Reklama

Ukraina: separatyści w Doniecku uprowadzili prawosławnego kapelana wojskowego

2015-02-20 08:20

kg, ts (KAI/RISU/KNA) / Kijów/Donieck / KAI

I Wish I leciał / foter / CC BY-ND

Prorosyjscy separatyści we wschodniej Ukrainie uprowadzili 14 lutego ks. Ihora Petrenkę - kapelana wojskowego. Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Kijowskiego (UKP PK) podał dziś, że na punkcie kontrolnym koło wioski Ołeniwka na trasie Mariupol-Donieck, 30 kilometrów na południe od Doniecka, ok. godz. 15 separatyści zatrzymali samochód, którym jechał duchowny i towarzyszący mu wolontariusz z Chersonu Wadym Perepada. Od tamtego czasu nic nie wiadomo o ich losach.

Obu nazwisk nie ma na liście jeńców, ofiar śmiertelnych ani wśród pacjentów kliniki uruchomionej przez separatystów z tzw. „Donieckiej Republiki Ludowej”.

Według sekretarza eparchii (diecezji) chersońskiej UKP PK ks. Ioana Zamarajewa ks. Petrenko należy do duchowieństwa katedry pw. Ofiarowania Pańskiego w Chersonie i w owym dniu udawał się do żołnierzy ukraińskich, walczących z separatystami, aby ich wyspowiadać i udzielić im komunii. Ponadto wraz z Perepadą wieźli pomoc humanitarną dla wojskowych. Z zeznań świadków wynika, że pojazd prowadzony przez kapłana został zatrzymany koło wsi Ołeniwka, po czym obaj pasażerowie zostali dotkliwie pobici, przy czym towarzyszyły temu strzały z broni palnej w powietrze

Patriarchat Kijowski zwrócił się do władz oraz do organizacji międzynarodowych i wolontariuszy o pomoc w odszukaniu obu mężczyzn. "Prosimy wszystkich, którzy mogą wiedzieć cokolwiek o losach zaginionych bez wieści, o kontakt telefoniczny w Kijowie. Prosimy też o modlitwy do Pana o zdrowie i odszukanie o. Ihora i p. Wadyma" - zaapelowała służba prasowa UKP PK.

Reklama

Niemiecka agencja katolicka KNA zwróciła uwagę, że w ostatnich miesiącach na wschodniej Ukrainie separatyści wielokrotnie porywali duchownych, których jednak później z reguły wypuszczano na wolność. Zginęli natomiast dwaj porwani przez terrorystów diakoni zielonoświątkowi.

15 października 2014 ukraiński Instytut Wolności Religijnej w Kijowie, na podstawie analizy wydarzeń w tzw. republikach ludowych – donieckiej (DRL) i ługańskiej (ŁRL) na wschodzie kraju w sierpniu i wrześniu tegoż roku, ogłosił, że wzmagają się tam prześladowania religijne członków tych wspólnot, które nie podlegają Patriarchatowi Moskiewskiemu. Z badań tych wynika, że prorosyjscy separatyści i terroryści planowo zabierali świątynie i domy modlitwy, należące do innych wyznań, zwłaszcza do protestantów, rabowali i torturowali, a nawet zabijali duchownych i wiernych Kościołów „niemoskiewskich”. Ale również cerkwie „moskiewskie” padają ofiarami działań zbrojnych, prowadzonych przez separatystów.

4 sierpnia 2014 w wyniku ostrzału Ługańska zginął kapłan parafii św. Jerzego Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Moskiewskiego (UKP PM), ks. protojerej Wołodymyr Kreslanśkyj, pozostawiając żonę i 5 dzieci. W 3 dni później w następstwie wymiany ognia spłonęła cerkiew UKP PM w Gorłówce w obwodzie donieckim, na szczęście bez ofiar śmiertelnych. W tym samym dniu bojówkarze DRL porwali dwóch pastorów Walerija Jakubenkę i Ołeksandra Chomczenkę, przy czym tego drugiego oskarżono o szpiegostwo przeciw DRL i okrutnie pobito. Po kilku dniach obaj wyszli na wolność.

13 tegoż miesiąca przedstawiciele DRL zajęli protestancki budynek „Słowo życia” w Doniecku, pozbawiając miejscowych wiernych Ukraińskiego Chrześcijańskiego Kościoła Ewangelicznego możliwości odbywania spotkań modlitewnych i prowadzenia działalności dobroczynno-społecznej. Nazajutrz terroryści poważnie uszkodzili cerkiew UKP PM św. Pantelejmona, w której schronili się okoliczni mieszkańcy, uciekając przed strzelaniną. 16 sierpnia w wyniku ostrzeliwania lotniska w Doniecku pocisk artyleryjski uderzył w kopułę meczetu, którą prawdopodobnie trzeba będzie całkowicie wymienić.

Podobnych przypadków bombardowań i ostrzeliwań m.in. cerkwi i kościołów, w tym także należących do UKP PM, było w sierpniu i we wrześniu we wschodniej Ukrainie znacznie więcej. Do 23. września prorosyjscy bojówkarze zagarnęli i uszkodzili 10 kościołów i domów modlitwy, należących do ewangelicznych chrześcijan-baptystów. Według władz tego wyznania separatyści, zająwszy szereg miast na wschodzie kraju, natychmiast zaczęli interesować się działalnością ich organizacji, sprawdzając, czy nie współpracują one z władzami ukraińskimi i czy nie pomagają bojownikom z tzw. Prawego Sektora (ukraińskiego ugrupowania nacjonalistycznego, odwołującego się do ideologii UPA).

Zdaniem Instytutu Wolności Religijnej fakty powyższe świadczą o tym, że od marca 2014 duchowni i wierni Kościołów na wschodzie Ukrainy są przedmiotem celowych prześladowań ze strony separatystów prorosyjskich w celu zahamowania i pełnego powstrzymania działalności religijnej i charytatywnej tych wspólnot. Ideologia obu „republik ludowych” wyklucza wolność wyznania, uznając za jedynie możliwą moskiewską koncepcję „Ruskiego Świata”, któremu ma przewodzić Rosyjski Kościół Prawosławny.

Tagi:
Ukraina apel Paulini porwanie

Reklama

„Chrystos woskres”!

2019-04-16 18:56

Przemysław Fenrych
Edycja szczecińsko-kamieńska 16/2019, str. VIII

©Renáta Sedmáková – stock.adobe.com

Tak się składa, że znaczną część tegorocznego Wielkiego Postu przeżyłem w wioskach na głębokiej ukraińskiej prowincji. To centralna i wschodnia Ukraina, obszar, który pod sowiecką władzą był ponad 70 lat. To był potworny czas, przez te ziemie przetoczyły się dwie wojny światowe, rewolucja bolszewicka i wojna domowa. Wrogie armie przechodziły przez wieś, gwałciły, niszczyły, brały żywność i rekruta. Tylko że to, choć straszne, nie było jeszcze najgorsze. Straszliwe było rozkułaczanie, to znaczy zabieranie ziemi i wywożenie do łagrów wszystkich gospodarzy, którzy potrafili gospodarować. Pozostałych zapędzono do kołchozów. Efektem tego był straszliwy głód, spowodowany celowo, by zmienić według komunistycznych zasad strukturę społeczności wiejskich. Dlaczego? Bo były za bardzo niezależne, za bardzo ukraińskie i za bardzo religijne. To było w bolszewickiej koncepcji nowego społeczeństwa nie do przyjęcia. Zatem samodzielnie myślący poszli do łagrów i najczęściej na śmierć, ukraińska kultura była niszczona (symbolicznym aktem było wymordowanie „didów”, chodzących po wioskach ślepców i żebraków, którzy byli nośnikami tej kultury – opowiada o tym wzruszający film „Prowydnyk”), cerkwie najczęściej zburzone lub zamienione na magazyny, duchowni przepędzeni. Tak żyła zmieniona wieś pół wieku, to niemal dwa pokolenia. Ludność wsi siłą rzeczy przywykła do tego, że jedynym organizatorem życia społecznego był kołchoz. Ograniczał wolność, ale dawał pracę, mieszkanie, zapewniał wyżywienie i opiekę zdrowotną, organizował edukację i życie kulturalne, wszystko na wskroś przepojone komunistyczną propagandą.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Całodzienna spowiedź w Warszawie

PIOTR CHMIELIŃSKI
Edycja warszawska (st.) 30/2002

Wojciech Łączyński

Tylko w kilku kościołach warszawskich można skorzystać z całodziennej posługi w konfesjonale. Są to głównie świątynie prowadzone przez zgromadzenia zakonne: jezuitów, kapucynów, pallotynów oraz misjonarzy.

Kościół usilnie zachęca proboszczów do wprowadzenia codziennej praktyki słuchania spowiedzi poza godzinami sprawowania Eucharystii. " Tak jak we wszystkich parafiach istnieje ustalony porządek Mszy św., tak też powinny być podawane do publicznej wiadomości godziny dyżurów w konfesjonale. Z tych samych racji, zwłaszcza w większych ośrodkach miejskich, należy pomnażać liczbę miejsc, w których sakrament pokuty jest sprawowany cały dzień" - czytamy w dokumentach II Polskiego Synodu Plenarnego.

Jednak miejsc, gdzie trwa całodzienna spowiedź, jest w Warszawie bardzo mało. "Spowiedź podczas Mszy św." - taką informację można przeczytać na tablicach ogłoszeń większości świątyń w Warszawie. Najlepiej sytuacja wygląda na Starym i Nowym Mieście. Tutaj większość kościołów jest w ciągu dnia otwarta, w niektórych trwa całodzienna spowiedź, a także adoracja Najświętszego Sakramentu. Często odprawiane są także Msze św.

Chyba najbardziej znanym w Warszawie miejscem, gdzie przez cały dzień można skorzystać z sakramentu pokuty, jest sanktuarium Matki Bożej Łaskawej przy ul. Świętojańskiej. Spowiedź trwa tam w dni powszednie w godzinach: 6.30-12.45, 15.00-18.45 i 20.00-20.15. W niedziele kapłani spowiadają od 7.00 do 13.50 oraz od 20.00 do 20.50. Przez cały ten czas trwa adoracja Najświętszego Sakramentu w kaplicy adoracyjnej. Spowiedź odbywa się właśnie w tej kaplicy. Ustawiono tam ogromny konfesjonał, z zewnątrz przypominający nieco szafę. Penitent otwiera drzwiczki i wchodzi do niewielkiego pomieszczenia z klęcznikiem i kratką. Umieszczona na zewnątrz lampka informuje, czy konfesjonał jest zajęty, czy nie. A zajęty jest praktycznie cały czas. - Codziennie mamy bardzo dużo penitentów - twierdzą jezuici ze Świętojańskiej.

Całodzienna spowiedź trwa również w kościele Przemienienia Pańskiego Braci Mniejszych Kapucynów przy ul. Miodowej. Posługa sakramentu pokuty to szczególny charyzmat kapucynów. Wśród wielu wybitnych spowiedników pochodzących z tego zakonu można wymienić chociażby bł. o. Honorata Koźmińskiego czy św. o. Pio. Na Miodowej spowiedź trwa w godz. 6.30-12.00 i 15.30-19.00. Tutaj także przychodzi bardzo dużo ludzi. Niektórzy wstępują przypadkowo i widząc kapłana w konfesjonale decydują się na spowiedź. Większość jednak doskonale wie, że w kapucyńskiej świątyni jest możliwość wyspowiadania się przez cały dzień. Zdarzają się nawrócenia po wielu latach trwania w grzechu. - Spowiedź wtedy odbywa się często z wielkim żalem, bólem, płaczem. Zdarzyło mi się nieraz, że chłop jak dąb, którego nie można podejrzewać, że jest mięczakiem, ryczy jak bóbr u kratek konfesjonału podczas właśnie takiej spowiedzi. Nie ma w tym nic udawanego, jest to autentyczna spowiedź nawrócenia - opowiada o. Dariusz Sosnowski.

Od godz. od 6.00 do 12.00 oraz od 16.30 do 19.30 można skorzystać z sakramentu pokuty w Bazylice Świętego Krzyża przy Krakowskim Przedmieściu. Tę świątynię, położoną w ścisłym centrum miasta, odwiedza szczególnie wiele osób, wśród których dużą część stanowią studenci pobliskiego Uniwersytetu Warszawskiego.

Studenci chętnie też korzystają z posługi duszpasterzy akademickich w kościele św. Anny przy pl. Zamkowym. Tutaj ze spowiedzi można skorzystać codziennie w godz. 15.00-18.00. W pozostałym czasie o sakrament pokuty można zawsze poprosić dyżurującego w rektoracie świątyni kapłana. Jak podkreśla rektor kościoła ks. Bogdan Bartołd, bardzo wielu penitentów to, oprócz studentów, narzeczeni przygotowujący się do sakramentu małżeństwa. - W naszej świątyni odbywa się bardzo wiele ślubów, po prostu młodym parom podoba się to miejsce. Może także decyduje to, że św. Anna jest patronką małżeństw - wyjaśnia ksiądz rektor. Dodaje, że w posłudze duszpasterskiej w kościele św. Anny pomaga wielu zaprzyjaźnionych kapłanów, w tym np. z Opus Dei.

W kościele św. Marcina na Piwnej co prawda nie ma całodziennej spowiedzi, ale na dwóch konfesjonałach wiszą kartki z dokładnymi godzinami dyżurów spowiedników. Są tam nawet ich nazwiska. Jest to więc doskonała okazja, żeby praktykować regularną spowiedź u tego samego kapłana. Jak podkreślają duszpasterze, jest to bardzo ważne dla rozwoju życia duchowego. U św. Marcina z sakramentu pokuty można skorzystać np. w soboty od godz. 19.30 do 20.30.

W kościołach na Starym i Nowym Mieście Msze św. odprawiane są bardzo często, nie tylko rano i wieczorem. To także dobra okazja do spowiedzi. I tak np. u franciszkanów konwentualnych na Zakroczymskiej spowiednicy posługują w konfesjonale podczas Mszy św. o godz. 10.00, a u dominikanów na Freta - o 12.00.

Na terenie diecezji warszawsko-praskiej całodzienna spowiedź odbywa się w kościele św. Wincentego Pallottiego przy ul. Skaryszewskiej. Posługują tu pallotyni. Z sakramentu pokuty można skorzystać codziennie w godz. 8.00-12.30 i 15.00-17.30. Spowiedź odbywa się w specjalnym pomieszczeniu połączonym z kaplicą adoracyjną, gdzie przez cały dzień wystawiony jest Najświętszy Sakrament. - Przyjeżdżają do nas ludzie z całej Warszawy. Wielu ma stałych spowiedników. Sporo jest także podróżnych, gdyż w pobliżu znajduje się Dworzec Warszawa Wschodnia - mówi ks. Edmund Robek, proboszcz parafii.

Szkoda, że miejsc w Warszawie, gdzie trwa całodzienna spowiedź, jest tak mało. W dodatku większość z nich znajduje się na terenie Starego Miasta i okolic, gdzie dominują kościoły zakonne. Praktycznie nie zdarza się, żeby całodzienna spowiedź odbywała się w świątyni prowadzonej przez księży diecezjalnych. Dlaczego? Odpowiedź jest prosta. W klasztorach jest więcej kapłanów. - Na plebaniach diecezjalnych zwykle jest ich mało i w dodatku mają różne czasochłonne zajęcia, jak np. katechezę - wyjaśnia ks. Bartołd.

Wydaje się jednak, że w wielu parafiach diecezjalnych, zwłaszcza tam, gdzie świątynie szczycą się tytułami sanktuariów, wprowadzenie spowiedzi w ciągu dnia, choćby przez 2-3 godziny, byłoby możliwe bez uszczerbku dla innych obowiązków księży. Potrzeba może jedynie trochę dobrej woli. Doświadczenie pokazuje bowiem, że kiedy się naprawdę chce usłużyć drugiemu człowiekowi, czas zawsze się znajdzie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kraków: abp Jędraszewski poświęcił pokarmy na Rynku Głównym

2019-04-20 20:29

led / Kraków (KAI)

W Wielką Sobotę abp Marek Jędraszewski poświęcił pokarmy przed bazyliką mariacką na Rynku Głównym w Krakowie. Metropolita krakowski złożył licznie zgromadzonym mieszkańcom, gościom i turystom świąteczne życzenia.

Joanna Adamik/archidiecezja krakowska

W uroczystości uczestniczył m.in. kard. Stanisław Dziwisz, metropolita krakowski – senior, ks. Dariusz Raś, proboszcz bazyliki mariackiej, o. Leon Knabit i prezydent Krakowa Jacek Majchrowski.

Podczas uroczystości abp Marek Jędraszewski mówił, że „nie może być lepszej perspektywy, gdy chodzi o przesłanie tych świat, niż ta prawda, że Chrystus zmartwychwstał, zwyciężając grzech, śmierć i tego, który spowodował śmierć i grzech czyli szatana”. - W tym tkwi cała nadzieja, ciągle odnawiana zawsze podczas tych świąt, że zwycięstwo ostateczne należy do Chrystusa i tych wszystkich, którzy wiernie idą za nim, dźwigając także swoje krzyże, bo one są niejako włączone w prawdę o naszym życiu – podkreślił hierarcha.

Prezydent Krakowa Jacek Majchrowski złożył życzenia krakowianom i turystom wypoczywającym w Krakowie w czasie świąt. Prezydent mówił, że w święceniu pokarmów na Rynku biorą udział osoby z całego kraju, a cudzoziemcy pytają na czym ta tradycja polega.

- Krakowski Rynek jest od ponad 700 lat miejscem, gdzie odbywają się wszystkie rzeczy, które można nazwać tradycyjnymi. Te święcenia to także tradycja od wielu, wielu lat – powiedział prezydent, dodając że „Kraków był zawsze miejscem, w którym krzyżowały się kultury i narody, był miastem międzynarodowym”.

Na placu przed bazyliką mariacką stanął także stół z tradycyjnymi wielkanocnymi potrawami, które trafią do podopiecznych braci albertynów.

Gospodarze uroczystości rozdali obecnym na krakowskim Rynku tradycyjne pieczywo świąteczne, nazywane kukiełkami.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem