Reklama

Bielsko-Biała

Wręczyli medale za uświęcanie świata

2018-12-05 11:10

Ks. Piotr Bączek
Edycja bielsko-żywiecka 49/2018, str. III

Marian Szpak
Tegoroczni laureaci nagrody Akcji Katolickiej

Lekarka i założycielka domowego hospicjum, aktor związany z bielskim teatrem lalek oraz instruktor harcerstwa i działacz opozycji antykomunistycznej zostali 23 listopada uhonorowani medalem Akcji Katolickiej Pro Consecratione Mundi. Wyróżnionym medale wręczył bp Tadeusz Rakoczy podczas uroczystej gali zorganizowanej w Bielskim Centrum Kultury

Gala wręczenia nagród była jednym z elementów celebracji patronalnego święta Akcji Katolickiej, które przypada w liturgiczną uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Odznaczenia wręczył obecny na gali bp Tadeusz Rakoczy wraz z przewodniczącym kapituły mecenasem Andrzejem Sikorą.

Medal otrzymała doktor Anna Byrczek na wniosek POAK parafii Jezusa Chrystusa Odkupiciela Człowieka w Bielsku-Białej. Nagrodzona założyła w 1992 r. Hospicjum św. Kamila, które pod jej kierownictwem sprawuje bezpłatną i domową opiekę nad chorymi w okresie terminalnej choroby nowotworowej. Medal Pro Consecratione Mundi jest kolejnym odznaczeniem dla bielskiej lekarki. Wcześniej została ona uhonorowania m.in. papieskim medalem Pro Ecclesia et Pontifice.

Kolejnym wyróżnionym jest Tadeusz Buława, który otrzymał medal Akcji Katolickiej na wniosek POAK przy parafii św. Elżbiety w Cieszynie. Urodzony w 1930 r. mieszkaniec Cieszyna od najmłodszych lat angażował się w działalność prospołeczną, m.in. jako instruktor harcerstwa. Był działaczem opozycji w czasach komunizmu. Przez wiele lat występował w przyparafialnym teatrze prowadzonym przez s. Jadwigę Wyrozumską.

Reklama

Trzecim nagrodzonym na wniosek POAK z Łodygowic jest Eugeniusz Jachym. Aktor związany przez lata z bielskim teatrem Banialuka doceniony został m.in. za organizację Plenerowych Misteriów Pasyjnych, tworzenie audycji radiowych na antenie Anioła Beskidów oraz zaangażowanie w życie parafii i społeczności lokalnej.

Wręczenie nagród Pro Consecratione Mundi poprzedziło wystąpienie s. Bernardy Kostka nt. postaci św. Brata Alberta. Pochodząca z Rajczy i pracująca w krakowskim sanktuarium Ecce Homo albertynka ukazała wielowymiarowość i bogactwo osobowości Adama Chmielowskiego z czasów poprzedzających okres zakonny i służby ubogim. Wykład S. Bernardy przynależał do cyklu „Szkoła świętości” zorganizowanego przez Akcję Katolicką.

Sam Medal Pro Consecratone Mundi przyznawany jest od 2006 r. przez Akcję Katolicką naszej diecezji osobom, które swoim życiem uświęcają świat, dają świadectwo spójności wiary i życia. Wśród nagrodzonych znaleźli się m.in. kard. Dziwisz, bp Rakoczy i bp Pindel oraz wiele osób świeckich.

Tagi:
Akcja Katolicka

Reklama

Razem dla Boga i człowieka

2019-01-23 11:50

Ewa i Tomasz Kamińscy
Edycja lubelska 4/2019, str. II

Ewa Kamińska
Parafialny Oddział Akcji Katolickiej z Rejowca Osady

Weronika Gawlik (darczyńca regularny), Wojciech Kowalczyk (wolontariusz), br. Krzysztof i br. Piotr z Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów (przyjaciele Caritas), Małgorzata Oroń z Radia Plus (dziennikarz) oraz Grupa Ochrony Biznesu (firma odpowiedzialna społecznie) zostali nagrodzeni za troskę, jaką otaczają osoby potrzebujące w 2018 r. Wręczenie nagród odbyło się podczas VI Gali Darczyńców Caritas. Wśród uczestników spotkania znaleźli się m.in. przedstawiciele władz i instytucji państwowych i samorządowych, wolontariusze, sympatycy i darczyńcy Caritas oraz członkowie Instytutu Akcji Katolickiej Archidiecezji Lubelskiej, którzy podczas gali podsumowali rok swojej pracy.

Podczas spotkania wymieniono wiele dzieł prowadzonych przez lubelską Caritas. Podkreślono znaczenie Wigilijnego Dzieła Pomocy Dzieciom, które już ponad 20 lat służy młodym osobom, ofiarowując m.in. stypendia, wakacje, posiłki, leczenie i rehabilitację. W 2018 r. na terenie archidiecezji lubelskiej rozprowadzono 65 tys. świec wigilijnych. „Anielska Przystań” w Lublinie wydaje dziennie ponad 200 ciepłych, pełnowartościowych posiłków dla potrzebujących, a bezdomni mogą skorzystać z Dziennego Ośrodka Wsparcia dla Osób Bezdomnych. Przywołano też działalność Centrum Charytatywnego Caritas w Krasnymstawie, z którego w minionym roku skorzystało 10 tys. osób samotnych, chorych, a także najmłodszych. Hospicjum Domowe w Krasnymstawie objęło opieką 63 pacjentów oraz ich rodziny. – Wszystkie te działania zostały zrealizowane dzięki konkretnym osobom, które wsparły je nie tylko pieniędzmi, ale także wiedzą i umiejętnościami oraz czasem – podkreślał ks. Wiesław Kosicki, dyrektor Caritas Archidiecezji Lubelskiej, który wręczył okolicznościowe medale wyróżnionym osobom i instytucjom.

Ks. Michał Głowacki, asystent kościelny lubelskiej Akcji Katolickiej, przypomniał, że od kilku lat Caritas i Akcja Katolicka wspólnie przeżywają spotkanie opłatkowe i obie wyraźnie pokazują, że tymi, którzy wraz z duchownymi tworzą Kościół, są świeccy. Bez nich działalność Kościoła nie byłaby możliwa. Zaprezentowano też film o działaniach parafialnego oddziału AK w parafii pw. św. Jozafata Kuncewicza w Rejowcu Osadzie. Dzięki ofiarności wiernych i zabiegom prezesa Piotra Majewskiego Akcja doczekała się własnego sztandaru, którego uroczyste poświęcenie zostało przypomniane w filmie. W uznaniu szczególnego wkładu w dzieło rozwoju Akcji Katolickiej oddział ten otrzymał tytuł „POAK Roku 2018”.

Galę uświetnił noworoczny koncert Chóru i Orkiestry Kameralnej Iubilaeum pod dyrekcją Tomasza Orkiszewskiego. W sierpniu 2018 r. zespół odbył pielgrzymkę i tournée koncertowe po Ziemi Świętej, występując w 10 miejscowościach Izraela. Ten istniejący niemal 20 lat zespół ma w swoim dorobku prawykonania polskiej muzyki religijnej, patriotycznej i ludowej. Wykonuje również utwory z muzyki współczesnej, a nawet rozrywkowej. Dał setki publicznych występów w Polsce i za granicą. Dzięki wysokiemu poziomowi wykonawczemu i unikatowym opracowaniom prezentowanych utworów chór i orkiestra zyskały miano ambasadorów muzyki lubelskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

O powołaniu na dwa głosy

2019-02-18 20:05

Agata Pieszko

Kiedy rodzą się pytania

arch. prywatne i Krzysztof Wowk
S. Maria Czepiel, elżbietanka i o. Marian Michasiów, franciszkanin

Duszpasterz franciszkańskiego DA „Porcjunkula”, o. Marian Michasiów OFM Conv. wychował się w Lwówku Śląskim, gdzie mieści się klasztor franciszkanów. W szkolnych latach podglądał posługę oraz życie braci zakonnych i pod koniec liceum zaczęły w nim pączkować pytania. Czy to dla mnie? Jakie zachowanie będzie słuszne? Czas podjąć decyzję. – Poszedłem na dni otwarte nowicjatu, wtedy nastąpił we mnie moment przełomowy. Odkryłem, że to jest Boże zaproszenie, a nie tylko mój pomysł na życie. Brzmi książkowo, jednak o. Marian studzi entuzjazm. – Powołanie to nie jest coś, co usłyszymy raz. To pewna umiejętność podążania za Bożym głosem. Za tym głosem ojciec podąża już od 16 lat.

Czas decyzji

Przy rozeznawaniu powołania wielu z nas paraliżuje strach. Nie ma nic złego w sprawdzaniu różnych dróg, jednak gdy je ciągle zmieniamy, bardzo prawdopodobne, że zabłądzimy, próbując odnaleźć ten właściwy cel. – Byli tacy bracia, którzy podjęli formację, ale rozeznali, że to nie jest ich droga. Wcale nie uznawali tego czasu za stracony. Przeciwnie, był to czas, w którym Pan Bóg coś w nich poukładał, coś dobrego zdziałał – przekonuje duszpasterz. Decyzja zawsze niesie ze sobą ryzyko niepowodzenia, jednak nie możemy stać w życiowym rozkroku, gotując sobie wieczne wewnętrzne rozdarcie. Jeżeli coś odbija się w twoim sercu echem – nie bój się – po prostu to sprawdź!

Wskazówki

- W powołaniu musi być ktoś, kto woła. Nie da się tego głosu usłyszeć bez relacji z Panem Bogiem. To jest podstawa. Trzeba wsłuchiwać się w ten głos z takim zawierzeniem, że Panu Bogu bardziej zależy na naszym szczęściu niż nam samym – podpowiada o. Marian – Kwitowanie sytuacji słowami wola Boża stało się wyrazem jakiegoś uciemiężenia, a przecież wolą Bożą jest nasze uświęcenie. Tak jak konstruktor urządzenia wie, do czego je przeznaczył, tak i Pan Bóg, jako nasz Autor, zna nas i wie, gdzie to dobro, które włożył, możemy zrealizować w całej pełni. Oprócz naszego przeczucia ważne jest także rozeznanie Kościoła. Tak zwana informacja zwrotna. – Nikt nie zostanie kapłanem, zakonnikiem, czy siostrą zakonną bez wcześniejszego rozeznania i potwierdzenia konkretnych struktur. W powołaniu małżeńskim też byłoby dziwne, gdyby tylko jedna strona rozeznawała, że musi mieć koniecznie tę żonę, czy tego męża. Weryfikacja musi nastąpić na każdej drodze, którą człowiek podejmuje – tłumaczy.

Zanim o. Marian trafił do Wrocławia, był wychowawcą w domu formacyjnym, a dziś ma stały kontakt z młodzieżą akademicką. Wszyscy ludzie stają w końcu przed wyborem swojej drogi życiowej, muszą się nauczyć, jak mówić z Panem Bogiem i jednocześnie dać Mu dojść do słowa. Duszpasterze akademiccy okazują się w tym procesie bardzo pomocni.

Strzał w dziesiątkę!

S. Maria Czepiel ze Zgromadzenia Sióstr Św. Elżbiety we Wrocławiu ma dwie prawe ręce – obie wspomagają dwóch opiekunów DA Wawrzyny. Jedna leży na ramieniu ks. Stanisława „Orzecha” Orzechowskiego, natomiast druga wspiera o. Wojciecha Kobylińskiego CMF. Serce ma jedno, całe dla młodzieży. Siostra jest pomocna nie tylko przy rozeznawaniu powołania, leczeniu ran, czy prowadzeniu do Chrystusa przez Maryję. Z powodzeniem nauczy mężczyzn porządku, a kobiety cerowania, czy gotowania barszczu. Trudno wyobrazić sobie Duszpasterstwo bez s. Marii, bo trudno wyobrazić sobie dom bez mamy.

Strzała Amora

- Moje powołanie było bardzo szybkie. Strzała Amora. Nigdy nie myślałam o tym, żeby być siostrą zakonną. Pewnego razu pojechałam na rekolekcje do Sióstr Elżbietanek. Zaprosiła mnie na nie siostra zakonna, której opowiedział o mnie mój dobry znajomy. Wiedział, że przeżywam trudny czas. Na tych rekolekcjach było spotkanie ze Słowem Bożym. Na spotkaniu Bożenka (to moje imię z Chrztu) wylosowała takie Słowo: Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, nieustannie Cię wychwalają (Ps 84,5). To Słowo przebiło moje serce! Trudno wytłumaczyć dlaczego. Tak samo, jak trudno wytłumaczyć, dlaczego tej kobiecie podoba się właśnie ten mężczyzna. Ja po prostu chciałam być tylko Jezusowa. Na początku to miało być tylko dla mnie, bo chciałam być szczęśliwa, nie myślałam wówczas o tym, żeby Pan Jezus był ze mną szczęśliwy, jednak to Słowo tak do mnie trafiło, że w zasadzie w ciągu kilku dni podjęłam decyzję. Oczywiście, nie wstąpiłam do zakonu w kilka dni, ponieważ byłam studentką Politechniki Wrocławskiej – musiałam uporządkować wszystkie sprawy, pozdawać egzaminy, dokończyć semestr. Kilka miesięcy później pojechałam do Sióstr Elżbietanek na rozeznanie, żeby w ciszy pomyśleć dłużej o takim sposobie życia, bo to było dla mnie jakieś science fiction. Pojechałam w lipcu, w październiku byłam już postulantką w Zgromadzeniu Sióstr Św. Elżbiety. Wstąpiłam 4 października, kiedy wspominamy św. Franciszka z Asyżu. To bardzo droga mi postać. Można by zapytać: to dlaczego nie Siostry Franciszkanki? Dlatego, że św. Elżbieta Węgierska była serdeczną duchową przyjaciółką św. Franciszka. Franciszek do dzisiaj, z racji swojego umiłowania odrzuconych i ubogich oraz swojego osobistego ubóstwa, jest mi jednym z droższych świętych – opowiada s. Maria.

Pod ostrzałem

Kiedy trafia nas strzała Amora, Mars nie pozostaje dłużny. Też wyciąga swoje strzały, ale z pewnością nie są to strzały miłości, raczej strzały zniszczenia i nieprzychylnej ludzkiej opinii. Musimy pamiętać o tym, że w każdym prawdziwym powołaniu napotkamy trudności, bo po drugiej stronie barykady stoi ktoś, kto nie chce, aby Bóg czynił dobro naszymi rękami. Wmawia nam, że się do czegoś nie nadajemy, umniejsza naszą wartość, próbuje oszukać… Dlatego s. Maria uczula na rozeznawanie powołania w oparciu o Słowo, czyli o prawdę.

Celny strzał

Czy istnieje jeden, sprawdzony sposób na rozeznania powołania? Taki, który będzie na 100% trafny? – Muszę rozczarować tych, którzy mają na to nadzieję… Jednak mimo braku gotowej recepty, s. Maria zdradza, co jest istotą tego procesu. - Sercem rozeznawania każdego powołania jest jedno słowo: słuchać. Oczywiście, mowa o Słowie Bożym.

– Ludzie traktują Słowo Boże bardzo rzeczowo, jako kolejną opowiastkę, nic znaczącego, co mogłoby coś wnieść w ich życie. Nie zdajemy sobie sprawy, jak wielkie rzeczy może zdziałać żywe Słowo Boga w naszym życiu. Ja jestem tego przykładem. Tym, który powołuje, jest Bóg, a jeżeli my nie znamy Jego języka, to jak możemy rozeznać, co On do nas mówi? To tak, jakby próbować zrozumieć, co mówi mój szef w języku chińskim, kiedy ja kompletnie nie rozumiem chińskiego – dodaje Siostra Elżbietanka.

Pokorna służebnico Pana, łamiąca strzały nieprzyjaciela

Zapytałam s. Marię, jakie jest znaczenie kobiet w powołaniu do życia konsekrowanego. Siostra odpowiedziała mi Ewangelią: „Następnie wędrował przez miasta i wsie, nauczając i głosząc Ewangelię o królestwie Bożym. A było z Nim Dwunastu oraz kilka kobiet, które zostały uwolnione od złych duchów i od chorób: Maria, zwana Magdaleną, którą opuściło siedem złych duchów, Joanna, żona Chuzy, rządcy Heroda, Zuzanna i wiele innych, które im usługiwały, [udzielając] ze swego mienia”. (Łk, 8, 1-3). – Co jest mieniem kobiety? Kobieta uczy relacji. Zdrowa kobieta uczy więzi, troski o człowieka. Jest ze swej natury nastawiona na drugą osobę, na odpowiedzialność za nią. Mężczyzna jest bardziej zadaniowy. W Ewangelii zarówno te kobiety wymienione z imienia, jak i te bezimienne usługiwały Jezusowi i apostołom, czyli pierwszemu Kościołowi. Usługiwać znaczy kochać. Usługuje się tym, których kochamy. Ja, jako osoba konsekrowana, uczę się usługiwać wszystkim, czyli kochać wszystkich. Wszystkim tym, co posiadam, co zostało mi dane – odpowiada „wawrzynowa siostra duszpasterka”. Myślę, że dużą niewiadomą w rozeznawaniu powołania przez kobiety jest obawa przez niespełnionym pragnieniem macierzyństwa. Siostra poszerzyła nieco mój horyzont. – Nie trzeba fizycznie rodzić dzieci, żeby stać się matką. Dzięki spotkaniom z młodymi ludźmi z Duszpasterstwa (to już 7 lat!) doznałam bólu rodzenia i radości z narodzin.

Przemyślenia Siostry Marii nie mogą być chybione. Ich słuszność możemy poznać po owocach jej posługi zarówno w Duszpasterstwie Akademickim, Apostolacie Młodzieżowo-Powołaniowym prowincji wrocławskiej zgromadzenia, jak i w samym Zgromadzeniu Sióstr Św. Elżbiety. Pamiętajmy o nich, kiedy będziemy celować z Panem Bogiem w dziesiątkę naszego powołania!

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Konferencja: Asy Polskiego Lotnistwa Wojskowego

2019-02-20 07:22

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem