Reklama

Caritas – apostolat w mocy Bożego ducha

2018-12-05 11:10


Edycja przemyska 49/2018, str. VI-VII

Archiwum Kurii
Ks. prał. Artur Janiec

Z ks. prał. Arturem Jańcem, dyrektorem Caritas Archidiecezji Przemyskiej, rozmawia jego zastępca ks. Paweł Konieczny (cz. 1)

KS. PAWEŁ KONIECZNY: – Księże Prałacie, mija właśnie 10 lat, od kiedy został Ksiądz mianowany dyrektorem Caritas Archidiecezji Przemyskiej. Jak Ksiądz ocenia ten miniony, dość długi okres czasu?

KS. PRAŁ. ARTUR JANIEC: – Rzeczywiście 10 lat to niemały okres czasu, na który próbuję patrzeć w perspektywie wiary. A wiara ma to do siebie, że pozwala nam widzieć więcej, lepiej i dalej, widzieć nade wszystko stałą obecność i działanie Pana Boga w naszym życiu. Jeżeli zatem w takim kluczu patrzę na ten miniony czas dziesięciu lat mojego życia i posługi kapłańskiej realizowanej w Caritas naszej archidiecezji, to mogę powiedzieć, że moje serce napełnia głęboka wdzięczność wobec Pana Boga. Wdzięczność za Jego opiekę, wsparcie i dobre natchnienia, których nieustannie doświadczałem i wciąż doświadczam. Wdzięczność za spotkanych ludzi, począwszy od wszystkich kapłanów, z którymi dane mi było w ciągu tych 10 lat współpracować. Wdzięczność za wszystkich pracowników i wolontariuszy naszej Caritas. Wdzięczność za wszystkich dobroczyńców i tych, którzy w jakikolwiek sposób wspierają i współpracują z nami dla dobra potrzebujących, niosąc im miłość, pomoc i dobre serce.

– Od dziesięciu lat jest Ksiądz odpowiedzialny za funkcjonowanie Caritas naszej archidiecezji. Ta odpowiedzialna posługa dotyczy zaspokajania różnych ludzkich potrzeb. Jak w tej perspektywie ostatnich lat zmieniały się te potrzeby i w jakim zakresie działalność Caritas reagowała na nie?

– Oczywiście, ze zrozumiałych względów początkowy etap mojej pracy w Caritas służył między innymi zrozumieniu bieżącej sytuacji, już podejmowanych dzieł oraz inicjatyw. Refleksja ta jednak szybko zaczęła we mnie budzić przekonanie, że z jednej strony trzeba kontynuować już realizowane plany, a z drugiej starać się dostrzegać nowe wyzwania i potrzeby. Tak ogólnie podzieliłbym owe zmieniające się potrzeby, ale także odkrywane możliwości rozpoczęcia nowych dzieł, na grupy. Pierwszą – i ona jest zawsze niezwykle ważna – są dzieci i młodzież. Wiąże się to między innymi z kryzysem, jaki dotyka dzisiaj nasze rodziny. Wystarczy, że wspomnę dramat rodzin rozbitych i całą gamę trudności, jakie z tego wynikają. Drugą grupą są osoby bezdomne i ubogie, osoby pozbawione podstawowych środków do życia. Kolejną są osoby niepełnosprawne – zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Następnie mamy chorych, dotkniętych bólem fizycznym, przykutych niejednokrotnie do łóżka oraz osoby w podeszłym wieku. I jeszcze jedna grupa osób, której sytuacja również leży mi bardzo na sercu – są nimi osoby bezrobotne, przeżywające między innymi dramat wykluczenia społecznego, czujące się często gorsze i niepotrzebne.

– Od trzech miesięcy współpracuję z Księdzem Dyrektorem i muszę przyznać, że wielość działań Caritas przerosła moje wyobrażenia. Chciałbym, by Ksiądz pokrótce opowiedział Czytelnikom o różnych inicjatywach podejmowanych w ostatnich latach. Wobec jakich kategorii osób adresowana jest pomoc?

– Odwołam się do wspomnianych wyżej grup, kategorii osób, do których adresujemy nasze dzieła, inicjatywy oraz pomoc. Pierwszą z nich są dzieci i młodzież, których codziennie zapraszamy do korzystania z zajęć w ramach prowadzonych świetlic socjoterapeutycznych. Na terenie naszej archidiecezji Caritas prowadzi świetlice w pięciu miejscach: Przemyśl (ul. Piotra Skargi 6), Łańcut (przy kościele farnym), Grodzisko Dolne, Sanok (przy parafii Przemienienia Pańskiego) oraz Ustrzyki Dolne (przy Bieszczadzkim Centrum Charytatywnym). Każdego dnia, od poniedziałku do piątku dzieci i młodzież uczestniczą w różnych spotkaniach, wyjazdach, konkursach organizowanych przez wykwalifikowanych wychowawców oraz pedagogów. Pomagają im również wolontariusze, a także psychologowie oraz nauczyciele. Ponadto warto wspomnieć organizowaną w czasie wakacji tzw. Akcję Letnią, czyli tygodniowe turnusy o charakterze wypoczynku w duchu chrześcijańskim dla dzieci i młodzieży. Uczestnicy tych turnusów przebywają pod opieką przygotowanych animatorów, codziennie uczestniczą we Mszy św., poznają ciekawych ludzi oraz miejsca, jak również zdobywają potrzebne w życiu postawy, tj. odpowiedzialność, sumienność czy wytrwałość. Ponadto pod koniec wakacji organizujemy akcję pn. „Tornister pełen uśmiechu”. Pomagamy dzieciom i młodzieży rozpoczynającym rok szkolny, przekazując przybory potrzebne do nauki. Nadmienię, że od kilku lat nasza Caritas – na prośbę Caritas Polska z Warszawy – przygotowuje w Przemyślu ogólnopolską edycję „Tornistra”. Inna inicjatywa, która skierowana jest do dzieci i młodzieży, tym razem przez cały czas trwania roku szkolnego, to program stypendialny „Skrzydła”. Jest to bardzo konkretny sposób wsparcia dla uczniów, którzy w każdym miesiącu otrzymują stypendium w wysokości 150 zł. W sensie szerszym nasza troska o najmłodszych wyraża się również poprzez działalność od wielu lat Domu Matki i Dziecka w Przemyślu. Tam najczęściej młode matki, które same muszą wychowywać dzieci, mogą zamieszkać i otrzymać pomoc materialną, psychologiczną oraz duchową.
Druga kategoria to osoby bezdomne i potrzebujące – dla nich prowadzimy kuchnie dla ubogich (w Centrum Caritas w Przemyślu, Krośnie oraz w Leżajsku), magazyn z odzieżą oraz łaźnię (w Przemyślu). Ponadto prowadzimy schronisko dla bezdomnych mężczyzn w Leżajsku.
Kolejną grupą są osoby niepełnosprawne – wśród różnych dzieł wymienię Dom Pomocy Społecznej dla mężczyzn w Przemyślu (prowadzony kiedyś przez Braci Albertynów), mieszkania treningowe (w Przemyślu, przy ul. Ks. Popiełuszki), Ośrodek Rewalidacyjno-Wychowawczy w Wysokiej k. Łańcuta, Warsztaty Terapii Zajęciowej w Leżajsku i wreszcie Dom Samopomocy w Kąkolówce.
Ponadto dla osób chorych prowadzimy dwa hospicja. Pierwsze w Krośnie, oraz – istniejące od września tego roku – w Przemyślu. Ponadto bardzo wielkim uznaniem cieszy się Centrum Terapii i Rehabilitacji przy ul. Ks. Popiełuszki w Przemyślu. Wspomnę również 4 Stacje Opieki Medycznej: w Bolestraszycach, Bukowsku, Dydni oraz Zręcinie. Osoby w podeszłym wieku natomiast zapraszamy do udziału w zajęciach w ramach Klubu Seniora w Przemyślu oraz Domów Dziennego Pobytu w Przemyślu, Łańcucie, Sanoku, Ustrzykach Dolnych oraz Zboiskach. Prowadzimy także Dom Pomocy Społecznej w Kąkolówce oraz Dom Pomocy Społecznej dla osób przewlekle chorych z zaburzeniami psychicznymi w Sanoku.
Ostatnią grupę, której Caritas niesie swą pomoc, stanowią osoby bezrobotne, dla nich mamy przygotowane różne kursy i zajęcia w ramach funkcjonowania Centrum Integracji Społecznej w Przemyślu, Tryńczy, Przychojcu i Woli Zarczyckiej. Powiem tylko, że część osób, które skorzystały z tych szkoleń czy warsztatów, znalazło stałą pracę w różnych zakładach czy firmach, wracając po długoletniej przerwie na rynek pracy.

– O tym między innymi, które inicjatywy Caritas przynoszą Księdzu Dyrektorowi najwięcej radości oraz skąd finansowana jest ta szeroka działalność, dowiemy się z dalszej części wywiadu, do lektury którego zapraszam już za tydzień.

Tagi:
Caritas

Caritas Polska: stop nierównościom - dziś Dzień Sprawiedliwości Społecznej

2019-02-20 16:28

Caritas Polska, lk / Warszawa (KAI)

Na świecie wciąż są miejsca, gdzie niesprawiedliwość dotyka wielu ludzi. Poprzez pomoc Caritas Polska przypomina w obchodzony dziś Dzień Sprawiedliwości Społecznej, że na każdym kontynencie walczy z nierównościami społecznymi, wielkimi kontrastami między warunkami życia i dyskryminacją ze względu na płeć i pochodzenie.

Yvonne Weis/ Fotolia.com

Według raportu organizacji Oxfam na temat działań podejmowanych w celu zniwelowania nierówności społecznych z 2018 roku pod względem wydatków na zdrowie, edukację i bezpieczeństwo społeczne na końcu rankingu znajdują się m.in. Nepal, Indie, Nigeria i Kongo.

W Nepalu, po trzęsieniu ziemi sprzed czterech lat udało się przywrócić dach nad głową mieszkańcom najbardziej poszkodowanego regionu Chandenimandan (środkowy Nepal). Wsparcie w odbudowie domów, odpornych na wstrząsy, otrzymało od Caritas Polska prawie 200 rodzin. Z kolei po tragicznej w skutkach powodzi stulecia w Indiach w sierpniu 2018 r. Caritas Polska wsparła mieszkańców, którym woda odebrała domy, pola uprawne i miejsca pracy.

Według raportu Światowego Forum Ekonomicznego z 2014 r. z największymi nierównościami pod względem płci zmagają się mieszkańcy m.in. Maroka, Jordanii, Libanu, Syrii i Jemenu. W większości tych krajów Caritas Polska prowadzi projekty pomocowe.

W Jordanii w 2018 r. do mieszkańców i uchodźców trafiło wsparcie materialne i psychologiczne. To ostatnie pozwala oswoić się z traumą rodzinom i kobietom z dziećmi. Od kilku lat mieszkańcy Syrii objęci są konkretną pomocą ze strony Polaków w ramach programu „Rodzina Rodzinie”.

Równie ważne jest wsparcie przedsiębiorczości, które odbywa się w postaci dofinansowania mikroprojektów dla mieszkańców, którzy chcą otworzyć własny biznes. Pomoc, we współpracy z Polską Akcją Humanitarną, trafi również do uchodźców z Jemenu, którzy szukają schronienia w sąsiednim Dżibuti. Największym problemem w ogarniętym wojną Jemenie jest brak opieki medycznej.

Z nierównościami społecznymi zmagają się także mieszkańcy Europy. Na Ukrainie na linii frontu wciąż toczą się walki. Ofiary konfliktu wymagają pomocy materialnej i psychologicznej. Osoby starsze i rodziny z dziećmi zamieszkujący w pobliżu strefy rozgraniczenia otrzymują od Caritas Polska niezbędną żywność oraz środki higieniczne. Na Białorusi w dziesięciu świetlicach wyremontowanych dzięki wsparciu z Polski dzieci mogą spędzać bezpiecznie wolny czas i odrabiać lekcje.

Caritas Polska apeluje o wsparcie w przeciwdziałaniu nierównościom społecznym na świecie. Można wysłać SMS o treści POLSKA POMAGA (koszt:2,46 zł z VAT) na nr 72052 lub wykonać przelew na konto Caritas Polska (nr konta: 77 1160 2202 0000 0000 3436 4384) za pośrednictwem formularza, wskazując kraj, któremu chce się pomóc.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Katedra św. Piotra darem Chrystusa dla Kościoła

Benedykt XVI
Niedziela Ogólnopolska 10/2006, str. 3

Włodzimierz Rędzioch
Figura św. Piotra

Liturgia łacińska celebruje święto Katedry św. Piotra. Chodzi o bardzo starą tradycję, której świadectwa mamy w Rzymie już pod koniec IV wieku, będącą wyrazam wdzięczności Bogu za misję powierzoną apostołowi Piotrowi i jego następcom. „Katedra” to dosłownie tron biskupa stojący w kościele będącym matką diecezji, z tej racji nazwany właśnie „katedrą”. Stanowi symbol władzy biskupa, w szczególności jego „magisterium”, to znaczy ewangelicznego nauczania, którego jako następca Apostołów ma on strzec i przekazywać dla dobra całej wspólnoty chrześcijańskiej. Kiedy biskup bierze w posiadanie Kościół partykularny, który został mu powierzony, to - w mitrze na głowie i z pastorałem w ręku - zasiada na katedrze. Z tego miejsca będzie przewodził, jako nauczyciel i pasterz, pielgrzymce wierzących, w wierze, nadziei i miłości.

Co było zatem „katedrą” św. Piotra? Wybrany przez Chrystusa jako „skała”, na której zbuduje Kościół (por. Mt 16, 18), rozpoczął swoją posługę w Jerozolimie po Wniebowstąpieniu Pana i po Zesłaniu Ducha Świętego. Pierwszą „siedzibą” Kościoła był Wieczernik; jest prawdopodobne, że w tej sali, gdzie również Maryja, Matka Jezusa, modliła się razem z uczniami, było specjalne miejsce, zarezerwowane dla Szymona Piotra. Następnie siedzibą Piotra stała się Antiochia, miasto położone nad rzeką Orontes, w Syrii, w ówczesnych czasach trzecia metropolia imperium rzymskiego, po Rzymie i Aleksandrii w Egipcie. Pierwszym biskupem tego miasta, ewangelizowanego przez Barnabę i Pawła, gdzie „po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami” (Dz 11, 26), był Piotr. Martyrologium Rzymskie przed reformą kalendarza odnotowywało również specjalne obchody Katedry św. Piotra w Antiochii. Stamtąd Opatrzność poprowadziła Piotra do Rzymu, gdzie zakończył swój bieg w służbie Ewangelii męczeństwem. Dlatego siedziba w Rzymie, która otrzymała największy zaszczyt, przyjęła na siebie również posługę, jaką Chrystus powierzył Piotrowi, aby był w służbie wszystkich Kościołów partykularnych, celem budowania i jedności całego Ludu Bożego.

Siedziba w Rzymie została w ten sposób uznana za siedzibę następców św. Piotra, zaś „katedra” Biskupa Rzymu reprezentuje katedrę Apostoła, któremu Chrystus kazał paść całą swoją owczarnię. Potwierdzają to najstarsi Ojcowie Kościoła, jak na przykład św. Ireneusz, biskup Lyonu, który w swoim traktacie Przeciw herezjom opisuje Kościół w Rzymie jako „największy i najstarszy, uznawany przez wszystkich; … założony i zbudowany w Rzymie przez dwóch najczcigodniejszych Apostołów, Piotra i Pawła”; i dodaje: „Z tym Kościołem, z racji jego najznakomitszego pochodzenia, musi zgadzać się Kościół powszechny, to znaczy wierni, którzy gdziekolwiek się znajdują” (Przeciw herezjom, III, 3, 2-3).

Włodzimierz Rędzioch
Ołtarza Katedry, który jest oświetlony na tę okazję świecami

Tertulian z kolei stwierdza: „Ten Kościół w Rzymie, jakże jest błogosławiony! Sami Apostołowie wlali w niego swoją krew, całą doktrynę” (Napomnienia dla heretyków, 36). Katedra Biskupa Rzymu reprezentuje nie tylko jego posługę wspólnocie rzymskiej, ale również jego misję przewodzenia całemu Ludowi Bożemu.

Celebrowanie święta Katedry św. Piotra oznacza zatem przypisywanie jej wielkiego znaczenia i wymiaru duchowego oraz uznawanie jej za uprzywilejowany znak miłości Boga, odwiecznego i dobrego Pasterza, który chce zgromadzić cały swój Kościół i prowadzić go po drogach zbawienia. Spośród wielu świadectw Ojców chciałbym przytoczyć świadectwo św. Hieronima, pochodzące z jego listu do Biskupa Rzymu, szczególnie interesującego, gdyż zawarte jest w nim bezpośrednie odniesienie właśnie do „katedry” Piotra, przedstawiające ją jako pewny fundament prawdy i pokoju. Św. Hieronim tak pisze: „Postanowiłem zasięgnąć rady katedry św. Piotra, gdzie znajduje się ta wiara, którą wysławiał Apostoł; przychodzę teraz, aby prosić o pokarm dla mojej duszy tu, gdzie przedtem otrzymałem szatę Chrystusa. Nie idę za innym prymatem, jedynie za Chrystusowym; dlatego jestem w jedności z twoim błogosławieństwem, to znaczy z katedrą Piotra. Wiem, że na tej skale jest zbudowany Kościół” (Listy I, 15, 1-2).

Drodzy Bracia i Siostry, w absydzie Bazyliki św. Piotra, jak wiecie, znajduje się monument poświęcony katedrze Apostoła, dzieło Berniniego, zrealizowane w formie wielkiego tronu z brązu, podtrzymywanego przez figury czterech Doktorów Kościoła, dwóch zachodnich, św. Augustyna i św. Ambrożego, oraz dwóch wschodnich, św. Jana Chryzostoma i św. Atanazego. Zapraszam Was, abyście się zatrzymali przed tym wymownym dziełem, które dziś możemy podziwiać, udekorowanym licznymi świecami, i pomodlili się w sposób szczególny w intencji posługi, jaką Bóg mi powierzył. Wznosząc wzrok ku witrażowi z alabastru, który otwiera się światłem wprost na katedrę, przyzywajcie Ducha Świętego, ażeby zawsze podtrzymywał swym światłem i swoją mocą moją codzienną posługę całemu Kościołowi. Za to, jak i za Wasze pobożne skupienie, z całego serca Wam dziękuję.

Z oryginału włoskiego tłumaczył o. Jan Pach OSPPE

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Koncert Symfoniczny Chopin – Haydn

2019-02-22 14:43

Polska Opera Królewska już na dobre zagościła w Studio koncertowym im. Witolda Lutosławskiego. Zapraszamy na koncerty:

wikipedia.pl

KONCERT SYMFONICZNY

CHOPIN – HAYDN

8 marca 2019 r., godzina 19:00

Studio koncertowe im. W. Lutosławskiego, ul. J. Kaczmarskiego 59 w Warszawie

TAKASHI YAMAMOTO FORTEPIAN

ORKIESTRA POLSKIEJ OPERY KRÓLEWSKIEJ

DAWID RUNTZ DYRYGENT

Koncert symfoniczny, podczas którego wystąpi wybitny japoński pianista – Takashi Yamamoto. Yamamoto jest laureatem wielu międzynarodowych konkursów, w tym – czwartego miejsca na XV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie w 2005 roku. Solistę wraz z Orkiestrą Polskiej Opery Królewskiej poprowadzi zza dyrygenckiego pulpitu Dawid Runtz.

Usłyszymy m.in. Wariacje B-dur na temat arii „La ci darem la mano” op. 2.

To pierwsze dzieło, w którym 17-letni wówczas Chopin próbuje swych sił w komponowaniu na orkiestrę. Utwór został wykonany po raz pierwszy w Wiedniu w 1829 roku i od razu spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem. Stąd też kilka lat po tym prawykonaniu w „Gazette Musicale de Paris” znajdzie się stwierdzenie, że w Wariacjach „Chopin zapowiedział się już jako wybitny artysta i wyraźnie ukazał naturę swego talentu”.

Kolejno, orkiestra zaprezentuje Fantazję na tematy polskie określaną jako utwór, który w sposób sentymentalny odwołuje się do uczuć narodowych. Kompozycja jest zbudowana na trzech tematach: pieśni Już miesiąc zeszedł o Laurze i Filonie, melodii dumki przypisywanej Karolowi Kurpińskiemu, choć wykazującej ludową proweniencję oraz kujawiaka zbudowanego na motywie ludowym. Chopin miał okazję wykonać ten utwór w Warszawie trzykrotnie w 1830. W istocie dopiero ostatni z tych koncertów przyniósł artyście pełną satysfakcję, o czym wspominał w korespondencji:

[…] Tą razą dopiero ostatni mazur wzbudził duże brawo, po którym wywoływano mnie – ani razu nie syknięto, a ja miałem czas 4 razy się ukłonić…

W finale koncertu zabrzmi Symfonia „Zegarowa” Josepha Haydna. Należy ona do najbardziej znanych ze zbioru dwunastu „symfonii londyńskich” kompozytora. Swój przydomek zawdzięcza miarowemu pulsowi II części utworu, który przywodzi na myśl tykanie zegara. Co więcej, w Menuecie, tradycyjnie stanowiącym trzecią część symfonii, Haydn wykorzystuje melodię, którą nieco wcześniej skomponował na potrzeby zegarowego kuranta. Całość utrzymana jest w lekkim i pogodnym nastroju.

PROGRAM

F. Chopin – Fantazja na tematy polskie A-dur op. 13

F. Chopin – Wariacje B-dur na temat arii „Là ci darem la mano” op. 2

J. Haydn – Symfonia nr 101 „Zegarowa”

__________________________________________________________________________________

Koncert muzyki dawnej

Synowie Bacha

15 marca, godzina 19:00

Studio Koncertowe Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego, ul. J. Kaczmarskiego 59 w Warszawie

CAPELLA REGIA POLONA

KRZYSZTOF GARSTKA KLAWESYN, DYRYGENT

Jeżeli chodzi o oryginalne pomysły, oczekiwał ich od samego początku, a tym, którzy ich nie mieli, doradzał definitywne pożegnanie się z kompozycją. Nie przystępował do studiów nad kompozycją zanim nie poznał prac, świadczących według niego o pewnym talencie, dotyczyło to zarówno jego własnych dzieci, jak i innych uczniów.

Tak pisał o swym ojcu Carl Philipp Emanuel Bach w 1775 roku. W istocie, przemożny wkład Johanna Sebastiana Bacha do historii muzyki nie kończy się na genialnej twórczości kompozytorskich. O jego niemałych zdolnościach pedagogicznych zaświadczają jego synowie. Wilhelm Friedemann (1710-1784), Carl Philipp Emmanuel (1714-1788), Johann Gottfried Bernhard (1715-1739), Johann Christoph Freidrich (1732-1795), Johann Christian (1735-1782) – dla wszystkich, poza najmłodszym, ojciec był jedynym nauczycielem. I choć nie dosięgnęli poziomu sławy swego ojca, to ich dzieło nie pozostało bez znaczenia dla historii muzyki europejskiej.

Najbogatszą spuściznę kompozytorską pozostawił po sobie Carl Philipp Emmanuel, uważany za jednego z ważniejszych prekursorów stylu klasycznego. Podczas koncertu zabrzmią jego trzy symfonie na smyczki z 1773 roku. W programie znalazł się też utwór jego starszego brata – Wilhelma Friedemanna Bacha.

Pewnym zaskoczeniem może się wydawać umieszczenie w programie kompozycji Johanna Bernharda (1676-1749), starszego kuzyna słynnego Jana Sebastiana. Warto jednak pamiętać, że familia Bachów w ciągu trzech wieków świetności wydała na świat szereg znakomitych muzyków – kompozytorów, organistów oraz organmistrzów.

PROGRAM

Carl Philipp Emanuel Bach – Symfonia E-dur, Wq 182/6

Wilhelm Friedemann Bach – Adagio i Fuga d-moll F. 65

Carl Philipp Emanuel Bach – Symfonia A-dur, Wq 182/4

Johann Bernhard Bach – Uwertura e-moll nr 3

Carl Philipp Emanuel Bach – Symfonia h-moll, Wq 182/5

Szczegóły na www.operakrolewska.pl Bilety na www.ebilet.pl oraz www.ewejsciowki.pl

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem