Reklama

Arche Hotel

Czuwające Apostolstwo Dobrej Śmierci

2018-12-12 07:49

Monika Jaworska
Edycja bielsko-żywiecka 50/2018, str. V

Monika Jaworska
Nagrodzeni figurą św. Mikołaja

– Najważniejsze w życiu Maryi jest to, że uważnie słuchała słowa Bożego i rozważała je w swoim sercu. W ten sposób jeszcze bardziej przez fizyczne macierzyństwo, troskę o Jezusa stała się członkiem rodziny Bożej – powiedział bp Roman Pindel w sanktuarium św. Mikołaja w Pierśćcu w sobotę 1 grudnia. Tam odbywał się XVI Regionalny Dzień Skupienia Apostolstwa Dobrej Śmierci

Święty Mikołaj to stróż i obrońca doktryny katolickiej, biskup, który – biorąc udział w soborze powszechnym – potrafił zwalczać herezję arian, walczył o prawowierność – zauważył diecezjalny moderator ADŚ ks. Marcin Wróbel. Mszę św. pod przewodnictwem bp. Romana Pindla koncelebrowali liczni kapłani na czele z dyrektorem krajowym ADŚ ks. Grzegorzem Górnikiem MSF, diecezjalnym moderatorem ADŚ ks. Marcinem Wróblem i honorowym moderatorem ADŚ ks. prał. Alojzym Zubrem. Biskup, w nawiązaniu do Adwentu, zauważył, że znanym sposobem czuwania jest odmawianie modlitwy różańcowej. – Od wielu lat podejmujemy wysiłek czuwania z pomocą Różańca, przywołując wszystkie tajemnice. Maryja jest jedyną, którą Bóg wybrał na Matkę Syna Bożego – powiedział Biskup.

Po Mszy św. przedstawiciele Kapituły Nagrody św. Mikołaja po raz 10. wręczyli statuetki św. Mikołaja osobom, które swoją gorliwością w służbie Bogu i ludziom dają szczególne świadectwo i podejmują działania w ramach ADŚ, przybliżające innych do Boga. W tym roku nagrodzeni zostali: ks. kan. Marian Brańka – proboszcz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Zebrzydowicach, Danuta Cierluk – zelatorka ADŚ parafii św. Maksymiliana Marii Kolbego w Bielsku-Białej Aleksandrowicach, Maria Filek – zelatorka ADŚ parafii św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Andrychowie, Bernadetta Maryniak – zelatorka ADŚ parafii św. Anny w Ustroniu Nierodzimiu oraz chór „Laudate Dominum” pod dyrekcją Barbary Gruby działający przy parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Skoczowie, który także zapewnił oprawę muzyczną Mszy św. w Pierśćcu. – Nagroda jeszcze bardziej nas mobilizuje, by starać się – jak św. Mikołaj – innych obdarzać dobrocią i życzliwością – podkreślił ks. Marian Brańka.

Reklama

W dniu skupienia wzięły udział setki wiernych z diecezji bielsko-żywieckiej, gliwickiej, sosnowieckiej i katowickiej oraz z zagranicy. Tradycyjnie kustosz sanktuarium ks. Zbigniew Paprocki przypomniał historię figury św. Mikołaja, o którą wierni mogli potrzeć chusteczki. Zainteresowani mogli zaopatrzyć się w wypiekane na tę okazję figury św. Mikołaja. Był czas na Różaniec i agapę, a wszystko zakończyło się modlitwą w Godzinie Miłosierdzia.

W następnym tygodniu, 5, 6 grudnia – we wspomnienie św. Mikołaja, i 8 grudnia do Pierśćca zjeżdżali pielgrzymi z dekanatów naszej diecezji, by modlić się przez wstawiennictwo patrona parafii. Były sprawowane Msze św. i nabożeństwa połączone z potarciem chusteczek o figurę świętego. Mikołajowe uroczystości zakończyła Suma odpustowa, 9 grudnia, pod przewodnictwem redemptorysty o. Andrzeja Bałuka CssR.

Tagi:
apostolstwo

Troszczą się o zbawienie dusz

2016-12-07 13:52

Monika Jaworska
Edycja bielsko-żywiecka 50/2016, str. 3

Monika Jaworska
Tegoroczni laureaci Nagrody św. Mikołaja

Troska o zbawienie dusz to główne zadanie każdego z nas w Kościele. Apostolstwo Dobrej Śmierci nieustannie o tym przypomina – powiedział prowincjał Misjonarzy Świętej Rodziny (MSF) z Poznania, ks. Adam Józef Sobczyk, w sanktuarium św. Mikołaja w Pierśćcu na XIV Regionalnym Dniu Skupienia Apostolstwa Dobrej Śmierci (ADŚ) Diecezji Bielsko-Żywieckiej. Dzień skupienia odbył się 26 listopada w sanktuarium św. Mikołaja. Podczas spotkania rozdano statuetki św. Mikołaja.

W Pierśćcu zjawiły się setki wiernych z naszej diecezji i sąsiednich, w tym zagranicznych, i liczni kapłani koncelebransi z ks. Adamem Józefem Sobczykiem i dyrektorem krajowym ADŚ ks. Grzegorzem Górnikiem MSF. – We wspólnocie jest siła modlitwy, bo modlitwa przenosi nas w doświadczenia obecności Jezusa. Wierzymy, że św. Mikołaj oręduje u Boga za nami – powiedziała diecezjalna zelator ADŚ Lidia Greń-Wajdzik. Z jej inicjatywy odbywają się te dni skupienia jako wotum wdzięczności Bogu za łaskę uproszenia dla niej przez św. Mikołaja zatrzymania nowotworu w lewej nodze.

Po Mszy św. Kapituła Nagrody św. Mikołaja wręczyła statuetki św. Mikołaja wyróżnionym osobom. W tym roku otrzymali je: ks. prał. Stefan Sputek – proboszcz parafii św. Jerzego w Cieszynie, ks. kan. Wiesław Kondziołka – proboszcz parafii św. Mateusza w Ogrodzonej, Aleksandra Strządała – zelatorka ADŚ parafii NMP Matki Sprawiedliwości i Miłości Społecznej w Zaborzu, Maria Kopeć – zelatorka ADŚ parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Rudzicy oraz Antoni Witek – zelator ADŚ parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Kętach. W ramach dnia skupienia był także czas na agapę, nabożeństwo z uczczeniem relikwii św. Mikołaja, adorację i modlitwę w Godzinie Miłosierdzia.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Akcja dom

Watykan: abp McCarrick wydalony ze stanu duchownego

2019-02-16 10:40

st (KAI) / Watykan

Kongregacja Nauki Wiary orzekła karę wydalenia ze stanu duchownego 88- letniego abp Theodore'a Edgara McCarricka, emerytowanego arcybiskupa Waszyngtonu.

wikipedia.org

Jak podaje komunikat tej dykasterii 11 stycznia Kongres Kongregacji Nauki Wiary, po zakończeniu procesu karnego, wydał dekret stwierdzający, że Theodore Edgar McCarrick, emerytowany arcybiskup Waszyngtonu, będąc duchownym jest winnym następujących przestępstw: solicytacji w sakramencie spowiedzi oraz grzechów przeciwko szóstemu przykazaniu z małoletnimi i dorosłymi, z czynnikiem obciążającym wykorzystywania władzy. Kongres nałożył na niego karę wydalenia ze stanu duchownego

W dniu 13 lutego 2019 r. Sesja Zwyczajna (Feria IV) Kongregacji Nauki Wiary rozważyła odwołanie od tej decyzji. Po przeanalizowaniu argumentów Sesja zwyczajna potwierdziła dekret Kongresu. Decyzja ta została doręczona Theodore'owi McCarrickowi w dniu 15 lutego 2019 r. Ojciec Święty uznał definitywny charakter tej decyzji podjętej zgodnie z prawem, czyniąc ją res iudicata (tj. nie przyznając prawa do dalszego odwołania).

28 lipca ub.r. Ojciec Święty przyjął rezygnację 87-leniego wówczas abp. Theodore'a McCarricka z członkostwa w Kolegium Kardynalskim. Jednocześnie nałożył na niego suspensę ad divinis i nakazał mu prowadzenie życia modlitwy i pokuty w odosobnieniu aż do zakończenia procesu kanonicznego. Wcześniej papież polecił byłemu kardynałowi, by nie wykonywał publicznie posługi kapłańskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wrocław pamięta o Powstańcach Wielkopolskich

2019-02-16 21:13

Anna Majowicz

W 100. rocznicę zakończenia Powstania Wielkopolskiego (16.02.2019), w sali kolumnowej Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego spotkali się przedstawiciele rodzin Powstańców pochowanych na Dolnym Śląsku. Spotkanie odbyło się w ramach działań związanych z projektem ,,Ocalamy” realizowanego przez Wojewodę Dolnośląskiego oraz Oddział Instytutu Pamięci Narodowej we Wrocławiu.

Anna Majowicz
pamiątkowe zdjęcie uczestników spotkania

- 100 lat temu Wielkopolanie stanęli do walki o wolność i niepodległość. Solidarnie, ramię w ramię, ponad podziałami. Dziś jesteśmy tu, by oddać im hołd – rozpoczął spotkanie Wojewoda Dolnośląski, Paweł Hreniak.

Następnie głos zabrała wicedyrektor wrocławskiego oddziału IPN, dr Katarzyna Pawlak – Weiss. Przypomniała wydarzenia, które miały miejsce 20 lat po zakończeniu zwycięskich walk w Powstaniu Wielkopolskim. – Kiedy rozpoczęła się II wojna światowa, esesmani aresztowali Powstańców i osadzali ich w obozie. Tam okrutnie ich torturowano. W jaki sposób? Wyprowadzano ich z cel na dziedziniec, by w kurzu i błocie, do utraty sił, wykonywali trudne ćwiczenia. Mało tego. Aresztantów zimą wysyłano w Karpaty, gdzie musieli wdrapywać się na górę, którą wcześniej polewano wodą. Gdy już udało im się dotrzeć na szczyt, strącano ich, by w bólu i z połamanymi kończynami zaczynali trud ponownie. Świadectwo wielkiego patriotyzmu Powstańców nie zakończyło się więc w 1919 r. – zaznaczyła dr Katarzyna Pawlak – Weiss.

Dowódca Garnizonu Wrocław, płk Dariusz Krzywdziński, zwrócił się do rodzin Powstańców: - Szanowni Państwo, wasi przodkowie dają wam ogromny powód do dumy. Niezależnie od stopnia, jaki nosili na pagonach. Pamiętajcie, że w waszych żyłach płynie krew bohaterów i nie zapomnijcie tej dumy i wiedzy przekazywać kolejnym pokoleniom. To zaszczyt i obowiązek wobec przodków i polskiej historii. Chwała bohaterom, część ich pamięci.

Zobacz zdjęcia: Wrocław pamięta o Powstańcach Wielkopolskich

„Ocalamy” to projekt symbolicznego znakowania grobów bohaterów walk powstańczych i wyzwoleńczych, pochowanych na terenie Dolnego Śląska, specjalnym insygnium.

Poniżej przedstawiamy nazwiska osób, których groby zostały uhonorowane:

Anton Cebulski - ur. 20.02. 1896 r. w miejscowości Nowiny. Weteran armii niemieckiej oraz Legionów Polskich. Podczas powstania Wielkopolskiego został ciężko ranny i dostał się do niewoli. Leczył się w szpitalu w Leśnicy oraz w lazarecie fortecznym Twierdzy Wrocław. Zmarł 03.02.1919r. Pochowany został we Wrocławiu, na Cmentarzu Grabiszyńskim.

Bogusław Ćwikła – ur. 19.07.1901 r. w Paterku (gm. Nakło nad Notecią). Żołnierz Kompanii Nakielskiej. Brał udział w walkach o Nakło, Czerwonak, Kcynię, Szczepice, Studzienki, Tur i Szubin. Po powstaniu pełnił służbę w 4. Pułku Strzelców Wielkopolskich w Gnieźnie. Odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.

Jan Dzierżykraj-Morawski – ur. 01.12.1900 r. w Jurkowie. Od 1915 r. działacz konspiracyjnego Towarzystwa im. Tomasza Zana. W 1918 r. członek Tajnego Komitetu Wojskowego. Żołnierz Pułku Wielkopolskiej Jazdy Ochotniczej i uczestnik walk pod Szubinem. W wojnie 1920 r. walczył jako podporucznik w 26. Pułku Ułanów. W latach 1923-1926 pełnił funkcję zastępcy dyrektora generalnego Rady Naczelnej Przemysłu Cukrowniczego. Od 1924 r. do 1936 r. był członkiem Zarządu i dyrektorem Biura Ekonomicznego Izb i Organizacji Rolniczych Zachodniej Polski. W 1931 r. wszedł w skład polskiej delegacji na rokowania gospodarcze z Niemcami. W 1939 r. był członkiem polskiej delegacji działającej przy Lidze Narodów. Od 1938 r. był Prezesem Wielkopolskiej Izby Rolniczej. Po wojnie został dyrektorem Jeleniogórskiego Okręgu Państwowych Nieruchomości Ziemskich z siedzibą w Legnicy. Później przeniósł się do Wrocławia, gdzie został dyrektorem Biblioteki Głównej Wyższej Szkoły Rolniczej. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Orderu Polonia Restituta (dwukrotnie), Złotym Krzyżem Zasługi. Zmarł 22.06.1997 r. we Wrocławiu. Pochowany na Cmentarzu św. Wawrzyńca.

Jan Gibasiewicz – ur. 24.10.1900 r. w Sulmierzycach. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej, żołnierz ochotniczej Kompanii Sulmierzyckiej pod dowództwem sierżanta Stanisława Kamińskiego, później 12. Pułku Strzelców Wielkopolskich oraz 8. Pułku Strzelców Wielkopolskich. Uczestnik walk pod Sulmierzycami, Kobylą Górą i Granowem. W wojnie w 1920 r. służył w 62. Pułku Piechoty ze składu 15. Dywizji Piechoty, z którą wziął udział m.in. w wyprawie kijowskiej. Latem 1920 r. został ranny w walkach nad Berezyną. Po wojnie służył jeszcze w 14. Pułku Artylerii Ciężkiej w Poznaniu. Do rezerwy przeszedł w 1922 r. W latach 30-tych prowadził przedsiębiorstwo transportowe. Zmobilizowany jako kierowca w 56. Pułku Piechoty wziął udział w walkach we wrześniu 1939 r. Po zakończeniu walk dostał się do niewoli, z której uciekł i zatrzymał się w Krotoszynie. Stamtąd razem z rodziną, w 1944 r. został wywieziony do Milicza. Był aktywnym członkiem Zarządu Weteranów Powstań Narodowych RP oraz Związku Powstańców Wielkopolskich. Odznaczony m.in. Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 11.01.1984 r. w Miliczu. Pochowany jest na Cmentarzu Parafialnym przy ul. Kasztanowej.

Stanisław Gierusz – ur. 04.05.1900 r. w Bączylasie (pow. Gostyń). Uczestnik Powstania Wielkopolskiego i walk w rejonie Janiszewo, Sowiny, Gostyń, Miechcin, Leszno w składzie Kompanii Ochotniczej chorążego Kazimierczaka. Od 1919 r. służył w 60. Pułku Piechoty, z którym walczył m.in. w Międzychodzie, Toruniu, Gniewkowie, Bydgoszczy, Koronowie oraz w Lasach Tucholskich. Po wojnie przeniósł się na Kresy Wschodnie, służąc jako policjant w miejscowości Rozłucz w woj. lwowskim. W 1939 r. drogą przez Węgry, Jugosławię, Grecję i Turcję dotarł do Syrii, wstępując w skład tworzącej się tam Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich, z którą walczył pod Tobrukiem. Później przeszedł szlak bojowy kampanii włoskiej II. Korpusu gen. Andersa, z bitwą pod Monte Cassino włącznie. Po zakończeniu wojny powrócił do kraju. Zmarł 27.11.1976 r. we Wrocławiu. Pochowany jest na Cmentarzu Komunalnym na Osobowicach. Odznaczony m.in. Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Monte Cassino, Krzyżem Ziemi Świętej, Gwiazdą Afryki, Gwiazdą Italii, Brytyjskim Medalem Obronnym oraz Brytyjskim Medalem Wojny.

Wojciech Grodzki – ur. 09.04.1898 r. w Parzęczewie (Jarocin). Żołnierz 1. Kompanii Jarocińskiej. Uczestnik Walk o Krotoszyn, Ostrów Wielkopolski, Zakrzew, Łaszczyn, Rawicz, Zołnicę, Sarnówkę i Kawcze. W wojnie 1920 r. walczył na Wileńszczyźnie podczas zmagań nad rzeką Wilejką. Po wojnie mieszkał w Jaroczewie, a w latach 60. przeniósł się Dolny Śląsk. Zmarł 01.10.1976 r. w Oleśnicy. Pochowany na Cmentarzu Komunalnym przy ul. Wojska Polskiego.

Piotr Jarysz – ur. 23.06.1897 r. w Chorzępowie (pow. Międychód). Uczestnik walk powstańczych w szeregach kompanii piechoty starszego sierżanta Michalskiego, a później podporucznika Kostrzewskiego. Brał udział w bojach o miejscowości: Wrzeszczyna, Rosko oraz Romanów. Odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł 16.07.1973 r. we Wrocławiu. Pochowany jest na Cmentarzu Komunalnym przy ul. Grabiszyńskiej.

Franciszek Klein – ur. 25.11.1886 r. w Laskach (pow. Kępno). Uczestnik Powstania w rejonie Kórnik k. Poznania. W czasie II Wojny Światowej, w celu uniknięcia niemieckiej represji przeniósł się na Kielecczyznę. Zmarł 25.04.1955 r. w Oleśnicy.

Antoni Rosik – Rosiński – ur. 02.10.1899 r. w Pońcu (pow. Gostyń). Żołnierz 4 kompanii ponieckiej batalionu gostyńskiego sierżanta Kaźmierczaka . Uczestnik walk pod Lesznem, Pońcem, Miechocinem, Waszkową, Gościejewicami oraz Kąkolem. W wojnie 1920 r. walczył w składzie 60. Pułku Piechoty pod Mińskiem i nad Berezyną. Brał udział w Bitwie Warszawskiej w szeregach 15. Dywizji Piechoty w jej ofensywie na Mińsk Mazowiecki i Łomżę. Po zakończeniu konfliktu pozostał w wojnie jako podoficer zawodowy. Służył w batalionach Korpusu Ochrony pogranicza w Ludwikowie oraz Suwałkach. We wrześniu 1939 r. dowodził obroną strażnicy KOP Nowa Różana przed wojskami radzieckimi. W czasie II wojny światowej był członkiem Armii Krajowej. Odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych (trzykrotnie), Medalem Niepodległości, Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł 22.10.1964 r. w Obornikach Śląskich. Pochowany jest na Cmentarzu parafialnym przy ul. Siemianickiej.

Józef Wojtkowiak – ur. 03.02.1899 r. w Poznaniu. Żołnierz 2. batalionu Poznań – Wilda, pod dowództwem majora Hądzilka. Uczestnik walk pod Wielkim Grójcem, Małym Grójcem i Kargową. W Wojsku Polskim służył zawodowo do 1927 r. Po zakończeniu służby rozpoczął pracę w PKP, która trwała do momentu przejścia na emeryturę w 1959 r. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Zmarł 25.03.1982 r. w Bierutowie. Pochowany jest na Cmentarzu Komunalnym, przy ul. Wrocławskiej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Akcja dom

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem