Reklama

Kapituła i Krzyż św. Floriana

2018-09-04 13:45

Ks. Grzegorz Wejman
Edycja szczecińsko-kamieńska 36/2018, str. IV

ks. Grzegorz Wejman
Ks. kan. Waldemar Szczurowski i st. bryg. Marek Grendek przy relikwiach św. Floriana

Straż Pożarna w naszym narodzie cieszy się największym zaufaniem społecznym. A ostatnia pomoc dla Szwecji pokazała ich wysoką pozycję także poza granicami naszej Ojczyzny

W rodzinie strażackiej wielką rolę odgrywa również Ochotnicza Straż Pożarna. Obecnie w 16 tys. istniejących w Polsce OSP zrzeszonych jest ponad 690 tys. Polaków. To ogromny kapitał aktywności obywatelskiej mieszkańców wsi i małych miasteczek, gdyż właśnie tam OSP koncentruje swoją działalność. Należy powiedzieć, że aż połowa OSP powstała przed 1945 r. Kolejne 40% zostało założonych w okresie PRL – jeszcze przed narodzinami III RP i transformacją ustrojową.

Po zakończeniu II wojny światowej na Pomorze Zachodnie wraz z ludnością przybywali kapłani, ale także strażacy. To oni rozpoczęli trudną pracę w Szczecinie, obwodzie szczecińskim, także w Policach. Sprzętem wyciągniętym z gruzów, wyremontowanym, przenoszonym w czasie akcji ręcznie, gaszono pożary budynków mieszkalnych i zakładów. A powstająca OSP przyczyniała się również do zabezpieczenia mienia państwowego i prywatnego, stawiając czoło wielu trudnym zadaniom, narażając swoje życie dla dobra i bezpieczeństwa innych. W latach 1945-88 działalność OSP operacyjnie nadzorowana była przez Zawodową Straż Pożarną w Szczecinie.

Szczecin zaś ma swojego wyjątkowego bohatera – Teofila Firlika, strażaka i pioniera miasta. Przybył on do naszego miasta 4 maja 1945 r., w dzień św. Floriana, a już 9 maja zginął na posterunku. Był jednym z pierwszych, którzy oddali życie w powojennym Szczecinie. Dawni mieszkańcy Szczecina nazwali ulicę jego imieniem, ufundowali mu tablicę pamiątkową i budynek, który idealnie pasuje do ulicy. Jest on dla szczecińskich strażaków symbolem walki z ogniem, a dla mieszkańców Szczecina bohaterem.

Reklama

W duchu tych strażackich wyzwań pozostaje ciągle ks. kan. Waldemar Szczurowski, proboszcz parafii pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Policach-Jasienicy. Stąd też jego i strażaków wielkim pragnieniem było, aby w tej polickiej świątyni gościł św. Florian. W tym celu w dniach 16-18 października 2016 r. udała się do Krakowa grupa ok. 30 strażaków z powiatu polickiego. By wyjazd doszedł to skutku, potrzebni byli sponsorzy, a stali się nimi ludzie dobrej woli.

Uroczystość wręczenia relikwii miała miejsce w katedrze krakowskiej. W imieniu kard. Stanisława Dziwisza uczynił to bp Tadeusz Pieronek. Uczestnicy tejże szczególnej pielgrzymki pragnęli podziękować sponsorom, wręczając im Małopolski Krzyż św. Floriana. Zaś w trakcie przygotowań do instalacji relikwii św. Floriana w polickim kościele 16 września 2017 r. zrodził się pomysł, który głośno wyraził st. bryg. Marek Grendek, komendant Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Policach: – My będziemy mieli swój własny Krzyż św. Floriana. I rzeczywiście pomysł urzeczywistnił się. Nad jego wizualizacją od stycznia br. pracowali st. bryg. Marek Grendek, st. bryg. Kazimierz Lesisz, komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w Szczecinie i ks. kapelan Waldemar Szczurowski, delegat abp. Andrzeja Dzięgi ds. Ochotniczych Straży Pożarnych Rzeczpospolitej Polskiej w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Projekt Krzyża św. Floriana wykonał Zbigniew Jahnz, żołnierz w stanie spoczynku 12. Dywizji Zmechanizowanej.

Krzyż maltański jest dwustopniowy: złoty (pozłacany) i srebrny (wykonany ze szlachetnego nierdzewnego materiału). Na jego planie – w centrum – znajduje się medalion św. Floriana, boczne ramionach ozdobione są gryfami zachodniopomorskimi, w przestrzeni pomiędzy nimi a górnym ramieniem zwieńczonym płomieniem widnieją dwa elementy strażackie: bosak i toporek; krzyż zawieszony jest na wstążeczce. Jego wizerunek uzyskał zgodę Urzędu Marszałkowskiego Województwa Zachodniopomorskiego.

Będzie on wręczany osobom zasłużonym dla pożarnictwa przez Kapitułę Zachodniopomorskiego Krzyża Świętego Floriana. Kapituła ukonstytuuje się 13 września br. Abp Andrzej Dzięga, metropolita szczecińsko-kamieński tego dnia o godz. 16 w kościele pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Policach-Jasiennicy przy relikwiach św. Floriana pobłogosławi i dokona jej inauguracji. W skład Kapituły wchodzić będzie 12 osób reprezentujących zarówno strażaków, kominiarzy, jak i samorządowców na czele z jej przewodniczącym, st. bryg. Jackiem Staśkiewiczem, zachodniopomorskim komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej.

Kapituła Zachodniopomorskiego Krzyża Świętego Floriana posiada już swoją stronę internetową: zksf.pl oraz adres mailowy: sflorian2018@gmail.com, a także adres siedziby: Police ul. Kościelna 4 przy relikwiach św. Floriana w Policach-Jasienicy.

„Bogu na chwałę, ludziom na pożytek” – taka jest misja strażaków, którzy gotowi są do ofiarnej służby. Ta piękna policka inicjatywa wpisuje się w 100. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości, w której wyjątkowy udział mają polscy strażacy.

Tagi:
ochotnicza straż pożarna

100 lat OSP Wierzbie

2018-09-03 11:23

Zofia Białas

Zofia Bialas

Ochotnicza Straż Pożarna w Wierzbiu w sobotę 1 września obchodziła swój jubileusz 100 – lecia istnienia i działalności. OSP Wierzbie jest kolejną strażą, która powstała na starej, historycznej ziemi wieluńskiej, dokładniej w powiecie wieluńskim. Dziś Wierzbie (Gmina Praszka) administracyjnie jest częścią województwa opolskiego i powiatu oleskiego.

Zobacz zdjęcia: 100 lat OSP Wierzbie

Straże Pożarne do lat 30 – tych XX wieku nazywane były strażami ogniowymi. Zorganizowane jednostki straży pożarnych, prekursorzy obecnych OSP, powstawały w II połowie XIX wieku (Wieluń 28 VI 1877). Powstawały one równolegle w trzech zaborach. Szybki ich rozwój nastąpił w Polsce Odrodzonej. W maju 1929 roku było ich w powiecie wieluńskim aż 96. Należało do nich 2514 druhów czynnych i 1016 wspierających. Straże ogniowe ratowały życie i mienie mieszkańców, aktywizowały ich do działalności społecznej i kulturalnej, brały udział w uroczystościach religijnych i patriotycznych…

W uroczystości jubileuszowej OSP Wierzbie udział wzięły delegacje Ochotniczych Straży Pożarnych ze Strojca, Wygiełdowa, Kowali, Praszki (OSP NAPCO, OSP Praszka Miasto), Brzezin, Przedmościa (wszystkie Gmina Praszka), Ożarowa i Słupska (dwie zaprzyjaźnione jednostki z Gminy Mokrsko), które przybyły wraz z pocztami sztandarowymi, przedstawiciele władz wojewódzkich z Opola, powiatowych z Olesna, gminnych z Praszki i sołeckich z Wierzbia. Wśród nich: Stanisław Rakoczy – Marszałek województwa opolskiego i członek Zarządu Wojewódzkiego OSP w Opolu, Jarosław Tkaczyński – burmistrz Praszki, Stanisław Belka – starosta powiatu oleskiego, Rada Sołecka z Wierzbia z Piotrem Czerskim, Koło Gospodyń Wiejskich z Wierzbia. Gośćmi szczególnymi byli: ks. Jarosław Zając, proboszcz parafii p.w. św. Leonarda w Wierzbiu, dr Zbigniew Szczerbik – dyr. Muzeum w Praszce i liczni mieszkańcy Wierzbia.

Uroczystości jubileuszowe rozpoczęła zbiórka jednostek OSP, także tej młodzieżowej działającej przy OSP Wierzbie i zaproszonych gościna na placu przy kościele, gdzie przybyła również orkiestra dęta z Przedmościa. Przy jej dźwiękach wszyscy przemaszerowali na plac przy remizie, gdzie została odprawiona Msza św. polowa. Uroczystą Eucharystię w intencji strażaków, także tych, co zginęli w czasie II wojny światowej ( 79.rocznica wybuchu Ii wojny światowej) odprawił ks. Jarosław Zając, on też wygłosił homilię, w której zwrócił uwagę na bohaterstwo strażaków, którzy dziś nie tylko gaszą pożary, ale jako wyspecjalizowani w ratownictwie ratują ludzi w czasie klęsk żywiołowych, w wypadkach drogowych, niejednokrotnie płacąc życiem. Kończą homilię powiedział: - niech Pan Bóg przez pośrednictwo waszego Patrona, św. Floriana obdarza was swoim zbawczym błogosławieństwem.

Po Mszy św. dziękczynnej ks. Jarosław uroczyście poświęcił nowy wóz bojowy typu Iveco Magirus, który jednostka OSP otrzymała na wyposażenie. Samochód otrzymał imię „Edek”. Kluczyki do samochodu z rąk burmistrza otrzymali kierowcy. Dalszy ciąg uroczystości to uroczyste wciągniecie flagi na maszt. Dokonał tego poczet flagowy w składzie: druh Kamil Młynek, druh Artur Poniewiera i druh Marcin Gmyrek. Po odegraniu Hymnu odbył się apel, uroczyste nadanie imienia „Edek” nowemu samochodowi bojowemu, dekoracja sztandaru OSP Wierzbie złotą odznaką za zasługi dla pożarnictwa, odczytanie kroniki OSP Wierzbie za lata 1918 2018 (dr Zbigniew Szczerbik) oraz wręczenie medali dla zasłużonych strażaków.

Uroczystości jubileuszowe zakończyło wspólne spotkanie w sali OSP.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Para prezydencka dołączyła do akcji modlitewnej CZYŚCIMY CZYŚCIEC

2018-09-24 18:58

Źródło: Biuro Prasowe Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów – Prowincji Krakowskiej

Pod tym hasłem przebiegała akcja duszpasterska, która rozpoczęła się w sobotę 22 września 2018 roku o godz. 21.37 w kaplicy Cudownego Obrazu na Jasnej Górze i trwała cały kolejny dzień.

Archiwum

Jeśli się modlimy za dusze czyśćcowe i za nas będzie się ktoś modlił. Tak Święty Ojciec Pio zachęcał swoich duchowych synów i córki do nieustannej modlitwy za tych, którzy w czyśćcu oczekują na spotkanie z Panem Bogiem. Dzisiaj my, czciciele Świętego Ojca Pio i ludzie dobrej woli, włączamy się do wielkiej modlitwy Kościoła – w tych słowach br. Roman Rusek, krajowy koordynator Grup Modlitwy Ojca Pio, zwrócił się do osób zgromadzonych na Jasnej Górze oraz śledzących na żywo transmisję z czuwania.

Czciciele Świętego Ojca Pio jak również wszyscy łączący się z jasnogórskim sanktuarium polecali miłosierdziu Bożemu bliskich zmarłych oraz tych, którzy zginęli w obronie naszej Ojczyzny.

Do wspólnej modlitwy, prowadzonej w Pałacu Prezydenckim przez ks. kan. Zbigniewa Krasa, włączyli się również prezydent Andrzej Duda wraz z małżonką Agatą Kornhauser-Dudą.

Niech nasze wspólne wołanie nie ustaje - nadal CZYŚĆMY CZYŚCIEC ofiarując uczestnictwo w Eucharystii, modlitwy, cierpienia i wyrzeczenia w intencji dusz oczekujących pełnego zjednoczenia z Panem Bogiem.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Franciszek na Łotwie: jest to kraj dialogu i spotkania

2018-09-24 21:28

kg, tom, st, mp / Ryga (KAI)

Trzeci dzień wizyty Franciszka w Krajach Bałtyckich przebiegał na Łowie: w Rydze i w Agłonie. W stolicy Ojciec Święty spotkał się z władzami kraju, a następnie miało miejsce ekumeniczne spotkanie z przedstawicielami 10 Kościołów w katedrze luterańskiej. Po południu udał się do narodowego sanktuarium w Agłonie, gdzie czczona jest Matka Boża. Franciszek mówił o Łotwie jako miejscu "dialogu i spotkania oraz pokojowego współistnienia, które stara się patrzeć w przyszłość".

Julia Bernacka

Spotkanie z władzami

Po wylądowaniu na łotewskiej ziemi i krótkim powitaniu na lotnisku Franciszek udał się do pałacu prezydenckiego w Rydze, gdzie najpierw rozmawiał prywatnie z głową łotewskiego państwa, prezydentem Raimondsem Vējonisem.

Następnie w swym przemówieniu do najwyższych władz łotewskich i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego Franciszek mówił o znaczeniu Łotwy, jako miejsca dialogu i spotkania oraz pokojowego współistnienia, które stara się patrzeć w przyszłość.

Przypomniał, że Łotwa obchodzi stulecie niepodległości, która „wiele kosztowała i była możliwa dzięki korzeniom stanowiącym naród łotewski”. Zaznaczył, że do korzeni stanowiących naród łotewski należy także chrześcijaństwo, z całym bogactwem współpracy ekumenicznej.

Nawiązując do hasła pielgrzymki „Okaż się nam matką” Papież zaznaczył, że owo „macierzyństwo” Łotwy wyraża się w zdolności do promowania strategii, które byłyby skuteczne i ukierunkowane na konkretne rodziny, osoby starsze, dzieci i młodzież - bardziej niż na prymat ekonomii nad życiem.

«Macierzyństwo» Łotwy winno przejawiać się również w zdolności do tworzenia możliwości zatrudnienia tak, żeby nikt nie musiał emigrować, by tu na miejscu zbudować swoją przyszłość” – zaznaczył papież, nawiązując do poważnego problemu Łotwy, jakim jest masowa emigracja, skutkująca dość gwałtowanym zmniejszenie liczby ludności.

Podkreślił przy tym, że rozwój wspólnot „nie dokonuje się, ani się nie mierzy potencjałem posiadanych dóbr i zasobów, ale także pragnieniem rodzenia życia i tworzenia przyszłości”.

Następnie udał się pod Pomnik Wolności, złożył bukiet kwiatów i spotkał się z młodzieżą. W ceremonii wzięli udział prezydent Łotwy, przedstawiciele rządu, łotewski episkopat oraz sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej, kard. Pietro Parolin. Papież przywitał się tam także z ok. 200 osobową grupą przedstawicieli młodzieży, m. in. gimnazjum katolickiego i rodzin z reprezentacją Spotkań Małżeńskich.

Na spotkaniu ekumenicznym: niech stale brzmi muzyka Ewangelii

Spod pomnika papież przez ryskie stare miasto przejechał do gotyckiej katedry ewangelicko-luterańskiej, gdzie wziął udział w modlitewnym spotkaniu ekumenicznym z udziałem ponad tysiąca osób. Powitał go luterański arcybiskup Rygi Jānis Vanags, oraz dziesięciu zwierzchników głównych wyznań chrześcijańskich na Łotwie.

Papież po wejściu do katedry przez chwilę modlił się przy grobie jednego z apostołów kraju św. Meinarda (Meinhard; ok.1130-96).

Witając Ojca Świętego arcybiskup Vanags podkreślił, że choć katedra jest poświęcona Najświętszej Maryi Pannie, to stanowi miejsce modlitw i spotkań chrześcijan różnych wyznań. Przypomniał, że wspólne życie chrześcijan nie zawsze było wolne od rywalizacji, konfliktów, a nawet przemocy, ale w czasach sowieckich prześladowań zapanował tu prawdziwy ekumenizm. „Ciężkie pół wieku pod sowieckim jarzmem ateistycznym boleśnie przypomniało, o co poprosiliśmy naszego Pana: «Aby wszyscy stanowili jedno” – podkreślił.

Warto przypomnieć, że na niespełna 2 mln mieszkańców kraju ponad 1 mln 440 tys. to osoby deklarujące się jako wierzący, przy czym prawie połowa z nich to luteranie, następnie prawosławni i katolicy. Według najnowszych danych społeczność luterańska liczy ponad 700 tys. Znacznie spadła natomiast liczba katolików: z ponad 415 tys. w 2015 r. do 337 tys. Na drugie miejsce wyszli prawosławni, których jest ok. 370 tys. Inne wyznania to: staroobrzędowcy, baptyści, zielonoświątkowcy, ewangeliczni chrześcijanie, Adwentyści Dnia Siódmego i Świadkowie Jehowy.

Franciszek w swym słowie wyraził uznanie dla szacunku, współpracy i przyjaźni między różnymi Kościołami chrześcijańskimi Łotwy. „Odważę się powiedzieć, że jest to «ekumenizm żywy» i stanowi jedną z cech charakterystycznych Łotwy”.

Podkreślił, że jedność do której Chrystus wzywa swoich uczniów jest zawsze jednością w kluczu misyjnym, wymagającą od chrześcijan wyjścia i dotarcia do serca postmodernistycznego społeczeństwa, w którym żyjemy. „Uda nam się zrealizować tę misję ekumeniczną, jeśli pozwolimy, aby przeniknął nas duch Chrystusa, który jest w stanie rozbić uciążliwe schematy, w których zamierzamy Go uwięzić, i zaskakuje nas swą nieustanną boską kreatywnością” – stwierdził papież.

Przypomniał aktualność modlitwy Jezusa, aby wszyscy jego uczniowie stanowili jedno, „aby świat uwierzył” (J 17, 21). „Misja wciąż wzywa nas do jedności i domaga się od nas jedności” – powiedział , dodając, że domaga się ona, aby muzyka Ewangelii nie przestała rozbrzmiewać na naszych placach.

A wskazując na znajdujące się we wnętrzu katedry jedne z najstarszych organów w Europie, zauważył, że dla mieszkańców są one częścią tożsamości, a dla turystów obiektem artystycznym, który trzeba poznać i sfotografować. Przestrzegł jednak, by wierzący nie zamieniali się w turystów, dla których istotne elementy tożsamości „stają się jedynie muzealną atrakcją, nie poruszającą już serca”.

„Możemy przestać czuć się chrześcijanami będącymi u siebie i stać się turystami”. A wówczas cała tradycja chrześcijańska może zostać sprowadzona „do obiektu z przeszłości, zamkniętego w murach kościołów. Nie będzie już melodią zdolną do poruszenia i inspirowania życia i serca tych, którzy jej słuchają” - ostrzegał.

Podkreślił, że chrześcijanie powołani wciąż są do ukazywania innym piękna swej wiary. Ostrzegł, że „w przeciwnym razie światu grozi zatracenie nadziei, radości, ufności, zdolności do pojednania, do walki o godność człowieka. Grozi mu zamknięcie w samotności i izolacji”.

W związku z tym zaapelował o przeżywanie Ewangelii „z radością, wdzięcznością i radykalizmem”. Zachęcił, by nie dać się pokonać przez strach. „Jeśli Chrystus uznał nas za godnych, abyśmy śpiewali melodię Ewangelii, czy przestaniemy to czynić?” – zapytał.

„Niech nie przestaje brzmieć pośród nas muzyka Ewangelii! Niech nie przestaje rozbrzmiewać to, co pozwala naszemu sercu, by nadal marzyło i dążyło do pełnego życia, do którego Pan powołuje nas wszystkich: bycia Jego uczniami-misjonarzami pośród świata, w którym żyjemy” – apelował na zakończenie.

Do osób starszych: bądźcie wzorem wytrwałości i nadziei

Z luterańskiej katedry Franciszek pojechał do leżącej nieopodal katolickiej katedry św. Jakuba, gdzie miało miejsce spotkanie z ok. 300 osobami w podeszłym wieku. Byli wśród nich także ci, dzięki którym Kościół katolicki przetrwał 50 lat komunistycznych prześladowań. Papieża powitał przy głównym wejściu proboszcz. Ojciec Święty ucałował krucyfiks, a przy ołtarzu z obrazem Matki Boskiej złożył bukiet kwiatów. Odmówiono modlitwę "Ojcze nasz".

Witając widzialną Głowę Kościoła, katolicki arcybiskup Rygi Zbigniew Stankiewicz zaznaczył, że katolicy na Łotwie są „jak mała trzódka i podobnie jak sól, czy zaczyn mogą wnieść odnowioną jakość w procesach kulturowych i gospodarczych swej ojczyzny”.

Franciszek, zwracając się do obecnych podkreślił, że „ani reżim nazistowski, ani sowiecki nie zgasiły w waszych sercach wiary, a w przypadku niektórych z was, nie odwiodło to od poświęcenia się życiu kapłańskiemu, zakonnemu, czy podejmowania różnych posług kościelnych, wiążących się z narażeniem życia”.

„Wy, którzy przeżyliście wiele, nie zapominajcie, że jesteście korzeniami ludu, korzeniami młodych pędów, które muszą rozkwitać i przynosić owoce. Brońcie tych korzeni, utrzymujcie je przy życiu, aby dzieci i młodzież wszczepiły się w nie oraz zrozumiały, że wszystkie kwiaty na drzewie pochodzą z tego, co jest pod ziemią” – wezwał papież.

A snując szerszą refleksję zauważył, że często osoby starsze czują się zapomniane, są poddane ostracyzmowi, ubóstwu i wykluczeniu, a nawet nędzy. „Jeśli tak się dzieje, to tak zwany pociąg wolności i postępu ciągnie za sobą, jako ostatni wagon, tych, którzy walczyli o zdobycie praw, a którzy stali się obserwatorami świętowania innych ludzi, zaszczycanymi i wyróżnianymi, ale zapomnianymi w życiu codziennym” – z goryczą powiedział papież.

Po obiedzie z biskupami w Archidiecezjalnym Domu Świętej Rodziny Franciszek helikopterem przemieścił się z Rygi do sanktuarium maryjnego w Agłonie.

Agłona: Msza w narodowym sanktuarium

W Mszy św. na błoniach przed sanktuarium w Agłonie – pomimo zimna i deszczu - wzięło udział kilkadziesiąt tysięcy pielgrzymów, nie tylko z Łotwy, ale też z Białorusi, Litwy, Polski i innych krajów.

Przy ołtarzu stał cudami słynący obraz agłońskiej Matki Bożej. Wśród koncelebransów byli m. in.: 87-letni kard. Jānis Pujats, abp Zbigniew Stankiewicz, metropolita Rygi, biskup diecezji rzeżycko-agłońskiej Jānis Bulis i przewodniczący Konferencji Biskupów Łotwy oraz abp Tadeusz Wojda z Polski.

Franciszek w swej homilii wskazał na Maryję stojącą u boku cierpiących, wzywającą do akceptacji drugiego człowieka, przebaczenia i budowania braterstwa. A nawiązując do motta łotewskiego etapu swej podróży „Okaż się nam Matką!”, że św. Jan Ewangelista ukazuje nam Maryję podczas wesela w Kanie Galilejskiej oraz u stóp krzyża, kiedy Pan Jezus daje ją za matkę umiłowanemu uczniowi.

Mówiąc o obecności Maryi u stóp krzyża, zaznaczył, że stoi ona mocno u boku tych, którzy cierpią, u boku tych, od których ucieka cały świat, także tych, którzy są sądzeni, potępieni przez wszystkich, deportowani. „Są nie tylko uciskani lub wykorzystywani, ale są wprost «poza systemem», na marginesie społeczeństwa. Wraz z nimi jest także Matka, przybita razem do tego krzyża niezrozumienia i cierpienia” – stwierdził w mocnych słowach.

Ukazując postać Maryi Franciszek podkreślił także konieczność miłosnej akceptacji drugiej osoby. Przyznał, że w naszych realiach politycznych historia konfliktu między narodami jest wciąż boleśnie świeża. „Maryja okazuje się jako kobieta otwarta na przebaczenie, odsunięcie na bok urazów i nieufności” – wskazał, dodając, że relacje, które nas uzdrawiają i czynią wolnymi, to te, które otwierają nas na spotkanie i na braterstwo z innymi, bo odkrywają w drugim samego Boga.

Zauważył, że gdy różnimy się od siebie, harmonia zawsze kosztuje. „Kiedy z wiarą słuchamy nakazu przyjmowania i bycia przyjmowanym, możliwe jest budowanie jedności w różnorodności, ponieważ nie hamują nas ani dzielą różnice, ale jesteśmy w stanie spojrzeć dalej, aby zobaczyć innych w ich najgłębszej godności, jako dzieci tego samego Ojca” – wskazał. Ojciec Święty zaapelował o wzajemną akceptację, bez dyskryminacji oraz danie pierwszeństwa najuboższym.

Przypomniał też postać Sługi Bożego, biskupa Boļeslavsa Sloskānsa, spoczywającego w bazylice w Agłonie, apelującego, aby w sercach jego najbliższych zagościły zemsta lub rozpacz, bo inaczej groziłby nam fanatyzm. „W czasach, gdy zdaje się powracać mentalność, zachęcająca do nieufności wobec innych, próbująca pokazywać przez różne statystyki, że byłoby nam lepiej, że mielibyśmy więcej dobrobytu, większe byłoby bezpieczeństwo, gdybyśmy byli sami, Maryja i uczniowie tych ziem zachęcają nas do gościnności, by na nowo postawić na brata, na powszechne braterstwo” – powiedział papież.

Na zakończenie głos zabrał biskup rzeżycko-agłoński, a zarazem przewodniczący episkopatu łotewskiego Jānis Bulis. Podziękował Ojcu Świętemu, za jego wizytę, będącą niezwykle ważnym wydarzeniem dla tamtejszej wspólnoty wierzących. Podkreślił pluralizm etniczny i wyznaniowy narodu łotewskiego, który chociaż został pozbawiony wolności, pozostał wierny swej wierze chrześcijańskiej.

W Agłonie zakończył się łotewski etap papieskiej wizyty do krajów bałtyckich. Stamtąd Franciszek odleciał helikopterem do Wilna, gdzie spędzi nocleg w nuncjaturze a jutro rano uda się do Estonii.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem