Reklama

Dekanaty diecezji warszawsko-praskiej (9)

Dekanat otwocki

Wojciech Świątkiewicz
Edycja warszawska (st.) 31/2003

Dekanat otwocki powstał w 1987 r. z parafii należących wcześniej do dekanatu karczewskiego. W 1992 r. nastąpiła jego reorganizacja i z części jego parafii powstał dekanat Otwock-Kresy. Aktualnie na terenie dekanatu otwockiego zamieszkuje ok. 47 tys. mieszkańców.

Parafie i kościoły

W skład dekanatu otwockiego wchodzi dziesięć parafii:
1. Św. Wawrzyńca w Gliniance
2. Św. Jana Chrzciciela w Józefowie-Michalinie
3. Św. Stanisława biskupa w Ostrowie
4. Św. Wincentego à Paulo w Otwocku
5. Zesłania Ducha Świętego w Otwocku
6. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Otwocku-Mlądzu
7. Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Otwocku-Śródborowie
8. Matki Bożej Częstochowskiej w Otwocku-Świdrze
9. Św. Józefa w Otwocku-Wólce Mlądzkiej
10. Św. Wojciecha w Wiązownej.

Najstarsze parafie to Glinianka (erygowana w 1556 r.) i Wiązowna (powstała w 1589 r.). W 1911 r. erygowana była parafia dziekańska św. Wincentego à Paulo w Otwocku.
Najstarsza w dekanacie parafia w Gliniance została założona przez biskupa poznańskiego Andrzeja Czarnkowskiego i wydzielona z części parafii Kołbiel. Pierwszy kościół parafialny wzniósł tu równocześnie z utworzeniem parafii Wawrzyniec Dobrzyniecki, podczaszy ziemi czerskiej. Obecna świątynia została wzniesiona w 1763 r. Przez dziesiątki lat wielkim kultem cieszył się tu XVIII-wieczny obraz Matki Bożej Glinieckiej.
Pod względem liczby wiernych, największą parafią (12 tys. osób) jest parafia św. Wincentego à Paulo w Otwocku. Najmniejsza jest parafia Ostrów (1100 mieszkańców).
Aktualnie trwa budowa kościoła w Józefowie-Michalinie i być może - taka jest nadzieja miejscowego proboszcza ks. kan. Jana Murziaka - już w tym roku odprawiona będzie w nim pierwsza Pasterka. - W naszym dekanacie powstało stosunkowo dużo nowych kościołów - podkreśla ks. dziekan Jan Świerżewski. W latach osiemdziesiątych powstały świątynie w Ostrowiu, Otwocku (Zesłania Ducha Świętego, Niepokalanego Serca Maryi i św. Józefa), a w latach dziewięćdziesiątych w Świdrze (Matki Bożej Częstochowskiej) i Mlądzu (Matki Bożej Nieustającej Pomocy).
Duszpasterstwo w dwóch parafiach w dekanacie (Zesłania Ducha Świętego w Otwocku i św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Otwocku-Wólce Mlądzkiej) prowadzą Księża Pallotyni.

Reklama

Duchowieństwo dekalne

Dziekanem dekanatu otwockiego jest ks. prał. Jan Świerżewski, do czerwca 2003 r. długoletni proboszcz parafii św. Wincentego à Paulo w Otwocku. Najdłużej (od 1972 r.) na terenie dekanatu przebywa ks. prał. Stanisław Żebrowski, proboszcz parafii Niepokalanego Serca Maryi w Otwocku-Śródborowie i budowniczy miejscowego kościoła. Pełni on funkcję wicedziekana. Najkrócej (od lipca 2003 r.) proboszczem na terenie dekanatu jest ks. Bogusław Kowalski z parafii św. Wincentego à Paulo w Otwocku.
W dekanacie w duszpasterstwie pracuje dziesięciu księży proboszczów oraz jedenastu wikariuszy. Średnia wieku proboszczów wynosi 51 lat, a wikariuszy 33 lata.
- Dekanat zamieszkuje bardzo wielu byłych lub aktualnych pracowników służby zdrowia. Gdy przybyłem do Otwocka w r. 1984, na terenie mojej parafii funkcjonowało 9 szpitali i ośrodków sanatoryjnych. Dziś istnieją tylko trzy z nich - mówi ks. prał. Jan Świerżewski.
W dekanacie otwockim żywy jest kult Matki Bożej. Największym ośrodkiem kultu maryjnego jest kościół św. Wincentego à Paulo, gdzie w bocznej kaplicy znajduje się łaskami słynący obraz Matki Bożej Swojczowskiej, Patronki Otwocka. Doroczne uroczystości ku Jej czci gromadzą 8 września o godz. 10. 00 mieszkańców Otwocka, także Wołyniaków rozproszonych po całej Polsce i świecie.
W pozostałych parafiach dekanatu, zwłaszcza tych noszących maryjne wezwania, również jest żywy kult Matki Bożej, zwłaszcza czczonej jako Nieustającej Pomocy. W Józefowie-Michalinie jest nabożeństwo fatimskie. W parafii dziekańskiej codziennie odmawiany jest Różaniec.
Żywy jest kult do Miłosierdzia Bożego, a trzy parafie w dekanacie (św. Wincentego à Paulo w Otwocku, Niepokalanego Serca Maryi w Otwocku-Śródborowie i Matki Bożej Częstochowskiej w Otwocku-Świdrze) mają relikwie św. Faustyny Kowalskiej. W parafii św. Wincentego, w której trzecia niedziela miesiąca od dawna poświęcona była Miłosierdziu Bożemu, Koronka do Miłosierdzia Bożego zawsze towarzyszyła najważniejszym wydarzeniom duszpasterskim, np. rekolekcjom.
Wierni z parafii dekanatu otwockiego chętnie pielgrzymują do miejsc świętych. Ale - jak podkreśla ks. dziekan Świerżewski - autentycznie pielgrzymować, to znaczy przeżywać głębokie spotkanie z Bogiem. Dlatego w parafii św. Wincentego à Paulo w Otwocku zawsze pielgrzymom towarzyszył kapłan, który realizował program religijny pielgrzymki. Najczęściej wierni pielgrzymują na Jasną Górę, a w ostatnim czasie także do Krakowa-Łagiewnik i na Krzeptówki. Biorą udział w pieszych pielgrzymkach na Jasną Górę.
Przy większości parafii dekanatu otwockiego nie istnieją chóry parafialne, a jedynie dziecięce i młodzieżowe scholki. Tylko otwocka parafia św. Wincentego à Paulo posiada chór "Lira", który stara się nawiązać do dawnych tradycji parafialnego chóru noszącego tę samą nazwę. Śpiewał on na wielu uroczystościach w warszawskich kościołach. Chór istnieje od 1,5 roku i liczy 36 członków.
Ważną formą ewangelizacji jest katechizacja dzieci i młodzieży. Na terenie dekanatu dobrze układa się współpraca ze szkołami. - Dyrekcje szkół nie podkreślają swoich orientacji religijnych, ale mają na względzie przede wszystkim dobro dzieci i młodzieży - podkreśla ks. dziekan Świerżewski.
W dekanacie dwie parafie wydają swoje czasopisma: otwocka parafia Zesłania Ducha Świętego i Wiązowna.
Kiedy pytam Księdza Dziekana o współodpowiedzialność świeckich za parafię, mówi: - Przez 19 lat byłem proboszczem w Otwocku. Budowaliśmy dom parafialny, kryliśmy miedzią dach kościoła. I choć były to bardzo kosztowne inwestycje, nigdy nie prosiłem parafian o pieniądze. Zawsze wychodziłem z założenia, że jeżeli ksiądz robi dla parafii coś sensownie, ludzie to docenią i pomogą.
Księdzu Dziekanowi bardzo zależy, aby kapłani pracujący w dekanacie trwali w pełnej jedności. - Chodzi przecież o całość spraw kościelnych, a nie tylko dekanatu. Jestem w pełni uznania dla pracy księży i za to, że jakiekolwiek występujące trudności nie są obojętne dla konfratrów w dekanacie - podkreśla Ksiądz Dziekan.

Watykan: 21 punktów Papieża Franciszka

2019-02-21 17:01

st (KAI) / Watykan

Biuro Prasowe Stolicy Apostolskiej opublikowało pewne punkty przedstawione dziś przez Ojca Świętego uczestnikom spotkania przewodniczących episkopatów na temat ochrony małoletnich w Kościele. Jak zaznaczono, zostały one sformułowane przez różne Komisje i Konferencje Episkopatów, by służyć pomocą w refleksji.

Grzegorz Gałązka

1. Opracowanie praktycznego vademecum, w którym określone byłyby kroki jakie należy podjąć przez odpowiednie instytucje we wszystkich momentach w sytuacji nadzwyczajnej danego przypadku.

2. Zapewnienie struktur słuchania, składających się z osób przygotowanych i biegłych, w których dokonywane jest pierwsze rozpoznanie przypadków domniemanych ofiar.

3. Ustanowienie kryteriów bezpośredniego zaangażowania biskupa lub przełożonego zakonnego.

4. Wdrożenie wspólnych procedur rozpatrywania zarzutów, ochrony ofiar i prawa oskarżonego do obrony.

5. Poinformowanie władz cywilnych i wyższych władz kościelnych zgodnie z normami cywilnymi i kanonicznymi.

6. Dokonywanie okresowego przeglądu protokołów i norm, aby zabezpieczyć bezpieczne środowisko dla małoletnich we wszystkich strukturach duszpasterskich; protokoły i normy oparte na zasadach sprawiedliwości i miłości, które należy zintegrować, aby działanie Kościoła również w tej dziedzinie było zgodne z jego misją.

7. Ustanowienie konkretnych norm postępowania w przypadku oskarżeń przeciwko biskupom.

8. Towarzyszenie, chronienie i leczenie ofiar, oferując im wszelkie niezbędne wsparcie potrzebne dla całkowitego uzdrowienia.

9. Podnoszenie świadomości na temat przyczyn i konsekwencji wykorzystywania seksualnego poprzez inicjatywy formacji stałej biskupów, przełożonych zakonnych, duchownych i pracowników duszpasterskich.

10. Przygotowanie programów opieki duszpasterskiej dla wspólnot poszkodowanych z powodu wykorzystywania oraz dróg pokutnych i resocjalizacji dla sprawców.

11. Umocnienie współpracy ze wszystkimi ludźmi dobrej woli i z pracownikami środków masowego przekazu w celu rozpoznania i rozeznania przypadków prawdziwych od fałszywych, oskarżeń od oszczerstw, unikając urazów, insynuacji, pogłosek i zniesławienia. (por. Przemówienie do Kurii Rzymskiej , 21 grudnia 2018 r.).

12. Podnieść minimalnego wieku małżeństwa do szesnastu lat.

13. Ustanowienie przepisów, które uregulowałby i ułatwiły udział ekspertów świeckich w dochodzeniach i na różnych stopniach oceny procesów kanonicznych dotyczących wykorzystywania seksualnego i / lub nadużycia władzy.

14. Prawo do obrony: należy przestrzegać także zasady prawa naturalnego i kanonicznego o domniemaniu niewinności aż do chwili udowodnienia winy oskarżonego. Dlatego też należy zapobiegać publikowaniu list oskarżonych, nawet przez diecezje, przed wstępnym dochodzeniem i ostatecznym skazaniem.

15. Należy przestrzegać tradycyjnej zasady proporcjonalności kary w odniesieniu do popełnionego przestępstwa. Postanowić, że kapłani i biskupi winni molestowania seksualnego małoletnich opuszczą posługę publiczną.

16. Wprowadzenie zasad dotyczących seminarzystów i kandydatów do kapłaństwa lub życia zakonnego. Wprowadzić dla nich programy formacji początkowej i stałej, aby umocnić ich dojrzałość ludzką, duchową i psychoseksualną, a także ich relacje interpersonalne i ich zachowanie.

17. Dokonanie wobec kandydatów do kapłaństwa i życia konsekrowanego oceny psychologicznej przez wykwalifikowanych i akredytowanych biegłych.

18. Wskazać normy regulujące przeniesienie seminarzysty lub aspiranta do życia zakonnego z jednego seminarium do drugiego; jak również kapłana lub zakonnika z jednej diecezji lub zgromadzenia do innego.

19. Sformułowanie obowiązujących kodeksów postępowania dla wszystkich duchownych, zakonników, personelu obsługi i wolontariuszy, aby określić odpowiednie granice w relacjach osobistych. Określenie niezbędnych wymagań dla personelu i wolontariuszy oraz sprawdzenie ich przeszłości kryminalnej.

20. Wyjaśnienie wszystkich informacji i danych dotyczących zagrożeń związanych z wykorzystywaniem i jego skutkami, jak rozpoznać oznaki wykorzystywania i jak zgłaszać podejrzenie wykorzystywania seksualnego. Wszystko to musi odbywać się we współpracy z rodzicami, nauczycielami, specjalistami i władzami cywilnymi.

21. Konieczne jest ustanowienie, tam gdzie tego dotychczas nie uczyniono organu łatwego dostępu dla ofiar, które chciałby zgłosić ewentualne przestępstwa. Organu, który cieszyłby się autonomią, także w odniesieniu do lokalnej władzy kościelnej i składającego się z doświadczonych osób (duchownych i świeckich), którzy byliby zdolni do wyrażenia wrażliwość Kościoła wobec tych, którzy w tej dziedzinie, można czują się skrzywdzonymi przez niewłaściwe zachowanie ze strony duchownych.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Siostra Papa: trzeba docenić rolę kobiet w formacji seminaryjnej

2019-02-22 20:48

vaticannews / Rzym (KAI)

Kobiety powinny być bardziej zaangażowane w formację seminarzystów. Jest to jeden z kroków na drodze powstrzymania nadużyć. Ma marginesie watykańskiego szczytu na temat ochrony nieletnich wskazuje na to włoska klaryska, s. Adriana Papa.

www.vaticannews.va

Jest ona przeoryszą klasztoru w Otranto, teologiem, autorką książek i dziennikarką. Podkreśla, że geniusz kobiecy zbyt mało wykorzystywany jest w formacji zarówno seminaryjnej, jak i kapłańskiej, co jest poważnym niedopatrzeniem. „Kobieca ręka w formacji ludzkiej seminarzystów jest bardzo przydatna” – wskazuje siostra Papa.

"Obecność kobiet w procesie formacji pomaga zrozumieć i odkryć naszą różnorodność. Nie bez przyczyny Bóg stworzył człowieka jako kobietę i mężczyznę. W tym kontekście interesującą rzeczą jest to, że Bóg ogłosił narodziny Jezusa w jeden sposób Maryi, a w inny Józefowi. Kobiety nie muszą nikogo przekonywać, że mają prawo do istnienia w Kościele, my w nim jesteśmy. Dla seminarzysty, zakonnika ważne jest dostrzeżenie i docenienie roli kobiety w jego życiu. To pomaga w odkryciu jego tożsamości, co jest fundamentalne w procesie formacji. Zaburzona tożsamość jest polem do nadużyć. Kobieta staje się jakby lustrem pomagającym odkryć, kim jestem ja, jako mężczyzna” – mówi papieskiej rozgłośni siostra Papa.

Włoska klaryska wskazuje na konieczność dobrego rozeznania powołania. Trzeba odkryć, czy kandydat do kapłaństwa, czy zakonu wybiera naprawdę pójście za Jezusem, czy tylko pewien status życia. „Jeśli Chrystus jest drugoplanowy to trudno o uporządkowane życie, czyste relacje i wierność, a to jest pożywka dla nadużyć” – mówi siostra Papa.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem