Reklama

Archidiecezjalny finał Konkursu Wiedzy o Ojcu Świętym

25 lat na Stolicy Piotrowej

Piotr Klejny
Edycja lubelska 41/2003

„Budujcie i umacniajcie na polskiej ziemi cywilizację miłości” - słowa te Jan Paweł II skierował do młodzieży zebranej na placu Mickiewicza w Poznaniu w 1997 r. Stały się one hasłem odbywającego się w tym roku już po raz czwarty Ogólnopolskiego Konkursu Wiedzy o Papieżu Janie Pawle II. Znamy już osoby, które w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w ogólnopolskim finale rywalizować będą o nagrodę główną - pielgrzymkę do Ziemi Świętej.

14 września br. czternaście biur konkursowych na terenie całej Polski zorganizowało finały diecezjalne dla reprezentantów 39 diecezji, którzy wcześniej przesłali prawidłowe odpowiedzi na pytania opublikowane na naszych łamach (30 nr Niedzieli). Finał archidiecezji lubelskiej odbył się w Centrum Kultury „Głusk” w Lublinie. 11 osób z archidiecezji lubelskiej i białostockiej oraz diecezji łomżyńskiej, siedleckiej i drohiczyńskiej publicznie zmagało się o nagrodę za zajęcie I miejsca na tym etapie konkursu - pielgrzymkę do Rzymu oraz zakwalifikowanie do finału ogólnopolskiego. W ciągu 3 godzin wszyscy uczestnicy udzielili łącznie 42 odpowiedzi na 14 pytań zadanych w 3 rundach, zawodnicy biorący udział w dogrywkach z powodu uzyskania takiej samej liczby punktów dodatkowo odpowiedzieli na 10 pytań. Zadania sprawdzały znajomość wszystkich encyklik, życia i różnych dzieł Papieża (wizyt apostolskich, przemówień, utworów literackich i faktów biograficznych). Przykładowo: Jan Paweł II był w Wielkiej Brytanii od 28 maja do 2 czerwca 1982 r. W tym czasie podjął się mediacji związanej z pewnym konfliktem polityczno-militarnym. O jaki konflikt chodzi? Odpowiedź: Chodzi o spór między Wielką Brytanią i Argentyną o Falklandy - Malwiny. Trudne, prawda?
Do finału ogólnopolskiego przeszło 5 osób. Maksymalną liczbę punktów i główną nagrodę zdobył 35-letni Dariusz Regulski z Fary (diec. łomżyńska). Sponsorzy i organizatorzy przyznali także nagrodę specjalną (pielgrzymkę do Rzymu) dla najmłodszej uczestniczki, 16-letniej Karoliny Oleksiuk z Siemiatycz (diec. drohiczyńska), za niezwykle dojrzałą postawę i wytrwałość w konkursowej rywalizacji. Archidiecezję lubelską na finale reprezentować będzie Andrzej Karczewski z parafii Serniki i Grzegorz Gołębiowski z Lublina. Wszyscy finaliści otrzymali dyplomy i albumy Żal odjeżdżać, utrwalające najpiękniejsze wspomnienia związane z Ojcem Świętym. Zmagania oceniała 3-osobowa komisja w składzie: Cezary Ritter z Instytutu Jana Pawła II KUL, ks. kan. Zbigniew Pietrzela, proboszcz parafii św. Jakuba w Głusku oraz ks. Maciej Kopczyński z sercańskiej parafii Dobrego Pasterza na lubelskim Czechowie.
Atmosferę turnieju uprzyjemniały występy Pawła i Haliny Różańskich (śpiew m.in. Ave Maria J. S. Bacha, organy i skrzypce) oraz scholi „Uczniowie Chrystusa” pod kierunkiem Iwony Matysiewicz z głuskiej parafii. Wspólnemu śpiewaniu towarzyszyła także modlitwa. Grupa dzieci z róży różańcowej ze Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Mętowie przewodniczyła odmówieniu dziesiątka różańca. Wśród licznej publiczności, która dopingowała uczestników brawami, znaleźli się m.in. Marian Truskowski, przewodniczący Miejskiej Komisji ds. Rodziny, władze gminy Głusk, zarząd i rada osiedla Głusk.
Organizatorem Ogólnopolskiego Konkursu Wiedzy o Papieżu Janie Pawle II jest Stowarzyszenie Rodzin Katolickich Archidiecezji Lubelskiej. Pomysłodawcą przedsięwzięcia przed kilkoma laty był Andrzej Zakrzewski, strażak ze Świdnika. Pierwszy konkurs odbył się w 1996 r., drugi - w 1998 r. na 20-lecie pontyfikatu, trzeci - w Roku Jubileuszowym 2000. „Celem konkursu jest zachęcenie nas wszystkich do studiowania życia i nauczania Jana Pawła II” - powiedział prof. Witold Stępniewski, prezes Stowarzyszenia, zaangażowany w przebieg turnieju całym sercem. Do zawodów może zgłaszać się każdy, bez względu na wiek, wykształcenie czy stan cywilny. Patronat honorowy nad konkursem sprawują: abp Józef Życiński, ks. prof. Andrzej Szostek i Kazimierz Kapera - prezydent Polskiej Federacji Stowarzyszeń Rodzin Katolickich.
„W nauczaniu papieskim odnajduję odpowiedzi na moje pytania i oczekiwania. Myślę, że zajęcie I miejsca jest nie tylko zasługą wiedzy. Bardzo duże znaczenie dla mnie w przyjmowaniu tej wiedzy ma modlitewna więź z Ojcem Świętym. Codziennie w mojej rodzinie na różańcu odmawiamy cząstkę w jego intencjach. Dzięki nagrodzie spełni się pragnienie pojechania do Rzymu, które mam od czasu studiów” - podzielił się swoimi wrażeniami Dariusz Regulski, zdobywca głównej nagrody. W wypowiedziach wielu osób nie zabrakło wzruszających osobistych wspomnień z przeżyć związanych z Janem Pawłem II. „Papieżem na dobre zaczęłam interesować się od wspólnego uczestnictwa w Światowym Dniu Młodzieży w Częstochowie w 1991 r. Ojciec Święty jest dla mnie największym autorytetem i wzorem do naśladowania. Uczy, jak żyć naprawdę i wbrew fałszywym obiegowym opiniom o człowieku, jak płynąć pod prąd” - powiedziała Barbara Bednarczyk z diec. siedleckiej (VIII miejsce). Przy nagradzaniu uczestników Cezary Ritter, przewodniczący jury, powiedział, że zwycięzcą może czuć się każdy, kto włączył się w przebieg konkursu, zwłaszcza ci, którzy zgłosili się do udziału. Czas poświęcony na zgłębianie nauczania Papieża na pewno nie jest czasem straconym. Jerzy Kuras, dyrektor CK „Głusk”, miejsca tegorocznego finału archidiecezjalnego, wyraził swoją radość z powodu goszczenia uczestników konkursu i przyczynienia się w ten sposób do promowania nauki Papieża. Duży wkład w organizację, jeśli chodzi o zaplecze, przygotowanie miejsca i wystrój sali wnieśli członkowie Akademii Młodzieżowej Fundacji „Szczęśliwe Dzieciństwo” z Lublina, skupiający się w miejscowej świetlicy opiekuńczo-wychowawczej pod kierunkiem Edyty Bochniarz.
Przebieg finału diecezjalnego pokazał, jak można łączyć wiedzę i radość płynącą z życia zgodnie z nauczaniem Ojca Świętego. Wszystkim uczestnikom konkursu gratulujemy i życzymy powodzenia w finale ogólnopolskim.

Tajemnica Trzech dni

2019-04-10 10:24

Oprac. Jolanta Marszałek
Niedziela Ogólnopolska 15/2019, str. 18-19

Czy wiemy, kiedy tak naprawdę obchodzimy Triduum Paschalne? Co oznaczają gesty i symbole wykonywane w tym czasie w liturgii? Wyjaśniamy tajemnicę tych dni

Święta Paschalne rozpoczynają się Mszą Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek (tak naprawdę ta Msza należy już do piątku), a kończą drugimi Nieszporami w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego. Triduum to piątek, sobota i niedziela (a nie czwartek, piątek i sobota). Święto, choć składa się z trzech dni, a każdy z nich ma inny charakter i świętujemy go w odmienny sposób, to jednak mamy do czynienia z jedną uroczystością – jedną tajemnicą: męką, śmiercią i zmartwychwstaniem naszego Pana.

Rozpoczynająca Święte Triduum Paschalne Msza Wieczerzy Pańskiej, która jest sprawowana w czwartek wieczorem (według tradycji żydowskiej, a także kościelnej, mówiącej o tym, że dzień zaczyna się po zachodzie słońca), należy już tak naprawdę do Wielkiego Piątku.

Po Mszy Wieczerzy nie ma błogosławieństwa, nie kończymy liturgii, bo ona jest kontynuowana w Liturgii Wielkiego Piątku (zwróćmy uwagę, że liturgii w Wielki Piątek nie zaczyna się znakiem krzyża).

Podczas Liturgii Wielkiego Piątku spożywamy przeistoczone Ciało Chrystusa. Przeistoczone kiedy? Właśnie podczas Mszy Wieczerzy. Podczas obydwu liturgii czyta się tę samą Ewangelię wg św. Jana. To tak naprawdę ta sama Eucharystia.

Mandatum, czyli umycie nóg

Obrzęd charakterystyczny dla Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek jest nawiązaniem do gestu Pana Jezusa, opisanego przez św. Jana Ewangelistę: „I zaczął obmywać uczniom nogi i ocierać prześcieradłem, którym był przepasany” (13, 5). Obrzęd ten przypomina wszystkim sprawującym jakąkolwiek władzę w Kościele, w jaki sposób winni sprawować swój urząd – służąc i miażdżąc nieustannie swoją pychę.

Obnażenie ołtarza

Na koniec Mszy Wieczerzy Pańskiej, gdy Najświętszy Sakrament przenosi się do kaplicy przechowania, ołtarz zostaje obnażony. Nie ma obrusów, nie ma świeczników. Ten znak jest czyniony na pamiątkę obnażenia Jezusa z szat. Odbywa się on w milczeniu. Dawniej recytowano podczas tej czynności słowa psalmu: „Moje szaty dzielą między siebie i losy rzucają o moją suknię” (Ps 22,19).

Prostracja

To symboliczny gest padnięcia na twarz, rozpoczynający Liturgię Męki Pańskiej w Wielki Piątek. Biskup (lub przewodniczący liturgii) pada na twarz – jest to bardzo przejmujący znak, który odnosi nas również do momentu święceń prezbiteratu. Liturgia przypomina kapłanom, że kapłaństwo to tajemnica krzyża.

Adoracja Krzyża

Jest to kulminacyjny moment wielkopiątkowej liturgii.

Krzyż jest przysłonięty fioletową zasłoną. Adoracja Krzyża jest poprzedzona trzykrotnym wezwaniem: „Oto drzewo krzyża”, któremu towarzyszy stopniowe odsłanianie belek krzyża.

Zgodnie z tradycją Kościoła podchodzący do adoracji biskup w geście pokory ściąga ornat i buty.

Czuwanie na cześć Pana

Wszystkie obrzędy Wigilii Paschalnej odbywają się w nocy, nie wolno ich rozpocząć, zanim nie zapadnie zmrok, a należy je zakończyć przed świtem niedzieli. Charakter czuwania nawiązuje do istotnych wydarzeń w historii zbawienia, jak również jest wyrazem czujności chrześcijanina – oznacza gotowość na przyjście Pana.

Ogień

Na rozpoczęcie Liturgii Wigilii Paschalnej poza kościołem w odpowiednim miejscu przygotowuje się ognisko w celu pobłogosławienia nowego ognia. Jego płomień powinien być taki, aby rozproszyć ciemności i rozjaśnić noc. Duże znaczenie w tym obrzędzie ma zestawienie ciemności i światła, aby doświadczyć, z czego wyprowadził nas Chrystus. Światło Chrystusa wkracza w życie, aby rozproszyć ciemności. W historii zbawienia światło towarzyszy ukazywaniu się Boga (krzak gorejący, słup ognia, który prowadził Izraelitów).

Paschał

Od ogniska zapalamy świecę paschalną. To duża, bogato zdobiona woskowa świeca przygotowana na początku Wigilii Paschalnej. Wnoszona do nieoświetlonego kościoła staje się pierwszą zwiastunką Zmartwychwstania. Po wezwaniu: „światło Chrystusa” jej płomień zostaje przekazany wiernym i po chwili cała świątynia zostaje opromieniona blaskiem świec.

Na świecy umieszczone są symbole: cyfry bieżącego roku oraz pierwsza i ostatnia litera greckiego alfabetu – odnoszą się one do Chrystusa Zmartwychwstałego, który jest Panem czasu. Natomiast przez pięć „gwoździ” wspomina się zbawczy wymiar Męki Jezusa i poniesionych przez Niego ran.

Liturgia chrzcielna

Wielka Noc Zmartwychwstania jest najbardziej odpowiednim czasem do udzielania chrztu. Woda staje się symbolem obmycia z grzechu pierworodnego, co dokonuje się w chrzcie. Chrzest lub odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych stają się centrum Paschy. Po chrzcie następuje wyrzeczenie się zła i wyznanie wiary. Jest ono złączone z tajemnicą chrztu i stanowi jego integralną część. Co raz dokonało się w chrzcie, Bóg będzie powtarzał przez różne wydarzenia w całym naszym życiu.

Procesja rezurekcyjna

To uroczyste ogłoszenie zmartwychwstania Chrystusa i wezwanie całego stworzenia do udziału w Jego triumfie. Procesja może się odbyć na zakończenie Wigilii Paschalnej, w nocy z soboty na niedzielę lub o świcie w wielkanocny poranek przed tradycyjną Rezurekcją. Na czele procesji niesie się krzyż przyozdobiony czerwoną stułą lub figurę Zmartwychwstałego – oba znaki symbolizują zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią, piekłem i szatanem.

Wykorzystano treści katechez Wspólnoty Miłości Ukrzyżowanej

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Wielka Sobota w Jerozolimie

2019-04-20 17:41

vaticannews / Jerozolima (KAI)

W Jerozolimie radosne Alleluja zabrzmiało już o świcie. Główne uroczystości Wigilii Paschalnej odbyły się w godzinach porannych w Bazylice Bożego Grobu. Liturgii przewodniczył abp Fouad Twal, do 2016 r. łaciński patriarcha tego miasta.

Fotolia.com

Celebracja rozpoczęła się w pobliżu Golgoty poświęceniem ognia, po czym arcybiskup zapalił wielkanocny paschał od ognia wiecznej lampki płonącej w pustym grobie Zbawiciela. Radosny śpiew orędzia paschalnego wypełnił swym echem całą bazylikę. Liturgia Słowa przypominała wiernym historię zbawienia i zakończyła się Ewangelią o zmartwychwstaniu, którą według wielowiekowej tradycji uroczyście odśpiewał abp Pierbatista Pizzaballa stojąc u wejścia do kaplicy Bożego Grobu.

W homilii administrator apostolski Patriarchatu Łacińskiego Jerozolimy podkreślił, że „Wigilia Paschalna zwraca naszą uwagę na całą historię zbawienia. Rozważamy więc Boga, który nas kocha i stwarza nas w miłości. Boga, który wybiera, uwalnia i prowadzi przez pustynię. Następnie kontemplujemy Boga, który przemawia do nas przez proroków i nigdy nie przestaje oczekiwać naszego powrotu do Niego”. Liturgia Wigilii paschalnej to nie tylko pamiątka, kontynuował abp Pizzaballa, także dziś Bóg przemawia do nas, kocha nas, prowadzi i przebacza.

W godzinach popołudniowych wewnątrz bazyliki Bożego Grobu odbyła się procesja do 14 stacji, która jest medytacją tajemnicy misterium paschalnego. Procesja rozpoczyna się przy kolumnie biczowania, następnie zatrzymuje się na Golgocie i trzykrotnie okrążyła kaplicę Bożego Grobu. Rozważanie kończy się wspomnieniem ukazania się Zmartwychwstałego Jezusa Marii Magdalenie. W Jerozolimie liturgię Wigilii Paschalnej zakończy Godzina Czytań przy pustym Grobie Zmartwychwstałego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem