Reklama

Lubelskie lata Prymasa Tysiąclecia

Tomasz Brzustowski
Edycja lubelska 13/2001

O kard. Wyszyńskim mówi i pisze się ostatnio dosyć dużo, głównie z okazji przypadającej w tym roku setnej rocznicy urodzin oraz dwudziestej rocznicy śmierci wielkiego Polaka. Życie prymasa Wyszyńskiego to nie tylko czas przewodzenia polskiemu Kościołowi, ale również parę lat spędzonych w Lublinie. Warto więc z pewnością przybliżyć ten czas, szczególnie że zazwyczaj nie poświęca mu się tyle miejsca co najważniejszemu okresowi, którym było kierowanie polskim Kościołem w trudnym okresie komunizmu..

Pierwsze, poważniejsze zetknięcie się ks. Wyszyńskiego z Lublinem wiązało się ze studiami. Rozpoczął je w 1925 r. w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Za namową ks. Antoniego Szymańskiego, później rektora lubelskiej uczelni, Stefan Wyszyński zapisał się na wydział prawa kanonicznego. Równocześnie studiował na sekcji społeczno - ekonomicznej. Jego zainteresowania układały się wokół katolickiej nauki społecznej, a szczególnie historii KNS. Interesował się też bliżej kodeksem pracy i ustawodawstwem społecznym. Ks. Wyszyński utrzymywał w czasie studiów kontakt z biurem Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie. Pobyt na KUL-u to nie tylko nauka, lecz także działalność społeczna. Późniejszy Prymas brał czynny udział w pracach Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej "Odrodzenie", któremu szczególnie dużo zawdzięczał, głównie dzięki możliwości uczestniczenia w spotkaniach naukowych organizowanych przez to środowisko. Ten element z pewnością przyczynił się do wykształcenia niezwykłej osobowości późniejszego kardynała. W grudniu 1927 r. ks. Wyszyński otrzymał tytuł licencjata prawa kanonicznego, dwa lata później uzyskał tytuł doktora. Jego rozprawa naukowa nosiła tytuł "Prawa rodziny, Kościoła i państwa do szkoły", praca została oceniona jako dobra. Studia ukończył w 1929 r., uzyskując absolutorium z ekonomii społecznej. Dzięki rocznemu stypendium naukowemu, które uzyskał dla niego ks. Władysław Korniłowicz, Stefan Wyszyński odbył w sierpniu 1929 r. podróż naukową po krajach Europy zachodniej. Efektem tej wędrówki była publikacja: "Główne typy Akcji Katolickiej za granicą", która została wydana w Lublinie w 1931 r.

Ponownie Stefan Wyszyński zetknął się na dłużej z Lublinem po II wojnie światowej. Kiedy zmarł biskup lubelski Marian Fulman, Ojciec Święty Pius XII mianował jego następcą ks. Stefana Wyszyńskiego. Został on wówczas najmłodszym biskupem, miał niespełna 45 lat. Kandydaturę tę zaproponował papieżowi ówczesny Prymas Polski August Hlond. Znał on dobrze ks. Wyszyńskiego jeszcze z czasów współpracy w latach 30-tych i miał do niego duże zaufanie. Ingres do katedry lubelskiej odbył się w niedzielę 26 maja 1946 r. W uroczystości wzięli udział przedstawiciele oficjalnych władz administracyjnych, wojskowych, sądowych, miejskich, a także reprezentacje obydwu lubelskich uniwersytetów. Na pieczęci biskupiej znalazł się wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej, a pod nim hasło "Soli Deo" ("Tylko Bogu"). Objęta diecezja wymagała rozwiązania wielu spraw. Konieczne było opracowanie planów prac budowlanych i remontowych świątyń, ale równocześnie należało wziąć pod uwagę ciężkie warunki gospodarcze ludności. Najpilniejszym zadaniem w tym kierunku była konserwacja dachów świątyń. Za naganny zwyczaj uważał ówczesny biskup malowanie wnętrz świątyń w sytuacji, kiedy pozbawione były one trwałych dachów. Z innych problemów wyróżnił konieczność zapobieżenia działalności ludzi w strojach duchownych bez określonej przynależności. Wśród nich zdarzali się niekiedy duchowni obciążeni cenzurami kościelnymi lub też udający kapłanów. Postulował również, aby w czasie wizytacji kanonicznej biskupa przestrzegano obowiązków zawartych w rozporządzeniach (np. w dzień wizytacji nie wolno było zapraszać pielgrzymek z sąsiedniej parafii). Widział też potrzebę zwiększenia liczby sióstr zakonnych na terenie diecezji, co pomogłoby w działalności opiekuńczej, wychowawczej i charytatywnej. Ważnym wezwaniem był również apel o pracę na rzecz trzeźwości. Biskup dążył do utworzenia w każdej parafii bractwa wstrzemięźliwości, które miało walczyć z alkoholizmem na terenie parafii.

Bp Wyszyński był równocześnie Wielkim Kanclerzem KUL. Prowadził wykłady na Wydziale Prawa i Nauk Ekonomiczno - Społecznych, a także wykłady z chrześcijańskiej doktryny społecznej w ramach Instytutu Wyższej Kultury Religijnej. Trzeba też zaznaczyć, iż w czasie pełnienia funkcji ordynariusza diecezji lubelskiej bp Wyszyński podjął dwie bardzo ważne inicjatywy. Jako Kanclerz KUL otworzył Wydział Filozofii Chrześcijańskiej. Do przeprowadzenia rozmów z profesorami zobowiązał ks. rektora Antoniego Słomkowskiego, ks. Józefa Pastuszkę oraz ks. Zdzisława Golińskiego. Było to tym ważniejsze przedsięwzięcie, iż o ile na innych uczelniach kierunek filozoficzny oznaczał obowiązkową naukę marksizmu - leninizmu, to na lubelskiej uczelni badano tradycję kultury chrześcijańskiej. Niewątpliwie dzięki temu można z pewnością mówić o pewnej niezależności nauki na KUL-u. Drugim ważnym pomysłem było podjęcie decyzji o rozpoczęciu wydawania "Encyklopedii Katolickiej" . Przedsięwzięcie to realizowane jest po dzień dzisiejszy.

Przypominając postać Prymasa Stefana Wyszyńskiego z pewnością warto pamiętać o latach spędzonych przez niego w Lublinie. Niewątpliwie w bardzo mocny sposób ukształtowały one postać kardynała. W końcu to w tym mieście spędził bardzo ważny okres życia - studia, które w dużym stopniu kształtują charakter człowieka. Przez parę lat był również biskupem lubelskim i wielkim kanclerzem KUL, dzięki czemu na długie lata ukształtował zarówno uczelnię, jak i samą diecezję. To wszystko powoduje, że tym bardziej nie wolno nam zapominać o osobie kardynała Stefana Wyszyńskiego i jego, jakże ważnych, związkach z Lublinem.

Reklama

Uroczystości jubileuszowe w Przyrowie

2019-03-17 16:25

Magda Nowak

Magda Nowak/Niedziela

W parafii pw. św. Doroty Dziewicy i Męczennicy w Przyrowie 17 marca rozpoczęło się świętowanie jubileuszu 650-lecia istnienia parafii oraz 650-lecia nadania praw miejskich Przyrowowi przez króla Kazimierza III Wielkiego.

O godz. 11.00 w kościele parafialnym Mszy św. odprawił bp Andrzej Przybylski, biskup pomocniczy archidiecezji częstochowskiej.

– Jesteśmy spadkobiercami wszystkiego, co tu się działo – powiedział na początku ks. Antoni Kaczmarek, proboszcz parafii i prosił: – Niech Ksiądz Biskup obejmie modlitwą to wielkie dziedzictwo – tej ziemi, tej parafii i tej miejscowości.

Zobacz zdjęcia: Jubileusz w Przyrowie

W homilii bp Andrzej Przybylski, nawiązując do jubileuszu, przypomniał: – Przyrów nie zaczął się od nas, nie zaczął się od naszego pokolenia. Nawet jeśli my zbudowaliśmy piękne domy, odnowiliśmy ulice, zaczęliśmy od tej długiej historii, począwszy od wydarzenia związanego z aktem lokacyjnym Przyrowa. – Niemożliwe, żeby drzewo przynosiło owoce, jeśli nie miałoby korzeni. Nie wolno nam zapomnieć o korzeniach i dlatego tu dzisiaj jesteśmy, i dlatego świętujemy. Nie dla samej tylko historii, nie dlatego tylko, żeby przyjść, powspominać, nie dlatego tylko, żeby zrobić wielki ukłon wdzięczności wobec lat minionych, ale żeby sobie uświadomić: nie byłoby nas bez tych korzeni – podkreślił.

Jednocześnie Ksiądz Biskup wskazał, że historia lokacji Przyrowa nieodłącznie związana jest z historią wiary naszych przodków: – Może nie kończyli tylu szkół co my, może nie byli tak oświeceni jak my, ale czuli, byli tego pewnie, że bez Boga i bez Kościoła, choćby mieli bogate domy, choćby mieli narzędzia i dużo pieniędzy, zdziczeliby i nic dobrego by nie zbudowali. – Boże, dziękujemy Ci za tych wszystkich ludzi i prosimy Cię błogosław tej miejscowości, tej gminie, tym, którzy teraz w niej żyją i żyć będą przez całą jej historię – zakończył.

Po Eucharystii uroczystości przeniosły się na przyrowski rynek, gdzie miało miejsce odsłonięcie i poświęcenie popiersia króla Kazimierza III Wielkiego. Część artystyczna upamiętniająca obchody jubileuszowe odbyła się w sali widowiskowo-sportowej przy Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Przyrowie. W programie znalazły się m.in. prelekcja dr hab. Marcelego Antoniewicza z Uniwersytetu Humanistyczno-Przyrodniczego im. Jana Długosza w Częstochowie oraz koncert Zespołu Pieśni i Tańca „Przyrowskie Nutki”.

Nadanie praw miejskich Przyrowowi miało miejsce na zamku w pobliskim Olsztynie 15 marca 1369 r. Jest to ostatnia znana z dokumentów lokacja dokonana przez króla Kazimierza Wielkiego. Akt nadania praw miejskich wiązał się z utworzeniem parafii pw. św. Doroty.


CZYTAJ DALEJ

Reklama

Ks. Jacek Gancarek nowym moderatorem Stowarzyszenia Żywy Różaniec

2019-03-18 17:10

mag / Warszawa (KAI)

Ks. Jacek Gancarek z archidiecezji częstochowskiej został wybrany nowym moderatorem Stowarzyszenia Żywy Różaniec. W Warszawie-Rembertowie 14 marca odbyła się XIV Konferencja Diecezjalnych Moderatorów Żywego Różańca, w czasie której rozmawiano na temat VII Ogólnopolskiej Pielgrzymki Żywego Różańca na Jasną Górę w dniach 31 maja–1 czerwca, Wielkiej Nowenny Różańcowej oraz nowego modlitewnika. Gościem obrad był abp Wacław Depo.

Archidiecezja Warszawska
Ks. Jacek Gancarek

W czasie zjazdu sekretarz krajowy Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary ks. Maciej Będziński podsumował projekt „Żywy Różaniec dla Misji”. Z zebranych funduszy udało się dofinansować budowę świątyń w Birmie, na Sri Lance i w Indiach, oraz dwie kaplice w Czadzie. – Powoli wracamy do naszych korzeni, czyli do tego, o co chodziło założycielce Żywego Różańce, Słudze Bożej Paulinie Jarico. Poprzez Wielką Nowennę Różańcową przygotowujemy się do obchodów jubileuszu 200. rocznicy powstania Żywego Różańca – powiedział ks. Maciej Będziński.

Rok 2018 przebiegał pod hasłem „Tajemnice Jezusa i Maryi drogą do dojrzałego życia duchowego”. Obecny, drugi rok nowenny skoncentrowany jest na temacie „Duchowość sługi Bożej Pauliny M. Jaricot – założycielki Żywego Różańca i Dzieła Rozkrzewiania Wiary”, zaś rok 2020 „Żywy Różaniec znakiem jedności z Ojcem Świętym i Kościołem”. Natomiast następny rok - 2021 „Różaniec modlitwą o zbawienie innych”. Nowenna zakończy się w roku 20126. Będzie przeżywany pod hasłem „Różaniec modlitwą o Boże Miłosierdzie dla świata”.

W czasie zjazdu zgodnie ze statutem wybrano również nowe władze zarządu Stowarzyszenia Żywy Różaniec. Po dwóch kadencjach miejsce dotychczasowego moderatora krajowego ks. Szymona Muchy z diecezji radomskiej zajął ks. Jacek Gancarek z archidiecezji częstochowskiej, dotychczas diecezjalny moderator i dyrektor Papieskich Dzieł Misyjnych. Decyzje tę zatwierdzili biskupi na 382 zebraniu plenarnym KEP.

W czasie posiedzenia w Rembertowie podjęto również temat nadzwyczajnego miesiąca misyjnego, oraz VII Ogólnopolskiej Pielgrzymki Żywego Różańca na Jasną Górę która odbędzie w dniach 31 maja–1 czerwca.

Odbyły się również prace studyjne nad redakcją nowego modlitewnika dla członków Stowarzyszenia Żywy Różaniec.

Ks. Jacek Gancarek urodził się 12 marca 1968 r. w Kamyku. Ukończył Wyższe Seminarium Duchowne na Papieskiej Akademii Teologicznej w Częstochowie. W 1994 r. przyjął święcenia kapłańskie. Pracę jako wikariusz rozpoczął w parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Pajęcznie, a następnie został oddelegowany do parafii pw. bł. Urszuli Ledóchowskiej w Częstochowie.

W 1997 r. ukończył studia podyplomowe na kierunku biblistyka w Papieskiej Akademii Teologicznej. Od 2007 r. podjął studia doktoranckie na Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II w Krakowie.

Od 1999 r. pełni funkcję Dyrektora Papieskich Dzieł Misyjnych w Archidiecezji Częstochowskiej i jest Delegatem ds. misji Arcybiskupa Metropolity Częstochowskiego.

W 2000 r. zaangażował się również w organizację Ogólnopolskich i Diecezjalnych Kongresów Misyjnych na Jasnej Górze.

Od 2011 r. do chwili obecnej pracuje jako proboszcz w parafii pw. NMP Różańcowej w Myszkowie-Mrzygłodzie.

Żywy Różaniec jest wspólnotą założoną przez Sługę Bożą Paulinę Jaricot w 1826 r. w Lyonie. Zatwierdził ją papież Grzegorz XVI. W Polsce praktyka Żywego Różańca stała się znana pod koniec XIX w.

W całej Polsce do stowarzyszenia należy ponad 2 mln wiernych. Róże różańcowe działają we wszystkich diecezjach w Polsce. W 2013 r. Żywy Różaniec w Polsce otrzymał nową ogólnokrajową strukturę, która została ujęta w Statucie “Stowarzyszenia Żywy Różaniec” i zatwierdzona przez KEP. Pismem formacyjnym stowarzyszenia jest miesięcznik “Różaniec”, wydawany przez Wydawnictwo Sióstr Loretanek.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem