-11-16 07:35

Remont? - Czemu nie! Nowy kolor ścian, może nowe podłogi, można kupić nowe meble albo nadać nowy charakter naszym przestrzeniom zmieniając dodatki. Wszystko po to, aby było wygodniej, ładniej, przytulniej, żebyśmy z jeszcze większą przyjemnością wracali do naszego domu.

A gdyby tak zrobić remont małżeński? Zainwestować czas, aby wyremontować nasze małżeństwo? Tylko po co?- Aby było wygodniej, piękniej, aby bardziej chciało się do siebie wracać. Temu służy remont! Celowo nie ma tu nazwy odbudowa albo naprawa. Wcale nie musi być źle, żeby mogło być lepiej! Pomysł remontu małżeńskiego w Częstochowie został zaczerpnięty z opolskiej inicjatywy, która już od wielu lat służy małżeństwom w tamtym mieście.

Zapraszamy małżeństwa z każdym stażem– zarówno te, które dopiero zaczęły tę niesamowitą przygodę we dwoje, jak i te, które trwają w niej wiele lat. Jeśli tylko chcecie przyjrzeć się Waszemu małżeństwu i podjąć działania zapobiegawcze przed jego uszkodzeniem- ten czas jest dla Was!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kalendarz pielgrzyma 2019

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem