Reklama

Dekanaty diecezji warszawsko-praskiej (8)

Dekanat otwocki (kresy)

Wojciech Świątkiewicz
Edycja warszawska (st.) 30/2003

Dekanat Otwock-Kresy utworzył bp Kazimierz Romaniuk 16 czerwca 1992 r., niespełna w trzy miesiące po utworzeniu diecezji warszawsko-praskiej. Jego siedziba znajduje się przy parafii Matki Bożej Królowej Polski w Otwocku-Kresach. W granicach dekanatu mieszka ponad 55 tys. mieszkańców.

Parafie i kościoły

W skład dekanatu wchodzi obecnie osiem parafii:
1. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Celestynowie
2. Matki Bożej Częstochowskiej w Józefowie k. Otwocka
3. św. Wita w Karczewie
4. Matki Bożej Królowej Polski w Otwocku (Kresy)
5. Miłosierdzia Bożego w Otwocku (Ługi)
6. św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Otwocku (Świder)
7. Matki Bożej Ostrobramskiej w Otwocku Wielkim
8. Matki Bożej Anielskiej w Starej Wsi
Najstarsza z parafii znajduje się w Karczewie, który przez ponad trzy wieki (1548-1869) był miastem. Karczewska parafia istnieje od 1488 r. (niektóre źródła wskazują XIII w., a jeszcze inne rok 1541). Miejscowy kościół ufundowany w 1632 r. przez kanclerza koronnego Kazimierza Bielińskiego jest perłą architektury sakralnej.
Najmłodsza w dekanacie parafia (utworzona w 1999 r.) znajduje się w Otwocku Wielkim. Siedem parafii ma swoje kościoły parafialne, jedynie Otwock Wielki kaplicę. - Miejscowi parafianie coraz bardziej myślą już jednak o budowie kościoła, zwłaszcza że obok istniejącej kaplicy, jest bardzo ładny teren, na którym mogłaby stanąć świątynia - podkreśla ks. prał. Włodzimierz Jabłonowski, dziekan dekanatu Otwock-Kresy. Ta ich wola została uwzględniona w protokole po ostatniej wizytacji parafii, której dokonał bp Stanisław Kędziora.
Trzy parafie - Józefów, Karczew i Otwock-Kresy mają podobną liczbę wiernych, w granicach 9-10 tys. Najmniejsze pod tym względem są parafie w Otwocku Wielkim (1,5 tys. wiernych) i w Starej Wsi (niecałe 2 tys.).

Duchowieństwo dekanatu

Dziekanem dekanatu Otwock-Kresy jest ks. prał. Włodzimierz Jabłonowski, który w Otwocku przebywa 31 rok i jest najdłużej w dekanacie proboszczem. Najrócej (od 2000 r.) proboszczem jest ks. kan. Krzysztof Czyżyk w Celestynowie. (Ks. kan. Czyżyk był już jednak wcześniej proboszczem i budowniczym kościoła w Janówku w dekanacie nowodworskim). Na terenie dekanatu pracuje 8 księży proboszczów i 11 księży wikariuszy. Jest też dwóch rezydentów, a w parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Otwocku Świdrze, w której duszpasterstwo prowadzą Misjonarze Świętej Rodziny, jeden z kapłanów (ks. Piotr Krupa) jest prefektem szkół, ks. Szczepan Biernacki katechetą. Średnia wieku księży proboszczów w dekanacie Otwock - Kresy wynosi 55 lat, a księży wikariuszy 33 lata.

Zakony

Oprócz wspomnianych Misjonarzy Świętej Rodziny na terenie dekanatu istnieją też inne zgromadzenia i zakony. W Józefowie są Doloryści, Siostry Albertynki i Dominikanki Misjonarki Jezusa i Maryi, w Anielinie na terenie parafii Karczew Franciszkanki od Cierpiących, a w parafii dziekańskiej w Otwocku Felicjanki i Siostry Szensztackie. Wkrótce Siostry św. Feliksa z Kantalicjo (felicjanki) obchodzić będą siedemdziesięciolecie ich obecności w Otwocku. W 1934 r. ówczesny proboszcz parafii św. Wincentego à Paulo ks. Ludwik Wolski zaprosił felicjanki i osadził je w wynajętym budynku przy ul. Jodłowej 14. Siostry prowadziły przedszkole, a także urządziły kaplicę półpubliczną i zapraszały kapłanów, aby odprawiali w niej Msze św. W latach pięćdziesiątych Kuria Metropolitalna Warszawska skierowała tu kapłana na stałe, co w 1958 r. doprowadziło do powstania samodzielnego ośrodka duszpasterskiego. Wcześniej siostry wielokrotnie były przez władze komunistyczne szykanowane. Później wierni przez 18 lat czekali na zgodę na budowę kościoła. Jego budowniczym był ks. dziekan Jabłonowski. - Czując wdzięczność wobec Zgromadzenia, 30 października ub.r. w 30. rocznicę mojej pracy w Otwocku, w kościele poświęcony został przez bp. Kazimierza Romaniuka obraz założycielki zgromadzenia sióstr felicjanek, bł. m. Angeli Truszkowskiej. Jest ona tutaj czczona jako patronka chorych. Wielu wiernych modli się przed jej wizerunkiem - podkreśla ks. prał. Jabłonowski. W planach Księdza Dziekana jest jesienna pielgrzymka do Krakowa i przywiezienie do kościoła cząsteczki relikwii m. Angeli.
Ksiądz Dziekan z dużą sympatią mówi też o Siostrach Szensztackich i długo opowiada, w jaki sposób znalazły się one w Otwocku i jakie miały problemy w czasach tzw. władzy ludowej. Otwock - dodaje - był na czarnej liście centrali komunistycznej. Komuniści nie mogli sobie darować, że w mieście powstaje coraz więcej domów zakonnych, czyli - jak to wówczas mówiono - szerzy się zaraza. Nieustannie więc kierowali pretensje do lokalnych władz partyjnych i miejskich. Sióstr Szensztackich jest dziś kilkadziesiąt. Mają wieczystą adorację, znajduje się u nich Centrala Ruchu Szensztackiego na Polskę, a ich klasztor odwiedzany jest przez grupy pielgrzymkowe ze względu na sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej. Tworzą ogniska rodzin szensztackich, wykonują bardzo cenioną przez kapłanów i świeckich pracę formacyjną.

Reklama

Życie religijne

Jak w większości parafii diecezji warszawsko-praskiej w parafiach dekanatu Otwock-Kresy żywy jest kult Miłosierdzia Bożego oraz Matki Najświętszej. Np. w parafii dziekańskiej od 18 lat odprawiane są nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego. Zaś 13. dnia każdego miesiąca jest Różaniec Fatimski i procesja z figurą Matki Bożej. Największy i najbardziej znany odpust gromadzący wielu wiernych ma miejsce w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Celestynowie. Znany jest też odpust na św. Wita w Karczewie.
W parafiach działają ruchy Maryjne - Totus Tuus, Legion Maryi. Np. legionistki pomagają w obsłudze kaplicy w jednym z otwockich szpitali. We wszystkich parafiach obecne są koła Żywego Różańca.
Ks. prał. Jabłonowski przypomina słowa kard. Stefana Wyszyńskiego, który usłyszał zaraz po święceniach: "Na razie będziecie wikariuszami. A jak zostaniecie proboszczami, pamiętajcie: nie chciejcie robić wszystkiego sami. Waszą rolą będzie zaplanować pracę, znaleźć ludzi i nią pokierować".
- Pamiętam te słowa dobrze. Zresztą wszystko w Otwocku powstawało dokładnie tak, jak mówił Ksiądz Prymas. Ja sam, bez świeckich, nic poważniejszego nie mógłbym zrobić - mówi Ksiądz Dziekan.
W parafiach jest duże zaangażowanie świeckich. Na co dzień jest realizowana Akcja Katolicka, choć nie istnieją jej formalne struktury. Pomoc świeckich szczególnie widać w pracy charytatywnej. Bezrobocie i bieda są bardzo widoczne i dla wielu osób coraz bardziej dolegliwe. Dlatego przy większości z parafii organizowana jest pomoc. - Przychodzi coraz więcej osób i prosi o pomoc. Dzielimy się podstawowymi artykułami żywnościowymi oraz odzieżą. W parafii dziekańskiej szefową dziesięciosobowego zespołu charytatywnego jest s. Kinga, felicjanka. To bardzo dziwne, że na początku XXI w. obszar biedy wciąż się poszerza - mówi ks. prał. Jabłonowski.

Współpraca dekanalna

Ksiądz Dziekan chętnie wspomina początki istnienia dekanatu. - Podjąłem wtedy inicjatywę, aby księża proboszczowie postarali się o obrazy Miłosierdzia Bożego. Zostały one poświęcone przez Pasterza diecezji i przez jakiś czas peregrynowały po rodzinach w poszczególnych parafiach.
Dziś dobrze ocenia współpracę księży w dekanacie. - Na ważniejszych uroczystościach zawsze wszyscy jesteśmy razem. Dobrą okazją do spotkań są też imieniny kapłanów. Oczywiście wszyscy księża pomagają w parafiach podczas spowiedzi podczas rekolekcji - dodaje ks. dziekan Jabłonowski.

Ks. prał. Włodzimierz Jabłonowski urodził się 13 grudnia 1937 r. w Jabłonowie-Kątach (parafia Płonka Kościelna w diecezji łomżyńskiej). Święcenia kapłańskie otrzymał 25 czerwca 1961 r. z rąk kard. Stefana Wyszyńskiego. Ukończył Akademię Teologii Katolickiej (teologia moralna i muzykologia) oraz Instytut Muzyki Sakralnej im. Św. Piusa X w Warszawie. Był wikariuszem w parafiach - św. Mikołaja w Grójcu i św. Michała Archanioła i św. Floriana w Warszawie. W latach 1968-1972 kapelan Sióstr Rodziny Maryi w Warszawie-Aninie.
W 1972 r. został proboszczem w Otwocku-Kresach, gdzie zorganizował parafię i wybudował kościół i plebanię. Od 1992 r., tj. od chwili powstania dekanatu Otwock-Kresy, jest jego dziekanem. W latach 1992-2001 był przewodniczącym Komisji Organistowskiej. Jest kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej.

Chwaliła się aborcją, wystąpi na Gali 'Szlachetnej Paczki"

2018-12-14 13:27

Już w najbliższą niedzielę odbędzie się XVIII edycja Gali „Szlachetnej Paczki”. Organizatorzy zaprosili na nią Natalię Przybysz – piosenkarkę, która publicznie chwaliła się zamordowaniem własnego dziecka, gdyż – jak mówiła – nie chciało jej się zmieniać pieluch i miała za małe mieszkanie.

pl.wikipedia.org

Przybysz nie tylko nie wyraziła żalu z powodu zamordowania dziecka, ale zasłynęła również udzieleniem swojego poparcia dla politycznych celów skrajnie proaborcyjnego lobby, którego celem jest upowszechnienie zabijania nienarodzonych dzieci w Polsce.

Dlatego wzywamy „Szlachetną Paczkę” do natychmiastowego wycofania się ze współpracy z Natalią Przybysz i skierowanie przeprosin do tysięcy sympatyków i wolontariuszy, oburzonych z powodu porzucenia podstawowych

wartości, jakie od początku przyświecały tej inicjatywie.

Petycję do "Szlachetnej Paczki" można podpisać pod tym linkiem:

Zobacz

Treść petycji:

Szanowni Państwo,

wyrażam oburzenie i stanowczy sprzeciw wobec podjęcia przez „Szlachetną

Paczkę” współpracy z Natalią Przybysz.

Poprzez swoją decyzję wyraziliście poparcie dla osoby, która publicznie

chwaliła się zamordowaniem własnego dziecka z powodu niechęci do zmiany

pieluch i posiadania zbyt małego mieszkania.

Tym samym udzielacie również wsparcia dla politycznych celów radykalnego

lobby aborcyjnego, które reprezentuje Przybysz – gdyż nie tylko nie

wyraziła ona skruchy z powodu tego co zrobiła, ale też publicznie

angażowała się w projekty mające na celu legalizację aborcji w Polsce.

z wyrazami szacunku

Fundacja Pro - Prawo do Życia

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Nie ginie, kto za wolność i wiarę umiera

2018-12-17 08:02

Ewa i Tomasz Kamińscy

Ewa Kamińska
Mszy św. przewodniczył ks. Marian Goral, bratanek Błogosławionego Biskupa

Bł. bp Władysław Goral, męczennik II wojny światowej, to wybitna, choć obecnie mało znana postać Kościoła lubelskiego. Okazją do przypomnienia jego osoby i dzieła stał się rok jubileuszu 120 rocznicy jego urodzin (1 maja 1898 r.), a także 80 rocznica święceń biskupich (9 października 1938 r.).

Katedra Świata Hiszpańskiego, Polityki i Relacji Międzynarodowych Instytutu Historii KUL zorganizowała 6 grudnia 2018 r. w Centrum Transferu Wiedzy sympozjum naukowe poświęcone bp. Goralowi, patronowi kościoła przy ul. ks. Jerzego Popiełuszki w Lublinie oraz Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Ciecierzynie. Na sympozjum wśród licznych gości obecna była rodzina bp. Gorala.

Sympozjum poprzedziła Msza św. w kościele akademickim, której przewodniczył bratanek Błogosławionego, ks. Marian Goral z Markuszowa. W homilii ks. Józef Maciąg przypomniał, że bp Goral poświęcił życie budowaniu Kościoła. Był tytanem pracy, człowiekiem głębokiej wiedzy, wybitnym kaznodzieją. Oznaczał się bardzo ciepłym stosunkiem do ludzi i otwartością na ich potrzeby. Otaczano go ogromnym szacunkiem, wręcz admiracją. Mimo to, był człowiekiem bardzo skromnym. Ten najmłodszy wówczas biskup w Polsce posługiwał od święceń krótko. Aresztowany na początku wojny, przez pięć i pół roku przebywał w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen w samotnej celi, pozbawiony wszystkiego. - W ogołoceniu, na które go skazano, żył słowem Ewangelii zapisanym w pamięci. Żył modlitwą, której refleksy znajdujemy w jego listach - powiedział ks. Maciąg. Po Mszy św. została odmówiona Litania do bł. bp. Władysława Gorala, którą poprowadził jej autor, dr hab. Cezary Taracha.

W sympozjum wystąpiło kilkunastu prelegentów. Dr hab. Przemysław Czarnek, wojewoda lubelski, wykład inauguracyjny oparł na dziele bp. Gorala pt. „Protekcja”, analizujące jej negatywne i pozytywne aspekty. Prof. Mieczysław Ryba przedstawił kontekst sytuacji Kościoła lubelskiego w czasie posługi bp. Władysława Gorala. Przypomniał, że dzięki jego zaangażowaniu KUL przetrwał trudny okres.

Jedyną szkołą w Polsce noszącą imię bł. bp. Władysława Gorala jest ZPO w Ciecierzynie. Na sympozjum przybyła delegacja młodzieży wraz z dyrektorem szkoły, Mirosławem Studniewskim, obecną wicedyrektor Urszulą Zielonką oraz dawną wicedyrektor Aliną Gromaszek. Prezentację, której dokonała Alina Gromaszek, poprzedził odśpiewany hymn szkoły, który zaczyna się od słów: „Nie ginie, kto za wolność i wiarę umiera, tym hasłem biskup Goral uczy nas i wspiera”. Autorem hymnu jest absolwentka, Magdalena Stawecka. Pani Gromaszek podkreśliła, że Patron buduje tożsamość placówki i inspiruje do szerokiej działalności. Szkoła nie tylko uczy, ale wychowuje uczniów na prawdziwych patriotów i katolików. Placówka ma na koncie wiele wybitnych osiągnięć, za które uczniowie nagradzani są medalami tzw. „Goralkami”. Ich pomysłodawcą jest dyrektor Studniewski. Ks. Robert Brzozowski, proboszcz parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Dysie, ściśle współpracuje ze szkołą, m.in. oprowadza młodzież szlakiem bp. Gorala. Szkoła dwukrotnie wyjeżdżała do obozu koncentracyjnego w Sachsenhausen, gdzie Błogosławiony zakończył życie w lutym 1945 r. w nieznanych okolicznościach.

Kolejne miejsce związane z Błogosławionym to parafia pw. bł. bp. Władysława Gorala w Lublinie. Ks. Mariusz Nakonieczny, jej proboszcz, opowiadał o zmaganiach związanych z powstawaniem parafii. Dopiero 28 września 2014 r., po 10 latach od jej erygowania, został wmurowany kamień węgielny. Uroczystości tej towarzyszyło nawiedzenie obrazu Matki Bożej Latyczowskiej. Proboszcz podkreślał, że w trudnych sytuacjach doświadcza widocznych znaków skutecznej pomocy ze strony Patrona. Obecnie budowa kościoła jest bliska ukończenia. Ks. Mariusz zapraszał też na Mszę św. zbiorową za wstawiennictwem bł. bp. Władysława Gorala 12 dnia każdego miesiąca o godz. 18.00.

O bogactwie materiałów archiwalnych związanych z Błogosławionym mówił ks. Jarosław Marczewski. Ks. Robert Ogrodnik przedstawił kwestie społeczne w duszpasterstwie ks. Władysława Gorala, a ks. Józef Maciąg, na podstawie dziennika duszpasterskiego (2.04.-14.11.1939) zaprezentował biskupa jako siewcę i pasterza. S. Jadwiga Rowicka omawiała związki Błogosławionego ze Zgromadzeniem Sług Jezusa. Marcin Krzysztofik mówił o ordynacie Maurycym Zamoyskim i biskupie Władysławie Goralu. Okoliczności nadania pośmiertnie bp. Goralowi Krzyża Komandorskiego z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski w 1949 r. przedstawił Adam Redzik. O tatrzańskich wakacjach ks. Władysława Gorala w 1928 r. opowiadał Cezary Taracha, zaś Pablo de la Fuente omówił sytuację polskiego Kościoła w czasie II wojny światowej z perspektywy hiszpańskiej.

Wydarzeniami towarzyszącymi sympozjum była projekcja niedokończonego jeszcze filmu dokumentalnego Szczepana Barczyka o bł. bp. Goralu. W filmie występują członkowie rodziny, którzy ze wzruszeniem wspominają Błogosławionego. Planowany jest jeszcze wyjazd do Sachsenhausen, gdzie film zostanie dokończony. Zakończeniem sympozjum był koncert „Na żywot wieczny” w Filharmonii Lubelskiej, dedykowany bp. Goralowi.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Moje pismo Tęcza - 7/8 2018

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem