Reklama

Polska, jakiej chcieli ,,Wyklęci”

2016-03-02 15:28

Karol Plewa


Współczesność dopisuje dodatkową strofę do utworu Norwida ,,Coś Ty Atenom zrobił Sokratesie”. Walkę o dobre imię wygrywają dzisiaj Żołnierze Wyklęci. Podobnie jak w przypadku postaci przywołanych w arcydziele Norwida, przez lata ciągnęły się za nimi oszczerstwa i pogarda.

Wynikająca z miłości do Polski walka przeciw sowieckiemu wrogowi, w której brali udział Żołnierze Wyklęci, nie zakończyła się z momentem ich śmierci. Gdy ta nastąpiła, rozgorzał bój o dobre imię ,Niezłomnych”. Dzisiaj Żołnierzy Wyklęci są w mniemaniu polskiego społeczeństwa wzorem niezrównanego bohaterstwa i miłości do Ojczyzny. Współcześni polscy patrioci wykonali kawał dobrej roboty. Poprzez media i inne kanały informacji zadali kłam fałszywej historii Żołnierzy Wyklętych upowszechnianej przez przeciwników samodzielnej Polski. Głośne ,,stop” wobec zakłamanej narracji przemówiło do społecznej świadomości. Bohaterski duch ,,Niezłomnych” odrodził się i strącił w niebyt oszczerstwa na temat ,,Żołnierzy Wyklętych”.

Wreszcie nastały w Polsce czasy sprzyjające bohaterom. Władza, którą wyłoniło społeczeństwo w zeszłorocznych wyborach, nie przechodzi obojętnie obok kwestii patriotyzmu. W odróżnieniu od koalicji PO-PSL, która przez kilka lat swoich rządów, ignorancko odnosiła się do umiłowania Ojczyzny. Bardzo często wspomniani prominenci przykładali rękę do negowania polskiego bohaterstwa. Gdy ktoś rzucił w przestrzeń publiczną określenie szkalujące mężnych Polaków, koalicja PO-PSL wzdrygała ramionami zamiast stać na straży dobrego imienia Ojczyzny. Gdy patrzę na tegoroczny program obchodów Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych, wzbiera we mnie uzasadniona duma. Duma z faktu bycia Polakiem. Zarówno w wielkich miastach, jak i w małych miejscowościach, aż roi się od wydarzeń upamiętniających Żołnierzy Wyklętych. Hasło ,,Bóg, Honor, Ojczyzna” odzyskuje we współczesnej Polsce dawny wigor i krzepę. Wartości, które przyświecały Żołnierzom Wyklętym, okupują ojczysty piedestał. Polska, stąpająca po śladach bohaterstwa własnych przodków, obiera właściwy kurs. Naród i rząd mówią jednym głosem, w którym nie brakuje odwołania do polskiej tradycji i mądrości przeszłych pokoleń. Solidarność tych obu środowisk dobrze wróży Polsce.


Andrzej Hrechorowicz

Nie opuszcza mnie wątpliwość, co z wysokości Nieba może myśleć o współczesnej Ojczyźnie major Łupaszka - jeden z najlepiej kojarzonych ,,Niezłomnych”, który przewodził V Brygadzie Wileńskiej. Jestem przekonany, że jest wdzięczny dzisiejszemu polskiemu społeczeństwu, które wyrwało Żołnierzy Wyklętych z jarzma niesławy. Łupaszka zapewne patrzy z góry, jak w przepaść pada mit o zbrodniczej naturze ,,Niezłomnych”, lansowany przez przeciwników suwerennej Polski. Ale mam wrażenie, że bohaterski major ma dla nas kolejne zlecenie. Skoro ,,Żołnierzom Wyklętym” udało się już przywrócić dobre imię, trzeba spojrzeć w przyszłość. Może ona przynieść Polsce wiele niespodzianek, na które warto się właściwie przygotować. By nie wystraszyć się jutra, należy czerpać z nieskończonego dziedzictwa historii. Chlubnych dziejów Polski, których ważką część stanowią Żołnierze Wyklęci. W razie tarapatów, major Łupaszka dzień w dzień służy z Nieba ziemską autopsją.

Reklama

W bohaterskich kolejach naszych dziejów ukryty jest gwarant dobrego jutra. Wielokrotnie historia naszej Ojczyzny potwierdzała, że obstawanie przy Bogu, tradycji i patriotyzmie pociąga za sobą tryumfy. Bardzo dobrze, że dzisiejsza Polska ten schemat powiela. Wysoce naiwna byłaby rezygnacja ze sprawdzonego rozwiązania, które nie owocowało druzgocącymi rozczarowaniami. Wracając do Łupaszki, mam nadzieję, że dopilnuje w Niebie, by Polska się nie zaplątała i nadal okazywała wierność hasłu ,,Bóg, Honor, Ojczyzna”. Jeśli major wytrwa w pozaziemskim obowiązku, nie zawiedzie się na współczesnych braciach.

Odkłamana historia Żołnierzy Wyklętych stanowi jeden z niekwestionowanych sukcesów współczesnej Polski. Na ten wspaniały tryumf trzeba jednak nadal pracować, bo manipulatorzy dziejowi nie śpią i szykują kolejne ataki na naszą bohaterską historię. Ich trudy i znoje pójdą na zmarnowanie, jeśli orężem Polaków nadal będą ,,Bóg, Honor, Ojczyzna”.

Tagi:
komentarz Polska żołnierze wyklęci

Miłosierne społeczeństwo

2018-04-10 09:45

Antoni Szymański, senator RP

fotolia.com

Niedziela 8 kwietnia, zwana w Kościele katolickim Niedzielą Miłosierdzia, zainaugurowała w Polsce Tydzień Miłosierdzia zatytułowany „Miłosierdzie źródłem wolności”.

Miłosierdzie jest jednym z kluczowych pojęć chrześcijańskich mających zastosowanie nie tylko na gruncie religijnym, ale również społecznym.

Miłosierdzie z jednej strony oznacza przebaczenie, darowanie win, skreślenie zapisu dłużnego, z drugiej zaś – przekazanie jakiegoś dobra potrzebującemu, okazanie wielkoduszności. Często konfrontujemy miłosierdzie ze sprawiedliwością, podkreślając, że doskonała miłość zawiera oba przymioty przy czym miłosierdzie dzierży prymat nad sprawiedliwością. Przykład tego prymatu dał sam Bóg, który miłosiernie odpuścił człowiekowi grzechy, posyłając Syna na krzyż, by poniósł za nas śmierć.

Jako ludzie, którym darowano winy za tak wysoką cenę, mamy w sobie pragnienie i powinność udzielania przebaczenia tym, którzy nam zawinili, a także niesienia ulgi w cierpieniach.

Idee te zostały uwypuklone przez katolickich hierarchów podczas obchodów tegorocznej Niedzieli Miłosierdzia. Papież Franciszek w Rzymie podkreślał, by nie zniechęcać się upadkami i czerpać radość z faktu, że Chrystus przebaczył nam winy. Wtórowali mu polscy biskupi w Krakowie-Łagiewnikach. Abp Marek Jędraszewski podkreślał: – Jakże ja mogę potępiać czy odwracać się od brata, choćby on wyrządził mi krzywdę? Bp Damian Muskus wskazał wartość pojednania z samym sobą, zaś kard. Stanisław Dziwisz zwrócił uwagę na wspólnotowy i społeczny charakter miłosierdzia: – Przeprowadzając rachunek sumienia musimy uczciwie powiedzieć, że niejednokrotnie daleko nam do ducha, który ożywiał pierwszych chrześcijan. (…) Każde pokolenie uczennic i uczniów Chrystusa powołane jest do składania mu świadectwa miłości Boga i bliźniego.

Nawiązując do ostatnich słów stawiam sobie pytanie w jaki sposób dzisiejsze pokolenie może włączać się w okazywanie czynnego miłosierdzia? Może to czynić osobiście, okazując konkretną pomoc w potrzebie bliskim, sąsiadom czy osobom dotkniętym przez los. Może czynić to w formie społecznościowej, uczestnicząc w różnorakich formach wolontariatu socjalnego, medycznego, senioralnego, hospicyjnego, parafialnego itp. Może również realizować miłosierdzie za pośrednictwem zrzeszeń i organizacji, wspierając je finansowo. Ta ostatnia forma stała się w ciągu ostatnich lat bardziej popularna miedzy innymi dzięki możliwości przeznaczenia 1proc. podatku na działanie wybranego przez siebie stowarzyszenia lub fundacji, posiadającej status organizacji pożytku publicznego.

Jak wykazują badania międzynarodowej firmy audytorskiej KPMG Polska (przeprowadzone w ubiegłym roku), swój 1 proc. na działalność organizacji pożytku publicznego przeznacza prawie 80 proc. Polaków. Jest to wartość wyższa o 4 punkty procentowe w porównaniu do poprzedniego roku. Liczba osób aktywnie zarządzających swoim „jednym procentem” rośnie z roku na rok i co ciekawe okazuje się, że nie jest prawdą, iż dostatek sprzyja egoizmowi. Badania wskazują, że im wyższy dochód netto tym większa chęć przekazywania pieniędzy. Warto też zauważyć, że niespełna trzy czwarte respondentów wybiera organizacje kierując się poleceniem lub prośbą znajomych i rodziny. Świadczy to o tym, że nie lubimy anonimowości. Wyborem losowym kieruje się tylko 14 proc. badanych zaś kampanie medialne stanowią inspirację zaledwie dla 13 proc.

Pouczająca jest analiza głównych powodów, dla których niektórzy Polacy nie decydują się na wsparcie jednym procentem żadnej organizacji pożytku publicznego. Na czele listy znajduje się brak zaufania w stosunku do organizacji (21 proc.) oraz przekonanie, że nasze działanie nic nie zmieni (15 proc.). 10 proc. twierdzi, że przekazywane środki są zagospodarowywane nieefektywnie. Te liczby oznaczają, że aby rozwinąć w Polsce wyobraźnię miłosierdzia, gros energii powinniśmy skierować na odbudowę zaufania społecznego i wiary w skuteczność zorganizowanego działania. Zdecydowanie potrzebujemy wzmocnienia przekonania o obywatelskiej sprawczości jednostki, gdy działa razem z innymi, nawet jeśli jej zaangażowanie nie wydaje się spektakularne.

W rozpoczętym w niedzielę Tygodniu Miłosierdzia zachęcam siebie i Czytelników, by zadać sobie pytanie: co przeszkadza nam w praktykowaniu miłosierdzia na gruncie społecznym? Czego brakuje polskiemu społeczeństwu, by można było nazwać je „społeczeństwem miłosiernym”? Aby zwiększyć motywację do praktykowania miłosierdzia, warto uświadomić sobie, że okazując wielkoduszność nawet w stosunku do osób nieżyczliwych, oszustów, nieuczciwych konkurentów czy politycznych adwersarzy, czynimy to niejako we własnym interesie. Jak wielokrotnie wspominał św. Jan Paweł II, miłosierdzie okazywane drugiemu jest korzyścią nie tylko dla tego, kto je otrzymuje, ale również dla samego udzielającego. Warto wreszcie zauważyć, że cnotą jest dawać, ale sztuką jest również dar przyjmować. To ostatnie wymaga pokory i nieraz może okazać się trudniejsze. Oby w roku świętowania 100-lecia niepodległości udało się nam odkryć, że miłosierdzie jest prawdziwie źródłem wolności.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Watykan: z całego świata życzenia dla dzisiejszego solenizanta Jorge Mario Bergoglio

2018-04-23 11:49

st (KAI) / Watykan

W kalendarzu Kościoła powszechnego obchodzone jest dzisiaj wspomnienie św. Jerzego – patrona Jorge Mario Bergoglio – papieża Franciszka.

Synod2018/facebook

Z tej okazji w Watykanie jest dzisiaj dzień wolny od pracy, a z całego świata na ręce Ojca Świętego docierają życzenia imieninowe - donosi Radio Watykańskie. Natomiast urząd papieskiego jałmużnika donosi,że z tej okazji dla osób, którym niesiona jest w imieniu Ojca Świętego pomoc przygotowano 3 tys. porcji lodów.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Stowarzyszenie Przyjaciół Ludzkiego Życia - 1%

Pakistan: chrześcijanka podpalona przez narzeczonego

2018-04-23 14:44

vaticannews.va / Islamabad (KAI)

24-letnia chrześcijanka z Pakistanu, za odmowę przejścia na islam została podpalona przez narzeczonego. Walczy o życie w szpitalu.

Bożena Sztajner/Niedziela

Asima wracała z pracy do domu, gdzie na drodze napadł ją narzeczony i podpalił. Zatrzymany przez policję tłumaczył, że chciał ją tylko nastraszyć.

Niestety w Pakistanie często dochodzi do podobnych incydentów, których ofiarami padają dziewczynki i młode kobiety. W ostatnich dniach trzy studentki zostały oblane kwasem za to, że jedna z nich odmówiła mężczyźnie wyjścia za niego za mąż.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

Wiele stron internetowych, wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Służą one m.in. do tego, by zagłosować w sondzie. Nowe przepisy zobowiązują nas do poinformowania o tym. Dalsze korzystanie z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będzie oznaczało, że zgadzasz się na ich wykorzystywanie.
Aby dowiedzieć się więcej, przeczytaj o Polityce plików cookies.

Rozumiem